Skip to main content

Full text of "Historici graeci minores"

See other formats 


•*^^^ 


^^=^ 

οο 

^ 

^ 

ΙΟ 

^^ 

ΙΛΙ 

0\] 

Ζ 

οο 

^ 

ο 

ΟΕ 

Ο 

^^ 

Γ^ 

^" 

1— 

00 

^_^^^ 

Ι 

^^ . 


^■'-! 


-<:•^- 


ν  '-ν, 


,ν  ^ 


^.    \ 


-4 


ΙΝ  ΗΟΝΟΗΕΜ 


θΙιαη'Άΐ& 


'ΪΙ@§Ά  'Φ,"^    '^-' 


ΛΧΝ08     (Η'Α1)ΙίΛ(;ΐ.ΝΤΛ 


|1.ί1θΓδΓυιη  Ι_8ΐΐη&Γυιη  βί  θΓ3Βοαηιιη 


ίΙηίυβΓΒΐίαίβ  Ι/ίοίοηω  Ργο/θβξοπβ, 

ΑΙυΓπηί  άοη^γβρυπί, 

Α  Β.  ΜϋΟΟΟΙΧΧΧνίΙ. 


ΗΙ8ΤΟΕΙ0Ι  αΕΑΕΟΙ 

ΜΙΝ0ΚΕ8. 


ΕΟΙΟΙΤ 


ΙϋΒΟνίΟϋδ  ΒΙΝΒ0ΙΙΓΐυ8. 


ΥΟΙ..  Ι. 

ΝΙΟΟΙ^Αϋδ  ϋΑΜΑ80ΕΝυ8  ΡΑϋδΑΝΙΑδ  ϋΑΜΑδΟΕΝϋβ  ΒΕΧΙΡΡϋδ 
ΕϋδΕΒίυδ  ΕϋΝΑΡίυδ  ΡΚΙδΟϋδ  ΕϋδΤΑΤΗΐυβ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 
ΝΕ8ΤΟΚΙΑΝυ8  ΜΑακυβ  ΕϋΤΥΟΗΙΑΝϋδ  Ι0ΑΝΝΕ8  ΕΡΙΡΗΑ- 
ΝΙΕΝ8Ι8  ΜΑΙ,ΟΗυδ  ΡΕΤΚυ8  ΡΚΑΧΑαΟΚΑδ  ΟΑΝΒίΒϋδ  ΤΗΕΟ- 
ΡΗΑΝΕ8    ΒΥΖΑΝΤίυδ    ΟΙ^ΥΜΡΙΟϋΟΚϋδ    ΝΟΝΝΟδϋδ. 


Ι.1Ρ8ΙΑΕ 

ΙΝ    ΑΕΌΙΒυδ    Β.  Ο.  ΤΕϋΒΝΕΚΙ. 

Μ^^^^^^xx. 


5 


'  ί(=.^"3ο^. 


ΙίΤ^' 


Γ,ΙΡδΙΑΕ:    ΤΥΡ18   Β.  Ο.  ΤΕϋΒΝΕΕΙ« 


1/ 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 


Νίοοίαυδ  03ΐη3δ0βηυδ  ςαββ  ουηιΐίίΐΐΐ  ρβΠίιιι  δβΐίδ  3ηιρ1α 
ορθΓ3  ΗίδΙοΓΪοδ,  ρΙβΓ^ςαβ  ηοη  ΐηυΐΐο  ροδΙ  ίρδίυδ  αβΐ3ΐβιη  ηΐ3- 
ίοπ  βχ  ρ3Γΐβ  νϊάβηΙυΓ  ίηΙβΓοίίΙίδδβ.  Ν3ΐη  ςυβδ  ρΓ3βΙθΓ  ϊΐΐα 
οοηιροδϋΐΐ  ΐΓ3§οβ(1Ϊ3δ  βΐ  οοιηοβ(1Ϊ3δ,  β3Γυηι  ηίδί  ηιβηΐίο  Γ30ΐ3 
βδδβΐ  ίη  ϋδ  ςϋ3β  (1β  νΐΐ3  βίυδ  δαηΐ  3ρυ(1  δαί(ΐ3ΐιι,  νίχ  ίη 
ΐΏθηΙθπι  ουίί|υ3ΐη  νβηΐυρίψι  ίιιίδββ  ^νΐάβίαρ  3(1  Ιιαηο  Γθίβπ'β 
Νΐϋοΐβΐ  ηοιηΐηβ  ίηδοηρίαπι  ίΓ3§ϊϊ^ηΗιηι  3ριΐ(1  Ιθ3ηηβιη  δίο- 
1)3βαιιι  ΓΙοΓ.  14,  7,  ςποά  ηον36  ροΐιυδ  οοΐϊΐοβ(1ί3β  ροβΐ3β  ΑΙ- 
Ιίοο  οοηνβηΐΓβ  ςυυιη  ρππίϋδ  3ηίηΐ3(1νβΓΐίδδβΙ  ν3ΐο1ίθη3πυδ  βΐ 
ΝινΛ^τ^άτον  οοηίβοίδδβΐ  ρρο  Ί^ιν,οΙάον^  Γβοΐίϋδ  Μβΐηβΐίίαδ  ΐΐ- 
Ιυά  -Ζν^κολαου,  ίιι  οοίΐίοβ  νίηι1ϋΐ3οηβηδί  3ραι1  ΟαίδΓοΓάαιη  βά 
Εοΐ.  νοί.  2,  ρ.  863  δοηρίυηι  α^ιν,ολ^  3ΐΙβΓ3  ρ3Γΐβ  ηοπιίηίδ  Ιίηβοί» 
βχρΓβδδ3,  υΐ  ϊη  ^Ανα'ξίλάον  57,  4,  ρ.  882,  ΟΟΓΓβχϊΙ  Νίκομάχον, 
υΐ  β»ο  3ΐίο  ίη  Ιοοο  ρ.  92  αηηοΐ.  Νικόμαχος  ΓβδΙίΙυί  ρΓΟ  Νι- 
κόλαος. Νβςαβ  βΓ3ΐ  ςυοίΐ  Ιιβηο  οοηΪ6θΙυΓ3ΐΏ  ΐάβοι  ροδΙβ3 
ΓβϋοβΓβΙ  61  ίΙϊνβΓδαΐΏ  ςυθηίίθηι  3ΐ>  ϋ3πΐ3δοβηο  οοηιίουηι  Νίοο- 
ΐ3αιη  βχδΐίΐΐδδβ  ρυΐ3ΓβΙ  ηβπιΐιπ  οο^ηίΐυηι  υηοςαβ  Ιίοο  Ιοοο 
ΐΏβΐΏΟΓβΙιιιη ,  ρΓορΙβΓ  ΡΙΐϋΙίί  ίη  ΒίΙ}Ηο11ιεο3  ίη  Νιγ,οΐάον  οοη- 
δβηδϋΠ].  Ιθβω  βηίηι  νίΐίυπι,  ({μοΑ  Ιιοίΐίβ  βδΐ  ίη  Ιϋ^πδ  δΙο1)3βι', 
ΐβηι  ΡΙιοΙΐαηι  ΓείβΙΙΐΙ. 

ΗΐδΙΟΓίββ  νβΓΟ  υηίνβΓδβΙίδ  ορυδ  ίη  οβηΐυηι  ςα3ίΐΓ3^ίηΐ3  ςαβί- 
ΙυοΓ  ΙίΙϊΓΟδ  (ΙΐδρβΓίΙΙυπι,  υΐ  ίΙίδβΓίβ  Ιβδΐ3ΐυΓ  ΑΐΙίθηβεαδ,  ίαηι 
0οηδΐ3ηΙίηί  ΡοπρΙιγΓΟ^βηίΙί  3βΐ3ΐβ  πΐ3ίθΓί  δυί  ρηΓίβ  ίαίδδβ  ΐΓυη- 
03ΐυηι  ΙϋδΙβηΙυΓ  βοΐο^αβ  €οηδΙαηΙίηί3η3β,  ηοηηίδί  3ά  δβρίίιηιιπι 
υδςιιβ  Ιί1)Γυπι  (ΙβιΙυοΙδβ,  βχ  ςυο  ρβΐίΐίδ  ίη  οοίΙΙοβ  ΤυΓοηβπδΙ 
δυ1)δθΓίρΙυπι  τίλος  τον  ξ  λόγου  της  Νικολάου  ίβτορίας,  υ  Ι 

3* 


IV  ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ. 

βοΐο^ίδ  δβχΐϊ  ίη  βοάθΐιι  τέΚος  του  ς  λόγου  Νικολάου  ^αμαΰ- 
κηνοϋ,  ηβο  0|ΐιίθ(ίΐΐ3ηι  β  ρΓοχίιηΐδ  ηρρΒΓβΙ  βχοοΓρΙυΐΏ,  ββί^ϋβη- 
111308  ρο8ΐ  ΙίΙίΓυιη  δβρίίηιυηι  βοΐο^ίδ  βχ  ΥίΐΗ  Αυ^ϋδΐί,  ιιΐ  ίη 
Εδοοπδίβηδϊ  ρθ8ΐ  Γβ8  Ογρΐ  δοςαυηΙυΓ  βο1ο§[3θ  βχ  Θ3(1βηι.  Εΐ  ηβ 
ίΐΐί  ςιιίίίβηι  1ίΙ)π  ίηΐβ^π  αά  ΐΐΐθΐη  3θΐ3ΐβηι  ρβΓνβιΐ6Γ3ηΙ.  ΝβΐΏ 
(^α36  3η1β  βηβιη  Ιΐΐίπ  δθρίίπιϊ  οίυδςαβ  ηιθ(1ο  ΐϋθπιοΓβίΒΐϊΐ  δΐιΐ)- 
δοπρίίοηβηι  ίη  οοίΐίοβ  ΤϋΓοηβηδί  ίη8βΓΐ3β  Ιβ^ιιηΙυρ  θο1ο§^3Θ 
(1α3β  βχ  Βίοηγδϋ  .^Γθ1ΐ3βο1οβί3β  1ίΐ3Πδ  1 ,  82  εΐ  2 ,  32  3(1  νβρ- 
1)απι  (1β80Γίρΐ3θ,  ηοη  313  Νίοοΐ3θ  βχ  β3  Γυίδδβ  ίαΓίϊηι  δυΡΓβ- 
ρΐ3δ  δ3ΐίδ  δίφορςυβ  ΙβδΙβηΙυΓ  νίΐίβ  οοίΐίουηι  Ιιοάίβ  δυρβΓδΙίΙαηι 
βρύα  Νίοοΐ3υηι  Γβρθ1ίΐ3,  ςιΐ3β  ηβιηο  ΟΓβϋβΙ  ί3ΐη  ϋΐίυδ  3(1- 
βοηυβ  ίρδίϋδ  Οίοηγδίί  3βΐ3ΐβ  ίαίδδβ  ί1ΐ3ΐ3.  Οιιο  3Γ§υηιβηΐο 
υΐί  (1βΐ36ΐ)3ΐ  ΟθΓ3βδ,  (ΐηαπι  νβίβδίί  ορίηίοηβηι ,  1ΐ360  31)  Νίοοίαο 

(ΙβδΟΠρΐ3  ΟΓβΐΙβηΙίδ,    ΓβΙίοβΓβΙ    βΐ  Γΐίϊβηΐ  βΧΟβάβΓβ    ίϋ(1ίθ3ΓθΙ   3β- 

€[υ3Η8  δΐ1)ΐ  Οΐοηγδίί  δοπρίηηι  οοηιρίΐαδδθ  ηίΐηΐο  {ΙβΙβποΓβιη  ίΠο 
ΙιίδΙΟΓΪουηι  Νίοοίβυπι.  δίηιί11ίηΐ3Πΐ  3ρυ(1  ϋίοηβηι  03δδ1υπι  βχ 
Ρ1υΐ3Γθ1ιί  νίΐα  δυΙΐ3θ  ίηΙβΓροΐ3ΐυηι  ΓΓ3υ(1βηι  (ϊβίβχϊΐ  ΚβΙιηβΓυδ, 
(1β  (}υ3  ίΐίχί  ρΓ3βί.  3(1  ίΐίαιη  νοί.  5. 

Νβο  ΡΗοΙίυδ  ίΙΐ3  ς[υ36  τβδ  ΑδδγποΓϋπι  β^ΓβοϋηηΙαΓ  ηοΓ3ΐ, 
ί^ααηι  δοπΙ^βΓβΙ  οοά.  189:  Έν  ταυτω  δε  [ουηι  δοΐίοηίδ  οΐβ 
ίΐανϋδ  βΐ  ΐ3οη1)υδ  βΐ  ΡΓ0ΐ3§0Γ3β  Αΐβχβηίίηςυβ  δΙηιίΙϊ1)υδ  1ί1)β1- 
Ιίδ]  ΰυνανεγνώοϋ^η  καΙ  Νικολάου  λόγος  Ήρώότι  τω  ^Ιου- 
δαίων βαΟίλεΐ  ηροαπεφωνημένος ,  [(}ϋθ(1  ΓβρβΙίΙ  ρπιιΐΐο  ροδΙ 
ρ.  146,  25,  (|υυηι  (ΙίοίΙ  α'Ατνολλόδωρος  η&ροιβε  καϊ  Νικό- 
λαος προβεψίόνηοε'}  ίν  ω  παραδόξων  έ&ών  εβτι  αυναγώγη. 
ΰυμβαίνει  μεν  εις  ταυτον  ενίοις  των  νπό  ^Αλεξάνδρου  πα- 
ραδόξων ΰυνειλεγμενων^  κ,αϊ  περί  ών  δε  Κόνων  βυνέτα'ξεν 
ουκ  ολίγα  προΰεγραψε'  πλην  εν  τιΰι  παραλλάΰβει  ταΐς 
ιΰτορίαις^  ετεροτρόπως  αυτά  διεξιών  την  δε  φράβιν  εβτι 
μεν  και  αυτός  κεφαλαιώδης^  ου  μην  ουδέ  του  ααφοϋς  ανα- 
κεχωρηκώς  ^  μετέχων  δε  πως  και  των  προειρημενων  μάλλον 
ΰυβτροφης  τίνος  και  δεινότητος.  λέγει  (5'  ενια  μεν  πολ- 
λοίς, ει  και  'ξενίζοντα  εϊη,  όμως  δμολογουμενα,  τινά  ί' 
αγνοούμενα  μεν,  ου  μην  εκ  του  εμφανούς  προς  μάχην 
τω  πι&ανω  κα^ιβτάμενα '  ε^η  γάρ  έ^νών  ιδιότροπα  τα 
πολλά  περιαγγέλλει,  ευρεΐν  δ  εύτιν  εν  αυτοΐς  και  το  απί- 
^ανον  προϊΰχόμενα.  6  εκ  /ίαμαοκοϋ  δ^  έβτιν  ούτος  οΐμαι 
Νικόλαος,  6  επί  των  Αυγούβτου  χρόνων  άκμάβας  και  φίλος 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  V 

αντω  χρηματίαας'  εξ  ου  καΙ  πλακούντων  τι  ειόος^  α  [ττλα- 
γ.ονντίων^  αΐ  0θΓ3β8,  3αΙ  ο  βχδρεοΐβδ]  όιεττεμπε  Καίβαρι,^  εις 
τιμήν  τον  όεξιονμένον  νικολάονς  6  Καΐΰαρ  εκάλεΰεν.  ού- 
τος και  Αΰβνριακην  ίοτορίαν  εν  ηολνβτίχω  βίβλίω,  οΰα 
παλαίαν  μνήμην  αναγνωσμάτων  εχομεν  [οαα  παλαιάς  μνή- 
μης —  εχόμενα  δοθϋ^βρ),  καταλέλοιπεν. 

Ιη  (|αίΐ3α8  ιιαοοΐ  βΙίΒΐη  ΡίιοΙίαδ  δυΐ)  ίιηεηι  δ6(}υΐΙϋΓ  Γβοεη- 
ΙΐοΓυιη  §Γ3Πΐηΐ3ΐίοοηιιη  (1β  ρΐδοβηΐίδ  Νΐοοίπΐδ  οοιιιηιβηΐιιιη  οοη- 
ίαΐβνΐΐ  ΐαιη  δβνίηιΐδ  ΜβηιοίΓβδ  (Ιβ  ΓΑοαϋβωΐβ  ιΐβδ  ΙηδοπρΙίοπδ 
νοί.  6,  ρ.  48,  βΐ  ηίΐιίΐ  οοηίΓα  Ρ1ιιΐ3ΓθΗί  βΐ  Αΐΐιβη^θί,  ρ^ίπιοδ, 
ηοη  ρΐ30θη1αδ,  ίΐ3  νοο3ΐθ8  ρ6ΓΗίΐ3θηΙίαηι ,  ΙβδΙίηιοηία  θίΠοί 
3ηίιη3άνθΓΐίΙ  8ακΐ3β  δίνβ  Ηβδνοΐιϋ  Μίΐβδϋ  ΐηβρίϋδ  3υΙ  δρβη- 
Ηβηιϋ  ρΐ30βηΐ3δ  ρβΐιηίδ  οοη(1ίΐ38  ΐηΐβΐΐί^βηΐίδ  ορίηΐοηβ.  Νΐ- 
Ηίΐο  ίεΐϊοίιΐδ  υίΓΟδίΐυβ  οοηοΐ1ί3ΐαΓυδ  €θΓ38δ  ρ.  362:  "  Ηπό- 
ρηται  δια  τι  6  μεν  ΣονΙδας  και  6  Φώτιος  πλακούντας 
καλονΰι  τους  ύπο  τον  ])ίικολάου  τω  Καίααρι  πεμπομένονς^ 
φοινιγ.οβαλάνονς  δε  ο  τε  Πλούταρχος  καϊ  6  ^Α^ήναιος,  και 
εΰτι  φάναι  οτι  παλά^αι  φοινίκων  ήσαν  τα  πεμπόμενα 
σχήμα  εχονσαι  πλακούντων  ^  οίαι  και  παρ  ημϊν  είσι  ννν 
αϊ  των  ίσχάδων  παλά^αι,  προσεμφερώς  τοις  πλακονσιν 
νπο  των  χωρικών  κατασκεναζόμεναι  ^  και  οίας  το  παλαι^ 
κ«θά  φησι  Θεόφραστος  [περί  φντών  ^?  >'),  κατεσκεναξον 
οι  περί  την  Θηβαϊ'δα  κατοικονντες ,  τον  της  κοκκνμηλεας 
καρπον  ^ηραίνοντες  και  τον  πνρήνα  ε'ξαιρονντες.  ΝθΐιΙβΓ 
θηίιη  3ηίΓη3ΐ1ν6ΓΐϊΙ  ρθΓΐηιιΙβδδβ  ΓβοβηΙϊοΓθδ  ϋΐοδ  £;Γ3ηιηΐ3ΐίοθδ 
ρ3ΐηΐ08  Νίοοΐ3θ8  οαηι  ρ3ηβ  Νΐοοΐ3ϋ,  ίΐβ  ςαο  Ρ3ΐΐ8(1ΐαΐΏ  ΗΐδΙ. 
13118.  0.  47 :  Και  Νικολάονς  παμμεγέ&εις  αρτονς  δέκα  κα- 
θαρούς και  θερμούς,  βΐ  3ΐί3  3ΐΙυΙίΙ  ϋαθ3η§ίαδ  ΟΙοδδ.  1.31. 
νοί.  5,  ρ.  106,  ίρδβ  φΐο(|αβ  3  ΡΗοΙίο  Ιΐ3θο  οοηίυικίβηΐβ  ηοη 
δΐ1)ί  οβνθπδ.  Ευδΐ3ΐ1ιη  νβρο  Οϋ.  ρ.  1834,  30,  Ι3ηΐ3  ΓαίΙ  ηβ§1ί- 
^βηΐΐα  υΐ  θχ  Αΐ1ιβη360,  ομιί  14,  ρ.  652,  Α:  Περί  δε  των 
Νικολάων  καλουμένων  φοινίκων  τοσοντον  υμιν  ειπείν 
εχω,  των  άπο  της  Σνρίας  καταγόμενων ,  οτι  ταύτης  της 
προσηγορίας  ήξκάθησαν  νπο  του  Σεβαστού  αντοκράτορος 
σφόδρα  χαίροντος  τω  βρώματι,  Νικολάον  τον  δαμασκη- 
νού εταίρον  οντος  αντω  και  πέμποντος  φοίνικας  σννεχώς, 
(ΙίδβΓίβ  3ίΓθΓΓθΙ  (^υοά  ϊΐΐβ  ηοη  άίχΐΐ:  Και  τονς  Νικολάονς  τα 
μελίπηκτα  (ιιΐ  3ρυ(1  διιίίίβηι  ν.  ])ίικολάονς    3(1  πλακούντας 


VI  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ϊη  1ίΙ)Γί8  (ΙβΙθΠθπ1)ΐΐ8  3δθΓίρΙυιη  ηγονν  (λελι,τούττας)  ίκ  τίνος 
ομωνύμου  ανδρός  τταραλαλονΰί  τίνες  άπα  του  Ναυκρατίτου 
αοφιατοϋ  έχοντες  αφορμην. 

Α(1  ϊηδΟΓίρΙΐοηβΓΠ  Ιιαίαδ  ΙιίδΙοπαβ  ςαοίΐ  δΙΙίηοΙ,  δπίίΐθδ,  υΐ 
οπιηία  δαα  βχ  βοΐο^ίδ  ΟοηδΙ^ηΙίηί  ρβΐϋΐ,  ΐΐα  ΙιίδΙοπβπι  Νίοοίδί 
κα^ολίκην  νοοίΐΐ,  υΐ  βδΐ  ίη  ρροοβηιίο  θοΙο^ηπιγώ  ίΠαρυπι  ρ.  6, 
ζ'  βά.  Υαΐβδΐΐ,  (}υθΐΏ3(1ΐΏ0(1αηι  ίη  ϋδάβΐΏ  ε'  νβΐ  Βίοίΐυπ  ΒίΙ)1ϊο- 
Ιΐιβοα  (ΙΙοίΙαΓ  καθολική  ίΰτορία.  Οαο(1  βρίΐΗβΙοη  υΐ  3ΐ)  υίπιΐδ- 
ςαβ  αβΙ&Ιβ  3ΐίβηίδδίπιαηι  βδΐ,  ίΐ»  ηβ  ίΰτορίκ  (|αΐ(1βπι  νβΐ  ίβτο- 
ρίαί^  ιιΐ  Ιοδθρίιυδ  βΐ  ΑΐΗβηαβαδ  νοοΗπΙ,  οβΓίυηι  βδΐ  αϊ)  Νίοοίαο 
βδδβ  δοπρίαιη.  Νβιη  ςαοοΐ  ίη  οοίΐίοβ  8ΐΓ3ΐ)οηίδ  αηΐίςυίδδίηιο 
Ρβπδΐηο  η.  1397  3(1  1.  7,  ρ.  299,  βρυίΐ  ΚΓ3ΠΐβΓαπι  νοί.  2, 
ρ.  20,  ρρϊιηβ  ιη3ηϋ  3δθπρΙυηι:  "Οπ  μεταγενεβτερος  όμηρου 
ηαίοδος,  ο  μη  βονλεταί  νίκόλκος  δαμαΰαηνος  εν  ττ}  αρχαιο- 
λογία αυτοϋ^  καϊ  ταύτα  ιΰόχρονος  ων  του  ηαρόντος  γεω- 
γράφου ϋτράβωνος,  (}ΐιιιΐϊΐ  Ιιααά  (1υ1)ίβ,  υΐ  3ΐΪ3  ϊη  ίΐΐο  βΐϋδςαβ 
8ΐΓ3ΐ3θηίδ  οοάίοΐ1)ΐΐδ  δοΐιοΐΐα,  βχ  3ηΙίςυίοπ  δΐΐ  οοίΐίοε  ΓβρθΙίΙαηα, 
ηιβίοΓβΐΏ  ηΐθΓβΓΐ  νίίΙβΙυΓ  ΓκΙβπι  ςα3ΐη  Ιοδβρίιί  βΐ  Αΐ1ιβη3βί  3ΐίο- 
Γαπιςυβ  'ΐβτορία  νβΐ  Ιΰτορίαι.  Νβιη  βΙΪ3ΐη  ΙοδβρΙιί  Αρχαιο- 
λογία 3ΐ)  δΙβρ1ΐ3ηο  Βγζ.  ρίβραιηςυθ  δίο,  ίηΙβΡίΙαιη  νβΓΟ  'ΐατορία 
3ρρθ1ΐ3ΐυΓ,  υΐ  ίη  ^ώρος  θΐ  Θάμνα  βΐ  Ι^ιφηνη^  ρβπΙβΓςαθ  3 
ΟΙβπιβηΙθ  Αΐβχ.  δίΓοηι.  1 ,  ρ.  409,  υΐ3ί  νβΐ  ρΙιΐΓβΙί  (ΙΐοίΙαΓ  'ΐω- 
ϋηπος  6  τάς  Ίουδα'ικάς  ΰυνταξας  ιΰτορίας,  βΐ  πιοάο  ρ1αΓ3Η 
πιοίΐο  δϊη^ιιΐ3Γί  3ΐ)  ΝίοβρΙιοΓΟ  03ΐΗ8ΐί  Η.  Ε.  1,  10  βΐ  15,  ΤΙιβο- 
άοΓΟ  Μβ1οο1ιίΐ3  ΗίδΙ.  Κοπι.  ρ.  789  βά.  ΜβυΡδ.,  βΐ  ΤΙιβοάοΓΟ 
Μβ1ίΙβηίοΐ3  ρ.  408,  13  β(1.  Ρ3ΐ)Γ.,  βοΛβηκ^ηβ  ηιοάο  ίη  ρροοβηιίο 
0οη8ΐ3ηΙίηί3ηο  ια\  ρ.  6  β(1.  ν3ΐβδ.  βδΐ  /ίιονυΰίου  ^Αλιζαρ- 
νηΰΰεως  ^Ρωμαϊκής  ιβτορίας  (1β  ϊΠίυδ  ΑΓθΙΐ36υ1ο§ί3.  Αΐ1ιβη3βί 
3ΐιΙβπι  'Ιατορία  νβΐ  Ίΰτορίαι  ηυη  ιη3ίθΓβηι  Ιΐ3ΐ)βΙ  3αοΙθΓίΐ3ΐ6ηι 
άβ  ΝίοοΙβο  ({0301  (1β  ΗβΓοΛοΙο  αϋίδίΐιΐθ  ΙιίδΙοποίδ  3ρυ(1  8ο1ι\ν6ί§- 
1ΐ3βυ8βΓαηι  νοί.  9,  ρ.  247  αϊ)  βοίΐβπι  υ8υΓρ3ΐαηι.  ΡίαΓβΙίδ 
οβΓίβ  ^Ιΰτορίαι  ηίΐιίΐο  νβΓίΟΓ  ηϋ3ηι  ^Ιβτορίαι  'ΡωμαϊκαΙ  (Ιβ  Οίο- 
ηίδ  Οβδδίί  ^Ιστορία  'ΡωμαϊκΎ}^  ηί  ί1ΐ3  ίηδθΓϋ)ΐΙαΓ  ίη  οθ(1ίοί1)ΐΐ8 
Πάβ  (Ιί^ηίδδίηιίδ,  αυΐ  Ιβτορίαι  άβ  ορβΓβ  Ρο1γ1)ί3ηϋ  ίη  ίηδοπ- 
ρΙίοηίΙ)ΐΐδ  βΐ  δυΙ)δθπρΙίοηί1)ΐΐδ  1ΐ1)π  ν3ΐϊοαηί.  ΟοηΐΓ3  βΙΪ3πι 
Ιοβηηίδ  Αηΐίοοίιβηί  (}ΐΐ3β  3ΐ)  3ΐϋδ  νοοαΙυΓ  ιβτορία  νβΐ  χρονική 
ίΰτορία,  Ίη  οοί1ίοΙ1)ΐΐδ  83ΐηΐ38ί3ηο  βΐ  Νββροΐΐΐαηο  ίηδοπ1)ΐΙυΓ 
αρχαιολογία,     ^ιι^ά  δί  νβΓαπι  βδΐ  αρικί  Ιοβηηβηι,  βΐίαπι  βρικί 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  VII 

Νίοοίαιιιη  ρρο  νβΓΟ  βπΐ  ΗδΙβικΙαπι,  (Ιοηβο  ΒΐΙβΓυπι  οβΠίοπ  (}ϋ9ΐη 
ςααβ  ηυηο  βχδίπηΐ  ΙβδΙίιηοηίο  ΓυβπΙ  οοηβπΏΗίαιιι ,  (ΐαυιη  β3η- 
(Ιβπι  Ιυιη  Γαϊδδβ  ςαβδΐ  1θσΐιίπΐ3ηίΐ  Ιιαΐαδηΐ0(Η  ορβΓαιη  ΙπδΙοποο- 
Γαιη  ίηδΟΓΪρΙίοιιβηι  Οΐοηγδϋ  βΐ  Ιοδβρίιί  οδίβηάδηΐ  βχθπιρίβ,  ιηΐ- 
Γαιηςαβ  δΐΐ  υικίβ  δοΐιοΐϋ  ϋϋαδ  δΐΓ3ΐ)οηί3ηΐ  3υο1οπ  ϊη  πιβηΐθπι 
νβηθΓΪΙ  ίΐ3  νοο3Γθ,  δι  Ίΰτορίαν  ίηδοπρδίδδβΐ  Νίοοΐ3αδ. 

Οϋ3θ  3αΐ6ΐη  ίη  3ΐιιρ1ο  Ιιοο  ορβΓβ  ίαβηΐ  άίδΐΓί1)αΙίο  ΓβΓαιη 
ΐηάβ  3ΐ)  βηΐίςαίδδίηιίδ  ΙβιηροπΙ)υδ  υδ^υβ  3(1  ίρδίυδ  3βΐ3ΐθΐΏ  Νί- 
οοΐ3ί  η3ΓΓ3ΐ3Γϋΐιι  βΐ  ςιιοδ  ίη  δίη^υΐίδ  δθςααΐυδ  δίΐ  3ΐιοΙθΓβ8, 
(Ιθηίςαβ  €[α3β  βίαδ  δίΐ  Γιάβδ,  ςιιββδίνίΐ  ΜΰΙΙβΓϋδ  νοί.  3,  ρ.  345 
δβ(ϊ. ,  βΐ  ΐηάβ  3ΐ)  1ίΙ)Γ0  οοΐ3νο  υδςαβ  3(1  ηοη3§^βδΐηιυηι  δβχίαιη 
ηϋιίΐ  ρΓ3θΙβΓ  (ΐυβΙΙαοΓ  ιηίηοΓ3  ίΓ3§ηιβηΙα  δβΓνβΙα  3ηΐΐΏ3(1ν^Γΐίί. 

ΡΓορθ  ίηΙβί^βΓ  νβΓΟ  δυρθΓβδδβ  νκΙβΙυΓ  1ϊ1)βΓ  ^β  νίΐ3  Αα- 
§υδΙΐ,  βίδΐ  ϊρδβ  ςαοςαβ  ρ3πΙβΓ  3ΐςυ6  1οη§ίθΓ3  Ηί8ΐοπ3β  Γγ3^- 
πιβηΐ3  ηοηηϊδΐ  ίη  ΙϊΙϋΙίδ  οΐυοίϊυδ  0οηδΐ3η1ίηΐ3η1δ  άβ  νΪΓΐυΙίΒαδ 
βΐ  νίΐϋδ  βΐ  άβ  ίηδίίΐϋδ  βδΐ  οοηδ6Γν3ΐαδ. 

ΗοΓαπι  ΙΙΙυΙοΓαηι  (Ιαο  δυηΐ  οοίΐίοβδ,  ρποπδ  ΤυΓοηβηδίδ, 
({υοπι  3θοιΐΓ3ΐίδδίηΐθ  (ΙβδΟΓίρδίΙ  Ε.  βροδΐαδ  ρΓ3θΓ.  βίΙΒίοηβηι  03δ- 
δίαηι  νοί.  4,  ρ.^νΐΐ — ΙΧΧΧΐν,  υη(1θ  ηοηηυΐΐβ  ΓβρεΙϋ  ίηΓΓ3  ροδΙ 
1ΐ3ηο  ρΓ3βΓ3ΐίοηβηι,  3ΐ)  Υβΐθδίο  Ρβπδϋδ  3.  1634  βίΐϊΐυδ,  3ΐΙβΓ 
Εδοοπ3ΐβηδίδ  3ΐ)  ΓβάβΓΟ  δίπιαΐ  βΐ  Ειη.  ΜϋΙβΓΟ  άβδοπρίυδ,  βΐ  3ΐ) 
ίΐΐο  ίΐαΐίΐθπι  03Γη[ΐδΐ3(1ϋ  3.  1848,  βχ  Μϋΐβπ  νβΓΟ  3ρο§Γ3ρΙιο  3 
ΜαΙΙβΓΟ  ίη  ΗίδΙοποοΓαηι  §γ.  ίρβ^ηιβηΐΐδ  νυΐ.  ΙβΓίίο  3.  1849 
β(111ϋδ,  ({αϊ  β1ΐ3ηι  ΤιίΓοηβηδίδ  ρ3η11ο  3θοιΐΓ3ΐίθΓί  υβυδ  βδΐ  €[υ3ηι 
Υβίβδΐαδ  3ρο§Γ3ρΗο.  δβ(1  3θοαΓ3ΐί8δίηιαΐΉ  άβπιυπι,  βχ  (5110 
ρΓ3βΙθΓ  3ΐΐ3  ρ.  6,  23  δρνμ,ώνα  ΓβδΙίΙαί  ρΓΟ  δρνμ,όν^  ηιίΐιί 
1ί1)βΓ3ΐ{ΙβΓ  δυρρβίΐίΐβνίΐ  Ιϋΐίαδ  \νο11βηΐ3βΓ§ίυ8 ,  (}αί  οο(1ίοβπι 
ΤαΓοηβηδβπι  δυ3  ιηβηιιηι  ΙοΙυπι  (Ιίΐϊ^βηΐίδδίιηβ  (1βδθπρδβΓ3ΐ. 
Οβ  (^υο  83ΐί8  πβ^Ιί^βηΙβΓ  δοπρίο,  (ϊα3ηινίδ  1ίΙ)βΓ  δίΐ  δρίβπίΐίίΐαδ, 
(ΐαί,  81  νβΓ3  βδΐ  (Ιβ  βίαδ  3βΐ3ΐο  ορίηίο  βΟΓϋπι  (}ϋ1  δβουΐο  (1β- 
οΐαιο  3δθΓί1)ϋηΙ,  ίρδίιΐδ  ιίδυί  ίπιρβΓ3ΐοπδ  0οηδΐ3ηΙίηί  άβδ11η3ΐϋ5 
Γαίδδβ  νίίΙβΙυΓ,  ΐ(1βπι  ΓβΡβ  βδΐ  άϊοβηίίαπι  ς[αοί1  (Ιβ  Εδοοπβίβηδί 
όίχίΐ  ΕβίΙβΓαδ.    Ουί  ρθ8ΐηυ3ΐη  οοίΐϊοβηι  ίΐ3  (1β80Γΐρ8βΓ3ΐ  ρ.  IV: 

„01ΐ3Γΐ3ΰβυδ,  Ι,  Λ,  11  δΐ^ηβίαδ,  Γοΐϋδ  ΐηΙβ§Γ3β  ΓθΓηΐ3β,  (|αί- 
1)υδ  ηιιηαβπ  3ΐ1ρίοΙί,  351  οοηδΐ3ΐ;  ηοπ  ηυηιβΓ3ΐίδ  ΐΓίΙ^αδ  §βηιί- 
η3ΐη  δοηρΙΟΓαηι  ίη  βο  Ι3ΐ)υΐ3ηι  ίηάίοβιη  βχ1ιίΙ)βηΙίΙ)αδ;  Ι3ΐίη6 
((ΐιίίίβηι  1)ΓβνίοΓβηι ;  Ιαηι  §Γ3βοβ  3ΐΙθΓ3ηι  (3  ηιαηα  Ν.  (Ιβ  13  Τογγθ, 
ΜΠΙβΓο  03ΐ3ΐοσιΐθ  άβδ  πιβηιΐδοτίΐδ  ^Γβοδ  (Ιβ  13  1)ίΐ3ΐίο11ιβ(ϊυβ  (Ιβ 


VIII  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ΙΈδοιίΓΐΒΐ ,  Ρ3Π8.  1848  ρ.  461  ρρ.  ΙβδΙβ)  ροδίεπορα  ΐΗπΙιιηι- 
ιηο(1ο  ίηοΐβ  3ΐ>  βχοθΓρΙίδ  ηοδίπδ  οοηιρίβχαηι.  δοίΠοεΙ  ρποΓβηι 
οοάΐοΐδ  ρθΓίειη  υδ^αβ  αίΐ  ίοΐ.  72  ν.  Αθίΐαηί  Υβρια  ΗίδΙοηβ  οιιηι 
δα1)ίυηοΙϊδ  βί ,  υΐ  βΐ  9ΐϊΙ)ί,  ίικίβ  α  ί.  67  ν.  ΗβΓ3θ1ΐ(1ίδ  ΡοηΙίοί 
9  ί.  ηερί  πολιτειών  οοουρβί,  Ι3ΐθη1ίΐ3υδ  ςυο(ΐ3ΐηπιθ(1ο,  υΐ  ηεο 
ίη  Ι3ΐ3υΐ3  ηβο  3  ΜίΙΙβΓΟ  βΟΓαηι  πίθΐιΐίο  ί30ΐα  δίΐ,  ςυοιιί3ΐιι  ροδΙ 
βχΐΓ6ηΐ3ΐη  ίΙβηιαιίΊ  ΙιΟΓυηι  νοοβηι  ωφειλον  Ιβ^υηΙυΓ  1ΐ36€0β: 
τέλος  της  αίλιανου  ποικίλης  ίΰτορίας,  άβΊηάβψιβ  δυΐδοηρίίο, 
ί|υ3ηι  ίηΙβ§Γ3ηι  νίίΐβδίδ  3ρυ(1  ΜϋΙβΓυηι  1.  Ι.:  όιά  αυνδρομης 
μεν  %0ί1  εξόδου  .  .  .  /ίιεγου  εκ  της  ενγενεΰτάτης  οικίας  των 
Μεδόχων  (Οίβ^ο  ΗϋΓΐΒάο  (1θ  ΜβικΙοζβ)  τανύν  (€36δ3Γβΐ  1β§3ΐΐ) 
.  .  .  νπο  δε  ^Ανδρόνικου  Νουκκίου  Κερκυραίου  .  .  .  ^Ενετίττιβι 
διατρίβοντος  και  πενία  ΰυζώντος^  {ος)  μιβϋ^ώ  και  ταυ- 
την  την  βίβλον  ΰυν  άλλοις  (δίο)  ί^εγραι^εν^  εν  ετει  αφμγ' 
μαρτίον  ιβ' .  ΡροΓδυδ  Ιιίηο  (1ίνβΓδ3  βΧ3Γ3νίΙ  ΐΏ3ηιΐδ  (}υ3β  ίικίβ 
3  Γοΐίϋ  74  δθςυυηΐυρ  ηοδίΓ»  εκ  της  ίΰτορίας  Νικολάου  ^α- 
μαβκηνού  περί  επιβουλών  κατά  βαΰιλεων  γεγονυιών,  ίη 
δυηιΐΏϋ  Γοΐίο  105  ίΐα  (1βδίηβη1ΐ3 :  τέλος  του  βίου  Καίΰαρος 
και  της  Νικολάου  ^αμαΰκηνοϋ  ΰυγγραφης^  ηίΓδυδςιιβ  3ΐί3, 
ροδΙ  (Ιυο  ΓβΓβ  ν3οα3  Γ6ΐίοΐ3  ίο1ί3,  ίΐυ3β  Γβ1ί(}ΐΐ3  δϋηΐ  (ίη(1β  ά  ί. 
107  ν.)  περί  επιβουλών  βχο6Γρΐ3,  6  ΙοΙΐ3ηηθ  ΑηΙίοοίιβηο,  Ιο- 
1ΐ3ηηβ  Μ3ΐβΐ3,  ΟβΟΓ^ίο  ιώοιηοΙιο,  ΠίοίΙοΓΟ,  ϋίοηγδίο,  ουηι  ίη- 
δβΓίο   Γηβί1ί3θ  Ιιυίιΐδ  (Ιβ  Μββίΐο  η3ΓΓ3ΐίοηί  ΡυΙγΙ)ί3ηο", 

1ΐ3θθ  3ΐ1(1ίΙ  ρ.  VII  (Ιβ  θοίίβηι :  „Α(1  ηοδίΓ3  υΐί  Γ6ΐ1θ3ηι  βχοθΓρΙβ, 
ηβο|υθ  (ΙοοΙυηι  Ιιοιηίηβιη ,  ςυί  θ3ιιι  οοάίοίδ  ρ3Γΐβπι  βχ3Γ3νβπΙ, 
ηβο  δ3ΐΐδ  (Ιίΐΐ^βηΐβπι ,  ρβοοβΙΟΓυηι  βχ  βο  §βηβΓβ  ηιιιΐΐΐΐυ^ο  3γ- 
^υίΐ,  (ΐυ3ΐί3  βςυίίΐβπι  ΐη(1ί§η3  ρΙβΓϋπιςαβ,  ςυίΐιυδ  3(1  δυ3  ςαΐ- 
ίυδςυβ  1οο3  ίη  πΐ3Γ^ίηβ  βηοΐ3ηί1ί8  ΙβοΙΟΓβηι  ίηιροΓίυηβ  δβνο- 
€3ΐυηι  ηιΟΓβΓίδ,  ηβο  ηίδί  δυπιπΐ3ΐίηι  β3  (Ιβ  Γβ  ίη  ρΓ3βί3ΐίοηβ 
βχροηβη(1υηι  οβηδβο.  ΡΓ3βΙβΓ  ρβΓρβΙηυηι  ΓβΓβ  ίδΐυηι  (Ιβ  ηιΟΓβ 
δβποΓυηι  ΙβηιροΓυηι  ν  βρίιβίογδίιοί  3ΐ3υδυηι,  8θ1ίΐ3δ(}υβ  ΙίΙβ- 
Γ3ηΐΩΊ  ρβΓΠΐιιΐ3ΐίοηβδ  {η  νβΐ  7}  βΐ  ι  ίηιρΓίηιίδ,  υΐ  εξίει,  εκό- 
ΰμιΰε ^  ποταμιγους,  βΐ  νίοβ  νβΓδ3  δήφρου,  ο  βΐ  ω,  β.  ο. 
διατρίβωντος  ^  Αϋΰωνες^  Γ3πυ8  νίοβ  νβΓδβ,  υΐ  νικόμενος^ 
ει  βΐ  ί,  ιιΐ  Αινίου,  Αργία,  είδέαν,  Ά\Ί•άΒφι&  ψΐΆϊη  ρίαπ- 
ΐΏ3δ)  1ΐ3υ(1  Γ3Γ0  οηιίδδ3δ  νβΐ  ίη  ίΓοηΙβ  νβΐ  ίη  βχίΐα  νβΐ  ίη 
ηιβάίβ  νοοβ  1ίΙβΓ38,  ίηιο  δν1ΐ3ΐ)ίδ  ΐΓαηο3ΐ3δ  νοοβδ,  υΐ  ρ.  9 
αποΰτει  (ί.  άποΰτεΐλαι)  ρ.  10  αν  (ί.  άνέλγι)  ρ.  15  εν  (ί.  εν- 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  IX 

νοών  νβΐ  εννοήΰας)  Η  μορίου  (ί.  Τιμοϋ-έον)  ρ.  71  ντταρ 
{ΐ.  υπάρχον)  οίΤεπά^δ;  νβΐ  ΐΏ3ΐβ  οο1ΐ3θΓ6ηΙβ8  οηιϊδδο  θΐΐβπυδ 
Βοοβηΐϋ,  νβΐ  (ΙίδΟθΓρίΗδ  ηΐίΐΐβ,  ίη(1β(}υβ  πδία  νοουιη  νβΐ  οοη- 
δίΓυοΙίοηίδ  ηιοηδΐΓ3  υΐ  ποιηβεααι,  (ί.  τΐοιηααί  αε)  53,  1 
παρείληιρεν  οτι  (ί.  παρειλ^^φότή  67,  2  επίτροπον  οντά  (ί. 
ετΐίτρέποντα) ;  Ιυιη  ρεοοΒΠΙβδ  03δυ ,  ηυΐΏθΓΟ ,  ^βηβΓβ  νοοβδ, 
δϊνβ  3(1  δΐιηίΐΐίικίίηβπι  ρΓοχίηιβο  3ΐ)0ΓΓ3ηΙβ  βχίΐα,  δβα  ί3ΐδ3ηι 
οοηδίΓυοΙίοιιϊδ  ίΐϊΐ3^ίη6ΐη  δθοιιΐο;  οαιη  ΙοΙ  ρβδδυπκΐβΐίδ  ηο- 
ιηΐηί1)α8  ρΓορπΐδ,  ηίηιΐδίΐυβ  ίΓβίίυεηΙί  νοο3ΐ3ΐι1θΓυιη  νβΐ  οιηΐδ- 
δίοηβ  νβΐ  ρβηηυΐ3ΐίοηθ ;  ςιιΟΓυπι  ΐ3Πΐβη  νίΙίοΓϋΐη  ι1αΙ)ϊΐ3π  νΐχ 
ροΐβδί  ςυΐη  ιη3§ιΐ3  ρ3Γδ  ίη  ηοδίΓυιη  οοοΙίοθΐΏ  β  ρποΓθ  ΐΓ3ηδ- 
ίθπΐ." 

Η3ηο  ΡβάβΓΐ  ορΐηίοηβιη  (1θ  3η1ίο{υίοπδ  οοπίΗΐΐοηβ  οοΛϊοίδ, 
υηίΐβ  άιιοΐυδ  βδΐ  Εδοοπαίβηδΐδ  Γβοβπδ  βΐ  ο1ΐ3Γΐ3θβυδ,  οοηβΓηΐ3ΐ 
βηΐίςυυδ  ΤϋΓοηβπδίδ,  ϋδίΐθΐη  νΐΙΐοΓϋΐη  ^βηθη1)υ8  οοηΐ3ΐϊΐίη3- 
Ιιΐδ  ςυ36  ίη  Εδθοη3ΐ6ηδί  οοηδρίοίυηΙυΓ. 

8θ(1  ςιιυπι  (Ιβ  ΤιίΓοηβηδΐδ  δοπρίαρβ  οιηηθπι  ιώϊΙη  ι1ιι1)ϊΐ3ΐίο- 
ηβιη  θχίιηβΓβΙ  3θουΓ3ΐίδ8ίηιυιιι  είυδ  3ροσΓ3ρ1ιυπι  \νο11βη1)6Γ§ϋ, 
δ3βρίυδ  οοΓΠ§θΐιΙίδ  ηοη  δοΐαπι  Υβίβδΐί,  δβίϊ  βΙΪ3ΐη  ρ3α11ο  3θοα- 

Γ3ΐΐυ8  ΜϋΙΙθΠ  3ροσΓ3ρ1ΐαηΐ,  Ε80ΟΓί3ΐβηδίδ    3ρθ§Γ3ρϊΐ3  ΕβίΙθΓΪ  βΐ 

ςαο  ΜϋΠβΓυδ  υδυδ  βδΐ  Εω.  3ΙίΙ1θΓί,  ΐιΐφΐβ  νοί.  4,  ρ.  661  ά\)  δβ 
ΐρδυ  ΐΓ3ηδδοπρΙιιηι  (Ιθηιιο  οιιιη  οοάίοβ  δβ  οοηΙϋΠδδβ  βΐ  νΐΐϋ  δυ- 
δρβοΐ3  (ϋϋ^βηΐίδδίιιιβ  βχουδδίδδβ  ΙθδΙβΙυΓ,  δπβρβ  ίΐ3  (ϋδΟΓθρβηΙ 
υΐ  (ΙυΙ)ϊΙβ8  υΐΓΪ  Γκίθδ  δίΐ  1ΐ3ΐ)6η(ΐ3,  υΙ)ΐ  ηβυΙβΓ  3υΙ  δυί  ΓβΐΓ30ΐ3ΐ 

3ρθ§Γ3ρΙΐϊ  31ΐΙ   3ΐΐβΓίΐΙδ    ΟΟΓΠ^ίΐ    δΟΓΪρΙΐ1Γ3§ ,    δβ(1    ΐ3θίΙθ    ΓθΐίπβΙ 

ςαοοΐ  (1θ(ΐ6Γ3ΐ,  υΐ  ΓεάβΓυδ,  ςυί  νθρΜδ  δυρΓ3  ροδϊΐίδ  3ί1(1ίΙ  ρ.  ΥΠί : 
„δ3ηβ  ίη  βίϋδηιοοίί  οοη(1ίΙίοηβ  οοίΐίουπι  εΐ  3ΐίςυ3η1υηι  εάίΙΟΓΪ- 
1)αδ  ΙίοεΓβ  οοπδεηίβηευιη  βδΐ,  ηεο  ε3  πιβ  1ίοβηΙί3  υδυπι  3ΐιΙ 
οοΓΓεοΙίοηίδ  δβερεηυηιεΓΟ  ΐ3οίΙβ  Γ30ΐ3ε  ί3πι  ροεηίΐβΐ;  είδί  βδδβ 
ίβΙεοΓ  υΐ3ί  εηοΐ3Γε,  ιιΐ  ίη  τβ  3ΐίςα3ΐβηυδ  ι1ϋΙ)ί3,  3(1  Ιρδ3  1οο3 
οοίΐίοίδ  βΓΓΟΓβδ  ηΐ3ΐβ  ηε^ΐβχεπηι,  νεί  οηιηίηο  03υ1ίυ8  τεπι  3§εΓβ 
(ΙεΒυεπηι. "  Βίχί  άβ  Ιιοο  υίπυδςυε  3ρο§Γ3ρ1ιί  ΕχοβΓρΙΟΓυιη 
ΕδοοΐΊ3ΐεηδίυπι  (Ιίδδεηδα  3(1  Βίθ(ΙθΓυΐΏ  ρΓ3εΓ.  νοί.  4,  ρ.  XVI, 
ηε(|αβ  βρικί  Νίοοΐ3υηι  ρΓ3εδΐ3Γβ  ροδδΐιηι  δι  (ϊυ3  ροδυί  (ΐϋ3ε  3ΐ- 
ΙβΓαίΓΟ  ηοη  οοηΓΐΓηΐ3ηΙηΓ,  νείαΐ  ρ.  24,  26,  οτί  Κρεβφόν- 
της  πάντων  εβααίλενε  των  Σπαρτιατών  βχ  Γβ(ΙεΓί  3ρθ5Γ3ρ1ιο 
ρ.  202,  (ΙίδεΓίε  εχ  εο  3ηηοΐ3ΐυιιι  εβααίλενεν^  ({ηηηϊ  εβαοίλεν- 
οεν  (ΙείΙεηΙ  ΜΰΙΙεΓϋδ,  ςυΐ  ΐ3οεΙ  3(1  βΙΙβΓυηι  ίη  Α(Ι(1.  ρ.  664, 


χ  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

υ1)ί  ίΐΐβΐυηι  θΙ)  8β  οοηΐΓ»  οοίϋοβπι  ΰτρατίωτών  ρΓΟ  Σπαρτια- 
τών ΓβΐΓ30ΐ3ΐ.  Ει  ρ.  25,  3,  οϊ  καί  τότε  αντον  ηχϋ-οντο  ττ} 
βία,  ονκ  άνεχόμενοί  το  ίβόμοίρον,  υ1)ί  ΓβοΙβΓαδ  ρ.  79  ιώβΙθ 
δβ  δπίβα  (Ιβίΐίδδβ  ανεχομ,ένου  ΗπηοΙαηδ  αρο^ΓβρΙιΐ  δυί  ΓβδΙίΙιιΐΙ; 
δΟΓίρΙαΓθηι  ανεχόμενοί ,  ΜΰΙΙθΓαδ  οοπΙγη  ρ.  664  ίβίδο  ρβρίιί- 
1)θπ  οοηΐβικίίΐ  ανεχό(ΐενοί  βδδβ  ίη  οοάΐοβ,  ςαοίΐ  ρΓΟ  ανεχομέ- 
νου  6χ  οοηίβοΙυΓ3  ΓβδΙίΙαβΓβΙ  ΒΰΙίηβΓαδ ,  ο^οίίυβ  υΐ  θρίίαδ  Γβ- 
Ιίηυΐ  θΐ  ΓβίΙθΓαδ  ΙυβΙυΓ  ρ.  202.  Ιίβηι  ρ.  61,  17  αοι,  αϊ)  δβ 
3(1(ϋΙυηι  ΡβάβΓΟδ  ρ.  123,  13,  οιηίδδυηι  ηοΐ3ΐ  η  ΜΰΙΙβΓΟ,  ηυί 
ΙυοβΙ  9(1  Ιιοο  ίη  ΑιΙ(1βη(ϋδ,  ςαοίΐ  β§ο  (^αοςιιο  ΓβΙίηαϊ,  ρδπΙβΓ- 
ςαβ  εξηγερται,  άΐ)  ΚβάβΓΟ  ΓβοΙβ  εγηγερταί  δΟΓΪρΙυηι.  Ε  Ιίβηι 
6χ  ΤϋΓοηβηδΙ  οοάΐοβ  ςιιοά  β§ο  ρ.  97,  17  δθοαη(1απι  Υοΐβδΐϋπι 
βΐ  ννοΙ1βηΐ3θΓ^ίιιηι  βχ1ιΐ1)υί  άγχοτάτω  τον  γένους,  ΜΰΙΙβΓαδ 
Ι3θί1ο  δΟΓίρδίΙ  εγγντάτω  οοηίΓα  οο(1ίοβηι,  υΐ  ηοΐαΐ  \νο11βη1)βΓ- 
§ίαδ,  βίδϊ  3ΐΐβΓυηι  δβΐΐδ  ΙαβΙαπ  ηαοά  βδΐ  ρ.  107,  28  αγχιβτάτω 
γένους  οντι  ^  δΐνβ  αγχιΰτα  του  γένους  θδΐ  δΟΓΪΒβηάαΐΏ ,  ιιΐ 
ΜαΙΙβΓαδ  δΟΓΪρδίΙ,  δΐνβ  άγχοτάτω. 

8ϋί(ΐ3δ,  ςιιί  δαβρΐαδ  Νίοοίβυηι  οίίβηδ  (}υ3βοαηΓ[αβ  βχ  θο  Γβ- 
ρβΐϋΐ  ηυη  βχ  ίηΐβ^πδ  βΐιΐδ  δοπρίίδ,  δβ(1,  υΐ  (1β  ΡοΙγ1)ίο  (Ηχί 
3(1  ίΐίαπι,  βχ  θθΓυη(1βπι  ΕχοβΓρΙΟΓϋπι  οο(1ίοβ  (ΙβδοπρδίΙ  ηϋιίΐο 
ίβΓβ  ιηβΗοΓΐ,  ηοη  πιυΐΐαηι  οοηΓβΓΐ  3(1  βηιβηάαηίΐαηι  δοηρΙιΐΓβηι, 
νβίαΐ  ρ.  42,  5:  ""Έττετα^  ^έ  τω  ήόυπα^εΐν  τό  τε  δουλενειν 
καϊ  %α7ίουργεΐν  καϊ  μηδενός  άξιους  είναι^  ρΓΟ  κακουργεΐν 
ν.  Λυκούργος  βχ1ιίΙ)6ηδ  κακοπραγμονεΐν,  νβπαδ  υίΓΟίΐαβ 
ηιοηδΐΓ3Γβ  νΐίΙβΙαΓ  κακοπραγειν ,  υΐ  3ρυ(1  Οβ(ΐΓβηυπι  ρ.  634, 
Β,  κοινοτίραγμονουντα  ^  ςυοίΐ  ηίΐιϋί,  βχ  οοίΐίοβ  ηιυΐ3ηί1ϋπι  ίη 
χοινοπραγοϋντα ,  (^αοίΐ  Ιιαίιβΐ  ρ.  666,  0;  723,  0;  732,  Β; 
740,  Β ;  795,  Α,  (}υυπι  βΐίβρα  ί1ΐ3 ,  ψΐΆβ  (1β  ηιαΙβΓιοΐδ  (Πουη- 
ΙιΐΓ,  πιίηυδ  Ηιιίο  Ιοοο  οοηνβηίβηΐ  (}υ3ηι  Ιιοο  (|αοι1  (1β  ίηίβΐί- 
οί1)ϋδ.  Εχ  βοίΐβπι  ν.  9  άξίοις  Γβοίρίβηάαηι  ρΓΟ  ά'ξίονς,  αΐ  ν.  6 
βδΐ  ελευϋ-έροις,  βΐ  ν.  15  επ  ετη  ρΓΟ  ετζϊ  ετη,  φιηιη  έπέτει  νβΐ 
ίπ'  ετεί  βΐυδ  δϊΐ  ίη  1ί1)Γΐδ. 

Νβ(ϊυβ  3ΐ1ιιη(1β  (^υαπι  βχ  ϋδίΐβπι  ΕχοβρρΙίδ  ρβΐίίδδβ  νίίΙβΙιΐΓ 
8αΙ(ΐ3δ,  (|Π3β  νν.  ^Αντίπατρος  βΐ  Νικόλαος  3ΐ)  βο  δβΓνβΙα  βχ 
νΐΐ»  Νΐοοίαί  βχ1ιί1)ΐιί  ρ.  137  δβίΐί}.,  ΐ3Πΐ  αϊ)  Υαΐβδίο  3(1  δαρρίβη- 
(Ιϋπι  θο1ο^3Γυπι  ίη  οο(1ίοβ  ΤαΓοηβηδί  πιιιΐίίαπι  ίηίΐίυπι  3(1(Ιίΐ3. 
Ουβηι  Ιί1)6ΐ1ϋπι  8ιιί(ΐ38  ηιβηΐ0Γ3ΐ  βΐΐαηι  ίη  ϋδ  ([ααβ  ίρδβ  (Ιβ  βο 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  XI 

}ΐ3ΐ)6ΐ:  Νίκόλαος  ^αμαβκηνός,  γνώριμος  Ήρώόου  του  των 
Ιουδαίων  βκΰίλέως  καΙ  ^υγούΰτου  ΚαΙοαρος,  φιλόβοφος 
Περιηατψίκος  η  Πλατωνικός,  εγραι^εν  'ΐΰτορίαν  κα-θ-ολί- 
κην  εν  βίβλίοις  ογδοηκοντα  καϊ  του  βίου  Καίΰαρος  αγω- 
γην.  ούτως  δε  ΐί]6ηάΰατο  αυτόν  Καΐΰαρ  ως  τους  ■υττ'  εκεί- 
νου ηεμηομενους  πλακούντας  Νικολάους  αυτόν  καλεΐν.  και 
διαμένει  τοϋτο  άχρι  της  ΰημερον.  έγραψε  καί  ηερι  του 
ιδίου  βίου  και  της  εαυτού  αγωγής,  υηίΐβ  ΐηδΟΓίρΙίοηβιη  Ιιβηο 
ϊΙΗαδ  1ΐ1)β11ί  ΓβρθΙϋΙ  Υπίβδΐαδ.  Ιη  ψιο  ςαυιη  ίΐα  ΙααοΙβΙϋΓ  Νί- 
€θΐ3υ8,  υΐ  ΟγθΙΙϊο  ρ.  169  νβΐ  »ΓΓ0^9ηΙί85ΪΐΏα8  βΐ  ίιηρυάβηΐίδ- 
δίηιυδ  ηοη  Λβ  δβ  δοπρίυπαδ  ίαίδδβ  νΐίΙβΗΐυτ  φυβεως  ου  φαύ- 
λης λαβόμενος  .  .  πάνΟ•'  όβα  παρηγγειλεν  επί  των  έργων 
διεξηει,  κοβμιότητα  δε  και  σωφροαύνην  ουδείς  αύχήσει 
ηλείω  κατά  το  ήθΌς  ,  .  τίνι  γαρ  αν  μάλλον  άρμοττοι  ταύτα 
καρτΐοϋβϋ'αι  ατνο  του  βελτίΰτου  καΐ  ΰηουδαιοτάτου  γινό- 
μενα η  τωτοιούτω;  ηοη  3ΐ)  ΐρδο  Νΐοοίαο,  δβ(1  3ηιίοο  νβΐ  (ϋδ- 
οίραίο  βίϋδ  βχ  οοπιπιβηΐβπίδ  3ΐ3  ίρδο  ΓβϋοΙίδ  οοηοίηη3ΐυηι  ριι- 
Ι3νΐ1,  3δδβηΙίβηΙο  0θΓ3β  ρ.  362 :  Ου  μόνον  τα  εκ  του  Σουίδα 
ληψ'^εντα,  άλλα  και  τα  εκ  των  Κωναταντίνου  ηαρεκβολών 
κακώς  νπέλαβεν  6  πρώτος  εκδους  αύτοϋ  Νικολάου  είναι, 
τούτω  μόνω  χρηΰάμενος  τεκμηρίω  τω  ύπο  του  Σουίδα  λε- 
χϋ'εντι  ότι  Νικόλαος  έγραψε  και  περί  του  ιδίου  βίου  και 
της  εαυτού  αγωγής.  εΙκος  γαρ  τον  μεν  υπό  Νικολάου  γρα- 
φέντα  βίον  εαυτού  χρόνου  παρανάλωμα  γεγονέναι.,  καΘ•ά 
και  τα  πλειβτα  τών  Νικολάου,  τα  δε  περί  αυτού  έπϊ  τού 
παρόντος  ΰωζόμενα  ταύτα,  τ^περ  ορ^ώς  εΰημειωΰατο  ο  προ 
ημών  εκδότης^  τών  Νικολάου  φίλων  η  μαϋ^ητών  τινι  ΰυγ- 
γραφηναι.  διό  καΐ  'ημεΐς  ουκ  ώκνηβαμεν  αυτά  τών  λοιπών 
διαΰτεΐλαι.  ΒβίβοίΙ  Ηβπο  ορΐπίοηβω  ΜΰΙΙβΓαδ  ρ.  347,  ρρο- 
1)3νίΙ  ΓβίΙβΓϋδ  ρ.  61,  ϊη  πιβοΐΐο  Γβπι  ΓβϋηαΐΙ  Οροδϊαδ  ρΓ3βΓ.  βά 
Οίοηθηι  Οβδδΐαπι  νοί.  1,  ρ.  Ι^ΧΥΙ,  ηβο  (Ιΐππιί  Ιϊδ  ροΐβπΐ,  ηΐδί  ^ϊ- 
δβΓίαδ  ΓβρθπβΙυΓ  βηΙΐςαϊοΓ  8ακΐ3  βΐ  βο1ο§3Γϋδ  ϋοηδΐ3ηΙΐηΪ3ηίδ 
ΙβδΙίδ,  (|αυιτι  ίη  ν6Γΐ)ίδ  ηίΐιίΐ  δίΐ  ςυοΛ  (ΙίνθΓδυπι  ρΓ0(ΐ3ΐ  δοπ- 
ρΙΟΓβηι,  βίδί  οοηοβίίβηίίαπι  ΟγθΙΗο,  δί  1ΐ3βο  δίηΐ  Νίοοΐ3Ϊ,  τβοΐίιΐδ 
3ΐϋ  ίαίδδβ  ΓθϋοΙϋΓυιη  ιιΐ  ίΐ3  (1β  δβ  ΙοηυβΓβΙυρ. 

Οβ  ε&ών ,  υΐ  8ΐο1)3βυδ ,  νβΐ  εϋ'ών  παραδόξων  ΰυναγωγ'^, 
υΐ  ΡΗοΙίιΐδ  νοοβΐ,  (|υ3β  ίθβπι  δβΓίρδΐΙ  ΓβίΙβΓαδ  ρ.  62  δβς.,  υΐ 
Ιιαίαδ  ςαοςιιβ  1ί1)βΙ1ί  (Ιαΐ)ίαπι  Γβ(ϊ(ΙθΓβΙ  3αοΙθΓβηι,  ίρδβ  ίηΙβΠβχΐΙ 


ΧΠ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ςαΗΐη  θδδβηΐ  Ιβνϊα,  βίδί  ΓβΓϋηι  ηιαίΐο  §Γ3νίθΓυηι  δΟπρΙΟΓβηι 
βίιΐδίηοίΐΐ  1ί1)β11αΐΏ  οοιηροδυίδδθ  ιηίΓθΓίδ. 

ΓΓ3§ηιβηΙα  βαΐβπι  οοάίοϋ)υδ  ΤαΓοηβιΐδί  βΐ  ΕδοοπδΙβηδΐ  οοη- 
δβΓναΙα  (|αυιη  ρρορΙβΓ  οοίΐίοιιπι  δυρΓ3  ΐΏβιηοΓαΙαίΏ  οοη(1ΐ1ίοηθηι 
ρίαπιηίδ  ιηδ^ίδ  ιηϊηυδίΐαε  §Γανί1)αδ  νίΐϋδ  δίηΐ  ίΙθΓοΓπίδΙα  ηοη  δο- 

ΐϋίΐΐ  3ΐ)  1ΐΐ3Γ3Γϋδ,    δβ(1  βΐί3Π1  3ΐ)  ΘΟΐο^βπίδ ,    Η311ΐ1    Γ3Γ0   3(1θ0  30- 

οβρδ  βδΐ  οοΓΓβοΙίο  υΐ  1ίΙ>Γ0Γυιη  ρΓ3β8ΐβΙ,  ΓβΙίηςιιβΓβ  δοπρΙαΓ3ηι 
(}α3ΐΏ  βο]ο§3ΠθΓαΐϊΐ  βιιιβη{ΐ3Γβ  ίη83η3ΐ3ίΐ68  ίηβρΙΪ3δ.  Ν3ΐη  ρΓ3β- 
ΙβΓςαΒΟί  ςαοά  ηοηηυΐΐα  ηιβηίίβδίο  δυηΐ  ΐ3ουιΐϋ83,  βΐίβιη  βρίίοιηα- 
ΙΟΓβδ  0ϋη8ΐ3η1ΐηί3ηΐ,  ςαί  δβοιιηιΐυπι  ϊΙΙβΓαπι  βοΐο^βηιιη  ρροοβ- 
Γπίαηι  το  της  πλοίτυεπείας  μέγε&ος  εΙς  λεπτομέρειαν  Γβϋί^β- 
ΓβηΙ,  θΓ3ΐΐοηβηι  δοπρΙΟΓίδ  ςιΐ3ΐιΙαΐΏνί8  πιΐηΐιηβ  νβΓΐ30δί  ίηΙβΓ- 
(!αιη  οοηΐΓ3χβΓαηΙ  βΐ  (ΙβρΓ3ν3ΓΐιηΙ,  υΐ  0|ΐΐ36  Γγ.  2  βχΐΓβιηο  ίΐ3 
δαηΐ  3ΐ)  βΰ1ο^3πο  δοπρίβ ,  τίαΐ  βονλην  6νντί0•εται  περϊ  της 
όλης  αρχής^  β3  Γγ.  3  ίηίΐίο  ΐΐ3  3ΐ)  Νίοοίβο  1β§3ηΙιΐΓ  οοηίθΓπΐ3ΐ3, 
ονντί&εται  «υτω,  καί  κοινή  βονλενουΰίν  επί&έα&αί  τη  ολη 
αρχή,  Ιΐβιη  Γγ.  4  ίηΐΐΐο  τότε  ΐηβρίβ  οοηΐαη^ϊΙυΓ  οιιιη  νβΓΐ)Ϊ8 
6θ1ο§3πί  3ΐ3  1Ώ6  δθοίαδίδ  βΐ  Νίοοίίο  ρβΓ  δθ  ίηί1ί§ηίδ  ρρορΙθΓ 
οοηίαδΟδ  ΐηΙθΓ  δβ  ΑιΊαεαιη  βΐ  ΑΓΐ330βιη,  ιιΐ  3ηίιη3ί1νβΓΐίΙ  ΜΰΙ- 
ΙβΓϋδ,  βΙΪ3ΐΏδί  Άρταίον  ρΓΟ  ^Αρβάκου  ηίπιϊδ  ίηβρίο  ΓβοΙβ  Γβ- 
δΐΐΐυβπΐ  Υβίβδΐαδ.  Νθ^αβ  ρ.  63,  11  ({αοίΐ  ροδΙ  3ΐΐαδ  ΙίΙιιΙΙ, 
υικίβ  δβςαβηΐϊβ  δίηΐ  ρβίβπίΐβ,  ϋΐΐ3ΐΐοηθΐη  ίηΙβΓροηϊΙυΓ  πολλών 
δε  αναμεταξύ  γενομένων  Νίοοΐ3Ϊ  βδδβ ,  υΐ  οΓβιϋίΙβΓαηΙ  ίηΙβΓ- 
ρρβίβδ,  ΐρδυιη  οδίοηιΐϊΐ  αναμεταξύ,  ϋβχίρρο  ρ.  196,  30  ρο- 
Ιίϋδ  ςαβηι  Ιιυϊυδ  3βΐ3ΐίδ  δοπρΙοΓβ  άί^ηιιιη.  ΕδΙ  βηΐιη  ΙιυίϋδΐιιοοΓι 
Ιιοηιϊηιιηι  β3  ίπιρβπ1ί3  61  ϊηίβΐϊοΐΐβδ  αΐ  νίχ  βΐίίίαοί  νβΓΐ)3  ροδδϊηΐ 
δϊηβ  νίΐίο  δυρροηβΓθ.  Αίςαβ  δϊο  ηιιι1ΐ3  βΐ)  βο1ο^3Γίίδ  ίυϊδδβ  ίηι- 
ηΐϋΐ3ΐ3  δ3βρβ  ρΓϋ(1ίΙ  θΓ3ΐΐο  ίηοοηοίηη3  θΐ  ο1)δουΓ3,  ίη  ί|υίΙ)υ5 

ΟΟΓΓί§βηίΙίδ    0ρβΓ3    ρβΓ(1ΪΙΐίΓ.       Ν6(ΐυβ    0Γ6ΐ1ϊ1)Πβ    βδΐ    Νίοοΐ3υπι 

Γγ.  13  :  Αάριΰα  ύπο  Πιάΰον  πατρός  εραα^είΰα  καΐ  βιαα^ειΰα 
δΟΓίρδίδδβ  ροΐίυδ  (|α3ΐη  εραα&έντος  αντης,  (}υαιη  υδίΐ3ΐ3 
νβΓΐ3Ϊ  δϊσηΐΠθ3ΐίο  8θΙίν3  ΙβΓ  δΐΐ  ορϋΐΐ  ίρδυΐΏ  Γγ.  20,-  παρϋ-ένον 
ερασϋ'είς'  21,  εραα^ειβα  του  πατρός-  54,  Πηλέως  ερα• 
ΰΰ'είβα^  61  ηοη  βοιίβπι  βδδβ  ηιοίΐο  ΙοςυυΙυιη  ςυο  δΐΓ3ΐ)0  13, 
ρ.  621  βΐ  δυί(ΐ3δ  ν.  ά^εμιοτα  1ο(|ϋυηΙαΓ,  (|υί  Πίαΰος,  ον  φα- 
ΰιν  ερααΟ"ηναι,  της  ΰ^νγατρός  Ααρίΰης,  βΐ  ηράΰ&η  Πΐαΰος 
Ααρίαης.  Νβςυβ  οοιίίοβηι,  ςιιο  υΙβΓβηΙϋΓ  βο1ο§3Γϋ,  νίΐϋδ 
ίηιηηιηβιη  Γηίδδβ  ρΓ0(ΙιιηΙ  β3(1βιιι  ίηίβηΐυπι  ίη  (ΙαοΙαδ  ΐίΐηΐίδ  δβΓ- 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  .XIII 

ναΐα.  Ν3ΐη  βίδί  ρ.  3  Ι3ηι  ν.  5  ίΐαβιιι  ν.  11  βδΐ:  Τόν  τε  (νβΐ  τον) 
βίον  καΐ  τα  η^η,  οίς  χρηται,  εις  νουν  ενεβάλετο  και  ενε&ν- 
μη^η  'άρα,  Νΐοοίαυιη  ΙβΐΏβη  δΟΓίρδίδδβ  εβάλετο,  υΐ  ρ.  18,  26, 
εις  νουν  βαλόμενος  το  Αμφιτρνωνι  χρηβ&έν  38,  26,  οι  δ  ' 
εις  νονν  βαλόμενοι  τον  χρηβμόν^  αΙΙβΓυπιςυθ  ηβΐυηι  βδδβ  βχ 
ενε^νμηϋ•η  ^  θβο  ηοη  ηΐ3οίδ  άυ1)ΐΐ3νί  ςαδηι  0ΰ1)ηθΓϋ8,  ηυθίΏ- 
νίδ  ηοη  ΐηιηιβιηοΓβδ  θδδβηιιΐδ  βΟΓϋηι  ςυθβ  (1β  οΐίβρο  άίοΐα  δυηΐ 
3(1  ΤΗβδ.  δ1βρ1ΐ3ηί  ν.  εμβάλλω. 

Μιιΐΐο  ηιίηυδ  ΓβΓβηίΙβ  ίθΓΐη3Γϋηίΐ  πίθΙϊοΓυηι,  €[υί1)υδ  υδϋδ 
βΓηΙ  Νϊοοίθυδ,  ουιη  (1θΙβΓίοη1)υδ  βΙΙοΓηαΙΐο  θΐ  (1βρΓαν3ΐίο  3υΙ 
ηυίοίϊυβηι  οΐβ  Ιιοο  ^βηβΓβ  Νίοοίβο  βδΐ  ϊηιρυΐβηίΐυηι ,  ςυί  ηθςιΐθ 
ρ.  51,  4:^^Αρτεμβάρου,  21  νβτο^Αρτεμβάρεω,  ιιΙΛρβάκεω, 
Γνγεω.>  Μέννεω,  Μήλεω^  "Οννεω,  Σαδυάττεω,  ηβςυβ  πιοοίο 
"Άβτνάγεω  ηιοάο  ίΐυ3β  θο1ο§3πυ8  3υΙ  ]ί1)Γ3πυ8  ΐΐΐί  δυ1)8ΐίΙαίΙ 
Άΰτνάγονς  νβΐ  Άΰτνάγον^  δΟπρδβΓθΙ,  ηεςυβ  ηιοΛο  ^Ατρα- 
όάτης.,  Λτραδάτου^  ΤΆοάο  Ατραδάτας,  Άτραδάτα,  ηαοίΐο 
Κλειΰ^ενης  ηιοίΐο  Κλεοβ^ένης,  ηβςυθ  αχρις  (1ίχβΓ3ΐ  ρρο  βο 
ί|ΐιθ(1  3ΐίΐ3Ϊ  δβΓν3ΐυηι  άχρι,  ηθ(]υηι  αχρις  αν  ουηι  ορΐ3ΐΐνο  ρρο 
δίαιρΗοί  άχρι,  θ^Οίΐυβ  δυδίυΐί  ρ.  141,  14:  Παρτινεβεν  απο- 
θί'σθοτί  αντονς  εν  τινι  των  ερνμάτων,  αχρις  αν  εν  τω  ηλε- 
ονι  χρόνω  βονλενΰαιτο  περί  αυτών  αμεινον,  τβδίϊΐυΐο  άχρι 
εν,  υΙ•3ΐίΙ)ϊ  (ΙίοΐΙ  άχρι  αυτός  επανίοι^  άχρι  λυΰειε,  άχρι  ταύτα 
εκκαλυφ&είη,  ςηυηι  3ΐΙβΓυΐΏ  ηοη  ηιίηυδ  δΐΐ  δοΐοθουπι  ςαβηι 
ρ.  35,  11:  '£ν  ω  άν  ΐδοι  χωρίω,  υΜ  ϊδι^  δΟΓΪρδί,  θΐ  ηβ  αχρις 
ότου  ςιπάθΐη,  υΐ  ορΐηοΓ,  δβηιβΐ  ρ.  25,  7  ρΓΟ  δοΐο  άχρι,  ςιιο 
(1β  νίΐίο  (Ιϊχί  ρΓ3βί.  Ηά  ΟίοίΙοΓ.  νοί.  1,  ρ.  XXVII  δθί}.,  ηβ(ϊϋβ  ρ. 
108,  14,  ον  μψ'  δη  ουδέ  ΰυμπαρορμάν  ρΓΟ  ου  μεν  δτ]  ου- 
δέ β.,  ηβςπθ  ενεπίμπλα  ρΓο  ενεπίμηλη  ρ.  52,  24,  ιιΐ  ΐΰτ7]  βδΐ 
ρ.  97,  22,  ηθηυβ  ^μφυεις  ρ.  65, 14  ρρο  εμφύς,  υΐ  εφυν  Θδΐ20, 
θΐ  ίνέφυ  118,  2,  ηβςυβ  εδίδουν  ρρο  εδίδοΰαν  ρ.  126,  7,  3υΙ 
ρ.  95,  28  αμπείχετο  ρΓΟ  ημπείχετο,  (Ιβ  ςυο  ίΐίχί  3(1  ΤΙιοδ.  δίβ- 
ρΙΐ3ηί  ν.  αμτΐέχω,  ρ.  161,  Β,  3υΙ  118,  7,  υβρίΰεις  {φιοΑ  3ΐ)  δβ 
ΓβροδϊΙυηι  ηιίΓβ  Γθ(1βΓυδ  ρ.  253  ΓβΐΓ30ΐ3ΐ-)  ρΓΟ  υβριεΐς  (οο(1βχ 
υβριβεΐε),  ψι\  άγωνιειαΰ-αι  δοπρδίΐ  120,  28,  βαδιεΐΰ^αι 
132,  25;  3υΙ  ρ.  118,  13,  ηυτρεπίζοντο,  122,  13,  ηυτρε- 
πιζον,  Ά\['ά  νβΓΟ  θϊαδπιοάϊ  νετίο  ρβΓ  ευ  δθπρδβΓ3ΐ,  βΐ,  ιιΐ 
ορίηοΓ,  ηθ  ώφελη\)•τιαεαϋ•αι  ψιϊάβΐΏ  ρΓΟ  ώφελήΰεβϋ•αι  ρ.  129, 
29,  υΐ3Ϊ  32  οοηΐΓ3παηι  ίβΡβ   νίΐίυηι  δΐΐδΐιιϋ  οι  ίέ  τιμωρίαν 


XIV  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

σπονόάξοντες  γενέο&αί  πάρα  των  αφαγέων  νπερ  τον  φό- 
νου^ γ,αΐ  ταντην  μ,άλιΰτά  τε  ηρά^εοΟ^οα  δια  τον  παιόος 
οίόμενοί^  ει  βνλλΎίπτωρ  εϊη  και  ο  νπατος,  ηοη  ηιαίαίο  τε  ϊη 
αΐίθηυκι  βΐ)  Ιιοο  Ιοοο  γε,  δβιΐ  ΓβδΙίΙαΙο  μάλιατα  πεπράξεσ&αι. 
νίΐΐοδδβ  βΙΪ3ΐη  δαηΐ  ΓθΓΠΐ3β  ρ.  124,  8,  αατοικηΰίαις  ρΓΟ 
κατοικίαις,  φιοά  βδΐ  ρ.  135,  26;  136,  7;  βΐ  ρ.  130,  24, 
ενϋ'ν^ιιαζόμενος  ρρο  ενΟ'νμιξόμ,ενος,  (Ιβ  ςαο  (ΙίοΙυιη  3(1  Τ1ιβ8. 
δΐβρ1ΐ3η1,  'Λΐ^αριΰτρίδας  ρρο  γ,ιΟ^αριύτρίας  ^  ςυοίΐ  βίδί  (Ιϊχβ- 
ΓαηΙ  Γβοβηϋδδίηιϊ,  βριΐίΐ  Νΐοοίβυηι  Ιβιηβη  ρ. 58,  2  βχ  ορχηΰτρί- 
όας  ΏΆΐηΐΏ.  Νβςιΐθ  δραβ&εν  ρ.  113,  24,  αυΐ  διεζωΰμενοι  29 
ρρο  δρα^εν  βΐ  διεζωμενοι  βυΐ  παρωξνΰμένος  ρρο  παρωξνμ- 
μένος  ρ,  141,  10  δοπρδβΓ3ΐ  Νίοοίβαδ,  ςαββ  βΐίαηι  ΑΐΙΐοϊδ 
ϊηΙυΙβΓϋηΙ  1ί1ΐΓ3Γϋ,  υΐ  ΐρδίδ  βΐ  Νϊοοΐ3θ  ρ.  128,  7  αα^ηατο 
ρΓΟ  βο  ςυοά  3ΐίΙ)ί  βί  ΓθΗςαβΓαηΙ  εκάΰ^ητο,  ηαρεκά&ητο^  προ- 
εκά&ψο,  3αΙ  εϊτταν,  φιοά  βδΐ  ρ.  42,  31 ;  67,  25,  βΐ  εΐτνον 
ρΓΟίηίδοαβ  (ΙϊχθγηΙ,  δβίΐ  βΐίβηιηι  Ι3η1αηι,  ςϋοάβδί  νίΙββΑυ^ϋδΙΐ 
ϊηίΐίο,  ρ3ΠΐβΓςυβ  Ιντ«υθοΓ,  ςυοίΐ  βδΐ  ΐ1)ΐάβΓα  βΐ  δβοαπίΐυπι 
ΓβίΙβΓυιη  ρ.  92,  13  βΐ  206,  βΙΪ3ηι  ρ.  36,  2,  υ1)ί  ενταν^α 
ΜΰΠβΓϋδ,  3ΐ)  1ί1)Γ3πο  βδΐ  ί1ΐ3ΐυπι  ρρο  εντανΟ•α^  υΐ  ουνεκα  ρρο 
ένεκα,  βΐ  βυ^ιηβηΐιιπι  νθΛΐ  ώϋ'ειν  ίηΐβπΐάιη  α1)ΐ3ΐϋηι,  8θ(1  3ΐίΙ)ϊ 
Γβΐίοίαιη.  ^εκαπτιχεας  ρ.  152,  28  δοπρδί  δεκαπήχεις,  υΐ 
νίέας  ρ.  45,  16  Ιΐ3υ(1  (Ιαΐϊίβ  δοπ1)θηι1αιη  νίεΐς,  ({ηοά  βδΐ  ρ.  1  8, 
12;  24,  3 ;  25,  10,  νίονς  νβΓο  ρ.  44,  12,  υΐ  ϊηΙβΓ  νίω  βΐ 
νίει  ν3παΙ  ρ.  51,  15,  20;  61 ,  13.  δυδρβοΐβ  νΐιΐβπ  ροΐβδί 
βΐίβιη  ίθΓΠΐ3  3θουδ3ΐίνθΓυιη  ΐη  εις  ουιη  3ΐΙβΓ3  ΐη  εας  βΙΙβΓπβπδ, 
υΐ  οβΓίβ  ρ.  110,  31  βαβιλέως  ϊΏΆΐΐϊβήίη  βαΰιλέας  δθπ1)βΓβ,  υΐ 
ΓβιΙβΓαδ  ρ.  139,  (}υ3ΐΉ  βαΰιλεΐς,  υΐ  ΜΰΙΙθΓαδ.  ΚβοΙβ  1ΐ3αι1  (1α- 
ΐ3Ϊβ  ρ.  9 ,  32  13111  ν3ΐβδίϋδ  δοηρδίΐ  κροτηβας  τώ  χειρε  ρΓΟ  τ«, 
ςαο(1  νβΐ  3ΐ)  ϋδ  3ΐΐβηυηι  (}υί  ταΐν  χεροΐν  (ΙίοαηΙ,  αΐ  Ιοδβρίιο, 
(ΐαί  τώ  ΑηΙ.  Ιυ(1.  14,  5,  5,  δ6(1  ταιν  ββΠ.  Ιϋ(1.  3,  5,  1,  3;  5, 
2,  4,  28 ;  6,  7,  1,  4,  θΐ  οογγοοΙοιώ  ίη  ίΓ3§πι.  δορίιοοίβο  763, 
ρ06ηίΙβΙ(}υβ  βΐίβη'αδ  3ρϋ(1  Νϊοοΐ3υηι  Γβΐϊοΐϊ. 

0Γ3δίη  βΐίβιη,  (}α3ΐΏ  ίΓθίίυβηΐ3ΐ  Νίοοίβυδ,  βΙδί  1ιί3ΐυιιι  ηοη 
3ηχίβ,  αΐ  3ΐϋ  ,  ίυ^ίΐ,  1ΐ3υ(1  (1αΙ)ίβ  δοΙνβΓαπΙ  ΐηΙβΓ(1ϋπι  1ί1)Γ3Γϋ 
3υΙ  δυδΙυΙβΓϋηΙ,  υΐ  ρ.  61,  12:  Οντος  ΰυ  δη  μοι  αγαΰ•6ς  ύα- 
τραηης,  όν  ^γω  ετίμηΰα ,  τοιαντας  χάριτας  6νν  τω  νίεΐ 
άπεδώκατε^  δοπΐ36η(1υηι  ροΐίαδ  αγαθός,  ιιΐ  3ΐϊΙ)ί  άνηρ  ρΓΟ 
ανήρ,     Α1Ϊ3  πιυΙΐ3  Ιιυϊυδ  §βηβΓΪδ  (^υυπι  Ιοηβΐιπι  δίΐ  δίησυίδΐΐπι 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  XV 

ρ6Γ0βη5βΓβ,  83ΐίδ  βδΐ  ιΠη  ίπ  υηίνβΓδυπι  ηΐ6ΐιΐ0Γ388θ,  υΐ  ηιοιίο 
οοηίϋποΐϊηι  δΟΓΪρΙυΐΏ  τακ  ηιθ(Ιο  ίΐίνίδίιη  τα  «κ,  ηΐϋ(1ο  τάδελφον 
ΤΆοάο  τχ)ν  αδελφού,  ιηοίΐο  τανδρος  βΐ  τανδρι  ιηοίΐο  τον  αν- 
δρός βΐ  τω  άνδρί,  ηιοίΐο  ταντον  βΐ  ταντω  ηιο(Ιο  τοϋ  αντοϋ, 
ΐΏΟίΙο  ταλλα  ηιοιίο  τά  άλλα,  ηιοίΐο  πρυε —  ιώο(1ο  πρου — , 
ιηοΛο  ώ  αγα&ε  ηιοάο  ωγα&έ,  βΐ  ςυ3β  δυηΐ  δίπιΐΐΐθ,  ίη  ςαΐΙ)υδ 
δοπρΙΟΓθδ  ΐΐα  Ιαδίδδβ  ηΐ  Ηΐ3ΓΪ  οΐΏπίαπι  ίβΓβ  δοπρίοραιη  ΙυίΙυηΐ 
βΐ  ίδΐΐαηΐ,  ηοη  βδδβ  0Γθ(ϋΐ3Ϊ1β  άίχΐ  ρρββί.  3(1  ΒίοίΙοπ  νοί.  1. 

Αη  ^έλείν  3ϋΙ  κείνος  (ΙΐχβΓΪΙ  ςυί  3ΐί1)ί  ε&έλειν  βΐ  εκείνος^ 
ίηοθΓΐυιη  νίύβΙυΓ,  ςαΐρρβ  ςαΐ  ΙιίβΙπιη  ηοη  ΐΐ3,  υΐ  ηοηηυΠί  Γβοβ- 
Γΐιηί,  Γυ^βΓβΙ  βίυδ(|υβ  03ηδδ3  ΓθΓΠΐ3δ  (1ίδγ1ΐ3ΐ)3δ  ρΐ'ββΓβΓΓβΙ.  Νβ- 
ςυβ  επψελεΐΰ^αν  (Ιΐχΐδδβ  Νίοοΐ3υΜ  υηο  Ηιιίαδ  ΓθΓηΐ3β  βχβω- 
ρίο  ρ.  100,  4,  υ1)ί  επιμελουμενονς,  οοηδΐ3ΐ,  (ΐαυηι  επιμ,ελε- 
β^αί  άίχβπΐ  ΟίοίΙοΓϋδ,  3(1  (|ΐιβπι  (}ϋ3β  άΐχί  (1β  1ί1)Γ3Π0Γυηι 
1ΐ3βο  οηιπΪ3  ρβΓηιίδοβηΙίυηι  1βηιβπΐ3ΐ6,  63(ΐ6Πΐ  ΓβΓβ  03{ΙαηΙ  ίη 
Νίοοίβυηι,  (ΐυυΐΏ  ΐΐΐίϋδ  3βΐ3ΐί8  δοπρΙΟΓβδ  ηιίηΐπιβ  ίη  δθπ1)βη(1ο 
ίηουποδί  ίυβΓίηΙ  6ΐ  ηββϋββηίοδ.  Ουΐ  βίδί  Ιιο^ίβ  ηΐ3^ΐδ  ΓβΓυηι 
(}α3αι  ΟΓβΙίοηϊδ  03υδδ3  Ιβ^ιιηΙαΓ,  ηοη  ΐηίϋ^ηί  Ιβηιβη  δηηΐ  (^αί 
βΐίβηι  ίη  ίοΓΠΐίδ  νβΓΐ30Γυηι  βηιβηίΙβηΙαΓ. 

06  οβΙβΓΪδ  νβΓΟ  νίΐϋδ,  (ΐυίΙ)αδ  ιιΐ6Γ(}α6  οθ(1βχ  βδΐ  οοηΐ3ΐηΐη3- 
Ιιΐδ,  βΙδΐ  ρ1ϋπηΐ3  ί3ηι  δυηΐ  8α1)ΐ3ΐ3,  ηοηηυΐΐβ  Ιβηιβη  δυρίίΓδυηΙ 
3υΙ  ηοη(1υηι  3ηίπΐ3(1νβΓ83  3αΐ  ηοη  ΓβοΙβ  ΓθδΙίΙυΙβ,  ^υ3β(ΐ3ηι 
Θΐί3πι  3(1θο  δυηΙ^Γ3νί3  υΐ  οπιηβηι  6η]θη(ΐ3η(1ί  οοηαΐαηι  β1α(1βΓ6 
νΐάββηΙυΓ.  ΟϋΟΓυηι  ροΙίθΓ3  δβίβ^ί,  (Ιβ  (ΐιιί1)ΐΐδ  Ιιίο  (ΙϊοβΓβη), 
οωίδδΐδ  φΐ'άβ  3  ρ^^ο^^I^α8  β(Ηΐοπΐ3αδ  δυηΐ  οοοϋρ3ΐ3  ΙβνΐοπΙ^υδ- 
(}αβ  οοάίουω  νίΐϋδ. 

Νβηι  ρ.  1,  15:  Καί  άλλως  δε  αντοΐς  εφη  αΐαχιατον  εί- 
ναι περιοράν  ακόλαβτον  μητέρα  εν  τοίάδε  ηλικία  οβημέραι 
λίχνενομένην  νφ  ών  ετνγχανεν  άνϋ-ρώηων  ψχοΑ  βδΐ  νβΓΐ)ΐιαι 
λίχνευομένην,  ηβωο  δίο  (ΙϊχίΙ,,  ςηυηι  (|υθ(1  υηιιιη  Ηίο  οοηνβηίΐ 
μοίχενομένην  ΐρδβ  3ΐΐ(ΐυοΙΐθδ  1ΐ3ΐ)β3ΐ  Νΐοοίβηδ. 

Ρ.  3,  27:  Τω  νπνω  εδο'ξεν  Όράν  τον  έτερον  των  ίππων 
επιψορεΐν  τω  ΰτόματι  επί  τον  Λρβάαην  καϋ^ενδοντα  τίάί 
αυτόν  αχνρα,  τον  δε  έτερον  ερέα&αί,  Τι  τούτο  ποιείς,  ώ 
δαιμόνιε,  και  τα  άχυρα  τω  αν^ρωπω  επιφέρεις;  Νίοο- 
Ιβιιπι  θΐίβηι  επιφορεΐς  δοπρδίδδβ,  υΐ  3ηΐ63  επιφορεΐν,  ηοη  (1α- 
1)ίυηι,  1ί1)Γ3Γϋ8  δ3βρβ  δϊο  ρβοοβηΐίΐίαδ. 

Ρ.  9,  12 :  ^Εκέλενοε  τω  ανδρί,  ει  μη  παραδω  Νάναρος 


XVI  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

τον  Παρβώνδ'ην ,  λαβόμενον  της  ζων7]ς  αγειν  αυτόν  ^ηΐ 
^ανάτω,  δοπρδί  παραδοίη,  υΐ  δοΐβΐ  Νίοοίδυδ,  (}υυπι  πίχροιδω 
β\  ηαραδωη  ΠΒΐυΐΏ  νΐίΙβαΙαΓ.  δϊο  ρ.  13,  25  ης  οοάβχ  ρΓΟ 
είης.  —  II).  19:  Ψιμν&ίω  το  χρώμα  εναλει,φόμενος  ιηίΓαηι 
81  δΟΓΪρδθΠΐ  Νίοοίδΐΐδ  ροΐίαδ  ί^αδίη  τον  χρώτα,  ψιηπι  ψίμυ- 
Ό-ίΟν  ίρδίιπι  δι  Ε  χρώμα, 

Ρ.  10,  25:  ^Αλλα  μη  με,  εφη,  δέβποτα  ^  ψευ(7|^  ττϊς  ετέ- 
ρας ίλπίδος.     8βΓίΐ3βηάαιη  ίαίΐ  'ψενβΥΐς, 

Ρ.  14,  3.  0οηΐβοΙαΓ3ΐη  ηιβ^ηι  (1β  Ιιοο  ίρδ^ιηβηΐο  3ά  Νίοο  - 
Ι311Π1  ΓβίβΓβπίΙο  Νβαοΐίίυδ  Ρ1ιί1οΙο§ί  νοί.  5,  ρ.  699  οοηΓίΓΐΏδπ 
9ηίΐΏΗ(1νθΓΐίΙ  ιΐδΐι  υθγΜ  πρυτανεύω  οραά  ΐρδίιιη  ίηΤρα  νίΐ.  Αα§. 
ο.  28  οχΐΓ.:  "Αττερ  ύστερον  ετνρυτάνευΰεν  ορ^ώς  το  δαιμό- 
νιον  καϊ  ή  τύχη. 

Ρ.  15,  7 :  Μετά  δε  τον  χρηΰμον  γίγνεται,  τω  Ααΐω 
κόρος,  οντι,να  εύ&υς  γενόμενον  απε^ετο  [άπε^εντο  οοίΐβχ, 
ςαοά  υΐ  ΓβΓΠ  ροδδΐΐ,  0Γθ(1ΐΙ)ίΠαδ  Ι3ΐηθη  βχ  δβί^ιιβηΐϊ  ηαίαιη 
βδδβ  ρ1ιΐΓ3ΐί,  υΐ  δϋΐ)  ΠηβΐΏ  Ιιαίαδ  βο1ο§3β  ^ά'ψαβα  ΐναπερ 
καΐ  άπί&ανον  εττανηλΌΌν  δΟΓίρΙιηιι  ΐη  οοοίίοβ  ρρο  επανήλ- 
&εν)  εν  Κί'&αι,ρώνι,  όπως  αν  φ%^αρείη.  βουκόλοί  δε  Πο- 
λυβου  τούτον  ανείλοντο '  λέγεται  δε  ο  Πόλυβος  είναι 
Ερμου '  ον  εφευρόντες  απεκόμιΰαν  τω  δεβπότγ.  ΟαυίΏ 
ηβςυβ  εφευρόντες  ρρο  ευρόντες  ροδΐΐυιη  οοηνβηί3ΐ  θΐ  ρβη- 
νβΓδί  βΐίηυϊιΐ  1ΐ3ΐ)θ3ΐ  ροδΙ  ανείλοντο  ίΐΐδΐυιη  ίηνβΓίβηάυηκϊΐΐθ 
ροΐίϋδ  δίΐ  ηυρον  —  άνελόμενοι,  0Γβ(1ίΙ)ί1β  βδΐ  Νίοοΐ3ϋΐΏ 
δοπρδίδδβ  φέροντες,  θΐδί  (1ίδθθ(ΙΐΙ  η1)  3ΐϋδ  ςαί  Ρο1γΐ3θ  δΐιρρο- 
δίΐυιη  'άΐ)  υχοΓβ  ρβρίιίΐιβηΐ  Οθίϋρυηι.  —  Ι1)ΐο1.  υΐΐ.  λευκαδί 
Γβιη3ηδΐΙ  βχ  θ(1.  ΜΰΙΙβΓΐ,  ([«ί  ίρδβ  ίη  Α(1ί1.  νοί.  4,  ρ.  663  οο- 
(Ιίοίδ  δθπρΙυΓ3Γη  βδδβ  λευκίδα  οοηδβηΐίΐ  ουιη  ΡβίΙβΓΟ,  (}ΐιο  ϊρδο 
ΓβΓβΙΠίαΓ  οοηίβοΙϋΓ3  Ν3υο1ίϋ  ρ.  699  οΐβ  ιβ1^^^1β^  οο^ΐίβηΐίδ, 
ηβο  ςαίοίίΐιβηι  ρΓθΐ3ΐυηι  βδΐ  3(1  οϋΓΓί^βικΙυΐϊΐ  ίΠυοΙ  λευκίδα 
({\ιού  νβΐ  δρβοίβιη  1ΐ3ΐίβ3ΐ  νβπ,  ςαιιηι  Ρβ(1βπ  ληίδα  ΰνινην, 
ρΓ3βΙβΓ(|υ3ηι  ςυοίΐ  ρΓΪοπδ  νοοββαΐί  ίη  ρΓ0δ3  ηυΙΙυδ  6Χδΐ3ΐ 
ΙβδΙίδ  ρΓ3βΙβΓ  Ρδβιΐίΐο-Χβηορίιοηΐβπι  ίη  Κβρ.  Ι30β(1.,  ίρδβ  ίη- 
ΙβΠβχβπΙ  νίχ  πιβηΐ0Γ3ΐα  βδδβ  οΐί^ηυπι.  —  Ι1)ί(1βηι  ςαοά  ρ3υ1Ιο 
3ηΙβ  βδΐ  ν.  14:  Περιιόντι  δε  τώ  χρόνω  επεί  άνηρ  εγέ- 
νετο,  ρρο  ΓΓβςαβηΙίοπ  προϊόντι,  ιιΐ  ίη{Γ3  ρ.  36,  10  βδΐ  χρό- 
νου δε  προϊόντος,  δ3ΐ1δ  ΙαβΙαρ  ΗβΓΟίΙοΙβαΐΏ  χρόνου  περιιόν- 
τος  νβΐ  περιιόντος  του  χρόνου  2,  121,  1;  4,  155. 


ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ.  ΧνΠ 

Ρ.  17,  9:  ^Εκβαλεΐν  Πέλοπα  χρτ}ζων  άπο  της  χώρος 
βοΙο^ΒΓΠ  β8ΐ  3αΙ  1ίΙ)Γ3Γϋ.  ΝΐοοΙβαδ  8θπρ8βΓ3ΐ  εκ  αυΐ  οιηΐδθΓδί 
αττό,  Μο  ίθΓΐ388θ  βχ  απο  τον  δίφρου  ν.  12  ΓβρβΙΐΙιιΐΏ. 

Ρ.  18,  6:  "ίΐβαΰα  επί  κεφαλής  άπεκτεινεν.  υ8ίΐ3ΐαΐΏ,  υΐ 
Γβ(ΙβΓα8,  3ηίηΐ3ί1νθΓΐΐΙ,  ν,εφαλήν.  8β(1  θΐίβιιι  επί  κεφαλής  βη- 
ηοΐβνΐ  3(1  Τ1ΐθ8.  δΙθρΗβηί  ν.  Έπικέφαλα  βχ  01θ88!8.  Ιΐ3(ΐαβ 
θο1ο§3Γϋ  νΐίΙβΙαΓ,  υΐ  ίηίΐίο  ηοΙ,3ΐαιη  εραβϋ'εΐΰα. 

Ρ.  24,  15:  Και  αμα  δια  τήν  Τημένον  επιβκίααιν  εξ- 
εώΰϋ^ηααν  εκ  τής  αρχής,  ^ηιφόντης  δε  καΐ  ^Τρνηϋ-ώ  εβαβί- 
λενον.  Όΐ  ςαββνίδ  νοο3ΐ)ΐιΐ3  νβΐ  ηοΙί88Ϊπΐ3  ρβδ8ίιηθ  ίηΙβΓάαιη 
•ίαπί  ΐη  οο(Ιίοβ  Εδουπβίβηδί  (ΙβρΓ3ν3ΐ3 ,  ίΐ3  Ιιίο  ηιίΚί  ϋοη  δοΐαιη 
αμα  ΓβοΙβ  3ΐ)  Γβ(1βΓ0  οοΓΓθοΙαιη  νΐάβίαρ  οι  μεν,  δβοί  β1ί3πι 
επιΰκίαΰιν  ηοη  βΐΏθη(ΐ3ΐαπι  βο  ςυοά  ΜΓιΠβΓυδ  8α1)δΙίΙυίΙ  επί- 
ΰκηψιν.  8βη1βη1ί3  βηϊιη  ροϋαδ  βίαδπιοίΐί  (^αΐί!  υΐ  επαναίρε- 
ΰιν  ροδοβΓβ  νίάθΙαΓ.  —  II).  29.  ϋΐ  οιηηβ  Ιιυΐαδ  βο1ο§3β  ίηιΐίαπι 
οοΓΓαρίΙ  βο1ο§;3παδ,  ίΐ3  ίηίαϋδδβ  νΐάβΙϋΓ  ϊ11α(1  ταντα  δε  μετα- 
βονλενΰάμενος  κινεΐν  τα  πράγματα  ίπειράτο ,  ςαοά  νίχ  οΓβ- 
άϊ1)ί1β  δΟΓΪρδίδδβ  Νίοοίβαΐϊΐ. 

Ρ.  26,  22.  Οαΐ  ρ.  28,  23  πανδοκενων,  29, 1  πανδοκείω 
δθπρ8βΓ3ΐ,  1ΐ3αι1  (1α1)ΐβ  ξενοδοχεΐν  ροΐίϋδ  (ία3ηι  ξενοδοχείν 
δοπρδίΐ,  (}αο(1  Εαπρίοΐϊ  Αίο.  552  ΓβδΙίΙιπ  3ά  ΤΗβδ.  δΐ6ρ1ΐ3ηΐ.  — 
Ρ.  30,  21  οοΓΓ.  πεμψαντος,  ςαοά  ΙγροΙίιβΙβ  ροδαΐΐ  ρΓΟ 
πέμψαντες. 

Ρ.  30,  32:  ^Άρδυϊ  δε  γηράακοντι  ηδη  προΰφιλεβτατος 
ην  ^άακνλος  Γνγεω,  γένος  Μερμναδών  ψι\  6χ1ιΐΙ)υίΙ  ΓβίΙθΓαδ 
ρ.  85,  3(1(1ϊ1  ρ.  204  γένος  Μερμνάδης  βχ1ιί1)βη1βπι  ΜΰΙΙβΓϋΐη 
(αΐ  ίηΓΓ3  ρ.  51,  6,  Πέραης  γένος-  59,  8,  Μάρδον  γένος) 
ίβίβΠίδδβ  οοηιρβηάίαηι  οοάϊοίδ,  ηϊδΐ  ίρδβ  ίβίδΐΐδ  ίαβπΐ,  βΐ  ηΐ3ΐ1θ 
δβ  Μερμνάδεω.  δβά  ςαί  οοηΓβΓ3ΐ  ρ.  3,  17:  ^ΑνδρΙ  του  Χαλ- 
δαίων  γένους '  33,  15:  'ίΐν  και  Αί'ξος  του  Τυλωνείου  γέ- 
νους^ ρΓ3θΓβΓ3ΐ  γένους^  ύ  Μερμναδών  δίΐ  ίη  οο(ϋθθ,  ςαϊ 
βΐίβηι  ρ.  35,  6  Μερμναδών  ρρο  Μερμναδών. 

Ρ.  34,  9:  "Ω,μοαε  τγ  υΰτεραια  Γύγην  κτείνειν  ρρο 
κτενεΐν  βχ  δβίΐαβηΐί  13  Όρμώντι  κτείνειν  ΐΠβΙυπι  ρβΓδυ3(1βηΙ 
ςα3β  δαηΐ  ρ.  35,  10,  έπομόΰας  ή  μην  καταοφά^ειν  αυτόν,  βΐ 
32,  όμωμοκέναι  κατορύξειν,  ιιΐ  ΓβάβΓυδ  ίη  οοάΐοβ  Ιβ^ίΙ,  ηοη 
κατορν'ξαι,  ςυοά  βΙΪ3ηΐδί  Ιβ^βΓβΙυΓ,  βχ  ρποπ  ίοΓβΙ  οοΓΠββη- 
(Ιαηι,  ηβο  ηιβ^ίδ  ΓβΓβηάϋπι  ρΓ3βδβηδ  ρ.  35,  5:  Τοαόνδε  προ- 

ΗΙ8Τ.    σΚ.    ΜΙΝ.    Ι.  1) 


ΧνΠΙ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ειπών  οτι  τοΐς  ^Ηρακλείδαις  εις  πεμπτην  γενεαν  ηκοί  τίΰίς 
παρά  των  Μερμναδών,  ρΓΟ  'η'ξοι^  υΐ  ρ.  38,  14:  Θεός  ό' 
εφη  εκ  Φρυγίας  αντοΐς  ηξειν  βοη&ονς,  οϊ  τίσιν  πράξονταί^ 
βίδΐ  ΓβίΙβΓυδ  ηβίΐιιβ  Ιιοο  ηβςυβ  κτείνει,ν  ραΐανίΐ  πιαΙβηίΙυηΊ. 
—  11)1(1.17  ςυοίΐ  ΟΗδα  Γβΐΐςυΐ:  Κρίνων  δ'  ονν  εκ  των  παρόν- 
των ανελείν  ^αδνάττην  μάλλον  περ  η  αντος  άπο^ανεΐν 
νπ*  αυτοϋ^  βυδίαϋ  ΐπίπα  ρ.  109,  9 :  Μη  λαβείν  δό'ξαν  φιλο- 
τιμονμενον  μάλλον  περ  η  νομίμου '  112,  18:  Ήλίακετο 
ραδίως  τούτοις^  εκ  του  εικότος  οίόμενος  γίγνεϋΟ^αι,  τους 
επαίνους  &αυμαζόντων  μάλλον  περ  η  επφουλενόντων '  134, 
10:  ΤΙολν  γαρ  αμεινον  είναι  %αϊ  δικαιυτερον  μάλλον  περ  η'^ 
νπο  των  μηδέν  προαηκόντ ων  προβαπολέα&αι,  βΐ  δοπρδί  (}υο(1 
βΙΪ3ΐΏ  ρπΐΏΟ  Ιοοο  ηβοβδδΗΓΪαηι  μάλλον  ηπερ^  ψΐΜΐη  δΙΙβΓυιΐΊ 
η3ΐϋΐη  νϊ(Ιθ3ΐϋΓ  βχ  περ  δαρθΓ  η  δοπρίο,  ιιΐ  δοΐβΐ  ΐη  1ίΙ)ΓΪδ  δοηΙ)ί 
περ  δυρβΓ  ω^.  Νοη  πΐ3§ΐδ  βηίηι  ρ3Γΐίθϋΐ3β  ροδΙ  μάλλον 
ρο8Ϊΐ3β  νίδ  3υΙ  Γ3ΐίο  3ρρ3ΓβΙ  ςυ3ΐη  ρ.  57,  31 :  Μόνη  περ 
αντη  άΰφάλεια  ειη,.Μ\)Ί  γαρ  ΓβδΙίΙαίΙ  ΜΰΙΙβΓαδ.  8ίο  ΐναπερ 
βΐίφίοΐϊθδ  (ΗχΐΙ  Νίοοίααδ.  Αο  ηοΐ3η(Ιυιη  οπιηί3  1ΐ360  ρβρνβΓδβ 
ροδΐΐί  3υΙ  ΐΓβπδροδίΙί  περ  βχθΐηρΐ3  Γβρβππ  Ι3η1ϋΐϊΐ  ΐη  οοϋίοβ 
ΕδοοΓΪβΙβηδί.  "Ηπερ  3υΐ6ΐη  3ΐ)  ΓβοβηΓιοπ1)ΐΐδ  β1ί3ΐη  1ιί3ΐιΐδ  οβυδβ 
ρΓΟ  η  ροδίΐυιη  ιιο[3νί  ρΓαβί.  3θ1  ϋίθ(ΙθΓαΓη  νοί.  1,  ρ.  ΥΠ, 
ΐρ8ΐιιη({υβ  ίΐΐυίί  μάλλον  ηπερ  1ΐ3ΐ3βΙ  Ζοδϊηιυδ  5,  29,  15 :  ζ/ου- 
λείαν  μάλλον  ηπερ  είρηνην  είναι  το  πραττόμενον^  βΐ  Μβ- 
ηβΠίΙβΓ  ρ.  377,  7  Νΐβΐ). :  Μάλλον  εκαίνιξεν  εκονΰίως  προς  το 
μη  άναγκαΐον  τα  πράγματα  ηπερ  ακονΰίως  εποιεΐτο  των 
αναγκαίων  την  ΰύΰταΰιν^  ιιΐ  κΐβπι  ρ.  289,  5  (ΙίοίΙ:  ΟφΟ•ή- 
βεται  κατά  το  μάλλον  ευεργέτης  ηπερ  6  χορηγός  της  τρυ- 
φης.  Αραίΐ  ΗβΓΟίΙοΙυηι,  ςυί  δ3βρίαδ  βοιίβιη  υΙίΙαΓ  ηπερ, 
ΓβϋΙβ  ΝβΙϊβΓαδ  Μηθπιοδ.  νοί.  4,  ρ.  11,  μάλλον  ηπερ  Αρκάδι 
9,  27  ΓθδΙίΙυίΙ  ρΓΟ  η,  ([\ιηΐϊΐ  28  δίΐ  αξιονικοτέρους  είναι 
ηπερ  ^Αρκάδας.  —  II).  30:  Πραυναντος  δ  αυτούς  εκείνου 
και  λόγον  αιτουμένου  ώς  αν  διδάξτ)  (ηΐδΐ  ως  άναδιδά^η  δΟΓΪ- 
ρδ6Γ3ΐ,  τιΐ  ρ.  136,  11:  Τους  μεν  νεολέκτους  εγύμναξέ  τε  και 
άνεδίδαβκε  κατά  την  οδόν)  περί  ων  ηγνόει^  μάλιϋτα  του 
θορύβου  έληξαν  βΐϊβηίδδΐιηυιη  3ΐ)  Ηοο  Ιοοο  μάλιΰτα  οοΓΠ^βη- 
(Ιϋΐη  ηοη  μόλις  ποτέ^  υΐ  Ρΐοοοίοδ  νο1βΐ33ΐ,  8β(1  μόλις^  ςιιοΛ  βδΐ 
ρ.  66,  6:  Ταϋτα  είπόντα  μόλις  άπηγον  οι  φίλοι '  67,  12; 
103,  32,  βΐ  3ρυ(1  Τ1ιυογ(1ί(1βηι  ςυοςυβ  7,  8,  οαΐΏ  3ΐΙβΓ0  ΟδΙ  ΐη 


ΡΕΑΕΓΛΤΙΟ.  XIX 

1ϊ1)Γ0  ν&ΐίοαηο  οοηίαδίιπι.  δυΐ)  βηβιη  Ιιυϊυδ  βο1ο§3β  ρ.  36,  7, 
πώς  τε  δειπνοίη,  ηοη  πώς  γε  δείπνοΐη^  υΐ  δΟΓίρδίΙ  Μΰΐΐβ- 
ηΐ8,  δβά  ηώς  δειπνοίη  8θπ1)βη(1ϋηι ,  άβίβίο  ςιιοίΐ  ΙβΓ  68ΐ  ί1)ί- 
(Ιθΐη  τε. 

Ρ.  40,  δ  ηιιοίΐ  βδΐ  οι  Ιωλ'ΛοΙ  ΓοΓίβδδβ  εοΐο^αρϋ  βδΐ  βχ 
Ίωλκω  εΐ  Τωλκο'ι/,  ςυοά  δβςυίΙϋΓ,  (ΙαοΙαιη  οοιηαιβηΐυηι  ρΓΟ 
αδίΐΗΐο  'ΐώλκιοί,  ηβςυβ  βΙΙβΓυπι  Νίοοίβο  νίηθϊοθΐ  ςυβηι  Ιβχΐοα 
ΙαΙΐηα  ΜβιηοΓβηΙ  δβρνίιΐδ. 

Ρ.  46,  20:  'Ω^ς  γαρ  6  ^Ιβόδημος  εκτείνε  τον  Μύρωνα 
επτά  ετη  τυραννεύΰαντα^  ενρων  επΙ  ττ}  γνναικί^  και  προς 
τον  Κλείΰϋ•ένη  εφραβε  μέγα  βτενάξας^  εκείνος  ΰυνάχ&εα^αί 
άμφοτέροις  εφη.  Ηαηο  ίηΙβΓριιηοΙίοηβιη  ςαυπι  Ιυβπ  νί(1θΙιΐΓ 
βΐίαιη  ν.  10:  Ό  Μνρων  τελεντών  καί  την  Ιαοδημον  του 
αδελφού  γυναίκα  εμοίχευβεν.  6  δε  τιΰΟ'ημένος  πρότερου 
μεν  Ύΐΰΰχαζεν^  ελϋ'όντι,  δε  εκ  Αίβύης  τω  ετέρω  άδελφω 
εφραβεν  άδημονών  ^  Ναυοίίίυδ  Ιαηιβη  ΡΙιϊΙοΙ.  νοί.  5,  ρ.  700 
μέγα  βτενά^ας  οιιιη  8βςαβηΙΐΙ)υ8  οοηίιιη^βηίΐυηι  οοηΙβΓκΙΐΙ;. 
Οαο  ςυίίίβηι  ηιοίΐο  θδΐ  Γγ.  4,  ρ.  8,  28,  υ1)ί  Οθάβιη  δυηΐ  (Ιαο 
ν6Γΐ)δ:  ΚαΙ  επειδή  ταΰτ'  εφραβεν  6  ευνούχος  βαβιλεΐ,  η6ϋ•η 
τε  αμα  καΐ  μέγα  ΰτεναξας  είπε  κτλ.  δβ(1  ΟΙίδΐΙιβηβδ  ςυυπι 
ίΓ3ΐπ  03β(1ϊδ  ΗΐιοΙΟΓ  ίαβΓΪΙ,  πιίηαδ  Ηυΐο  ςυαηι  ίΙΜ  αδημονοϋντι 
οοηνβηϊΐ  μέγα  βτενά^ας. 

Ρ.  50,  16:  Ήν  δε  6  Κυρος^Ατραδάτου  παις.  Εχ  οοίΐίοίδ 
δοηρΙυΓ3  Τοααδράτου  Ναυοίίίαδ  ρ.  700  τος  ίη  ούτος  ροΐίιΐδ 
ιηυΐΒίκΙυιη  ςυ3πι  βχ  ρΓ3βθθ(1βηΙί  (ίο^  ΓβρβΙίΙιιηι  οοηϋοΐΐ. 

Ρ.  51,  10:  ^Αντι  ό'  έμαυτοϋ^  εφη,  ο  νεανίΰκος  όδε^ 
Κυρον  λέγων.^  'ον  6υ  επαινείς,  οίνοχοηΰει.  ^Αντι  δ^  αυτού 
ΓβίΙθΓυδ  βχ  3ρο^Γ3ρΙιο  δυο ,  βΐίβηιιη  Ι3θί1ο  ΜαΙΙβΓυηι  άβοΐίδδβ 
3ηιιοΐ3ηδ,  3(1  φΐ3β  Ι30β1  ΜίΐΠβΓυδ  ίη  Αί1(1βη(1Ϊ8.  86(1  ρΓΟ  Γβίϊβχΐνο 
εμαυτοϋ  βχδρβΰΐβδ  εμοϋ  νβΐ  εμον  αοι.  ΟβΙβΓυιη  εΐί^πι  επύρεττε 
ν.  9  ρρο  επύρε^ε  (1β(1ΐ  οαιη  Γβ(1βΓ0  ρ.  109,  9,  (ϊαί  ίΐΐαίΐ  ρβΓ  οοπι- 
ρβυ(1ΐαιη  δοηρίυιη  ΓΓ3ΐΐ(1ί  Γαίδδβ  β(1ίΐ0Γί  Ρ3Πδίηο  3ηηοΐ3ΐ.  Οιιιη 
βοάβΐΏ  Ρθ(1θΓ0  ρ.  122,  10,  ηβοβδδβπαηι  3η1β  πολεμίων  3Γΐίοα- 
Ιαιη  ΓβδΙίΙιιί  ρ.  60,  26,  (ΐυϊ  βχοί(Ηδ8β  νΐ(1βΙιΐΓ  3ριΐ(1  ΜαΙΙβΓϋπι 
ρ.  404,  (1β  ιιΐΓ0(|αβ  ΙβοβηΙβιη  ίιι^(1(1βη(1ί8.  —  Ιΐίίίΐ.  28 :  Οι  δε 
7]κον  ετρ'  αυτώ  μεγάλω  οντι.  δίο  ν.  22  μέγας  ϊ^ν  βΐ  μείζων 
52,  11.     ΡηΐδΐΓ3   ΐβηΐ3ηΙιΐΓ  νβΓΐ)3    31)    βο1ο§3Γίο    (1βουΓΐ3ΐ3. 

Β* 


XX  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

Ρ.  55,  17  οοΓΠ^βπίΙαπι  Ιγρο?Γ3ρΙιΐ  ΰηληντ}  ρρο  ΰεληνη. 
—  Ι1)ί(1.  26:  Έττεί  ίέ  πάντα  έπραξε,  και  εύώχηβε  τον  Βα- 
βυλώνων  καϊ  εμέΘ•υ6εν ,  νπερ  τε  τον  βόβ•ρον  αντω  κοίτην 
στορέβας,  ώς  κατακλίνει  εΙς  ταύτην,  ώΰεν  αντον  εΙς  τον 
βό^ρον  κάτω.  Νοη  ιηίηυδ  3ΐ)8οηυιη  ρΓ368βη8  (}ααιη  δοϋναιη 
ρΓοάιΙ  Νίοοΐ3ΐιηι  δΟΓΪρδίδδβ  ώ^  κατεχλίνη  εις  ταύτην,  ε'ίύΰεν 
οντον  εις  τον  βόχ^ρον.  ^\10  άβ  δοπδίο  83βρΐαδ  δϊο  ΐη  βοΐίνυηι 
άβρΓ3ν3ΐο  α,  υΐ  ίη  οοίΐίοβ  Ι.οη§ί  βρυά  Οο1)βΙιιηι  ν3Γ.  ΕθοΙ.  ρ. 
180,  ΰνγκατακλίνεΐα  ίη  —  νειν,  άίήΐ  Ο.  ϋίηάορβιΐδ  3ά  δίβ- 
ρΙΐ3ηυηι  ίη  κατακλίνω,  Εΐί3ΐιι  βραά  Ρ1ιιΐ3Γθ1ιιιηι  Ιγουρ^ί  ο.  10 : 
Κατακλίναντας  εις  ΰτρωμνάς  ψιοΑ  βχ  ΡορρΗγηο  3(1(1ίάΐΙ, 
ΓβοΙβ  κατακλινέντας  οοΓΓθχίΙ  δίηίβηίδ. 

Ρ.  57,  21:  Έωΰ^εν  δε  6  άνηρ  ήκε  παρά  Αΰτνάγην,  και 
δι^  εύνονχον  ερόμενος  την  εϊΰοδον  πάντα  απήγγειλεν ,  ρρο 
ίρόμενος,  ψιοά  ΡβίΙβΓαδ  ϊηΙβΓρΓβΙβΙυΓ  αίτηαάμενος  ^  Νίοοΐ3υ8 
Ιΐ3υά  (1α1)ίβ  80Γίρ8βΓ3(;  ενρόμενός^  υΐ  ρ.  139,  29:  Ενρίΰκεται 
αυτοΐς  την  άφεαιν  της  ζημίας,  νίοίδδίπι  ρ.  113,  16  βΐ  124, 
16  ερώντα  θΐ  ερώντες  ρΓΟ  ενροντα  βΐ  ενρόντες  ΓβδΙίΙυΐΐΟΰΙ)- 
ηβΓαδ. 

Ρ.  59,  4:  "Εν&α  δη  πρώτον  πολλην  άνδρείαν  Κύρος 
απόδειξα  μένος  αύν  τριβι  Πέρβαις  κτείνει  περί  διακόσιους 
και  πεντήκοντα  ιππείς.  Οαυηι  ηίπιίιιπι  Ηοο  νίδαω  ΓυβπΙ,  υΐ 
τριΰί  δαδρβοΐαηι  Ιΐ3ΐ)ΐΐ6πΙ  Μΰΐίβηΐδ,  ηοΐ3η(1ιιπι  ΐη  οο(1ίοβ  βδδβ 
περί  β'  και  ν  ιππείς.,  υΐ,  δί  ςυοίΐ  βδΐ,  ίη  ΰ  ίοΓίβδδβ  δίΐ  νί- 
Ιίυπι.  —  II).  8:  Κϋρον  παζ)αλα|3ώι/  πολλών  κακών,  Μάρδον 
γένος,  ολε&ρον  τηλικοντον  εποίηαα  κατ  εμαυτον.  Κβοίρίβη- 
(Ιαηι  (}αο(1  ΟίίΙ)ηβΓυδ  ροδΙ  ΜΰΙΙθΓυηι  οοηίβοίΐ  αϊπολον  κακόν, 
ιιΐ  ρ.  69,  4  βδΐ  τούςαιπόλονς.  δϊο  ρ.  51,  31:  Ή  μήτηρ, 
ηνίκα  έν  Μάρδοις  ην  αίπολονοα  ίη  οοίΐίοβ  οοηίΓαοΙυπι  ίη 
ηπολονύα. 

Ρ.  60,  19:  Οϊμον  τονς  τερμιν'^οφάγους  Πέρσας.  Ηοο 
δθΐίδ  ΙϋβηΙϋΓ  ςυ3β  3ΐΐ3ΐ3  δυηΐ  3ά  δίβρίιβηί  ΤΗβδ.  ν.  τέρμιν- 
^ος  ρ.  2038,  Β.  —  Ι1)ίο1.  27:  Είσεληλν&ότας  δε  &αρρύ- 
νει  Κϋρος  και  Οίβάρας,  οτι  πλείονς  αντοί  τών  πολεμίων 
εκτειναν,  και  παραινοϋσι  παιδας  μεν  και  γυναίκας  εις  Πα- 
σαργάδας  το  υψηλότατον  ορός  άποπεμψαι,  αυτοί  δε  εις  αν- 
ριον  τέλος  Ιπι^εΐναι  τι}  νίκνι.    Νβίΐιιβ  ηιοηδ  ίαίΐ  Ρ3δ3Γ^3(ΐ3θ, 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  XXI 

56(1  υΓΐ)8,  υπίΐβ  καΐ  το  ¥βάβΐ\ΐ5,  βΐ  ΐΐΐϋίΐ  ^αρρννεί  —  παραί- 
νοϋοί  —  επι&εΐναι  βοΐο^απί  ροΐΐαδ  νίάβΐυρ  ςυ3ηι  Νίοοίβϊ. 

Ρ.  61,  20:  Τοιγαρονν  ΰε  εγω  ουδέν  αίκίξομ,αί,  αλλά 
κοίΐ  ^άτιτειν  αε  κελεύω.  ΑρΙίαδ  (1β  ιηοηΙαΓΟ,  ηοικίυηι  ηιΟΓ- 
Ιιιο,  νίάβΐυρ  κελεύΰω.  —  Ι1)Μ.  24  ΐηδβΓίβ  9  ΜαΙΙβΓΟ  το  βΐ  καΐ 
ΐΏ3ΐ1βηι  οηιίδίδδβ. 

Ρ.  62,  15:  "Εϋ^υαεν  αλενρα  ενρών  καΐ  κυπαρίττου 
νλην,  όάφνην  τε  υποΰ^είς  και  ηνρ  εκτρίψας  ^  ίη3ηβ  ΐΐΐυίΐ 
ενρών  ^  ϊη  οοίΐίοβ  δοπρίαηι  ενρών  ^  δοπρδΐ  πνρών^  υΐ  3ριιά 
ΡΙδΙοηβιη  Κβΐρ.  2,  ρ.  372,  Β:  Έκ  μεν  των  κρίθών  αλφιτα 
οκεναζόμενοί ,  εκ  δε  των  πνρών  αλενρα. 

Ρ.  63,  21:  "Απλετα  ό'  ην  καΐ  α  οι  Πέρααί  κατά  ΰκψ 
νάς  τρεπόμενοι  τάς  ιδιωτικός  ώφελονντο.  ^ϋΟ(1  ρΓΟ  ωφε- 
λούν δΟΓΪρδΐΙ  ΓβίΙβΓυδ,  θΐδί  ίΓθςυβηδ  ωφέλεια  άε  ρραβάβ,  δαίΐδ 
Ιαιηβη  ΐηδοΙβηΙβΓ  Ιιίο  (ΙΐοΙαίΏ,  ββπ  ροΐβδί  υΐ  δοπ1)6η(1υηι  δίΐ 
νφίβρονντο  νβΐ  νφείλοντο.  Οιιί  ηοη  (Ιίδοοηνβηϊυηΐ  ςιΐΗβ  ρΓ3β- 
οβίΐαηΐ  (Ιβ  €υ8ΐθ(Ιϋ}υ8  ρΓ3θά3β  βχ  03δ1π8  Γ3οΐ3β  3ΐ3  ΗοβΒβΓα 
ροδϊΐίδ.  —  II).  24 :  Πρώτος  δ'  'Τρκανών  άρχων  ^Αρταΰνρας. 
Μ3ΐίδ  ό'  6  'Τρκανών. 

Ρ.  93,  16:  Ονδέ  τίνος  νπηκοοι  εγενοντο  διά  μνήμης. 
δοη1)βη(1υπι  νίάβΙυΓ  των  διά  μνήμης ,  υΐ  7 :  Πλείΰτων  μεν 
ήρ'ξεν  άν&ρώηων  τών  διά  μνήμης,  βίδΐ  1ΐ3θθ  3^^  θθ1ο^3Γίθ 
υΙΙΟΓΪαδ  δαηΐ  (1βρΓ3ν3ΐ3. 

Ρ.  95,  12:  "Ετη  μάλιΰτα  γεγονώς  τεβΰαρεΰκαίδεκα, 
(}αο(1  ν3ΐβ8Ϊυδ  ίηΙιι1βΓ3ΐ  ρΓο  υ,  δΟΓίρδί  τετταρακαίδεκα ,  \ιΙ 
ΗβΓΟίΙοΙο  1,  86 :  Άρ'ξαντα  ετεα  τεβααρεβκαΐδεκα  και  τεασα- 
ρεακαίδεκα  ημέρας ,  3ΐϋδ(ϊΐιβ  βχίοίθΐκίαιη  (Ιίχϊ  Ιιοο  νίΐίϋΐη  3(1 
Τίιβδ.  δ1βρ1ΐ3ηί,  (ίαοίΐ  Ζοη3Γ36  ροΐίαδ  νοί.  2,  ρ.  39,  Α ;  57,  Ρ, 
6ΐδΐ  Ιιαίο  (ΐυο(ΐαβ  βχίιηΐΐ  οο(1βχ  Μοηβοβηδίδ,  ςαί  δεκατέαααρα, 
οοηνβηίΐ  61  8Ϊηιί1ί1)αδ  ςιΐ3ΐη  Νίοοΐ3θ  3αΙ,  ΗβΓθ(1οΙο. 

Ρ.  96,  16:  Καίοαρος  επαναηερώντος  εκ  τε  Συρίας  και 
τον  Ευξείνον  πόντον,  ν6Γΐ)0  ϊηαικίΐΐο  δα1)8ΐϊ1αί  ςιΐϋ(1  δθπίθη- 
113  ροδοϊΐ  ετναναατρεφοντος. 

Ρ.  101,  3  ταντην  Γ6ηΐ3ηδΐΙ  βχ  ρπϋπ1)υδ  β(ϋΙίοηίΙ»αδ  ρΓΟ 
ταντα,  ςυθ(1  Γ6νοο3ηί1απ}.  —  18.  ^Ιάνονκλον^  ληί^Ιάνικλον 
δθπρδβΓ3ΐ  Νίοοΐ3ΐΐ8,  υΐ  Οίοηγδίιΐδ,  3ΐιΙ  ^Ιανίκουλον,  υΐ  Οίο  03δ- 
δίυδ.  δί  ρπιΐδ,  ί11α(1  ΟΓΐιιιη  βχ  3δοπρ1ο  δΐιρβΓ  νβΓδυιη  ου. 
Νθί^αβ  0.31,  ρ.  134,  25,  \ιΙ)\Αίενκιος Μικήνας,  Κόϊντος'ΐον- 


XXII  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

έντίος,  Μάρκος  Βίοδίάλως,  Αευκιοζ^  πιβιηοΓ3ηΙαΓ  ηοηιίηί- 
1)α5  ΐηβρίβ  άθΓοΓίηαΙίδ  βΐ  άθοαΓίβΙίδ,  ιιΐ  ο.  28  βΐ  αΙίΙ)ί,  8θπ- 
ρδθραΐ  Νίοοίβυδ,  δθά  Ίουουέντιος,  ({ηοά  βραά  Οίοηθίη  Οαβδίαιη 
ίη  ^Ιονβέντως  βΐ  Ονιβέντως  άβρΓ3ν3ΐυίη  ϊΠβ  ςυοςαβ  δοπρδβ- 
ταΐ  ^Ιουονέντίος,  βίδϊ  ΙάΜά  ίηΙβΓάαηι  θΐίθπι  Ιοβ  —  δθπ1)αηΙυΓ. 
—  24.  Προαητττετο  γαρ  το  γένος  του  γένους  το  Καίϋαρος 
τε  και  το  Μάριου.  Κβνοοανί  δοπρίαραπι  οοίΐΐοίδ,  ρρο  (^υα 
Υδίβδΐυβ  βχΙιί1)ΐΐ6Γ3[  το  γένος  το  Καίΰαρος ,  βΐ  ττροαηπτετο 
ηιαίανΐ  ίη  τΐροΰήπτο,  ψιοά  ρΙαδίΐιιβηιρβΓΓθοΙαηι  ^Γ3νίαδ  άθρΓ3- 
ν3ΐαιιι  3ριΐ(1  ϋίοηθίη  038δ.  Γγ.  54,  3:  Παιδεία  ποίλτί  ηοκητο, 
και  ηροοέτι  και  μαντικής  της  δια  ΰτνλάγχνων  ηπίύτατο, 
ιι1)ί  Κβίδΐίίυδ  ηψατο,  φιηιη  (1β1)βΓβΙ  τίπτο,  ΐιι  ηπτετο  βυΐβιη 
βΙί3ΐη  3ρυ(1  Ρ3υδ3ηί3ΐιι  2,  17»  7:  Την  ίέρειαν  Χρυαίδα  υπνον 
καταλαβόντος^  οτε  6  λύχνος  προ  των  ΰτεφανωμάτων  ηπτετο, 
υ1)ί  ηπτο  Οο1)β1ιΐδ.  Ιΐα  διηγγέΚλετο  ρΓΟ  διηγγελτο  οοοίβχ 
ρ.  105,  27.         ^ 

Ρ.  104 ,  9 :  'Τπάρ'ξειν  δε  καΐ  τους  ΰτρατιωτας  υπ  εν- 
νοίας της  προς  εκείνον  τοις  αχ^ομένοις.  ^αυ^η  θχοίάίδδβ 
νοο3ΐ)ΐι1υαι  ροδΙ  τοις  βΐ  άχ&ομένους  βδδβ  δοπίίβηάαιη  οοηίβ- 
οΐδδβΐ  ΜΐίΠθΓυδ,  ΒϋοΙιβΙβΓαδ  Μαδ.  ΚΙιβη.  νοί.  15,  ρ.  310,  ρΓΟ- 
ροδϋίΐ  τοις  πραχΟ-εΐβιν  άχ'&ομένονς. 

Ρ.  105,  9:  ^Απολλωνιάτας  δε  τότε  επηνεΰε.  ΡΓθ1)3ΐ)ίΙί- 
ΙβΓ  ίάβηι  τότε  τε,  ςαυίΏ  και  τότε  οοηίβοίδδβΐ  ΜίΐΙΙβΓαδ.  Ιάβηι 
ΐηίΓα  32 :  ΟΥ  απηγγελλον  τά  τε  άλλα  καΐ  ώς  εν  ταΐς  δια&η~ 
καις  ώς  νιος  ειη  Καίσαρος  εγγεγραμμένος  και  τρία  μέρη 
των  χρημάτων ,  το  δε  τέταρτον  τοις  άλλοις  εϊη  δεδομένον, 
οοηϋοίΐ  τρία  [^μεν  αυτω']  μέρη. 

Ρ.  108,  8.  Νυΐ3ΐ)Πίδ  βδΐ  υβαδ  οοηίαηοΐίνί  ρΓΟ  ορΐ3ΐίνο 
ίη  Ιιΐδ:  Και  ή  μεν  δια  τοϋτο  εν  φροντίΰι  μυρίαις  ην,  τότε 
μεν  άνιωμένη,  έπειδάν  τους  ηρτημένους  (βχδρβοΐβδ  έπηρτημε- 
νους)  άριΰ•μηται  κίνδυνους  των  (νβΐ  τω)  ΰυμπάντων  οίρχειν 
άξιοϋντι,  τότε  δ^  επαιρομένη,  έηειδάν  το  μέγεΟ^ος  της  ί;ον- 
ϋίας  και  τιμής  λογίξηται.  Νδηι  υ8ίΐ3ΐαηι  ίη  Ια1ίΙ)υδ  επεί 
οαηι  ορΐ3ΐίνο.  δίωϋβ  Ιιοο  ρ.  144,  28:  Ούδε  γαρ  μαρτύ- 
ρων έδει  προς  αυτόν  η  ΰυμβολαίων,  ά\λ  ο,τι  αν  όμολο- 
γή(ίη,  βέβαιον  ην,  υ1)ί  όμολογηΰειε  Οοραβδ,  (}αοηΐ0(1ο  (Ιβίβη- 
ιίαιη  ίοΓβΙ  αν.  Ρπυη  δίηιίΐίδ  ρβΓίίοαΙββ  επήν  υδϋδ  3ρυ(1  Αρβ- 
ίαθυηι  ηοΐ3ΐαδ  3οΙ  Τΐιβδ.  δίβρίιαηί  ίη  ΈπεΙ  ρ.  1451,  Β. 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΧΠΙ 

Ρ.  109 ,  5 :  "Ηδίΰτα  γαρ  καΐ  τους  βτρατι,ωτας  ηγουμέ- 
νου του  Καίΰαρος  νίέος  (χκολουϋ^ηοείν  τε  γ,κϊ  ττάντα  δρά- 
ϋξίν'  '&οίυμαβτη  γάρ  τις  αντοΐς  πίστις  τε  και  εύνοια  υπήρχε 
προς  εκείνον  καΐ  μνήμη  ων  ΰυγκατειργάΰαντο  ξώντι^  πό^ος 
τε  επΙ  του  εκείνου  ονόματος  βυναγωνίξειν  ην  αυτοί  εκείνω 
πρότερον  περιεϋ-εααν  αρχήν.  Οιιυιη  ηίΐιϋΐ  Ιιίο  8ΪΙ  αυναγω- 
νίξειν^  βίδί  ςα^βΓίδίη  δΐιηΐ  αοΐίνί  άγωνίξειν  βχβηιρία,  ηβο 
ΟαΙίηβπ  ςαϊδςαΒΠΐ  ρΓθ1)£ΐΙαΓυ8  δίΐ  οοηΐθΟίαΓϋπι  άκακαινίξειν, 
νίίίοπίΐιιιιι  αη  ίη  ίΐΐο  ΙαΙβαΙ  ΰνναναΰώζειν,  υΐ  ρ.  130,  20  ίΐβ 
βοϊΐβιη  βδΐ  Αυ^αδΙο :  ^ς  μόνον  εχεγγνον  αυτού  την  τε  βύμ- 
παϋαν  αρχήν  και  το  του  οϊκου  αξίωμα  διαΰωζειν,  βΐ  134,  8: 
Άνααωοεΰϋ'αι  δε  και  το  τον  οίκου  κράτος.  —  Ι1)Μ.  32 
€[α3β  ίΐ3  80ΓΪ[)^Ιίΐ  βχ1ιϊ1)βΙ  οοίΐβχ:  Πάντες  δε  πρότερον  άντι- 
πόλεμοί  τε  ήβαν  και  τα  Πομπηίου  ηύξον  εκείνου  δε 
ηττηΟ'ίντος  γενόμενοι  νπο  καιρός  το  αττ'  αυτοϋ  εϊρην 
βίον  είχον.  ΜαΙΙβΓαδ  ΗαΙβηι  ϊΙά  οοΓΓβχβΓβΙ  ΐη  βχΐΓβωίδ  γε- 
νομενοι  νπο  Καιβαρος  το  απ  αυτού  ειρηνικον  ριον  ειχον^ 
ιιΐ  83βρβ  ίη  οοάίοβ  νοο3ΐ)αΐ3  δυηΐ  άβοαΓίδΙα ,  ηίδΐ  ςαΐδ  πιαίΐθΐ 
ες  το  παραυτίκα  ρτο  το  απ  αυτοϋ,  β§ο  Γβροδαί  δϊβρίαδ  ηΙ) 
ΝϊοοΙηο  υδϋΓρδΙαιη  το  άπο  τονδε,  βΙδί  ροδδίΐ  θΐίβηι  δΟΓΪΜ 
οΰον  το  απ  αυτόν,  δβςαβηΐία  νβΓΟ  ίΐα  δϋπΐ  (ΙθοαΓίαΙα  ίη  οο- 
άΐοε  αΐ  ςααηι  οβΓίο  ΓβδΙίΙϋί  ηβςαβαηΐ,  ίΐΐίαδ  6χ1ιί1)αβπηι  δΟΓΪ- 

ρΙαΓ31Ώ. 

Ρ.  112,  32:  Τενόμενον  δε  τι  και  τόβον  παρώ^,ννε  τα 
μάλιΰτα  τους  επ  αυτόν  ΰυνεΰτώτας.  Νίΐιίΐΐ  βδδβ  τόαον^ 
({ΐιοά  ρΓΟ  τοΐον  νβΐ  τοιόνδε  ΙΐΆΐιά  ΐηβ1θ§3ηΙβΓ  (ΙίοΙυηι  ραΐ3ΐ)3ΐ 
ΓθίΙβΓυδ,  βΐ  δθπ1)βη(1ϋηι  τοιόνδε^  νίχ  ορυδ  βδΐ  ίΐίοί. 

Ρ.  114,  8  καϊ  ά\)  ΜΰΙΙβΓΟ  3η1β  κατέϋ'ηχεν  ίηδθΓΐυηι  Βΰ- 
οΙιβΙβΓαδ  ρ.  312  ροδΙ  προσέρχεται  ίηδβπΐ,  υΐ  ρ.  57,  8 :  Ό  (5έ 
€  κέλευσε  παραχρήμα  τους  οίκέτας  ΰνλλαβόντα  άπαίρειν  καί, 
ην  γάρ  αυτός  επιμελητής ,  νύκτωρ  πάντα  ευτρεπίξει,  βΙδΐ 
ΗΐΙβΓυηι  (ΐαοί^αβ,  αΐ  3ηίπΐ3άνθΓΐίΙ  ΡβίΙβΓαδ  ρ.  146,  δ3ΐίδ  οοηι- 
ηιοάαηι,  ςαϋπι  βαΰταχ&είς  βδδβΐ  ηοη  δοΐυηι  ςαυηι  κατέβη- 
κε ν,  δβίΐ  βΙί3ΐΌ  (Ιυπι  προαηρχετο. 

Ρ.  115,  32:  Σννψβαν  δε  τω  νπάτω  οι  τε  ΰτρατηγοι 
και  δήμαρχοι  και  ταμίαι  και  άλλαι  πάβαι  άρχαί.  δθπ1)βη- 
(Ιαηι  και  αί  άλλαι. 

Ρ.  116,  1.  Ργο  ο  πάς  δΟΓΪρδί  ο  δήμος  πάς,  ΓθοΙΐυδ  Ιβωεη 


XXIV  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ίθΓΐ38δβ  δοηρΙυΓυδ  6  η^ς  δήμος,  υΐ  βδΐ  ρ.  105,  13 ;  107,  15, 
ςαυπι  ΜΓιΙΙβηΐδ  ό  λ<χός,  ΡβάβΓαδ  όχλος  ρΓο  ο  πάς  δοπρδίδδβηΐ, 
ςιιοΓυηι  ηβυίΓαπι  οοηνβηίΐ.  'Τπο  παντός  του  δημον  βδΐ  ρ. 
95,  16. 

Ρ.  116,  10:  Συνόντες  ουν  αντοις  οί  επιβονλενοντες  το 
γεγονός  καΐ  τους  άλλους  της  προς  αυτόν  δνΰμενείας  ανε- 
πληΰαν,  Είδί  νβηιηι  νίίΙβΙυΓ  ΰυνέντες ,  φιοά  οοηΪ6θ6Γ3ΐ  Γβ- 
(ΙβΓϋδ,  δηοβρδ  Ιδίηβη  βδΐ  δβςιιβηΐίδ  αυτοΐς,  ρΓΟ  ςιιο  αντοί  Γβ- 
άβΓϋδ,  οοΓΓβοΙίο.  Κβρυάΐ3ΐα  υίΓΗςυβ  ειηβικίδΐίοηβ  ύ\Ά  ΙβηΙίΐ- 
νίΐ  ΒϋοΗεΙβΓυδ  1.  ο.  ρ.  314,  βίδί  ίη  Ιοοο  ηίθηοο  ηίΐιίΐ  οοΓίί  ρο- 

ΙβΠΐ  ΓβρβΓΪΓί. 

Ρ.  117,  22:  Τω  (5'  αρα  ο  δαίμων  διεδείκνυε  τα  ε&η 
οποία  εΐη^  ως  πάντα  αΰτά'&μητα  καϊ  της  τύχης  ηττω.  Νοη 
ίηίυπίΐ  ΓβίΙβΓϋδ  ρ.  152  (ΙαΙ)ΐΐ3νΐΙ  Ηθ  οοηίβοΙϋΓβ  ϋαΙ»ηβπ  τα  εν- 
'θ^άδε  ρΓΟ  τα  ε^η.  ΡΓΒθδίΗΐ  ίοΓίπδδβ  τα  ανθρώπινα  νβΐ  ϋ-νητά. 

Ρ.  118,  14:  Έν  τοΰτω  οι  μεν  ΰφαγεΐς  ηυτρεπίζοντο, 
τάττοντες  αυτούς  οί  μεν  εις  πληαίον  αυτού  καΟ^εδρας^  οί  δε 
εξ  εναντίας^  οί  δε  ζατόπίΟ'&εν.  Νβςυβ  ΗΓΐϊουΙαδ  3ΐ)θ8δβ  ροΐβδί 
βηΐβ  κα&εδρας  ηβςυβ  εις  πληΰίον  (|υίδ(}υ3ηι  (]ίχίΙ.  ΡβΓίβηι 
ν6ΓΪ  νΐ(1Ϊ8δβ  νίΓΐβΙϋΓ  Γβίίβρυδ:  ,,Πληαίον  ι^τΆβ^ΏΆηύ  δί^ηΐβοαίυ, 
υΐ  δίΐΏυΙ  πλάγιον  ίηΙβ1Ιί§3ΐυΓ;  ηΐδί  ίοΓίβ  Ιιοο  3ΐ)  3υοΙθΓβ  ριο- 
ίβοΐυηι  ρΓ3θρ.  εις  οοηϋοΐοηάαηι  ρΓ36ΐ)63ΐ."  Ναιη  νβΓυιη  νκίε- 
ΙιΐΓ  εις  πλάγιον  της  αυτού  καθέδρας  ^  φιοά  (ΗοΐΙϋΓ  εΐίβιη  εκ 
πλαγίου  νβΐ  πλαγίων,  —  26  :  Ό  0£  Καΐοαρ,  πολύ  μάλιΰτα 
των  φίλων  δεομενων  άναβαλεΰ^αι  τον  ΰύλλογον ,  επενευΰε, 
δθοίϋδΐ  βχ  πολύ  μάλλον  ν.  24  ΓβρβΙίΙαιη  πολύ ^  ςυοίΐ  3]ϋ  ίη 
ηδη  νβΐ  πάλιν  ηιιιΐ3ΓυηΙ.  δίο  δ36ρίυδ  ρθοο3ΐυΐΏ  ίη  οοίΐϊοβ  νο- 
03ΐ3ϋΙίδ  ιη3ΐβ  ΓθρβΙϊΙΐδ,  ϋΐ  ρ.  125,  25;  126,  13. 

Ρ.  119,  8:  Πρώτος  δε  πάντων  έπ'  αύτον  γ,α^ίη  Τίλ- 
λιος  Κίμβρος.  Νοςιιβ  κα&ίετο  ηβψΐΒ  κατ]?'ίί,  υΐ  Μΰΐίβηΐδ 
3ΐιΙ  δΟΓίρδϊΙ  3ΐιΙ  8θπ1)θη(1υηι  ρυΐ3νίΐ,  δβίΐ  κα^ίει,  δΟπΒεηάιιιη, 
υΐ  ίη  Ιοοίδ  δίηιί1ίΐ3ΐΐδ  3(1  δΙβρ1ΐ3ΐιυΐΏ  οίΐ3ΐΐδ. 

Ρ.  121,  12  τολμώντος$^^.  ρρο  θγγογθ  Ιγρ.  τολμώντες. 

Ρ.  125,  2:  Πολύν  ούν  πόνον  παρέξει,ν  Καίΰαρα  καΐ 
απολωλότα  τοις  τε  ΰφαγεϋΰί  καΐ  ττ}  τούτων  εταιρεία,  μεγά- 
λων ΰτρατευμάτων  ενεβτωτων  και  ανδρών  επ  αυτοΓς  δρα- 
ΰτηρίων.  8οηΐ3βη(Ιαΐϊΐ  ρυΐβδ  συνεΰτώτων,  υΐ  ρ.  127,  25: 
Τοβαύτα  μεν  ΰτρατεύματα  εν  τω  τότε  βυνειΰτήζεί ,  και  το- 


ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ.  XXV 

ΰοίδε  άρχοντες,  βΐ  Ηΐο  ρΓ3606δ8βΓ3ΐ  ρ.  124,  30,  εκ  μέαον  βν- 
ΰτηναι  αμφοτίροις^  βΐ  ρ.  111,  28,  βδΐ  φνλα  ΰννέβτη.  —  II). 
31.  ϋΐ  οπιηίδ  Ιιίο  Ιοοιίδ  Ιβουηοδυδ  βδΐ  βΐ  νίΐΐοδίΐδ,  ΐη  ^υο  ροδΙ 
μάλλον  νβΓΐ)Η  ίθΓη  ίη  6(1.0ί(ΙοΙΪ3η3  οΐβϋδ  ηοΐαΐα  προς  αλλήλους 
ΐΆϊΐψΐΆϊη  βχ  ρΓ3606(1βηΙί1>υ8  Γθρ6ΐίΐ3  ίΐβίβνί,  3(1  διάφορος  βυΐβιη 
Κριτώνιος  δυρρίθηοΐυιη  οοηίβοίΐ  Μΰΐίβηΐδ,  ΐΐ3  30  ΰνν  ηλείο- 
ΰιν  ετί  και  φίλοις,  δθπ1)βη(1ιιηι  νίίΐβΐυρ  ετι  φίλοις, 

Ρ.  126,  7:  "Αλλους  τε  ίη  άλλοις  κρότους  εδίόοΰαν. 
ΟοΓΓβχί  3ΐΐθη3ηι  31)  Νίοοΐ3θ  ίοΓπιβίΏ  εδίδουν.  —  12  αυτόν  βχ 
θά.  Μΰΐΐβπ  ΓβΐΏβπδίΙ  ρΓΟ  εαυτόν,  φιοά  Γβνοοβηάαπι. 

Ρ.  127,  16:  Μακεδονία  τε-Γάιος  Βρούτος  έφεδρος  ην, 
ΚβρβΙΐΙο  βχ  ρΓ3βοβάβηΙί  ν.  19  Αέκμος  Βρούτος  ίηβρίο  03ϋ, 
ςυβιη  ηβιηο  ηονίΐ,  ΒρυΙί  ηοιηίηΐ  Ρβ(ΐ6ηΐδ  δυΐ38ΐίΙυίΙ  Γάιος  Αν- 
τώνιος, ρΓθΐ33ΐ)ί1ίοπ  οοηΐθοΙυΓ3  ςυβιη  ςυβδ  κίβηι  ρροροδυίΐ, 
υΐ  3υΙ  ΜβΓΟϋδ  €310  8υΙ)δΙίΙαβΓβΙυΓ  βυΐ  υίΓυηιςυβ  ηοΐΏβη  οοη- 
ιυη^βΓβΙυΓ.     Ρβδδίιηβ  ί^ηοΐβ  δίΐ)!  ηοΐϊΐίη3  Κοιη3η3  βχοβρβΓυηΙ 

1ί1)Γ3Γϋ. 

Ρ.  128,  9 :  Αχ&ομένων  ίπΐ  ττι  του  ^Αντωνίου  περιοιρία. 
ΒβδΙίΙιιί  ρΓΟ  ίη3υί1ίΙο  νοθ3ΐ)υΙο  αδίΐ3ΐϋηι  υπερο'ψία. 

Ρ.  132,  13:  Πλέον  γαρ  ουδέν  ττεραίνειν  εις  ταΰφαλες 
εκποδών  γενόμενος,  αλλ  Ι'βως  και  διάρας  ποι  μάλλον  εκ 
του  αφανούς  άναιρε^7'}αε6ϋ^αι.    δθΓίΐ36η(Ιυπι  ίυίΐ  περανεΐν. 

Ρ.  136,  12:  Προΰκατέλεξε  δε  και  άλλους  βτρατιώτας 
μεγάλοις  μιΰ&οις,  καΐ  τους  μεν  νεολεκτους  εγυμναξέ  τε 
και  άνεδίδαΰκε  κατά  την  6  δον  ιδία  τ  ε  καΐ  κοιντ}  πάντας 
διαλεγόμενος  επι  ^Αντώνιον  ηκειν,  νβΓΐ)υηι  ροδίΓβπιυΐΏ  βχ 
δβςυβηΐί  ηκοντας  ΓβρβΙίΙυιη  νί(1βΙυΓ  ρΓΟ  άγειν ,  ({\χοά  ΓβοΙίϋδ 
οοηίυη^ΐΙιΐΓ  ουηι  κατά  την  όδόν.  Ιάβιη  νεΛυπι  δϋδρβοΐυιη 
ίυίΐ  οιηηί1)υδ  ρ.  139,  21:  Οι  δε  απόρως  έχοντες  Άγρίππα 
μεν  ουδ  οτιουν  ειπείν  ετόλμηΰαν^  ηκοντα  δε  τον  Νικολαον 
δεόμενοι  παραΰχεΐν  αυτοΓς  ^Ηρώδην  βοη^όν  και  προΰτά- 
την,  \ι\)Ί  Ορβίϋαδ  ΐκοντο,  0ογ368  ηκοντος  δε  του  Νικολάου 
εδεη&ηααν ,  ΜϋΙΙβΓυδ  ηκοντα  δε  τον  Νικολαον  επεκαλοϋντο, 
Ρίοοοίοδ  εϊχοντο  δε  του  Νικολάου,  ηιΐΐιί,  ηΐδί  βοΐο^βηιΐδ  1ΐ3βο 
οοΓΓυρΐΙ,  ηκοντα  βχ  ίκετευον  θβουΓίβΙυιη  νίάβΙυΓ,  ςιιοά 
δ3βρβ  οοηίυη^ίΙϋΓ  ουιη  νβΓΐ)θ  δεΐΰ^αι,  υΐ  ίκετεία  βΐ  ίκεαία 
ουιη  δέησις.  ϋΐίΐυρ  νβΛο  ίΐΐο  Νίοοΐ3υδ  ρ.  65,  9.  Ουΐ  δί 
δΟΓΪρδΐΙ   ίκετευον  δεόμενοι,   βοάβηι  βδΐ  ΐΏΟΐΙο  ΙοςιιυΙυδ   ςυο 


XXVI  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

Ζοδίηιιΐδ  3,  33,  7:  Τον  δε  είπόντος  ονδεν  οϊόν  τε  τών 
ΰνντε&εψενων  τναραβοίΰ-ήναι,^  ηολλάκι,ς  οί  άτνο  της  πόλεως 
εδεή^ηΰαν  ίκετενοντες  μη  ΰτερηΟ-ηναί  την  'Ρωμ,αίων  άρχην 
του  προτειχίΰμ,ατος^  ςιιΐ  υΐΓυηΐ(}α6  οοηίυη^ίΐ;  βΐίαιη  4,  29,  3 : 
^Ικετενοντες  τον  ϋ'εον  και  δεόμενοί  των  τοβούτων  αντοίς 
ατζαλλαγην  ευραΰ^αι  ΰνμφορών ,  ιιΐ  θΐϋ  αηΐβ  ουιιι. 

Ρ.  141,  11:  ΠρΙν  δε  ελ&ειν  εκ  'Ρωμης  Νίκόλαον ,  ίν 
ϋννεδρίω  κατεδι,κάΰΟ-ηΰαν  οί  νεανίϋκοί,  και  τταρωξνΰμένος 
(ροΐίϋδ  τΐαρω^νμμένος)  εύ  μάλα  ο  πατήρ  εμελλεν  αντονς 
αναιρησειν  ΓπίΓβ  (ϋοΐυπι,  υ1)ί  βχδρβοίθδ  αντίκα  μάλα^  υΐ  8β- 
<ίυίΙυΓ  19 :  Τον  πατέρα  εφόβει  ως  αντίκα  μάλα  αναιρε&η- 
ΰόμενον  νπο  των  νεανίΰκων. 

%  Ρ.  144  1),  20:  "Οτι  ψιώντό  τίνες  τον  Νικόλαον  πλειβτα 
2ρηματα  Λοί^α  φίλων  λαβόντα  ου  βώζοι  αντα  και  ότι  τάς 
πλείονς  διατριβας  εποιεΐτο  κτλ.  ^ι1\1^η  ΰώζοι  δίΐ  ίη  οοάίοβ, 
ίοΓίαδδβ  ότι  βχοίάίΐ  ροΐΐαδ  ροδΙ  Νικόλαον  βΐ  λαβόντα  ροδΙ  χρή- 
ματα ίΠβΙυιη  ρΓΟ  λαβών,  υΐ  ρ.  14:4:0  φνομένοις  ρρο  φνομενονς 
ροδΙ  βαρνπλοντοις,  (}α3πι,  υΐ  βΐϋδ  νίδαιη,  αώζειν  δοπΐ36η(1αηι. 

Ρ.  150,  22:  ως  λίαν  εΰχάτης^  Είδί  ηαββοΐίΐηι  δαηΐ  βχβιη- 
ρΐ3  οοηίαηοΐί  οαηι  δαροΓίβΙίνο,  Ιιΐο  ΙβΐΏβη  οιηίδδαηι,  υΐ  νΐίΙβΙιΐΓ, 
ίη  νίηάοΐ).  βΐ  3ΐϋδ  λίαν  δαδρβοΐαηι,  Ιαιιςα^ηι  βχ  ως  αν  ηαίαιη. 

Ρ.  151 ,  10.  ΟυοίΙ  δοπρδί  αγητορος  ρρο  ^Αγητορος  Γβ- 
δΐίΐϋβπίίαιη  βΙΪ3ΐη  Ρδ.  Χεηορίιοηΐί  Κβϊρ.  ΙιΗοβίΙ.  13,  2,  Ραϋδα- 
ηίδβ  8,  31,  7,  ςιΐδηινίδ  δΙΙβΓυηι  ΙυίΙαδ  δίΐ  1<ο1)βοΙίία8  ΡδΓβΙίρ. 
ρ.  447.     Ναπι  Οοποαιη  βδΐ  ρρο  ηγητωρ. 

Η3ΐ)θΙ  νβΓΟ  Νΐοοίβαδ  (ϊα3θ(ΐ3ΐη  δΐη§αΐ3Π3,  ςα3β  ηοΐ3η(ΐ3 
δαηΐ  ροΐίαδ  ςα3ηι  οοΓΠ§βη(ΐ3 ,  υΐ  ρ.  47 ,  29 :  Κόμην  τρέφων 
χρνΰω  ΰτρόφω  κεκορνμβωμένην,  ςαοά  βίδί  ρ1βΓυπΐ(}ϋβ  (ΙίοίΐυΓ 
ατρόφιον,  3ΐΙθΓ3  Ι3ηιβη  ίοΓίΏβ  83ΐίδ  βδΐ  άθίοηδβ  ροβΐ3Γϋΐη  βχβω- 
ρϋδ  3(1  δΐθρ1ΐ3ηαηι  ν.  ατρόφος  ρ.  892,  Α,  οίΐβΐίδ;  ΰννεδρίτης 
ρ.  3,  16,  ρΓΟ  ΰννεδρος;  κριτηρ  ρ.  52,  9,  δβςαβηΐβ  ϋδίΐβίο 
τίριτης  ί1).  22;  Ιοηίοαπι  μιν  ρ.  39,  31;  40,  19,  νφείαας  ρρο 
νφεις  ρ.  40,  21,  βΐ  ηοηάυιη  3ΐΐαη(1β  οο^ηΐίαιη  δν6ϋ•νητονντα 
ρ.  36,  32,  ςαοά  ΕυΓίρϊίΙθο  ϊΐΐί  δνΰΟ'ΐ'ησκων  1)ίδ  βδδβ  δυ1)5ΐί- 
ΙαβηΛαΐΏ  δ3ΐΪ8  βδΐ  ρΓθΗ3ΐ)ϊΙί8  οοηΪ6θΙαΓ3  Ν3ΐιο1ιϋ.  ΟαίΙ)αδ 
3ηηιιηιβΓ3η(ίυπι  ίοΓβΙ,  (}αοιΙ  Νβιιοΐίίαδ  Ρΐοοοίοδςαβ  ρ.  54,  18: 
Ει  γαρ,  ω  Ζεν,  εφη ,  μάλιστα  μεν  ΰν  εϊης  ο  τούτοις 
εγχειρών,  επειδή  και  ο  αός  πατήρ  άρχει  Τίερβών ,  και  6ν 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  XXVII 

ξναανλωτατος  εΐ  καΐ  δννατώτατος^  ΓβδΙίΙυβηάαιιι  ραΙβΓαηΙ 
εναιΟίμωτατος,  άβ  ςιιο  βίδί  ςυΐνίδ  ρπιηιιιιι  οο^ίΐανβπΐ,  δί 
1ίΙΙβΓ3Γυιη  1ΐ3ΐ}6ηϋα  δΐΐ  Γ3ΐίο  δίπιίΐίΐυίΐίηίδ,  Ιβωβη  (^υυηι  (1α1)ί- 
ΙαΓβηι  3η  ίΐ3  (ΐαίδ(ία3ΐη  άίχβπΐ,  δββρβςυβ  ίη  οοιϋοβ  Εδοοήα- 
ϊβηδί,  υΐ  δυρΓ3  (ΙίχΐΙ  Γθίίβρυδ,  νοο3ΐ3υΐ3  δΐηΐ  οοηΐΓ3θΐ3,  Γβρο- 
δαΐ  εν  αντοΐς  ισχυρότατος^  φιοά  νοοα1)α1αηίΐ  3ΐί1)ί  ςυοςαβ  ουιη 
όννατωτατος  βδΐ  οοηΐαηοίαιη. 


Νϊοοίαί  ί'Γ3§ΐ]ΐβηΐ3  (}αΐ  δβ(ϊΐιιιηΙαΓ  ΓβοβηΙίοΓβδ  ΙιίδΙΟΓΐοί, 
ςαυαι  3ΐϋ  ηοηηαΙΗ  Ιυιη  Βνζ3η1ΐηί,  βορυΐΏ  Γβ1ϊςαΪ3δ  ηοη  δοΐυπι 
3υχί  ΓρββίηβηΙίδ  €[υί1)υδ(ΐ3αι  3  ρποπΙ)υδ  6(ΙίΙοπ1)υδ  οιηίδδίδ  3αΙ 
ηυρβΓ  βάίΐίδ,  δβά  β1ί3πι  βχ  1ί1)Πδ  Ιΐ3υ(1  ρ3υ11ο  6ηΐ6η(ΐ3ΐίθΓβδ  ίη- 
Ιθ^ποΓβδςαβ  ροΐυί  βχ1ιί1)βΓβ,  Βϋοςαί  ηοη  οο§ΐΐ3ΐαΓϋδ  (1β  Γβρβ- 
Ιβηάΐδ  ϋδ  (}α3β  οοηίβοΙυΓϋβ  ςυίϋβΐΏ  ορβ  νίχ  3  ςαοςυπηι  ροδδβηΐ 
Γβάάί  ηιυΐΐο  πιβϋοΓβ,  βΙδί  Ιΐ30  (^αοςαβ  υδυδ  οβηΙβη3  δυδίιιΐί  πΐ3- 
^18  ηιίηιΐδνθ  §Γ3νί3  νΐ1ί3.  0οηδΐ3η1ίηί3η3δ  βηίπι  βχ  Ιίΐυΐο  οΐβ  δβη- 
ΙβηΙϋδ  βο1ο§3δ  ςααηι  βχ  Μβϋ  βίΐΐΐΐοηθ  ίη  ΟοΙΙβοΙίοηίδ  ν3ΐίθ3- 
η3β  νοίυπιΐηβ  δβοηηίΐο  ΓβρβΙθΓβηΙ  ΝίβΙίυΙιπυδ  βΐ  ΜύΙΙβΓυδ, 
ρΙαπίΏΟδ  3ΐ)  βο  οοωπιίδδΟδ  βΓΓΟΓβδ  βυΐ  ηοη  3ηίπΐ3(1νβΓΐβΓ3ηΙ 
3ηΙ  ΓΓυδΐΓ3  οοΓπ^βΓβ  δΙυάαβΓβηΙ,  ςυοδ  ΗβΓ\νβΓ(1βηί  άβηιαηι  ϊη 
δρίοϋβ^ίο  ν3ΐίθ3ηο  βχ1ιίΙ)ίΐ3  δυδίιιΐίΐ  ηον3  ρ3ΐίιιιρδβδ1ί  οο1ΐ3ΐϊο. 

Οβίηιΐθ  (ΐυ3β  βχ  βΟΓαηάβηι  ΕχοβΓρΙΟΓϋπι  (ΙαρΗοί  άβ  1β§3ΐίδ 
Ιϊΐαίο  βο1ο§38  βχ  Ηοβδοΐιβίϋ  ϋίίβηι  (1ιιχβΓ3ηΙ  βίϋΐίοηβ,  βΐ  Νίβ1)α1ι- 

ΓίΐΙδ  ςυίάβΠΙ  3ΐ)   ϋΙο  300ϋΓ3ΐίδδίΠ1β    βΧρΓβδδ38    0Γβ(1ίΐΐ6Γ3ΐ   βΧ  βΟ- 

(Ιβηι  οοάΐοβ  ιΜοη3θβηδΐ  η.  185 ,  οαίυδ  3(1  Α§8ΐ1ιΐ3ηι  βχοβρρίίδ 
υδαδ  βΓ3ΐ  3ΐ)  Ιιβοη.  δρβη^βϋο  δβουηι  οοπιπιυηίθ3ϋδ ,  β3δ  ηβ- 
δοΐβ1)3ΐ  ηοη  δοΐυπι  βχ  ϋΙο ,  ςαβω  ιηίηίηιβ  3θοιΐΓ3ΐβ  βχρΓβδ8βΓ3ΐ; 
Ηοβδοΐιβίίυδ ,  ροδδβ  δ3βρβ  βΐ  βπιβη(ΐ3Π  βΐ  δυρρίβπ,  δβίΐ  βΐΐβω 
({ααίβηυδ  ρποπ  οοίΐίοβ  ηοη  εοηΙίηβηΙυΓ  βΐ  βχ  βΐίο  3ΐ)  Ηοβδοΐιβ- 
Ηο  6ΐ1ίΐ3β  δυηΐ  οοίΐίοβ  δο1ιοΙΐ3ηο,  β3Γυπι  ίη  β3(1βηι  1)ί1)1ϊο11ιβ03 
βχδΐ3Γβ  οοίΙΙοβίΏ  η.  267,  δοΐιοΐίβηο  δββρβ  βηιβη(ΐ3ΐΐυΓβΐΏ  βΐ 
ίηΙβ^ΓΪΟΓβπΐ:  (ίϋ3η1αηινίδ  ιιίΓυπιςηβ  ίΐ3  ί3ΐη  οΐίηι  (ΙβδοπρδίδδβΙ 
Η3Γ(11ίυδ  03ΐ3ΐο§ί  ΒίΙ)1ίοΙίιβθ3β  ΒβνβποΒβ  νοί.  2,  ρ.  233  δ.;  3, 
ρ.  117  δ.  δίη^αΐβδςυβ  ίη  ϋδ  δβΓνβΙβδ  βο1ο§38  ηοΐ3δδβΙ  ιιΐ  νβ- 
Γυηι  ηοη  βδδβ  3ρρ3ΓβΓβΙ  (^αοά  ΝίβΙ)ΐι1ΐΓίαδ  ίΐΐίυδ  ί§η3Γαδ  δβπρδίΐ 
ρΓ3βΓ.  νοί.  1,  ρ.  Χ:  ,,Ιη  Ιιίδ  1β§3ΐίοηυηι  βχοβρρίίδ  οοάίοαπι 
δα1)8ί(1ΐυπι  3(1βΓ3ΐ  ηϋΠαηι:   ηβηι  •Μοη3θβηδβηι  3ΐ}   Ηοβδοΐιβίίο 


ΧΧνΠΙ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

{φιΊ  Αυ§υ8ΐίΐηαΐΏ  (ΙίχϊΙ)  ΗΟουΓΒΐϊδδίηιβ  βχδοπρίιιιη  βδδβ  οοιΐ8ΐ3ΐ, 
νδΙίοΗηΐ  9υΐ6ηι  ναπΗβ  ΙβοΙίοηβδ  ίΐ  Μπΐο  ρΓθΐ3ΐ3β  ρββηβ  3ΐ)80- 
ΙυΙυιη  ουιη  ϋΙο  οοηδβηδυιη  ρΓθ1)3ηΙ:  ηβςαβ  ιιΐΐιΐδ  ρΓβεΙθΓ  Ιιοδ, 
δυΐΐαίο  βχ  Ιιοηιίηυιη  ηοΐίΐίβ  δοΐιοΐΐίΐηο,  δυρβΓβδδβ  νίιΙβΙαΓ." 

ΑοΙ  ςυΒβ  ηοίβηάυιη  βδΐ  Ιθ^ί  ί1ΐ3δ  αρυάΜαίυπι  ΟοΙΙ.  ΥαΙ.νοΙ.  2, 
ρ.  296  δ.  βΐ  ρ.  231  8.,  υΙ)ΐ  ,,Έκλο^αΙ  πρεοβειών^'-  ΐηδοηρί&β 
ΓβρβΙιιηΙϋΓ  Ειιηβρϋ  βΐ  Οβχίρρί  βββάβιη  ςα3δ  Ηοβδοΐιβίίυδ  βίΐίοΐβ- 
Γ3ΐ,  ουιη  ρ3υοΐδ  βΐ  θχΐ^υϊδ  ν3ηβΐ3ΐί1)υ8.  Οβίικίβ,  ςυπηι  δθπ1)βΓβΙ 
ΝΪ6ΐ}αΗπαδ  ηαΐίαιη  ρΓ3βΙθΓ  άαοδ  ϋΐοδ  δυρβΓβδδβ  νίιΐβπ  οοίΐΐ- 
οβιη  βο1ο§3Γυιιι  ^β  1β^3ΐίδ,  ηοη  Βΐίβηοΐίδδβ  βυιη  νβΛβ  Βοίδδοη3(ϋ 
ρρββί.  3(1  Ευη3ρίυηι  ρ.  XIV:  ,,ΥίΙίδ  βάάίίΐί  ΓΓ3§ηιβηΐ3  1β§3ΐΐο- 
ηαπι  οοίΐίοβωςυθ  οοηΐυΐΐ,  β  ςιιο  Ηοβδοΐιβίίυδ  ΐ1ΐ3  ρπΐΏυιη  βάί- 
ί1βΓ3ΐ.  Ε  Ββΐ^ΐο  οοίΐίοβηι  Ιιυηο  ηοδίπ  πιίΗΐβδ  Γ3ρυοΓ3ηΐ,  ίαβ- 
Γ3ΐί}υβ  Ρ3Γίδίη3β  1)ίΙ>1ΐοΙΙιβ03β  ί1ΐ3ΐυδ.  δβά  3ί1  ρπδΐίηοδ  ροδδβδ- 
δΟΓβδ  ρπυδ  ΓβίΙϋΙ  ςιΐ3ΐη  3βΐ3ΐίδ  βίιΐδ  βΐ  οοηίΐίΐίοηίδ  ηοΙίΙΪ3ΐη 
ιηϊΐΊί  ροΐυβηηι  δοπββΓβ.  Μβιηΐηί  ί1ϋηΐ3Χ3ΐ  ο]ΐ3Γΐ3οβυαι  βδδβ 
βίςιιβ  ΙοΙο  3δρβοΙιι  ΓβοβηΙΐδδίιηυπι."  Εχ  ςαιίαδ  οοΠίβίΙαΓ  3υΙ 
ΙβΓίΐυΐΏ  ρΓ3βΙβΓ  ϋΐοδ  βχδΐ3Γβ  3υΙ  δοΐιοΐίβηυιη  ηοη  βδδβ  8υ1)ΐ3- 
Ιυηι.  Ν3ηι  ςυυπι  ΗοβδοΙιβΙΐυδ  ί1ϋθ1)υδ  Ι3η1ιιηι  ιίδυδ  δΐΐ  οοϋί- 
οϊ1)υ8,  Μοη3θβηδί8  βαίβηι  β  Ββΐ^ίο  Γ3ρί  ηοη  ροΐαβπΐ,  δί  νβΓ» 
βδδβΐ  βοΪ8δοη3(ϋ  άβ  βο  ορΐηίο ,  ηβοβδδ3πο  Ββΐ^ίοαδ  ίοΓβΙ  δοΐιοΐ- 
Ι3ηυδ.  Αΐ(}υβ  βΙΪ3ηι  ρΙυΓβδ  ρΓ3βΙβΓ  ν3ΐίθ3ηαηι  Ιιιιηο  βχδίβηΐ 
β3Γϋη(1βηϊ  (1β  ΐ6§3ΐίδ  βο1ο§3Γυηι  οο(1ίοβδ,  υΐ  ΐΓβδ  Ε80θΠ3ΐβηδβδ 
31}  βοίίβηι  οηιηβδ  03Γηΐ3ηο  δοπρίί,  (Ιβ  ^ιιίΐυδ  ΜΠΙβρυδ  βΐ  δοΐιυΐ- 
ζϊιΐδ  ΐη  ρΓ3βΓ.  πιβ3  3(1  Ροίγΐ).  νοί.  2,  ρ.  XI,  XII.  Ρβπδίηαηι 
η.  2991  ηιβηΐ0Γ3ΐ  Βοίδδοη3(1υδ  Αηβθ(1.  νοί.  3,  ρ.  476,  βά 
ρ.  46,  20.  ΟαοΓϋηι  β1ί3ηι  ν3ΐίθ3ηυδ  βΐ  Ρβπδΐηιΐδ  ηοη  δοΐυηι 
βίιΐδίίβηι  νΐ(1βηΙϋΓ  οο(1ίοϊδ  3ρο^Γ3ρΙΐ3,  δβ(1  ίοΠβδδβ  β1ί3ηι  βίυδ- 
άβηι  1ΐΙ)Γ3Γϋ.  Ιΐ3(}ΐιβ  Βοίδδοηβίΐΐ  ορΐηίο  οο(1ίοβπι  Ββΐ^ίουπι  βιιη- 
άβηι  βδδβ  ςυβπι  ΗοβδοΙιβΠιΐδ  βχρΓβδδβηΙ,  ΐ3ηΙο  ηΐ3§ίδ  (1α1)ί3 
νίίΙβΙαΓ,  ςυοά  (}ΐΐ3β  ίρδβ  βχ  βο  3ΐΙυΗΐ  ηοη  οηιηίηο  οοηνβηίαηΐ 
οηηι  Ηοβδοΐιβϋβηβ. 

ϋβ  δο1ιο1ΐ3ηο  νβΓΟ  βοϋίοβ  ϋδ  (ΐα3β  ρ3Γΐίηι  βχ  δοΐιοΐΐί  ρ3Γ- 
Ιίηι  βχ  Ηοβδοΐιβίϋ  ϋΙΙβπδ  βχο6Γρΐ3  δαηΐ  ρΓ3βΓ.  3(1  ΡοΙγΙ).  νοί.  2, 
ρ.  Χ  βΐ  XII,  Ιιοο  βδΐ  3(1(1βη(1υπι  ({υοίΐ  Ηοβδοΐιβϋϋδ  ίη  ΙίΙΙβπδ  3(1 
Ιθ3ηηβηι  ΚΪΓθ1ιηΐ3ηηυπι  3.  1602  δοπρίΐδ  ρΓΟίΙίάΐΙ  ίη  Μ.  Ουίΐίί 
ΕρίδΙοΙίδ  υΐΐΓ3ί.  1697,  ρ.'187  ,,Ηΐο  οοβρβρυηΐ  ίηιρππιί  εκ- 
λογαΐ  ηερί  πρεββείών  β  Πβχίρρο,  Εαηβρίο,  Ρπδοο,  Μβίοΐιο, 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  XXIX 

ΜβπΗίκίΓΟ,  ΡβίΓΟ  ΡδίΓΪοΐο.  0θ(1ίοΐ1)α8  υΙοΓ  (Ιαοΐιαβ,  8θ(1  βίαδ- 
(Ιβιη  81  ηοη  ιηαηιΐδ,  οβΓίβ  δβοαίΐ,  ίά  β8ΐ,  χ^ες  καΐ  πρώην  80Π- 
ρΐίδ",  ςααπι  ίη  Πΐΐβπδ  3(1  δοβΙΐ^βΓαιη ,  (^αάβ  ιιιβηΐ0Γ3ΐ3β  δΐιηΐ 
3(1  Ροίγέ.  1.  0.  ρ.  XII  ,,ιηβηυ  ββάβιη  βχ  βοϋβηι  οοίΐίοβ  χϋ•ες  καΙ 
πρώην  ΐΓβηδδοπρΙοδ"  (ΙίοβΙ.  ΙΐΆφιβ  δοΙιοΙΐ3ηα8  (ϊυοο[ΐιβ  βΐ) 
βθ(Ιβιη  δοπρίαδ  ίαίδδβ  νί(1βΙιΐΓ  Β3Γηΐ3πο. 

Ιάθπι  Ηοθδοΐιβίίαδ  (1β  οοάίοί1)αδ  (Ιαοΐίαδ,  βχ  ({υίΐυδ  Εοΐο- 
§38  I^β§3ι^οηυι11  Οβχίρρΐ,  Ευηβρίί,  ΡβΙπ,  Ρπδοί,  Μβίοΐιί,  Μθ- 
η3η(1π  θάί(1ίΙ  Αυ§υδΐ3β  Υΐικίεΐ.  3.  1603,  ίΐ3  3η1β  ρ.  1 : 

„0βδθΓίρΐ3  (1β  ιηυηβΓβ  1β§3ΐθδ  ωίΐίβηΐΐυιη  βΐ  1β§3ΐϊο- 

ηβιη  ο})6αηΙΐυιη  αδέβποτον  βχ  οο(11θ6  Αυ§ιΐδΐ3ηο.     Ργοοθ- 

ιηϊυιη  ΐη  νοίϋΐηβη  Ι^β§3ΐϊοηυίη  ΤΙιβΟίΙοδϋ  ουίυ8ά3ΐΏ  βχ  οο(1. 

Μδ.  Αη(ΐΓβ3β  δοΐιοΐΐί.   Οβχίρρυδ  ΑΐΗβηίβηδίδ  [οιηΐΙΙο  ρ3§ίη38 

ΗοβδοΗ.]  β  00(1.  ΐϊΐδ.  Βοΐοο  βΐ  Α.  δοΐιοΐΐί.    Εαη3ρίυδ  δ3Γ(1ί3- 

ηιΐδ  βχ  βοά.  ϋδ(1βΐϊΐ.    ΑΗαά  βίυδίΐβπι  ΓΓ3σπιβηΙαιη  βχ  ο.  Α.  δ. 

Ρπδοιίδ  ΓΐιβΙΟΓ  β  00(1.  Β.  βΐ  Α.  δ.     Μ3ΐο1ιυδ  Ρ1ιϋ3(1β1ρ1ιβηδίδ 

β  00(1.  Α.  δ.     ΕΐαδάβΐΒ  3Η3  βχ  οοά.  Β.  βΐ  Α.  δ.     Μβη3ηάβΓ 

ΡροΙβοΙΟΓ  β  00(1.  Η.  βΐ  Α.  δ.     Α1ί3  βίυδίίβηι  βχ  οοά.  Α.  δ.", 

Οαο  βχ  ίικίίοβ  οοΙΙί^ίΙυΓ  δοΙιοΙΐ3ηυιη  3ΐΙβΓ0  ίαίδδβ  ηιαίΐο  Ιοου- 

ρΙβΙΐοΓβΐΏ,  βΐ  δοΐϋΐη  αΐΓ3ηΐ(}ΐιβ  Ιιυίαδ  (1β  1β83ΐίδ  ΙίΙιιΗ  ρ3Γΐβΐ][ΐ 

οοπιρίεχαω ,   ({μάη  ΐη  οίαοΐυδ  βχδΐ3ΐ  οο(1ίοί1)υδ  Μοη30βη8Ϊ1)α8 

ΐΐ3  (1ίνί83  υΐ  ηβυΙβΓ  1ΐ3ΐ)β3(;  β38(1βιη  (}υ38  βΐΐβρ  βο1ο§38. 

ΜοηβοβηδΐυΐΏ  νβΓΟ  οοάίοιιιη,  (|υί  8\)  βθ(1βηι  3ιιί1)0  δοπρίί 
Αη(ΐΓθ3  03ΓηΊ3πο,  ρηοΓ  η.  185  ίη  Γοΐίίδ  ίθΓπΐ3β  ηιβίοπδ  444; 
3ΐΙβΓ  η.  267  ίη  Γοΐίίδ  ΓθΓπΐ3β  ςυ3Γΐ3β  433,  αΐπδοιυβ  ο1ιαΓΐ30βίδ, 
ηοηηϊΗίΙ  Ιβηιβη  (ΙίίΤβΓυηΙ  βΐ  80ΓίρΙυΓ3,  (ΐα3β  §Γ3η(1ίθΓ  βΐ  βίβ- 
§3ηΙίϋΓ  βδΐ  ίη  ρποπ,  βΐ  οΓΐΙιο^ΓβρΙιίβ ,  ςυαηι  ρποΓ  δβηιρβΓ 
^Αττηλας,  ηΐΐβρ  δβηιρβΓ  Αττίλας^  ρποΓ  3ρα(1  Ζοδίπιαιη  Λλά- 
ρίχος,  ύΙβτΆλλάρίχος  βχ1ιΐ1)β3ΐ;,  βΐ  ρΓ3βΙβΓ  ρβΓ(1ίΐ0Γυηι  δοΗ- 
ρΙΟΓυηι  3ΐ)  Ηοβδοΐιβίίο  βά1ΐ3δ,  βΙΪ3Πΐ  δυρβΓδΙίΙυπι  (}αοΓυη(ΐ3ηι 
βο1ο§38  ΆΪ)  Η3Γ(11ΐο  Γβοβηδ3δ  οοηΐίπβηΐ,  ΙιΟΓϋπι  ΐ^ίΙϋΓ  3(1  βηιβη- 
(Ι3η(ΐ3ηι  βίΙΙΙίοηβιη  Ηοβδο1ιβ1ί3η3Πΐ  υδαηι  ο1βηιοηδΐΓ3νίΙ,  ί(1βηι 
δρβη§[βϋϋδ  ίη  Ερίιβηι.  Ρ3Γηΐδΐ3(1.  3.  1831,  η.  20  δβ(ίς.,  3  φιο 
βχοβρρίβδ  ιηβΙίοΓβδ  ίηΙβ§ποΓβδ(ΐυβ  δθΓίρΙϋΓ38  (^υιιηι  β§ο  ί3πι  τβ- 
οβρίδδβηι,  ροδΙβ3  Ι3ηΐ6η  ίηιρβΐΓ3ΐο  3ΐ)  νΪΓο  οΐ3Πδδΐπιο  0.  Ηδίηιίο 
ίρδΟΓυηι  οο(1ίοιιπι  υδυ  ηον3δ  (ΙβρΓβΙιβηίΙί  ηοη  ρ3ΐΐ038,  0[υ38  βχ 
υΐΓίυδ€[αβ  οο(1ίοί8    οαηι    βίΐΐΐίοηβ    Ηοβ8θΙιβ1ί3η3   οο1ΐ3ΐίοηΐ})ΐΐ8 


XXX  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ρ08ΐ  ίΐ3ηθ    βχ1ΐί1)ίΐί8  ρΓ36ί3ΐίθηβΠ1   βΧ0βΓρΐ38  Ιΐίο  81ΐ1)  ΙΙΠΟ  ρΟδϋί 

οοη8ρβοΙυ. 

ρ.  191,  10  παρέβτηβαν']  παρεΰτηβατο  11  βνμτΐαν- 

τες]  αύμπαντας  12  βήματα]  ΰημεΐα, 

194,  3  ετι,  6κοπείν~\  επίΰκοτεΐν. 

234,  1  κατείβχεν]  κατέΰχεν. 

253,  2  Ι'ξεί]  ε'ξοι, 

276,  11,  20  "Ηαλαν]  'Ίαλαν,  ίΐθΐη  ΐηΓΓ3  ρ.  296,  (^αοί! 
νβπυδ  νίίΙθΙυΓ.  14  βονλενομενων]  βονλυμένων. 

277,  31  Άττήλαν']  Άττίλαν  Ιιίο  βΐ  ίηΓΓ3,  υΐ  β§ο  δοηρδΐ 
ΐπίΐβ  3  ρ.  310. 

285,  16  ονδε]  ονόε  ΰφας         27  τί)  ΰωτηρίο]  βωτηρία. 

289,  6  βαΰίλείαν]  βαΰιλεως  7  βονλενΰαμένοις] 
βονλευομένοίς^  υΐ  ρ.  347,  22, 

290,  12  αρίΰτοτΐοιονμε^α]  ηριΰτοπΟίΟυμεΟ^α  20  κα- 
ταπραννόντων]  καταπραϋνάντων  32  ίκεινον]  εκείνον 
ελεγεν. 

291,  3  του]  καΐ  τον. 

292,  25  αυτών]  ανται,  φιο  τβάάτξηιΐητ  οοηίβοΙυΓ3  ηυηο 
Γβοβρΐ3  αύτω. 

294,  2  νττάρχείν']  ντιάρχειν  εφαΰκεν  29  παραακενα- 
ξόμεΟ'α]  7ΐαρεΰκεναξόμεϋ•α. 

295,  11  ^υνοίΰείν]  βννοΐαείν,  υΐ  β^ο  80ΓΪρ86Γ3ΐη  βΐ  8θΐη- 
ρβΓ  8θπΜΐ  Ρπ8οα8,  ηΐδΐ  ςαοΛ  'ξνγκλνδες  1ΐ3ΐ)βΙ  ρ.  305,  17, 
υΐ  3ΐϋ  ΓβοθηΙίοΓίιπι.  12  βαβίλέα]  βαβίλεύς,  υΐ  νο1ιιβΓ3ΐ 
ΝίβΙ)ΐι1ιπιΐ8.  Ιΐ3(ϊα6  Γβνοοβηάαηι  βούλεται,  ηυηο  ΐη  βονλεα^αι 
ηιυΐ3ΐιιηι. 

296,  18  Σ'ΛνΟ-ίκον']  τον  ΣκνΟΊΚον  29  'Ήβλαν]  V. 
3(1  ρ.  276,  11.  31  Καρπιλεόνος]  Καρπιλεοντος. 

297,  1  καΐ  γαρ]  μη  γαρ^  υΐ  βχραη^βηίΐυηι  8ΪΙ  3(1ι1ΐ1υηι 
βχ  Νίβ1)υ1ΐΓίΐ  οοηΐβοΙυΓβ  ον.         6  εκείνων]  εκείνον. 

-298,  32  ΰνμμαχίαν]  είρήνην,  υΐ  Ηοβδοΐιβϋϋδ  ρΓΟ  νοο3- 
1)ΐι1ο  βχ  ν.  31  ΓβρεΙίΙο. 

299,  3  Κονρίδαχον]  Κονριδάλον  βΐ  ίηΓΓ3  Κονρίδαλον 
βΐ  Κορίδαλος.     Νοη  οοηδίβΐ  ςυββ  νβΓ3  δίΐ  ηοπιίηίδ  ΓθΓηΐ3. 

302,  20  ανδραποδιβμον]  τον  άνδραποδιβμόν  .^  ηΐ  Ιιυο 
ΐΓβΠδίθΓβηίΙυηι  δίΐ  ϊηδβΓίυπι  ροδΙ  μετά  ά\)  ΝΐβΙ)υΐΊΓίο  τόν. 

303,  11  άποκρινό μένος]  άτνοκρίνάμενος  ^  υΐ  θ§ο  δοπ- 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  XXXI 

ρδβΓβηι  26  ονδε  γαρ  λί%ος^  ου  δίνδρον]  ονδίν  γάρ^  ου 

λί&ος^  ου  δένδρον. 

304,  23  καΐ  ά\)  ΗοβδοΗβϋο  υηοίδ  ίηοΐυδυιη  θΐ  βχ  οοη- 
ίβοΙυΓίΐ  ίηδθΓΐυηι  οπιίΙΙβηδ  ρΓοάβΓβ  νίίΐβΐυρ  ίηΙβΓ  ηριβτοΛοι,η- 
βάμεϋ^α  βΐ  δεξίωΰαμένης  οιηίδδυΐΏ  δε. 

30δ,  4  υποφαίνούΰης^  υποφανουΰης  ροΐίαδ  ςϋβιη  υηο- 
φαυούΰης,  ψιοά  νβΓυηι.  Εΐίαπι  ΤΙιβορΗθηΐ  ΟΙίΓοηόβτ.  ρ.  194, 
Α,  ρΓΟ  διαφανουΰης  κυριακης  βχ  οοάίοβ  ΓθδΙίΙυβηάαηι  δια- 
φαυουβης^  υΐ  6Χ  δΐίο  ρ.  196,  Α,  διαφαυοντος  του  ΰαββάτου 
ρΓΟ  διαφαίνοντος  24  ώ^]  ώ^  £?  ?  "Ι  β§^  δοηρδί ,  ςυυηι 
εις  ρΓο  ω^  οοηϊβοίδδβΐ  Ββΐίΐίβηίδ. 

309,  3  ου  δη"]  ουδε^  υΐ  β^ο  δοπρδί. 

310,  2.5  ΰυνεχης]  η  ΰυνεχης. 

311,  12  6ΰ•όνί<ς]  ο&όνας  τινας. 

312,  8  ττρεββείοζς]  της  πρεββείας  16  νομ^ίΰΊ^]  νομί- 
ΰει,  ρΓΟ  νομίααί. 

315,  2  πρεΰβευεβ^αι]  πρεββεύΰαβ&αί  8  ο  του  Όρε- 
βτου  τΐατηρ']  Τατούλος  6  του  'Ορεΰτου  πατήρ. 

316,  18  το  διεπίτιΟ-εμενων^  δίετΐίτι&εμένων.  Οοίβηάυηι 
ί^ίΙαΓ  ίΠυά  [το(5ί]. 

319,  7  βαΰιλεΐ']  τω  βαΰιλεΐ  ίΐ).  ^Ρετίαν]  'Ρεκα,  οοη- 
βηπΗηδ  ίηΙβΓ  ηηοοδ  ροδίΐυηι  Κρεκα. 

320,  13  φέρνην^  τοβαύτην  φερνην. 

327,  5  τίμηνΐ^  αρχήν  14  ώς  και]  καΐ  ώς  26  ττρος^ 
την  προς. 

329,  6  εΰπερίας']  εΰπερας. 

332,  16  εθΊ/ών]  των  εϋ•νών.  24  είτε  κατά  εκείνην"] 
είτε  καΐ  κατά  εκείνην. 

335,  17  Γεξερίχου']  Γιξερίχου  βΐ  ιηοχ  Γιζεριχον  βΐ  δίο 

ρΟΓΓΟ. 

339,  20  Σικελίαν]  τψ  Σι,κελίαν  23  εαπέρω]  εΰπέ- 
ρα,  υΐ  β§ο  δΟΓίρδθΓ&Μ. 

340,  11  επειΰε']  επειβεν  αυτόν. 

345,  16  εωους^  εωους  'Ρωμαίους,  ηί  β§ο  δοπρδίδδβιη  βχ 
οοηίβοΙιΐΓθ,  ηίδί  βΐίβιη  ρ.  340,  28  νίίΐίδδθπι  ναυτικήν  δυνα- 
μίν,  ην  πάρα  των  εωων  αιτούντες  ουκ  ετύγχανον^  8β(1  ΟΓβίΙο 
Ϊ3ΐη  ίΐΐίο  ςιιοςυβ  δοπί^βικίυιη  εωων'Ρωμαίων,  υΐ  Λ.  15:  ΚαΙ 
γαρ  καΐ  παρά  των  εωων  ^Ρωμαίων  εκεκόμΐ-ΰτο  μοΐραν  της 


ΧΧΧΠ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

Βαλεντίνιοίνον  ηεριουβίας^  υ1)ί  ρΓίΐβοβδδβΓ&Ι  8:  Οί  εβπέρίΟί 
^Ρωμ,αΐοί  παρά  τονς  εωονς  ηρεύβεις  εύτειλαν^  υΐ  3ΐίΙ)ί  οαιη 
υίΓοηαβ  αάίβοΐίνο  οοηίαη^ίΙαΓ 'Ρω^αΓοί. 

346,  2  άπράκτως]  απράκτων. 

347,  4  αυτω]  αύτω  τε  καϊ  τω,  υΐ  ρ.  276,  12,  υηοίβ 
(Ιβΐθΐϊδ  υηοίδ  ίηδβΓβηίΙαιη  τε  ίηΙβΓ  δαρρίβία  αϊ)  ΝίβΒαΙιπο 
καΙ  τω. 

398,  13  βαΰιλείας]  της  βαβιλείας. 

399,  17  παντελώς]  πάντως  24  βαβίλέα]  τον  βα- 
ΰιλεα. 

401,  18  Γίνξίρίχον]  Γίνξερίχου. 

402,  31  άκονβας]  ταΰτα  άκονΰας. 

403,  28  κωλύει]  κωλνοι. 

404,  12  πόλεις]  πύλας         18  προβήκεί]  προβηκοι. 
411,  4  δες.  Σίνδψοϋνδον]  Σιδίαμ,ουνδον. 

413,  5  είπε  προχωρεΐν]  είπεν  επί  ΰχολής  προχωρεΐν. 

417,  5  άδελφΎΐν]  την  άδελφην. 

418,  5  μέΰ7]ς  ουοης]  μεβτ}  ουΰτ]. 

419,  30  μείζονα]  μείξω. 

420,  12  του  τρόπου]  του  βαρβαρικού  τρόπου. 

425,  19  ραον]  ραύτα,  \ιΙ  ρ.  426,  9  22  υιω]  υίεΐ. 

429,  15  λαμβάνετε]  ευρίΰκετε  καϊ  λαμβάνετε^  ςαοά  Ιδ- 
ωβη  ευρΙσκεσΟ-ε  ροΐίυδ  (Ιίοβηάαιη,  ιιΐ  χΜδΙοΗιΐδ  ρ.  409,  30  άίοίί 
πειράΰϋ'αί  τι  μέτρων  παρά  του  βαΰιλεως  ευρίβκεβ&αι, 
25  μετά]  μετ 

434,  10,  14  Λικίννιος^  Αικιννίου]  Αικίνιος,  Αικινίου  . 
20  Ίίίττωμενοις]  ηττημένοις. 

436,  30  επιλέ'ξοιτο]  επιλέξαιτο  θχ  επιλέ'ξετο. 

δίΐΐίδ  ί^ίΐαρ  νβΐ  βχ  ϋδ,  (|ααβ  ηοη  βχ  οοάίοβ  η.  267,  ςαο  ηοη 
αΙβ1)3ΐαΓ  Ηοβδοΐιβίίαδ,  δβά  βχ  βο  ^υβΐΏ  Βοίοαω  νοοαΐ,  η.  185 
ρβΐθπίΐδβ  δυηΐ,  οοΓΓβοΙϊοηίΙίυδ,  ίηΙβΙΙί^ίΙαΓ  ίΐίαπι  ηοη  βδδβ  αοοα- 
ΓαΙίδδίηιβ  αϊ)  βο  βχρρβδδυηι,  νβΡθΟΓςιιβ  ηβ  ίιίβηι  άΐοβηάαπι  δίΐ  άβ 
δοΗοΙίαηο.  Ναιη,  υΐ  υηο  ίθΓαη§3Γ  βχβηιρίο,  βρυά  ΜβηδηάΓαπι 
ρ  341,  8  Νΐβΐ).  θχΙιϊ1)βηδ:  ^Ατάρ  οι  γε  άμφΐ  Θέογνιν  παρα- 
γενόμενοι,  βραχύ  τε  άφεβτώτες  του  χωρίου,  ίνα  6  Βαϊανος 
εφεζόμενος  ην,  διελεγετο.,  ερμηνεων  Ουννων  τάς  πίΰτεις 
διεύαφηνίξοντο  περί  σπονδών,  βΐ  ΓβοΙβ  οοΓΠ^θηδ  ίη  ηιαΓ^ΐηβ 
διελέγοντο^  ηιΐΓβΓ  Ιαηιβη  δι  ΐη  δοΐιοΐΐαηο  ΓβρβΓβπΙ  διεααφη- 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΧΧΠΙ 

νίζοντο^  (}υοά  οβΠβ  οοΓπ^βΓβ  ροΐαΐδδθΐ  300ΐΐΓ3ΐϊα8  ίηδρβοΐο 
Μοη30βη8ί,  ςυί  ίη  ίιηβ  νβΓδίΐδ  βΐ  Γοΐϋ  443  γ.  ΗίΐΙίβΙ  διαααφη- 

τ  'ψ 
νϊξον  ,  ί.  β.  δίαΰκφηνιζόντων ^  ΙβΓιηΐηαΙΐοιιβ  ων  οοηιρβηίϋο 
δΐιηΐΐΐ  ΙΐΙΙβΓ&β  ψ  θχρΓβδδΟ.  Οαοά  1ΐη§υ3  ίρ8ΐιΐ80[αβ  ΜβηδίκΐΓΪ 
ρ.  316,  8,  δίοίβαφηνίξείν^  β1ρ.35ΐ,  8,  δίαΰαφψίΰαντες  ρο- 
δοίΐ,  (ΐααιη  δοΐοβοαηι  δίΐ  πίθάΐαπι.  Οβίηάβ  ςυαβ  δβίίαυηΙαΓ: 
ΚαΙ  ο  μ,εν  Βαϊανος  εφαΰαε  δεΐν  νπεί'κειν  '^Ρωμκίους  αμα- 
χητί τον  Σιρμίου,  οϊα  δη  το  λοιπόν  μηδεμίάς  μηχανής 
νπολελεψμενης  ες  το  μη  άλώναί  το  αβτν^  προς  το  καΐ  * 
των  αναγκαίων  ϋ•αττον  νποβΚη&ηαεβϋ'αί ,  τοϋτο  μεν  εξ  άμ~ 
φοΐν  τοΐν  μεροΐν  'κεκωλνμενης  αυτω  της  ΰιτοπομπίας^  τοντο 
δε  κτλ.,  υΐ  δοπρδΐΐ  Ηοβδοΐιβίΐιΐδ  ουπι  Ηδίβπδοο  ΐηΙβΓ  καΐ  βΐ 
των,  ίη  ιηθΛΐο  Γθΐίπφίο  αη  ίΐ3  δθπρΐ3  ίηνβηβπΐ  ΐη  8ο1ιο1ΐ3ηο, 
ςιιαηι  Μοηβοβηδίδ  ρΓ3β1)β3ΐ  προς  το  \  καΐ  χη  τες  των  αναγ- 
καίων, βΐ  ίη  πΐ3Γ§ίηβ  Ι'ος :  τείχει  •  η  ζητεί,,  ιιΙ  δ3βρβ  ίη  υίΓο- 
ί^αβ  οοίΐίοβ  ϊος  ρΓ3βΓιχυηι  οοΓΓθοΙίοηί1)υ8  ίη  πΐ3Γ§ίηβ  ροδίΐίδ, 
δβ(1  (Ιβ  Μοη3θ6η8ί  ηιβηίίβδίυηι  βδΐ  βχρθάίρβ  βυηι  ηοη  ροΐυίδδβ 

ί1ΐ3  ΟΟΓΓΘΟίΟΓίδ    00Π1Π1θηΐ3,    Ουίΐΐδ  1ΏίΓ3  β8ΐ.006θίΐ38    ΠΟΠ  3^ηθ- 

δοβηΐίδ  ί11α(1  χητει,  ουίυδ  ουπι  των  αναγκαίων  νβΐ  της  τροφής 
οοηίυηοίί  βχβηιρίβ  νβΐ  βχ  ρΓυ83  ΓβοοηΙίοΓϋπι  3ΐΐ3ΐ3  δυηΐ  ίη 
Τΐΐθδ.  8ΐβρ1ΐ3ηί.  ΡΓορβ  31}  νβΓΟ  3ΐ)ΓιιβΓ3ΐ  ΝίβΒιιΙιπαδ,  ςυΐ  καΐ 
βπάνεί  των  αναγκαίων ,  \ιί  3ΐίΙ)ί  ίηΙθΓ(Ιαπι  νί1ί3  (5036  3ΐΙβΓ 
ΙοΠίΙ  οοιίβχ  Μοη3θβη8ίδ  βοάβηι  πιοΛο  οοΓΓθχίΙ,  δβά  3ΐί3  ς[α3θ 
3ριιά  Ηοβδοΐιβίίαηι  ά6ουΓΐ3ΐ3  βΐ  ίθρΓ3ν3ί;3  ί^βιη  1ίΐ3βΓ  ορίϊπιβ 
δΐιρρίβΐ  3υΙ  βΐΏβη(ΐ3ΐ,  ηοη  3ηΐπΐ3άνβΓΐίΙ,  άβ  ςυίΒυδ  δΐιο  Ιοοο 
(ΙίοθΙυΓ. 

Οηιηίυηι  3υ1βπι  Ιιβηιηι  βο1ο§3Γΐιπι  ρ3Γΐίπι  ρρορΙβΓ  οοίΐίουπι 
ηυίΐιυδ  οοηΙίηβηΙαΓ  οοηάίΙίοηβΐΏ  ρ3Γΐίηι  ρρορΙβΓ  ίρδΟΓαηι  βοΐο- 
^βη'οΓυπι  ίη  δοπρίοπίυδ  ςυοδ  βχοβρρθΓβηΙ  οοηΐΓβΙιβηίίδ  βΐ 
ί1θΓθΓηΐ3ηιΙίδ  1ίθ6ηΙί3ηι ,  υΐ  (Ιίχί  ί3πι  3ά  Νίοοΐ3απι,  3ηοορ8  δ3βρβ 
νβΐ  ά68ρθΓ3η(ΐ3  βδΐ  θπΐ6ηά3ΐίο,  ςυυηι  ρπηιί  ο|ΐιί(1θπι  ίηΙβΓ  εοδ 
ϋβχίρρί  ,,ίη  άβίβΐίΐίίδ  π)θηιΐ3Γ3ηίδ  Γβ11ςυί3δ  3β§6ΓΓίηΐθ  ρ1βΓ3δ- 
(}αθ  δβ  Ιβ^ίδδβ"  ΙβδΙβΙυΓ  Μβίαδ  ρΓ3βΓ.  ρ.  ΧΧνίΙί,  η.  IX,  οηίαδ 
θίΐίΐίο  δίη§ϋ1θδ  οο(1ίοίδ  νβΓδίΐδ  Ιίηβοΐβ  άίδΐίηοΐοδ  βχ1ιίΙ)θΙ,  ο[υθ(1 
β§ο  ίη  ηοηηυΐΐίδ  Ι3η1υηι  Ιοοίδ  (1α1)ϋ8  δαηι  ίπιίΐ3ΐιΐδ,  ηβο 
ηια1ΐ3  βχρθάίνβπΐ  ΗβηνβΓάβηυδ,  ςαί  βΐ  ίρδβ  ρ.  222  ρβδδίηΐ3ηι 
ραΐίηιρδβδίί  οοηάίΐίοηβηι  άίοίΐ,  βίδί  Ιΐ3ΐιά  ρ3ΐΐ03  ΓβοΙίυδ  Ιβ^ίΙ 

ΗΙ8Τ.  &Β.  ΜΙΝ.  Ι.  Γ, 


XXXIV  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ςυθίϊΐ  Μαία8.  Οιιΐυδ  ν6Γΐ33  ρ.  191,  11:  Κατόπιν  δε  βαΰι^ 
λέως  τα  ΰημεΐα  ην  της  επίλεκτου  ΰτρατιας'  τα  όέ  ειΰιν  αε- 
τοί χρνβΟί  καΐ  εικόνες  βαβίλειοι  γ,αΐ  στρατοπέδων  κατάλο- 
γοι γράμμ,αΰί  χρυβοΐς  δηλούμενοι '  α  δη  βύμπαντα  ανατε- 
ταμένα  προνφαίνετο  επΙ  ξυΰτών  ηργυρωμένων ,  ςαυιη  Ι3η- 
(}ΐΐ3πι  ΑΓΠ3ηί  οίΐ3ηδ  8ϋϊ(ΐ38  ν.  ^υβτον  ίΐ3  80Γίρΐ3  βχ1ιί1)63ΐ: 
Τα  βημεΐα  της  επίλεκτου  βτρατιας  αετοί,  εικόνες  βαΰίλειοι, 
ατεμματα^  πάντα  χρυΰά,  άνατεταμένα  επΙ  ^υατών  ηργυρω- 
μένων,  βίδί  οβΙβΓ3  ρίβηίυδ  8θπρΐ3  δΐιηΐ  ίη  βο1ο§ίδ,  ίΠυΛ 
στέμματα  Ι3ΐιΐθη  δι  ηοη  βδΐ  3ΐ)ϋοί6η(ΙαΐΏ ,  Ι3η(5υ3πι  βχ  σημεία 
ΓθρβΙίΙυιη,  οδίβηάΐΐ  ρ3υ11ο  ίηΐβ^ποπ  δυίάβιη  υδυηι  βδδθ  οοιίίοβ. 
Ν3ηι  σημεία  ρρο  Ηοβδθ1ιβ1ί3η3β  νίΐίο  σήματα  βδΐ  β1ί3ηι  ΐη  Μο- 
η3οβηδί  3θουΓ3ΐϊυδ  ίηδρβοΐο ,  υΐ  βΙΙβΓυηι  άΪ)  Ηοβδοΐΐθΐϊο  ροΐίυδ 
ί1ΐ3ΐυιη  ςυ3ηι  βχ  δοΐιοΐΐϊ  οοίΐίοβ  άαοΙυΐΏ  δΐΐδρίοεΓ. 

Νοη  ηιΐηαδ  §Γ3νίΙβΓ  83βρβ  ίΐ6ρΓ3ν3ΐ3  δυηΐ  ίΓ3§ηιβηΐ3  βίυδ- 
άβιη  Ββχίρρί  31)  \νβδθ1ΐθΓθ  ίη  ΡοϋοΓΟβΙΐοΐδ  Γβρβ1ίΐ3,  ςυ3β 
ςαυιη  Ϊ3ηΊ  3η1β3  νίΐϋδ  ηοηηυΐΐΐδ  1ίΐ3βΓ3δ8βΙ  ΜϋΙΙβΓυδ,  ςυυιη 
ΐΙΐ3  ρπΐΏΐΐδ  θάβΓθΙ  ΐη  Αρρβηάίοβ  3ά  Ιοδβρίιί  βϋίΐίοηβηι  Οίίΐοΐί 
3.  1847,  νοί.  2,  ρ.  12  δβς.,  £Γ3νίοΓ3  ςυ36(ΐ3ΐη  δϋδΐιιΐίΐ  Ιοοο 
ρ.  179,  17  οίΐ3ΐο.  Οιΐ3η(ΐυ3Πΐ  ίη  ίΐΐίδ  (5α36οΐ3ηι  Θΐί3πι  δαηΐ 
ΐ3ουηοδ3,  3ΐ)  ωβ  υΐ  ίη  οοάίοβ  Ιβ^ιιηΙιιπ  Γβ1ίοΐ3,  υΐ  ρ.  179, 
29,  3γ1  σι;νεχίί«  \νβ8θ1ΐθΓυδ  3(1άί(1ίΙ  ην,  ΜϋΙΙβΓυδ  συνεχεία 
εχρώντο.  Νβηυβ  (}ΐιθ(1  ί1).  28  βδΐ  οι  δε  λί^οις  ηκριβολίξοντο 
τους  επι  των  επάλξεων  δίο  δθΓίρδβΓ3ΐ  ϋβχίρρυδ,  ςυϋπι  ίη 
οοιίίοβ  ροδΙ  ηκροβολίξοντο  ίηΙβΓροη3ΐιΐΓ  δί^ηυηι  ςιιο^  οπιίδ- 
δυηι  ρΓ0(1βΓβ  νίιΙβΙυΓ  προς,  ιιΐ  ΤΗυογάίιΙβδ  ΙοςυίΙυρ,  ςυιιηι 
δίπιρίβχ  3οουδ3ΐίνυ8  3ηΙίςυίοπδ  ϋβχίρρο  δοηρίοπδ  03Γβ3ΐ  βχ- 
επιρίο  ηβο  (1βίβη(ί3ΐυΓ  Βγζ3ηΙίηοΓυπι  3θΙίνο  δίο  υδΟΓυιη  Ιοοίδ. 

Ββίηάβ  ίρδΟΓυπι  θΓ3ΐίο  δοπρΙΟΓυηι  ρ3Γΐΐηι ,  υΐ  άβ  Οβχίρρο 
Ι3η(|υ3ηι  (Ιβββηβη'δ  3βνί  ίηβηί  τΙιβΙΟΓβ  βΐ  Ευη3ρίο  άίχίΐ  Νίβ- 
1)ΐι1ιπυδ ,  83ΐβ1)Γ083  βδΐ  βΐ  ηιο1β8ΐ3,  ρ3Γΐίηι ,  υΐ  Βγζ3ηΙίηϋΓυη[ΐ, 
ηΐ3ηίΓβ8ΐο  νίΐίοδβ.  Ου3η(ΐυ3ηι  Οβχίρρΐ  ςυίάβπι  ηοη  Ι3ηΐ3  Γυίΐ; 
ίηουΓί3  υΐ  ΐΏθ(ίο  πράσσειν  γηοάο  πράττειν  βΐ  %^ράττεσ^αι^  βΐ 
ίηίΓ3  ρ3υοο8  νοΓδυδ  ιιιθ(1ο  πίσσα  ηιθ(1ο  πίττα  βΐ  δίηιΐΐίβ,  ηιοίΐο 
γίνομαι  βΐ  γινώσκω  ιηοοίο  γίγνομαι,  ίηΙβΓ  ([«36  ν3Π3ηΙ  νβΐ 
ρ3ργη  ΗγρβΓίίΙβί,  ηιοάο  εΙς  βΐ  εϊσω  ηιοοίο  ές  δοπΒβΓβΙ,  (}υ3β 
οπιηί3  1ίΐ3Γ3Π0Γυηι  3ΐιΙ  βο1ο§3ηοΓυηι  1π1)υ6η(ΐ3  δΐιηΐ  ηβ§1ΐ§βη- 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  XXXV 

Ιίθβ,    ρθΠίβΓ  3ΐςυβ  §Γ3νΪ0Γ3  (|υ3β(ΐ3ηΐ  νΐΙΪ3,  ψΙΆΐβ  Θ8ΐ  ρ.    191, 

8  :  Αλονργίόα  άμπίχων  την  παβαν  τά^υν  εποίει  μηνοειόη 
ρΓΟ  κμπεχόμενος,  δίουΐ  νΐαδδΐηι  ρ.  191,  17  ιηίηιιη  δϊδοπρδβ- 
ΓΪΙ  ςαοίΐ  Νίβ1)ΐι1ιπυ8  δοπρδΐΐ  τους  δε  ΰννέβη  ϋ-αμβηύααΰ'αί 
ίόόντας,  ρρο  ^αμβηΰεα&αί ,  ςυυιη  ιΐδίΐ3ΐ3  νεί  3ρυί1  V.  εΐ  Ν. 
Τ.  δοπρΙΟΓβδ  ΓοΓπια  δΐΐ  ϋ'αμβη&ηναι  ^  βρύα  3ηΙίςυΐθΓ68  αυΐβπι 
^αμβηβαι,  ηΐ  Ιιίο  ςαοίΐαβ  δυδρίοβπδ  ϋ'αμβηΰαί  τε  ίδόντας 
ααί  επί  πολν  ΰι,γΎΐ  εχειν.  ΕίίΙβίΏ  βχβηιί  ηοη  δοΐαιη  είνεκα 
ρ.  191,  26;  193,  11,  ρρο  ςαο  ίρδβ  3ΐίΐ3ί  ενεαα^  δβά  βΐίβιη 
ρ.  198,  6,  δυνάμεως  της  πεξίκής  καΐ  ιππικής  ρΓΟ  πεξης^ 
ηυβηίαπινΐδ  Ηαιυδ  3βΐ3ΐΐ8  δοπρίοπ  οοηοβάβηίΐα  νΐοΐβπ  ροδδΐΐ; 
ίθΓηΐ3  άβΙθΓίοΓ.  8β(1  (Ιΐχί  Λβ  1ΐ3ο  υίπαδςαβ  ΓθΓηΐ3β  βΐίβρηβΐίοηβ 
3ρυ(1  Ρο1γ1)ίιιΐΏ  βΐ  ΒΐοΛοΓαιη  ρβπΙβΓ  3ΐ(ΐαβ  νβΙβΡθδ,  ςυ3  ηίΐιίΐ 
ίηβρίΐαδ  ίιη^ί  ροΐβδί,  ρΓ36Γ3ΐίοιιί})ΐΐ8  3(1  ίΐΐοδ,  ηβο  (ΙιιΙίαιη  ηβ 
Οβχίρρυιη  ςαίίΐβιη,  ςυΐ  ρ.  194,  16  δοπρδίΐ  αϊ  πεξαΐ  πάρα• 
ΰκεναί,  δοπρδίδδβ  δυνάμεως  της  πεζικής,  φιητη  ρΓ36ΐβΓ  Ηβ- 
Γ0(1ί3ηυιη  νβΐ  Ζοδίιηυδ  υη3  υδΐΐδ  ίθΓΠΐ3  νβποΓΪ  1,  34,  4;  1, 
51,  3  (1Ϊ031  την  πεξην  δυναμιν,  θΐ  2,  22,  3,  δυνάμεις  πε- 
ξάς  τεζαϊ  ίππικάς,  2,  22,  5,  6  πεζός  ΰτρατός,  2,  22,  7, 
των  ναυτικών  τε  και  πεζών  8,  άμα  τω  πεζω'  3,  13,  6, 
του  πεζού '  3,  11,  2  την  δε  πεζην  ναυοίν  4,  3,  6,  τά 
ΰτρατόπεδα  πεζά  τε  και  ιππικά '  4,  6,  8  ναν|ΐιο;χία  και  πεζτ} 
δυνάμει  κρατήαας,  ηί  ΙΐΆΧΐά  (Ιυΐϋ'β  3,  13,  1,  ηοη  τα  πεζικά 
τάγματα  δΟπρδβΓίΙ,  δβίΐ  πεζά.  Ε3άθπι  03ΐΐδδ3  βδΐ  Ιοδβρίιί,  (Ιβ  ςηο 
3ΐίο  ηιιρβΓ  1θ€θ  (Ιΐχί,  θΐ  Οίοηΐδ  03δδϋ,  ςιιβηι48,36,2  δοπρδίδδβ: 
Παρην  πάς  μεν  ο  τούτου  ναυτικός,  πάς  δε  6  ίκείνων  πεζικός 
όχλος,  8θ(1  42,  41,  3 :  Το  Πηλούβιον  τω  τε  πεζω  άμα  και  τω 
ναυτικω  προββαλων  εϊλε  •  51, 9, 2 :  Λυναμιν  πολλην  και  ναυ- 
τικην  και  πεζην  επαγόμενος"  10,  2:  Συνέβαλε  και  τω 
πεζω,  βΐ  3ΐί1)ί  δβηιρβΓ  τον  πεζόν  βΐ  τϊ)ν  πεζην  δύναμιν,  βΐ 
ηοη  ίΠο  (}υοο[ΐιβ  Ιοοο  6  πεξος  όχλος,  ηβηιο  οΓθίΙβΙ,  ρ3ΠΐθΓ0[ΐιβ 
Ρ1αΐ3Γθ1ιί,  ςυΐ  ΤΙιβηιΐδΙοοΙ.  ο.  4,  ηοη  της  πεζικής  δυνάμεως ' 
Απδΐίίΐ.  ο.  11:  Παρατά'ξαι  φάλαγγα  πεζικήν  ΟβηιοίΓ.  ο.  15: 
Μετά  δυνάμεως  πεζικής  άμα  και  ναυτικής '  οοηΐΓ3  δυΐΐ. 
0.  24:  Τής  πεζής  δυνάμεως-  Νίοίββ  ο.  21:  Την  πεζην  ΰτρα- 
τιάν  Ι.γδ3η(1.  ο.  10,  το  πεζόν  Νίεί3β  ο.  24,  τω  πεζω'  Οβ- 
ηιβίΓ.  0.  16,  το  πεζόν  ΑηΙοη.  ο.  63,  του  πεζοϋ  βΐ  των  πεζών 

ο  * 


XXXVI  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

άγωνων,  8β(1  Ιιαυά  (1αΙ)ίβ  ϊΐΐίδ  (ΐυο(}ΐιβ  1π1)υ8  Ιοοΐδ  δοπρ5βΓ3ΐ 
ηεξός. 

ίΐβιη  ία  ίΓαβίΏβηΙο  αϊ)  δαί(ΐ3  8θΓν3ΐο  ρ.  199,  26:  Τόλμαις 
€%ατερων  καΐ  ΰτρατηγγίβεσι,  %(χΙ  μηχανήβεων  εηινοίανς^  αϋβ- 
ηυπι  ηΙ)  Ιιοο  Ιοοο  βΐ  βχ  ΰτρατηγηβεΟί  η&Ιυηι  νοο3ΐ)α1αηι  μηχα- 
νηβεων  ρΓΟ  μηχανών^  ψλοά  βδΐ  ρ.  185, 15,  υ1)ί  μηχαναίς^  189, 
13,  υ1)ί  μηχανάς^  190,  9,  υΐί  μηχανών;  ιιΐ  Ρο1γ1)ίο  1,  22,  7, 
ταΓς  ΰιτοττοίίηαΐς  μηχαναΐς  ΓβδΙίΙυϊ  ρτο  αΐϊθπίδδΐιηο  ίΐΐ)  60  Ιοοο 
μηχανηοεΰιν^  θΐ  αραά  ίΠαιη  ςιιοίϊυβ ,  υΐ  ΗίρροοΓ3ΐβΐΏ ,  βχ  νί- 
είπα  δγΐΐδΐ)»  παίο,  ιιΐ  άίχί  ρρΒβΓ.  νοί.  1,  ρ.  III.  Νβ€[ΐιβ  ρ.  190, 
3,  εληλααμενον  ρΓο  βο  ςυοά  β^ο  ΓβδΙίΙιιΐ  εληλαμενον^  άχιΙ 
192  ,  14 ,  λ7]ΐξ6μενθί  ροΐίιΐδ  δΟπρδβΓβΙ  £[ΐΐ3ΐιι  λτ^ζόμενοι.  ρρο 
βο  (^υοά  ρ.  196,  24:  ^Ω,ς  ονδεν  αντοΐς  κατά  τάς  ίλτΐίδας 
ετΐράττετο^  παρά  τονς  ΰφετέρονς  άτΐεχώρηΰαν.  Οιιϊ  ρ.  180, 
9  δοπρδίΐ:  ^ιαλίτΐόντες  ημέρας  ου  μάλα  βνχνάς^  ηοη  δΟΓί- 
ρδΐΐ  ρ.  198,  7:  ^ιαλι,τίων  ημερών  ου  μαλα  ΰνχνών^  δβά,  ηίδί 
βχοΜΐΙ  χρόνον,  Ιιίο  ςιιοηαβ  3οοαδ3ΐίνιιΐΏ.  Νβο  ρ.  180,  22: 
Βιαζόμενοί  7.αϊ  μηδέ  άντιδράν  έχοντες  τους  Μυΰους  δοπ- 
ρδίδδβ  νίάβΙυΓ,  δβά  μηδέν,  βίδί  άντιδράν  κακώς  άϊάί  8ο- 
ρΐιοοίβδ. 

Α1ί3  ςα3βά3ΐη  ίη  ίιίδ  Οβχίρρί  ίΓ3§ιηβηΙϊδ  00ΓΓβχβΓ3ΐ  δρβη- 
^βΐίιΐδ  ίη  ΕρΗβιη.  03ΓηΐδΙ.  δυρΓ3  ρ.  XXIX  οίΐ3ΐ3,  νβίαΐ  ρ.  194, 
26 :  Τοίς  γάρ  ξέαει  ες  τάς  πράξεις  μη  αυμφερομένοις 
ανάγκη  του  βελτίατου  άμαρτάνειν,  ψιχιτη  Μάϊμβ  ρ.  335  ΰυν- 
έΰεν  ρΓο  ζέΰει  νοίαίδδβΐ ,  δοπρδίΐ  ζέβει  —  μη  βυνέΰει  φερο- 
μένους ρ.  160,  ί1)ί(1βιιιηα6  ρ.  192,  25  ρρο  φέρον  οοηϋοίΐ  ου 
ϋυμφέρον,  βΐ  ρ.  181,  4 — 6  Ι30υη3δ  δίο  βχρίβΐ:  ΚαΙ  6  μεν 
του  βαΰίλέως  ημεροδρόμος  φέρων  την  έπιΰτολην  (νβΐ  γρα- 
φην)  Πρίΰκω^  ος  δη  της  τών  .  .  ων  ά^ίας  επί  τε,  ρβΓΪΙβΓςυβ 
ρ.  187,  26 :  "Επειαι  μεν  γάρ  η  τελευτη  πάντας  άν&ρωπους 
καταλϋσαι  τον  βίον  εν  τοις  περί  της  πατρίδος  άγώΰιν  άϋ-Χον 
κάλλιΰτον  και  δό'ξαν  αΐδιον  φέρων,  οοηϋοΐΐ  καταλϋβαι  δε  — 
φέρον. 

ΡΙυΓ3  β1ί3ΐη  ΙβηΙανΐΙ  ΗβΓτνβΓάβηιΐδ  ρ.  222—226,  δβά  Ιοη- 
^ίαδ  ίηΙβΓίΙαιη  3ΐ)  8θπρΙαΓ3  οοίΐίοΐδ  τβοβίίβηδ  ςιιβιη  ηβοβδδβ  βδ- 
δβΐ.  Υβΐιιΐ  ρ,  182,  4:  ^Τπαίτιος  .  .  ο  Ό'ρααύτητι  ες  τους  μη 
προβηκοντας  κινδύνους  ιών,  βίον  ΰύν  άΰφαλεία  ΰώξεβ&αι, 
ηοη  παρόν  τον  βίον  ΰύν  άΰφαλεία  ΰώζεΰ^αι,  δβοί  εξόν  ΰύν 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  XXXVII 

αοφ.  Οίόξξΰϋ^αί  οοΓΠ^βικΙαίΏ  ΟδΙβικΙίΙ  €[αο(1  δβςυίΙυΓ  19:  Μή 
δη  ηρος  τονΰόε  αηοκι,νδννευΰητε,  ε^ον  από  των  τειχών  Ονν 
αβφαλεία  άμννεβ&αι.  ΑϋοηιΐΏ  νβΓΟ  ςυββ  ίΐ3  δυηΐ  άερραναΐα 
ΐη  οοάίοβ  υΐ  οθγΙο  ΓβδΙίΙυΐ  νίχ  ροδδίηΐ  οοΓΓβοΙίοηβδ  είυδάειη 
9άβο  δυηΐ  ίηοβΓΐ3θ  ιιΐ  υηβηι  β§ο  α(1πιίδβπηι  ρ.  183, 16:  '^να- 
λαβεΐν  μεν  την  όαιρίλειοιν  της  ές  τοντο  χορηγίας  ον%  αδυ- 
νατών^  το  δε  της  ΰφετέρας  σωτηρίας  εηικίνδννον  ουκ  ίαΰό- 
μενος  ρΓΟ  αναλαβειν  αντά  δαιρίλειαν.  Νβπι  ρ.  167,  23: 
Την  εκ  του  '&είον  υπονργίαν,  ην  χρη  ΰπεύΰαντας  όί'  αυτών 
νοηΰαα&αί,  υ1)ί  ίηδοίβηδ  ίοηηα  νοηοαβ^αι  βΐ  οΓ3ΐϊο  ο1)δοαΓΗ 
νΐΐίυιη  ΐ3ΐ6Γβ  ρροίΐίΐ,  δαίίδ  οοιηηιοίΐυιη  ςυίίΐθΐη  βδΐ  ΗεηνβΓ- 
(Ιβηί  δίαγωνίΰαα&αι,  δβ(1  ςυϊίΐ  δοηρδβΓίΙ  Οβχίρρυδ  ηβηιυ  (Ιίχβ- 
ΓΐΙ.  Μ 601  ρ.  169,  18:  Κάλλιόν  τε  υμΐν  υπέρ  τον  ποίηΰαί 
|ΐικλλϋν  η  πα&εΐν  αίρεΐΰΟ•αί  το  αγώνιΰμα^  ςυοίΐ  αΐ'ρεΰ^αι 
οοηϋοίί  ρ.  224 ,  ςυο  άβ  ίΓβςυβηΙί  ίη  1ίΐ3Πδ  νίΐίο  (ΙίοΙυιη  ΐοΓρα 
ίη  οοΙΙηΙ.  3(1  Ρρίδουπι  ρ.  277,  18,  βΐ  9ρ1ίιΐδ  βδΐ  ηβςυβ  «Ιΐβ- 
Γαιη  δορίιοοϋδ  ΟβοΙ.  €ο1.  1148  άίοβηΐΐδ:  "Οπως  μεν  αγών 
Ύ]ρέϋ'η  τι  δεί  μάτην  κομπεΐν  ^  υ1)ί  ίηΙβρρΓθΙβδ  οοηίβΓυηΙ  Ηβ- 
ΓοάοΙι  9,  35:  "* Αγώνας  τους  μεγίΰτους  ΰυγκαταιρεεί'  7,  56: 
Μεγάλα  πράγματα  μεγάλοίΰι  κυνδυνοιβι  ίϋ'έλεί  καταιρέε- 
σθαί,  ΡΙυΙαΓοΗΐ  Οίιηοη.  ο.  13:  Κίμων  δ^  ωβπερ  αθλητής 
δεινός  ήμερα  μια  δυο  κα&ι^ρηκ ως  αγωνίσματα ^  (ΙθΓ6η(ΙίΙυΓ 
βχθίηρίίδ  νβΓΐ)!  αίρεΐσΟ'αι.  8βά  ί1).  30:  ^Αμα&ία  γαρ  '\ουχ 
επαινείται,  διότι  και  βφάλλεται,  φιοά  1.  ο.  σφάλλει  ηβοβδδδπυηι 
ρυΐ3ΐ,  υΐ  ρ.  181,  24,  ^ρασυτης  λογισμών  άμοιρος  εσφηλε,  ά\- 
ΙβΓυΐΏ  ΙυβΙυρ  ρ.  170,  7  :  Πόλεμος^  εάν  τύχη  του  προσήκοντος, 
ελάχιστα  η  ούδεν  αν  σφάλλοιτο.  Νεςυθ  ρ.  181,  υΐί  14 
ρΓθ1)3ΐ)ί1ίΙβΓ  διαμελλοι  τι  ρρο  διαμέλλοιτο  θΐ  τη  δυρρίεΐ  3η1β 
νεότητι ,  32  :  Αποκινδυνευσεται  γαρ  υμΐν  η  σωτηρία  ού- 
τως ες  μηδέν  δέον ,  %αϊ  &ράττεσ&αι  η  διάνοια  υμών  δο'ξει 
μάλλον  η  επιβούλιος  περί  τη  πάση  πάλει  του  εκβησομένου 
έχουσα  την  πεΐραν,  ιώί  ρ.  225  οοηϋοίΐ  η  εϋβουλος  είναι, 
ρΓθ1)3ΐ)ί1β  βδΐ  Ιιοο  ΐ3ΐβΓβ  ροΐίυδ  (}υ3ΐη  ίίΐβιη  επιβούλως,  ςυοΛ 
βδΐ  ρ.  183,  23,  3ΐιΙ  ίπηβολος,  βίδί  οβΙβΓ3  ρροΓδυδ  δυηΐ  (1θ- 
δρβΓ3ΐ3,  υΐ  3ΐί3  (1β  ςυίΙ)υδ  θίυδάβιη  οοηίβοΙυΓ3δ  βρυίΐ  ίρδίιιη 
Ιβ^βΓβ  ϋοθΐ,  ρ3ΠΐθΓ  3ΐςυβ  ρποΓυηι  β^ίΙΟΓυπι  βρυά  ίΐίοδ. 

Ε§ο  ίη  Ιιίδ  Ι3πι  (ΙβρΓ3ν3ΐΐδ  ΓΓ3§ηιβηΙίδ  ηοηηϊδί  1θνί3  ςϋ3βίΐ3ηι 
νίΐίβ  δυδίυΐί,  υΐ  ρ.  169,  27,  εως  περίεστί  τις  άδεια  δΟΓίρδΐ 


XXXVIII  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 


ρΓΟ  εωΰπερ  εΰτί,  φιοά  νθΛαηι  1ι&1>βΙ  ρ.  194,  25;  ρ.  192,  28 
των  αμεινόνων  ε^ηρτηΰ&αι  μόνον  ελπίδων  ι^το  μόνων  ρ.  195, 
10,  ηττήϋ'ηΟίχν  ττρ'ος  υμών,  ζαΐ  λαμπρά  τοις  νενικ7]κόθιν 
νπελίποντο  της  οικείας  αρετής  υπομνήματα  ιρτο  υπελείποντο, 
ί1).  24,  ρΓο  ΰτρατιάς  καΐ  πολέμου  άντίλαμβάνεβ^ε  δοπρδΐ 
ΰτρατείας,  βΐ  ρ.  197,  17,  εκούβίον  ΰτρατίάν  υποδυόμενοι 
ίΐβιη  ατρατείαν,  νβΐΐβιη^αβ  θΐίαιη  ίΐ).  22,  οβοι  παραβάΰει 
των  ΰπονδών  επί  λείας  βυλλογην  αφϋ•όνως  απεΰκεδάΰΟ'η- 
ϋαν  ΰύμπαντες  δοπρδίδδβιη  άφρόνως,  δθίΐ  θΐίαηι  ΙιΟΓίιαι 
ηοηηιιΐΐίΐ  ίηΐ30ΐ3  δίνί,  υΐ  ρ.  170,  5:  "Ορέγεται  δε  ειρήνη 
μεν  του  εύ  γνώναι,  πόλεμος  δε  μάλιΰτα,  υΜ  ορέγεται  δε 
και  ειρήνη  μεν  ηβοεδδθΓίαπι  νκΙβΙαΓ,  βΐ  ί1).  10,  ιιΐ)ί  δυρρίβ- 
Ιαιη  αϊ)  ΗβΓ\νθΓ(1βηο  βχ  οοάίοβ  άπαρκηοειν  οβΓίβ  άπαρκέοειν 
8θπΐ3βηάαΐΏ,  υΐ  ελπίοαμεν  δοπρδϊ  ηλπίααμεν,  8β(1  ρ.  171,  11, 
Γ6Η(|αΐ  νοοαίαΐαηι  ηίΙιίΠ  αφετερωϋ'έντες,  βΐ  ρ.  193,  21,  υ1)ί 
ρρο  ε'ί  αφάνες  ΓβοΙβ  ΓβδΙίΙαΙαπι  νΜβΙυΓ  ϊ&ηι  η  ΒεΓηΙι&Μγο  Αη- 
η3ΐ.  ΒθΓοΙ.  1831 ,  ρ.  337  μή  ες  αφανές.  Ναιη  &Γΐίοιι1ϋ  τα- 
φανες  ηοη  βδδβ  ορυβ  ΟδΙβηάαηΙ  Ιιαίϋδ  βΐ  δίπαίΐΐαιη  βχβηιρίδ  ίοΓ- 
ιηαΙαΓαηι  3ρα(1  δίβρίι&ηαιη.  Αΐθ[αβ  ρ.  182,  33,  η  ελπις  ίβχυ- 
ρόν  τι  εδο'ξεν  είναι  %αϊ  προβαγωγότατον  ες  κατόρ&ωβιν 
δΟΓίΙίβηάαηι  βδδβ  προαγωγότατον  ηοη  (1α1)ίΙα1)ίΙ  (ΐιιϊ  αΐΓίιΐδί[αβ 
νοοίΐ1)α1ΐ  οοηίαΐβπΐ  βχθηιρία  ίηΤΙιβδ.δΙβρΙΐδηϊ  οίΐαΐα.  Εΐ  ρ.  188, 
9 :  Συατηβεα&αι  ημιν  και  εκ  της  τύχης  το  εικός  άγει ,  Ιιαιιά 
(1α1)ίβ  5θπ1)θη{1απι  τα  εκ  της  τύχης  ^  ιιΐ  ρ.  167,  27:  Τοις  εκ 
της  τύχης  προφαινομένοις  εύ  χρηβαβ&αι ,  βΐ  3ριιΛ  Τΐιυογιΐί- 
άθω  2,  87:  Τα  άπο  της  τύχης  ουκ  ολίγα  εναντιωΟ^ηναι, 
ραπΙθΓςαβ  ρ.  188,  12 :  Και  το  δαιμόνιον  ταύττ)  ώς  επι  πολύ 
βραβεύει  τα  άν&ρώπεια,  ηοη  ώ^  επι  πολύ,  ηί  ΓβοβηΙϊοΓβδ, 
ιΐβ  €[αί1)υδ  (Ιίχί  δα  Χβηορίι.  Ες.  1,  12,  ρ.  139  βά.  Οχοη. ,  δβά 
ώς  έπι  το  πολύ,  ιιΐ  Τίιιιογίΐκΐβδ  βΐ  βηΙίίίΐηοΓβδ  οηιηοδ,  οίδί  τθάίΐ 
ρ.  193,  3,  κατά  το  άφύλακτον  ώς  επί  πολύ  το  ήττον  εχειν, 
ςηηηι  βοάβπι  ηιοίΐο  ίαΐίβηΐ  1ί1)π  ^ρυοΐ  νβΙβΡβδ  ίρδυηιςαβ  ΤΙιιι- 
ογιΙΗβπι.  Νβο  (1α1)ίΐ3η(1αηι  νίάβίαρ  ρ.  192,  28:  ΚαΙ  ύπο  τοι- 
αύταις  άνοίαις  της  προς  'θ'άτερον  μεταβολής  ύπεριδεΐν  ριαβ- 
δίΒΓθ  υβϊΐαΐυπι  §βηί1ίνυπι  τοιαύτης  άνοιας. 

Νδηι  βίδΐ  ΡΙιοΙϋ  (Ιβ  Οβχίρρο  ίϋ(1ΐοίυιη  οηιη  ΤΙιιιογίϋάβ  οοιη- 
ρ3Γ&ηΙί8  ΙιίδΙοιϊοαηι  Ιβηι  ιηβίΙίοοΓθπι  ίιΐΓβ  βχρίοδΐΐ  Νίβ1)α1ιπα8, 
ΙιαυίΙ  (1αΙ)ί6  Ιαηιβη  Οβχϊρρηδ,   €[υοά  ηεηιο  άηηι  3ηίαιαάνβΓΐίΙ, 


1 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  XXXIX 

Τΐιυογάίίΐβπι  83βρίδ5ίιιιβ  βχρρβδδίΐ.  Ναιιι  ςαοά  ίΐϊοίΐρ.  190,  19: 
^Λς  άπρακτος  τ^ν  τοις  Σκυ^αις  ι]  διατριβή  καΐ  ουδέν  πρου- 
χωρεί  ες  ελπίδας,  άνεχώρονν,  Ίά  ({[ΐοίαοάο  δίΐ  (ΙίοΙαιη  ΟδΙβηιΗΐ 
({αβηι  ίΐϋΐΙαΙαΓ  Τΐιαογάΐίΐβδ  6,  103:  Ήλϋ-ον  δε  %αΙ  των  Σι- 
κελών πολλοί  'ξύμμαχοι  τοις  ^Α^ψαίοις ,  οϊ  πρότερον  περί- 
εωρώντο^  καΐ  εκ  της  Τυρΰηνίας  νήες  πεντηκόντοροι  τρεις, 
και  ταλλα  προυχώρει  αυτοΐς  ες  ελπίδας,  και  γαρ  οι  Σνρα- 
κόοιοι  πολεμώ  μεν  ούκέτι  ενόμιζον  αν  περιγενεα^αι  κτλ. 
υ1)ί  πίδΐβ  ίηΙβΓρΓβΐΗΐΐ  Α1)Γβ8θ1ιϋ  ορϊηίοηβιη  Βϊΐϋο.  ρ.  559, 
ςααιη  δίΐ,  ρροοβίΐβΐίαηΐ  δίο  αΐ  1)οηαΐΏ  δρβιη  ίδοβΓβηΙ,  τεοΐβ  Γβ- 
ΐθοβΓαηΙ  3ΐϋ.  ΤιιβΙιΐΓ  αιιΐβιη  Οβχίρραδ  ελπίδας  οοηΐΓά  ΥδΙί- 
€3ηί  βΐ  αΠοΓαιη  άιιοΓαιη  ελπίδα.  Μβιιι,  υΐ  οπιίΙΐ3πι  δίη^υΐα 
νοο3ΐ)αΐ3,  ί}α3β  οοηιηιαηίβ  ΙιαΙίθΙ  οαιη  Τ1ιαογο1ί(1θ,  νείαΐ  ρ.  167, 
16,  άπραγμοβυντ}  φϋ-είρεται  οααι  ίΙΠϋδ  6,  18,  άπραγμοβν- 
νης  μεταβολτ}  διαφϋ•αρήναΐ'  167,  23,  περιεβται  γαρ  υμιν 
το  φανήναι  οαιη  2,  89,  το  εκ  τον  δικαίου  ήμίν  μάλλον  νυν 
περιέβταΐ'  168,  3,  η  άνευ  τον  προμηϋΌνς  μέλληΰις  ουηι  3, 
82,  μελληΰις  προμηΰ•ής•  15,  και  διαδοχην  έργων  αρίύτων 
άνανδρία  εν  εαντώ  καταλϋβαι  οαηι  2  ,  64 ,  ταύτα  εν  ε^ει 
ττίδε  τγι  πόλε  ι  πρότερον  τε  ην  ννν  τ  ε  μη  εν  υμιν  κωλι;0•ι5, 
ιιΐϊί  ΓβοΙβ  ΟοΙ)Γαβαδ  καταλυ&ϊ}^  (}α3  (1β  ίοηηυΐ3  β^ίΐ  ΗβΓννβΓ- 
(Ιβηιΐδ  ρ.  223,  2;  169,  9,  άπο  τον  ιΰον,  (}αοί1  δ3θρία8  1ΐ3ΐ)θΙ 
ίΐΐβ;  183,  2,  πολεμώ  ώμιληκότων  οαιη  6,  70;  ΐ1).  11,  πλού- 
του εγκαλλωπίαματα  οαηι  2,  62 ;  185,  12,  δοκούς  εγκαρβίας 
οαιη  2,  76;  24,  τον  χείλους  της  τάφρου  οαιη  3,  23;  30, 
ννκτωρ  ι5π;'  αντό  πον  το  ηβνχάζον  οααι  7,  83,  της  νυκτός 
φνλάξαντες  το  ηανχάζον  186,  13  ώς  δε  πάνττ^  άποροι  ττ} 
γνώμΎ}  εγίγνοντο  οαπι  2,  59  πανταχόθεν  άποροι  ττ]  γνώμτ^ 
καΟ•εατώτες'  187,  5,  οι  μέγιατοι  κίνδννοι  μεγίοτας  καϊ 
προθυμίας  παρέχονται  οααι  7,  67,  η  μεγίατη  ελπις  μεγί- 
ΰτην  και  την  προθυμίαν  παρέχεται.,  ααίΐβ  Ιιίο  τάς  προθυμίας 
δοπϋβηάαηι  νί(1θ3ΐαΓ;  ί1).  8,  πολύ  το  ανέλπιατον  εξέβη  οαιη 
7,  14,  ην  τι  υμιν  απ'  αυτών  μη  υμοιον  εκβ^'  193,  29,  εκ 
τών  παρόντων  βουλευβαΰθαι  οαηι  3,  29,  εβονλενοντο  εκ 
τών  παρόντων  194,  6,  της  ραβτώνης  το  τερπνόν  οαηι  1, 
120;  194,  20,  λογιβμω  χρώμενοι  οαηι  2,  11;  195,  5  κομ- 
πωδεατέρα  προαποιήοει  οαηι  2,  62;  ί1).  6  μετά  ΰαφεατάτων 
τεκμηρίοίν  και  ονκ  αμάρτνρα  λέξομεν  οαΗΐ  2,  41,  μετά  με- 


XI.  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

γάλων  ΰημείων  και.  ον  δη  το  ι  άμαρτνρόν  γε  την  δννα(ΐιν 
πα^αΰχόμενοί;  195,  28,  αδίκον  όδον  εφ'  τιμάς  ελ^όντων 
ουηι  3,  64;  μετά  ^Α&ηναίων  άδιγ,ον  οδον  ιόντων  (Ιβηίςιιβ 
198,  1,  ηροοεβαλλον  γνώμτ}  τον  άρχοντος,  φιοά  δαβρΐιΐδ 
δίο  (ΙίχίΙ  ΤΙΐϋογι1ί(Ιε8,  υΐ  3,  50,  τονς  άνδρας  Κλέωνος  γνωμτ} 
διίφ&ει,ραν,  86(1  βΐ  αΐϋ:  ςυίΒιΐδ  ρΐυρβ  αίΙίΙβΓβ  ροΙβΓίΙ  ηαΐ  8ΐη- 
£υΙίΐ  3ρυά  ιιίΓυηιςαβ  οοιηρΒΓαΓβ  νοίιιβπΐ,  υΐ  169,  2,  άοΐίνδυ- 
νονς  ηϋνχίας  ουιη  2,  22;  ίΐ).  3  τοϊ  τΐερι,δεεΐ  ουπι  βίυδίΐθΐη 
ηβιιΙπυ8  βρικί  ΤΗυογάΐάεπι  θΧθίΏρΙίδ,  βΐ  170,  19  τι,  τΐρομη&ες 
(ρΓΟ  το  προμη^ές,  υΐ  168,  3)  οιιπι  βοίΙβίΏ  4,  92,  ίΐεαι  194,  9, 
ίΓβςυβηδ  9ρυά  ίΐΐυπι  %ατάΙνΰιν  τον  ηολεμον,  28  αι  μεταμέ- 
λειαί'  31,  195,  31,  ον%  απεικότως,  βΐ  αΐία  (}υα6  δοΐβηβ 
οπιΐΙΙο.  Ρ.  180,  20  (}αυηι  άίοίΐ:  ^Ορρωδών  μη  τι  αντω  νεω- 
τερον  γενηται  περί  της  αρχής  την  κατάβταΰιν  9ρικΙ  Τΐιυογ- 
ϋίίίβΐϊΐ  4,  55 :  Και  τα  άλλα  (ροΐίιΐδ  ταλλα)  εν  φνλαζτι  πολλή 
ηΰαν,  φοβούμενοι  μη  ΰφίβι  νεώτερόν  τι  γενηται  των  περί 
την  οίατάΰταΰιν ,  δυδρβοΐυηι  Γβ(1ο1ίΙ  των.  Αο  δΐΐδρίοοΓ  ςυοά 
ρ.  197,  27  Ιβ^ϊΙιΐΓ  οία  γαρ  δη  δια  φιλ/ας  της  χώρας  πορεν- 
ομενοι  και  ϋ-άρβει  της  γενομένης  προς  Ρωμαίονς  ειρήνης 
επαρϋ'έντες ,  της  πάΰης  τάξεως  προε^αίροντες  %ατα  τέ  τινας 
αιφνιδίονς  επιδρομας  προΰέβαλλον  γνώμη  τον  άρχοντος 
νβΓΐ3υπι  ίιΐ3υ(Ηΐαηι  προε'ξαίροντες,  ηαΐυιη  εδδβ  βχ  βοίΐβιη  ίΐΐο 
προε^αΐΐαντες,  ςαοΛ  βχΥίΐΙίοαηο  ΤΙιυογίΗάίδ  8,  25:  Γω  ΰφε- 
τέρω  αντών  κέρα  προε'ξαΐξαντες  ίβιη  οΠηι  ίΙΗ  ΓβδΙίΙυί  προεξά- 
'ξαντες,  ΐη  βΐϋδ  ηοηηυΐϋδ  ίη  προε'ξάρ'ξαντε ς  (ΙβρΓδνβΙιιιη ,  Ιΐ3- 
Ι3β1ςυβ  βΐίίΐιη  ΗβΓΟίίοΙϋδ.  νΐοΐδδίηι  ςυοίΐ  Τΐιυογίΐίίΐβδ  οϋοϊΐ  1, 
120,  ανδρών  ΰωφρόνων  εΰτίν ,  ει  μη  άδικοιντο,  ηΰνχά- 
ζειν '  4,  18,  ΰωφρόνων  ανδρών  οΐτινες  κτλ.,  9ρυ(1  Οβχίρ- 
ριιιη  ρ.  167,  27:  Σωφροβννη  δε  ανδρών  τοις  τε  εκ  της 
τνχης  προφαινομένοις  εν  χρηΰαΰ&αι  κτλ.,  ΗβΓχνθΓάθηί  οοιη- 
ιηβη(1»1  οοηΐθοΙυΓοηι  ΰωφρόνων.  Ιΐβπι  ςυο(1  3ρυΛ  ΠΙιιιώ  3, 
39 :  Ημΐν  δε  προς  εκάΰτην  πόλιν  άποκεκινδννενΰεται  τά  τε 
χρήματα  και  αι  ψνχαί,  Ββχίρριιηι,  ιιΐ  (Ιίχί  ϊηιώ  αά  δΙθρΙΐΗπυηι, 
ρ.  181,  30:  Αποκινδννενΰεται  γαρ  νμΐν  η  ΰωτηρία  όντως 
ες  μηδέν  δέον,  δοπρδΐδδβ  οδίβηίϋΐ  άποκεκινδννενΰεται ,  ηοη 
αΙΙβΓυηι  ςυοά  ίΐ3ΐ)βΙ  θΐίαηι  Τΐιυογίΐίίΐίδ  υηαδ.  Νβο  ρ.  180,  17: 
Αια  το  άπροΰδόκητον  τον  άντιπάλον  αν  ΰφίΰιν  ανω^έν  τι 
απαντηΰαι  8θπρ8βΓ3ΐ  Ββχίρρυδ  ρΓΟ  άντίπαλον,  ηΐ  ΜϋΙΙβΓυβ 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΙ.Ι 

6ΐ  ΤΙιιιογίΙΜβδ  7,  71:  Προς  άντίπαλόν  τι  της  ναυμαχίας 
άπίδόντες.  ΟεΙβΓυπι  ΓβοΙβ  ιάϊώ  Νίθ1)υ1ιπυδ  ρΓ3βί.  ρ.  XV  ρθΓ- 
8ρβχ6Γ3ΐ  ηοη  ίρδΐυδ  Ηγρβπίΐί  δβδδβ  ϊΐΐα  ςιιίΐιυδ  βδοπρίυηι  ταντα 
τον  'Τπερίόον ,  δβίί  ΗνρθποΙΐ  1η1)ΐιΐ3β  αϊ»  Οβχΐρρο  ΟΓαΙίοιιΐδ, 
ηίδί  ^υο(1  οβΓίίϋδ  3ίβΓπΐ3Γβ  Ιιοο  οΐ6ΐ)υβΓ3ΐ,  ςαοίΐ  β1ί3ηι  οβΙβΓδδ 
3ΐ)  60  βοΐ3δ  θΓ3ΐΐοηβδ  ρρο  οοπίΓΒπβ  Ηγρ6ποΙβ3β  δβπίβηΐίβ  οοη- 
βΓΐη3Γβ  3ΐιΐηΐ3(1νβΓΐίΙ  δβυρρίϋδ  ΡΗϋοΙο^ί  δυρρίβπι.  νοί.  1, 
ρ.  56. 

ΡοδΙ  Οβχΐρρυηι  Εϋ8β1)ϋ  ρ.  201 — 204  1)Γβν6  ροδυί  ίΓβ^πιβη- 
Ιιιηι  Ιοιιίθ3  (Ιί3ΐβο1ο  δοπρίυηι,  υΐ  ΡΓ3Χ3§0Γ3δ,  άβ  ςυο  ρ.  438  βΐ 
440,  23,  Γβδ  ροδΙ  ΙυδΙίηυιη  Ιοηίθ3  δοπρδβΓβΙ  ιϋβίβοΐο.  Οαβιη 
βίδΐ  ϊη  ρ1βΓΪδ(}αβ  δβςυυΐυδ  βδΐ  ΕυδβΙ^ίυδ,  ίη  ηοηηυΐϋδ  Ιβηίθη 
3υΙ  (ΙβδβΓυίΙ,  (αΐ  ίρδβ  ίοΓίπδδβ  ρ.  202,  19  παραδόξοις  ούτως 
ίηιρΓυοΙθηδ  δοπρδϊΐ  ρΓο  παραδόξοιαι,  οντω,  ςυοΓυιη  ηβυΐΓϋΐη 
δυδίυΐί ,  βίδί  ρ,  201 ,  6,  βι  ρΓΟ  δίιηρίίοΐ  ς  ροδί.ί  ρρορΙβΓ  ρρο- 
ρίηςυυιη  βι  \ϊ).  3)  3υΙ  ίηιρβπΐβ  {ΙβρΓ3ν3νίΙ,  δί  ίρδίυδ  δαηΐ  ρεο- 
03ΐ3  (}ΐΐ3β  ίη  οο(1ίοβ  Ιβ^υηΙιΐΓ,  ηθ(ΐυβ  β§ο  ΙοΙΙθικΙη  (Ιυχί,  ρ.  203, 
1,  ίΟ-είη  ρΓΟ  Ιϋ-έη,  βΐ  μοίρη  ρ.  203,  32,  δί  ΓβοΙβ  ΐΐ3  οοΓΓθΟίυιη 
οοάίοίδ  μορι,\/•η,  6ΐ  ρ.  203.  7,  άλληλίων  ίβιηΐηίηυηι  ρρο  αλ- 
λήλων, φχο  (Ιε  νΐΐίο  (ΗχβΓυηΙ  Ι.οΐ3βο1ίίυδ  3(1  ΒαΙΙιηβηηΐ  ΟΓβηιιη. 
νοί.  2,  ρ.  336 ,  α.  ΟΐπίΙοΓΓιυδ  3(1  ΗβΓθ(1οΙυηι  ρ.  XVII.  ΑΚιαβ 
δίο  ρ3Γΐίιη  1ίΐ3Γ3Γϋ  ρ3Γΐίηι  ίρδίυδ  ου1ρ3  ηιο(1ο  ρβΓ  τ  δθπ1)ίΙιΐΓ 
ίη  οο(1ίοβ  'λα&ηΰ'ϋ'αί  ΐΏοάο  ρβΓ  τ,  βΐ  πιθ(1ο  αφηγηοίος  ρ.  202, 
23  ηιθ(1ο  επ'  εωυτεων  ρ.  202,  31,  βΐ  απ  ών  ρ.  203,  10, 
(ϊϋοοηηι  ΐρδο  οοη^ρυίΐ  (δί  ΓβοΙβ  ίΐ3  δοπρίυιη  ρρο  π  V•  αδη) 
περί  ας  δη  ρ.  203,  9,  εΙ  κατ'  ον  ρ.  203,  27,  δεά  ρυ§η3ΐ 
το  δη  ρ.  201,  6  (δί  παρέσχεν  Ιε^ίΙυΓ,  (ΐυυιη  παρεχόμενοι,  γαρ 
δη  βάρβαροι,  δίΐ  ίη  οο(1ίο6),  βΐ  εν  τω  δη  ρ.  203,  28  εΐ  ρ.  202, 
1  πολλούς  των  είχον  εΐ  ρ.  202,  22  τα  επιϋ-όμην  εΐ  ρ.  202,  28 
τάπερ  δη  μεμηχάνητο  εΐ  ρ.  203,  7  κατά  τόν.  Νεο  ςιιί  ρ.  202, 
23  άφηγήΰιος  εΐ  27  αρσι,ος  δοπρδίΐ,  ρ.  201,  6  πόλεως  εΐ  203, 
25  πόλει  δοπρδίδδε  νίίΙεΙιΐΓ.  Νβηι  ε1ί3ΐη  1ί1)Γ3ηί  ίηουπ3  (}υ3β- 
ά3Πΐ  εδδε  (1ερΓ3ν3ΐ3  0δΙεη(1ίΙ  ί11υ(1  ρ.  202,  2  ονχ  οτε  ήΰαν 
φ&άντες  οι  βάρβαροι  και  οι  ανά  την  πόλιν  (εΐ  (}υ3ε  (Ιείηάβ 
εχοίίΙεΓυηΙ)  ί1ΐ3ΐυηι  ρΓο  ονκω  τε.  ςυο(1  ε^ο  ΓεδΙίΙυί,  υΐ  3η1ε  πιβ 
Ρίοοοίοδ  οοηίεοεΓ3ΐ  ονκω  δε,  ηοη  τεοίε  ηιιιΐβίο  τε  ίη  ίε.  Νβηι 
ρ.  202,  8  ςυοίΐ  6δΙ  ενρίακεε  εαυτω  ρΓΟ  ενρΐ6κε  εωντω  (ηίδί 
§Γ3νίυ8  Ηοο  (1ερΓ3ν3ΐυπι ,  υΐ  ήρίΰτενε  δθπ1)6ΐ)3ΐ  ΜηΙΙεΓυδ),  ηί- 


ΧΙ.ΙΙ  ΡΚΑΕΚΑΤΙΟ. 

ηιίδ  βδΐ  Ηΐ)δθηαΐϋ  ςυαιη  ιιΐ  δοπρίοπδ  νίίΐβίΐΐαρ  ροΐίαδ  ςυδίη  1ι- 
1)Γαπί,  (ίΐιί  810  ίθΓβ  ρ.  203,  34:  Χρόνος  ην  ίν  τω  δη  Γαλατίη 
ηάΰα  .  .  ο^ρχτί  τύ}  "Ρωμαίων  ου  πιϋ'έΰκετο^  αλλά  επεΰτηκεε 
τοίΰί  ετνανεατηκόβι  ΰυνεφρόνεε,  δίνβ  Ιιοο  βχ  άπεατη  κα/,  ιιΐ 
β^ο,  δίνβ,  αΐ  ΟοιηρβΓζΐαδ  οοηίθοίΐ,  βχ  άπεΰττίκεε  παί  οΓίαηι 
νίάβαΙαΓ.  Μαΐίο  βΐίαιη  ^ΓανίοΓίΐ  νίΐίδ  ρ3Γΐϊιη  ίίίβηι  ΟοηιρβΓ- 
ζίυδ,  ιι1)ΐ  ίΓ3§αιβηΙαιη  ίΐΐαά  βάιάιΐ,  ίη  βρΗβπιβΓίίΙβ  δοΐιοΐαβίΐοα 
ΑυδΙΠ309  α.  1868,  ρ.  191 — 103,  ρ3Γΐίηι  0.  Μΰΐίβηΐδ  ΐη 
βρίιβαι.  ΟοΙΙίη^βηδί  3.  1869,  ρ.  32  δ.,  ρβΓίίιη  β§ο  ίη  Αηη3ΐ. 
ϋρδ.  3.  1868,  ρ.  47  βΐ  120  δβς. ,  00ΓΓβχβΓ3ΐηα8 ,  ({υοηιιη 
ςαυιη  3ΐιοβρδ  δ3βρβ  οοΓΓβοΙίο  δίΐ,  ηοηηιιΙΐ3  3ΐίί  3ΐίΙθΓ  1βηΐ3- 
ΓαηΙ.  δβ(1  ηβαιο  άαΙ)ίΐ3ΐ)ίΙ  ρ.  202,  10:  ΈπΙ  τω  έργω  τούτω 
μεγαλόφρονες  εμενον  προΰ&είναι  καΐ  δεύτερον  ηοη  μεγαλο- 
φρονονμενον  (άίοβηάυπι  βΓ3(,  μεγαλοφρονεόμενοή^  (}αθ(1  ρο- 
δαΐΐ  ΟοιηρβΓζίαδ,  δβά,  ςαοά  6§ο,  μεγαλοφρονψάμενον  δοπ- 
ρδίδδβ  ΕιΐδβΙίαηι ,  βίδΐ  Ιιοο,  ςαοίΐ  νβΐ  Οίο  Οβδδίυδ  άίχίΐ  3ΐί(ίαο- 
Ιίβδ,  ρΐ3ηβ  1)3Γΐ33Γυιη  βδδβ  ηβιιιίηβιηο[αβ  άίχίδδβ  ρβΓΐιϋ)βΙ  ϋο1)β- 
Ιαδ  ΥβΓ.  ΕβοΙ.  ρ.  232,  ηβςαβ  ίΐ).  11:  Τω  γάρ  βεβλημένω 
των  πολεμίων  τίνος  παραΰτάντος  καΐ  το  βέλος  εξεωνμένου 
Ά\[\ιά  φιϊά  ({\ΐΆϊη  ε^ει,ρυμένον^  υΐ  ίβρβ  νΐίίβραΐ  \νβδοΙιβΓα8,  ηίδί 
ςαοά  ε^ενρνομενου  δθΓΐρδβΓ3ΐ.  θ[αοά  ηοη  (ΙίοίΙιΐΓ.  Εχ  βοϋβηι 
3υΙβιη  Ιιοο  Ιοοο  ί1).  21:  Προς  δε  τα  επιφερόμενα  εκ  των 
μηχανημάτων  ζαΐ  πολλά  άντίτεχνηβαμένων  των  άπο  του 
τείχεος  τά  μάλιβτα  λόγου  ά^ια  ταϋτα  βημανέω  ρρο  καϊ  οοη- 
1ίοί3δ  βέλεα.  Ρ.  201 ,  4 :  Συβτάντες  τους  τε  βιωμένους 
εβ&ειν  άπεΐρ^αν  καΐ  εν  ττ}  ταραχτ^  ταύττ]  των  βαρβάρων 
τινάς  ΰυναρπάξουβί'  το  δη  πολλοΓοι  των  απο  της  πόλεως 
ε^ω.,ημενοίβν  πρόφαβιν  της  ανακομίδης  παρεχόμενοι  [πα- 
ρεχόμενον  νβΐ ,  αΐ  6οπιρβΓζίαδ  παρέΰχεν) ,  ΓβοΙβ  ΜΰΙΙβΓαδ 
εζωγρημένοίΰί ,  εΰ^ευν  νβΓΟ  β§ο  δΟΓίρδί  εύελ&εΐν  ^  νΧ  βραά 
Ζοη3Γ3ΐη  βδΐ  νοί.  2,  ρ.  484,  Α:  Οί  γάρ  Καρχηδόνιοι  τους 
βιαξο μένους  ειϋελϋ'εΐν  εξεκρούβαντο.  Ε Ι  ρ.  203  ,  8 :  Οϊον 
δη  καϊ  αϊ  των  ούτως  εχουΰέων  γυναικών  ηλακάται,  ύ  βϊαδ- 
ΐΏοάί  Ι3ΐβ1  νβΓΐ)απι  (}α3ΐβ  ΜΰΙΙβΓαδ  οοηίβοίΐ,  αύτοεργουΰεων, 
ρΓ3β8ΐ3ΐ  ίΰτοεργουΰεων,  ιιΙ,  ίϋτους  ρρο  ούτως  νοΙαβΓβΙ  Οοηι- 
ρβΓζίιΐδ.  Νοη  (1αΐ3ίΐ3δδβηι  ρ.  202,  6,  άντιπολεμίων^  υΐ  ίθθβΓ3ηι 
ί3ηι  Αηη3ΐ.  Ιοοο  οίΐ3ΐο,  ΐη  άντιπολεμων  ηιαΐ3Γβ,  υΐ  δβηιρβρ 
ίαβίβηάαπι  ίΐίχί  3ά  δ1βρ1ΐ3ηυπι,  βίδί  3ΐΙβΓυπι  νβΐ  3ρα(1  ΗβΓοάο- 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Χί,ΙΙΙ 

Ιαπι  3(1Ιΐϋο  Γβΐΐοίαπι ,  ηίδί  ίη  Ιοοο  ηΐ3ηίίβ8ΐο  βΙϊάτώ  ίη  οθΐβπδ 
ιη3ηοο  (ΙυΒΐυηι  νίάβΓθΙαΓ  δίο  αη  (οντε)  την  όψιν  αυτήν  τον 
τΐολεμ,ον  οϋτε  των  άντι[(5τάντων  φοβτιϋ-εντοί  το  τνληϋΌίς]  πο- 
λεμίων δίΐ  1β§θη(Ιαηι,  ςαυιη  ίη  οβίεπδ  ηοη  άντιπόλεμος  δίΐ, 
δβά  πολέμιος.  Νυΐ3η(1αιη  νβΓΟ  ςυοά  Ι)ίδ  βδΐ  αραά  ΕϋδβΙίυηι 
ρ.  203,  24:  Κελτών  προΰκατημενων  ττόλει  Τονρωνι  καλεο- 
μέντί'  θΐ  ρ.  204,  1:  Μοίρη  απο  τοντων  άποΰχιβϋ'εΐΰα  καΐ 
7ΐροσκατ7]μέν7]  τγ!  πάλει  ττ}  λελεγμέντ],  βΐάβηι  ορβιη  ίβΡΓβ 
ΗβΓΟίΙοΐο  οοηΐΓ3  ΝίΐΙ)βΓΐΐΓη ,  (^αί  Μηβηιοδ.  νοί.  4,  ρ.  24,  ςαοΛ 
ίίβηι  1)ίδ  βδΐ  «ραά  ίΠαπι  2,  157:  "Ετεα  ενός  δέοντα  τριηκοντα 
"Αξωτον  πάλιν  προΰν.ατημενος  επολιάρκεε'  5,  104:  ^Αμα- 
^ονΰίους  δε  ου  βουλομένους  οι  πεί^εβ^αι  επολιάρκεε  προβ- 
ν.ατήμενος,  ρρο  βο  ηβοβδδαπαιη  ρυΐίΐνίΐ  ςαο  3ΐί1)ΐ  ΐΐΐβ  αΙΐΙαΓ 
περιπατημένος. 

Εΐίδίη  ρΓορπ3  ηοΐΏίη3  ηιϊηυδ  ηοΐ3  ίη  ίιοο  ΓΓ3^ιιΐθηΙο  οογ- 
ΓΐιρίΙ  1ί1)Γ3Πϋδ,  ςιιί  θΐ  ρ.  203,  12:  Τω  Μηδείω  ελαίω  κα~ 
λεομενω  αυτά  χρίΰαντες  δοηρδίΐ  ρΓΟ  Μηδείης^  υΐ  (1β  οίβο 
Ιιοο  ΡΓΟΟορΐιΐδ  ΟϋΙΙΙι.  4,  ρ.  525,  Ο,  άΐχίΐ:  Φαρμάκου^  όπερ 
Μηδοι  μεν  νάφΟ-α  καλόν  β  ιν ," Ελληνες  δε  Μήδειας  ελαιον' 
596 ,  Β :  ^Η  φλο^  κατά  βραχύ  αίρομενη  τω  της  Μήδειας 
επωνύμω  ελαίω•  βΐ  ΝΐοβηάβΓ  ΑΙθχίρΗ.  249:  Το  Μηδείης 
Κολχηίδος  εχϋ-άμενον  πυρ,  ά&  ςαο  ρΓ3βΙβΓ  δοΙιηβίύβΓυιη  Άά 
Ιι.  1.  δβΐιηαδΐαδ  3§ΐΙ  ΕχβΓΟ.  ρ.  171,  Α- 172,  0;  βΐ  ρ.  203,  2 
5,  Κελτών  πάλει  Τνρρηνών  ρρο  Τονρωνι,  βΐ  27  Αονγδονο- 
α  ίου  ρρο  Αουγδονηβίον. 

Ρ1αΓ3  3(1  Εαηβρίαηι  οοηίαΐίΐ  ΗβηνβΓάβηυδ  ρ.  198 — 210, 
ςαυιη  θ(1ίΐ3δ  3  Μβίο  ρ3Γΐΐοαΐ3δ  άβηυο  ίηδρβοΐο  ρ3ΐίιιιρδ6δΙο 
ΐϋΐιΐΐΐδ  ϋΐ3βΓ3δδβΙ  νίΐϋδ.  Εχ  Ιιίδ  ςαοςαβ  β§ο  1βνίθΓ3  ηοηηυ1ΐ3 
Γβοβρί,  υΐ  ρ.  217,  30  των  προσκεχωρηκάτων  ρΓΟ  τών  πα- 
ρακεχωρηκότων  •  218,  1  δβοΐϋδί  εφ' '  222,  16  πάΰα  δη  βία 
ρΓΟ  πααα  δ'  η  βία,  βΐ  ί1).  27  τά  αυτά  ρΓΟ  τοιαντα,  βΐ  ρ.  236, 
28  ,  λέγειν  έχοντος  ρΓϋ  εχειν  λέγοντος '  (βΐ  ίη  ΙβοΙοπδ  3ηηο- 
ΐ3ΐίοηβ  228,  15,  οατις  ρρο  οτι,  ηίδί  ςιιΐδ  ίΐΐί  Ιιοο  Γβΐίηοΐϋβη- 
(ΐαβηάαηι  ριιΐθΐ,  υΐ  θ§ο  ϋϋ  ηιβ  τβΐίςαίδδβ  νβΐΐβπι  αλώεν, 
γλωβΰηματι  θΐ  διαγινόμενος)  241,  26,  Μονΰωνίου  φίλον 
ρΓΟ  Μονΰώνιον  φίλον  βΐ  κάλος  κάγα^'ος  ρρο  καλάς,  υΐ 
ρΓα60βδδβΓ3ΐ  φιλόκαλος  καΐ  φιλάγαϋ-ος '  251,  9:  ^ΰπερ  τοις 


ΧΕίν  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

οΰτακοΐς  την  επικίνδννον  χολην  ααΐ  τοΓς  ρόδοις  τας  ακάν- 
^ας^  οντω  ταις  εξονΰίαίς  ανγκαταοπείρας  την  ηδονην  ζαΐ 
ρα&νμίαν  ρρο  τοις  ρόδοις  ααάνΟ-ας'  259,  29,  ε^αγγελεϊ 
ρΓΟ  εξαγγέλλει"  260,  22  των  δε  εμπόρων  ονδε  εις  λόγος  ήν 
πλείονα  ιρενδομενων  οΰω  κερδαίνειν  βονλονται  ρΓο  λόγον 
πλείονα  —  όΰα  κερδαίνειν  β.  βΐ  ρ.  271,  21  φορτίον^το  &η- 
ρίον^  ιιΐ  βδΐ  111  Ιοοο  ΜβηβικίΓί  ςυβίΏ  οίΐ3ΐ  Ευηθρίιΐδ ,  ιη3ΐίπΐ(}υβ 
βΐ  ίρδβ  ρ.  209,  15,  καΐ  περιφέρει  (ηϊδί  Ιβ^βπίΐυιη  παραφέρει) 
γε  την  ίΰτορίαν  εκ  πολλών  ααι  παντοδαπών  των  ταντα 
(ηίδί  Ιθ^βηάυηι  ταντα)  είρηχότων  ωΰπερ  ρώπόν  τίνα  ((Ιβίβη- 
(Ιυιη  και,  ςυοίΐ  ηΐθ  ίηνΐΐο  Γβΐίοΐυπι)  και  χρηβψον  εις  ^εν  μνρο- 
πώλιον  την  ιδίαν  ε'ξηγηΰιν  κατακεηλειμένην  και  ΰννηγμέ- 
νην,  ιιΐ  ΗβΓννβΓίΙεηυδ  ρ.  199,  δθΛ  ΰυνενηνεγμένην  ο\)  ρ.  207, 
28,  ΰυνενεγκεΐν  και  κατακλεΐΰαι  προς  ίΰτορικην  άκρίβειαν  • 
βΐ  241,  28  ϋννηρτϋο&αι  ρρο  ΰννηρτηβ&αι,  ηί  Η6Γ\νβΓ(1βηιΐ8 
ρ.  205.  Νθο  ρ.  211,  8:  "Ετερος  ες  την  άπάτην  χορεύεται 
τις  (ΙυΙήυιη  ΙβΙβΓβ  ΐη  χορεύεται  ίαιρβΓδΙίνιιΐΏ,  δθά  βυιη  ηοη 
βδδβ  ηυεηι  Ηβηνβπίβηιΐδ  ρ.  200  ροδυίΐ  χορηγείτω.  ΚΙβιη 
ςυοά  ί1).  ρ.  211,  8:  Έγω  δε  και  το  πιΰτεύειν  εμαντω  (ιιΐ 
(ΙίχβΓίΐΙ  ρ.  210,  32)  γράφω,  υΐΐ  κατά  ΝίβΙίίιΚπαδ,  ΓβροδίιίΙ  ^έ 
προς  τω  πιβτενειν  εμαντω  βΐ  ιηοχ  ενήγόν  με  μη  οιωπαν 
ρΓΟ  ένήγον  μη  ΰιωπάν ,  βα  δβηΙβηΙΐΗβ  ςυίίΙείΏ  δβΐίδ  οοηνβ- 
ηίυηΐ,  δβ(1  ΟΓβίΙΐΙίίΗυδ  ηΐ3ηο3  1ΐ3βο  βδδβ  βΐ»  ίηίΐΐο.  Ιιΐβπι  ρ.  201 
νβΓΐ)3  ίη3ηΪ3  ρ.  216,  4  ουίί  άφιέντα  ηφίεΰαν  οοΓΠ^ίΙ 
ονδε  άφεϋ'έντα  μ^  ηφίεΰαν,  βΐ  10  μάλα  ακριβές  υπόμνημα 
ρΓΟ  άκριβώς'  η3Πΐ  ςυοίΐ  ί1).  βδΐ  12  ωΰτε  ουκ  ήν  αναβολή 
καΐ  βουλομένω  ραΟ^υμειν  δΟΓΪρΙοπδ  βδΐ  ρ6003ΐυπι  ρΓΟ  ουίϊέ 
βουλομένω.  ΡΓθΐ33ΐ3ΪΗΐβΓ  ΗβΓννβράβηυδ  ρ.  201  δυρρ1β1ρ.217, 
10,  ^έλοντες  ροδΙ  αντοι  δέ,  (Ιβίβίο  οαον ,  δυδρβοΐυηιςυβ  1ΐ3- 
1)61  12  αναΰτηΰαι.  Ι(1βιη  ρ.  207  ίη  ΐν.  ρ.  281,  3  κατέδνΰαν 
ες  ρρο  ΓβρβΙίΙο  βχ  ρΓ3β06(1βηΙΐ  επί  τάς  Μακεδονικας  λίμνας, 
βΐ  ρ.  258,  2  ροδΙ  ΰτρατιωτών  άΜϊΙ  ξών  ρ.  208,  βΐ  ρ.  262, 
5,  τω  3η1β  ευνούχω,  βΐ  8  (Ιβίβΐ,  και  μαλακωτερος ,  υΐ  ΓβρβΙί- 
Ιϋΐη  βχ  ν.  10  ρ.  209,  βΐ  ρ.  263,  22  το  ημιΰν  τον  ΰτα- 
δίον,  βΐ  ρ.  264,  1  και  άναιδέϋτερα  ^  ΓβοΙβςυβ  ρ.  210  βϋοίΐ 
βο1ο§3Γϋ  ρ.  266,  21  3ηηοΐ3ΐίοηβπι  όνομα  δε  τοντο  άνθρω- 
που κύριον.  8βά  ^υ3β  δυηΐ  ρ.  237,  1 :  ^Ω,ς  αν  μη  του  πι- 
θανοϋ  την  γραφην  άπαρτήΰαιμεν  μηδέ  παραφέροι   προς 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΕΥ 

την  άΐηϋ-ειαν  6  λόγος ,  ςυί  οοηΐυΐθτίί;  οιιαι  ϋδ  (|ΐΐ36  δΐιηΐ  ρ. 
263,  20:  Ότί  Περΰης  ήν  εν  'Ρωμ,Ύΐ  έπαρχος  προς  χλευα- 
αίαν  καΐ  γέλωτα  την  'Ρωμαϊχην  παραφέρων  ευτυχίαν^  ηοη 
(ΙϋΒΐΙίΐΙ)!!  §Γ3νΐΙβΓ  β88β  0ϋΓΓΐιρΙ&  βΐ  νβΓίί  ηοη  ρ088β,  ηβ  δβΓΠΙΟ 
ηοδΙθΓ  νθπίαΐβ  ρΓοοηΙ  α1)βΓΓβΙ,  8β(1  Ηβηνβράβηί  ρ.  205  οοη- 
ϊβοΙυΓ3  μηδέ  παραφεροιτο  της  προς  αληϋ'ειαν  ηοη  β88β  8&- 
η3ΐα.  Αΐίυηι  3Ι3  βο  ρ.  206  Ιοουηι  ρ.  250,  31  ίΓαδΐΓ3  ΙβηΙβΙιιηι 
θ^ο  ίηίθρρυηοΐΐοηβ  Θηΐ6η(ΐ3ΐ3  83η3νί. 

Αριιά  ευηάβηι  ρ.  260,  22  μάρτυρι  ρΓΟ  μαρτυρεί  οοΡΓβχβ- 
ΐ3ΐ  δρβηββίΐϋδ  Ιοοο  8υρΓ3  ρ.  XXIX  οίΐ3ΐϋ  ρ.  161.  Ιίβηι  ρ.  227, 
17:  Τοίοντον  δε  ονδε  ει  πλάττοί  ϋ^εός,  ενρηΰονΰιν  ρΓο 
ονδε  ει  πλαοτος  0•ε6ς  Μεΐηβΐίίαδ  Ρΐιϊΐοΐ.  νοί.  15,  ρ.  15  βχ 
Ιοοο  Μβη3η(1π,  (ΐυβηι  ΐηιίΐ3ΐαΓ,  3ρυ(1  δίοΐ).  Ρ1.  53, 6.  Α1Ϊ3  ίάβηι 
Ιβηΐ3νίΙ  ίη  ΗβΓΠΐβ  ΒβΓοΙ.  νοί.  2,  ρ.  403 — 406,  υηοΐβ  β§ο  38θίνί 
ρ.  230,  4,  επίκηρον  ρρο  επίχαιραν  •  248,  9,  ανδρών  τε  ρΓΟ 
τε  ανδρών  249,27,  αναξενγννναι  ρΓΟ  καταζενγννναΐ' 
250,  21,  αρχον  ρρο  αρχειν'  252,  24,  διάχρονΰιν  —  επί 
του  βίου  ρρο  διακράτηβιν  —  περί  του  βίου.  υβηι  ρ.  217, 
23,  αρετάς  ηηιΐΆί  ίη  αρχάς.  ΑΗ3  ρβΓρβΓβηι  δυηΐ  8θ11ΐοίΐ3ΐ3, 
(Ιϋΐιιη  δΐηΐ  83ηί8δίπΐ3.  Ν3ηι  ςαοά  ρ.  247,  19:  Ύίρα  δε  ην 
'Θ•ερονς  ο,τι  περ  άκμαιότατον  και  το  ϋ-έατρον  κατείχετο.  καΐ 
ό  τραγωδος  άναπαυΰαμένους  η^ίου  ΰφάς  φοιτάν  επι  την 
άκρόαΰιν  περί  λήγονβαν  καΐ  άποψύχουβαν  ημέραν^  Νΐβ- 
Βυΐιπϋδ  άναπαυβόμενος,  Μθίηείίϊαδ  άναλυβαμένους  (1βδί(1θΓ3- 
ΓυηΙ,  υίΓυηιςαβ  Ιΐ3υά  (1υΙ)ίβ  (ΙβΙβπυδ  βδίβο  ςαοά  ορίϊηιβ  οοηνβηίΐ 
ροδΙ  ηιβπίΐίαΐίοηβιη  3θδ1ίν3ηι  ΓβάίΙυπδ.  Νβο  ιηΐηυδ  ΓβοΙβ  (ΗοΙιιηι 
βδΐ  βΐ  κατείχετο  1.  ο.  βΐ  ςαοίΐ  βδΐ  ρ.  248, 3  μετά  δε  την  εβδόμην 
της  επιδείξεως  ημέραν ,  υΐ  μετ'  ολίγον  τούτων  3ρυ(1  Χβηο- 
ρΐιοηίβηι  θΐ  δίιηίΐία  3ρα(1  3ΐίθ8,  ίΐβιηοιαβ  ρ.  231,  30,  διαναστάς 
άπ'ο  του  πτώματος,  ρρο  ([υο  εξαναβτάς  Μβίηβΐίίυδ  ρ.  406, 
86(1  βΐίβηιιη  ΙοΙ  βδΐ  οοηΓΐΓηΐ3ΐυηι  θχβηιρΗδ  3(1  Τΐιβδ.  δίβρίιβηί 
υΐ  ηίΐιίΐ  ορυδ  δΐΐ  (Ιυο  ϋάάι  01ΐ3π1οηί8  1,  14:  Τεκνον  ^  είπε. 
διανίΰτααο'  4,  4:  /ίιαναΰτάβα  της  κλίνης^  \\\)\  ίίβηι  1)18  εξ 
ΐηΐυϋΐ  ΗθΓοΙιβΓυδ.  ΓΓυδΐΓ3  β1ί3ΐη  δθ1ϋοίΐ3ΐυηι  ςαοίΐ  βδΐ  ρ.  223, 
7 :  "Αλλα  δε  άλλαχοϋ  και  προς  πολλούς  άναφράξων  εν  έπι- 
ΰτολαις,  νβΛηηι  3ίΙ1ιυο  φΐίίίβηι  ηοηηϊδΐ  βχΕρΐοοΓυηι  ηιβίΐΐο  άμ- 
φράαααΰϋ-αί  οο^ηΐΐϋπι,  86(1  (^υοά  1ΐ3ΐ)βΙ  βΐΐβηι  ΝίοβρΙιΟΓυδ  03ΐ1. 
Η.  Ε.  νοί.  2,  ρ.  367,  0:  Έρωτας  την  προς  τον  ϋ-εΰπεΰιον 


ΧΙ,νΐ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

^Ιωάννην  τ^αγωδίαν'  αναφράβαί  ταυτην  ατιορώ.  Νβιη  κοτ- 
τειλεγμένος  οαιη  άδΐΐνο  οοηΐαηοΐυιη  ρ.  255,  5  ηοΐβνί  ίβιη 
ρ.  375  ηοη  ίαίδδβ  Ιβηΐθπίίαπι. 

ΡΓθ1)ίΐ1)Πβ  νθΓΟ  681  ρ.  248,  6,  καΐ  διάρροιας  άκρατους 
αμ,α  επίπεΰουβης  ^ά  βχβηιρΙυιηΤΙιυογοϋίΙβί  2,49  διάρροιας  άμα 
άκρατου  εττιπεΰουΰης  βδδβ  ΓβνοοΗΐκΙαπι,  υΐ  Μβίηβΐίίυδ  νο1β1)8ΐ; 
ρ.  405.  Ν3Π1  61Ϊ3ΙΪ1  3ριΐ(1  Τ1ιιιογ(1ί(1βπι  ΐη  1ίΙ)Γ0  ηυηο  ΡδΠδίηο 
Α  3δθΓίρΙυιη  γρ.  άκρατους  βΐ  3ρυ(1  Οϊοηεπι  ΟΙίΓγδ.  Ογ.  2,  νοί. 
1 ,  ρ.  91,  γέλωτας  ακράτους  ΓβδΙίΙαΙυιη  βχ  1ί1)Πδ  ρρο  ακρα- 
τείς^ θΐδΐ  (ίβ  (ϋ3ΐ60ΐο  Ευηβρϋ  Θ3ΐβηυδ  ΙβηΙυιη  οοηδΐ3ΐ  υΐ  δο- 
Ιϋβοίδίηϊ  (}υ3ΐβδ  ΒγζθπΙΐηί  οοιηηιίδθηιηΐ  Ιπΐίυί  θΐ  ηοη  ροδδΐηΐ, 
(Ιβ  3ΐϋδ  νβΓΟ  βηοβρδ  δίΐ  ίϋίΐίοΐυηι ,  (}υίρρθ  ςυθηι  ΗβΓννβπΙβηυδ 
ρ.  202  οΐ^  ΐ3ΐιΙο1ο§ί38  ίηθρίϊδδίηιαδ  βΐ  ρ.  204  ηοη  ίηίαπ3 
ηοΐ3ΐ  Ι3η(}υ3ΐτι  θΓ3ΐίοηβ  Ιαηι  3ΐ)δυΓ(ΐ3  υίβηΐεηι  υΐ  83θρβ  (Ιΐίβοϋβ 
δίΐ  ςυΐϋ  δΟΓΪΐίθΓβ  ροΐυβπΐ  ηβοηβ  (ΙβΠηίΓβ.  Νοη  δοηρδβΓβΙ 
ρ.  247,  22  άφίεΰαν,  &βά  ηφίεααν^  υΐ  ρ.  249,  2,  προηφίεΰαν 
θδΐ  ίη  οοάίοβ,  3υΙ  ρ.  234,  6:  ^ιαβπείρας  ούν  αυτούς  κατά 
τάς  πόλεις  ίν  άδέΰμω  κατείχε  φρουρά^  καί  καταφρόνηΰιν 
ενεποιεΐτο  τοις  ^εωμένοις  αυτών  τα  ΰώματα,  δθ(1  ςαο(1  ρΐϋ- 
πηιί  3(1  Τΐιβδ.  δΙβρΙΐ3ηί  οΐΐβΐΐ  ίνεποίει.  Νθο  ρ.  261,  3:  '^ς 
άόικοίη  γε  αν  τις,  ει  δια  το  απίϋ•ανον  τάλΊ]&ή  μη  γρά- 
φοιτο  ρΓΟ  βο  ςιΐϋά  ΓβδΙίΙυί  γράφοι.  Υίχ  δθπρδβΓ3ΐ  ρ.  241, 
13 :  Πάντα  οΰα  ήν  άριΰτα  μικρά  έφαίνοντο  προς  τον 
ογκον  τον  Μουβωνίου  ροΐίϋδ  (]υ3ηι  εφαίνετο,  υΐ  ρ.  252, 
18 :  Ουδαμοϋ  γάρ  §^εφέρετο  και  παρεγνμνούτο  τα  της  φι- 
λονεικίας,  3υΙ  ρ.  268,  25 :  ^Εξεκειτο  δημοοία  πιπραακόμενα 
τα  εΟ•νη  τοις  βουλομένοις  ώνει6&αι  τάς  αρχάς '  πάΰι  δε 
επιπράακοντο  μεγάλα  τε  και  μικρά  φανερώς  επι  των  δ7]μο- 
ΰΐων  τραπεζών^  ωβπερ  άλλο  τι  των  «ττ'  αγοράς  ώνίων,  ρο- 
Ιίιΐδ  ςυβπι  επιπράβκετο.  Οϋθ(1  βδΐ  ρ.  222,  8 :  Ή  γραφή  επι- 
μνηΰεται  πάλιν,  ή  δοη'ρδΐΐ,  ουπιπιυηβ  1ΐ3ΐ3βΙ  ουίΏ  Α§3ΐ1ιί3 
ρ.  125,  5:  ΚαΙ  τοίνυν  προϊων  επιμνηΰομαι^  3ΐϋδςυβ  (Ιβ 
(ίυίΐίυδ  (Ιΐχΐ  ρΓ3βΓ.  3(1  Οΐθ(1θΓυπι  νοΙ.  1,  ρ.  XV,  (^υβηο^υβηι  Ιί1)Π 
θΐ  ΐη  Ιιοο  θΐ  ίη  άναμνηΰομαι  ΐηΙβΓ  ΓθΓηΐ3δ  μνηΰομαι  βΐ  μνη- 
ΰϋ'ηΰομαι  ΐΐ3  ΠυοΙα3ηΙ  ιιΐ  βχί§υ3  βΟΓπηι  δΐΐ  Γκίβδ  β1ί3ηι  αΜ 
οοηδβηΐίιιηΐ  ίη  ρποπ. 

Οιΐ3βίΐ3ηι  νβΓΟ  βΐίβιη  3ΐ)  βοΐο^βπίδ  ίΐ3  δυηΐ  ίπιηιυΐ3ΐ3  ιιΐ 
08ΐβη(1υηΙ  άυ3β  βίυδάβηι  Ιοοί  βο1ο§3β  άαο1)υδ  ΐη  Ιίΐαΐίδ  ρ.  253^ 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΙ,νΐΙ 

5—14  βΐ  ί1).  23—30  ροδίΐΒβ,  βΐ  νβΐ  ίη  θΟίΙβπι  ρ.  228,  30 — 
229,  5,  υΐί  ίηθρίυηι  ίΠυίΙ  ονχ  ωσπερ  ^Αλέξανδρος  όιαβάλ- 
λεται  φάΰκων  προς  την'^Ήραν  οτί  ^Ολυμπίας  αντον  εκ  /άιος 
άνελομένη  τοντο  αποκρύπτεται,  δ0Γί1)βη(1υηι  Αία  διεβαλε 
προς  την  "Ηραν  φάακων  οτί  κτλ,  βχ  ρΓθβΟθίΙθηΙϊΙιυδ  βΐ  Ρΐα- 
ΐ3Γθ1ιί  Αΐβχ.  0.  3. 

6Γ&νίθΓ3  νίΐί»  δυηΐ  ρ.  361,  20:  ΕλπΙς  γαρ  εν  απορρψ 
τοίς  ετι  ζώΰι  παραμυ&ιον ,  υ1)ί  απόροις  τοις  Β6Γη1ΐ3Γ(1γ  Αη- 
η3ΐ.  ΒβΓοΙ.  1831,  ρ.  339.  Εΐ  ιΊ3.  132:  ^Ηπαρ  καΐ'οαον 
νπερ  ήπατος  δια  πνενμονος  επΙ  καρδίαν  περατονται  καΐ 
δι,εφΐκταί,  ρΓο  διεΰφιγκται  ^  υΐ  οοΓΓβοΙυπι  3(1  Τΐιβδ.  δ1θρ1ΐ3ηΐ, 
ρ3Πΐβη^αβ  ρ.  265  ,  13 :  Τον  Φράβυ^ον  επειρηφιζον  νι,κάν 
μεν  είδεναι^  νίκτ]  δε  ουκ  είδεναυ  χρησϋ-αι^  ρΓΟ  επεφημίξον, 
ιιί,  Κυΐιηΐίβηίαδ  3(1  Τίηι.  ρ.  198  3ρυ(1  §Γ3ηιπι.  Ββΐίΐί.  Αη.  ρ.  55, 
13  επιφημίζων  ΓβδΙίΙυίΙ  ρΓΟ  επίψηφίξων^  βΐ  3ΐί1)ί  ρεΓηιυΐ3ΐα 
δαηΐ  1ΐ3βο  νβΓΐ)3.  Νθο  ρ.  242,  29:  Τοιαύτα  ΰτρατόπεδα 
καταλνειν  βνμφέρει  χρόνω  τρίβοντα  τον  πόλεμον,  δοπρδίδδο 
ϋΐυηι,  δ6(!  (^υοά  θ§ο  δοπρδΐ  χρονοτριβονντα  (1αΙ»ίΐ3ΐ3ίΙ  ηίδί  ςυί 
βΙΪΒηι  Ρ]ιιΐ3Γθ1ιυηι  03ΐΙ)3θ  ο.  15,  χρόνω  τρίβειν  3υΙ  τρίβειν 
χρόνω  τον  πόλεμον  ρρο  βο  (^ιιοά  3ΐίΜ  1ΐ3ΐ3βΙ  χρονοτριβειν  δοπ- 
ρδίδδβ  0Γθ(ΐ3ΐ.  1.βνίθΓ3  δυηΐ  ρ.  219,  3:  Των  δε  ικανούς 
είναι  τονς  αιχμαλώτους  λεγόντων  <^υθ(1  3ά(1ί(1ί  τους '  βΐ  ί1). 
31 :  Ου  παραιτηβομαι  τοις  άλλοις  ατυχών  οοηϋοίο  ΰυνατυ- 
χών,  υΐ  ρ.  220,  3 :  Τούτων  ακούων  6  βαβιλευς  την  τε  ιρυ- 
χην  επα&ε  και  τοις  λεγομενοις  απαϋ•ώς  ίπεδάκρυαε^  οοΓΓβχί 
ΰυμπαΟ^ώς.  Εΐ  ρ.  222,30:  Καϋ'άπερ  οι  τω  Ααρείω  ΰυατάντες 
ίπι  τους  μάγους  ήΰαν  επτά  και  οι  πολλοίς  υατερον  χρόνοις 
^Αρΰάκη  κατά  Μακεδόνων  ΰυνεγερ'&εντες  ϊαοι  τον  άρι&μόν 
ετυχον^  \ι]ή  Άΐ>1ϊ\ΐ5  νΙάβΐΜΓ  ΰυιαγερΟ^έντες'  223,22:  Πρεβ- 
βειαι  πανταχόθεν  αυνέβαινον  καΐ  ατεφανοι  πολλοί  χρυΰοι,  οϊ 
αυτω  παρά  των  εϋ'νών  άνεκομίξοντο,  υΐ3Ϊ  (Ιβίβνί  οΓ,  ςυυιη  ΰτε- 
φάνοις  ηοη  οοηνθηί3ΐ  βυμβαίνειν,  Εΐ  ρ.  239, 12 :  Ευΰ-υς  πολύ 
το  βάρβαρον  διεφαινον  ^  δοπρδί  ρΓΟ  πολύ  τί,  ιιΙ  ρ3υ11ο  ροδΙ 
πολύ  το  επιφυόμενον  ην  πολέμιον  γένος  βΐ  252,  16:  Πολν 
το  φιλόδωριν  ες  αυτούς  ην.  Ρ.  249,  30:  Ο  μεν  Μακεδών 
Φίλιππος  άναζευγνύναι  μέλλων,  είτα  πυϋ'όμενος  ως  ου  δυ- 
νατόν^ άνέζευξε  τούτ  ειπών  ^  ως  ούδεν  βαΰιλέως  άτυχεΰτε- 
ρον,  υδίΐ3ΐιιηι  ϊη  Ι3ΐί  Ιοοο  τοαοϋτ'  νεί  τοαούτον.    Ρ,  252,  1 : 


ΧΓ^νΐΠ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

Πάντα  εφ'  εαντονς  ορώντες  κείμενα,  80Γίρ8Ϊ  ρρο  εαυτούς,  βΐ 
ρ.  261 ,  16  :  ^Α^γεί  τοίς  περί  την  ανλην  επαγγελΙων  αλψ 
^εΟτερον  πόλεμον  \\νο  άηαγγέλλων  267,  31:  Και  οί  πα- 
ρόντες τούτων  λεγομένων  τάς  μεν  κεφάλας  επεΰειον  τΐανχτΙ 
και  δεδοικότες  ρρο  άπίΰειον,  ψιοά  Θ8ΐ  βχουΙβΓβ*  269,  32: 
Τους  κατηγορηβαντας  ως  παρρηΰίαν  έχοντας  έπι^νεβαν,  Γβ- 
δΐίΐυβικίαπι  νί(1βΙιΐΓ  υδίΐΗίαιτι  αγοντας. 

Μ\η\ΐΒ  ({ΜΆϊΆ  ΙιΟΓίιιη  άβ  €[υίΐ3υ8  (Ιίχί  ίιίδΙοποοΓυΐΏ  ίΓ3§ηΐ6ηΐ3 
(1βρΓαν3ΐα  8ΐιηΙ  ςα&β  8βο[ααηΙιΐΓ  ΒγζΗΐιΙίηοΓυΐΏ.  ΟαδΠί^υοηι 
ΙιΟΓυηι  ιηββίδ  €[«3111  ίΠοΓυηι  (1ϋ1)Ϊ9  βδΐ  βπιβη(ΐ3ΐΐο  ρρορΙβΓ  ίρ80 
ΓϋΐΏ  θΓ3ΐίοηβηι  36νί  ΒγζδηΙίηί  βΐ  3^  1)3Γΐ)3Πβηι  νβρ^βηΐίδ  νίΐΐο 
Γϋΐη  ηοη  ίηιπιιιηβπι,  ιιΐ  βΙΪ3ΐΏ  υ1)ΐ  Γβοΐ3  ουπι  νίΐίοδΐδ  3ΐΙβΓ 
ηβηΐ,  3η  3ΐΙβΓ3  βχ  3ΐ1βπδ  δΐηΐ  οοΓΠ§βη(ΐ3  ηοη  δ3ΐίδ  αοηδίβΐ 
Νοηηα1ΐ3  Ιαπιβη  άβ  ^θηβΓβ  Ιιοο  πΐ3ηϊίβδ1υπι  βδΐ  ηοη  βδδβ  ίβ 
Γβη(ΐ3,  υΐ  Ρπδοαδ  ρ.  347,  4  ηοη  δοπρδίΐ  δωη,  ψιϊ  ρ.  319 
31;  331,  12  δοίη•  276,  14;  280,  14;  295,  19  γνοίημεν 
305,  7  γνοίη-  βΐ  296,  1;  308,  24  δοιεν,  342,  15,  ενδοιεν 
ΜΪΓυηι  6ΐί3ΐη  δι  ρ.  284,  27  δοπρδβπΐ  ει  μη  εκδοϋ-ειεν  η  και 
δο&εΐεν,  άφε^είηβαν  δε ,  ρΓΟ  άφε&εΐεν,  υΐ  άποδο&εΐεν  ΓβάίΙ 
ρ.  286,  31,  61  εκδο^εΐεν  βδΐ  ρ.  282,  27 ;  269,  17  βΐ  ενλαβη- 
&ειεν  ρ,  287,  11.  Νβηι  (}υο(1  ρ.  285,  23  πίατεις  δόντων  ως 
παρ  αντοΐς  οι  παίδες  ουκ  εΐ'ησαν  Νίβΐίαίιπυδ  δΟΓΪρδίΙ  ρρο  ει- 
αααν,  β^ο  ίη  Γβ  ίηοβΓΐ3  ρΓ3βΙυ1ί  ΗοβδοΗβΙϋ  εΐΰίν.  Ν3ηι  ςιιαπι 
βΙί3ηι  3ριΐ(1  ΗβΓοϋοΙυπι,  ΤΗιιογίΙίίΙβηι ,  Χεηορίιοηίβηι  ηΐΐοδςυβ 
3ηΙϊςαΐθΓβ8  Θ3ΐ1βηι  οβπιβΙαΓ  ίη  1ίΐ3Π8  οοηΓαδίο  ΐρδίςαβ  ΗοηιβΓΟ 
δβαιβΐ,  υΐ  (Ιίχί  ρΓ36Γ.  3(1  Οΐοά.  νοί.  5,  ρ.  XII  ίΙΚιΙβ  δίΐ  ΓθΓηΐ3 
οηιηίΐίϋδ  Ιιίδ  ίΐ3  οοηνβηίβηδ  αΙ  ίηιρβΓ3ΐΐνί  ίη  ωααν,  ηβ  3ρυ(1 
ΓβοβηΙΐοΓβδ  (^αΐίΙείΏ  1αΐ3  θδΐ  Γιϋβδ  1ΐΙ)Γ0Γυιη.  διίδρθοίυπι  β1ί3ηι 
εδεδίεααν  ρ.  286,  13,  ιιΐ  ρ.  284,  25  άποδράντας  Ρπδοο 
ηοη  ΓβοΙΐυδ  ί1ΐ3ΐιιιη  νίίΙβΙπΓ  (ϊυ3ηι  Α§3ΐΙιΪ3β,  ουίιΐδ  νβΐ  Ιί1)π  ιηβ- 
ΙίοΓθηι  ίοΓΠΐ3ΐΏ  δυρρβ(Ιίΐ3ηΙ.  Οαο(1  ρ.  277,  1  Νίβΐυΐιπαδ  δοπ- 
ρδΐΐ  ΰννψΰαν  ρΓο  οννηβαν ,  ΓβοΙΐυδ  ίθΓΐ3δ8β  δθπΙ)ίΙιΐΓ  ΰνντΙ- 
οαν^  βίδΐ  ΆΪώΊ  βδΐ  3ρυιΙ  ΡΓΪδουηι  επανήεααν  βΐ  διεξψβαν  βΐ 
προαηεσαν,  υΐ  σνντιειμεν  ρ.  300,  25,  βΐ  διεξψιμεν  ρ.  321, 
6,  ΓβοΙίαδ  -'τίμεν^  ψιατη  διε^ψμεν  ρΓ3βΐ363ΐ  €0(1βχ  Μοη30.  βΐ  δϊ- 
ιηίϋΐβΓ  ρ.  281,  1,  επάνεισι  ίη  ίπανίηΟι  δίΐ  (ΐ6ρΓ3ν3ΐιιηι ,  υ1)ΐ 
οοΓΓβχίΙ  ΝίβΙαΙιπαδ  ρ.  141,  3.  Νβο  Ρπδοο  Γβΐϊηίΐιιβηάυπι  ρυ- 
Ι3νΐ  κατενεγγνηαε  ρρο  κατηγγνηΰε  ρ.  329,  1;  339,  17,  ίη 


ΡΚΑΕΕΑΤΙΟ.  ΧΙ.ΙΧ 

Μοηαοβηδί  η.  185  ρποπ  Ιοοο  χατενεγυηΰε  δοπρίαηι.  Νβηι  βΐί^ιη 
ΜβπΒΠίίΓΟ  ρ.  297,  6,  υΐ3Ϊ  ΓβρβΙίΙιιπι  &1)  δαίά»  παρενεγγνησε, 
Γβδίίΐαβηιΐϋΐη  νΐάβίαρ  παρηγγνηβε,  βΐύ  ίάβηι  οο(Ιβχ  δβΓν^ΐ  ίΙΙυΛ 
π<χρενεγγυηαε  ρ.  302,  4,  ({αοΛ  ΙβΠίο  Ιοοο  ρ.  373,  20,  ίη 
τΐαρενεγνηΰε  ιιιυΐ3ΐ  αΙΙβΓ  Μυηθοβηδίδ  η.  267,  ςααδ  ίηβρίίαβ 
νβΐ  ϋΐοηί  Οαδδίο  ϋΐ&ΐ&δ  οοηδΙαηΙβΓ  βρυά  ίΐίαπι  βΐ^οΐβνΐ,  βΐ  αΐίο 
ηιιρβΓ  Ιυοο  αρικί  Ιοδβρίιυιη  3]3θΙβη(ΐ3δ  (Ιϊχί.  Νηιπ  κατηγ- 
γνηαε  1ιαΙ)βηΙ  νβΐ  ιιιυΐΐο  ΓβοβηΙϊοΓβδ  Βγζ3η1ίηΐ,  ηβϋ  ιιιβΙίοΓ 
νίίΙβΙαΓ  αΐΐβπυδ  ΓοηπΒβ  Γκ1β3  πραιΐ  ΖοηαΓ3ΐη,  ϋβ  (^ιιο  άίχί 
ρΓ3β£.  νοί.  1 ,  ρ.  VI.  Νβο  ^αί  ρ.  302 ,  6 ;  339,  19  δοπρδίΐ 
εγεγαιιηχει,  βΐ  αϋα  βοιίβηι  πιοάο,  αΐ  ρ.  328,  15,  ανι^εβεβψκει, 
ΆΜί  ρ.  326,  3  δΟΓίρδβΓδΙ  το  βαλλάντιον^  εν  ωπερ  εμβεβληκε^ 
ο  Βίγίλας  το  χρνΰίον ,  α1)ΐ  εβεβληκεί  δοπρδί,  3υΙ  ρ.  330, 
28,  γεγκμηκεί  3υΙ  ρ.  326,  31  χαΟ-εατηκεί ,  3αΙ  ΐΐ).  23 
εκδεδωκεί,  χώ'ι  §υά\Ί\18  νίΐίυιη  οοΓΓβοΙυιη  ΐηΙβΓ  υηοοδ.  Μβηι 
ρ.  342,  24,  ηοη  δθπρδβΓ3ΐ  τω  ΠαρΟ^ναίω  μονάρχγ,  δβ(1  μον- 
«'ρχω,  υΐ  ρ.  336,  30,  τον  μόναρχον  των  ΠαρΟ^ναίων  337, 
4,  6  των  Πάρ&ων  μόναρχος'  343,  19;  344,  8,  ό  Περαών 
μόναρχος.  Νβ(}υ6  ΠαρΒ^ναίω  Ρπδοΐ  νίίΙβΙυΓ,  ςαο(1  ςαυίΏ  Ιιίο 
Παρ&υαΙων  οοΓΓΪ^βΓβΙ  Νΐθΐίΐιΐιπυδ  ρ.  159,  19,  ίηΓρβ  ρ.  343, 
15,  του  ΠαρΟ^ναίου  μονάρχον  ΙϋΙίΙ  ρ  219,  17.  1(1θιώ  ρ. 
303,  30  ευργιματος^  ηοη  ευρέματος^  304,  17,  αργυρούς,  ηοη 
άργυρεος  δθπρδβΓ3ΐ,  υΐ  άργυραις  301,  17,  άργυροίς  βΐ  άργυ- 
ραΐ  316,  24,  28,  χρυΰών  312,  1,  ίοΓΐ3δ8β  β1ί3ηι  πώμα  ρ.  300, 
11,  υΐ  303,  5;  312,  11;  316,  28,  εκπωμα,  Εΐ  ρ.  328,  21, 
ηοη  των  προς  Άττίλαν  λυ&ίντων  διαφορών,  δβά  διαφόρων^ 
υΐ  ρ.  281,  20,  τους  τα  διάφορα  λυβοντας'  ρ.  338,  3,  περί 
των  διαφόρων  ΰυνέβηβαν.  Εαηάβηι  ρ.  277,  1  δοπρδίδδβ: 
Ή  ^£  πόλις  τών  εν  ^Ιλλυρία  Μυβών  προς  τω  "Ιβτρω 
κειμένη  ποταμώ  αντίκρυ  Κωνβταντίας  φρουρίου  κατά  την 
ετέραν  οχΰ•ην  διακειμένου  ρΓΟ  κειμένου^  \ιί  κειμένη,  νΐχ  ΟΓβ- 
(ϋΐ3Ϊΐ6  νίΐβΙυΓ,  βίδί  ίίΐβιη  Γβ(1ΐΙ  ρ.  304,  20:  Τα  βαΰίλεια, 
οντά  τών  άλλων  υπέρτερα  και  εν  υψηλω  διακείμενα  χωρίω, 
ιιΐ  ηιοάο  Ιιοο  ηιοιίο  ίΐΐηά  1ΐ3ΐ)θΙ  Ζοδΐπΐϋδ,  1,  5,  5:  Τοις  πορ- 
ρωτάτω  που  διακειμένοις  επικουρηααι '  1,34,3:  Την  λί• 
μνην  η  κατά  δυτικας  τροπας  Βυζαντίου  προς  τω  Πόντω 
διάκειται,  8&ά  επΙ  λόφου  κειμένη  2,  18,  4,  βΐ  πόλιν  εν  δε^ια 
πλέοντι  τον  Ευφράτην  κειμένην  3,  15,  4,  βΐ  δοΐιοΐ.  ΑροΙΙ. 

ΗΙ8Τ.  ΟΕ.  ΜΙΝ.  Ι.  (1 


Ι.  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

ΚΗ.  2,  12,  11 :  -ίί  (?£  ΣερβωνΙς  λίμνη  δίάκειταί  περί  το 
Πηλουΰίον  της  Αιγύπτου.  ΤιάΒΏίην  ϊ^ίΐαΓ  βΐΐαηι  ΗΠΐΐηυίοΓβδ 
Βγζ3ηΙίηί8  διακειΰ^αι,  δΐο  (Ιΐχίδδβ  ρρο  κείΰϋ-αι,  βΐΐαηίδί  ΜβΐΏ- 
ηοηΐ  0.  41  Ηοο  ίηίαΐβπΐ  ΡΗοΙίυδ;  'Τπο  δε  τον  Άδιανον 
"Ολνμτνον  δίέκείτο  αυτή ,  ςιιοίΐ  βΐίθΐη  Τΐιυογάίίΐί  7,  85 :  ^Vί- 
κρών  πολλοίς  επ  αλλήλοις  ηδη  κειμένων,  ίη  υηο  βΐ  ΐη  ρΐα- 
π1)ϋ8  Οίθ(1θΓθ  12,  61;  14,  98  βΐ  Ιοδθρίιο  ΑηΙ.  ΙαίΙ.  3,  6,  7; 
3,  7,  6,  υΙ»ί  ςυοιΐ  βχ  νίοίηΐδ  ΓβρβΙίΙυηι  νθΛίδ  διαφέροντες  βΐ 
διαρρειν,  ΓβίβΙΗΐϋΓ  δίιηρίίοί  κειμένας  3,  6,  6,  ρΓΟ  κείΰ^αι  Ίη- 
ΙυΙβΓυηΙ  Ιί^Γαπΐ,  βΐ  ΡΙιοΙίο  ςαίοΐβιιι  ΙβπιβΓδπυιη  δΐΐ  βπρβΓθ, 
φιοά  }ΐθ1)βηΙ  Νίοβρίι.  Οθΐΐ.  Η.  Ε.  νοΙ.  2,  ρ.  780,  0:  Κώμ7] 
αντη  εν  ττ)  Κννηγίκτί  %(άρα  διακείμενη•  Ζοη9Γ8δ  νοΙ.  2, 
ρ.  180,  Α:  Φρούριον  ον  πάνυ  τι  διακείμενον  μηκοΟ^εν 
188 ,  € :  Τον  κατ  αντίκρυ  διακειμένου  πορ&μοϋ '  Οθίΐρβ- 
ηυδ  ρ.  132,  0:  Σκνλλαν,  ψις  εν  ϋτενω  τόπω  διακείμενη 
υποδέχεται  τα  του  'Λκεανοί;  ρεύματα '  594,  Α :  Η  κατά  το 
Χαρΰιανόν  διακείμενη  πόλις'  3ηοη.  ίη  Βοΐδδ.  Αηβοίΐ.  νοΙ.  1, 
ρ.  418,  11:  Κατ^  αντίκρυ  διάκειται  η  Βενεβεντός,  βΐ  3ΐϋ. 

Είδϊ  ΡΓίδουδ  ΐΉοάο  διαλέ'ξομαι  άϊάΐ,  ιηοίΐο,  δβ(1  δβηιβΐ  Ιαη- 
Ιυιη,  διαλεχ&ηβομαι ,  ηίΐιΐΐΐ  Ιβιηβη  θδΐ  ςυοά  ρ.  347,  29  1β§ΐ- 
ΙαΓ:  ΕϋεΰΟ'αι  γαρ  αυτών  ραδίως  ούτως  επιμέλειαν,  ες  τους 
κληρουμένους  και  ουκ  ες  πάντας  αποβλεπόντων  των  ΰτρα- 
τηγών^  οΐπερ  ες  φιλοτιμίαν  ορώντες  προς  την  αυτών  πάν- 
τως άμιλλη%•ηαονται  κομιδην.  Νθΐη  βίδί  ημιλλη&ην  άϊούητ 
υΐ  ημιλληΰάμην^  ηβΐΏΟ  Ιβηίθη  (Ιίχΐδδβ  νίάβΐυρ  άμιλλη^ηΰομαι, 
ψιοά  ΜθΠδηάΓΟ  ΓΐιβΙοπ  νοΙ.  3,  ρ.  235,  12  βιΐ.  \ν8ΐζ.:  Μιμή- 
ΰεται  τον  'Ραδάμαν&υν ,  αμιλληβεται  προς  τον  Αίακόν,  ίη- 
ίβΓΐ  οοίΐβχ  ΡβΓΪδ.  Νοίίοβε  βί  ΕχΙν.  νοΙ.  14,  ρ.  159,  ςιιί  άμιλ- 
λη&ηβεται,  υΐ  δ&θρίδδΐηιε  1ΐ1)π  ίη  Ι3ΐί1)υδ  ί3ΐ1ϋηΙ  θΐ  ρθ003ηΙ. 

Νβςαβ  οοηδίΓαοΙίοηβδ  ΡΓίδοο  ροδδυηΐ  ΐιηρυΐβπ  Ιιυίυδ- 
ηιοάί  υΐ  ρ.  332,  18 :  Έφ'  οβον  6  Μαξιμΐνος  την  Θηβαίων 
εγκαταμένοι  χώραν  ρρο  τ^  —  Χ^9^^  ^^  φ^β  ρ.  301,  6, 
εγκαταμείναντες  ταις  καλύβαις  343,  13,  ο  ίέ  Κωνΰτάντιος 
ττΙ^Εδέΰση  εγκατέμεινεν ^  βΐ  ουπι  ρΓ3βροδίΙίοηθ  ρ.  304,  21, 
εν  τοις  Όνηγηΰίου  εγκατεμείναμεν.  Ιρδίυδ  3η  βο1ο§3Γϋ  δίΐ 
ςιιοίΐ  βδΐ  ρ.  304,  21 :  Έβιόντα  τον'Άττίλαν  άπηντων  κόραι, 
οιιίαδ  οοηδίΓαοΙΐοηίδ  ςυ3θ(ΐ3ηι  δυηΐ  3ρυ(Ι  ΓθοβηΐίοΓβδ  βχβηιρΐ3, 
ίηοβΓίυηι.     Οιιί  ρ.  326,  14:   Ον  λύαειν  ούν  την  αιτίαν  εφη 


.ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι,Ι 

των  ^ς  αυτόν  ήμαρτημένων^  εΐ  μη  γε  τον  εννονχον  εκπέμιροι 
προς  κόλαΰίν  ^  βΐ  340,  14  δοπρδΐΐ:  Μη  άλλως  τον  πόλεμον 
τιατα&ήοείν  απείλουντος^  είμηγε,.  δοΟ"ΡΙ^  βΐϊ&ιη  ρ.  276,  12: 
Αυειν  την  προνττάρχονΰαν  είρηνην  απειλών^  ει  μη  γε . .  εκ- 
δοΐεν^  δΟΓΪρδίδδβ  νΐάθίαρ  λνσείν,  βίδί  ρ.  327,  29  θδΐ:  Φνλάτ- 
τενν  την  είρηνην  επί  ταΐς  ανταΐς  εττώμνντο  ΰννΟ•ήκαίς,  ανα- 
χωρεΐν  δε  καΙ  της .  .  γης^  εΐ  μη  γε  'ΡωμαΓοι  .  .  δέ'ξοιντο. 
Αίςαβ  βΐίβιη  οοηίαηοΐίνυπι  τβΓβΙΙυηΙ  Ιι&βο  βχεηιρίόΐ  ςυαιη  Ιοοο 
δβοιιηάο  ΙιιΐΏ  Ηΐδ  ρ.  312,  16:  "Ω,ΰτε  μη  ανεχεβ&αι  δικαίων 
λόγων  ^  ει  μη  προς  αντον  (νβΐ  ροΐίαδ  αυτόν)  νομίΰη  νπάρ- 
χειν  αυτούς^  (α1)ΐ  οοάθχ  267  νομίβει^  Υϊάηϋ  άϋΐΐβ  ρρο  νομίσαι, 
ιιΐ  ρραβοβδδθΓθΙ  10,  τνόλεμον  καταγγέλλειν ,  ει  μη  γε  αυτω 
Σίλβανος  η  τα  εκπώματα  πεμφ&είη ')  βΐ  ρ.  329,  2 :  Τιμω- 
ρηΰειν  γαρ  αυτνι^  ει  μη  καί  τα  της  βαβιλείας  απολαβή  ακη- 
πτρα  (ςυιιηι  ρ.  285,  16  δίΐ  ους  ει  μη  άπολάβοιεν^  ουδέ  τους 
νόμω  πολέμου  %τη^έντας  αποδώΰειν)"  347,  8:  Έτοίμως 
ϊχειν  πάντα  ποιεΐν^  εϊ  γε  νπαηονοόμενοι  αυτω  παραγενων- 
ται,  υ1)ί  παραγίνονται  οοάθχ  Μοηβο.  παραγενοιντο  ΒθΓπΙΐΗΓίΙγ 
Αηη3ΐ.  ΒβΓοΙ.  1831 ,  ρ.  341,  υΐ  ίαβραΐ  ί1).  4,  ει  μη  γην  δοίη, 
βΐ  290,  39  βδΐ  παραδωΰειν  υπιβχνειτο^  ει  γε  επιεικές  τι 
βουλεύβαιντο,  βΐ  287,  24,  ει  γε  περιίδοι,  ελοιτο  δέ'  307, 
8,  ει  μη  ζατά&οιτο'  349,  5,  ει  μη  άφε^οιτο'  377,  11, 
ει  γε  άπ6ΰ•οιτο  η  άφέλοιτο.  νίοίδδίηι  ρ.  319,  30:  ""Άν  αυτω 
γυναίκα  εϋπορον  δοίη  Ρπδουδ  δΟΓίρδίδδβ  νίάθΙιΐΓ  δω  ,  9ϋΙ  ει, 
\χΙ  ρ.  320,  20,  ει  των  ζάπλουτων  αυτω  κατεγγυη&είη  γυνή, 
Μαΐΐο  ιηίηαδ  βί(1βιΐ)  οοηνβηϊυηΐ  δοΐοθοίδίηϊ,  υΐ  ρ.  286,  10: 
^εΰπότου  ηγοϋντο  πρόαταγμα,  όπερ  αν  εκείνος  παρεκελεύ- 
αατο,  υΜ  άβίβνί  αν,  υΐ  ρ.  282,  27,  επί  τοΐαδε  εαπένδοντο 
όπως  εκδο^εΐεν  μεν  αν  τοις  Ονννοις  οι  φυγάδες,  ιώΊ  οοηβρ- 
ιη&νίΐ  οοηίβοΙυΓΗΐη  οοιίβχ  Μοηδοβηδΐδ. 

Νβ  3ρυ(1  ΡΓίδουιη  ςυΐάβηι  ΓβΓθΐκΙιιιιι  νίάβη  ροδδίΐ  ρ.  290, 
19:  ^Ημών  δε  ες  έτερα  τρεψάντων  τον  λόγον  και  φιλοφρο- 
αύνΎ]  τον  υφών  αυτών  καταπραϋνάντων  ^υμόν,  ρρο  υφών 
νβΐ  αυτών,  ςαυιη  αφών  αυτών  δΐΐ  ίίίειη  ςαοά  εαυτών^  ςυίρρβ 
ςαί  Γθοίβ  (ΙίχβΓΪΙ  ρ.  305,  20:  ΚαΙ  ου  ραδίως  τις  υφών  ελλη- 
νίξει  τ^  φ(ονη,  ρΓΒβδβΓίΐπι  ςιιυιη  βΐϊθΐη  ]ΐ1)π  ίΙ&  νΒπβηΙ  υΐ 
Μβηαικίπ  ρ.  356,  4  Νίβ^.  :  ^Αφηκε  καΐ  ταΐς  υφών  αυτών 
ηγεμονίαις  ενεβίβαΰεν  αν&ις,  υΜ  οοάβχ  Μοη3θ.  η.  267  οιηίΐ- 


Ι.ΙΙ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ΙΐΙ  αυτών,  βΐ  ΡΓΪδουδ  ίρδβ  ΓθοΙβ  υφών  αυτών  (ΗχθίϊΙ  ρρο  εαυ- 
τών ρ.  277,  7:  Τους  ^Ρωμαίων  πρεοβεις  της  βφών  αυτών 
αξίας  προνοουμένους'  293,  4:  ^Απεκρίνατο  τον  υφών  αυ- 
τών ηγουμένου  ετΐίταγμα  εϊναι'  300,  31:  Προς  αφάς  αυ- 
τούς καλούντες  ύπεδεχοντο'  βΐ  α1)ί  υΐΓυηΐ(|ΐιβ  ΙοουΐΏ  ΙιβΙβΙ 
ρ.  307,  19.  δθά  ΓθάίΙ  νΐΐϊυηι  ρ.  293,  23:  Έφάβκομεν,  εϊτε 
τα  είρημίνα  τοις  Σκυ^αις  είτε  και  έτερα  ηκομεν  ττρεΰβευό- 
μεΐ'Οί,  του  υφών  αυτών  7ΐγουμενου  την  τζεναν  είναι,  καΙ 
μηδαμώς  άλλοις  τούτου  χάριν  διαλεχΌ-ηβεΰ^αι  •  302 ,  2 : 
Ου  της  πρεΰβείας  ένεκα,  άλλα  οίκειότητος  χάριν  άμα  ΰφί- 
ϋιν  αύτοις  την  πορείαν  ποιούμενοι '  345  ,  28 :  Και  η  μεν 
υφών  αυτών  πρεββεία  εν  τοιΰδε  ούοα  άπρακτος  επανι^ει, 
βΐ8ΐ  ταΓδίΐδ  δίΐΏρΙβχ  ροηίΐ  ρροηοπιβη  υΐ3ί  άαρίίοί  βΓ3ΐ  Ιοοαδ. 
ϋικίβ  3ρρ3Γ6ΐ  ηβδοίνίδδβ  βιιιη  ςυοηΐϋ(1ο  Ιΐ3βο  (ΙίίΓβΓαηΙ,  ^ιΐ3β 
βρυίΐ  νβΙθΓβδ  3θοαΓ3ΐβ  (ΙίδΙίη^ιιιιηΙαΓ,  βίδΐ  3ριΐ(1  Ιιοδ  φΐθ€[αβ 
δ3βρβ  ιη3ΐθ  3(1(1ί1υΐϊΐ  αυτός,  άβ  ({\ιο  άίχί  ρΓ3βί.  3(ί  ΡοΙγΜαηι 
νοί.  1.  ρ.  ΧΙ.νΐΙΙ.  ΝονΐΙϋ  νβρο  δοπρΙΟΓβδ,  ϋΐ  1θ3πηβ8  Εριρίιβ- 
ηίθηδίδ  ρ.  377,  16,  Ηυίυδ  βά.,  \ι\ή  ΰφίαιν  αύτοΐς  ηΐ3ΐβ  ρΓΟ 
3ΐΙβΓαΐΓ0 ,  1ΐ3θο  οοηίυικίϋηΐ. 

Ιάβηι  ΡπδΟϋδ,  ςηί  ρ.  292,  17:  Άμφι  δείλην  οψίαν  δει- 
ηνον  ημών  αίρονμένων  δοπρδϊΐ,  νίχ  ίΐ).  24  δθπρδθΓ3ΐ :  Παρα- 
γενομένων  δε  ες  τάς  ^Αττίλα  ΰκηνάς  άμφΐ  ενάτη  (θ'  οοάβχ) 
της  ημέρας  ωρα,  δβ(1  ένάτην  ωραν,  ηί  ΜβηβηοΙβΓ  ρ.  319,  2δ 
Νίβΐ). :  "Αμιλλα  μέν  τις  γέγονε  πρότερον  αύτω  τε  και  τοις 
άμφΐ  Θεοδώρω  και  Ζαχαρία  περί  του  οπού  δέον  ποιηΰα- 
6ϋ•αι  την  ξυνέλευσιν ,  ίιΐβιη  δοπρδίδδβ  νίοΙθΙϋΓ  (}αο(1  ρ.  413, 
13:  Οι  άμφί  Ζαχαρίαν  τε  και  Θεόδωρον  384,  15:  Τους 
άμφΐ  Ζημαρχον.  Ν3Πΐ  1ΐ1)Γ0Γυηι  βάβκι  βχί§υ3ΐιι  3Γ§υίΙ  (}υο(1 
ΐΐι.  ρ.  370,  6  νβΐ  υΙβΓςυβ  038αδ  οοηϊυηοΐυδ:  Ταύτα  μεν  ούν 
επί  τινι  διέμεινε  χρόνον,  υ1)ΐ  Ηοβδοΐιβίίυδ  ίη  ΐΏ3Γ§[ίη6  τινά<, 
υΐ  βδΐ  ρ3α11ο  3η1θ:  Τούτο  διεΰωΰ-η  επι  χρόνον  ηκιβτα  ολί- 
γον. 8β(1  Μοη30θηδί8  η.  267  έπί  τινι  διέμεινε  χρόνω^  οιιί  (Ιϊδ- 
δίιηίΐβ  Ιιοο  Ευη3ρϋ  ρ.  79,  4  Νϊβΐ).:  Πατρός  επι  χρόνω  πολλά 
χρι^^ατα  ΰεΰωρευκότος  βΐ  α1ί3   ίη  Τίιβδ.  δΐβρ1ΐ3ηί  ν.  χρόνος 

0ίΐ3ΐ3. 

§6(1  ρΓβθΙβΓ  Ιΐ3θο  δβΓΟίοηίδ  νϊΐία  βΐίβηι  3ΐί3  ηοηηιι1ΐ3  γθ- 
1ίοΐ3  δΐιηΐ  3ριιά  Ρπδοαίϊΐ ,  νβίαΐ  ρ.  276,  30:  Έβούλετο  κα^ 
Επιγένην  ό   Πλίν&ας  ΰυμπρεΰβεύειν   αυτώ   ώς  μεγίατην 


Λ 


ΡΚΑΕΓΑΊΊΟ.  ΕΠΙ 

επΙ  ΰοφίκ  δό^αν  επιφερόμενον.  υΐ)ί  υβίΙ&Ιιιηι  ίη  ΙαΗΙίυδ  άπο- 
φερόμενυν  ρβΓ  επΙ  ίη  ΒΐΙβΓυΐΏ  νίάβΙαΓ  (1βρΓ3ν3ΐυιη. 

Ρ.  282, 25 :  "Οτι  μετά  την  εν  Χερρονήΰω  μάχην  ^Ρωμαίων 
ηρος  Οϋννους  εγίγνοντο  υμΪ  αί  βυμβάΰει,ς  Ανκτολίον  πρεβ- 
βενοαμένον ,  Ιιουά  άαΜβ  5οηρ8βΓ9ΐ  τιαιναί.  ΚβίβρυηΙυΓ  βηίιη 
1ΐ360  3(1  ρποΓβδ  ΐηί1αοΪ38,  (1β  ςυί1)υ8  ρ.  277. 

Ρ.  313,  30  ςιιοά  β8ΐ:  Αίτη  δε  αντψ  (ΑΐΙϊΐ3β)κοτί  η  εαϋ^ης 
ετνγχανεν  ονΰα,  μηδέν  των  οίΐλων  πλην  τον  %α^αρά  είναι 
διαφνλάττονοα  ^  8οη1)θη(1αΐΉ  Θ88β  διαλλάττονΰα  ηβιηο  άαΐ3ί- 
Ι3ΐ3ί1  ςαϊ  οοηΐιιΐθπΐ  ΡΙιγΙβΓοΙιυηι  3ρυά  Αΐ1ιβη3βυΐΏ  12,  ρ.  521, 
Β :   Μηδ^  εΰ&ψί  περιέργω  %ρη6%αι_  καΐ  διαλλαττονΰτι. 

Ρ.  329,  24:  "Οτι  τω  ^Αττίλα  ην  τον  προς  Φράγγονς 
πολέμον  πρόφαΰις  η  τον  υφών  βαΰ ίλεως  τελεντη  καΐ  η  της 
οιρχης  των  εκείνον  παίδων  διαφοράς  τον  πρεαβντέρον  μεν 
^Αττίλαν^  τον  δε  νεωτερον  ^Αίτιον  επί  ΰνμμαχία  επάγεΰϋ^αί 
εγνωκότος^  δΟΓΪρδβΓδΙ  η  περί  της  άρχης  διαφορά. 

Ρ.  340,  30:  Όπερ  ετι  μάλιΰτα  εκάκωαε  τα  εν  τί^  εΰπέρα 
^Ρωμαίων  πράγματα^  ΐίΐθΐη  1ΐ3ΐιϋ  (1υΐ3Ϊθ  δθΓίρ8βΓ3ΐ  ςυοά  3ΐίΙ)ί 
οτι  γαρ  μάλιΰτα  προβήν  αντω  το  μη  φείδεα^αί  χρημάτων. 

Ρ.  344,  16:  Ενλαβηϋ•εΐ6α  η  γννη  μηποτε  ο  άρχων  χα- 
λεπω  αντην  νφε^ει  ϋ-ανάτω.,  8θπ1)6η(1υηι  νπά^ει^  ςυοΛ  83ΐί8 
οοηβΓΠΐ3ηΙ  δΐιηίΐίβ  3οΙ  ΤΗθδ.  δίβρίι.  ν.  νπάγω  ρ.  106,  Β,  οί- 
Ι3ΐ3  θχβιηρΐ3,  ςαππι  3ΐΙθΓυηι  βχ  ρΓ3βοβ(1βηΙβ  ρ3ΐι1Ιο  βηΐβ  με- 
^έ^ει  ίαβπΐ  ΐΙΚιΙαιη. 

Νβ  Μβίοΐιο  ςυΐίΐβιη  ρ.  367, 1,  οοηοβ(1βη(Ιυιτι  υποπεπτηχως 
ρΓΟ  βο  ςαοΛ  β§ο  ΓβδΙΐΙυί  νπεπτηχώς^  ιιΐ  οοηδΐ3ηΙβΓ  (ΙίχίΙ  Α^ά- 
ΐΗίβδ  θΐ  κατεπτηχότων  Ρή5οη8  ρ.  286,  4  6ΐ  ΜβηβηοΙβΓ  ρ.  316, 
15,  θΐ  ΟβίΐΓβηαδ  ρ.  555,  Ο,  βίδί  ΐίΐβιη  νΐΐίϋΐη  ηοη  δοΐαηι  Ειΐδβ- 
1)10  Η.  Ε.  8,  14,  δβίΐ  νβΐ  ΙοδβρΗο  ί1ΐ3ΐυιη  θΐ  ρ3Γΐΐιη  βχ  1ΐ1)Π8 
οοΓΓβοΙυηι,  υΐ  3ρυ(1  Ροΐΐιιοβιη  3,  136,  137,  βΐ  νΐχ  3ρυά  Ηβδγ- 
οΐιΐιιηι  ίβΓβικΙιιηι  ν.  καταπεπληγώς.  Ιη  βίιΐδάβηι  ρ.  396,  29 
ίΓ3§ηΐ6ηΙο  θχ  8αί(ΐ3  ΓβοβρΙο:  Ει  δε  τίνα  (νβΐ  ροΐίαδ  τινή 
αρχήν  των  περί  αντον  όντων  εχαρίβατο  Ζήνων.,  ωΰπερ  πο- 
λίτοκάπηλος.)  αντος  ταντην  ολίγον  παρ^  εκείνον  λαμβάνων 
άλλοις  παρείχε  τον  πλείονος^  οοΓΓβχί  νοοαΒυΙαηι  ηίΐιίΐΐ  πολι- 
τοκάπηλος^  ΓθδΙίΙιιΙο  παλιγκάπηλος. 

Νοη  3(ΐ60  δοΙθ6θ3  βδΐ  Μ3ΐο1ιΐ  οΓβΙίο  υΐ  ρ.  406,  4 :  Άπε- 
κρίνατο  οτι  αντος  ειη  προδότης  καΐ  πάντα  εναντία  οις  νπέ- 


Ι^ΐν  ΡΚΑΕΕΑΤΙΟ. 

ΰχετο  δράΰας^  οΰτίς  διαπολεμείν  νηούχόμενος  μόνος  είτα 
καΐ  βοη^ειαν  προβκαλεϋηταί  άλλον  80ΓίΙ)βΓθΙ  ροΐίιΐδ  (}α3ΐη 
(}ΐιθ(]  ΒβΓηΙΐδπΙγ  ΓβδΙίΙαίΙ  προβκαλέβαίτο. 

ΑρικΙ  βαπίΐβιη  ρ.  410,  26:  Ει  δε  τροφών  άηορεΐν  τω 
ΰτρατενματί  λεγοί,  ατε  μήτε  εν  ΰπείροις  μήτε  καρπού  ελ- 
πίδα έχων  εν  Πανταλία,  έδωκε  λίτρας  χρνβίου  άπιόντι  δια- 
κοΰίας,  υ.\)\  ρΓ3ν3  θΓαΙ  ΓβοβρΙβ  Ηοβδοΐιβίϋ  οοηίβοΙιΐΓ3  εν  από- 
ροις^  80ΓΪρ8Ϊ  ενΰπείρας. 

Νβο  άαΐίϋΐη  ρ.  413,  1 :  Σόας  δε  6  μέγιατος  των  υπ  αυ- 
τόν ΰτρατηγών  κατά  το  μέΰον  εϊχε  ϊάάΙβ  ΓβρβΙίΙϋπι  βδδβ  κατά 
θχ  ρ.  412,  30,  81  (^αίίΐοηι  αρυά  ΤΙιαογάίάβιη  1,  48  :  Γό  μεν 
δεξιον  αϊ  Μεγαρίδες  νήες  εϊχοί ,  κατά  δε  το  μεβον  οί  άλλοι 
ξνμμαχοι,  βΐίαίΐ  ΐηΙβΙΠ^ί  νβΓΐ)αιη  ηοη  ορυ8  β8ΐ  άΐοϊ.  Είάβιη 
ρ.  418,  11:  ^Ω^ς  δε  νπερ  κεφαλής  οι  πεξοί  εφάνηΰαν  κατά 
το  ΰνγκείμενον ^  οντω  διετράποννο ,  Γβ8ΐϊ1υΐ  οντω  δη  ετρά- 
πόντο. 

ΡθίΓΟ  ρ.  430,  8:  Ότι  Όδέναϋ^ος  τον  Σαπώρην  πολύ 
ε^εράπενεν .,  ώς  υπερβεβηκότα  κατά  πολν  τους  "Ρωμαίους, 
\\Ά\ιά  άαΐ^ίβ  θχίηιβικίαιη  ι^ή\χ8  πολύ.  Νβο  (}αί8(}ΐΐ3ηι  ΟΓβάβΙ  βαη- 
άβηι  ρ.  431,  8  80ΓΪρ8ίδ8θ  παρακαλοϋντες  ειρ^ίνην  ρρο  εις  ει- 
ρήνην,  άμΙ  φι\  δοπρδΐΐ  ρ.  436,  7 :  Μήτε  ούν  την  βαΰιλείαν 
διακοπτομενην  μήτε  την  πολιτείαν  άνατρεπομενην  περιίδτ^ς 
μήτε  ευλαβη^τις  άπειλάς^  αλλά  την  εντεϋ&εν  εΰομενην  ΰοι 
δό^αν  πάβης  ίκβάβεως  προτίμηΰον,  βυπίίθηι  ιηοχ  δοηρδίδδβ 
και  μη  ί'δγς  άνεκδίκητον  άδελφον  ρυΐίαδ  ςιιαηι  αΙΙβΓΟ  (ϊαθ(|ΐιβ 
Ιοοο  περιίδης.  Νοη  ΓβοΙβ  νβΓΟ  θΪΓΐβΐΏ  ρ.  434,  2 :  Έκέλεναεν  ούν 
τον  Μεΰτριανόν .,  τούτου  του  μέρους  της  πρεΰβείας  αχολά- 
ξοντος^  ει  τι  έτερον  αιτεΐν  βούλοιτο,  λέγειν,  Νίβ1)α1ΐΓΐυδ  ίηία- 
ΙβΓαΙ  βχολάζοντα ,  ({υυιη  ΰχολάξειν  Ηίο  ΐίΙβίΏ  δίΐ  ςαοά  άργεΐν 
δίνβ  οβδδδΓθ,  αΐ  δ3β}ηαδ  3ρα(1  ΒγζβηΙίηοδ,  νβΐιιΐ  Ιθ3ηηβηι  Ιί3αΓ. 
άβ  ΐΏΗ^ίδίΓ.  1,  48  :  Ών  (ιη3§^ί8ΐΓ3ΐαυηι)  αττας  αχολαζόντων  ου 
αυνεΐδον  μνηΰ^ήναι'  3,  13  βχΐΓ. :  Άπέΰβη  δε  ούτως  άπαντα 
ώς  του  τόπου  λοιπόν  ΰχολάξοντος  τους  λογομένους  εκΰκε- 
πταρίους  κατααχειν  το  ΰκρινίον  3,  67  ηιβιΐ. :  Και  ταύτης 
της  οδού  το  λοιπόν  ΰχολαξούβης'  Ζοη3Γ:Ηΐι  νοί.  2,  ρ.  42,  0: 
Επίσκοπος  .  .  τον  μετα'ξύ  χρόνον  ΰχολάξων  44,  0:  Της 
πεπλαΰμένης  εκείνης  πράβεως  ΰχολαβάΰης'  53,  Β:  Των  εν 
χαΐς  πόλεοι  διδασκαλείων  εοχολακότων,  βΐ  3Πθδ. 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ν 

ΑραΛ  01γηιρίθ(ΙθΓαιη  ρ.  463,  8:  'Οτί  ξητη(ΐατθξ  ίν  ταις 
^Αΰ•ηναίς  ανακυψαντος  περί  των  κεκολλ7]μένων  βφλίων  μα- 
^εΐν  τοΐζ  ετίί,ζψονύί  το  (ΐετρον  του  κόλλον  ^  Φιλτάτιος  6 
τον  ίστορίκον  εταίρος,  ευφνώς  περί  γραμματικην  εχων^ 
τοντο  επίδειξε^  καϊ  ενδοκψηΰας  τνγχάννει  πάρα  των  πολι- 
τών εικόνος.^  (\\χΜϊη  ηοη  δοΐαιη  κόλλον  δΐΐ  νοοίΐ1)υ1αιιι  ίη3υάί- 
Ιυαι,  8β(1  ΙοΙα  Γβ8  ρβπικίβ  ΐϋίΓα,  δί  (Ιβ  1ΐ1)Π8  οοη^ΙαΙίπδηίϋδ 
β^ίΐαΓ,  ιιΐ  οΓβίΙίΙαιιι  β$1,  δίςαβ  ΐιηβ^ΐηίδ  ρρο  βα  ΗοηοΓ,  θ§ο  ηοη 
δοΐαηι  βχ  1ΐΙ)Γ0  ΥβηβΙο  Γβοβρΐ  κώλου,  δβά  βΐίαπι  βχ  βοίίβηι,  (}ϋί 
κεκωίωμενων^  αΙΙβΓΟ  ω  οοιτβοΐο,  ΓβδΙίΙαί  κεκωλιβμένων^  φιοά 
νβΓΐ)ΐιιη  δίωίϋΙβΓ  ίη  κεκόλλίοται,  (ΙβρΓϋνδΙυηι  ίη  δοίιοΐϋδ  ΑπδΙο- 
ρΐιβηίδ.  Ιΐ3  το  μετρον  τον  κωλον  ίάβιη  βδΐ  ({αοοΐ  κωλομε^ 
τρία  3ρα(1  δαίάβπι :  Ενγένιος  εδίδαξεν  εν  Κωνβταντινονπόλεί 
καΐ  τα  μάλιβτα  διάφανης  ην,  πρεΰβντης  ηδη  ων  επ'  ^ Ανα- 
βταΰίον  βαΰιλέως.  έγραψε  κωλομετρίαν  των  μελικών  Αιΰ~ 
χνλον,  Σοφοκλεονς  και  ΕνριπΙδου  απο  δραμάτων  ιέ.  Νοη 
ηιϊηυδ  βηϊιη  κωλομετρία  ςιιαηι  ατιχομετρία  §τ3ηιπιαΙίοθ8  βχβΓ- 
οαΐΐ. 

Νοη  ΓβοΙίαδ  ςιΐθΐη  Ιιίο  ηβ^ΐβοΐα  βΓ3ΐ  1ίΙ»π  ορίίιηΐ  8θπρΙαΓ3, 
βίϋδίίθηι  3ΐ)  ΝίβΙ)υΙιπο,  ροδίςυβηι  Γβοβρΐ3  ΘΓ31,  βχραΐδβ  βδΐ  ίΐ). 
ρ.  457,  4:  'Όν  έργα  ηρωικά  επιδειξάμενον  μόλις  ΰόκκοις 
εζώγρηβαν  ρρο  ΰάκκοις ,  βΐ  ρ.  465,  32:  διάγοντος  αντον 
κατά  Θήβας  και  την  Σοηνην  ρρο  Σνηνην ,  ςυιιηι  νοο3ΐ)α- 
Ιαηι  Βγζ3η1ίηαηι  αόκκος  Ιβςιιβυηι  δΐ^ηίβοβηδ,  βΐ  Σοηνη  ΓθΓηΐ3 
ρΓΟ  Σνήνη,  δβΐίδ  3ΐ  ηιβ  οοηΠΓΠΐ3ΐ3  δίηΐ  3(1  δΐβρ1ΐ3ηυπι. 


Οε  ΕχοβΓρΙΟΓυω  (Ιβ  νίΓίαΙϋίαδ  βΐ  νίΐϋδ  οοάίοβ  ΤυΓοηβηδί 
ηαδβ  ρ1υππΐ3  οΐΐχίΐ  ΟΓΟδίαδ  Ιοοο  8υρΓ3  ρ.  VII  οίΐ3ΐο,  βχ  ϋδ  βχ- 
οβρρδΐ  ςιΐ3β  δαηΐ  ρ.  1<νΐ1Ι,  υ1)ί  Η3βηβΙϋ  ηοη  δβΐίδ  3θοαΓ3ΐ3Πΐ 
βίαδ  άβδοπρίίοηβηι  βηιβη(ΐ3ΐ:  „1.β  πΐ3ηυδθΠΐ  η'βδί  ροίηΐ  ίη-4<', 
«1318  §Γ3η(1  ίη  ΓοΙ. ;  ί1  η'βδΙ  ρ3δ  άα  ΧΙΡ  δίβοΐβ  [μΐ  ^ίχβΓ3ΐ  Η3β- 
ηβΐίαδ],  ηΐ3Ϊδ  άα  Χ^,  οοπιηιβ  Ιβ  ρΓοιινβηΙ  Ιουδ  Ιβδ  03Γ30ΐ6Γβδ  άβ 
ΓβοπΙαΓβ.  II  βδΐ  βη  ΐΓβδ-Βοη  ρ3ΓθΐΊβπιίη ,  ά'υηβ  βορΐΙαΓβ  Γβ- 
ηΐ3Γ({α3ΐ)1β,  βΐ  ίοηηβ  ΐΓοίδ  οβηΐ  ΐΓβηΙβ-(ΐυ3ΐΓβ  Γβαϋΐβδ  οα'.δϊχ 
€βηΐ  δθίχ3ηΙβ-1ιαίΙ  ρ3§β8.  Ιβδ  ρ3§βδ  1)ίβη  οοηδβΓνββδ,  βΐ  ο'βδΙ: 
Ιβ  ρΐαδ  §Γ3η(Ι  ηοπι^Γβ ,  ρβυνβηΐ  βίΓβ  Γβ§3Γ(1ββδ  οοηιηιβ  υη  ηιο- 
(ΙβΙβ  οβΙΠ^ΓβρΙιίί^υβ  άα  Χ^  δίβοΐβ.    Μ3ΐ1ΐ6ΐΐΓβδβηιβηΙ,  3ρΓέ8  3νοΪΓ 


Ι,νΐ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

βίβ  ΐΓθΠδροΓίβ  θβ  ΜδΓΐηουΙϊβΓδ  3  ΤουΓδ,  ϋ  ίαΐ  ]0ΐβ  γΙηπ»  ςυβίίΐιιβ 
άβρόΐ  βΐ  βχροδβ  α  Γΐιυηιίίΐίΐέ:  άδηβ  ρΙαδΐβυΓδ  ρθ^βδ  Ιβδ  ιτΐΗΓ^βδ 
δοηΐ  ηΐδουΐββδ;  (Ιβηδ  1)β3υοουρ  ιΓθυΐΓβδ  (Ιβδ  Ιί^ηβδ  βηΙίβΓθδ 
δοηΐ  ρΓθδςυβ  βίΓποββδ  οοωρίβΐθΐηβηΐ.  11  η'βδί  ρβδ  ιηοίηδ  ρρό- 
οίβυχ  ρ3Γ  Ιβδ  1)οηηβ8  Ιββοηβ  ςα'ϋ  ίοπΓηίΙ  ςυβ  ρ3Γ  δοη  έ^β;  ΐ1 
γ  βη  3  ρουΓΐ3ηΙ  1)β3υοουρ  ιΐβ  ίβιιΐίνβδ.  ΡΙϋδίβυΓδ  ρΓονϊβιιηβηΙ 
(1β  13  οοηΓαδίοη  (1β  οβΓίβΐηβδ  νογβΠβδ  βΐ  θβ  οβΓΐ3ίη6δ  ίΐίρΐιΐΐιοη- 
£ΐιβδ  [νβΐυΐ  ε  βΐ  οτί;  £  βΐ  η^  «*,  Οί;  ο  βΐ  ω;  ν  βΐ  η,  Οί,  ςιιί- 
£«8  ΟΓΟδίυδ  3(1θίΙ  βΙΪ3ΐη  ν  ηιθ(1ο  3(1(1ί1υιη  βδδβ  ηιοάο  οιηίδδΐιιη 
υΐί  3αΙ  οη)ίΙΙβη(1υπι  βδδβΐ  3υΙ  βίΜβικΙυΐΏ,  ρ3ηΙβΓςυβ  6  3(1(1ϊ1υιη 
3ηΙβ  τ,  οιηΐδδυιη  βηΐβ  κ,  λ,  ττ,  τ,  ρΓββροδίΙίοηβδ  οοηιροδίΙΟΓυηι 
83βρβ  οηιί8δ3δ ,  ΗΐΙβΓ38  ίπίΐίβίβδ  δ3βρΐυδ  (Ιββδδβ  ίη  ηοπιΐηίΒυδ 

ρΓΟρπίδ,  β3(1βΐηςυβ  83βρβ  βδδβ  ΟΟΓΠίρΙβ,  λ  δΟΠΐ)ΐ  ρΓΟ  λλ  βΐ  νί- 

οίδδϊιη,  Λβηίίϊαβ  ςυ3β(ΐ3ΐΏ  ρβΓ  οοιιιρβη(1ί3  8θπΐ3ί,  ςυορυτη  υηηιη 

XX  ^       , 

ιηβιηοΓΟ  ρ  βΐ  ι  ρΓΟ  εκατοντα^χος  βΐ  χίλία^χος],''''     Ιίίβηι  ρ. 

ΙΧΧΧΐν  βχροηίΐ  ςαοιηοάο  ίβοΐϋΐη  νί(Ιβ3ΐυΓ  ιιΐ  Ιί1)βΓ  3  ΡβΪΓβδοίο 

βχ  ίη8υΐ3  ΟγρΓΟ  Γβ(1βιηρ1υ8  (ΙβίπΓΐβ  νβηβπΐ  Το1θ83ηι,  υ1)ί  βηι- 

ρΐυδ  ίϋΐΐ  δβουηάυηι  δυΐδοπρίίοηβιη  ΐη  Ββηβίΐίοΐίηοηιηι  Μ3γ- 

ιηουΐίβηδΐυιη  03ΐ3ΐθ8θ:  ,,Οβ  ΥίΙϋδ  βΐ  νίΓΐιιΙί1)υ8  Μδ.  θΓ3βουιιι 

βπιρίυιη  Το1θ83β  βηηο  1716,  ίη  Γοΐ.",  υικίβ  ίη  1)ίΜίο11ιβ03ηι 

ΤυΓοηβηδβπι  ΐΓ3ηδϋΙ. 

ϋβ  3βΐ3ΐβ  ν^Γο  οοίΐίοϊδ  ΤϋΓϋπβηδίδ  ίϋίΐίοίιιηι  ΟΓΟδίί,  ςυοΛ 

8β(}ΐιυΙυδ  βΐίβηι  ννο11βη1)θΓ§ίυδ  ίη  ΟοπιηιβηΙ.  ΒβΓοΙίη.  3.  1861 

ρ.  2  β3(1θηι  ηΐ3ηιι  δοπρίυπι  οΐίοίΐ  ςυ3  ρΓ3β8ΐ3ηΙί8δίηιυηι  ΑπδΙο- 

Ιβΐίδ  1ίΙ)Γυηι  ΡΰΠδΐηυηι  η.  1835,  οοηΓΐΓηίΐ3ΐυΓ  ίυάίοίο  Μβϋ  (ίβ 

ν3ΐίο3ηο  ρ3ΐϊΐΏρδβδΙο  η.  73,  ΟοΙΙ.  ΥβΙ.  νοί.  2,  ρ.  XXXI,  η.  XII: 

,,ΕδΙ  Ιιοο  νοίυηιβη  ίθΓηΊ3β  ρρορβ  ηΐ3χίηΐ3β,  ουΓδίηι  ςυίόβηι  ηιί- 

ηοπ1)υδ  ΙίΙΙβπδ ,  δβά  Ι3πιβη  βίβ^βηΐίΐιυδ  δοπρΙυπι,  83βου1ο  οϊγ- 

οίΙβΓ  άβοίηιο,  ουπι  1βηιπΐ3ΐίΐ3ΐΐδ  ίη  ηΐ3Γ§ίηβ  Γυ1)Γίθ3ΐίδ,  ουηκ^υβ 

3δΐ6Πδοίδ,  ςυί  νβΐ  οβΓΠίβη  νβΐ  θΓ3ου1ϋηι  νβΐ  3ΐίυ(1  ςυοίΐνίδ  ηο- 

Ι3ΐ)ί1β  ρ3δδίηι  άβδί§η3ηΙ.     δρίβηάίάυδ   δβηβ  ρ3ΐηΐ3Γί8€[υβ  οΐίηι 

€0(1βχ    3ΐιΐ3ςα6  1)γζ3η1ίη3  (ϋ^ηίδδίπιυδ;    νθΓυηι   ίάβπι   ροδίββ, 

83βου1ο  οίΓοίΙβΓ  XIV,  3ΐίο  8Γ3βοο  ηοΐίδδίπιΐ  3Γ^υηιβηΙί  δυρβρ- 

ίηιροδίΐο  δΟΓίρΙο  οΐ3δθΐΐΓ3ΐιΐ8  ίπΊρβίΙίΙυδςυβ  ΓυίΙ,  ίοϋίδ  ρβΓνβΡδίδ 

οηιηί1)υδ,  ρβπίηι  νβΓο  β1ί3ΐη  3})ίβοΙίδ.  0οηδΐ3η1ίηί3η3β,  δί  ίβδ  ίΐ3 

Ιοςυί,  80ΓίρΙυΓ3β  δρβοίΐΏβητ  3βΓβ  βχουδυηι  ρροροδυί,  ρβΓίίπι  3ΐ- 

Ιβπιΐδ  δΟΓίρΙί  νβίο  δυρβΓίΙυοΙο  ρβΓίίηι  (1βΐΓ80ΐο."     ϋηάβ  ςηυηι 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι,νΠ 

θ^ο  οοηϊβαδδθηι  οίιΐδάβηι  6Χ6η)ρΐ3Π8  ρ3Γΐθ8  βδ8β  ΤυΓοηεηδβηι 
βΐ  νβΐίοβηυηι,  ΟΓώηβΓυ^,  ςυΐ  ρποΓθΠΐ  ΡθΓίδϋδ  βρυά  βΓΟδΐυηι 
βχουΙβΓβΙ,  υΐπϋδςυβ  οοίΐΐοίδ  δΟπρΙυΓβηι  ββηίΐβιη  ρροΓδυδ  βδδβ 
βχ  3Ϊ3ϋ  δρθοίιηίιιβ  οοΐΐί^ί  ίρδβ  ςυοίΐυβ  ίυίΐίοβνίΐ,  υΐ  (ΙίοΙιιηι  ΐη 
ρΓ3βΓ.  3ο1  Βίθ(1οπ  νοί.  2,  ρ.  1.  ΟβΙβΓυπι  άυορυπι  ΗϊδΙοποοΓυιη 
ίη  υΐΓίδςυβ  βοΐο^ΐδ  οΐίιη  βχοβΓρΙΟΓυηι  ίη  υίπυδςυβ  οοάίοίδ  ίο- 
Ιϋδ  Ηοάίε  8υρθΓ8ΐιΊί1)υ8  ηυΐΐυιη  δυρθΓβδΙ  ίΓ3§πΐθηΙαιη  ρΓορΙβΓ 
31111883  ςϋ3θ(ΐ3πι  ίοΥΐΆ  ιιίπυδςυβ.  Ν3ηι  υΐ  ίη  03ΐ3ΐθ3ο  οοίΐίοί 
ΤυΓοηβπδΐ  ρΓ3θηιίδδο  ρ.  6  6(1.  Υβίβδ.  ΐηΙθΓ  -θ'  Ξενοφώντος  βΐ 

ιά  ^ιονυβίον  ροηίΙιΐΓ  ΐΆρρίανον  '^λίξ ,    οαίυδ  ηηΐ- 

Ιυιη  ηυηο  οοηιρ3ΓβΙ  ΓΓ3§ηιβηΙυηι,  δθοί  ίαβΓυηΙ  οΗηι  ΧβηορΗοηΙί 
ροδΙροδίΐ3  3ΐΐ(|ϋθΙηιιηο  3η[ΐί883  ίοΠ3,  ίΐ3  ίη  ν3ΐΐθ3ηο  ΓηΙδδβ  Ρπδοί 
βχοβΓρΐ3  οδίβηίΐίΐ  3η1β  βο1ο§38  Ευη3ρϋ  ρο8ίΐ3  3ηηοΐ3ΐίο  6θ1ο- 
§3Γίί  3ρυ(1  Μ3ΐυπι  ρ.  247,  ς«3ηι  ίηίΓβ  ρ.  ΧΟΙ  πιβπ]0Γ3ΐ)0,  υ1)ί 
^β  8υ1)ΐ3ΐί8  βχ  ναΐίο3ηο  (Ιϊοβπι  Ρη'δοΐ  θχοβρρίίδ  ρρορΙβΓ  Γοΐίβ 
ίΐ3  ιιΐ  Μβίυδ  ίη  ρρββΓαΙίοηβ  βχροδυϊΐ  (1ί8ίθθΐ3  βΐ  ρ3ΓΐΙηι  ρβπΐίΐβ. 
Επάβαι  ίη  ΤυΓοηβηδί  οοηΓυδίο,  (|υ3ΐη  0{υί  ΓβδΙίΙιιΙο  ίοΙίοΓυιη 
ΟΓίΙίηβ  βχρθάΐνίΐ  βΓΟδίυδ  1.  ο.,  ΑΓΓΪ3ηί  Ι3πΐθη  βο1ο^3Γυηι  (Ιβ- 
ΓθοΙυπι  ηοη  3ηίηΐ3(1νβΓΐθη8,  υΐ  03δδίο  Οίοηί  350ΓίρΙυ8  ίη  οοίΐίοβ 
ηυηΐθΓυδ  υ  οοηνβηίρβί,  ςυί  ηυηο  ςυίίίβηι  βδΐ  ΙβΓίίιΐδ  (Ιβοίπιυδ, 
ςυ3β  3η1β  βο1ο§3δ  Χβηορίιοηΐββδ  ουηι  ηυπίθΓΟ  Θ  ροδίΐ38  1β- 
βυηΐυρ  βο1ο§3θ  βχ  Μ3Γ0β11ίηο  βΐ  ΤΗυογίΙίίΙβ  οιιηι  ηυπίθΓΟ  Η, 
638  ΐη  (1υ38  ρ3Γΐ68  VIII  βΐ  IX  (1ί8ΐΓ3χίΙ,  υΐ  (Ιβοίπιαδ  ΓιβΓβΙ  Χβηο- 
ρΐιοη  βχ  ηοηο ,  ςυυηι  ΑΓΠοηυδ  οΐΐιη  ίαβΓίΙ  άβοίπιυδ ,  β1ί3ηι  ίη 
ίηάΐοβ  ρ.  6  6(1.  Υβίβδ.  ίη  Ηοο  ηυιηβΓΟ  ροδίΐυδ.  Μβηι  Αρπΰηυδ 
βΙί3Πΐ  ίη  Ιίΐϋΐο  (1β  δβηίβηΐίίδ  βχοβΓρΙυδ  οοιηρ3ΓβΙ  δβουηίΐυηι 
Μ3ίυηι  ρΓ3βΓ.  νοΙ.  2,  ρ.  XIII,  βΐ;  ίη  Μοη30βη8ί  η.  267  Γοΐ.  168 
νβΓδΟ  — 169  Γ60ΐο,  υ1)ί  υηυηι  ροδΙ  Οίοηβηι  03δδΙυπι  Ιβ^ίΙυΓ 
βχοβί'ρΐυηι,  δβ(1  οιηίΙΙίΙυΓ  ίη  ο3ΐ3ΐο§ο  δοηρΙΟΓυηι  Γοΐ.  4  τβοΐο, 
υΙ)ί  ροδΙ  /  Δίωνος  Κοκαϊανοϋ  δβ(}υΙΙυΓ  ιά  Προκοπίον  Και- 
ΰαρέως,  ςιιβηι  βΓΓΟΓβπι  ηοΐ3νίΙ  δρβη^βΠυδ  ίη  βρΗβπι.  Οβρηι- 
δΐ3ί1.  3.  1831,  ρ.  157. 


αΟΙΙΑΤΙΟ  αΟΟίαΟΜ  ΜΟΝΑΟΕΝδΙϋΜ, 


ϋβδοπρδίΐ  ί11θ5  οοάίοβδ  δίΐΐίδ  3θοαΓ3ΐβ  Η3Γ(11ία8 ,  υΐ  ΐη  Ιιίδ 
ςϋί(1βιη  ίπάΐ^πυω  ίηνβηβπιη  οοηνίοϋδ  ίΐΐίδ  0[αίΙ)ΐΐ8  ιιΙίΠδδΐηιυΓη 
βίαδ  ορυδ  3ΐ)  ηοηηιιΐϋδ  βδΐ  ςΙίίΓβιιιαΙαιιι ,  Ιδπςα&ιη  ο1)  βΓΓΟΓααι 
οορίδπι  ρρορβπιοίίαπι  ίηαΐίΐβ.  ΝοΙαηάααι  Ιδίηβη  ςαοά  3ρα(1 
βαιη  Ϊη  βο1ο§3  ΗβΓθάοΙθ3  Ιβ^ίΙϋΓ  άν&ήναι  βΐ  ΓβρβΙίΙαίΏ  βδΐ  3ΐ) 
δοΐιαίζίο  ίη  ρρββί.  ηΐθ3  3(1  ΡοΙγΜαηι  νοί.  2,  ρ.  XII,  ςαί  δβιη- 
ρ6Γ  (ΙϊοίΙ  ΑΓβΙίηιιηι  ρΓΟ  Η3Γ(11ίο,  ηοη  βδδβ  ΐη  οοάίοβ  185,  €[αΐ 
ρθΓδρίουθ  ά&ηναί,  ^\1Ά8  β§ο  3ί1(Ιΐ(1ί  οο1ΐ3ΐίοηβ8  ϋΙοΓϋΐη  οοάί- 
οαΐϊΐ,  ςααιιι  ηιαίΐίδ  ΓβίβΓΐ3β  δϊηΐ  ΓβΙ)ϋδ  ίπιπιβιηοΓ3ΐ)ίΠΙ)α8,  ηοη- 
ηυ1ΐ3  ίΐΐΐδ  3ί!(ΐ3ΐη  βχ  ϋδΐΐθΐη  οοάΐοί1)ϋ8  (Ιαοΐ3  ιηθηΐ0Γ3ΐιι  (ϋ^ηίοΓβ. 

Ιη  βο1ο§3  ΤΙΐϋθγύί(1β3  1 ,  28 :  Πόλεμον  δε  ουκ  εΐ'ων  ποι- 
εΐν  ει  δε  μη,  καΙ  αντοί  αναγκαβ'Θ^ηΰεα&οίί  ε'φαΰαν  ίκεί- 
νων  βιαξομενων  φίλους  ποιείβϋ-αι  ους  βουλονται,,  νθΓΐ)απι 
εφαβαν^  άβ  ςαο  ΙβπιβΓβ  δΐο  3άι1ίΙο  ϋΐχΐΐ  Οοΐίβΐυδ  Μηβπιοδ.  νοΙ. 
11,  ρ.  359  ίάβηΐ(|αβ  β1ί3ηι  Ρδ.  Χβη.  ΥβοΙ.  1,  1  (Ιβίβνΐΐ,  υ1)ί  3ΐί3 
3(1(1ΐ^ί  βχβπιρία  δΐο  ίηΙβΓροδίΐί  3ΐ)  Ιί1)Γ3Γϋδ,  Ηΐο  ΓβοΙΐδδίηιβ  οιηί- 
δίΐ  οοάβχ  Μοηβοοηδίδ  185,  ίάβηκίυβ  δβΐίδ  οοηιηιοίΐβ  ρβαΐΐο 
ροδΙ  Κερκυραίοι  δε  άντέλεγον,  ην  και  ίκεΐνοι  τους  εν  ^Ετΐΐ- 
δάμνω  απαγάγωΰι,  ποιηΰειν  ταύτα,  80π1)ίΙ  ταντα. 

Ει  3ρα(Ι  Ζοδΐωυηι  5,  51,  3:  Τοβούτον  εφνλαττεν  6  νους 
των  τότε  την  τνολιτείαν  οικονομουντων ,  ΌΈοϋ  προνοίας 
^ύτερημενων,  υΙ)ί  Ββίίβηιβΐβηΐδ  Τουρϋ  Εηιβηά.  νοί.  2,  ρ.  264 
βΐ  \νθΐ8ΐβηϋ  ίηΐυΐίΐ  οοηιηίθηΐιιηι  ίφλυαττεν,  ΓβοΙβ  οοάβχ  Μο- 
ηβοθηδίδ  267  ετύφλωττεν. 


0ο1ΐ3ΐΐο  οοίϋοίδ  Μϋη30βηδίδ  185  ουηι  βάίΐίοηβ  ΗοβδοΗβΙϋ, 
ίηο.  Γοΐ.  327  ν.,  ίη  (ίΐΐ3  ΒδΙβπδοίδ  ηοΐ3ΐ3β  νβποΓΟδ  δθΓΪρΙυΓ30. 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΙΧ 

Ρ.  3, 1  βιΐ.  Ηοβδοΐι.  ΙπδΟΓ.  γιι1)γο  οοΙ.  Περί  τη  (ϊηΐνΆ  τη  οαιη 
Ιίηβοΐβ,  Ψ1Ά&  άβΐθπάυιη  δί^ηίΠοδΙ  ίΠαίΙ  τη,  φιοά  3ρρ3Γ6ΐ  βΙΪ3ΐη 
ίοΐ.  394  Γ,  3η1β  βοίορδ  Α§3ΐΗίαβ  ίΐβιη  οαιη  Πηβοΐ3:  Περί  τη 
ηρέΰβεων.  εκ  της  ιΰτορίας  άγα^ίον  βχολαβτικον)  πρεββεων 
εύ'νικών  προζ  ρωμαίους: 

Έκ  της  ΐύτορίας  όεξίππον  αθηναίου. 
ϋβχίρραδ.  Ρ.  190,  22  Ηυΐαδ  βά.  Αυρηλίανος"]  αυριλΐανος 
26  μ,η  ΰνν  τω]  αυν  8.  ν.  β3(1.  ιη.         28  νηάρχοι  ΰφίβί] 
νπάρχον  ΰφίαιν. 

191,  3  επείΰ•ετο]  ν  δαρθΓ  ει.  β3ά.  ιη.  5  ηκουαι]  ηκον- 
6ιν  7  καλώς  εΙχεν\  Γ.  328  γ  8  αλουργίδα]  άλονργίδα, 
ψΐΆΥΐΆ  άβίηοβρδ  οιηίδΐ  9  όΐμφαυΰον]  αμφανατον  10 
παρεβτήΰαντο]  *  τΐαρεΰτηΰατο  των]  ΐη  πΐ9Γβ•.  δαρρί.  Θ3(1. 
ιη.        οΰοιΊ  οΰον       11  βύμηαντες]  *6ν μπάντας       12  6η- 

α 
ματα']  *βημεία,  δοπρίυηι  ΰημεΐ  ^  υΐ  νβΐ  οηιίδδυβ  ίη  η  300βη- 
Ιαδ  ρΓοάβΙ  σημεία,  υΐ  βδΐ  βρυά  δυίάβιη        20  ΰνμβάσης  κα- 

α 
κοπραγίας]  βα  θΐ  γΐ'  ρβΓ  οοΓηρβηάίαιη,  δθά  της        21  κατα- 
τΐετΐληγότες]    χαταπεπληωγότες,   οιιιη   Ιίιιβοΐ3   ίηίΓ3  ω       24 
νμΐν]  ημΐν  βΐ  ευπρέπεια       βπευδομεν]  Γ.  328  ν        25  πε- 

ρίεατί]   περί   ίατιν  27    επελ^όντες]   επελΟ^όντας   β3(1. 

6  ν 
ΐϊΐ3ηυ         28  μικρού  Θ3ά,  ηιβηιι  31  ίππομαχία]  ίππομα- 

χίω ,  ιιΐ  ν3ΐίθ3ηα8  Μ3ϋ  32  ουδ  ]  ουδέ. 

192,  9  τοΓι/  γενοιν]  ί.  329  γ  15  άγαπώντες]  άγαπόν- 
τες  16  ησυχία]  ησυχίας  οογγ.  δ.  ν.  β3(!.  πι.  23  εστί] 
εστίν  27  της  τνχης]   ί.  329   ν.  32   επαιρόμεναι] 

αι   ό 
επεραίμεναι  β3(1.  Γη3ηα. 

193,  4  χωρησαντι]  χωρίσαντι  8  τύχτί]  τείχη  12 
ωφελείας]  Γ.  330  ν  του]  *τα  του,  ιιΐ  Νίβ1)υ1ιπαδ.  17  δό- 
αεσι]  δόσεσιν  19  πολεμησόμενοι]  πολεμισόμενοι  29 
δε  τί]  Γ.  330  ν. 

194,  3  επισκοπεΐν]  '^επισκοτεΐν  4  ηγείστε]  ηγεΐ- 
σϋ'αι  9  μ7]δεις]  δηδείς  15  ιταλικών]  ί.  331  γ  16 
πορενσεσ^ε]  πορεύσεσ^αι  31  αποπεποιηκώς]   απο  πε- 


Ι.  χ  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

ποιηκως^  βΐ  ίη  ιώπρ».  β3(1.  ιώβπιι:  ϊος^  ψιο  οοηΐβοΐυρα  δί^ηι- 
ίίθ3ΐυΓ  ίη  υίΓοςυβ  οοΛίοβ,  ιιΐ  ρ3ΐι11ο  ροδΙ  ρ.  220,  24,  ί(1βηι  ΙΌς 
ρΓΟ  ϊΰως^  ιηΐτΆ  Ιιοο  δοπρίο  ουκ  άτνοπεηείκώς. 

195,  1  ΰνν  ω]  Γοΐ.  331  ν.      τους"]  τας      4  άμαναΰ^αι] 

αμ,οίνάΰΟ^αί  5  δίόάΰτιεαϋ^ε]  διδάΰγ,εΰ^αι  βλίιΙ)οντες\ 
βλέψαντας  7  μνριάαί]   μυριάδι  9  ηττη&ηΰαν']  ητ~ 

τηΰ^ειϋαν  16  εττλ^μ/ΐελ^ίσατε]  επλημεληΰατε    υΐ  πλψ 

μελείαις  17  Ιπαθετε]  επάγατε  19  ττιν  οργτιν]  ϊ. 
332  Γ.  ^  ^ 

196,  4  ά^λψαΥ]  ί.  332  ν        12  βννεβτϊ]  ΰννεβτιν 

18  ετζΎίλνγάζψ^ε']  επι,ληγαξεβ^ε  22  λεχϋ'είΰιν']  Γ.  333  γ 
27  ανρηλίανον]  ανριλιανοϋ         βανδηλοί]  αανδγιλοί. 

197,  5  σί^^αιι/οι/τε^]  ΰημένοντες  9  Ι'ίοσαν]  εδοοααν 

βφών  αυτών']  ί,  333  ν  ^εντε^ία]  ίευτερα  10  κοτί 
τύχης"]  τνχης  19  7ταξ)ε;ζθντο^]   παρέχον  27  τ^να^ 

οτ/φνίό/ου^]  ί.  334  γ. 

198,  11  επί  Ιταλίας]  *επ  Ιταλίας^  ιιι  ρ^υΠο  βηΐβ. 
Ειιηδρίυδ.   Ρο1.97γ.  ΓυΙ)Γ0  οοΐ. :  Περί  πρέββεων  ε&νικών 

προς  |  ρωμαίους.  \    Εκ  της  ίατορίας  ευναπίου  βαρδιανοϋ. 

218,  31  τ^?§]  *εκ  της.  ε 

219,  2  ϊίτεί  λο;/3εΓν]  ί.  97  ν.  20  επίβτεναε]  επίβτευααν 
63(1.  ηι.  ι  98  Γ  21  βαβιλεν]  βαβιλευς  22  ό']  ^έ  23 
οδυρωμενος]  οδυρόμενος ,  8β(1  ρρ.  —  νον  25  «τ-υχι^'ιΐιασί] 

220,  4  (ϊακρυσε]  Γ.  98  ν         5  δύαλυτον]  δύβκλυτον 
17  ί(ίτορεΓν]  ίΰτορεΐ         20  ττορι^οντο^]   πείξαντος         21 
ί5<>υ;ίί<α]  ί.  99  Γ  24  ίνττολώλεκε]  άπολώλεκεν         Ι'ΰως] 
ΙΌς          25  ίξω]  ε^ω  31  εΐ'ληφα]  εΐ'λημα. 

221,  3  άπαντουντας]  *  απαντώντας  4  ^'^ξατε]  αρ^η- 
ται  6  /5ραχυ  καί  παρόν]  Γ.  99  ν  14  πράξεσί]  πρά- 
^εβίν          24  ει^  μειράκιον]  ί.  100  γ. 

223,  28  λευς  αντον]  Γ.  100  ν. 
231,  8  τούτον]  τούτου. 

233,  30  λυ  τι  αγ.]  ί.  101  γ      31  α'^εροχον]  *αγερωχον. 

234,  1  κατεΐΰχεν]  *κατέοχεν       5  φρουρώ]  '^'φρουρα 

εν 
14  ουκ  ευδιαίτητον]  ουκ  εν  δί'αίτητον  Θ3γ1.  ιηβηυ.    ΙηΙβΓ  (}υθ(1 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι,ΧΙ 

61  ο  μεν  ηΐθίΐΐο  νβΓδα  δβχ  δβρίβιηνβ  ΙΐΙΙβΓϋΓυιη  8ρ3ΐίαηι  γθ- 
ΙίοΙαιη  15  βαβιλεΐ]  ί.  101  ν  18  ΰνγγένειαν.  ***  |  καί 
τα  τών']  Οοάβχ  1ΐ08  νβΓδαδ  δΐο:  |  δωκει  ανγγένειαν:  (φιοά 
δυρθΓθδΙ  Ηυίϋδ  νβΓδυδ  ναοαυιη  ουω  δβρίβιη  δβ(ϊυβη1ΐ1)ϋδ  βΐ  ίηί- 
Ιίο  οοΐανΐ)  καΐ  τα  των  πρέαβεων  αξίώματα  |  25  τνολυτρό' 
τνων]  ΐ.  102  Γ. 

237,  28  κινη^έντες]  κίνη&έςτες. 

238,  2  απαγγελλόμενοι]  *  επαγγελλόμενοί  ρωμαίων] 
Γ.  102  ν  19  δίέφ&ειραν]  ί.  103  γ  25  εις  Όμηρίαν] 
''£?  ομηρείαν       28  7ναρά-\βχεΐν  (δίο)]  παράβχείν. 

239,  2  λίνα]  λίνα  3  καΰτος]  ί.  103  ν  9  ακονιτϊ] 
άκονητί  12  νπελάμβανον]  νπελάμβανεν        19  το]  τον 

20  την  ενκραΰίαν]  ί.  104  γ. 

240,  1  γενναιότητος]  3(1  Ιιοο  γενναιότατον  ϊηίτΆ  γρ'  πιαΓ^ο 
63(1.  πΐ3ηιι  4  ΰννεχης]  Γ.  104  ν  11  κατεβτόρεύεν]  κατε- 
ΰτόρενβεν  12  καΟ-ημαξευαεν]  κα^εμάξευΰεν  15  εΙς] 
ες         21  ολίγαι  τίνες]  ΐ.  105  γ         28  νπερέξεΰε]  νπερέ- 

6ν 
ξεΰαν        30  ίηπικόν]  ιππικών  63(1.  ηΐ3ηα        32  ηνόχλονν] 
'^Ύΐνώχλουν^  υΐ  6§ϋ. 

241,  1  εις]  ες. 

251,  30  το  των  σκυθών]  ί.  105  ν. 

252,  13  ενΰεβεύτερα]  ενΰεβέατατα  6ΐ  ίη  ιιι3γ^.  63(1.  ιη. 
ενύεβεβτερα  ϊπΓγβ  γρ.  14  επικρνπτοντες]  Γ.  106  γ  21 
άρετην  και  άλη'&ειαν]  αρετην  και  63(1.  πι.  1η  ηΐ3Γ§.  δυρρίβ- 
Ιιιηι          28  άλλο  δε]  άλλο. 

253,  1  εαντον]  ΐ.  106  ν  2  ΐξει]  *εξθί^  7  σ^αία- 
ζοντες]  ΰφανδάξοντες  19  άλλα  σπο^σο^'^ει^ο^]  αλλ'α 
ΰπασάμενος,  δίο  ίβΐ'β,  ί.  107  γ        20  διηλααε]  διηλαβεν 

21  οι  δε]  ϊη  ιη3Γ§.  63(1.  ιη.  αή  ελλιπές:  δίο.  Οβίικίβ  δβίΐυίΙιΐΓ 
ν3ουυιιι  ΐΓίυηι  νΈΓδυαηι  δρ3ΐίαιη,  ροδΙ  (|αο(1  Ρο1ν1)ί3η3  δ6(ΐιιίΙιΐΓ 
6θΙο§3  3θ6ρΙΐ3ΐθ8  'Ο'ολον  τή  περί  τα  λάφυρα  πλεονεξία  των 
αίτωλών  κτλ. 

Ρπδοαδ.  Ρ.  280.  δυρβρ  ίηδΟΓ.  ταίΓΟ  οοΙογο  Περί  πρεΰβεων 
ε^νών  προς  ρωμαίους,  (Ιβίικίβ  εκ  —  ρητορος,  υΐΗ.,  ίο1.79  ν. 

280,  8  ποιούμενοι]   '^αφάς  ποιούμενοι  13  ΰφίΰιν] 

ΰψίαι  17  είναι]  Γ.  78  γ  24  επίακοπος]  *  της  Μάρ- 
γου  επίΰκοπος. 


Ι^ΧΙΙ  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

281,  2  και  ταντψ']  Γ.  78  ν         8  ΆττΚηλας]  αττηλας, 

υΐ  Ιιίϋ  οοάθχ  βΐϊαηι  ίηίΓίΐ       14  δι,αλεξαμένονς]  '''  όίαλεξομε- 

,  "Ψ 
νους         20  πεμιρειν']  πεμπειν  β3(ϊ.  ιώ.  τα]  8.  ν.  63(1.  ιη. 

21  ^Αττηλα]  ί.  79  γ        24  μεγίστϊ]  και]  καΐ  8.  ν.  β8(1.  ω. 

282,  27  μεν  αν]  *|αέν,  υΐ  β^ο  31  φευγοντα]  φεν- 
γοντας. 

283,  4  λονταί]  Γ.  79  ν  16  παροικονβιν]  τναροικοϋΰι 
19  ήνα/κασε]  ηναγκάΰαι  23  ^ί^τον]  ί.  80  γ  ά'νω 
γεγραμμενοι]  *  άναγεγραμμ,ένοι  ^  υΐ  ΥΒίβδίυβ  24  υφών] 
*τής  υφών          31  βρόχον]  βρόχων, 

284,  2  τίράξιν]  *τψ  πρά'ξιν,  \ιΙ  Ββ1ί1ίβΓα8  8  αίχμα- 
Κώτονς]  ί.  80  ν  18  απηγγελλον]  απηγγελον  25  είε- 
ξαντο]  ί.  81  Γ  26  ΰτρατον]  τον  ΰτρατόν^  ιιΐ  Νίβ1)ΐι1ιπυ8. 

285,  11  ρωμαίους]  ί.  81  ν  16  ουδέ]  *ουδε  ΰφάς 
23  δόντων]  δότων  27  επί  ττ}  ΰωτηρία]  *επΙ  ΰωτηρία 
30  οτι]  ί.  82  Γ. 

286,  2  πάλιν]  6  δε  \  πάλιν        4  τετάρτη]  τετάρτην 

6  γαρ]  *ο  γαρ  βάρβαρος  11  τον]  8.  ν.  βδά.  πι  13  ε^£- 
δίαΰαν]  εδεδίεΰαν  13  βανδίλους]  ίΐ3  οο(1.  ({υοςαβ,  ςαοά 
υϋςυβ  Γβδίΐΐαβικίυιη  14  διανιΰταμενους]  ΐ.  82  ν         22 

εδηκων]  εδέκων  (ΗΐΙβΓββ  ε  βΐ  η  8ΐηιί11ίιη3β  ίιι  Ιιοο  (5υο(}ΐιβ  οο- 
(Ιΐοβ)  25  παιάνων]  παγόνων,  υΐ  νί(]βΙυΓ,  8β(1  ιηοχ  ί1ί1ιιοί(1β 
παιόνων. 

287,  1  το  ρεϋμα]  ί.  83  γ         13  ^Εδηκων]  εδέκων 
16  ες]  εις          17  οία]  (.  83  ν         21  Έδ^ίκων]  εδέκων 

22  ΰφίϋιν]  '"  ΰφίΰι, 

288,  2  εφαΰκεν]  ί.  84  γ  9^Εδηκωνι]  εδέκωνι,  \ιί 
ηΐ3Γ§ο  Ηοβδοΐιβίϋ  βχ  Ηοο  οθ(1. :  βΐ.  Έδέκωνι  12  κυρηβοι] 
κηρύαοι  18  πλη&ει]  '^τελοϋντι  πληϋ'ει  τελείως]  ί. 
84  ν  23  παρά  του  ^Αττηλα  επί  τοις  φυγάΰιν  ]}[$  ροδΐΐβ 
βΐ  ρυηοΐίδ  ίηίΓα  ηοΐ3ΐ3         31  αποπέμπει]  απόπεμπε. 

289,  2  ανάγκη]  Γ.  85  γ  4  μάγιατρος]  *  μάγιβτρος 
εοτι  5  άμφϊ]  *  τών  άμφΐ^  ιιΐ  Νίθ1)υ1ΐΓίιΐ8  6  βαΰιλείαν] 
*βα6ίλεως  7  βουλευααμενοις]  -^  βουλευομενοις^  ιιΙ  13  6ΐ 
ρ.  347,  22. 

325,  31  ΰταλείβας]  ΰταλεντας. 

326,  3  ^Εδηκωνι]  Ιδεκωνι  6  αυτό]  αυτώ        επι- 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΣΧΙΙΙ 

γι,νωΰ'ΛΟίε]  επίγίνώακοιεν         6  ^Ήλααν]  ηβλαν  ί.  85  ν 
12  βελτίωνί]  βελτίονι  25  εστίν]  ί.  86  γ         27  δγιμ^ό- 

α 
ΰιον]  δημόσιον  Θ3(ί.  ιη.,  υηοΐβ  Ηοβδοΐΐθΐίυδ  ίη  ιη3Γ§. :  αϊ.  όψ 
μοΰίαν. 

328,  32  δίαλε^αμενους^  "'  διαλεξομενους, 

329,  1  κατενεγγυηαε]  κατενεγυηαε  6  γαρ]  "^γαρ 
δη  'Εΰηερίας]  "^εβπέρας  8  πτρον]  (.  86  ν  12  (ϊω- 
σείν]  ίοάσεί  13  επάξειν"]  ε7ΐα\γξείν  ουιη  Ιΐηβοΐβ  ΐπίπα  γ 
23  ττολε'ιιιον]  πολεμώ  25  ^ίαςρορα]  διαφοράς,  8β(1  α  ουιη 
(ΙιιοΙα  8υρΓ3  ν.  ΐη  βηβ  βΐυδ  του  πρ.]  ΐ.  87  γ  32  βα- 
βίλενοντί]  βαΰιλεί,  86(1  ίη  ηΐ3Γ§.  63(1.  ηι.  βαΰιλεύοντι'ιηΐτΆ  γρ\ 

330,  9  ^εΐβαν^ί.  87  ν.  ^ 

331,  19  ^ετα  το]  |ΐ*ετα  τον  ουιη  ϋηβοΐδ  ίηίΓ3  ν  κρα- 
τονβιν']  κρατοναι. 

332,  16  ε&νών]  "^τών  ε&νών  ^νών]  ΐ.  88  γ  24 
κατά  ^7ιείνην^  *καΙ  κατά  εκείνην      32  της  &εου]  του  &εοϋ. 

333,  1  ρητώ^  ί.  88  ν. 

337,  9  οτι  Γωβάξης']  Γ.  89  γ 

338,  2  κολ;^/^ί^]  κολ  8.  ν.  63(1.  ιη.  7  εττίκζϊϋίτείίνν] 
3ηΐ6  Ηοο  τη  ουιη  1ίηβοΐ3  ίηίΓα  ρθ8ίΐ3  8  παρεβτηΰαντο^ 
*  παρεστηΰατο ,  υΐ  ΝίβΒυΙΐΓΪυδ        13  λοίϋενο^]  ί.  90  γ. 

340,  8  εωους']  ί.  90  ν  10  ΦύλαρχοςΊ  φνλαρχον 
11  ετΓείίίε]  ^εηειΰεν  αυτόν  13  άλΚως']  άλλων  ρρ.         22 
/ταλίωτών]  ω  ρριαδ  8υρΓ3  ν.  ΰυνεβαίνε']  ΰυν^εβαινον 

26  μερη']  Γ.  91  γ        29  Γεζεριχον'] 

341,  19  α,αφ'  αυτόν]  Γ.  91  ν  31  6τα<5ια6άντων~\ 
ιη3Γ§ο  ΰταϋΐόντων  ίηΐτΆ  εΙ  ουιη  1ίΙΙβΓ3  φΐββ  μ  ^Ι  χ  οοηΐυηοΐίδ 
δίιηίΐίδ  βδΐ  β§υΓ36.  Ιη  ϋταΰιόντων  \ΐΆ\ιά  (1υΐ3Ϊ6  ΙπΙβΙ  σταΰια- 
ξόντων. 

342,  10  ουροειΰάχ]  ιουροείπαάχ,  υΐ  ΗοβδοΗβΙίυδ  ίη  πΐ3Γρ. 
βχ  Ιιοο  οο(11οβ:  3ΐ.  Ιονροειτίαάχ  11  ριου^  ί.  92  γ  13 
φρουρηοαντας"]  φρουρήΰοντας  η  γοϋν^  ήγουν. 

343,  2  προς  δε  τη]  Γ.  92  ν. 

345,  13  εις"]  ες  16  εοάους]  *εώους  Ρωμαίους  μηδε- 
τέροίς]  μηδ^  ετεροίς  19  αφίΰιν']  ΰφίΰι  20  την  προΰ- 
ηκονααν"]  ί.  93  ν. 

346,  2  άπράκτως']   ^^ απράκτων,  υΐ  ρΓ.  ίυίδδβ  νί(ΐ63ΐυΓ  ς, 


Ι,Χΐν  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

οοΓΓβοΙιιηι  ν.  δίο  βδΐ  ρ.  345,  29,  η  πρεσβεία  άπρακτος 
επανψί'  346,  24:  άπρακτοι  επανέζευ'ξαν.  7  ότι  Σαρά- 
γουροι]    ί.    93  ν  ακαττίροις\  ακατίροις         15  εφοδον] 

την  εφοδον         23  επιμ,ελεΐβ^αι]  ί.  94  γ         29  είχε^  εϊχεν 

347,  2  ηφίει']  εφίει  4  αντω\  *αντω  τε  και  τω,  υηϋβ 
ΓθοίρϊεηίΙυιη  τ  ε  βΐ  οΐβίβπίΐί  υηοί  8  παραγένωνται]  παρα- 
γίνονται        10  αφικονμένοις]  '^'  αφικνουμένοις  12  οτι 

"Άναγάΰτον]  ί.  94  ν  29  άμ,ιλλτι^ψονται]  Γ.  95  γ 

348,  14  άποφυγεΐν']  Γ.  95  ν  πατρίων']  πρών  26 
δόλου]  δούλου  βΐ  ίη  ιη§.  βδά.  πι.  (ίολοι;  ΐηΓι-α  ;^ρ'  31  καρ- 
τερώς]  ί.  96  γ. 

349,  20  τους]  τοις  24  περαών]  ί.  96  ν  28  αί- 
τον]  αυτών. 

Μ&ΙοΙιυδ.  Ρ.  73  β(1.  Ηοβδοΐι.  Ρθ8ΐ  ίηδΟΓ.  οοΐ.  Γα1)Γ0  Περί 
πρεαβεων  εϋ-νών  προς  ρωμαίους  δ6€[αίΙυΓ  εκ  της  ίβτορίας 
μάλχου  ρητορος  του  φιλαδελφέων  (δίο  ρΓΟ  —  ω^). 

384,  31  οτι]  ΐ.  69  γ. 

385,  8  νοκαλίον]  ίη  ρηηΐδ  δγ1ΐ3ΐ)α  οοΓΓβοΙαδ,  ({αΒβ  Γογ- 
Ι&δδθ  ρρ.  ίαίΐ  νεοκαλίου.  Ναηο  βΐ  ο  3ΐ)  δβοιιικία  ηΐδηα  βΐ 
ηοαοαία  ροδΙ  Ιιοο  δβίΐιΐθπδ  κ  ίΐ»  βΠβοίΙ  υΐ  ΙίΙΙβηα  δίιηϊΗοΓ  δΐΐ 
1ίΙΐ6Γ3θ  μ  10  λιπών]  ΐ.  69  ν  14  εφ']  *αφ'  25  δια- 
πράξξβϋ-αι]  '''  διαπραξαΰ'&αι,  ιιΐ  Νΐβ1)α1ιπυδ  Ι3θί1ο  27  εκ- 
&ειν]  ελ^εΐν,  υΐ  Νίβϋ.  28  αβουλότατα]  Ι  70  γ  31 
ενόμιξε]  εκόμιξε  ρΓ. 

386,  3  Η  Γιηβ  ενόμιξε]  ενόμιξεν       13  ιδίαν]  Γ.  70  ν 
15  πολυτελή]  "^πολυτελή,  χρηματι  δε  και  αυτός  εκείνω  εκ 
του  δημοβίου  αντιδούς. 

387,  1  βπαρ]  ί.  71  γ  10  προβεκά&ητο]  προΰεκά^ετο 
18  άλλο]  ί.  71  ν 

397,  30  ανακ,εκτηβΟ'αι]  ανακτήβ&αι. 

398,  1  ου  δέοι]  ου  δέος  3  πέρασι]  ί.  72  γ  8  της 
εν]  της  δυρρα  ν.  6Η(Ι.  πι.  9  κοιμίξοντες]  κομίζοντες 

13  ΰυΰπουδάΰαι]  ΰυνΰπουδάΰαι        βααιλείας]  *τής  βαβιλ. 

ο 
20   το  ποιητέον]   ί.  72  ν  29  ^έλοι]  ^έλει  βαοΙ.  πι. 

399,  3  Βηρίνα]  βηρίνα  4  γυναικί]  ί.  73  γ.  7 
ετει]  ετι  12  αϊρεΰ&αι]  αΐρεΰ^αι  17  παντελώς]  *  πάν- 
τως         23  χορηγίας]  Γ.  73  ν. 


ΡΚΑΕΕΑΤΙΟ.  Ι,χν 

400,  8  οί  δε  ης]  ΐ.  74  γ.  22  πολΚοΐς]  πολλαις  31 
οτι  τω  αι3τω]  ί.  74  ν. 

401,  3  Πλοίκιδίας]  παλλακίδας  βΐ  ιη§.  βαά.  ηι.  πλακιδίας 
ίηίΓδ  γ^'  9  ελ^ίφθεί]  '^'εληφ&η  13εκπεδώΰειν']  "' εμ- 
πεδώβειν  16  πράττείν']  πράττων  φ  βονλοίτο']  ί.  75  γ. 
17  ενπρεηεΐ']  ενττρετΐη         18  Γ'ίΐ/^ί^/χου]  γινζερίχου. 

405,  15  ττ^ο^είο^ενο^]  προδεδωμενος  16  αυντε&εν- 
των']  συν  ίη  ιη§.  βυρρί.  β3(1.  ηι. 

406,  3  τΓολε^εΓν]  ί.  76  γ.  16  ^Γψι/σβ]  ετψηβε  19 
εττε^Ό-ε]  Ι'ττείθεν. 

407,  5  μαλακίας]  ί.  77  γ.  9  συνελο^ιιενοί]  βυνελω- 
μενος, 

ΡβίΓυδ.  Ρ.  14  θ(1.  Ηοθδοΐι.  δαρβρ  ίηδοπρίίοηβιη  Γοΐ.  338  ν. 
Γα1)Γ0  Οϋΐ.  Ι  Περί  πρεββεων  ε&νών  προς  |  ρωμαίους,  άβ- 
ΐηάβ  εκ  της  Ιστορίας  Πέτρου  πατρικίου  'Λαϊ  μαγίστρου,  ιιΐ  ίη 
βα.  Η. 

*     425,  18  Τιριδάτην]  τηριδάτην,  υΐ  ηΐ3Γ§ο  ΗοβδοΙι.       19 
επεμιρε]  επεμιρεν        ραον]  "^ραβτα        20  παραλάβοί]   λα 

'  ,  7 
5.  ν.  βίΐίΐ.  ηι.        Ιβήρων]  Ιβέρων  βΆά.  πι.        22  υίω]  υίεΐ 

V 
23  Τιρίδατης]  τι,ρίδατης. 

426,  2  τα]  8.  ν.  β&(1.  πι.  18  ενεωτέρίΰε]  -σε  ρβΓ 
οοπιρβηάΐυπι  ίη  βηβ  νβΓδυδ  —  σ  ουηι  (ΙυοΙιι  δαρβΓ  ίϊοο,  ηυοΛ 
ηβδοίδδ  υΐΓΐιηι  ε  δίΐ  αη  εν         19  καΙ  παρεσκ.]  Γ.  339  γ. 

ε 
32  ^ομετιανον]  δομιτιανον  βάά.  τα.,  δβά  427,  1  δομετιανός 

μ 
11  πίλοφόρους]  ί.  339  ν.       12  επεμπεν]  επεπεν  ββά.  πι. 

άν 
19  ανακοχτιν]  \ακοχην,   βΓ3δθ  δρίήΐα  δπρβΓ  α  βΙΙβΓπηι 
22  3(1  νβΓδΠΠΐ  τους  μηχ.  —  αυτω  ίη  πΐ3Γ§ίηβ  ορα. 

427,  27  αυτομόλους  μη  υποδ,]  αυτόμολον,  υΐ  ΗοβδοΗ. 
ηΐ3Γ§ο       30  τα  όπλα]  ί.  340  γ. 

428,  3  λαγγωβάρδων]  ΑΙΙβΓππι  γ  ρπαδ  δοπρίυηι  νίάβΙΠΓ 
γο,  βχ  ςυο  γο  (Ιβίηάβ  γίο  Γβοίδδβ  νΐάβΙαΓ  1ί1)Γ3Πϋδ  9  στελ- 
λουσί]  στελλουσιν  10  καΐ  έτερους]  Γ.  340  ν.  28  στρα- 
τον]  στρατηγον ,  ιιΐ  ΗοβδϋΗ.  πι3Γ§ο.  29  υπερηφάνειαν] 
*  υπερηφανίαν. 

ΗΙ8Τ.    ΟΚ.    ΜΙΝ.    Ι.  β 


Ι,Χνί  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

429,  7  ημών]  νμών         8  νμεΐς]  ΎΐμΛίς  λαμβάνο- 

οΐς 
μΒν\  ί.  341  Γ.        10  τοις]  της  βαά,  ιη.        13  εϊπε]  εϊπεν 
1δ  λαμβάνετε]  ^ευρίΰζετε  καΐ  λαμβάνετε      18  τέΰΰαρας]  ό' 
25  μετά]  *μετ  27  τρία  ετη]  ΐ.  341  ν. 

430,  24  ΰτρατοπέδον]    βτρατοϋ  βΐ  ίη  ηΐ3Γ§.  ΐπίρα  γρ. 

β3(1.  ηιαηιι  ΰτρατοπεόον         26  άπωγμένου]  απογμίνον. 

431,  8  ανρηλίανος]  αύρηλιανονς  63(1.  ΐϊίβηιι  12  οτι 
άφαρβάν]  Γ.  342  γ  Άφφαρβάν]  άφαρβάν  βΐ  ίη  ιιΐ3Γ§.  ίη- 
ίΓ3  γρ.  ββίβιη  πΐ3ηα  6  άφφαρβάν         15  ε?πε]  είττεν         24 

μηδέ  Ναρϋαίον]  μηδεναρΰαΐον         29  δ  ^Αφφαρβάν]  6  ά  \ 

Λ 

άφφαρβάν  ίη  Γιηβ  βΐ  ίηίΐίο  ρ3§ίη3β  ί.  342  ν.         32  φίλαν- 
^ρωπία]  φιλαν^ρωπίαν. 

432,  5  αποδόΰεως]  άποδωβεως  16  ον  ηανονται]  ί. 
343  Γ         17  Γαλεριανοϋ]  '"  βαλεριανον ,  υΐ  Νίβ1}υ1ιηυ8 

25  δέον]  '^δέοι         26  γαρ]  8.  ν.  β3ί1.  ηι. 

433,  2  κατά  γνώμην]  ΐ.  343  ν. 

434,  10  Αίκίννιος]  ^λίκίνως,  βΐ  14  12  διεύυρε]  διε- 
ανρρε  20  ήττωμένοίς]  *ηττημενοις  24  οργής]*  της 
οργής ,  ιιΐ  Νίθ1)υ1ΐΓίυ8. 

435,  1  βούλητο]  '^βούλοιτο          15  τους  βρεττανίωνος] 

ε 
ί.  344  ν         17  είρηνειν]  είρηνην         23  ακεραίους]  άκαι- 
ραίους  β3(1.  ιη.        27  %αραγενοιντο]  ρα  8.  ν.  θ3(1.  ιη.        32 
είδεν]  ϊδεν. 

436,  1  χείρΐ  κατέχων]  ί.  345  γ  10  ηροτίμηαον]  προ- 
τίμηβϊν  22  αυτού  και]  ί.  345  ν  26  δεδομένους]  δε- 
δομένος        30  έηιλέ^οίτο]  ετνίλέξετο  ί.  β.  έπίλέξμιτο. 


0οΙΐ3ΐίο  οοΛίοϊδ  Μοη3θβη8Ϊ8  η.  267  οαιη  θ(1.  Ηοβδοΐιβίϋ.*) 
Ροΐ.  5  Γ.  ίη8θπ1)ίΙυΓ  γιιΙ)γο  οοΙογθ:  "Οβους  εδέ'ξαντο  πρέσ- 
βεις βαΰ ιλέων  ρωμαίων  εθνικοί"  και  ηοίω  βχηματι  τούτους 

*)  Οοιηρίη^βη(1ο  ροδίί^ιίΕΐη  δοήρίαδ  βγ&ί  οοάίοθ  ίαοίιιηι  β8ΐ 
ηΙ  £ο1.  346  γ.  (Μβηαηά.  ρ.  362,  7  ΝίβΙ).)  άβ  νοΛίβ  ίιι  ιηαΓ^ίηθ 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΙίΧνίΙ 

εόεξαντο'  υμΙ  με^'  οποίας  δοχης.  ΡοδΕ  ςιΐ3β  δβί^υϋπΐυρ 
ςυαβ  ίηδοηρίΒ  δυηΐ  βχοβΓρίίδ  θχ  ΡθΙγο  ίηίΓ3  αίΐ  ρ.  429  ροδϊΐβ. 
ΡΓίδουδ.  Ρ.  276,  (34  Ηοβδοίι.)  ΙηδΟΓ.  ΓυΙ)Γο  οοΐ.  ΓοΙ. 
229  γ:  ι  Περί  πρέσβεων  ρωμαίων  |  προς  εϋ'νικους.  \ 
Εκ  της  ίατορίας  πρίακον  ρή  \  τορος  καΐ  ΰοφιΰτον  της 
γοτ^ί   Ι   κης  6  Ρονα]  ρονά.    δΐο  ίηίΓ3   ρονάν  βΐ  ρουά 

αμιλξονροίς^  αμιλαξονροίς  8  τονωρΰουΰι,']   τονώ- 

οονρβί  ρβΓδρίοιιβ  11   ττροτιρημενος^  προειρημενος 

Εΐΰλαν]  'ΐςλάν.    Βίο  βΐ  ίηίΡΒ.        ωθοτα]  Γ.  229  ν        τοΐς^ 
επί  τοις  14  βονλενομένων']  *  βουλομένων  19   αρ- 

ΰαντες]  *αρ^αντες  21  αννεκπέμπει']  Γ.  230  ν  22  σηγ- 
γίλαχον']  ΰηγγίλλαχον^  ρυηοΐο  δϋρρα  βΐ  ΐπίρα  ρπαδ  λ  ροδΐΐο 
23  ε^]  εις  25  αττηλαν']  άττίλαν,  υΐ  δθΐηρβΓ.  ΟαοίΙ  1ια- 
1>βΙ  βΐίαιη  Ηθ6δθΗ.  ρ.  35,  19  βΐ  ρβηυΐΐ.,  βίδΐ  αΐΐβρ  οοίΐβχ  άττη- 
λας  28  Έπιγένην']  επιγένει  32  βειαν  εξωρμηβαν'] 

Γ.  230  ν.  ^         ^ 

277,  7  ρωμαίους]  ρωμαίων,  υΐ  ηιαρ^ο  Ηοβδοΐΐθΐϋ.  12 
τους  απο  της  σκ.]  Γ.  231  γ.  16  χρνβοι]  χρνΰω  18  αΐ- 
ρουμενους']  εΐίβιη  οοίΐβχ  αιρουμενους,  ίίΐθΐη  ίΐ1ί1)ϊ  δρίΓΐΙαδ 
ρβΓίηιιΙβηδ  ίρδίιιηςαθ -ϊ^ρονιιΐί^ν  ρΓαβ1)6ηδ  ρ.  415,  14,  ιιΙ;  βο 
ηοη  οοηβηηβΙυΓ  αιρομένους,  φιοά  ροδαίΐ  Νίβ1)α1ΐΓίυδ ,  δβ(1 
ρΓΒβίβΓβηδ  αίρομένω.  Εΐ  ηααηςυαιη  ίΙΙα(1  αίρειΰϋ'αι  πόλεμον 
βΐίαιη  θΐΐΐ)!  Ιθ^ΐΙυΓ  Ιι»ιΐ(1  γηγο,  δβ(1  υΐ3ί  Ιοουηι  1ιαΐ36ΐ  βΐϊίΐηι  δί^ηΐ- 
βϋ&Ιίο  θ1ί§6η(1ί,  Ιαηιβη  1ίΙ)Π  ςιιοίΐυβ  δ3θρθ  ίαΐΐαηΐ  αϊρεσ&αι 
πιαίΒΠίβδ  ίη  αίρειΰ^αι,  υΐ  ΐη  Ιοοίδ  3ρα(1  ΟοΙ)βΙιιηι  Υηγ.  ΙβοΙ. 
ρ,  212.  V.  άίοΐα  3ά  ΟβχίρρυΐΏ  δυρΓ3  ρ.  ΧΧΧΧΥΙΙ  22  παρά 
ρωμαίων  τοις  βαΰ.']  ί.  231  ν  24  εΰπενδοντο"]  εΰπευδοντο 
ΟΟΓΓ.  δ.  ν.  β3(1.  πι. 

278,  1  τα  εν  τ?}]  Γ.  232  γ. 

289,  13  μαγίΰτρω]  ί.  232  ν         16  Βιγίλαν]  βιγίλω 
17  Έδόκων']  εδεκων       19  αναγεγραπτο']  *  άντεγεγραπτο 
21  ΡοδΙ  βιγίλας  3(Κ1ίΙ  μείζονος        23  έπειτα  ως  ου  δει']  Γ. 
233  Γ         27  γράμμαοι]  γράμμαΰιν. 

290, 1  εδόκει]  πέμπειν  Γ.  233  ν     12  αριστοποιουμε&α'] 


δΟΓΪρίίδ  Περί  αυν&Ιητιών]  \  χοΰρόον  κ«1  ίο[ν]  ΰτινιανον:  Ιίίίβ- 
Γαβ  ιιηοίβ  ίηοΐυδβ,β  ά  ΐ3ίΙ)Ηορ8ξο  ΓβδβοΕΓβηΙιΐΓ,  ρ&ΓίΙβΓς[ΐιβ  £ο1. 
378  Γ.  (ρ.  390,  16  Ν.)  ίη  ξητει  εν  τω  περί  δ{η)μηγορίών. 


Ι,ΧνίΠ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

^^  ηριΰτοποίουμ,ε^οί        14  Β^γίλας]  βογίλας        19  τον]   οιβ. 

6ΐ  001ΏΙ113  ροηίΐ        20  καταπροίϋνόντων]  *  κατοιπραϋνέίντων 
το]  τον  Ιιίο  βΐ  ϊηΓΓδ  ρ.  315,  11,  βΐ  οαηι  Ηο68θ1ιβΙϊο  ρ. 

319,  16:  δβά  ίηΓΓ3  ρ.  292,  21;  304,  30  ουω  Η.  το  δ 
22  κοΐς  εΰϋ-ημίχαί]  Γ,  234  ν  31  ΒιγΙλαν]  βιγίλα 
32  ος  δε]  ΐ.  235  γ       εκείνον]  *ελεγεν  Άάάϋ. 

291,  2  εΐναί]  εϊτοναί,  οιιπι  Ιΐηθοίδ  ςυ3  ΛβΙβικϊϋΐΏ  8ί§ηίΓΐ03- 

κ 
ΙιΐΓ  το     3  ώς  του]  *  καΐ  του     5  Έόεκωνί]  εδεδωνι  β3(1.  πΐ3ηιι 

6ν 
10  ρομεν]  Γ.  235  ν         12  μ,ίκρον]  μικρών  ββά.  ιΐ}3ηιι 
20  παραδίδόνκί]  ί.  236  γ         29  ριον  &έΰεως]  ΐ.  236  ν. 

292,  7  -ίί^ίν]  Γ.  237  γ         18  τος  ίππων]  ί.  237  ν 

19  β']  δύο        25  αυτών]  *  αύται       28  καταλυβάντων]  Γ. 
238  Γ         30  Σκόττας]  ΰκότάς  Ιιίο  βΐ  ίηΐΓβ. 

293,  2  ί'νεκα]  οϋνεκα  (δίο)       6  φηδάντων]  ί.  238  ν 

'        /  »    ,      .  ,     ^        ,    ^  έίν  ^ 

13  Αττηλαν  άνεξευ'ξαν]  άττίλα  άνέξαν  βάά.  ιώ.  17  ήν 

τοις 
^φικτ6ν]  Γ.  239  γ         22  ταις  ββά.  ιη.  27  ^«νο^ΐΑίνον^] 

γενομένης  28  άπρακτους]  ί,  239  ν. 

294,  2  υτταρχείν]  *εφαΰκεν  ΆάάϊΙ  4:αλϋ•ώς]  '"  άλη&ώς 
5  ατληλα]  άττίλα  8  ανίραί»*]  άνδράΰιν  ταττομίνοις] 
ί.  240  Γ       10  ευλα/ίεΓσθαί]  ευλαβη&είς,  ηί  ϊώάτ^ο  Η.       17 

εττίτεθεντων]  Ιπιτι&εντων  β3ά.  ιη.  18  νυκτός]  ί.  240  ν 

28  αυτοΐς  εγνωβμενα]  ί.  241  γ         29  παραβκευαζό- 
με%•α]  παρεβκευαζόμεϋ'α. 

295,  4  Άττηλα]  άττίλα  6  Σκότταν]  ΰκότον  τηνι- 
καντα]  ί.  241  ν  9  του  Άττήλα]  *τον  άττίλαν,  υΐ  Νί6ΐ)υ1ι- 
παδ  11  ^υνοίύειν]  *6υνοίαειν  12  βαύιλεα]  '^βαβι- 
λευ^,  ιιί;  Νϊβ1)υΙιπα8  Ι^^Ονηγηβίου]  ονηγηΰίω  17  τον 
άττίλαν]  Γ.  242  γ       24  διαπορούμενον]  διαποΰούμενον 

25  Σκόττα]  βκότα,  υΐ  22   ΰκότα  27  κα^  τα  αυτω]  ί. 

242  ν  29  τον  εδάφους]  τω  ίδάφει  31  ε^ορμηβαν- 
τας]  εξορμίΰαντας. 

296,  3  μετέπεμψε  τε  — •  παραγενόμεϋ^α]  *  μετεπέμψατο 
—  παρεγενόμεΟ'α  5  πεφρουρημένην]  εφρουρουμένην  ί. 

243  Γ         10  αών]  αον         ενχεταί]  εχεται         15  επΙ  τ»} 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΧΙΧ 

είρηνι^)]  ί.  243  ν  18  -Σκυθίχοί)]  *  τον  ΰκνϋ^ίκον  22 
ίδεόώκει]  εδεδωρεί  23  αναίδία]  αναίδεια  25  παρά 
ρωμαίοις']  ΐ.  244  γ  28  μελληβαντα']  μελήΰαντα  29 

Ηολαν"]  ίΰλαν         λεβάντα]  λέξαντας  31  Καρπιλεόνος] 

"^  Καρπίλεοντος. 

297,  1   καί  γάρ^  *μη  γαρ  4  κην  αντοΐς^  ί.  244  ν 

ον 
6  εκείνων]    *Ικε/νον   (εκε/ν   δοπρίυιη)  14  ττερ^ 

ίίίολ.]  ί.  245  Γ        25  αυτω  ο]  ί.  245  ν         6  οηΐβ  άττίλας 

εν  βο 

8υρΓ3  ν.  β3(1.  ηι.,  υΐ  ωοχ  ενόμιζον  βΐ  άμψιλία. 

298,  3  'ί]μετερας]  ημέρας      4  αλί^θ/^εσ^αί]  Γ.  246  γ 

7   πολι;πρα;'|ΐιονοι5ντο;]    πολ'υ7Τ(»α^|ΐ*ονθ'υντα^  14  ττέλα'] 

ί.  246  ν  15  βίγίλαν]  βιγίλα,  υΐ  ΐπίπο  18  βεβοφι- 

ΰμενως]  εΰοφιΰμενος  21  Ύΐηερ~\  ύ)  περί  24  τε  διδό- 

ναί]  ΐ.  247  Γ        25  πρεΰβντέρω]  πρεΰβευττ}  βΐ  ίη  ηι^.  ίηίΓα 

τ 
^ρ.  θδοπρίο  πρεςβυ  26  ΙίίκαΓί^/ρων]  άκατξίρων         32 

σν|ΐΐ|ΐι«χίαν]  *  είρήνην,  ιιΐ  ιη^.  Ηοβδοΐιβίϋ. 

299,  3  Χονρίίάχοι^]  κοι;ρί(5άΑον  βΐ  ίηίΓ3  κονρίδαλον  βΐ 
κορ/ίαλο?  5   ^Αττηλανί  άττίλά         8   τον  αουρέδαλονί^ 

ί.  247  ν  11  ε^  Ο'ψίν']  εΙς  οψίν  63(1.  ιη.  12  άπα^ώς] 

ί.  218  Γ        17  ^Ονηγηΰιον]  ον  ηγγιβιον         20  "Ηβλα]  Ι'ΰλα 
23  εξορμηΰαντος]  ε^ορμίΰαντος      εκείνον  άναχ]  ί.  248  ν 
32  ε'ν^ε'ν^ε]  εν^ένδεν. 

300,  2  τον  ϊΰτρον']  ί.  249  γ  6  ονς']  *ας  12  6αν- 
τες  οίον]  Γ.  249  ν  21  άπελείπομεν']  άπελίπομεν  εχω- 
ρίξόμεΟ^α^  χωριζόμενα        22  έκαστος  ε'σεΰ^αι]  ΐ.  250  γ 

25  ταντον']  Άά  Ηοο,  ίη  (^υο  ο  ο1}8ουπυ8  δοηρίυιη  υΐ  ί,  ιη3Γ§ο 
ίηΓΓ3  γρ.  ροηΐΐ  ταντόν  ϋννψιμεν^  ΰννίειμεν  30  ι5|ΐιΓν 
—  301,  4  ανττϊ]  ηΐ3Γ§ο  ορο;. 

301,  11  τω]  οιη.       κείνην  την  ημέραν"]  ί.  251  Γ       12 
διατερΰαίνοντες^  διαταραβαίνοντες      ττ)  κωμΎΪ\  ί.  250  ν 
17  φιάλαις"]  φνάλαις       21  οδόν  ανυσαντε^]  ί.  251  ν       29 
Ρωμανός]  ρωμανος         32  ααΐ  Τατονλος]  Γ.  252  γ. 

302,  10  χρνΰάς]  χρνβάς         11  δε^άμενον]  ί.  252  ν 
15  Σίρμιον]  ΰίρβιον  17  πενοντορ]  παί|νο{;ντθ5  βίο  νο- 
03ΐ)α1ο  ίηΙβΓ  (1υο8  νβΓδυδ  (Ιίνίδο        20  άνδραποδιβμονί  *τον 


Ι.ΧΧ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 


άνδραποδίΰμον         ολιγωρηΰας^    ολιγορηΰας  21    κατά 

πρά^ίν  τινά]  ί.  253  γ  25  αντοίς]  εν  αντοΐς  30  φώτα] 
φώρα  31  των  ίαπερίων']  Γ.  253  ν  32  Ιρώντες] 
εροΰντες. 

303,  7  το  υπερ^  νπερ  ^     10  πρεαβείας]  Γ.  254  γ        11 
αποίΐρίν6(ΐενος^  *  άποκρ  ίνα  μένος     20  όιαπρετΐη]  ί.  254  ν 
26  ούδε  γαρ  λί&ος]  *  ονδεν  γάρ,  ου  λί&ος        31  της  π;α^α] 
ί.  255  Γ. 

304,  1  κατέΰτηαε^  αατεΰτηβεν      10  δι,^  αυτών]  Γ.  255  ν 

11  ηγε]  ήγεν  16  ημενος]  ήμενος  19  κύλικος]  κυ- 
λίκου         20  διακείμενα]  Γ.  256  γ         23  [και]  3ΐ)β8ΐ 

28  ΰυνενεχ'ϋ'εν]  ΰννηνεχ^εν  29  Ουνευωχεΐα^αι]  ΰυνευ- 
οχειαΰ^αι         31  κηματα]  ί.  256  ν. 

305  ,  2  οφείλοντα]    οφείλοντας  4  υποφαίνούαης] 

*  ύποφανουΰης,  υηάβ  δΟΓίΙβικΙαΓη  υτνοφαυούΰης  7  οϊ]  Οί 
αντώ]   Γ.  257  γ  9  ύπηρέταις]  υπηρέτης        10  ν^ε^ελ- 

'  ελ     ^ 

^ων]  νπε'ξηλ&ων  δίο  β3(1.  ηι.  11  ^ιμετεραν]  ημέραν 

12  τΐεριπάτους]  περιπάτοις  16  Ιλλι^νι^εί]  ελληνίζειν 

18  ΓΌττων]  ^οτ^ωι^  19  καί  την  αύβονίων]  ί.  257  ν 
20  επιμιξία]  επιμιξία       24  ώ^  τί)ι^]  *ώ?  ε^  τήν        25  εω- 
κει   Σκύ&γ]    εώκει    ΰκύ&εί         29    ρεΐται    ΣκυβΊκον]    ί. 
258  Γ. 

306,  2  'ϊ(Ττρω]  *  Ι'οτρω  ηοταμω        3  (5£ο:τ^/'ΐ/;β;ί]  |μ,ο  ,  ιιΐ 
νΐάβΙΟΓ,  (οβΓίβ  δΐηιίΙΙίαιυιη  βδΐ  μο  ίη  πολυπραγμοΰύνης  305, 
31)  ϋηθοία  ϊιιΓγ»  ροδΐΐ3,  Άάάϊί      7  τών  ευπόρων]  ί.  258  ν 
16  παρόντα]  '^'•  παρόντα  βίον  18  παρόντων]  Γ.  259  γ 

19  ενοχλουμένον]  ^^  ένοχλοϋντος  η  ενοχλουμενου        24  μη] 

*  μηδέ         είρηντί]  ειρήνης         28  άλλα  ει  μεν]  ί.  259  ν 
31  υπομέντ}]  υπομένει. 

307,  3  άνιερώτατον]  ανιαρώτατον  6  εκείνω  διακο- 
νουμένοις]  εκείνων  άδικουμένοις,  βΐ  ίη  ιιι3Γ§.  ίηίΓβ  γρ.  ροδίΐο 
διακονουμένοις  7  πλειβτα  έτερα]  Γ.  260  γ  8  πράως] 
πράος  16  ττροίίαναλωθεντο^]  προς  αναλω&έντος  17  τ]7 
}^εωρ;'/α]  Γ.  260  ν  28  αί^κώι^]  '-^άδικειν  29  ττλεον] 
ί.  261  Γ         32  χαλεπαίτερον]  χαλεπότερον         \^]ί]]  ίιβίίβΐ. 

308,  4  1^]  *ιί       7  -θ-ι^ρατ^]  ^ηράτη     η  τών]  Γ.  261  ν 


1 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΧΧΙ 

κυνών]  κυρών         18  κατά  πάντων]  Γ.  262  γ         25  εστί] 
ίύτιν         29  ψΒ'ύγοντα]  ί.  262  ν         31  ες]  εις. 

309,  3  ου  δη]*ούδε  7  οττε^ρ  εκαΰτος]  ί.  263  γ  14 
^Ονηγήΰίος]  ονηγηαως,  8βά  ΐηίΓίΐ  6ν,  15  με]  (ΐοί  17 
ανα^ε^ναντί]  άναμ,είναντα  18  (ϊία^εΐΌΐιι ει/οι;]  γενομένου^ 
8βιΙ  ^ία  111  ιιΐ3Γ§.  19  ώ^  ηροϊόντα]  ί.  263  ν  28  εφα- 
0κδ]  εφαβκεν         30  αι^ϊ^ρωτα]  ί.  264  γ. 

310,  3  εθι/ε(?ί]  ε&νεΰίν  5  Ι^αεί]  ε?  «εί  6  ε'σο- 
|ΐιενω]  εβομενει  7  κε;ζαρίσ^ε'νω5]  κεχαζ»ίσ/ιιενο5  8  λυ- 
Ό-ε/ί^]  Γ.  264  ν  13  τοις]  τους  αύτον]  αυτόν  17 
^Αττήλα]  αττίλαν  18  ΰυνοίαειν]  Γ.  265  γ  19  δεΰηό' 
του]  δεαπόδου,  8βά  τ  8.  ν.  β3ί1.  ιη.  21  ΰφάς]  τάς  βφάς, 
οηπι  Ιίηβοί»  ίηΓΓ3  τας  25  ΰυνεχης]  *•ή  αυνεχης  26 
άνεχώρει,]  ανεχείρει  ττι  νβτεραία]  την  υβτεραία  27 
^Αττηλα]  αττίλαν  28  ίε  όνομα]  ί.  265  ν  29  εγεγόνε- 
Οαν]  εγεγόνειοαν        ν9Χ^]  ^^Χ^' 

311,  6  δίά  των  προς]  ΐ.  266  ν  10  θεραπόντων]  βα- 
δίξειν  περί  οαηι  ρυηοΙί8  ίηΓΓ3  ρο8ίΙί8  ΓβρβΙΐΙ  11  θεράπαι- 
ναϊ]  %•εράπαινα  12  οΟ^όνας]  *τινας  Άάά'ιί  16  διατρί- 
βείν]  ί.  266  ν  17  όνηγηοως]  ονηγηβίος  20  αυτω] 
αυτοί  24  της]  του  26  προ  του  οίχ]  {.  267  γ  29 
ηκοντας]  ηκοντα. 

312,  3  ^ς]  εις  4  πότερον]  ί.  267  ν  7  7Τ(>οσκαρ- 
τερώ]  προβκαρτερών  8  ττ^εσ^ίε/α^]  ^τι/^  πρεΰβείας 

10  -Σ»/λ|3ανθ5]   σ*λ/3ανος  14  εΚεγε]   ελεγεν  αυτόν 

μεγίβτην]  ί.  268  γ  16  αυτού]  αυτούς        νομίΰτ}]  *νο- 

μίΰεί        18  αρ'ξάντων]  ηρ^άντων         22  Περΰας]  ί.  268  ν 

ως 
29  βυμβαλλόντων]  συμβάλλοντος  βα^.  ηι. 

313,  2  χωράν]  Γ.  269  γ        4  ττε'ντε  καΐ  δέκα]  πεντεκαί- 
δεχα        11  αφι^ρτ^το]  αφηρητον         12  ετε'ραν]   ε  8υρρ1βΙο 
ίη  τοξ.  63(1.  ιη.  τε'ραν  καϊ  μετά  της]  ί.  269  ν  την] 
της       17  |3ουλθ|ΐιενον]  βουλόμενος       23  ελε^/ε]  ελδ)/εν] 
ίίταντίΌλο^]  ί.  270  γ 

314, 1 — 2  το  τούτοις  βτρατηγοΐς]  *το  |  του  φόρου  εττί- 
καλυπτοντος  οι^ο^ι*»,  ώστε  |  ί.  270  ν]  αυτω  ΰιτηρεΰίον  προ- 
φάΰεί  του  τοις  στρατι^Ι^οΓ^         9  είαΐ]  είΰίν         12  το  του] 


Ι.ΧΧΙΙ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

τον  τον  ονμβαίνειν]  ί.  271  γ  13  ον]  ον  22  παρά 
τον  άττ.']  ί.  271  ν  Άττηλαν"]  αττίλα         29  πρεΰβεν- 

ΰόμξνον^  πρεΰβενΰάμενον. 

315,  1  ε&ελείν  τον  βάρβαρον]  Γ.  272  γ  2  τΐρεββενε- 
ϋ&αί]  *  ηρεΰβεύβκαΟ'οα         8  6  του]  *τατονλος  ο  τον 

11  το]  τον,  αΐ  δυρρα  τον  ίείττι/ον]  ί.  272  ν  12  παρα- 
γενόμε^οί]  ηαρεγενόμε&α  13  τον  ονδον^  της  οδον  15 
επεδοβαν^  επεδωβαν  22  αντον  άνηγον']  ί.  273  γ  30 
τον  βαβίλεως]  βαΰιλέως         32  κλίνης]  ΐ.  273  ν. 

316,  2  ε^]  εΙς         3  κίσ(Γυ/3ίον]  κι,βΰόβιον  ροΐΐαβ 
6  τω]  των  οαιη  Ηηβοΐ3  ίηΓρδ  ν        11  είοιέναι]  ί.  274  γ 

15  νπεξψΰαν]  νπε^ίεϋαν  18  το  διεπι,τιϋ^εμένων']  διε- 
πίτίϋ'εμένων.  δοπίίβπίΐυηι  ϊ^ΐΙυΓ  ετνίτι&εμένων,  άβίβίο  ϊΠο 
τοδί  22  ταΓ^  τξίαττ.]  ί.  274  ν  ίπέϋ'εϋαν]  ίη  η]9Γ§. 
β3ά.  πι.  ί'ος  δυρβΓ  ετνε&ηοιαν,  υΐ  οοΓΓβοΙοπδ  δί^ηΐΠοθΙυΓ  οοη- 
ίβοΙϋΓ3  26  άλλοις]  άλλα,  οογγ.  8ϋρΓ3  ν.  β9(1.  ιη.  ατΐαΰι] 
άπαβίν  29  ετνγχανεν]  ετύγχανε  32  βαρβαρικών]  ί. 
275  Γ.  ^ 

317,  3  επίτε&εντων]  επιτι&έντων  5  προΓί'ρον] 
''^προτέραν  9  £τίζ»«  —  εΜω'(ϊί/Αα]  έτερον  —  εδώδιμα^ 
υΐΓΐιηιςυβ  οΙβΓβ  10  ώ^  (5έ  και]  Γ.  275  ν.  12  επιγενόμενης 
δε  εαπερας]  επιγενόμενης  \  εΰπέρας  19  6  &νμ6ς]  ί.  276  γ 
24  Μανρονΰιος]  μαροναιος  28  απολελο/ττο^]  απολελοί- 
πει       29  του  αττ/λατ]  ί.  276  ν.       πεμφϋ•εΙς]  &  δ.  ν.  βαά.  ϊώ. 

318,  5  ορμηβαι]  ώρμηΰαι       8  των  παίδων]  ί.  277  γ 

12  έχει]  εχειν         6]  ό  γαρ         19  τω  πότω]  Γ.  277  ν 
29  ΰνντάξεί]  Γ.  278  γ. 

319,  3  ελε'υείν]  ελευείν  7  βαΰιλεΐ]  *τω  βαΰιλεΐ 
νίκαν]  ρέκα        8  παρά  άδάμει]  Γ.  278  ν        17  ε^]  είς^ 
18  ι5|ϋα§]  ημας^  δθά  ρΓ.  υ^ιιά^  22  ώ  η  βάρΰιον]  ω  »} 
βάρΰιον          25  ν7Τ0;'()0Γφεω?]   επιγραφεως  29  εττΐ  |Μ,α- 
κξίον]  ί.  279  ν        31  τούτο]  τοί;τον  ουιη  Πηβοΐα  ϊώϊϊά  ν. 

320,  3  1^]  ^^ζ  δ  αντον]  αντον  8  τα^^ατων]  Γ. 
280  Γ  13  φερνην]  *τοΰαντην  φερνην  είΰοίΰονβαν] 
*ε6οίαον6αν  14  λε^είν]  λε^^εί  15  μη  χρήναι]  και 
χρηναι  20  παρά  ρωμαίοις]  ί.  280  ν  31  μαίων  ες 
τψ]  ί.  281  Γ. 

321,  6  διεφιμεν]  διε^ηεμεν       9  εχ&ρον]  ί.  281  ν 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  1.ΧΧΙΙΙ 

13  αντόν]  αντον  1δ  Βέριχος]  βερίχος  Ιιίο,  ηοη  θηίβα 

&υΙ  ροδΙβ3,  ηϊδί  ςιιοά  30  βερίχον      19  ηνέχετο]  ηνέΰχετο 
χώρα  γεν."]  ί.  282  γ         21  ^^δριανονπολιν']  ανδριανονπο- 
λιν        27  επαναξενγννντί]  ετταναξεύγνοντι         29  εηανό- 
δον]  ι  282  ν. 

322  ,  9  ϋννεβαινεν]  ί.  283  γ  10  παρεύκεναομενοι] 
παραΰκεναΰμένοί  11  ^Εδέχωί]  εδέκωνι  15  ένδεια] 

ενδία  17  εγ,δαπανγΐΟ'εντων]  δα  8.  ν.  β3(1.  ηι.         19  αΐχ- 

ον 
μαλώτων]  αίχμαλώτψ  ββίΐ.  πι.  ρωμαίων]  Γ.  283  ν 

:  κ 
22  δίκψ]  δί  γην  β3(1.  πι.     Υοΐαίΐ  ΐ§ίΙαΓ  δίγην  οοΓΓβοΙυιη  δι- 

'/,ψ       29  των  νΐον]  τον  υίον       30  ες  την  βαρβ.]  ί.  284  γ. 
323,  1  ΰτίχοντα]  εΐ'χοντα         3  επ   αντόν]  ες  επ   αν- 
τον     4  μελλήσας]  μελήαας       7  (5έ  τον  παιδα]  ΐ.  284  ν 

αί 

11  είίπέμ'ψας]  ^κπεμ'φαί       13  Ρωμαίων]  ρωμηνων      επα- 
νψι]  επανίει       14  Ήαλαν]  ϊβλαν        ''  4ττ'ηλας]  άττίλας 
30  ^Αττηλα]  άττίλα         31  '^α^εΰτη^ει]  καθ'  εβτήκει 

326,  32  ΰπονδην]  ί.  285  γ. 

327,  1  ^Αττηλαν]  αττίλα  5  τψην]  αρχήν ^  υ  Ι  ιη3Γ§ο 
ΗοβδοΗθΙϋ         8  ως  καΙ]  καΐ  ώς         11  χρημάτων]  Γ.  285  ν 

διαϋ-εΓναί]  δια^ηναι        22  οτι  οι  άμφϊ]  ί.  286  γ        26 
ηρος]  ^την  προς  32  ετΐ]  οτι,  ρωμαίοι]  Γ.  286  ν. 

328,  3  εκεκομίκει]  εκε'Λομίκειν  8  ΰνμπέμ'ψας]  ΰνμ- 
πέψας  11  παρ^  αντών]  ί.  287  γ  22  εδεδίεί]  εδε\δεδίεί 
ίηΙβΓ  άυ38  ρ3§ίη38        δεδίεί]  ί.  287  ν. 

330,  29  κωνΰταντίνω  κατεγγναν]  κωνϋταντίνον  κατεγ- 
γνα        31  Άπωλλόνιος]  απολλώνιος. 

331,  2  ραιοντο]  ί.  288  γ  11  εκόμιξε]  εχόμιξεν 

12  εΐ  μη  δοίη]  Γ.  288  ν        16  ετΐαντιεί]  επανίει. 

335,  17  Γεζερίχον]  ^  γιζερίχον  βΐ  ηιοχ  γιζεριχον  6ΐ  δίο 
ρβΓ  οιηηβιη  Ιιυηο  Ιοουιυ,  ίη  Γιηβ  ^υΐάβηο  ξεριχον,  δυρΓ3  δοηρίο 
β3(1βιη  ΐΏ.  ^'ί,  ρ3ΓίΐβΓςυβ  ίηίΓ3       21  εκπέμπειν]  Ικπεμηει* 
22  Βαλεντιανον]  *  βαλεντινιανον  Γ.  289  γ         24  απεΰταλ- 

(ον 
μένων]  ^^  επεΰταλμενον 

336,  1  εΐ'περ  νπο  της]  (.  289  ν  δί'  αρμενίας]  £.290  ν 
30  επά^ονΰί]  επά^ονΰιν         31  άπορος]  απορον. 


Ι,ΧΧΐν  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

338,  19  δηδαντος]  Γ.  291  γ        31  νήσου]  η  ΰον        32 
χωρήΰαντος]  ΐ.  291  ν  το  ^Ρξκί(ΐερα\  τον  ρεκίμερα. 

339,  12  εκπέμτιειν']  Γ.  292  γ.  14  χρόνων]  *  χρόνους 
17  κατενεγγυηβε]  αατενεγγύηαεν        18  απεμπε]  άπεπεμπε 

20  ό  Αυβρίος]  όλύβριος        Σικελίαν]  *  την  οικελίαν 
23  τγι  εβηερα]  Ι  292  ν         εύπερψ]  "^  εβπερα        20  6  Αύ- 
βριος]  ολυβρως         31  Βανδηλων]  βανδάλων. 

343,  8  Κωνΰτάντιος]  κωνβταντΐνος^  δβά  ηι§.  βοά.  ιώ.  ίη- 
ίΓ3  γρ.  ροηίΐ  κωνατάντιος  13  ττροσο/κω]  ττ^ο^  οΓκω 

14  χωράς]  ί.  293  γ.        26  πάριων]  ΐ.  293  ν. 

344,  4  αυτιίν]  αντοί/         και  μηδέπω]  Ϊ.  294  γ         8 
εξέπεμψε]  εξέπεμψεν         11  ίΤ^ίαραρίτώι/]  κιίία^ΐΊτον 

15  άπώνατο]  {.  294  ν  19  εμεινεν]  εμηνεν  25  ^ξε- 
πεμψε]  εξετνεμψεν  Κίδαριτών]  κηδαρίτων  26  ^^7ΐε- 
κτεινε]  απεκτεινεν  λωβηβάμει/ος]  λοβηαάμενος  τΐεί- 
ρώξην]  πειράζην,  βΐ  ίηΓΓ&  τΐειράξης,  βίδΐ  α,  ςαού  Ηοβδοΐιβίϊαδ 
Ιΐ3ΐ36ΐ  Ιοοο  ρρίοπ,  ποπ  3Ληιο(Ιαηι  (Ιϋυοίάβ  δοπρίαηι  27 
άτΐαγγελοϋντας]  (.  295  γ  28  ανεξωπυρώϋ•η]  ^άνεζωπυ- 
ρή&η,  αΐ  ΜΰΙΙβΓίΐδ. 

349,  3  Γεξέρίζον]  γιζεριχον  6  εττανήκε]  επανηκεν 
7  σα£ω?]  Γ.  295  ν. 

Μδίοίΐϋδ.    Ρ.  61  βά.  Ηοβδοΐι.    ΑηΙβ  ^κ  της  ίηδΟΓ.  γιιΙϊγο 
οοΐ.  Περί  πρεαβεων  ρωμαίων  προς  ε&νικους]  ί.  296  γ. 
Βυζαντικών]  Βυξαντίνών. 

388 ,  24  προς  δ.  ν.  β3ί1.  πι.         28  καϊ  πατρικών]  Γ. 
315  Γ. 

389,  1  εις]  ες       6  καϊ  της  δικαιοΰύνης]  {.  315  ν 
11  άπύΰωΰατο]  άπεσώΰατο  14  έφηβε  |  εφηΰεν         17 
κόντων]  ί.  316  γ. 

390,  3  ταύτα  τους  προσ.]  ί.  316  ν.       14  άπολούμε- 
νον]  ί.  317  Γ. 

400,  27  οτι,  τον  άρχοντα]  ί.  317  ν. 

402,  3  καΐ  Ιδιωτην]  (.  318  γ  5  άφτίρητο]   αφτί- 
ρετο       12  κατεΰτηβαν]  κατέΰτηβε       13  η  τρέφειν]  ί.  318  ν 

15  ^ξοί6ειεν]  εξοίβει  δυρβΓδοηρΙο  οοιηρβηάίο  δγΐΐ.  εν 
25  οτι  ο  ζ.]  ί.  319  γ  31  ακούύας]  "^  ταύτα  άκούβας 
ΒυΙάντίον]  βυξάντων. 

403 ,  2  επομόααίτο]  ετίωμόααιτο        βουλής]  Γ.  319  ν 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι,ΧΧν 

11  αΐ'μον']  αΐ'μου  θΐ  ίηίΓα  αϊμον  14  άδριανον  -  πάλει] 
ανδριανονηόλει  ί.  320  γ  20  πρίββΒβι]  πρέββεΰιν 

21  δε  ο]  δε         25  διελ&ων']  ΐ.  320  ν         ΰονδίν]  ΰόνδιν 
26  ίέ]   δϋρρίΐ  ν.  β3(1.  πι.       28  κωλΰεί]  κωλυοι. 

408,  22  επόρ&ηαε]  επόρ^ηβεν       23  ρούντων]  ί.  296  ν 

409,  2  ττίίς  τον  δήμου]  ί.  297  γ       6  ε&έλωβί]  ^έλωΰιν 
9  εδοσαν]  εδωβαν        13  μάχεΰ^αι]  ί.  297  ν        20  άν- 

α 
δρϊ]  κνδρεϊ  βΐ  ίη  ηΐ3Γ§.  ανδρί  ΐηίΓ3  γρ.  βμ(1.  ιώ.       23  ευδαι- 
μονίας] Γ.  298  Γ      επθίΐίΐβας\  εποίηΰαν       24  ιδείς]  ^ήδεις^ 
υΐ  ρρ.  ίαίδδβ  νϊάβ3ΐυΓ  ιδείς. 

410,  1  άνεΐργε]  ανήργε         βτράτευμα]  ΐ.  298  ν 
μέντι]  μεντοί  4  ταύττ}  πόλει]  *  ταύτη  ττ}  πάλει 

6  η}ν  τ£]  τΐ^ν  9  επιεικώς]  επι:δει\εικώς,  8&ά  δει  Ιίηβοΐα 
ηοίηΐο  11  αυτοκράτορα]  ΐ.  299  γ         13  αφ'  ών]  *  αυ- 

τών, 5β(1  δοπρίϋπι  αυτ  ών,  δίο  βηΐιη  ρΓΪΟΓ  δγ11αΙ)3  Ιθ^βηάα 
νίάβΙΠΓ,  ιη3Γ§ο  νθΓο  γρ.,  ιώϊτά  ροδίΐο  αφ'  ων  15  Βιβια- 
νου]   βιβανον         18  η]  ης  20  'Οτριαρίου]  οτριαρίου, 

ςυοά  ΐ3ΐΏ  ίαηοΐΐιη  (ΐα3ΐη  (Ιίνίδίπι  Ιβ^βΓβ  ΠοθΙ  21  ράττειν 
τα  βυγκείμενα]  ί.  299  ν  23  εύκολώτερον]  εύκολότερον 

32  προϊόντα]  ΐ.  300  γ. 

411,  4  Σινδιμοννδον]  βινδιβμοννδον^  86(1  ίηίΓβ  *σί- 
διΰμοννδος  5  αυτ%]  αυλι^ί^,  8β(1  οογγ.  β3(1.  ιώ.  βαρΓα 
νβΓδϋΐη  11  δομεβτίκων]  ί.  300  ν  19  βάρβαρος]  *6 
βάρβαρος  21  &εν  κατ  ευνοιαν]  ΐ.  301  γ  25  εΰτι] 
έΰτιν  31  ηδύναντο]  ηδύνατο  32  λέγων  και  τα- 
ράττων]  ί.  301  ν. 

412,  4    Σιδιμούνδον]  ΰιδιΰμούνδον ,  ίΙβΓυηκιιιβ  ίηίρβ 
10  καλούντα]  ί.   302  γ  16  νπο]  *^πι,    ηί   Νίβ- 

1)υ1ιπυδ  20  προπεμπει]  ί.  302  ν         22  εκείνω  χωρή- 

ΰ^ειν]  ίκείνω  χωρίαειν  29  πάντων]  *  πάντων  τών^  υΐ  Νίθ- 
Ι^υΙΐΓΐμδ       31  άντες  εγ^ωρουν]  ί.  303  γ       32  αύτον]  αυτών. 

413,  1  Θενδιμούνδος]  Θευδίμουνδος  4  αμαθών] 
αμαξών,  ηί  ΐηίΓ3  ρ.  415,  25  βΐ  3ΐί1)ί  5  εϊπε  προχω- 
ρεΐν]  *  είπεν  επί  ΰχολής  προχωρειν  6  ηπείγετο]  ύπεί- 
γετο  9  προενάντος]  ΐ.  303  ν  20  απέΰτελλε]  *  επέ- 
ατελλε  ί.  304  γ         29  [6]   Ευούλφου]  ο  εύούλφου 

31  γον  δηλούντα]  ΐ.  304  ν. 


Ι,ΧΧνί  ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ. 

414,  10  τον  3ηΐ6  Θενδίριχον  οηι.       11  μετ'  ολίγων] 
ι  305  Γ  18  σώου]  σόου    ^    19  ονκ  αν]  Γ.  305  ν 
20   ομ,ονΰϋ'αί]   *6μεί6ϋ^αί  ομωμοκέναί]  όμωμοκέναι  βΐ 
415,  14  Ύ)ρονμην         32  κύκλω]  ί.  306  γ. 

415,  1   φρονρίον]  φρούριον       11  πέμιραί]  ί.  306  ν 
14  πόρρω  προς  την  Σκυ^ίαν^  οπον  μένων]  οιηίΙΙίΙ 

22  τρίτον  καΐ  ηγεμόνας]  τρίτον^  ηγεμόνας        οδών  μοι] 
ί.  307  Γ        23  όόόν]  οδών        24  άτράπου]  άτραπον 
31  δυνάμενοι,]  δυνάμεναι  32  δίέοωααν]  διέδωΰαν 

δε  τών  τε]  ΐ.  307  ν. 

416,  1  άνεμήμνηΰε]  *άνεμίμνη6κε       3  ίβτΐ]  εΰτιν 

11  κόντες  διε^ελ&είν]  Γ.  308  γ  16  υπερβάλλειν]  νπερ- 
βαλεΐν  20  ελ%εΐν]  εΐν  οΙ)5ουπυ8  δοπρίυηι  ίη  πι3Γ§.  γθ- 
ρβΙίΙυΓ  22  καϊ  ευγειον]  ί.  308  ν  ενδεα]  ενδεα,  ηί 
ρδϋΐΐο  ροδΙ  βΐ  δαβρίυδ  οντω  βΐ  ^Ηθ,  υΐ  αεί  24  ατρατείαν] 
*  βτρατιάν  32   δαρδανίαν]  ί.  309  γ. 

417,  2  επακολον&ήΰαντας]  άπακολου&ησαντα ^  δβά  ε 
β3θ.  ιη.  8.  ν.        4  -ϊ}]  ή'        5  άδελφην]  *την  αδελφην 

12  πολιτενβοντα]  πολιτενΰαντα       εις  την  πόλίν]  ί.  309  ν 

14  δαλματίαν]  δαλμα  19  γνώμην]  γνώβιν,  (}υα  (1β 

χ 
οοηίυδϊοηβ  (Ιίχΐ  ρΓ3βΓ.  3(1  ΡοΙγΜυιη  νοί.  1 ,  ρ.  XI. VIII.         23 
βίνιανω]  ί.  310  γ. 

418,  1  ηδη  πορενομένοίς]  ί.  310  ν.        ^  ν]  V»  ^^^ 
δυρβΓ  ή       μεΰης  ονβης]  μέΰη  οϋΰη       12  ε&νηβκον]  ί.  311  γ 

23  μέντοί]  Γ.  311  ν  32  ι)  —  χωράς  \}\β  ρθδΐΐ3,  δβά 
νβΓδα  δβοιιηάο  ρυηοΐίδ  ίηίΓβ  ροδίΐΐδ  ηοΐ3ΐο. 

419,  1  κατατρίψειν]  κατακρύψειν  2  βαϋιλενς]  ί. 
312  Γ  3  βελτίω]  βελτίων  6  τών]  τω  10  επτ^- 
νεΰε]  ^π1^νεΰεν  13  ταΓς  τε  ελπίΰιν]  £.  312  ν  15 
ευφνμίας]  ευφημίαις  20  Οτριαρίου]  οτρϊαρίον^  ίιιηοΐΐιη 
ροΐίυδ  (^υ3ΐη  άϊνίδίπι  1β§βη(1αηι  25  ηπείγετο]  ύπήγετο 
ί.  313  Γ  28  τοιούτου  ΰάλου]  ■'■  βάλου  τοιούτου  30 
μείζονα]   ^^  μείξω. 

420,  3  ξεως]  Γ.  313  ν  4  είσελ&όντι]  είΰελ&όντος 
8^  τω  Γοτθ^ικω]  γοτϋ-ικω  διδόαΰι]  διδόαβιν  11  ούοι] 
ονβιν          12  του  τρόπου]  *τοϋ  βαρβαρικού  τρόπου 


ΡΚΑΕΓΑΤΟ.  Ι,ΧΧνίΙ 

14  ην]  η       15  τε  ένδον]  Γ.  314  γ  22  εξήτει]  Ιξτ}- 

τει         25  μ,εντοι  οΰιον]  ΐ.  314  ν. 

ΡβίΓΟδ.  Ρ.  429,  29  Ότι  Βαλεριοίνος]  Ότι,  βαλλεριανος, 
υΐ  ίηίΓα  430,  4.  Γοΐ.  5  γ  Γα1)Γ0  οοΙοΓβ  ροδΙ  βα  (}α3β  ίηΐΐΐο 
ίιαίαδ  οο1ΐ3ΐίοηΪ8  ροδίΐα  δαηΐ  δϋρρα  ρ.  ΙιΙΧ  '^Όαονς  —  δοχης 
ΐη8ϋπ1)ίΙυΓ:  εκ  της  ιβτορίοις  ηετρον  τίατρικίον  καΙ  μαγί• 
ΰτρον. 

430,  1  Σα7ΐωρΊ]ν]  ϋάηωριν  2  <5ονεσί]  δόΰεαιν  4 
βαλλερίανοΰ]  ί.  5  ν        5  τΐαρεκυλΰας]  τναρελκνΰοίς       8  ο 

ρ 
^έναϋΌς]  οδέναΰ^ος  Σαπώρην]  σατΐω  (ουιη  οοιηρβηάίο 

ΙίΙΙβΓΗβ  ί  δίηιϊΐΐ)  9  κατά  πολν]  κατά  το  (ουίΏ  Πηβοί»  ιηΓγ» 
Ιιοο,  (}α3β  άβίβηιίαπι  ρΓΟίΙίΙ)  πολύ  17  ίτόλμηβε]  ετόλμη- 
6εν         τον  οικεΐον]  ί.  6  γ. 

433,  10  κεκοτΐωμένους]  κεκοπομενους        12  άΰπροϋ- 
δίν]  άΰτΐροΰδί  μηδικής]  ί.  6  ν  22  ΰοφηνης]  ΰοφη- 

νήν         23  κηνης]  ί.  7  γ         32  απαβι]  απαβιν, 

434,  2  ενδεδωκέναι]  ενδεδϊκεναι  ί.  7  ν         3  αντοκρά- 
τορι]  αυτοκράτωρι  (νβηιΐΏ  βδΐ  αυτοκράτωρ  η)        5  ονν]  ου 
άπεδόϋ-ηϋαν]  άπεδώΰ^ηβαν. 


Οβ  ΕχοβΓρΙίδ  βχ  Ιϊΐϋΐο  άβ  Ιβ^Ηΐίδ  ρδΓΐίιη  ά\)  Κοιη3ηΐδ  ρ3Γ- 
Ιίπι  3(1  Βοιιΐ3ηθ8  ηιϊδδίδ,  ςα3β  ίη  άυ38  ρ3Γΐ6δ  (ΙίδΙίηοΙβ  δβουη- 
(Ιαιη  ουάΐοβδ  (Ιαοδ  3ΐ)  Ηοβδοΐιβϋο  βΐ  ΝίβΙΐϋΙιπο  β§ο,  υΐ  Μαΐΐβ- 
Γϋδ,  ΓυΓβυδ  οοηίυηχί  βΐ  3ΐΙβΓ3  βΐΐβπδ  ϊιηπιϊδοϋί,  (1θ(|αβ  δβηίβηΐία 
Νίβ1)α1ΐΓϋ  ρΓ3βί.  ρ.  XXXV  άιιΟΓαιη  Ιΐ38  (ΙίνβΓδΟΓαιη  ΙίΙυΙοΓαιη 
βδδβ  βο1ο§38  ορίη3ΐί,  3ΐςαβ  άβ  (ΗδΟΓίπιΐηβ  ΠΙο  τβοΐβ  ςυίίΐβιη 
οοηδίϊΐυΐο  3ΐ)  ΝίβΙυΚπο,  δβίΐ  3ΐ)  βο1ο^3Γϋ8  ηοη  ΟΓοηΐηο  8βΓ- 
ν3ΐο  (Ιίχί  ρΓ3βί.  3ϋ  Ροίγΐ).  γοΐ.  2,  ρ.  VI,  βΐ  Νίδδβηαδ  άα  Ρο- 
Ιγ1)ίο  ρ.  313  δβς. ,  ηυυηι  Γβ(1βΓαδ  ρΓ36Γ.  3ά  Εχο.  ρ.  VII  ΓβοΙβ 
ςαίίΐβιη  βηίιηβάνβΓίβΓίΙ  ίΐΐαίΐ  ρΓίΟΓΐ  ρ3Γΐί  3ΐ1(1ΐ1υπι  εΰ'νών  προς 
^Ρωμαίους,  βΙΙθΓΐ  νβΓΟ  'Ρωμαίων  προς  ε&νικους  ,,ϊηνίΐο  ρ3δδίιη 
3Γ§ιιιηβηΙο  βΐ  ΓβύβΓ^υθηΙΐΙίυδ  δοπρΙορυΐΏ,  υικίβ  Ι3ΐ)αΐ3β  δαιηΐΗ 
ρΓοβΙβηΙϋΓ  θχβΐϊΐρΐ3,  ΐρδίδ  ηοηηυΙΙοΓυιη  ηοΐ]ίΐίηί1)αδ"  ηοη  οηιηί- 
1)αδ  οοηνβηΪΓβ  βοΙο§ίδ  ιιΐΓΐαδςαθ  ρ3Γΐίδ:  8β(!  (^υοά  ρΓορΙβΓβ3 
ϊηδοπρίίοηβδ  ί1ΐ3δ  1ί1)Γ3Γϋ  ραΐ3ΐ,  υΐ  ϋ(1βηι  ίη  Ιίΐαίο  άθ  ίηδΜϋδ 
ίηΐ6Γ  περί  επίβουλης  βΐ  περί  επιβουλών  βΐ  κατά  βαΰιλεων 


Ι,ΧΧνίΠ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

γεγοννίας  βΐ  γζγοννιών  νίΐηβηΐ,  βο1ο§3ΠθΓΐιιη  ροΐΐυδ  ΐη  6χ- 
οβΓρΙΐδ  οοηοίηηβικίΐδ  ηβ^ϋ^βηΐίβ  β8ΐ  3θου8Ηη(ΐ3. 

ΑίΙιΙθΓβ  αυίβηι  νίδυιη  βδΐ  ρΓΒθΓαΙίοηβδ  θο1ο§3πθΓϋηι  (1ϋ3δ, 
(ϊΐΐ3Γΐιηι  ρποΓθΐη  θχ  οοίΐίοβ  δοϋοΙΙβηο  θίίίάίΐ  ΗοβδοΗβΙίυδ,  3ΐ1β- 

1301   ίίΙβΙΏ    βΧ   βΟΐΙβΙΙΙ   βΐ  ΐ30βΓ3Π1   βΧ   ΤϋΓΟΠβΠδί  Υδίβδίυδ ,    β§ο 

6χβ§ί  3ΐΙ  Μοηβοβηδβηι  η.  267,  ουίαδ  3ηηοΐ3νί  νβΓίοΙβΙβδ. 

ηώς  δεί  πρεο βεύεϋ&αί  καΙ  πρεββεύειν. 

Πρέΰβεις  η  παρ^  ημών  η  προς  ημάς  αποΰτελλονται. 
εάν  μεν  ούν  ττρός  ημάς  άποΰτέλλωνται,  χρή  φιλοτίμως  τε 
και  όαιριλώς  τούτους  ντΐοδεχεΰϋ'αί'  καΐ  γαρ  τιμώΰι  πάντες 
αντονς'  τονς  δε  υπηρετονντας  αντοΐς  δι  άβφαλείας  εχειν 
εΙς  το  μηδενί  τι  [μηδενότι  ΝίβΙ».  ΓραδίΓβ,  υΐ  3ηίιιΐ3{1νβΓΐίΙ  Βοίδ- 
δοηαίΐαδ  Αηβοίΐ.  νυΐ.  3,  ρ.  476,  υΐιί  μηδενί  τι  Ιβ8ΐ3ΐυΓ  β1ί3ΐιι 
ΐη  00(1.  Ρ3ΓΪδίηο  δίο  8οηΐ3Ϊ)  διδάβαειν  επερωτωμένονς  αυτούς. 
καν  μεν  τών  λίαν  άφεΰτηκότων  οι  πρέοβεις  ε/εν,  ώστε  με- 
ταξύ εκείνων  τε  και  ημών  εϊναί  τίνα  τών  ε^νών,  εμφανί- 
ξειν  αυτοΐς  τών  ημετέρων  οπόύα  και  οία  βουλόμεϋ-α. 
ομοίως  δε  ει  και  πληβιόχωροι  μεν  ημών  καϋ•ειβτηκεΰαν, 
ενδεώς  δε  προς  την  ημεχέραν  εχουΰι  δύναμιν.  ει  δε  κατά 
πολύ  ημών  διενηνόχααιν  εϊτε  πληΟ•ει  ΰτρατοϋ  είτε  ανδρεία, 
χρη  μήτε  πλοϋτον  μήτε  γυναικών  κάλλη  εμφάνιζε ιν  αυτοΐς^ 
πλη^η  δε  ανδρών  και  οπλών  εύκοΰμίαν  και  τειχών  υιρώ- 
ματα.  εΐ  δε  παρ  ημών  πρέΰβεις  αποΰτελλονται,  χρη  τού- 
τους πρώτον  μεν  εττ'  ευαεβεία  γνωρίξεα&αι  καΐ  μη  ε'π' 
εγκλημαΰι  κατηγορη&έντας  ποτέ  δημοαία  κατακριϋ'ηναΐ' 
είναι  δε  φρόνιμους  την  φυΟιν,  ευνους  τα  κοινά,  ως  και 
προκινδυνεύειν  τών  ιδίων,  κα&άπερ  'Ριβουλος  (ιιι3Γ^ο  Ρη- 
γουλος),  και  την  αποβτολην  προϋ"νμους,  άλλ'  ου  βεβιαΰμέ- 
νους,  καϋ-άπερ  6  Αιγύπτιος  ιατρός"  ων  6  μεν  παρά  Καρ- 
χηδονίοις  δεβμιος  ών  και  προς  ^Ρωμαίους  περί  ειρήνης 
πρεββεύαων  άπεβταλμένος  ομνυΰιν  επανελ^εΐν  προς  αυτούς 
τών  'Ρωμαίων  την  είρήνην  ου  καταδεχομενων  επεί  δε  εις 
"Ρωμαίους  άφίκετο,  απαγορεύει  μεν  "Ρωμαίοις  την  είρήνην, 
άανμφορον  αύτοΐς  ούΰαν,  πείθει  δε  αυτούς  επανελ^εΐν  αυ- 
τόν προς  Καρχηδονίους,  τω  ορκω  φειδόμενος'  6  δε  κατά 
του  βαΰιλεως  της  Αιγύπτου  τον  Περΰην  κινήΰας  τά  Αϊ- 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΧΧΙΧ 

γνπτίων  βιόλωλε  (^διολωλεκε  Νίθ}3.  ίραδίΓΒ:  ν.  ΤΙιβδ.  8ΐβρΙι. 
ν.  ^Ατίόλλυμί,  ρ.  1538,  0.).  χρη  δε  τους  πρέσβεις  παραγενο- 
μενονς  τνρος  ους  αποβτελλοντοα  φαίνεΰΟ'αι  εηιχαρεΐς^  μεγα- 
λοψυχονς,  ευεργετικούς  τα  εις  δύναμιν^  αμφω  τά  τε  οικεία 
τά  τε  των  πολεμίων  εν  επαινώ  ποιούμενους  ^  άλλα  μη  τα 
εκείνων  ενδιαβάλλοντας.  οίκονομεΐν  δε  δει  τους  πρέββεις 
και  τοις  καιροΓς  επακολου^ειν^  αλλ  ουκ  ί^  ανάγκης  πράτ- 
τειν  τά  κελευόμενα ,  ει  μη  τι  πράξαι  πάΰι  τρόποις  παρε- 
κελευβ&ηβαν ,  οίον  άπεΰτάλη  τις  ώς  φίλοις  δώρα  τοις  γεί- 
τοΰΐν  επικομιζόμενος '  6  δε  τούτους  καταλαβών  τά  των 
εχθρών  πράττοντας  τά  μεν  δώρα  ΰυν  τω  γράμματι  παρα- 
κατέΰχε^  λόγους  δε  φιλίας  άντι  δώρων  επεκομίβατο.  ερει 
γάρ  τις  είκότως  ώς  εχρην  μάλλον  επιδουναι  τά  δώρα  κα- 
^ημεροϋντα  των  πολεμίων  το  άγριον  η  τά  μεν  τιμιώτερα 
παρακαταΰχεΐν ,  τά  δε  άλλα  επιδουναι,  αλλά  μη  πάντα  κρα- 
τεΐν,  ώς  μήτε  τους  εχ&ρους  πλουτεΐν  ε&έλειν  και  το  πολύ 
της  εχ&ρας  υποτεμνειν  τών  πολεμίων,  δοκιμάζεται  δε  πρεΰ- 
βΐξ  και  προ  της  άποατολης,  υποτιΌ'εμενων  αυτω  τών  κεφα- 
λαίων^ και  ερωτώμενος  όπως  περί  εκάΰτου  αυτών  οίκονο- 
μηΰειεν^  ούτως  η  ετερως  αυτω  τών  πραγμάτων  επιβυμβαι- 
νόντων. 

'ΤπόΟ^εβις  του  περί  άρετης   και  κακίας  βιβλίου 
πρώτου.  ^) 

"ΟΰΟί  τών  πάλαι  ποτέ  βαΰιλέων  τε  και  ιδιωτών  μη  τον 
νουν  παρεβυρηΰαν  ηδοναΐς  η  κατεμαλακίΰ%•ηβαν ,  άλλα  το 
της  ιίτυχης  ευγενές  άκηλίδωτον  άρετη  ΰυνετηρηααν ,  ούτοι 
δη  ούτοι  και  πόνοις  ενεκαρτέρηΰαν  και  λόγοις  ενηβχολή- 
9ηΰαν,  και  άλλος  άλλο  τι  τών  όσοι  λογικώτερον  επεβίωΰαν 


1)  Ηοο  ρΓοοβιηίϋΐη  ρΓΕβϋχπιη  θγ&ϊ  οπιηί1)η8  ΕχοβΓρΙοηιιη 
ΠΙϊΓίβ  Οοη8ΐ3,η1;ίηί  ηοβίιη,  ςυβιη&άπιοάιιιη  νίάβΓθ  ββί  ΐη  Εχοθγ- 
ρίίδ  Ιβ^βΐίοηηιη,  ς[ηίΙ)α8  ρΓΕββχαβ  Ιιίο  ρΓθ1ο§;α8  ϋβάβιη  ρΐαηβ 
νβΓΐ)ίδ  Ιβ^ΐίιΐΓ.  ΙΙηάθ  οιιπι  ίη  εχβιηρίΕΓί  ηοβί,ΓΟ  ηΐΕχίιηα  ρ»Γ8 
Ιΐϊΐίυβ  ρΓΟΟθΐηϋ  ϋο,  θβΐθία  βδδθΐ,  υΐ;  ρΓΟΓδΠδ  ηοη  ροδδβΐ  Ιθ^ί, 
βχ  βάίΐίοηβ  Ηοβδοΐιβίϋ  ίά  δπρρίβνίπιυδ.  Ηυίαβπιοάί  &υ1;βιη 
ρΓΟοβιηίίΐ  ΟηΙθεΙ»  νοοαηίαΓ  »  Ι^αίίηίδ.  ΥΑΙιΕδ.  'Τπόϋ'εαις  τον 
περί  πρεΰβεων  τενχονς  ^Ρωμαίων  προς  εθνικούς  ίηδ0ΓΪΐ)ί1;  βά. 
Ηοβδο1ιβ1ϊαη&  βΐ  ςιιί  προοίμιον  Άάάϋ  οοοίβχ  Μοη&ο. 


Ι,ΧΧΧ  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

παιδείας  ερααταΐ  γεγονότες  ΰπονδαιότερόν  τίνα  ΰννεγρά- 
'ψαντο^  τοϋτο  μεν  της  υφών  αυτών  πολνμα^ίας  δείγμα  έναρ- 
γες  τοΙς  μετέτίειτα  καταλιπεΐν  ιμειρόμενοι,  τοντο  δε  ααΐ 
ενκλειαν  άείμνηβτον  εκ  των  ίντυγχανόντων  καρτΐώβαΰΟ^αι 
μνώμενοι^).  ^πει  δε  εκ  της  των  τοαοντων  ετών  ηεριδρο- 
μης  απλετόν  τι  χρήμα  τιαΐ  πραγμάτων  εγίγνετο  καΐ  λόγων 
επλέκετο,  Ιττ'  απει,ρόν  τε  ααΐ  άμήχανον  η  της  ίατορίας 
ηύρύνετο^)  ΰνμπλοκή,  εδεί  δε  ίπιρρεπεΰτερον  προς  τα 
χείρω  την  τών  άνϋ-ρώπων  προαίρεΰιν  μετατίΟ^εΰΟ^αι  χρό- 
νοις  νΰτερον  καΐ  ολιγωρως  εχει,ν  προς  τα  ααλα  τίαΐ  ρα&υ- 
μότερον  διακεΐβϋ'αί  προς  την  τών  φϋ'αΰάντων  γενεο^αί  κα- 
τάλη'ψιν^  κατόπιν  γινομένης  της  άληϋ•ονς  επιτεύξεως,  ώς^) 
εντεύθεν  άδηλία  βκιάξεΰΰ^αι  την  της  ίβτορίας  εφενρεΰιν 
πτΐ  μεν  ΰπάνει  βίβλων  επωφελών,  πη  δε  προς  την  εκτάδην 
πολνλογίαν  δειμαινόντων  καϊ  κατορρωδουντων,  ο  της  πορ- 
φύρας απόγονος  Κωνσταντίνος  ο  όρϋ-οδοξότατος  και  χρι- 
στιανικώτατος  τών  πώποτε  βεβαΰιλευκότων  οξνωπεατερον 
προς  την  τών  καλών  κατανόηβιν  διακείμενος  και  δραατη- 
ριον  εΰχηκώς  νουν,  έκρινε  βελτιΰτον  είναι  και  κοινωφελές 
τω  τε  βίω  όνησίφορον  ^  πρότερον  μεν  ζητητικτι  διεγερβει 
βίβλους  αλλοΟ^εν  αλλάς  εξ  απάΰης  εκαβταχοϋ  οικουμένης  ΰυλ- 
λεξααϋ'αι  παντοδαπης  και  πολυειδοϋς  επιΰτημης  εγκυμονας, 
έπειτα  το  της  πλατυεπείας  μέγεΰ^ος  και  άκοάς  άποκναΐον 
άλλως  τε  και  οχληρον  και  φορτικον  φαινόμενον  τοις  πολ- 
λοίς δειν  ωηϋ'η  καταμερίΰαι  τοϋτο  εις  λεπτομέρειαν  άνε- 
πιφ&όνως  τε  προϋ'εΐναι^)  παΰι  κοιντ}  την  εκ  τούτων  ανα- 
φυομενην  ώφελειαν ,  ώς  ίκ  μεν  της  εκλογής  προΰεκτικο^- 
τέρως  και  ενδελεχεΰτερον  κατεντυγχάνειν  τους^)  τροφίμους 
τών  λόγων  και  μονιμώτερον  εντυποϋΰΟ'αι  τούτοις  την  τών 
λόγων  ευφράδειαν,   μεγαλοφυώς   τε  και  ευεπιβόλωζ  προς 


1)  μώμενοι  8ο1ι\νβί^1ΐ8,θΐΐ86Γαδ   αά  ΡοΙγΙ).  νοί.  IV,  ρ.  50. 

2)  ηνρηνετο  (βίο)  Μοηαο.  εύρννετο  Η.  βί.  V.  Εαβάβιη  ί' 
ρ  1*0  ίέ',  ιιί  Μοηαο. 

3)  ω^]  ωστ'  &ά.  ΥΛίεβη. 

4)  προϋ'ειναι]  προβΟ'είναι  Μοηαο. 

5)  κατεντυγχάνειν  τονς  τροφίμους  τών  λόγων]  8ίο  ΐη  οο- 
(Ιΐοβ  ηοδίΓο  Ιβ^ίίιΐΓ  Γβοϋαβ  ςιιαηι  ίη  ΗοββοΙίΘΐίαηο  (βΐ  Μοηαο.), 
εις  τους  τροφ.,  φχο  νίΐίο  δοηρΙιΐΓίΐΘ  ίηάαοΐιΐδ  ΟαδαιιΙίοηιΐδ  νβΓ- 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΧΧΧΙ 

^π^  ^)  τούτοις  καταμερίααί  εις  νποΟ•ε6εις  διαφόρους ,  τρεις 
έττΐ  τοις  πεντήκοντα  τον  άριϋ'μον  ουΰας^  εν  αϊς  καΐ  νφ  αίς 
απαΰα  ιύτορικη  μ,εγαλονργία  ΰυγκίείεται  ^  κονκ  εΰτιν  ουδέν 
των  αυγκειμένων"^^  ο  διαψεύδεται  την  τοιαυτην  των  υπο- 
^εΰεων  απαρί&μηΰιν^  ου  δεν  το  ηαράπαν  αφαιρούμενης  της 
του  λόγου  ακολουΰΊας  ττ}  διαιρεθεί  τώι/  εννοιών^  άλλα  ΰυΰ- 
ΰωμον  βωξουδης  και  εκάΰττ}  υτΐοΟ^έαει  ηροΰαρμοζομενης 
της  τηλικαύτης^)  ου  βυνόψεως^  άλη^έατερον  δ'  ειπείν^  οΐ- 
κειωοεως.  ών  κεφαλαιωδών  υπο&εΰεων  η  προκειμένη  αυτή 
και  επιγραφομένη  περί  αρετής  και  κακίας  πεντηκοΰτή  ου 6α 
τυγχάνει"^),  της  πρώτης  το  επωνυμον  λαχοΰΰης  περί  βαΰι- 
λέων  αναγορεύβεως.  εμφαίνει  δε  τουτί  το  προοίμιον  τ  ίνας 
οι  λόγοι  πατέρας  κέκτηνται  και  όϋ•εν  αποκυΐβκονται,  ως  αν 
μη  ώοιν  αϊ  κεφαλαιώδεις  υποθέσεις  ακατονόμαστοι  και  μη 
γνηΰίοι,  αλλά  νό9•οι  τε  και  ψευδώνυμοι,  είαΐ  δε  ^)  εκ  των 
ντιοτεταγ μένων  χρονικών  ^).  α.  ^Ιωβηπου  αρχαιολογίας, 
β'.  Γεωργίου  μονάχου,    γ .  ^Ιωάννου  του  επίκλην  Μαλέλα 


ΙβΓ&ί,  βονηηι  8ονίρΙοηιιη  ςηαβ  ίηρβηία  αΐηηί  ΙβσΙίοηί  ίηοηηώβΓβ. 
8β(1  ίΐΆΟ  ίη  ραΓίβ  βίυδ  ίηΙβΓρΓβΙ&Ιίοηβηι  οοΓΓβχί  [βίο:  αάβο  ηΐ 
Λοο  άβίβοίΐί  ΚαΜίο  ηιαΐοΗ  αΙΙβηϋοηβ  βί  α88ίάηίΙαΐ6  Ιβοϋοηί  ίηοητη- 
δβΓβ  8ΐηάίθ8ί  ςηβαηί.']  ΟοηβηηαΙυΓ  δ,ιιΐβιη  Ιβοϋο  ηοδίΓΪ  οοάί- 
018  νβΓΐ)ί8  3β€[αβηΙίΙ)α8  και  εντντζούΰ^αι  τούτοις,  βοίΐίοθΐ;  τοις 
τροφίαοις  των  λόγων.     ΥΑΙιΕδ, 

1)  επϊ  ιιηοίδ  οίΓοιιαιάβάίΙ  Ηοβδοΐιβίίηβ.  ΑηΙβα  ευεηηβό- 
λως  Η.  θΐ;  V.  ενεπιβόλως  Μοη3,ο. ,  δβά  π駕.  βαά.  πι.  ίος  βου- 
λως,  ίηβρίβ. 

2)  συγκειμένων]  έγκειμένων  θ(3.  ΗοβδοΙίθΙίΕηα. 

3)  της  αηίβ  τηλικαντης  αάάϊάίΐ  θ&άβιη  βΐ  Μοπεο. 

4)  επιγραφομένη  ηερί  πρέσβεων  ^Ρωμαίων  προς  εϋ'νικονς 
{έ^νών  προς  Ρωμαίους  πΐίΐΓ§•ο)  τυγχάνει  ούσα  εβδόμη  έπϊ  τοις 
(8ίο)  είκοσι  ΗοθβοΙιβΙίΕηα. 

5)  ί£  ΜοπΗο.  ί'  Η  βΐ;  V. 

6)  ΟΙαπάίΙιΐΓ  αΓ^ιιπίθηΙητη  ίη  Ηοβδοΐιβίίαπΰ,  θΐ  Μοηαο.  βίο: 
ά.  Πέτρου  πατρικίου  και  μαγίστρου.  β'.  Γεωργίου  μονάχου 
χρονικής,  γ'  .Ιωάννου  ^Αντιοχέως.  δ' .  ζίιονυσίου^Αλικαρνα- 
σεως  "Ρωμαϊκής  αρχαιολογίας,  ε'.  ζ  .  Πολυβίου  Μεγαλοπολί- 
του  και  Αππιανον.  ζ'.  Ζωσίμου  Άσκαλωνίτου.  η'.  Ίωσηπου 
Ιουδαϊκής  αρχαιολογίας,  ^'.  Διόδωρου  Σικελιώτου.  ι .  Δίω- 
νος Κοκκιανοϋ.  ια' .  Προκοπίου  Καισαρέως.  ιβ' .  Πρίσκου  ρη- 
τορος.  ιγ'.  Μάλχου  σοφιστοΰ.  ιδ' .  Μενάνδρου  Προτίκτορος 
(Προκτίτορος  Μοηπο.),  ιε'.  Θεοφύλακτου  άπό  έπαρχων  και 
αντιγραφέως  τοΰ  Σιμοκάττου.     1&ιη1)08  ηοη  1ιαΙ)θη1;. 

ΗΙ8Τ.    ακ.    ΜΙΝ.    Ι.  Γ 


Ι.ΧΧΧΙΙ  ΡΚΑΕΕΑΤΙΟ. 

χροναιης.  δ'.  ^Ιωάννου  Άντιοχίως  χρονικής  ιστορίας.  ε\ 
Διόδωρου  Σι,κελίώτον  κ<Χ'3^ολικής  ίβτορίας.  ς'.  Νικολάου 
^αμοίΰκηνον  καϋ^ολικης  ιΰτορίας.  ζ'.  ηροδότον  Άλικαρνη- 
ϋέως.  η.  Θουκνδίδον.  Ό''.  ΐΕίενοφώντος  Κνρου  παιδείας 
και  άναβάΰεως  Κνρου  του  Παρνσάτιδος.  ι.  ^Αρριανον 
!/4λεξ ιά  /:ίιονυ6ίου  ^Αλικαρνηΰΰέως  ^Ρωμαϊκής  ιστο- 
ρίας, ιβ'.  Πολυβίου  του  Μεγαλοπολίτου  ^Ρωμαϊκής  ιστο- 
ρίας. ιγ\  Αππιανοΰ  Ψωμαϊκης  της  εττίκλην  βασιλικής. 
ιδ\  Αιώνος  Κοκκιανοϋ  ^Ρωμαϊκής  ιστορίας,  και  οι  ^φε^ής 
εν  τω  δευτερω  τευχει  ετΐίγράψονται. 

Ίαμβοι  σημαίνοντες  την  βασιλικην  αγωγην. 

αιών  6  μακρός  ωσπερ  άνϋ•η  τους  λόγους  \  απανταχού  γης 
ε'σχεν  εσκεδασ μένους  ^  \  άν^οϋντας  ου  πέμποντας  εϋπνοον 
χάριν,  τανϋν  δε  τούτους  εύστεφης  Κωνσταντίνος  \  δρεψας^ 
άγείρας  ίμμελεΐ  μουσουργία  \  πρού^ηκε  πάσι  ^ελκτικην 
ενοσμίαν  \  οσοις  λόγου  μετ εστίν  ευώδεις  λόγους.  \  ο  ν  τοις 
λόγοις  στέφω  μεν  ως  λόγων  φίλον  *  |  άσυγκρίτως  γαρ  εν 
μεδουσιν  εκπρέπει,  \  λαμπών,  προφαίνων  χρηστότητα  του 
κράτους^  \  γίγας  φεραυγης  ωσπερ  ηλίου  φάος  |  εχϋ-ροις 
απασιν  εννόοις  Ό-'  υπηκόοις.  \  ουκοϋν  βοάτω  προς  '6'εον 
πάς  τις  μέροψ,  |  Τι&ωνον  αύτον  δει'ξον  άλλον  εν  χρό- 
νοις,    Ι    ώς  αν  τα  λωστα  τω  βίω  συνεισφέροι. 


Εο1ο§38  €οηδΐΗηΙίηΪ3η38  ςαυπι  ΝΐβΙ)υ1ιπϋ8  Θχ1ιί1>υί88β1  ιιΕ 
Ηοβ8θΗβ1ίυ8  θοΙΐ(ΐ6Γ3ΐ  ίη  άυο8  (1ίνΐ838  ΙίΙυ1θ8  1β^3ΐίοηυηι  3ΐ)  Ρ.ο- 
ΐΏβηΐδ  θΐ  3(1  Κοιη3ηο8  ιηί883ΓυΐΏ  ηοη  δίηε  ΐΏβ^ηο  ΙβοΙΟΓυιη  ίη- 
οοιηπιοίΐο,  αΐΓ38(ΐυβ  ίη  υηυΐΏ  οοηίαηχίΐ  Μ0ΐΐ6Γϋ8,  οϋίυδ  β§ο 
Γ3ΐϊοηθηι  δβςϋυΐαδ ,  ςυββ  άβ  δίη^υϋδ  ΙιΐδΙοποίδ  ίΐ3  άίδρυΐβνβ- 
Γ3ΐ  Νίβ1)υ1ιπυδ  υΐ  ηίΐιϋ  βηιρίΐαδ  άίοΐ  ^β  ϋδ  ροδδΐΐ,  ίη£Γ3  ΓθρβΙϋ. 
Αο  ρπΐΏυιη  άβ  Οθχΐρρϋ  Νίβ1)ΐι1ιπαδ  ρΓ3βί.  νοί.  Ι.  ρ.  XIV: 
„Ρα1)1ΐυδ  ΗβΓβηηίϋδ  Οβχϊρρυδ  (1),  Ρΐο1βιιΐ36ί  ί.  (2)  ΑΐΗβ- 
ηίβιΐδίδ,  ρ3§ο  ΗβΓίΏβηδΐδ,  β  Οβργουπι  §βη1β  (3),  δαιιιιηοδ  ίη  οί- 
νίΐ3ΐβ  ΙιοηοΓθδ  3άβρ1υ8  βδΐ,  τβχ  0Γβ3ΐυδ  Άίψιβ  3Γθ1ιοη  βροηγ- 


1.  Νοιηβη  ΐηίβ^ηιιη  βχ1ιίΐ36ΐ;  ίηβΟΓ,  380  ΟοΓρ.  ΙηδΟΓ.  ^Γ&βο. 
—  2.  8ΐο  ίηδοήρίίο:  ηαπι  δηίύαδ  8.  ν.  ζ/ί|ιππθ5  ϋοχίρρηιη 
ρ&ΙΐΓβιη  ϊΐΐί  ΪΓίΙ)ΐιΐΙ.  —  3.  Υίά.  Βοβοΐίΐι.  &ά  Ιηδοι•. 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΧΧΧΙΙΙ 

ηιαδ;  δρίβηοΐίίΐβςυθ  3§οηοΐΗβΐ9β  πιιιαβΓθ  Ρ3η3ΐΙιβη3βί8  ΓυηοΙαβ; 
οΐΒΓϋδ  0Γ310Γ  αίςυβ  1ιίδΙοπ3Γυιη  δοπρίορ;  ρΓορΙβΓ  ςυβδ  ίοΓία- 
η3β  δίπιυΐ  βίςυβ  ίηάαδΙΠΗβ  άοΐβδ  δΐ3ΐυ3β  ΙιοηοΓβ  0Γη3ΐυ8  βδΐ, 
ουίιΐδ  Ι)3δίδ  ουιη  ΙίΙαΙο  βχδίβΐ.  δβ(ϊ  Ιοηββ  ρΓ3βοΐ3ΓίθΓβιη  83β- 
ουΙοΓϋΐΏςυβ  ΐΏβιηοπ3  (Ιΐ^ηυηι  ΗοηοΓβηι  δί1)ϊ  οοιηρ3Γ3νίΙ  (ΐαο 
ΙβιηροΓθ,  βίΤαδίδ  ϊη  θΓ3βοΪ3πι  ρθΓ  ΡροροηΙίίϋδ  οΐ3υ8ΐΓ3  ΗβΓϋ- 
ϋδ,  οβρίΐδςυβ  ΑΐΙιβηΐδ,  οϊνβδ  δβουιη  ίη  83ΐ1υ8  ίιινίοδ  βχ  υΓΐ)Ϊ8 
οΐβάβ  ρΓοΓυ^οδ  οοηΠΓΠΐ3νίΙ;   1)6ΐ1ί(}υβ  3ΐ)  ϋδ  οΐυχ  οοηδίίΐιιΐιΐδ, 

3ΐΙνβ0ΐ3β  ίη  Αΐϋθ3β  0Γ3Π1  ΚθΓΙ13η3β  θΐ3δ8ί,  Ουί  0ΙβΟ(ΐ3ΐηΐ1δ  ρΓ3β- 

βΓ3ΐ,  οοηϊυηοΐαδ,  υΐΐίοηβιη  άβ  1)3Γΐ)3Πδ  3ΐίςιΐ3ηι  δαιηρδίΐ,  1π1)υ8 
ιηϋΙίΒϋδ  βχ  ίρδΟΓαιη  ηαιηβΓο  ρβρ  οοο3δίοηβπι  ίηΙβΓΓβοΙΐδ  (4). 
Οαο  ί3θΙο  νίΓ  βχϊιηΐαδ  ροδΙ  (ΐυίη^βηίοδ  3ηηοδ  Αΐΐιβηίβηδβδ  3Γ- 
ιηίδ  ιΐβδυβίοδ  3ά  Γβιη  ^Ιοπβηιςυβ  ΗΐϋίΙβΓβηι  Γβνοο3νίΐ:  Μίΐΐιπ- 
(ΐ3ΐίοο  βηίιη  1)β11ο  ηοη  δΐΐ3  ηβςαβ  δροηΐβ  3ηιΐ3  ιηονβΓ3ΐ  ίηΓεΙίχ 
οΐνίΐ38.  Οαυιη  ί^ίΐυρ  (1β  1ΐ3ο  Οβχίρρί  βίοπβ  Ιΐΐυΐυδ  8ΐ3ΐα3β 
δί1β3ΐ,  ΟΓβάΐΙυπι  βδΐ  ρπιΐδ  ροδίΐβιη  οδδβ  ςυ3ΐη  ίΠβηι  3άΐρΐδθβΓβ- 
Ιυρ;  οιιί  ορίηΐοηί  Γβοΐΐβ  βοοβάβΓβιιι ,  δί  ΜδΙοπΛ  36νί,  ,,ςιιβιη 

ρ3Γΐίΐη  βχ   1ίΐ3Πδ    ρ3Γΐίηΐ    β  νίΐ3  Ιΐ31186Πΐ",    ΙΐΙ  βρί§Γ3ΙΗΠ13  ρΓ3β- 

(1ίθ3ΐ,  (ΙΐνβΓδ3  βδδβ  ροδδβΐ  3ΐ)  ί1ΐ3  οΐΏπίδ  3βνί ,  ουϊυδ  ηοΙΐΙί3ΐη 
βχ  Εαηβρΐο  βΐ  ΡΙιοΙίο  ίΐ3ΐ3βιηυ8.  Ε3  ϊη  ρπωο  ΟΙαιιάϋ  Οοΐΐιίοί 
Αυ§.  3ηηο  (1βδίηθ1)3ΐ;  ΑΐΗβηβΓυη  3υΙβΐΏ  οΐ3(Ιβιη  δγηοβΠυδ,  ςυί 
Ιιοο  Οβχίρρί  ορυδ  Ιβ§βΙ)3ΐ,  δυΐ)  ΟβΠίβηο  οοηΐΐ^ίδδβ  τβίβΓΐ:  ηβ- 
ςυβ  δί  β3πι  οιιιη  οοηΙίηυΒίΟΓβ  Οίοηϊδ  (5),  ςιιβιη  Ζοη3Γ3δ  δβ(|υί- 
ΙϋΓ,  Μβηηίο  δβήαδ  3θοίά1δδβ  8ΐ3ΐυ3ηιυδ ,  αΐ  ίΐΐο  ίρδο  0ΐ3ΐΐ(Ιϋ 
3ηηο  ρηηιο,  269,  3οοί(1βηΙ,  (ΙίΓβοα1ΐ3δ  βχρβίΐίρβίυρ.  [ΟοηίΓα 
Βοβοΐίΐιίιιηι ,  ςυί  3ηηο  269  3δθπρ8βΓ3ΐ,  β1ΐ3ΐη  ΟΙίηΙοπϋδ  Γ3δΙ. 
Κοαι.  νοί.  1,  ρ.  297:  ,,ΡοΙΙίο  Γβίβρδ  \ί  ίο  Ιΐιβ  ιβί^η  οί  ΟβΙΠβ- 
ηυδ:  3η(1  ίη  Ιΐιίδ  ίδ  οοηΓίΓιηβά  ΐ3γ  δγηοβίΐυδ,  \ν1ιο  άοιιΐΐΐβδδ 
ΐΓαηδθπ1)θ(1  Γγοιώ  Οβχίρραδ  Ιιίηίδβΐί."]  Ιΐα  3ΐιΙ  Γιη^βηόυπι  βπΐ; 
ρποΓβιη  βχδΐίΐίδδβ  βάϊΐίοηβπι,  άβ  (ϊα3  ηβπιο  ςηίοςυβη!  ΐΓ3(1ίο1ίΙ, 
3ΐιΙ  οοηοβιΐβικίαηι  Ι3βν3ΐη  Ηοιηίηυιη  ίη  1ιοηοπΙ)υ8  «βδΐίπιβηίΐίδ 
ιηβηΐβιη  βυπι,  ςαο  3ά  πΐ3ίθΓυπι  ^ΙοΓΪβηι  βίαΐυδ  βδΐ,  ρρορΙβΓβΛ 
ηβ^ΐβχίδδβ,  ςυί3,  Ιυηιιιΐΐυβπβ  3  οοη§Γβ§3ΐ3  ηιυΐΐίΐαάίηβ  οο1ΐ3- 


4.  Ηαηο  Γβί  ^βεΐαβ  δβηβπι,  ραηΐυΐυπι  3.1)  ϋΐα  άίνβΓ3Εΐη,  ςη&ιη 
Οΐΐ3ΐ)οηιΐ8  βχοο^ίΐανίί,  ηιιηο  άβπαιιπι,  Θ(3ί1ί8  αΐ)  Μ»ίο  βχοβΓρίίβ 
(1β  8βη1βηΐϋ8  (£γ.  23)  οοηβΙίΙιιβΓβ  ΗοβΙ.  —  5.  Ιη  εοΐο^ίδ  €[ιιε8 
Μαίιΐδ  6(ϋάΐί,  ΟοΙΙ.  Υαΐ.  II,  ρ.  240. 


Ι,ΧΧΧΐν  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

Ιυ8,  ηιιΠαηι  ίη  ΓαδΙίδ  υΓΐ)3πί8  Ιοοαηι  Ιΐ3ΐ)βΓβΙ:  1ΐ1)Γ0Γαιη  Γ3ηΐ3ΐη 

βΧίαΙίδδβ,    Γβ8    ΓοΓίϊΙβΓ   §β8ΐ38    δΐΐβπΐίο    ΐΓ3η8ΐηίδί88β:    —    Γβηι, 

ρΓορΙβΓ  βίαδ  αβνί  ρΓανίίαΙθίΏ,  ρΐαηβ  ηοη  ίιΐ0Γβ(ϋΙ)ϊ1θηι. 

νίΐβπι  υδςιιβ  δά  ΡγοΙ)!  ρΓΐηοίραΙαιη  ρβΓίΙαχίΐ,  (|ϋαιη  ίαιη 
δΐιΐ)  Υαΐβπαηο  οΙ&ΓαίδδβΙ  (6). 

Οβχίρρί  ορ6Γ3,  (ΐααβ  3ΐ1  ΗίδΙοπδίη  ρβΓίίηβΙ^βηΙ,  1π3  1β§ίΙ 
ΡΙιοΙίαδ  (7)  (οαΐαδ  Ιοοαηι  ν.  ίηίΓβ  ίη  ΙβδΙίηι.) :  ιΐβ  ^αΐ1)ΐΐδ  δίη^υ- 
Ιίδ  3§βη(1ϋπι  βδΐ. 

Ι.  Τα.  μετά  ^Αλέ^κνόρον ,  Η1)Π8  ({υΗΐΙαοΓ  οοπιρΓβ!ΐ6ηδ3; 
βχ  (ΐαΐ1)ΐΐδ  ηοΐίδδίιηβηι  83ΐΓ3ρί3Γαηι  (Ιίνϊδίοηβηι  Γβοϊΐ3ΐ  ΡΙιοΙΐαδ 
8θπρΙϋΓοηΐ(ΐϋβ  ίη  ιιηίνβΓδϋΐη  οαπι  ΑΓΠ3ηο  οοηδβηΙΐΓβ  (ΙοοβΙ. 
Αίΐ  1ΐ3ηο  Μαοβϋοηίθ3πι  1ιίδΙθΓί3ηι  ΓβΓβΓθη(ΐ3  βδδβ  ψΐΆβ  Μ3ίαδ 
ίηνβηία  ίη  οοίΐίοίδ  ρ3ΐΙηιρδθδΙί  ρ3§ϊηίδ  81.  82.  100.  101  ε(1ί- 
ίΐίΐ,   υηο   νβΓΐ)θ   ηιοηυϊδδβ   3(1  ρΓο1)3η(Ιαηι   δυίβοίΐ:   δίί^ηίίΐβπι 

ΟΓ3ΐίθ  ΗνρβΠ^^8,    δίνβ  α{1δ111Ώρΐ3   δίνβ  βθΐ3,    Ιίθΐϋ  1«3Πΐί3θ1  ΙβΜ- 

ρηδ  δρβοΐ3ΐ. 

II.  Χρονικην  ίΰτορίκν^  δίνβ  ηηη;ι1βδ  (8),  (ΐυβπι  ΡίιοΙίϋδ 
ΰύντομον  ίατορικον  νοο3ΐ ,  ρβΓ  ΟΙ^^πιρΙβΛβδ  3Γο1ιοηΙιιηΐ(ΐαβ  εΐ 
οοηδϋΙυΐΏ  ΓαδΙοδ  αΐ)  ΙιΙδΙοπαο  ίηίΐίίδ,  οιηίδδίδ  Ι3ΐηθη  Γ3ΐ)ϋ1θ8ίδ 
ρΓΐηιοπΗίδ,  υδίΐιιο  α(1  Οΐ3ΐκ1ίί  Οοΐΐιίοί  3ηηαηι  ρηηιιιπι  οΐβάαοΐί, 
ρΓ3βοίριΐ3  οίροδ  ΙβπιροΓαηι  ΓΗΐΙοηθίη  ουΓ3  3άΙι1ΐ3ίΐ3.  ΗοΓαηι 
άαοάβοίηιιΐδ  ΙίΙ^βΓ  3  δίβρίιβηο  ο11ιηίοο§Γ3ρ1ιο  οίΐβίαρ  (9);  υ1)ί 
ΗβΓυΙοΓαηι  ηιβηΐίο  οβΓίίδδίηιβ  οοηιρΓθ1)3ΐ  Ιοοαηι  (Ιβ  ({αο  3§ίΙαΓ 
ηοη  ηιαίΐαηι  31»  ορβπδ  Γιηβ  3Γαίδ8β:  οοηδίπΐ  ί^ίΙαΓ  δΟπρΙΟΓβπι 
Ιιίδ  άαοίΐβοίηι  ,,οΙιβΓίίδ  οηιηβ  36ναηι  βχρΗοαίδδβ."  Εχ  Ιιίδοβ 
3ηη3ΐί1)αδ  δνηοβίΐαηι  (}α3βοαηο[αβ  β  Οβχίρρο  Ιΐ3ΐ)βΙ  ρβΐίίδδβ  3γ- 
1)ίΐΓ0Γ:  3ΐ  0οηδΐ3η1ίηί3η3  βχοβΓρΐ3  ίΐϋδ  ρΓΟΓδαδ  3ΐίβη3  δαηΐ: 
ηβ€[αβ  βηίηι  ρΓθ1ίχ3δ  θΓ3ΐίοηθδ  03ρ0Γβ  ροΐαίδδβΐ  Ι)ΓβνίΙο(ΐαβηδ 
3ηη3ΐίαηι  Γ3ΐίο  ,  ηαί  ΓβΓβ  δΐη^αΐίδ  ΙίΙ)Γί8  δδοοαίαηι  οοηιρρβίιβη- 
ιΙβΙ)3ηΙ;  αηιΐβ  ΤΓθ1)β11ίαδ  Ροΐΐίο  (10)  Ββχίρραηι  οηιηΪ3  1)ΓβνίΙβΓ 
ρθΓδθοαΙαηι  βδδβ  δοπρδίί. 

III,  Ι^ίΙαΓ  βο1ο§3δ  (Ιβ  1β§3ΐίοηίΐ3αδ  3(1  Σκν^ικα  ρβΓίίηβΓβ 
ίηπι  Υοδδίαδ  ρβΓδρβχίΙ  (11):  β3(1βηΐ(ΐαβ  β3Γαπι  Γ3ΐίο  βδΐ  (|α3δ 


6.  Ευηαρίυδ  Υϋα  ΡοΓρΙΐ}^^!  ίη  £.  —  7.  Οοά.  82.  —  8.  Ευ- 
η&ρίυ8  (ρ.  171  8β€[.  1ιυίυ8  βά,).  Ιάβιη  ΥίΙίΐ  ΡοΓρΙι.  1.  1.  — 
9.  8.  ν.'Έλουροί.  —  10.  ΟοΓάίαη.  2.  —  11.  ϋβ  ίιίδίοΓ.  (ΪΓέΐβο. 
ρ.  242. 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι,ΧΧΧν 

6χ  Ιίΐυΐο  ίΐβ  δβηίβηΐίίδ  β(1ϊ(1ίΙ  Μηϊιΐ8.  Σκν&ικα  ,  δίνβ  Ιθΐΐυηι 
δογίΐιίουιη,  ίηΐθΐΐίββηίΐυπι,  ςυο(1  οοθρίυιη  βυΐί  Οθοίο  υδςυβ  3(1 
ΑαΓθΠβηΐ  ραοειη  ιΙιΐΓ3νίΐ.  [Α(1(1ίΐ  Ιιίδ  Νίο1)υΙιπυ8  άβ  ίΓβ^ηιβηΙο 
18,  ρ.  180  δβς.  θΒΐΙβηι  ΓβΓβ  ψίΆ&  ΐΓβνίαδ  ΜΰΙΙθΓαδ  δίο  ρ.678: 
,,ΡδΙθΙ  ηΒΓΓίΐΓί  ςυοίϋοίΐο  Πβοίαδ  α(1  Ρπδουίη  Ρ1ιΐ1ΐρρορο1ίΐ3ηο- 
ηιηι  ίΐϋοεηι  (ν.  Ιοπίδηβδ  (1θ  Γβΐ).  ΟβΙ.  ο.  18)  θρίδίοΐαηι  ιηίδεπί, 
ςυο  Ιΐ0Γΐ3ΐ)αίαΓ  ίιηρβΓ3ΐθΓ  ηβ  οοηΐΓ3  ΙιοδΙεηι  βχΐΓβηΙ  ρΓΟβΠο 
ρβπο1ίΐ3ΐυιη,  βίςιιβ  ίρδβ  ουηι  βχθΓοίΙα  βίΐνβηίδδβΐ  (250  ρ.  0). 
Η3ηο  θρίδίοΐΰηι  ιΐβΐηϋβ  ίη  οοηοϊοηβ,  υΐ  νίάβΙιΐΓ,  Ρπδουδ  Γβοί- 
Ι3νί1.    Οβ  οΐδίιϋυηβ  ΡΙιΠίρροροΙΐδ  ν.  δθηαβηδ  ΓΓπ^ηιεηΙαηι."] 

θΓ3ΐίοη6ηι  Οβχίρρί  δΟΓΐΙβηιΙΐιίαθ  ββηυδ  ΐη^θηΐί  Ιβυιΐβ  οΐ- 
ΓβΠ  ΡΙιοΙϊυδ ,  60  υδςυβ  υΐ  ΤΙιυογιΙίϋεΐΏ  ρβΓδρίουβ  ΙοςυβηΙθίη 
(Ιίθ3ΐ  (Ιοοο  ίηΓρβ  οίΐ.),  ςααβ  ιηίΓ3  βδΐ  νΐπ  ρΓυίΙοηΙίδ  3  νβΓΟ  3ΐ- 
βΓΓ3ΐίο.  ΝθΐΏυ  οηΐιη  ίη  βυ  (}υίθφΐ3ΐιι  ρΓ3θΙβΓ  ι'η3ηθπι  (Ιβ^βηθ- 
ΓΪδ  3βνί  ΓΐιβΙοΓβιη  3^ηο80βΙ,  υΐ  ιηίΓυηι  δΐΐ  φΐί  131Ώ  ρυβηΠ3 
δβοΐβΐυρ,  ϊηΙβΓ  Γβδ  3Γ(Ια3δ  ροδίΙυΐΏ  ιιΐ3§η3  §θδδίδδ6.  [Οεχίρρϋΐη 
ΤΗυογάΐιΙθπι  ρερρθίϋο  ίηιίΐ3Π  οδίεικϋ  8υρΓ3.] 

Ου36  (1ε  Οεχίρρο  εχδΐ3ηΙ  ΙεδΙίηίΐοηί3  8ε(ϊΐΐ6η1ί3  Γέρε  δυηΐ: 
ΙηδΟΓΪρΙίο  ΑΐΙιεηίδ  Γ6ρεΓΐ3  ρΓορε  ΓοηΙεπι,  ίη  1)381  πΐ3ηΏ0Γε3, 
ςιΐ36  οϋηι  8ΐ3ΐιΐ3ΐιι  δαδΙΐηιιεΓ3ΐ  0.  ΕρίοΙεΙί,  ροδΙε3  δυ1)ΐ3ΐ3ΐη. 
(ΟοΓρ.  ΙηδΟΓ.  νοί.  Λ,  ρ.  439,  η.  380.) 

Κατά  το  επερωτημα  της  ε'ξ  ^Αρείου  πάγου  βουλής  καΐ 
της  βουλής  των  ΨΝ  ν.αΐ  του  δήμου  των  Α'&ηναίων  τον 
αρξαντα  την  του  βαΰ ίλεως  εν  ^εσμοϋ-εταίς  αρχήν  καϊ  αρ- 
ξαντα  την  επώνυμον  άρχην  και  ττανηγυριαρχηααντα  καΙ 
^γωνο9ετηθαντα  των  μεγάλων  Παναθηναίων^  οΐκοϋ-εν  ιερέα 
παναγη^  Πόπλιον  Ερέννίον  ζίε^ίτνπον  ΤΙτολεμαίου''Έρμείθν^ 
τον  ρήτορα  καΐ  ΰυγγραφέα,  αρετής  ένεκα  οι  ηαΐδες. 
άλκΎ}  καΙ  μύϋ^Οίΰί  καΐ  εν  βουλαιΰι  κρατίΰτους 

άνδρας  αγακλειτους  γείνατο  Κεκροπίη  • 
ών  ενα  οιαΐ  ζ/εξίπποι^,  ος  ίΰτορίην  εααϋ^ρήΰας 

αιώνος  δολιχήν  άτρεκίως  εφραβεν. 
και  τα  μεν  αυτός  επεΐδε,  τα  ί'  εκ  βίβλων  άναλε^ας 

ευρατο  ηαντοίην  ίστορίης  άτραπόν. 
η  μέγα  κλεινός  άνήρ ,  ός  νου  αηο  μυρίον  όμμα 

εκτείνας  χρόνιους  πρήξιας  ε^εμαϋ-εν. 
φήμη  μεν  περίβωτος  άν'  Ελλάδα,  τήν  6  νεανθής 
αίνος  /ίεί,ίππω  όώκεν  Ιφ^  ίβτορίτι. 


Ι,ΧΧΧνί  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

τουνεκα  δη  %αΙ  παίδες  αγακλείτον  γενετηρα 
μ,ορφήεντα  λίϋΌν  Ο-ήκαν  άμείβόμενοί. 

ΡΙιοΙίαδ  ΒίΜ.  00(1.  82:  Άνεγνώβ^η  ^εξίππου  τα  μετά 
Αλέξανδρον  εν  λόγοίς  τεββαρβίν.  άνεγνώβΰ'η  δε  αντοϋ 
%αΙ  έτερον  βυντομον  ίΰτορικόν^  (^^Χ9''  τ^^?  Κλαυδίου  ετζίτρε- 
%ον  τας  κεφαλαιώδεις  πράξεις  βαΰιλείας.  άνεγνωΰΟ^η  δε 
αυτοΰ  καΐ  τα  Σκυϋ-ίκά,  εν  οϊς  αί  ^Ρωμαίων  αυτω  καϊ  Σκύ- 
λων αναγράφονται  ττρος  αλλήλους  μάχαι  τε  καϊ  αξιόλογοι 
πράξεις,  εΰτι  δε  την  φράΰιν  απέριττος  τε  και  ογκω  και 
α'ξιώματι  χαίρων ^  καϊ  ώς  αν  τις  εΐποι,  άλλος  μετά  τίνος 
ΰαφηνείας  Θουκυδίδης,  μάλιατά  γε  εν  ταΐς  Σκυ^ικαΐς 
ίΰτορίαις. 

Ευηαρΐιΐδ  ρΓαβΙβΓ  Ιοοοδ  ίη  Γγθ^πι.  οίΐαΐοδ  ίη  Υϋα  ΡοΓρΙιγπί 
δαί)  βηβΐΏ :  Τους  χρόνους  {του  Πορφυρίου  βίου)  ες  Γαλλιη- 
νον  καϊ  Κλαύδιον  είκάζειν  ΰυνέβαινεν,  Τάκιτόν  τε  καϊ  Αυ- 
ρηλιανον  καϊ  Πρόβον  καθ'  ους  ην  καϊ  /ίέ^ιππος  6  την 
Χρονικην  ί()τθ(>ίο:ν  ΰυγγράψας^  άνηρ  απάΰης  παιδείας  τε 
καϊ  δυνάμεως  λογικής  άνάπλεως. 

δαίίΐΒδ:  ^έξιππος  ^ε'ξίππου,  6  ^Ερέννιος  χρηματίΰας, 
ΑΟ-ηναΐος  ρητωρ,  γεγονώς  επϊ  Βαλεριανοϋ  καϊ  Γαλλιηνού 
καϊ  Κλαυδίου  δευτέρου  καϊ  Αυρηλιανοϋ  των  βαβιλέων 
^Ρωμαίων. 

ΤΓβΙβΠίϋδ  Ροΐϋο  ίη  Οδΐΐίβηο  ο.  13:  ,,ΟοίΜ  Ογζίοιιω  βΐ 
Αδίδίη,  άβίηοβρδ  ΑοΙίδίαπι  οιηηβΐϊΐ  νΒδΙανβΓαηΙ  βΐ  δΐ)  ΑΐΗβ- 
ηΐβηδΐΐ3ϋδ  άυοβ  Οβχίρρο,  δΟΓίρΙΟΓθ  ΙιΟΓαηι  ΙβηιροΓαπι,  νίοΐΐ 
δαηΐ.'• 

Αΐϊίΐ  ν.  ίη  ΓΓΗ^ηιβηΙΙδ.  ΟαίΙ)υδ  3(1(Ιβη(Ιϋ8  ΤζβΙζβδ  ΗΙδΙ. 
IX,  274: 

Αέ^ιππος  ο  φιλόβοφος  μυΰτης  ων  Ιαμβλίχου 
πολλά  μεν  αυνεγράψατο  καϊ  έτερα  βιβλία, 
ών  τω  ενϊ  ενέτυχον  τω  εις  Κατηγορίας ' 
εγρα7^^ε  δε  καϊ  Σκυθικά,  ά  μέχρι  νυν  ουκ  οίδα, 
καϊ  έτερα,  ώς  ειρηκα'  μόνον  το  ^εν  δ    άνέγνων, 
ίΐβ  ςυο  Μβίυδ  ίη  ΟοΠβοΙ.  Νυν.  Υαϋο.  νοί.  II,  ρ.  346. 

Εαβ^παδ  ΗίδΙ.  θοοί.  V,  24,  ρ.  450,  34 :  Καϊ  Αε'ξίππω  δε 
πλεΐΰτα  περϊ  τούτων  πεπόνηται,  άπο  μυϋΊκών  άρξαμένω 
καϊ  ληξαντι  ές  την  Κλαυδίου  του  μετά  Γαλλιηνόν  βαΰιλείαν  • 
ω  ΰυνανείληπται  περϊ  ών  Κάρποι  καϊ  έτερα  βάρβαρα  ε^νη 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι,ΧΧΧνίΙ 

^{χτα  την'Ελλάδα  καΐ  Θράχην  καΐ  Ιωνίαν  όιαπολεμονντες 
έπραξαν.  *) 

Οβ  Εαηαρίο  ΝίβΙ)α1ιπα8 : 

,,ΕϋΠθρϊαδ,  8ορΙιί5ΐαΓαιη  νίΐΐδ  οίβραδ,  η3ΐ«5  δ3Γ(1ί1)α8  3. 
347,  Οβχίρρί  ΙιΪ8ΐοπ3ηι  ίΐ3  οοηΐίηαβνϊΐ  ιιΐ  οραδ  δααιη  μετά 
^έ'ξιππον  χρονίκην  ίΰτορίαν  ίη8θπΙ)6ΓβΙ  (ν.  ΙθδΙϊιηοηί3  ίηίΐίο 
ΓΓ3§πιβηΙθΓαηι   ροδίΐΰ).     Ιά  XIV  1ϊ1)Γ0δ  οοηΙΐη6ΐ33ΐ,    (ΐαοπιπι 


*)  Αά  ΙΐΗβο  ΝίθΙ)ΐι1ΐΓία8 :  ,,8θ7ΐΙιίο3,  Ιιΐο  ίηηιιβΓβ  νχάβίιΐΓ, 
ηοη  ΟίίΓοηίοοί'ΐιιη  ρ&Γίβιη."  Α<;(ΐυθ  Υ&ΐββίυβ  βΐ  βά  ΕχοβΓρία 
8ΐιΙ)  ίηίΐίηιη  β1  αά  Ιοοιιιη  Ετια^ΐ'ϋ  μν%Ί%ών  ρΓΟ  Σκν-θ'ίκών  νο- 
ΙιιθγεΙ;  ίάβιης[ΐιβ  ΙϊΐΙίηθ  νβΓίίί;,  αηάβ  ίαοίηιη  ηί  ίάθΐη  ροβίΐυιη  δϋ 
ΐη£Γ3,  ρ.  177,  2.  Εί  ς[αιιιη  ίΐΐαά  από  μν^Ίν-ών  άρξαμένω  ηΐΐιίΐ 
9ιΗιιά  άίοβΓβ  νίάβΒ,ίυΓ  ςιιαιη  ςαο^  (Ιβ  ΌίοάοΓΟ  1θ(ΐυβη8  Ρΐιοίίηβ 
€θά.  70  άΐοίΐ;:  "Αρχεται  μεν  ουν  της  ιστορίας  από  των  μυϋΌλο- 
γονμένων  παρ'  'ΕΙληαι  καΐ  βαρβ^^ροις^  ϋβχίρριιιη  (ΐαος[πβ  γθ8 
ιη^ϋιίοαβ  β88θ  οοπιρίβχηΐϊΐ,  ίά  ίρδυιη  ααΐβιη  άΐδβΓίβ  ηβ^βί  Εηηα- 
ρίιΐδ  ΐη^Γα  ρ.  171,  29:  Το  δε  εν  ν,εφάλαιον  της  ιστορίας  του 
μεν  ανωτέρω  και  οσα  το  ηοιητικόν  νέμεται  γένος  άφειναι'  βί; 
172,  6:  Το  μεν  μνϋ-ώδες  καί.  λίαν  άρχαίον  αφαιρίΓ  και  άφίη- 
€ΐν  ωσπερ  φάρμα-κον  ηαλαιον  καΐ  άδό-Λίμον  ες  τονς  σνντε&ει- 
•κότας,  ηβς[ηβ  ΐηίβτ  ίτΛ^νηβηία  ψιίο(ΐχιβ.ηί  ΓθρβηαΙτίΓ  (^ιιοά  Γθάί- 
Ιιιιη  ΗβΓΕοΙίάαΓυιη  £ι•.  3  ιηβιηοΓαΙηιιι  αηίβοβάο,Ι,  Ιαιη  Εΐ)δοηαηι 
ίΙΙηά  μνϋΊκών,  βΐίαπίδϊ  Γβοίβ  οεγθγθ  ροδδίΐ;  β,ΓΐίουΙο,  νίάβαΙιΐΓ 
ί^ιιαιη  αρίηιη  Σν.ν%•ιΐΛ.ών  οιηηί  Εα&^ηΐ  θΓ8.ί;ίοηΐ,  €[αί  ΐΐΐίο  ηίΐιίΐ 
ηίδί  ίΐΐΐδ  ΐ;βιηροΓίΐ)ΐΐδ  &βς[ΐιαΗ3,  ρβΓ3β(}ηιιΙοβ  πα  β  πα  ο  γη,  1; ,  βΐΐαιηδί 
ίΠα  ς[παβ  βχ  δο^Λίοίδ  ρβΐίίίΐ  ρηίαΐ  ΝίθΙίΐιΙΐΓίαδ  ΐη  ΟΙίΓοηΐοίδ 
οβΓίβ  οιηίΐΐί  ηοη  ροΐαβήηί,  β*  (}α?ιβ  ίχ.  14  Ιηΐίηδ  Οαρίΐοΐίηηβ  άβ 
ϋδάβιη  1ιαΙ)βί;  ΟαΓρίδ  θχ  Ο^Γοηίοίδ  ρθήηάβ  νίάβαηΙαΓ  ρβΐίία  υί 
<1ιιαβ  1ΐ8,ΐ3θ1;  ΟβοΓ^ίαδ  δ^ηοβΠιΐδ  (£γ.  16  α)  (3β  ΓβΙ)ΐΐδ  δο^ίΐιίοίδ, 
ηβ(ΐιιβ  6^0  οοηίβηάαηι  ηοη  ββδβ  βχ  ΟΙίΓοηίοίδ  ρβίίΐίΐ,  ςαοά  ίη 
πιβοΐίο  ι-βϋςηί  ρ.  178,  1.  Η3,1)θ1  Ιαηιβη  θΐΐαπι  ν&ΐβδϋ  ίΠυά  Σγ,ν- 
^ΐΆων  Βλιψήά  ίηοοπιηιοάί,  (^πηιη  ΟΙίΓοηΐοα  ΟθΐΊβ  η,Ι)  ίΐΐίδ  ηοη 
δίΐ;  βχοΓδηδ  ϋβχίρρπδ,  ηίδί  Ευα^Γίπδ  ηίΓυηιςηβ  βίπ8  1ίΙ)ΓηΓη  ίΐα 
άίχθΓίΙ;  ηί  ραΐανίΐ  ΝίβΙ)ΐιΙΐΓία8 ,  ς[υί  δο^ί^ιίο»  ίΐιιος[ΐιβ  &Υ>  Εαα- 
§ι•1ο  ηδηΓρ&ίϋΐ  ηοη  ίηίιΐΓία  0Γ6(ϋ(ϋ1;.  Ναπι  βίδί  ΐ'βδ  ΙΙΙίβ  ηαΓΓαΐΕδ 
ϋβχίρρηδ  ηβ  ίη  ΟΙίΓοηίοίδ  ς[ΐιί(1βπι  ηΙίΓΕ  Ιιαεο  Ιβηιροΐ'α  άβάαοΐίδ 
ροίηίί  οπιχΙίβΓβ ,  πιίηιπι  Ιαπιβη  δί  δογί,Ηίοα  ί^ηοΓΟ,ηΙ;  ΕηΑ»•πη8. 

Αίΐ  ίΓΟ,^πίΘηΙΐϋπι  4  (ρ.  173,  28  —  32)  αϊ)  βοάβπι  δ^ηοβίΐο 
δθΓν&Ιιιαι  ΜίίΠβΓηδ  ρ.  672:  ,,ΑηΙβοβάίί;  αριιοί  δγηοθΠαπι  Ιοοιίδ 
<3θ  ΐΏ3,ίοι•ί1)υ8  ΑΙβχίΐηάΓί  ίηάθ  θ,  ΟαΓαηο.  Ηηηο  ςηοςυβ,  δίοαίί 
63,  (ΐηαβ  άβίηοβρδ  Λβ  ΑΙβχ&ηάΓο  ίρδο,  άβί^ηβ  βίαβ  δυοοθδβΟΓί- 
1)118  αεςηθ  αοΐ  βνβΓβυπι  &  Κοηιαηίδ  ίπιρβήυπι  δβςυυηίαΐ',  οπιηία 
β  Όβχίρρο  ίΐαχίδδθ,  3,  δγηοβΠο  αυίβηι  βχ  Εα8βΙ)ίο  ρβίίΐα  βδδβ 
οβηδηίΐ;  δο&Π^βΓ,   ίάβος[αβ   οπιηία  Ιι&βο  1;3η€[η3,πι  Ββχίρρί  βχ- 


Ι,ΧΧΧνίΙΙ  ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ. 

ρΠΙΏΟ  Γ6δ   3ΐ)  6X0688»  Οίβυάϋ  βοΐΐΐίοί    3(1  ΙυΙίΒηϋΠΙ  Ιηΐρ.    ^65ΐ38 

οοΐΏρΙβχυδ,  οβΐ6Π8  Ιιυίυδ,  (}υ6ΐη  ίρ86,  υΐροΐθ  ρΓΟ  νείεπ  τεϋ- 
§ίοηβ  ν6ΐΐ6ΐΏ6ηΙΐδδίιη6  βηίπΐίΐΐυδ,  ΙοηςααΐΏ  (Ιευπι  3ΐί(ΐυθΐη,  1ια- 
ϊίϊΆΏΟ  §6ΐΐ6π  οοΐΏΐηοίΙαΙϋπι,  οοΐεΐαΐ,  ΜδΙοποηι,  ςυαεςυε  (Ιεΐη- 
οβρδ  δυΙ)δ6ϋυΙα  δυηΐ,  οορίοδθ  πδΓΓανΐΙ  (Ευηαρίυδ  ίηίΓο  ρ.  215^ 


06ΓρΙα  ίη  ^Γ&βουιη  δπιιιη  ΕυβθΗαπι  ΓβοβρίΙ.  Ιη  δοΕίί^βή  ίΐη- 
ίβιη  αΛϋήο  Εοςηίθβοβηίβδ  βΐίαιη  Ιιοάίε  νίη  άοοίί,  ςιή  Ιιυίυ» 
Ιοοί  ιηβηϋοηθίη  ίαοίυηΐ;,  ϋβχίρρυιη  ΙαικίΕΓβ  δοΐβηί  Ιά  υθγο 
ρβΓρβΓ&ιη  ύϊ.  Εχ  Ειΐ8βΙ)ίο  Απηοη.  οβΓίβ  ηιιηο  οοηδίαΐ  Ιοοιιιη 
δ^ηοβΙΗ  ηοη  688β  ρβΐίΐηπι  6Χ  Εα86ΐ)ίο.  ΟοιηραΓ&Ιίδ  αηΐθΐη 
ΐηΙβΓ  8β  ςυαβ  άβ  ΜΕΟβάοηυπι  Γβ^ίΙ)υ8  αρυά  δγηοβΠαιη  βΐ  Ειι- 
8βΙ)ίιιιη  Ιβ^υηΙιΐΓ,  ίαοίΐΘ  ίηΙβΙΗ^ίΙηΓ  υΐηηδςυθ  ηΕΓΓ&Ιϊοηοιη  βχ 
βοάβιη  ίοηΐθ  άθήναΓί,  αθβο  υ1  Ιοοίβ  Ιιαιιά  ρίΐηοίδ  βίη^υΐΒ,  υθγΙ)» 
αρηά  ιιΙΐΓΐιπκιαβ  Ιβ^αηΙΠΓ  βαάθΐη.  Ηυηο  νβΓΟ  ίΌηί,βιη  ϋβχίρραιη 
6886  νβΐ  ρΓορΐ6Γ6α  ηθ^Ενεήδ ,  ςαοά  Ειΐ8βΙ)ίιΐ8  (ρ.  195)  άα,ΐΆ 
ορβΓΕ  άαοβ8  81103  Γβοβη8βηδ  ϋβχίρρί  ιηβηΐίοηβιη  ηοη  ίηίεοβ- 
Γϋ.  ΟοηίΓΕ  νβΓΟ  ΡοΓρΙιγΓΪηπι  (ϋδβιΊίδ  νβΓΐ)ΐδ  ΙβδΙαίιΐΓ  δΐιρ- 
ρεάίίΕδδβ  8ίΙ)ΐ  (ΐυαβ  άβ  Α1βχ»ηάΓΪ  ίη  Μαοβάοηίίΐ  8ηοοβ8δθήΙ)υ8 
ΐΓαάϊάίί;.  [Ουίηδ  ΐηΐ6Γ  ίτΆ^τα&ηίΆ  Ιι&βο  ΓβοβρίΙ;  ΜϋΙΙβηιβ  ρ. 
689  δβςς.,  ς[ΐιηιη  ΐρδβ  Νί6ΐ)υ1ΐΓίυ8  δοΓίρΙ.  ηιίη.  νοί.  1,  ρ.  240, 
νι1)ί  άβ  ΡοΓρΙι^Γΐο  Η^ίί,  ϋβχίρρί  1ι»βο  ραΙ&8δβ1,  (^υβ,β  ίαιηβη 
ίηίβΓ  ίΓΛ^ΓΠβηΙα  ηοη  ΓβοβρίΙ,  οιυίρρβ  δ^ηοβΠί  οπιηίηο  ηοη 
ΓβοοΓά&Ιυδ.]  Εχ  βοάβηι  ΡοΓρΙι^Γίο  βΙίΕπι  β»  ήπχίδδβ  ςυαβ 
άβ  πΐ3,ίθΓίΙ)ΐΐ3  ΑΙβχΕπάΓί  ΕυδβΜυδ  βΐ  δ^ηοβίΐυβ  βχΙιίΒβηΙ  οοη- 
8βηΐΕηβιιηι  ββΐ.     ^ηΕηςηαπ1  δ^^οβίΐαδ   δα»  ηοη    βχ  ίρβο  Ρογ- 

ρ1ΐ)^Γίθ,     δβά     βχ    ΑίΓΙΟΕηΟ    νβΐ     βχ     εΗο      οΙίΓΟηΟ^ΓΕρΙΐΟ     άβδΟΓί- 

ρββΓίί;. "  ^ι1ί  ΐΕίίηβ  νβΓίβηδ  ϊΙΙε  δ^ηοβίΐί  ηοηηίδί  ρΓΐηΐΕ  βΐ 
ροδίΓβπΐΕ  ΐΆίκιη&τη  Όβχίρρί  ροδυίί;.  ΝοίΕηάυηι  νβΓΟ  ιΙΙε  ηπΕβ 
δΐιηΐ;  Ερηά  Β^ηοβΠιιπι  ίΙ,Ε  Γβρβϋ  Ερυά  ΟβάΓβηυπι  ρ.  151 ,  Α  : 
"Αρτι  δε  τον  Φιλίππου  παυδος  Αλεξάνδρου  επΙ  την  άκμην 
της  ηλιπίας  προελϋ'όντρς  οι  πρώτοι  των  Μαν,εδόνων  αυτόν 
οίΐροϋνται  είς  βαΰιλέα.  επεί  δε  εις  την  άρχην  προήλϋ'εν  Αλέ- 
ξανδρος.  -κατ'  άμφοιν  τό  γένος  έσέμνυναν.  ονδε  γαρ  εοτιν 
ευρειν  εν  παντϊ  τω  τιόαμφ  αν^ρα  τοαούτοις  ηατορ^ώμαοι 
πλέον ε-Λτοΰντα.  ως  γαρ  ^έξιππος  ίοτορει,  πάααν  ααν,ηαιν 
ηον,Ύΐ%^η  ΰωματίΜΎΐν ,  Αριστοτέλους  γνηαιώτατος  γεγονώς  φοι- 
τητής, εί'ς  τε  λόγους  άριστος  καΐ  ει?  έργα  έπαινούμενοςευ- 
ρέϋ'η.  τα  δε  πολεμιτιά  Ο'αυμαστώς  υπελ&ών  πειϋ•οϋς  άξια 
διεπράξατο.  Ρθ8ί.  ςπΕβ  86ε[ΐιί1ηΓ  ΓβΓυηι  ε1)  βο  ^βδίΕΓαηι  ηΕΓ- 
ΓΕί,ίο  ρΓΟΓβυδ  άίνβΓδΕ  ά\}  βΕ  ςιΐίΐβ  βδΐ  Ερυά  ΟβΟΓ^ίηιη.  δβοαη- 
άυιη  ΟβάΓβηιιπι  ί^ίΙιΐΓ  ηοη  ΕηηοΓπηι  ΑΙβχΕηάΓί,  ε[υυπι  Γβ^ηηπι 
ΟΕρβδδβίθΙ,  ηοΐΕΐίο,  υΐ;  Μϋΐίβηιβ  ίβοίΐ  ίη  ΐΕΐίηίδ,  &\)  Όβχίρρα 
ρβΙίΐΕ,  δβά  ΑΓίδΙοίβίίδ  άίδοίρΙίηΕθ  οοπιπιβηιοΓΕίίο.  Η  νβΓΟ  ηιί- 
Γηιη  δί  ηηιιηι  βίί;  ίΠυά  ςηοά  βΐ;  ϋβχίρρηδ  πιβπιοΓΕνβΓίΙ;  βΐ  €[υί 
εΙ)  βο  δΐΐΕ  άηχβηιηί,  βχ  ίΐΐο  ΓβρβίίνβΓΪηί;. 


ΡΒΑΕΓΑΤΙΟ.  Ι.ΧΧΧΙΧ 

ΪΓ.  83).  Ρϊηοιη  ορβπδ  ίη  ίΐΐο  ΙβιηροΓβ  Γβοΐδδβ  ςυο  δ.  Ιοίιβηηβδ 
ΟΙίΓγδΟδΙοιηυδ  ίη  βχίΐίυηι  ρυίδΐΐδ  βδΐ,  3.01ιγ.  404,  ΡΙιοΙίυδ  (ΙοοβΙ 
ΐηίΓ3  ρ.  205,  8).  Ουί  Γθρυ^ηπΓθ  ςαίιΐοηι  νκίεηΐυτ  6θ1ο§3β,  ίη 
ςυί1)ΐΐδ  (Γγ.  87,  ρ.  268  —  270)  (1β  ΡυΙοΙίθΓΐΒθ  Αυ8υδΐ3β  3ν3ΓΪΙΪ3 
δθΓΠίο  θδΐ,  ςυ36  ιηυΙΐθΓ  ιΐεηιυηι  3.  414  ίπιρβπυηι  οβρβδδίνίΐ: 
πιίηίηιο  ΐ3Π]βη  ΐηιΐο  οοΙϋ^θΓβ  ΙϊοβΙ  Ευηβρίιιηι  οοηΐίηθηΐί  η3ΓΓ3- 
Ιίοηβ  (Ιθοεηι  βηηορυηι,  ςυϊ  ΐϊΐβίΐϋ  δυηΐ,  ΙιΐδΙΟΓΪίΐηι  βχροδυίδδβ, 
(}υίη  ροΐίϋδ  ίΐΐυο  άβ^Γβδδυηι  θδδβ  3ρρ3ΓβΙ,  ιιΐ  Γβίθρεηάο  ςυο- 
ηιθ(1ο  ΗίθΓ3χ,  3βπιυ1ο  ςυϊ  νβΐ  ίρδϋπι  ηβςυί1ί3  δυρβΓ3ΓθΙ  ροΓ  Αιι- 
§υδΐ3β  3ν3Πΐί3ηι  ΐΓ3(1ΐΙυδ,  ρΓΟ  ηθοβ  ΕΓ3νϊΙΐ3β  δβΓ3δ  ροβηβδ, 
νβΓυηιΐΗΠίθη  ροβηβδ  (ΙβάβπΙ,  δβ  δοΙβΓβΙυΓ.  ΑοοβάΐΙ  ςυοΛ 
(Ιβίηίΐβ  (Ιβ  δΙΐΠοΙιοηβ  ΙοςυίΙυΓ,  (}υϊ  (Ηυ  3η1β  Ρη1οΙΐ6ΓΪ3β  ίηιρβ- 
πϋηι  οοοίδΐΐδ  βδΐ.  [Η3ηο  Γ3ΐίυη6πι  οοηοϊΐίβηίΐί  Ιοοί  ίΐΐίαδ  οαπι 
ΙβηιρϋΓυηι  ΓβΙΐοηίΙυδ  ΐηίθΓ3ΐ  Μβίυδ  ρΓββΓ.  ρ.  ΧΧΧΠΙΙ,  ηΐδί  ςιιίδ 
ρυΐ3ΓβΙ  Εαηβρϋ  ΙιΐδΙοπΒπι  3ΐ)  3ΐίο  Γαίδδβ  οοηΙίηυ3ΐ3πι,  υΐ  Οίο- 
πθηι  ίη  εοίίθηι  οο(1ίθ6  ν3ΐίο3ηο,  ςυοιΐ  ρρορΙθΓ  θΓ3ΐίοηίδ  ίη 
υΐπδςϋβ  οοΐο^ϊδ  δίιηί1ΐ1υ(1ίηθηι  Ιρδβ  3ΐ1(1ίΙ  ηβηιίηβηι  βδδβ  ογθιΙϊ- 
ΙυΓϋπι.] 

Οαυηι  (Ιυρίίοβηι  θίΐΊΐίοηεηι  ΙιίδΙοηββ  ΡΙιοΙίϋδ  νίίΐίδδβΐ,  Οοη- 
δΐ3ηΙίηί3η3β  βο1ο{^3β,  υΐ  ίηδοπρίίο  (ΙοοεΙ,  β  δ6ουη(ΐ3  δυπιρΐ3β 
δαηΐ,  υ1)ί  Ιοοί  ρΐυιίπιί,  ίη  (ΐυίί)υδ  δΟπρΙΟΓ  Γ3ΐ)ίάο  βάνβΓδυδ 
Οΐιπδΐίηηοδ  οίΐίο  βίΓΓθη3ΐ6  ίηθυΙδΟΓβΙ,  ίΐ3  Γβοίδΐ  βδδθηΐ  υΐ 
ΡΗοϋο  ίυίΐίοβ  1ιί3η1βδ  ΐ3ουη3β  3ρρ3ΓβΓβηΙ,  βΐ  δθςυβηΐίβ  ρΐυ- 
Γίηΐ3  ΐ3ΐθΓ3Γ6ηΙ  ο1)δουπΐ3ΐθ.  Ουίυδ  νίΐϋ  ου1ρ3πι  ΡΙιοΙίυδ  ίη 
Ευηβρϊυηι  ίρδυηι  οοηΓθΓΐ:  ουηίβοΙυΓβηβ  ιΐιιοΐυδ  3η  ΙβδΙίπιοηίο, 
ηοη  οοηδΐ3ΐ.  δοπρΙΟΓβηι  ηιυΙΙΐ3ΐυπι  ορυδ  ίΐ3  Γβϋςυίδδβ  υΐ  ίη 
Ιιΐδ  ηυ36  ιη3η6ΐ»3ηΙ  δβηδυδ  ΐ3ΐ)0Γ3ΓβΙ,  δ3ηβ  ηοη  ρΓθΐ33ΐ3ΐ1θ  βδΐ. 
Αο  Γιβπ  οβΓίβ  ροίθδΐ  υΐ  ηοη  ΐρδβ  δοπρΙΟΓ,  δβ(1  1>ί1)11οροΐ3,  ίη- 
(ΙοοΙί  3πΐ3ηυ6ηδίδ  ορ6Γ3,  Ιίί^ΓΟδ  3ΐ)  ίϊδ  Ιοοίδ  ςυί  νθηι1βηΙίΙ)υδ 
ρβπουίαπι  0Γθ3ΓθηΙ  1ίΐ3βΓ3Γβ  3ηίπιυηι  ϊη(1υχβΓίΙ:  ςυ3ϋ3  δυηΐ 
βχρυΓ23ΐ3,  ςυ3β  \Ό03ηΐ,  βχθπιρΐ3Γί3,  (}α3β  ίη  Γβ§ΐοηί1)ΐΐδ  υ1)ί 
(ΙθθΓ6ΐ3  οοηοΐΐίϊ  Τπίίβηΐΐηί  Γ6οβρΐ3  ίιιβπιηΐ  ηοη  γ3γο  οοουπ'υηΐ. 
[Ρροΐοηδ  ])3ηο  δβη1εη1ί3ΐη  ΜϋΙΙεΓϋδ  ρ.  8  ί1)ί(1εηι  3ηίηΐ3(1ν6ΓΐίΙ 
Ευηβρίυηι  1ί1}Γ0δ  ϋΐοδ  XIV  ηεςυβ  υηο  ΙεηοΓβ  ρεΓδΟπρδίδδε  ηβ- 
ςιιο  δίηιυΐ  είΐίίΐΐδδβ.  Ν3ηίΐ  ςυυιη  ίη  Υϋΐδ  δορ1ιίδΐ3ηιηι  ΙιίδΙοπβδ 
δυ3δ(1β  ΓεΙίΐΐδ  Ιαΐΐβηί,  ν3ΐεη1ίδ  βΐ  Τΐιεοίίοδϋ  ιιΐ  εάίΐοδ  ωεηιορεί 
Γγ.  14,  19,  22,  25,  45,  55,  ίη  νίΐ3  Ρπδοί  Γγ.  65,  υΜ  άβ  Ηί- 
ΐ3πο  1θ(}υίΙϋΓ  3  ΟοΙίιίδ  βυΐ)  Αΐ3ΓίοΗο  θΓ3θοί3ΐη  ν3δΐ3η1ί1)υδ  3. 


ΧΟ  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

396,  ΑΓ03ΐ1ϋ  Ά.  1  οοοίδο,  άίοβΓβ :  καΐ  ταντα  μεν  εν  τοις  δίε- 
ξοδικοΐς^  εάν  τω  δαίμ,ονί  ίοξϊ?,  γ()αφηβετοα.  Ιΐδςαβ  ρρίπιαπι 
οοηιροδίιίδδβ  νί(1βπ  ΗΐδΙοπαδ  αδ^υθ  αά  ηιοΓίβω  ΤΙίθΟίΙοδϋ 
(270 — 395),  (Ιβϊίκΐβ  δοηρδίδδβ  ΥΐΙ&δ  δορΙιίδΙαΓαιη  (οιγοβ  8.405) 
άβηίς[αθ  ροδΙ  3.414  ΗίδΙοπαδ  οοηΐίηααδδβ  Αρο^Λϋ^αβ  Γβ^ηαιη 
θάάίΙϋΓαιη  Γαίδδθ,  ηϊδί  ιηοΓίβ  ίαίδδβ  ρΓθ1ιΐ1)ίΙαδ.] 

Ευηαρϋ  Υίΐα  ηΙ  ΠικΙγ.  ίαηΐο  οοπδοπρία  ίη  βιΐΐΐίοηβ  Βοίδ- 
δοηΒίΙΐ  Ιβ^ίΙαΓ.  Ιηδδηαιη  Ιιοιηίηϊδ  ίη  Γβπι  ^11^^δι^αη£ιIη  οίΐίαηι, 
€αίαδ  ίη  Ιιίδ  ςαοί^αβ  (|α3θ  Μβίαδ  βάίίΐίΐ  ίηίίίαυηι  (1β  πΐ3§ηο 
ΤΙίθοοΙοδίο  ίαίΐΐοίαηι  ηοναπι  βχ1ιίΙ)θΙ  δρβοίηιβη ,  (ΐ6ΐίΓ3ηδ(ΐαβ  δα- 
ρβΓδΙίίίο  ίη  δοΐΏπΐίδ  Γβΐίβίοηίδ  ηυΒπι  δβοΐββ  οαί  3(ΙάίοΙαδ  θγ31 
3δδβοΐ3β  δί1)ί  ΠηχθΓβηΙ,  ποΙίδδΙηΐ3  δΐιηΐ:  ηοΐυηι  βΐίβηι  ίΐίοΐίοηίδ 
^βηαδ  ωοΐβδίυπι  βΐ  δ3ΐθ1)Γ0δυιη ,  (1β  ςαο  ηίιηίδ  οΙβηιβηΙβΓ  ίαάί- 
03ΐ  ΡΙιοΙίαδ  οοά.  77.  [Ιηδοπρίίο  νβΓΟ  ίη  οοιίίοβ  ν3ΐίθ3ηο  βδΐ : 
Έκ  της  ίύτορίας  μετά  ^εξιππον  νέας  εκδόβεως,  ςϋ3πι  Νίθ- 
1)α1ΐΓίαδ  ρ.  55  ίΐ3  ίπιηιαΐ3νίΙ:  Ενναηίου  Σκρδίανον  [ατορίας 
της  μετά  ^ε^υτζπον  νέας  εκδόύεως  ετίλογαΐ  περί  γνωμών, 
ιάβηκιαβ  ρΓΟ  το  προοίμιον^  αΐ  βδΐ  3ραά  Μβΐαιη  ρ.  248,  δοπ- 
ρδίΐ  ηροοίμίον^  υΐ  β^ο,  (}.ϋυΐΏ  β1ΐ3ΐη  ίηίΓ3  ρ.  215,  16  δΐΐ  δίηβ 
3ΓΐΙοα1ο:  Προοίμιον  του  δευτέρου  λόγου,  βίδί  αίΓβηκιαβ  ΐη- 
δΟΓίρΙίοηβπι  1ί1)Γ3Γίί  ροΐίαδ  ςυαπι  Εαηβρίί  θδδβ  3ρρ3ΓβΙ,  βΐ  ηο- 
ηιίηΰΐίνοδ  ροδαί :  Ίβτορία  η  μετά  ^έ^ίτΐτΐον.  Νέα  εκδοβίς :  υΐ 
ΜϋΙΙβΓαδ,  (}αί  βΐίβηι  ίπιρβΓ3ΐθΓαηι  δίη^ταΙοΓαπι  ηοπιίη3  3(1(1ίάίΙ. 
Ει  ςα3η(}α3ηι  ΡΙιοίίιΐδ  ρ.  206,  20  βΐ  23  Ι3ίδ  (ΙίοίΙ  νέαν  εκδο- 
αν  επιγράφει^  Γιβπ  Ι3ηΐ6η  ροΐβδί  αΙ  νέας  εκδόβεως  δοπρδβ- 
ΓΐΙ  ΕυηΗρίϋδ,  (}υοοΙ  ίίΐβπι  ΡΙιοΙΙαδ  ροηίΐ  ρ.  205,  2,  βΐ  άβ  Ζο- 
δΐηιο  ρ.  207,  11,  βΙδί  ρτορΙθΓ  3ηι1)ΐ§αίΐ3ΐβπι  ίηδοπρίίοηίδ 
ν3ΐίο3η3θ  βάίϋΐϋΐηίίαβ  ίη  β3  εκλογαί  ρΓ3θΙυ1ί  ηοπιίη3ΐίνυπι. 
ΡοδΙ  ί1ΐ3Πΐ  3α1βπι  ίηδοπρίίοηβπι  βΐ  3η1β  ίΠϋά  Το  τίροοίμιον, 
ΙΙΙΙθΓΪδ  ηΐ3ίθΓίΙ»ϋδ  δΟΓίρΙαηι  ίη  οοάίοβ,  ίΐ3βο  ίηΙθΓροηίΙυΓ  3ηηο- 
ΙαΙίο  θοΙο§3Γίί,  (ουί  (1θ  δαο  Νίβ1)α1ΐΓίυ8  ρ.  56  ρΓ3θβχίΙ  Προοί- 
μιον του  εκλογαρίου) :  Ουκ  αγνοία  των  της  ίΰτορίας  χρόνων 
δεύτερον  Ευνάπων  τόνδε  κατεταξαμεν  Πρίακου '  άνόητον 
γαρ  καΐ  τναρε^ηυλημένων  άν&ρωτνων  έργον  τούτο*  απορία 
δε  ττι  αηο  φθόνου  των  ευπορούντων  διαγενόμενοι  ούτως, 
οϊ  βούλοιντ^  αν  εχει,ν  αχ&ος  έτώΰιον  αρούρης  τάς  βίβλους 
καΐ  παρ'  εαυτοΐς  διακατέχευν  η  τοις  χρι^ζουβιν  ετν  ώφελία 
μεταδιδόναί'    καΐ  κινδυνεύει   ούτω  γε  των   προϊοϋδι   την 


ΡβΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΟΙ 

παροψίκν  αναΰοβείν  της  επί  ττ}  φάτνγ  κννός,  η  μ,ητ  αυνη 
των  ττ}  φάτνΐ]  άποκειμενων  επαπολανει ,  καΐ  τών  βονλομ,ε- 
νων  καΐ  δυναμένων  άτίόΰμ,ως  καΟ-υλακτει.  ΓιιβΓαηΙ  ϊ^ίΙαΓ 
ΗΠΐβ  Εαηαρίαιη  ίη  Ιίΐαίο  Περί  γνωμών  εϋδοι  Ρήδοί  βοΐο^αβ, 
({αδβ  ηαΐΐαβ  ηυηο  οοιηρ3ΓβηΙ  ίη  οοάίοβ  ρΗΐίικιρδβδΙο ,  ιιΐ  &ηίπι- 
αιΙνβΓίίΙ  Μαίαδ  ρρΒβΓ.  ρ.  XIII.] 

Οαο  άβ  Ρπδοο  ΝΐβΒαΙίΓΪιΐδ : 

,,Ραηίαηι,  ιιηάβ  Ρπδουδ,  (ΐαβίΏ  θΐϋ  ηιίηαδ  (ΙβΠηΐΙβ  ΤΙίΓδ- 
οβιη  νοοόΐηΐ  (ΟΙίΓοη.  Ραδοΐι.  ρ.  318,  Β;  ΜαΙ^Ιαδ  ρ.  359,  4; 
ΤΙιβορΙιαηβδ  ρ.  179,  16)  ΡαηίΙίΐ  (ΙΐοίΐαΓ,  ορρΐίίαιη  βΓ3ΐ  Εα- 
Γοραβ,  αηΐαδ  β  δβχ  ρρονΐηοϋδ  άΐοβοθδβοδ  ΤΙίΓαοίδβ,  (}α3β 
ΟΙιβΓδοηβδαΐΏ  οοηΙίηβΙΐΒΐ,  αΐί^αβ  ίη  ΡΓορυηΙίίΙίδ  ογ3  ΐηΙβΓ  Ηβ- 
Γ3θΐ63ΐη,  οΠηι  ΡβΓίηΙΙιιιηι,  ρΓονίηοί3β  πιβίΓοροΙϊηι ,  οΐ  δβίν- 
1)ΓΪ3Γη  ΙβηΏΪη3ΐ)3ΐαΓ.  ΡΓίδουδ  ΙβδΙβ  8ϋυ3  ν.  Πάνιον  οΐβ 
1ιίδΙοπ3  Βγζ3η1ίη3,  Γβ1)αδ€[αϋ  Αΐΐΐΐ3β  {ίατορίαν  Βυξαντία- 
κην  καΐ  τα  κατά  Άττηλαν)  οοΐο  Ηϋροδ  δΟΓΐρδίΙ;  ςα3β 
νβΓΐ>3  (ΐα3βδΙίοη6ηι  ιηονβΓαηΙ  ^βηιίηαιηηβ  3η  δΐηιρίβχ  ΓαβπΙ 
οραδ ;  β(|αίί1βηι  ηοη  (1αΙ)ίΙο  υηαηι  ίυΐδδβ.  Υβρυπι  οίδί  άαο 
ΓυβπηΙ,  3(1  υίΓυηιςίαβ  οβΓίβ  ρβΓίίηβΓβηΙ  θοΙο§36  (1β  1θ^3ΐίοηί- 
1)αδ,  ςα3Γαηι  ίηδοπρίίοηβηι  1ιΐδΙοπ3β  Οο11ιίθ3β  ΓβΙίηβΓβ  (ΐ6ΐ)υί: 
ηβπιο  βηίηι  (1υ1)ΐΐ3}3ΪΙ  6θ1ο§3Γίί  οοάΐοβω  ΐΐ3  ΐηδοπρίυηι  ίαίδδβ. 
δϋδρίοοΓ  3α1βπι,  αΐ  ΡΓθθορΪ3η3β  ΙιίδΙοπ3β,  ΐΐ3  Ιιαίυδ  ρ3ΓΐΐΙ)ϋδ 
(ΙίνβΓδΟδ  Ιίΐϋΐοδ  Γαϊδδθ  ΐηίΐίΐοδ:  3ΐί3πι  ΐηδθπρΐ3Πΐ  ίαίδδβ  τα 
κατάΆττηλαν,  άΪιάπϊ  Γοτΰ^ίκην ,  ίϋςαθ  βΐ)  ίηιρβηΐο  Ιιοηήηβ 
3(1  υηίνβΓδίιηι  ορυδ  ΐΓ3ηδΐ3ΐαηι  βδδβ.  [ΡΓθΐ33ηδ  1ΐ3βο  ΜΰΙΙβΓαδ 
ρ.  69  3άάίΙ  θΙί3Γη  Εχο.  άβ  ]β§Άί.  ίηδοπΙ)ΐ  Ι3ηι  ίΰτορίας  Βυζαν- 
τίκης  ψΐΆϊη.  ίβτυρίας  ΓοτΟ^ίκής  εκλογαί,  ςυυιη  ρππΐ3  ΙιίδΙο- 
Π3Γυπι  ρ3Γδ  ρΓ36  οβίθρίδ  ρθΓΐΐπβηδ  3(1  Γβδ  ουιη  Οοΐΐιίδ  δίνβ 
δογίΐιϊδ  Ηαηηίδ(ϊυβ  §βδΐ3δ  νβΐ  3ΐι  3υοΙθΓβ  νβΐ  3ΐ)  βο1ο§3πο  ϊη- 
8θπ1)θΓθΙαΓ  ίΰτορία  Ροτθίκ?/.]" 

,,Α  ([αο  ΙβηιροΓθ  ΙιίδΙοΓίβιη  ΐηοβρβπΐ  Ρπδοαδ  6χρβ(1ίπ 
ηοη  ροΐβδί:  δβ(1  ηαΙΗαδ  Γβί  (5α36  3ηΐ6  3ηηηηι  433  §θδΐ3 
8ΪΙ  ηιβηΐΐο  βχ  θο  βίΤβΓίαΓ.    Α8ρ3Γίδ  β1ίθΓυηΐ(|α6  03β(1βπι,  ({αββ 

3.    471,    ΕβΟηίδ     ΐπίρ.    1δ,    ρ3ΐΓ3ΐ3    βδΐ,     3    ΡπδΟΟ    η3ΓΓ3ΐ3Π1 

βδδβ  Εα3^παδ  (II,  16)  άοοβΐ:  υηίΐβ  οοΠίδίηιυδ,  (^υϋηι  Μ3ΐ• 
οΗυδ  3ηηιιηι  474,  I^6οη^δ  17,  ΙιίδΙοπ3β  δα3β  ίηίΐίηηι  ίβοβπΐ, 
Ρπδουηι  3(1  βυπι  δαί^δΐΐΐΐδδβ.  υη(1β  ρ3ΐβΙ  (}α3πι  3ΐ)δϋΓά6  8υί- 
ίΐ38   βυηι   δΐιΐ)   Τ1ιβθ(1θδίο  ίυηίοΓβ   δοπρδΐδδβ   ΐΓβάβΙ.      Ιοηςβ 


ΧϋΠ  ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 

ορίίηαυδ  οηιηΐυιη  8β(ΐϋίοπ8  3βνί  ΙιίδΙοποοηπη ;  ΐησβηΐο,  Γκίβ, 
δ3ρίθηΙί3,  ηυΙΗ  νοί  ορΙίηιοΓυπι  ΙθΐηροΓυηι  ρο8ΐΙΐ3ΐ36η^ϋ8;  βίβ- 
^308  ςυο(}ΐιβ  βΐ  δθΓΐηοηθ  δ3ΐΪ8  ρυΓο  αδυδ,  ΐΗΐιάβιη  3ΐ(}υβ 
§1οπ3ΐη  ςιιαίΏ  βρυιΐ  οο3βνο8  Ιυιη  ΐηΙθΓ  ροδΙβΓΟδ  ιηβΓΪΙο  3ίΐ6ρ1ϋ8 
βδΐ;  ουί  βΙΪ3ΐη  3  ν3ΐβ8ίο  βΐ  Οΐ1)1)οηο,  δυιηιηίδ  νίπδ,  ΐ3υ(ΐ3ΓΪ 
οοηΐΐ^ίΐ.  ΚΙίθΙΟΓ  (ΙΐοίΙϋΓ,  3ΐ  ΐάβιη  8ορΙιίδΐ3  [δαϊ(ΐ38  βΐ  Ευ3- 
§πυ8  Ι,  17];  υικίβ  οοΠί^ίιηυδ  ηοη  Ο3υ8ΐ{1ίθϋηι  €οη8ΐ3ηΙίηο- 
ροΐΐ  θ^ίδδβ,  δβά  0Γ3ΐ0Π3πι  3Γΐβιη  ΐΙ)ί  ιΐοουίδδβ.  ΟβΙθΓυιη  οΐβ 
βΐϋδ  νΐΐ3  Ηοο  Ι3η1υιη  οοιηρβππιυδ :  ΓθοβρΙυιη  ΐη  3ΐηίοίΙί3πι 
Μ3χίπιίηί,  νΙΗ  ϋΙο  3θνί  ρπηΐ3Γϋ,  ουηι  βο  3(1  ΑΐΐΠβιη ,  εΐ  ρο8ΐ63, 
Μ3Γθί3ηο  ίΐΏρ6Γ3ηΙβ,  ίη  ΑΓ3ΐ)ί3ηίΐ  Αβ§γρ1υΐϊΐ(}υβ  ρΓοΓβοΙυιη  βδδβ 
[Ρπδοαδ  ρ.  331,  26  Ιιυίυδ  Θ(1.].  Οιιΐ  Μ3χΐηιίηυ8  ςυυηι  3ΐ)δςυο 
(ΙαΙ)ίο  ρ3§3ηυ8  βδδβΐ  (ΟΙΐΓίδΙίβηυδ  βηίιη  ηπη(ίυ3ΐη  βηΐιηϋπι  ίη- 
(ΙυχϊδδβΙ  υΐ  Βίβιηγϊδ  ιΐβ  δ30Γί8  ίη  ΡΙιίΐ3Γαιη  ίη8υΐ3  0β1βΙ)Γ3ηί1ί8 
οοηοβίΙβΓβΙ,  ίοθΐΙβΓίδίΐυβ  Ι3ΐ)υΐ3ηι  ΐη  ίΐΐο  Ιθπιρίο  Γι^βΓβΐ)  οοη- 
ΐβοΙαΓ3  ίβηι  ρβΓ  86  ν3ΐ(1β  ρΓθ1)3ΐ)Πί8  Ρπδουπι  ςυοίΐυβ  βηΐίηϋϊδ 
830Π8  3ί1(1ίοΙιιηι  Γυίδδθ,  ιη3§ϊδ  3(11ιυο  €οηβπΏ3ΐϋΓ.  Είίίβηι 
ΡΠδΟΟ  8ϋΐ(ΐ3δ  ρΓ3βΙβΓΘ3  Ιπΐΐϋίΐ  Ι)θοΐ3ηΐ3ΐΐοη6δ  βΐ  ΕρΐδΙθΐ3δ." 

ϋβ  Μ3ΐο1ιο  Νίβΐίυΐιπυδ: 

,,ΜβΙοΗιΐδ  Ρ1ιίΐ3(1β1ρ1ιί6ηδί8  βχ  ϋΐβ  Ρ1ιίΐ3ϋβ1ρ1ιΪ3  ςυ3β  ΐη 
Ρ3ΐ3βδΙΐη3  βδΐ,  υΐ  ΓβοΙβ  β  ηοπιΐηβ  νϊπ  8γΓί3θο,  ςυυηι  ρΙυΓα 
ΐΐ3  νοο3ΓβηΙυΓ  ορρΐ(ΐ3,  ΐηίβΓΐ  Γ3ΐ)ΓΪοίιΐδ,  δορΙιίδΐ3ηι  0ϋηδΐ3η- 
Ιίηοροΐΐ  β§ίΙ.  [δϋΐίΐβδ  ν.  Μάλχος.Ί  Είυδ  1ιΪ8ΐοπ3ηι,  ςα» 
Ρπδουπι  οοη11ηιΐ3νΐΙ,  βϋ  α.  474,  (Ιβοίπιοδβρίΐηιο  Ιιβοηϊδ  Ιιτιρ., 
ϋδςυβ  3(1  πιοΓίθπι  ΝβροΙΐδ,  (}υΐ  3.  480  οοοΐδυδ  βδΐ,  δβρίβηι 
3ηηοΓυηι  γΘ8  Ιοίΐίΐεπι  1ίΐ3ΓΪ8,  (}υοδ  Βυζαντίακα  ΐηδοπρδΐΐ, 
ρβΓ8βοαΐ3«ι  ΡΙιοΙΐυδ  (οο(1.  78)  Ιβ^ΐΙ:  3ΐ(|υβ  ΐηΐΓ3  Ιιοο  Ιθιό- 
ροπδ  δρ3ΐΐιιιη  6θ1ο§36  (1β  1β§3ΐΐοηΐΙ)α8,  ςυ3δςιΐ6  βχ  βΐϋδ  Ιί- 
Ιιιϋδ  δϋΐάβδ  δθΓνβνΐΐ,  οοιηρρβΙιβηίΙυηΙυΓ:  υΐ  οβΓίυπι  δΐΐ  ϋΙΙβ- 
Γ3ΐ38  €οη8ΐ3ηΙϊηΐ  ΡοΓρΙιγΓΟ^εηΐΙΐ  ορεΓ38  ηΐΐιΐΐ  3ηΊρ1ΐυδ  1ΐ3- 
Βιιίδδβ.  ΜοηβΙ  Ι3πΐθη  ΡΗοΙΐυδ  Ιιΐδ  1ί1)Πδ  ορυδ  3(.1  ΙβΓπιίηυηι 
(Ιϋβηι  3υοΙθΓ  8ί1)ΐ  ρροροδυΐδδθΐ  ρβπίαοΐυπι  ηοη  θδδβ:  ΐρδίιηι 
ίηηυθΓβ  ρ1υΓ3  8β  3(Ι(1ΐΙϋΓυπι  δι  νΐΐ3  8υρρβΐ3ΐ.•  ςιιυηι  ί^ΙΙαΓ 
8υΐίΐ3δ  Μ3ΐοΐΊΪ  Ηί8ΐθΓΪ3ηι  υ8(}ΐιβ  3(1  Αη3δΐ3δΐυιη  ιΙβ(1υοΐ3ηι  βδδβ 
8οη1)3ΐ,  ηοη  οοηΐΓ3(1ΐθ3ηΊ,  δι  (ΐυΐδ  δί1)ΐ  ρβΓ8υ386ΓίΙ  υ11ΐπΐ3  ρ3Γΐβ 
ΐΓυηο3ΐ3Πΐ  3(1  ΡΙιοΙΐυηι  Οοηδΐ3η1ΐη«ηιςυβ  ρβρνβηίδδβ;  ίηΙβ^Γ3ηι 
61  ΐηηοΐαΐδδβ  (}ϋί  ρ3ϋ1ο  ροδΙ  Ιϋδ1ι'ηΐ3ηυηι  Ιπιρ.  Ιβχΐοοη  ίΐβ  δοπ- 
ρίοηΐϋδ  οοηιροδυΐΐ,   (ίϋθ(1  8αΐ(ΐ38   οοπιρΙΐ3ν11.     Εί1ί(1ΐΙ  οβΓίβ 


ΡΚΑΕΡΑΤΙΟ,  ΧΟΙΙΙ 

Μίΐΐοΐιιΐδ  ΐΏΟΓίαο  (Ιθΐηαπι  Ζοηοηβ,  οαίϋδ  ι>η3νΪ3ηι  ρΓθ1)Γ3φΐβ 
(Γγ.  4)  ιη3ηδϋΓ3β  ίηίβιηίΒβ  ΐΓαϋΐάίΙ:  αο  Ι3ηΐ3  (^αίίΐθΐη  ουιη  Η- 
1)βΓΐ3ΐθ  αΐ  θΙΪ3ΐη  8ΐι1)  ηιίΐϊ  Αη38ΐ38ϋ  ίηιρβπο  ΐΏΪΓ3η{1αιη  8ΪΙ  ϊώά- 

ί68ΐ3ΐίδ  ρΟβηβΐη  0ν3δί8δβ  ^Ιΐί  131Ϊ3  0θηΐΓ3  (1βΟβ880ΓβΙΪ1  ΡΓΪηοίρΐδ, 

ρΓ3βδθΓΐίηι  (ΐϋί  Αϋ§υ8ΐ3β  ιηαπίιΐδ  ΓαβΓ3ΐ,  311(ΙθγοΙ.  Υβραιη  ηοη 
υπΐουΐΏ  Ιιοο  βδΐ  δαί)  ϊη[ΐρβΓ3ΐοπΙ)α8  Βγζ3η1ίηΐδ  ηιΪΓ3η(ΐ3β  ίη 
δοπ1)βηί1ο  ΙίΙ)βΓΐ3ΐίδ  βχθπιρίυιη,  ίοΓίβδδβ  3  οοηΐβπιρία  1ίΙΐ6Γ3- 
Γϋΐη  ΟΓΐυηι:  ηαιη  Τΐ1)βπα8,  ν3ΐ(1β  ίη  ϋδ  νβΓ83ΐαδ,  (}α3βουη(}αβ 
6(Ιβΐ33ηΙαΓ  3ηχίβ  δθΓαΐ3ΐ)3ΐυΓ,  0Γα(Ιβ1ίΙθΓ(}ϋβ  νίη(1ίθ3ΐ)3ΐ.  Μβ^ίδ 
βΙί3ηι  ιΐ)ίΓ3πιιΐΓ  ΕυπΗρίαΐΏ  ηοη  ηιοπίβ  ροεηβδ  (Ιβάίδδβ  ρρο  Ηΐδ 
(}α3β  ί|αβπιν!δ  ΟΙΐΓΪδΙίβηυηι  ηοη  ηιίηυδ  (^α3Π}  Ρπηοίρβδ  ΐ3θ(1β» 
ΓβηΙ.  Μ3ΐο1ιαηι  ηοη  ΐΏ3ΐβ(ΗοβηΙί3β  δβίΐ  νβπΐ3ΐί  δίαίΐιιίδδβ  οβΓ- 
ηΐηιυδ.  ΒϊΓΓιοϊΙίοΓ  3(1  βχρβ(1ίθη(1υπι  ίηιΐβ  οπΙαΓ  (][α3βδΙΐο  €[υθ(1 
Μβίοίιιΐδ  1ιίδΙοπ3ηι  3  ΟοηδΙβηΐίηο  Μ.  Ϊπο1ιθ3δδ6  3  διιί(ΐ3  (ΙίοίΙυΓ: 
Ίη  ςυοίΐ  Ι3ηι  (ΙϊδβΓίυηι  ΙβδΙΐηιοηίαηΊ  δυδρίοίο  οΓΓΟΓίδ  βο  ηιίηυδ 
03(ϋΙ  (|υο(1  ΡΙΐϋΙίαδ  β  ρΓΐηιί  1ίΐ3Π  ίηίΐίο  οοη8ΐ3Γβ  ιΐοοβΐ  3ΐίθδ 
βίυδίίβηι  3ΐιοΙθΓΪδ  3ΐ{|αβ  βΓ^υηίθηΙί  ρρββοβδδίδδβ.  Οθδϋδ  3ΐι1βηι 
βΓΓιοθΓβ  ηοη  ροΐαίΐ  υΐ  ρ3Γ8  'δυροΓδΙθδ  ορβΓΪδ  ΐηίΐίο  30  βηβ 
ΐΓϋηο3ΐϊ  ϊηοϊρβΓΟί  υΙ)ΐ  Ρπδοαδ  δυΐ3δΙίΙθΓ3ΐ :  ϊΐ3(ΐυο   ηβοβδδβ  θδΐ 

3υΙ  ρ3Γΐ6Π1  ςαββ  ρΓ360θ(1βΓ6ΐ    3ΐ)  3Η(ΐαθ  ί^υί   03ΐβη3ηΐ    1ΐίδΐ0ΓΪ3β 

οοηβοΪ6ΐ);ιΙ,  οαίαδπιοάί  ρΙυΓβδ  βχδΐΐΐίδδβ  οοηδΐ3ΐ,  Γβοϊδ3ηι,  3υΙ 
Γβδ  3  ΟοηδίΒΠΙίηο  Μ.  ιΐδ{}αβ  3θ1  Ρίΐδοί  βηθπι  ϋΐνϋΓδΟ  ορβΓβ 
οοπιρΓ6ΐιβηδ3δ  ίυίδδβ.  Ιη^βηίο  βΐ  β1οςυθηΙΪ3  ΐηΓΓ3  ΡΓίδουηι, 
3  ΡΙιοΙΐο  (ΐαΐιίβηι,  ςιιϊ  βαηι  θ3ηοηίδ  1ιίδΙοη3β  ΐηδΐ3Γ  βδδβ  3ίΙ, 
ιι1ΐΓ3  νβπΐ3ΐοηι  Ι3ΐιάϊ1)υ5  βΐ3ΐιΐδ,  Ι3ηιβη  ίηΙΟΓ  ν3ΐί1β  Ιιοηοδ  ΗίδΙο- 
Γί3β  3υοΙθΓβδ  ηαηιθΓ3ηο1αδ  βδΐ.  Α  0ΙΐΓΪδΙί3η3  ρβΗ^ίοηβ  ηοη  3Ηβ- 
ηιιπι  Γυΐδδβ  ΡΙιυΙΐαδ  ρβΓΐιίΐ3βΙ:  (}αο(1  ρβΓ  δβ  ρβΓυηι  βδΐ;  νβΓυηι 
ίη  ίρδαπι,  υΐ  3  Οΐαδδβηο  ίηΙβΓ  οοηΓ3ΐ3ΐιΐ3ΐίοη6ηι  ηιϊΐιί  ο1)δθΓν3- 
Ιαηι  ΓαίΙ,  ρΐαδ  φΐαηι  ϊη  ίΐΐαηι  03ΐ1θΓβ  νίάβΙυΓ  (ΐαϊ  ΡβηιρΓβρίο 

(Γγ.  20)  13Π1  3ρβΓΐβ  Γ3νθ3ΐ." 

Οβ  ΡβίΓΟ  Νί6ΐ)α1ΐΓΪηδ : 

,,ΡθίΓαδ,  οαί  3  (1ί3ηίΐ3ΐΐ1)υ8  ηΐ3§ίδ1π  βΐ  ΡβΙποϋ  οο§ηοΐΏίη3 
1ΐ36δ€ΓαηΙ,  Τίιβδ83ΐοηίθ3β  η3ΐυδ,  3  Ρροοορίο  (Οοΐΐι.  1, 3,  ΙβδΙίηι.  2) 
ΙΙΙγπυδ*)  ιΙίοίΙυΓ:  ηοη  (}αο(1  ηβΐίοηβ  3ΐΙ  ΙΙ1γπο3ηι  «[βηΐεηι  ρβΓ- 


*)  [Αρυά  Οοάίηιιιη  Όβ  Άβάίΐ.  Οοηβίπηΐ;.  ρ.  114  βά.  Βοηη. 
φΐοά  β8ΐ;:  Το  παλαιον  Πετρίον  Πέτρος  τις  πατρίν,ιος  επϊ  τοις 
χρόνοις  'ΐονΰτινικνοϋ  του  μεγάλου  εκτιοεν  ελεγον  δε  αυτόν 
ν,αϊ  Βορουαμια-Λον  τον  Σύρον,  ηολλάς  αρχάς   τω   τότε  άνύ- 


ΧΟΐν  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

ΙίηβΓβΙ  (ηαΐΏ  ςυΐδ  ίΐΐο  36νο  νβΙθΓβδ  ΙΙΙγποδ  ηΪ)  βΐϋδ  ^βηΐί- 
1)118,  (}υί  18138  Γθ^ίοηθδ  ΐηοο1β1)3ηΙ,  (1ί8ΐίηχί88βΙ?),  δβά  ςαί» 
ϋίοεοβδίδ  Μ3οβ(1οηΪ3  8α1)  ίΐίδροδίΐίοηβ  ΡΓβθίεοΙί  ΡΓ3βΙοπο  ρβΓ 
ΙΙΙγποιιηι  βραΐ.  Ηίο  οαυδίδ  Ηββηάίδ  Οοηδίβηΐίηοροΐί  οοουρβίυδ, 
ςυυηι  ρρορΙθΓ  δίη^υΙβΓβιη  β1οςιιβηΙί3ηι  ρβΓδυβδΐοηίδςιιβ  νΐηι  οβ- 
1βΙ)Γ3Γ6ΐιΐΓ  (ν.  ΙβδΙΐιη.  2.  4),  3ΐ3  ΙϋδΙίηί3ηο  ΙΐΏρ.  3.  534  1βο3ΐιΐ8 
3(1  Αηΐ3ΐ3δυη11ΐ3ΐη  άβδ1ίη3ΐαδ,  (|υί3ΪηΙθππι  Τ1ιβθίΐ3ΐΐ3(1υδ  Γβ§ηυπι 
3ΓΓΪρυ6Γ3ΐ,  Αϋ1οη3β  δυ1)δΙΐΙίΙ,  βΐ  3ΐιηο  (Ιβηιαιη  δβςυβηΐβ  οιιηι 
ΙιηρβΓβΙοηδ  ιτίβπίΐβΐίδ  Κβνβιιηβηι  ρβΓνβηίΙ:  Ιυηο  νβΓΟ,  ϊβηβνΐα 
βΐ  ΙίηιΟΓθ  Ιιοηιίηίδ  οβίϋάβ  υβαδ,  ϊ1ιβθ(ΐ3ΐΐ3άο  ρβΓδαβδΐΙ  ιιΐ  δβ 
ΑυβϋδΙί  βίΐθί  ρβΓίηίΙΙθΓθΙ,  Ιΐβϋβςαβ  υηίνθΓ83  οοηοβάβΓβΙ  (Ργο- 
οορ.  ΟοίΗ.  Ι,  6).  Οα3θ  ςαυηι  ίρδβ  Οοηδίβηΐΐηοροΐΐπι  τβηυη- 
Ιί3δ8βΙ,  ίΙβΓϋηι  ουιη  ΑΐΙΐ3η3δίο  Κβνβηηαιη  ιηίδδυδ  βδΐ,  υΐ  ίΙΗδ 
3σβηΙΐ1)υδ  (|υ36  τβχ  (ίοΐΐιυδ  ρΓΟίηίδβΓΗΐ  3(1  βχΐΐυιη  ρβΓίΙαοβΓβη- 
Ιυπ  νβΓυιη  ίδ,  Μιιικίο  ίηΙβΓΪηι  ουιη  βχβΓοίΙα  ίη  03ΐπΐ3ΐΪ8  03Θ80, 
δρΓβΙίδ  ς;υ36  οοηνβηίδδβηΐ,  νίοΐ3ΐ3(}αβ  1ββ3ΐίοηιιπι  δβηοΐίΐβΐβ, 
ϋΐϋδ  ίη  0ϋδΐ0(1ί3πι  άβά'ιί  {ιΐα'ιύ.  Ι,  7),  ηβςυβ  ρηυδ  ΓβίΙβυηΛί  ία- 
ου1ΐ38  οοηοβδδ3  βδΐ  ςυ3πι  3  Υϋΐ^β  ίβΓβ  ροδΙ  ΐΓβδ  βηηοδ,  οίΓθ3 
Πηβιη  3ηηί  538.  δβά  Ηοο  ίηοοιηπιοϋυιιι  ΡβίΓΟ  ΐηδΐ^ηΐ  1ιο- 
ηοΓβ  ΓβρβηδβΙϋπι  βδΐ,  οο1ΐ3ΐ3  (3ί§ηΐΐ3ΐ6  πΐ3§ίδ1π  οΓΠοίοΓυιη  *). 
Ρθδΐ63,  3ηηο  ΓβΓβ  550,  ί3ΐη  3ά  ρ3ΐΓίοί3ΐυπι  βνβοΐιΐδ**),  1β§3- 
Ιυδ  ίη  ΟπβηΙοιη  ιηίδδυδ  βδΐ  3ά  ίηύυοί3δ  οιιιη  ΟΙιοδΓοβ  οοηιρο- 
ηβη(ΐ38  (ΡΓΟΟορ.  IV,  12),  υη(1β  Ι3πιβη  Γβ  ΙηΓθοΙβ  ΓβάϋΙ:  ηιοχ, 
3.  552***),  (ΙβΙβοΙυδ  θδΐ  ιιΐ  ουπι  Υί^ϋΐο  Ρβρβ,  (ΐυί  Οΐιβίοβίΐοηβ 


ΰαντα,  αά  Ιιιιηο  ΓβίβΓβηβ  Μϋΐίβηΐδ  νοί.  4,  ρ.  670,  αριιά  Ργοοο- 
ρίτιιη  οοΓΓί^ίΙ;  Σν^ον  το  γένος,  ηΐ  ραΓβηίβ8  δγηα  οήυηάί  Τΐιββ- 
83.1οιιίθ3.6  1ιαΙ)ί1;3,νβΓΪη1;.  ΡΓθΙ)3,1)ίΙίυ8  ίΐΐυιη  ίηίδδβ  ΙΠ^ηυιη,  &Ϊ) 
βοί^ηβ  άίνβΓδαιη  Ιιίο  άίοί  87ηιιη.] 

*)  Όβ  ΏΧΆ^ΐΒίβτίο  ο£βοίθΓαιη  Ιβ^βηάί  δΐιηί  Ιοαηηβδ  Ι^^άηβ 
Όβ  πΐίΐ^ίδίΓ.  II.  10.  25  26;  III,  40,  61;  Υαίθδίιΐδ  &ά  Απιιη.  Μεγο. 
XXVI,  5. 

**)  Ρ&Ιήοίηδ  3,  Οοηδίίΐηΐίηί  Μ.  αβίαίβ  βιιιη  Ιοοηπι  ίη 
Εΐιία  οί)1ίηβΐ3Εΐ;  ηί  ΒΓίΙαηηοηιιη  Ηη^ηα  βρροδίΐβ  α  ρήνί/  Οοηη- 
86ΐΙον  άίοβΓβΙιΐΓ.  Ηίο  άί^ηίίΗ,ΐίδ  §^Γα<1ιΐδ  οοηίυη^βΙ)Εί,ιΐΓ  ουιη  βσ 
οίβοίο  ίη  ς[αο  αϋί^υίδ  αΐίπδ  οοηδίίΐυΐυδ  βΓαί :  &ο  Ρβΐηιιη  (ΐηίίΐθΐη 
ηοδίΓπιη  χΐδςιιβ  αά  ιηοΓίβίη  ίη  ηΐΕ^ίδίβηο  ρβΓπΐίΐηδίδδβ  οοηδίΕί. 

***)  ϋβ  Εηηο  ς[ΐιο  ηυηΐίί  ίηιρβίΈίοηδ  ουπι  νί^ίΐίο  θ^β- 
ηιηί,  ΟίθδβΙβΓΠδ  α  πΐ6  οοηδαΗυβ  Γβδροηάίΐ;  δβ  ρΐαηβ  Μαηδίο  »8- 
δβηΐίή  ςυΐ  ίΐΐυά  ά.  552  0ϋη1ί§•ϊδ86  δίαίηαί,  οο^ή^βηάιιπκιυθ  ίη 
δΐιΙ)8θΓίρΐ1οηβ  βρίδίοΐαβ  βηο^οΐίοαο  οβηδβαΐ:  Ρ.  Ο.  Β&δίΐίί  XI. 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΟν 

(1βΙίηβΐ33ΐαΓ,  (Ιβ  η6§οΙίο  Ιπιιιη  03ρίΙυΐ0Γυηι  θ^θγθΙ.  νί^ίΠυδ 
υΙ)ί,  (}υ3β  Ιαηο  30ΐ3  βυηΐ,  η3ΓΓ3ΐ,  ΡβίΓυηι  βχοοηδυΐβιη ,  ρ3ΐη- 
οίυιη  βΐ  πΐ3§ίδΐΓυηι  νοοαΐ:  κιοχ  ιηβ^ηΐβϋυηι  νίΓυιη  βΐ  ΓβίβΓβη- 
ίΐ3πυπι:  ςυί  Ιυηο  βχοοπδυΐ  (ϋοβΙ»3ΐϋΓ,  6Γ3ΐ  ςυβίΏ  ίιηρβΓ3ΐθΓ 
οοηβυΐΒΐϋδ  οοάίοίΐΐΐδ  0Γη3νβΓ3ΐ;  βαιη  ροδίββ  ίη  Βγζ3ηΙΐηο  ίιη- 
ρβΓΪο,  Γθί  (3ΐ§ηίΐ3ΐθ  ρβυΐβΐίπι  ίιηιηπιυΐβ,  οοπδΐιΐβιη  βΐ  Ηνρ3ΐιιηι 
ίϋχθΓΐιηΙ.  ΟβοθΐΏ  οΐθΐηάβ  3ηηίδ  ίηΐβπβοΐίδ,  3.  562,  ρβοίδ  ηβ- 
^οΐίυιη  ουιη  ΡβΓδίδ  ίΙθΓϋΐη ,  30  ίβϋοίοΓθ  ςυϊάβηη  βχίΐυ ,  δΐΐδοβ- 
ρίΐ,  ί^ηοιηίηίοδα  ςυίάθΐη,  δβά  ρΓο  βχ1ΐ3υδ1ίδ  ΐΐΏρβπί  νΐπΙ)αδ 
ηβοβδδ3Γί3,  ρ30β  ίη  (ϊυΐη(|υ3^ίηΐ3  βηηοδ  οοπιροδίΐ3  (ΜβηβηίΐΓΪ 
Γγ.  11).     ϋΜ  ςυυίΒ  3  1β^3ΐο  ΡβΓδίοο  δυρβρ  διιβηϊβ,  (}υ3ηι  Ρβ- 

Ιηΐδ  Γβρθ1β1)3ΐ,   ί3ΐΐ3θί  δρβ  ρΓθρθδίΐ3,    3(1  Γβ^βΐη  ΟίΟδΓΟβΙΏ  Γβ- 

ίβοΐυδ  βδδβΐ,  3ηηο  ρΓΟχίΐΏΟ  Ιιυηο  3ίίϋΙ:  νβΓυιη  ίΓυδΐΓ3.  Εχ 
(}υ3  1θ§3ΐϊοηβ  ΒνζβηΙϊυηι  ΓθνβΓδϋδ,  Ιιβυά  ιηιιΐΐο  ροδΙ  οΐ3ϋΙ  (Μβη. 
Γγ.  13),  28  ΓβΓβ  3ηηίδ  ροδΙ  ρπιηβηΊ  1β§3ΐίοηβΐΏ  Ιΐ3Πθ3Πΐ;  Γβ- 
ϋοΐο  βΐίο  ΤΙίθΟίΙοΓΟ,  ςυί  ίδίη  3.  56δ  (ϋ§ηίΐ3ΐβιη  ρ3ΐπδ  ο]3ΐίηθ- 
ΐ33ΐ;  ιηοχ  οοΐΏβδ  ΐ3Γ^ΐΙΐοηυιη  Γ3θΙυδ,  3ΐςυβ  3.  576  3(1  ΡβΓδ3δ 
ΐΌΐδδυδ  βδΐ  (Μβη.  Γγ.  46).  01ιπδ1ΐ3ηυηι  ίαΐδδβ  ΡβίΓϋπι  (1υ1)ίο 
03ΓβΙ:  ίΐυίρρθ  €[υί  ίη  1θ§3ΐίοηβ  ΡβΓδίθ3  υΐ  η3ΐ3ΐβηι  ΟΙιηδΙΐ  Οο- 
πιίηί  Ερϊρ1ΐ3ηί3ηιςυ6  0θ1βΙ)Γ3ΓβΙ,  δυύδΙίΙβπΙ  (Μβη.  Γγ.ΙΙ,  ρ. 364 
βά.  Βοηη.),  3ΐ(ϊυβ  ουπι  νΐσΙΗο  Ρ3ρ3  (Ιβ  ΓβΙ)υδ  (}υ3β  3(1  (1ο§πΐ3ΐ3 
ρβΓίίηβπΙ  β^βπΐ. 

Ηίο  ΡβίΓϋδ  ΐηΙβΓ  οο3βνοδ  ίηοΓβίΙίΜΗ  ςυ3ά3πι  ίΙοΓϋίΙ  Ι3αθβ 
βΐ  β1οπ3 :  οαίυδ  Γβί  ΙβδΙίπιοηί3  ίηΓΓ3  ροδϋί.  ΡΓ3βΙθΓ  βίοςαβη- 
Ιίβπι  Άΐφιβ  υηϊθ3ηι  ίη  ρ6Γδυ3(1βηάο  νίπι,  δαηιηΐ3πι  ίη  Γβΐ3αδ  Ιγ3- 
οΐ3η(1ίδ  δοΙΙβΓίΐΒπι,  (Ιϊ1ϊ§βηΙΪ3ηι  ίη(1βΓβδ83ηι,  Ιβ^υιη  οο^ηΐΐίοηβηι 
30ϋυΓ3ΐίδδΐηΐ3ηι ,  βρυίΐΐΐίοηβπι  οπιηί§βη3ηι,  βί  Ιπ1}υιιηΙ;  Ιυιη 
νβΓΟ  3πιοβηυπι  ΐη^βηίιιπι  ηιίίβηκϊαβ  3ηίηιυη[ΐ:  ίη  (|ϋθ  ουπι 
ιιηίοο  ουίϋδ  νβΓΐ33  3(1  ηοδ  ρβΓνβηβΓυηΙ  οΙ)ΐΓβοΐ3ΐθΓβ  *)  ίΐ3  οοη- 
δβηΐΐΐ  ΡβΙπ  οΐίβηδ  Ιθ3ηηβ8  Ι-γάυδ,  υΐ  Ιιοο  οβΓίβ  οοηδίβΐ  1)βηβ- 
νοίαπι  ίυίδδβ  1ί1)βΓυπιηυβ  3ί)  οπιηί  3ΓΓ0§3ηΙί3.  Εϋαπι  ροδΙ 
ΜΟΓίβηι  3  Οοπρρο  ΐ3οηί  οο^ηοηιίηβ  ίηδί^ηίΙυΓ  (V.  ΙβδΙίω.  13), 
υΐ  οΐίηι  Κβχ  Αηουδ.  Οιΐ3β  Ι3ΐηβη  νΪΓΐηΙβδ  ηοη  ο1)δΐ3ηΙ  ο[υο- 
πιίηιΐδ  νβΓβ  ΡΓοοορίιΐδ  βί  βχρΓθΐ3Γ3Γ6  ροΐυβπΐ  ίυΓ3θίδδίηιυηι 
ίυίδδβ  Βΐφιβ  ίηβχρ1β1)ί1ί  (1ίνίΙί3Γυπι  ουρί(1ίΐ3ΐβ  ίηοβπδυηι  (Ργο- 


*)  ΡΓΟΟορίπδ  Αηβοά.  24,  ρ.  70:  Πράος  ην  καΐ  ώ^  ηκιοτα 
νβρίξείν  ει^ως.    V.  ίβδίίιη.  3. 


ΧΟνί  ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ. 

οορ.  1.  1.):  αν3ΓίΙΪ3  θπίιη  3ραά  ΟπβηΙίδ  ροριιΐοδ,  3(1  δθΓνίίαΙβιΐΊ 
ρΓθΐ3ρ8θ8,  ρβΓ836ρβ  βΐίβπι  νίΓΟΓαπι  Ηΐίηίπιβ  ιηαΙοΓαΐϊΐ  Βπίηιοδ 
ίην3(Ιίΐ:  (}υοΓαιη  έοηίΐαδ  θο  ΙβηΙαιη  θίαοβΐ,  (}αοί1  ηβίΐαβ  οηι- 
ίβϋΙθΓ  3§ϋηΙ  ηυιηοΓαπι  οαιίδα  ηβ({ϋβ  ΐιΐ8  νίοΐαηΐ:  ({ααΐβδ  δΐιηΐ 
ίβΓβ  81  (|αί  ίηΙβΓ  ΤιΐΓ038  νιή  1)οιιί  (ΙίοαηΙαΓ.  —  ΡΓ3βιϋνΐΐθπι 
οβΓίθ  Γαΐδδβ  ΡβΙηιιη  ϊη(1β  οοΙΠ^ίηιαδ,  Γ[αο(Ι  ίιΐ8ϋΐ3  ΑοοηίΙίδ,  ίη 
ςιια  ϋοΐίδ  Γο{1ίη3β  βχθΓ0θΙ)3ηΙϋΓ,  ϊηΙβ§Γ3  ρρο  ΓαηιΙο  3ΐΙ  βυπι 
ρβΓΐίη6ΐ33ΐ  (V.  ί,βδίίιη.  12).  Ε3(1βιη  δβΓνίΙαΙΐδ  ιηί8βΠ3  νΪΓΟδ 
ςιιαηινϊδ  1)οηθ8  ΐπιπιβηίδδίηίΐα  ρπηοίρίδ  ίαδ83  ρρο  ηυιηϊηίδ  ογ3- 
ουίίδ  βχ8β{}υΐ  οο^ϊΐ,  (|ΐΐ38Ϊ  ηίΜΙ  3Γΐ)ίΙπο  δαο  ΓθΠοΙαιη  δΐΐ:  ίΐ3- 
ςαβ  3δ8βν6Γ3Γβ  ηοη  3υ(1θΓβηι  03ΐαιηηί3ηι  βδδβ  ΡΓΟοορη  η3ΓΓ3η- 
ΙΪ8  Τ1ιβθ(ΐ3Κ3(1αιιι  3  ΡβίΓΟ  3(1  Αηΐ3ΐ38ΐιη11ΐ3β  ηβοβιη  ίηοίΐ3ΐαηι 
θδδβ  (ΡΓΟΟορ.  Αηθθ(1.  16,  ρ.  47):  ηίδί  03α83  (503111  3β'6Γΐ  οαΓ 
Τ1ιβοάθΓ3  βχίΐίαπι  ίπΓθΙίοίδ  Γβ§:ίη3β  πΐ3θ1ιίη3ΐ3  βδδβΐ  Ι3ηι  ρ3Γαηι 
ΟΓβίϋΜΙίδ  ΓοΓβΙ,  ϋΐ  Ιιοο  (}αο(ΐαβ  ΟΓΪαίθη  ηΐ3ΐβ(1ίοΙΐδ  ν683ΐΐ3β  ίιη- 
ρα(1θηΙί3β  Βοοοπδβπ  ροδδβ  οοηβ(ΐ3ΐιι. 

ΡβίΓΟ  Ρ3ΐποΐο  8αί(ΐ3δ  ίατορίας  Ιπ1)ΐιίΙ:  ιιικίβ  ρθΐίΐαβ  βοΐο- 
§3θ  ίη  υΐΓ0(}αβ  ΙίΙιιΙο  (1β  1β§3ΐίοηίΙ)υδ  βχδίβηΐ;  €[ΐΐ3Γϋΐη  ρπιιΐ3 
πά  ίΐΏρθπυιη  ΤίΒβπΐ,  υ11ίΐϊΐ3  3(1  Γβδ  3ΐ)  Ια1ί3ηο  3ά1ιιιο  03βδαΓ6 
δϋΐ)  3υ8ρϊοϋδ  0οηδΐ3η1ϋ  ίη  63ΐ1ί3  §θδΐ38  ρβΓίίηβΙ.  Οαο(1δί  υ1- 
ΙβΓίιΐδ  ρΓΟ^Γβδδΐΐδ  βδδθΐ,  ίδ  (ΐαί  βο1ο§3δ  οοηίβοίΐ  ηοη  πΐ3§ί3  ίη 
ΡβίΓΟ  (ΐα3πι  ίη  οβίθπδ  α11ίιη3ΐη  ορβπδ  ρ3Γΐβπι  ηβ^ΐβχίδδβΐ: 
ίΐ3(}αβ  ουηι  βηβηι  ίβοϊδδθ  υ1)ί  Ευη3ρία5  Γβδ  ρίβηβ  η3ΓΓ3Γβ  ίηοί- 
ρί6ΐ)3ΐ  ηοη  (1α1)ίΙο.  ΥβΡϋΠΐ  ίη  (^αο  ΙβπιροΓβ  Ιιίδΐ0Π3β  δυ36  ίηί- 
Ιίαηι  οοηδΙίΙυβΓίΙ,  63  (5α36δΙίο  ηοη  36(^00  οβΓίβ  βxρ^^^^^  ρο- 
ΙθδΙ;  Γβ^απι  Ι3ΐηβη  Ι1ΐ3βΓί€[αβ  ροραΐί  Κοιη3ηί  ΙβηιρθΓ3  ΐΓβοΙβδδβ 
ηοη  ΟΓβίΙίίΙβπιη ;  (ΐιιαηι  ρρορΙβΓ  θο1ο§3Γαιη  βχ  αηίνθΓδο  Ιιοο 
ΙθΐηροΓβ  (ΙβίβοΙιιΐΉ,  Ιαηι  (ΐαί3  ηοη  νί(1θθ  (ίαΐ(1  Ιιοιηίηβηι  Βνζ3η- 
Ιίηαιη  ίηιρβΙΙβΓβ  ροΐαβρίΐ  3(1  δθπΙ)βη{ΐ3  (|α3θ,  υΐ  (5ϋίδς[αβ  ρρο. 
Ιίχίαδ  3ΐιΙ  }3Γθνϊαδ  η3ΓΓ3ΐ3  (ΐυ3βΓβΓθΙ,  νυΙ^ο  ίηνθηΐθΙ)3ηΙυΓ 
Νοη  Ι3ΐηβη  3  Τί]3θπο  ίηοβρίδδβ,  —  ί(1  (}αο(1  ρβΓ  δβ  οηιηί  03Γβ- 
ΓβΙ  ρΓθΐ3ίΙίΐ3ΐβ,  —  δβ(1  ί3ΐη  (Ιβ  Αυ^αδΙο  ΙΐΊαηινίΓ3ΐιΐδ(ΐαβ  Ιβηι- 
ροΓβ  θ^ίδδθ,  ρΓθ1)3ηΙ  ΓΓ3^'πιβηΐ3  ςα3β  ίη  ϋ1)β11ο  8βσυίβΓΐ3ηο 
Οβ  δνηΐ3χί  ίηνθηί  (Γγ.  1).  Εχ  Μδ  3ΐΙθΓαιη  3ρα(1  Οίοηβηι  03δ- 
δίϋΐη  ϋδ(1βηι  ρρορβ  νεΛίδ  Ιβ^^ίΙαΓ,  (^αοίΐ  (Ιβ  Γγ.  5  ο1)δ6Γν3νί1; 
ν3ΐβδίαδ  [3(1ί1β  Γγ.  2  βΐ  7]:  υηάβ  οοηΐβοΙαΓ3  οθγ13  οπΙυΓ  Ρβ- 
ΐΓυιη  ηϊΐιϋ  3ϋα(1  (|υ3ηι  Οίοηίδ  1)Γβνί3Γίαηι  οοηΓβοίδδβ  (}α3ΐβηυ8 
Ιηιίυδ  Ιιίδ1.0Γί3  ρ3ΐβΓθΙ.     Ι3ηι  νβΓΟ  (ΐαυηι  οοηΙίηυ3ΐθΓ  Οίοηίδ, 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΟνίΙ 

ουίυδ  6θ1ο^3δ  Μβίαδ  ίη  Ιίΐυΐο  ίΐβ  δβηίβηΐϋδ  ίηνβηίΐ,  ςαΗηΙαιη 
δρΗίίίΐ  ιηβΐϊπ  ΗοβΙ,  ηοη  ιηυΐίαιη  ίηίΓ3  ΟοηδίΒηΙίηυιη  Μ.  άβδοβη- 
(ΙβΓΪΙ,  ηοη  ΙβηιβΓ3Γία  ίΐ3ποΙ&Ιίοηβ  ηιίΐιί  ρβΓδϋΒδί  βαηι  ηοη  άί- 
νβΓδαηι  3  ΡβίΓο  βδδβ:  3(1  ςαβπι  βΓηΐ3ηά3ηι  ηοηηίΐιϋ  3οοθάβΓβΙ, 
81  βχρ1θΓ3ΐαηι  θδδβΐ  ίαιρθΓ3ΐθΓαηι  ηοηιΐη3  ςαώαδ  Ϊ8ΐ3  βρικί 
Μ3ίϋηι  ρΓΟ  1βηιπΐ3ΐΪ8  ιΙΐδΙίη^υυηΙϋΓ  ίη  οοάίοβ  δίο  ροδίΐ3  βδδβ: 
η3ηι  ββάβιη  ΓΗΐίοηβ  §Γ3Πΐηΐ3ΐίουδ  Πΐβ  ςαί  άβ  8γηΐ3χί  δοπρδίΐ;, 
ΡβΙπ  ορυδ  ίη  ρ3Γΐβδ  (ΙίδΙίηοΙυπι  ίηνβηίί:  οβΓίβ  ηοη  ΙϊΙ)Γ0Γϋηι 
ηυωβπδ ;  ςιιοδ ,  ιιΐ  δβηιρβρ  βΐίβδ ,  ροδϋίδδβΐ.  [Η3ηο  (Ιβ  ΡβίΓΟ 
ϋοηΙίηυ3ΐθΓβ  ϋΐοηίδ  ορίηίοηβπι  ΝΐβΒηΙΐΓϋ  ίυΓβ  ίηιρΓοΐ33ΐ  Μϋΐ- 
ΙβΓαδ  ρΓ3βί.  3(1  3ηοηγπιυηι  οοηΙΐηιιβΙΟΓβπι  ϋΐαηι  ρ.  191.] 

ΡΓ3βΙβΓβ3  ίίΐβπι  8αίί]3δ  ΡβίΓΟ  οριΐδ  Περί  πολίτικης  κατά- 
ΰτάβεως  3(1δθΓί1)ίΙ :  ςηοά  Μ3ΐαδ  ίΐΐοδ  3ηοηγηιϊ  δΟΓίρΙοπδ  άβ  Γβ 
ρα1)1ϊθ3  (1ί3ΐο§θδ  βδδβ  οοηϋοίΐ;  ςηοΓϋΠΐ  ΡΙιοΙίϋδ  οο(1.  37  ηιβηιί- 
ηΐΐ,  ίρδβ  3υ1βηι  β  ρ3ΐίηιρ8βδΙο  ν3ΐίο3ηο  3πιρΐ3  βάίάίΐ  ίΓ3§ηιβηΐ3 
Περί  πολίτίχης  επιατήμ,ης  ίηδθπρΐ3.  Εςυΐάβπι  ϊηδΟΓΪρΙίοηίδ 
(1ίνβΓδΐΐ3ΐ6πι  οηιίΙΐ3πι,  ηβςιιβ  ηβ§3ΐ)0  ΡβίΓΟ  ρΐ30βΓβ  ροΐαίδδβ 
υΐ  1ίΙ)Γ0δ  δίηβ  ηοηιΐηβ  εάβρβί:  3ΐΐ3ηιβη  νίχ  0Γβ(1ϊΙ)ί1β  νίάβΙυΓ 
Γβπι  δαΐ(ΐ3β  οοπιρβΓΐ3ηι  άοοίο  ουποδοςαβ  ΡΗοΙϊο  ηοη  ίηηο- 
Ιαίδδβ;  3αΙ  οοηΐΓ3,  δυί(ΐ3ηι  δϋβηΐίο  ΐΓ3ηδϋδ8β  ίΐΐαίϊ  οραβ  ί{υο 
ΡβίΓαδ  Ιίγάο  (V.  ΙβδΙίηι.  1)  ΙβδΙβ  άβ  πιβ^ΐδίβηο  οΓβοΐοΓυπι  βχ- 
ροδυίΐ:  (ΐηυηι  ΐά  Ι3ηιβη  ίη  Ιιοηιίηαπι  ηΐ3ηίΐ3α8  νβΓδβΓβΙπΓ  άβ- 
οΐιηο  δ3βου1ο.  Είβηίηι  ηΐ3ηίίβδΙο  Ιιυΐαδ  ρ3Γΐβ8  βηηΐ  ςα3βουηι- 
ςυβ  β  ΡβίΓΟ  ηΐ3§ΐδΐΓ0  βχδίβηΐ  ίηδβΠβ  οββρβηιοηϊβϋ  ϋοηδΐ3ηΙίηί 
ΡοΓρΙιγΓο^βηίΙΐ :  Ιΐ3ΐ)βηΙ  3ϋ1βπι  βυω  3υοΙθΓβηι  ηοη  δοΐυπι  03- 
ρίΐ3  ρπιηί  Π1)Γί  84  βΐ  85,  ςυίΐϊυδ  βίυδ  ηοηιβη  ρΓ3ββχϋπι  (1ϊ- 
δβΓίβ  Ιβ^ίΙϋΓ,  νβΓηηι  6ΐί3πι  άβοβηι  ςυ3β  οοηΐίηαο  δβςαυηΐυρ, 
υδςαβ  3(1  95.  υΜ  δ3βρβ,  ν.  §τ.  86.  87.  95,  ίΐβ  ΙιΐδΙίηί3ηο  Ι3η- 
(Ϊϋ3πι  ίηιρβΓ3ηΙβ  (}υηηι  ίδΐ3  δθπΐ3βΓβηΙυΓ,  δβρηιο  βδΐ.  Ρβ1ίΐ3 
3ϋΙβηι  βδδβ  ίΐ3βο  οηιηί3  β  1ί1)Γο  (Ιβ  οίΠοίο  υΐ3§ί§1π  δ3ΐίδ  ίη(Ιβ 
οοΙΗ^ίΙυΓ  (}αο(1  3υοΙθΓ  ρΓ3βϋίρϋβ  ί(1  3§ίΙ,  υΐ  (1οοβ3ΐ  ςαββ  ρ3Γ- 
Ιβδ  πΐ3§ί8ΐπ  δΐηΐ  ίη  Γβ1)υδ  ςα3δ  ΐΓ30ΐ3ΐ;  ωα^ΐδίΓΟΓυακιαβ  ηο- 
πιίη3  ροηΐΐ,  ςυί  ίη  β3  (1ί§ηίΐ3ΐβ  ίαβπηΐ  ςαο  ΙβπιροΓβ  Ιιβοηβδ, 
3νηδ  βΐ  ηβροδ,  Αη3δΐ3δίαδ(}αβ  βΐ  ΙαδΙίηυδ  ίωρβπααι  δυδοβ- 
ρβΓϋηΙ. 

ϋίΓηπι  Ιιοο  ίη  νοίαηιίηβ  3η  3ΐίΙ)ί  ΡβίΓηδ  βχροδηβπΐ  ({μάβ 
οηηι  ΟΙιοδΓοβ  άβ  ρ30β  οοηιροη6ηά3  ΙοοηΙαδ  βδδβΐ  (V.  Μβη3ηά. 
Γγ.  12),  ρΓΟ  ϊηοοηιρβΓίο  Γβ1ίη(|υο.     δβΓΠίοηίδ   ΓϋδΙίοίΐ3ΐβπι  ίη 

ΗΙ8Τ.  ΟΒ.  ΜΙΝ.  Ι.  ξ 


ΧΟνίΙΙ  ΡΕΑΕΓΔΤΙΟ. 

βΟ    ΓβρΓβΙΐβΠίΙίΐ    ΜβηΗΠίΙβΓ,    ψΙΆίΏ   δβ    νβΓΐ)Ϊ8    Αΐΐίοίδ    ΠΐυΙθδδβ 

311  ςυυηι  οοΐίοςυία  ίδΙα  τβίβΓΓβΙ:  ίυδίβηκίϋβ  βδδβ  ΓβρΓθΗβη- 
δίοηβοι  βί  ίθοΐΐβ  οΓβίΙϊηιαδ :  ηαπι  ΐη  οαρϊΐιιϋδ  ςαδβ  ίη  οδβρβ- 
ιηοηίβΐί  βχδίαηΐ  §Γ3βοΐΐ38  3ά  1)3ΐΊ33πβιη  ναΙ^3Γβπΐ(ϊΐιβ  δβηηοηβιΐ) 
ΐΏ3ηίΓβδΙο  ίηο1ίη3ΐ3,  ίπαο  ί3Πΐ  ΐη  Ιιυηο  οοηνβΓδβ,  οοηδρίοίΙυΓ; 
ηβ^υβ  βο1ο§36  βχ  1ιίδΙοπ3  3ΐ)  ίδΐ3  ΐ3ΐ)β  ίΐΏΐηιιηθδ  δυηΐ.  ΑΙ, 
(ϊα3β  β  1ίΙ)ηδ  Περί  πολιτικής  επιΰηίμης  ίη  Ιυπιίηίδ  ογ38  Γβ- 
ιΐυχίΐ  Μ3ΐα8,  8υηιηΐ3  β1β§3η1ί3  βΐ  ρ3βηβ  ίηΙβηιβΓ3ΐο  ΑΐΙίοο 
δβΓοιοηβ  δοπρΐ3  δΐιηΐ.  Ουιιπι  3α1θηι  ΡβίΓϋδ  δυί  3βνί  Ηοηιίηί- 
1)118,  (}ΐιί  63  ΓβΓβ  1ίη§υ3  υΙβΒβηΙαΓ  ςυββ  ηυηο  βρυά  θΓ3βουδ 
ο1)ΙίηβΙ,  ΙοςυβΓβΙϋΓ,  ηοη  νβΙβπΙ)υδ  ΑΐΙίοΐδ,  δβΓΠίο  βΐυδ,  ρΓΟ 
§Γ3πιπΐ3ΐίοθΓαίη  8βη1βη1ί3  νίΐίοδυδ,  ηοη  ίηιρ6(ϋβ1)3ΐ  ςαο  ηιίηιΐδ, 
δί  νίδ  ρβΓδυ3άβηάί  6ί  ΐηβδδβΐ,  Ιιοηιίηιιηι  ηαεηΐβδ  θΓ3ΐίοηβ  Πβ- 

ΟΐβΓβΙ." 

ΤΕ8ΤΙΜ0ΝΙΑ. 

Ιθ3ηηθδ  ΕβυΓβηΙίυδ  Ιγίΐιΐδ  (1β  ηΐ3§ί8ΐΓ3ΐί1>υδ  Π,  25,  26: 
Τοις  δε  ίμειρομένοις  τονς  εφε^7)ς  μη  άγνοηΰαι  μαγίατρονς 
αχρις  ημών  αρκέΰει  προς  διδαβκαλίαν  Πέτρος  6  πάντα 
μεγοίλόφρων  και  της  τιαΌ-όλον  ίΰτορίας  αΰφαλης  διδάβκα- 
λο^5  δι  ων  αντος  επι  τον  λεγομένου  μαγιΰτηρίον  άνεγρά- 
ιρατο.  προήλ&εν  ονν  η  δνναμις  επί  πλέον  της  αρχής '  ου 
μόνον  γαρ  τας  των  έϋ'νών  πρεββείας  υφ*  έαντώ  τελούύας 
ο  μάγΐΰτρος  εχειν  πιβτευεται,  τόν  τε  δημόαιον  δρόμον,  και 
πλή&ος  εμβρι&ες  των  πάλαι  μεν  φρονμενταρίων,  νυν  δε 
μαγιβτριανών,  την  τε  των  οπλών  καταΰκενην  και  εξουΰίαν^ 
αλλ'  ετι  και  την  των  πολιτικών  πραγμάτων  και  διαφερόν- 
τως  Πέτρος  ούτος,  6  πολύς,  6  μηδενι  ταΐς  άρεταΐς  κατά  μη- 
δέν δεύτερος,  διαΰώξει  μεν  γαρ  και  φρουρεί  την  αυλήν, 
και  την  Ρωμαϊκην  ουκ  άποπτύει  μεγαλειότητα^  ην  εγγύς 
απολομένην  άβελτερία  τών  προ  αυτού,  οία  ΰοφος  και  δια 
παντός  τοις  βιβλίοις  προαανέχοαν ,  άποκα&ίβτηΰι.  τους  δε 
νόμους  είδώς,  εϊπερ  τις  άλλος ,  οϊς  ε^  απαλών  ονύχων  άνε- 
τραφη  {ενετρ.  Νίβΐ).)  βννηγορών  τοις  δεομένοις,  άρχων  τε 
μέγιΰτος  καΐ  άξίαν  οφρύν  της  ίξουΰίας  ανατείνων  έδείχ^η, 
και  δικαβτής  οξύς,  καΐ  το  δίκαιον  κρίνειν  ειλικρινώς  έπι- 
βτάμενος,  κατά  μηδέν  αύτον  νπτιαξούΰης  της  τύχης,  πράος 
μεν  γάρ  έβτι  και  μειλίχιος,  άλίί  ουκ  ευχερής  ούδε  προς  τάς 


ΡΚΑΕΓΑΤΙΟ.  ΧΟΙΧ 

αΐτηβεις  ε'ξω  του  νόμου  χαμ,ητόμενος '  αοφαλης  δε  ομοϋ 
καΐ  προβλέπων  τάς  ορμάς  των  ηροβιόντων  μηδενα  καιρόν 
ταΐς  ραΰ•νμίαις  ηαραχωρών ,  την  μεν  νύκτα  τοις  βιβλίοις, 
την  δε  ημεραν  τοις  τνράγμαΰιν  εγκείμενος,  μηδέ  αυτήν  την 
μέχρι  της  αυλής  εκ  τής  οικίας  εν  ομιλίαις  διαβυρίζων 
αττλώς,  ζητήμαΰι  δε  λογικοΐς  και  αφηγήβεΰι  πραγμάτων 
αρχαιοτέρων  μετά  των  ηερί  ταύτα  ΰχολαζόντων  είλουμενος. 
και  καιρός  ουδείς  αυτω  διδαγμάτων  Ιβτιν  αμέριμνος,  ώς 
τους  των  λόγων  εξηγητάς  δεδιέι^αι  την  τΐρος  αυτόν  έντυχίαν  • 
πράγμαβι  γαρ  αυτούς  %αΙ  βτροφαΐς  περιβάλλει,  μετρίως 
υπελέγχων ,  ώς  λέγοιντο  μόνον,  ουκ  ειαϊ  δε  τοιούτοι  οποί- 
ους αυτούς  ή  φήμη  διαΰ^ρυλεΐ.  έμοϊ  δε  μάλιΰτα  ΰκοτοδι- 
νιας  ου  μικρας  ανακινεί  ή  προς  αυτόν  ΰυνήΟ-εια '  χαίρω 
γαρ  αυτω  ότι  καλός  άμα  και  ελεύ&ερος^  και  τύφου  και  κο- 
ρύζης  εκτός,  άβτεΐός  τε  και  κοινός '  αλλ'  επιαείει  μοι,  ώς 
εί'ρηται,  φροντίδας  ου  μικράς,  μηδέν  ών  επίΰταβ^αι  δοκώ 
προτείνων  εις  ζήτηβιν,  τά  δε  παντελώς  ηγνοημένα  παρειΰ- 
άγων  ώΰτε  με  τάς  παβών  ιΰχυροτάτας  ευχάς  μελετάν, 
μηδεμίαν  αυτόν  άβατον  έμοί,  ώΰπερ  εΐ'ω&εν ,  επιροιξήβαι 
^εωρίαν. 

2.  ΡΓοοορϊϋδ  Οοΐΐι.  Ι,  3  βη.:  Ό  βασιλεύς  Πέτρον,  Ιλλυ- 
ριό ν  το  γένος,  εκ  Θεΰΰαλονίκης  ορμώμενον,  ες  τήν^Ιταλίαν 
ευϋ'υς  εβτελλεν,  ενα  μεν  Οντα  τών  εν  Βυζαντίω  ρητόρων, 
άλλως  δε  ξυνετόν  τε  καΐ  πραον  και  ες  το  πεί^ειν  ίκανον 
πεφυκότα. 

3.  Ιίΐβαι  ΑιιβοάοΙ.ρ.  24 :  Πέτρος  τον  άπαντα  χρόνον  ήνίκα 
την  του  μαγίΰτρου  καλουμένην  είχεν  αρχήν,  άεΐ  καθ"  ημέραν 
αυτούς  [τους  ΰχολαρίους)  κλοπαις  άμυ&ήτοις  άπέκναιε. 
πράος  μεν  γαρ  ην  και  ώς  ήκιΰτα  υβρίζειν  είδώς,  κλεπτί- 
οτατος  δε  άν&ρώπων  απάντων  και  ρύπου  αιβχροϋ  ατεχνώς 
εμπλεως. 

4.  διιίίβδ:  Πέτρος  ό  ρήτωρ,  6  και  μάγιΰτρος,  ιστορι- 
κός, πρεσβευτής  ως  Χοσρόην  σταλείς,  '^μάλα  έμβριΟ^ής  τε 
ην  και  ανάλωτος  ίν  τω  ρητορεύειν  τω  καταμαλάξαι  φρο- 
νΐίίματα  βαρβαρικά  σκληρά  τε  και  όγκώδη.^'  εγραψεν 
Ιστορίας  και  Περί  πολιτικής  καταστάσεως,  ΟοηΓ.  ϊίΐβπι  ν. 
εμβριθής,  βΐ  Ευ(1οοί3  ρ.  353.  ΥβΕΐια:  μάλα  ...  ογκώδη  δαηΐ 
Μβη3η(1πΡΓθΙβοΙοπ8(ίΓ.  12)  ϊηΕχο.  Οβ8βη1.ρ.356. 357βο1.Μ3ί. 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ. 


5.  ΜβΠΗίκΙβΓ  (Γγ.  11)  ΐη  Εχο.  θβ  Ιβ^αΙ.  ρ.  133  Ρβγ.  :  Πέ- 
τρος . . .  άτΐοχρωντως  έχων  της  τε  άλλης  παιδείας  καΙ  της 
των  νόμων^  ελε^εν  ώδε'  κτλ. 

Μβιη  ]1).  ρ.  144  (Γγ.  11),  ΟΙιΟδΓΟΟδ  αιΐ  ΡείΓυπι:  Ούδε  αυ- 
τός ΰε,  ώ  ^Ρωμαίων  τΐρεαβεντά  ^  ωΰτΐερ  εικός  εν  τοΰαυττ} 
φιλοΰοφία  τε^ραμμένον,  ύ^  περιεΐναι  τοις  ρημαΰι  μεμάΰ^η- 
κας,  μεμφϋ•είην  προς  τίνος  εγωγε  μη  πεί&ειν  μαϋ^ών. 

7.  Ιάβϊίΐ  ΐ1).  ρ.  150  (Γγ.  15),  ιι1)ί  Ιοαηηβδ  1θβ3ΐυ§ :  Πέτρος 
μεν  γάρ ,  6  προ  ημών  πρεΰβεντής ,  ...  εμπειρία  λόγων  καί 
δεινότητι  πειϋΌνς  καϊ  τα  περί  των  νυν  επεγκαλονντων  Σα- 
ρακηνών και  έτερα  06α  διημφιοβητηϋ'η,  οϊος  εγένετο  πα- 
ρακρονΰαδ&αι. 

8.  Ι(ΐ6ΐη  (Γγ.  12)  ίη  Εχο.  ά&  δβηΐ.  ρ.  356  Μαΐ.,  ΡβΙπ  1β- 
^3ΐϊ  θΡ3ΐΐοηβηι  3ρρο8ίΙυπΐδ :  Ουδέ  μην  ανθ'  ετέρων  ετέραις 
λέξεβιν  εχρηαάμην ,  η  το  χ&αμαλώτερόν  πως  εοτιν  ύ}  των 
λόγων,  καθ'  οΰον  οϊόντέ  μοι^  μετέφραβα  ες  το  Άττικώτερον. 

9.  03δδΐθ(1θΓϋδ  ν3Γ.  Χ,  19,  ηοιηίηβ  ΤΙιβϋ(ΐ3ΐΐ3(1ί  Γβ^ίβ: 
"νϊΓ  βίοςυβηΐίδδίηιυδ  ΡβίΓϋδ  Ιε^βΙαδ  δβΓθηίΐ3ΐί8  νβδΐΓ3β  θΐ  άο- 
οΙπη3  δαιηιηυδ  βΐ  οοη8θίβη1ί3β  οΐ3ΐΊΐ3ΐβ  ρΓ3βοίρυυδ." 

10.  Ι(1θηι  Χ,  22,  βίυδίΙβίΏ  ηοιηίηβ:  "ρβΓ  νΪΓαηι  (ΙΐδβΓίίδ- 
δΐπια»!  ΡθίΓαπι." 

11.  ΙίΙβΜ  Χ,  24,  ηοπιίηβ  0αηάβ1ίη3β  Γβ§ίη3β:  ,,νβηίβηΐβ 

νίΓΟ  δ3ρίβη1ίδ8ί«10  ΡβίΓΟ." 

12.  δ1βρ1ΐ3ηα8  Βγζ.:  ^Ακόναι,  πολίχνιον  πληΰίον  Ηρά- 
κλειας, λέγεται  κατά  περίφραΰιν  6  οίκων  τας^ 4κόνας.  το 
εΟ•νικόν  ^Ακονίτης,  το  ϋ'ηλυκόν  Άκονΐτις.  οϋτω  γάρ  τις 
νηΰος  διαφέρουΰα  μεν  τω  πανευφημω  πατρικίω  και  τω 
{τα  Νίβΐ).)  πάντα  ΰοφωτάτω  μαγίΰτρω  Πέτρω,  κειμένη  δε 
κατάντικρυ  της  ευδαίμονος  πόλεως  Χαλκηδόνος '  επικέκλη- 
ται  δε  δια  το  πληϋ•ος  τών  εν  αυττ}  προς  άκόνας  πεποιημέ- 
νων  λί^ων.  Α(1  Ιιβεο  Ηοΐδίβηίιΐδ:  „Εχ8ΐ3ΐ;  3(11ιυο  Ιιοίΐίθ  βίυδ 
(ΡθΙπ  π)3§ί8ΐπ)  βίβ^ίθδ  Ρ3Πδϋ8  ίη  δ.  03ρβ1ΐ3  Ρ3ΐ3ΐίί  ίηΙθΓ  ΐΗβ- 
83υΓ08  Οοηδίβηΐίηοροΐί  3ΙΙ3Ι08."     Οα3β8ίνίΐ  ίΓαδΐΓ3  ΜΰΙΙβΓαδ. 

13.  ΟοΓίρρυδ  άβ  ΐ3ΐΐ(1.  ΙυδΙίηί  Ι,  24: 
δϋοοβδδΟΓ  1)οηί  Γβϋίνίνβςυβ  ^1οη3  ΡβΙπ 

ΗΙο  ΤΙιβοάοΓυδ  βίΐβδί,  ρ3ΐΠ3  §Γ3νΐΐ3ΐβ  ηιβ^ίδΙβΓ. 


1 


ΡΕΑΕΓΑΤΙΟ.  ΟΙ 

Οηιηίυιη  βιιΐθπι  ΙιΟΓυηι  ΗίδΙοποοΓυιη  ΒγζδηΙίηοΓυω  Γγ3§- 
ιηβηία  ίϋδΟθΓρΙα  βΐ  ηΐδηοα  ςυιιπι  ηβπιο ,  ςυϊ  ΓβΓυιη  03υ883  ίη- 
8ρίοί3ΐ,  δίΐ  ΙβοΙυηΐδ  ηοη  3ί11ιίΙ)ίΙί8  ΤΠΙβηιοηΙί  βΐ  ΟίΙ)1)οηί  β§Γβ- 
§118  ορβπΙ)υ8  3111,  ΟϋηΙοηϊ  Ρ38ΐΪ8,  8ΐ  ΙβπαροΓυπι  3ηηοΓϋη[ΐ(ίυβ, 
(|ΐιί1)υ8  8ίη§υΐ3  δυηΐ  3δοπΙ)βη(ΐ3,  ΓβΙΐοηβπι  3θουΓ3ΐβ  νβΐίΐ  οο^ηο- 
80βΓβ,  ηοη  ορυδ  νΐδυπι  υΐ  ο1ΐΓοηο1ο§ί3  δίη^υΙοΓϋπι  3ΐ1(1βΓβΙιΐΓ, 
ςυ3ΐβηι  Νίβ1)υ1ιπυ8  βΐ  ΜυΙΙβηΐδ  3δθΓΪρ8βΓ3ηΙ,  83βρβ  ηβ  δβΐίδ 
ςυίάβηι  οβΓΐ3πι  ρΓορΙθΓ  ΓβΓυηι  οΐ38ουπΐ3ΐθηι  3υΙ  ΓΓ3§ηιβηΙο- 
Γυηι  1)Γ6νίΐ3ΐβηι. 


ΟΟΕΕΙΘΕΝϋΑ. 

ΡΓ3βΙβΓ  ορβΓ3Γυηι  ρβοο3ΐ3  ηοηηιι1ΐ3  ίη  ρΓββΓβΙίοηβ  δυΐδ 
Ιοοίδ  ηοΐ3ΐ3  ΙοΠβηίΙυηι  (}υο(1  βχ  βάίΐϊοηβ  Μΰΐΐβπ  ΓβρβΙίΙυηι 
ρ.  191,  9,  μονοειδη  ρρο  μηνοειδη,  βΐ  200,  4  3  Γιηβ  0οηδΐ3η- 
Ιί3ηί8  ρΓΟ  €οηδΐ3ηΙίηί3ηί8. 


ΟοηΙίηβηΙαΓ  Ιιοο  νοίαπιίηβ  ίΓα^ηιβηΙα 

Νίθθΐ3Ϊ  03ΙΏ38ε6ηί  ρ.  1. 
Ρ31183ηί3θ  03Π1380βηί  ρ.  154. 

Οβχίρρΐ  ρ.  165. 

Εϋ86ΐ)ϋ  ρ.  201. 

Ευηβρϋ  ρ.  205. 

Ρη8θί  ρ.  275. 

£υδΐ3ΐΗϋ  ΕρίρΙΐ3ηίβηδί8  ρ.  354. 

Νθ8ΐοπ3ηί  ρ.  364. 

Μ3§ηΐ  βΐ  ΕαΙγοΙιί3ηί  ρ.  365. 

Ιοβηηίδ  ΕρΐρΙΐ3ηί6η8Ϊ8  ρ.  371. 

ΜηΙοΜ  ρ.  383. 

ΡβίΓί  ρ.  425. 

ΡΓ3Χ3§[0Γ3β  ρ.  438. 

03η(ϋ(1ΐ  ρ.  441. 

Τ1ιβορ1ΐ3ηΪ8  Βνζ3η1ϋ  ρ.  446. 

Οΐγπιρΐοίΐοπ  ρ.  450. 

Νοηηοδί  ρ.  473. 


ΝΙΟΟΕΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ  ΕΕΑ&ΜΕΝΤΑ. 


ΙΣΤΟΡΙΑ. 

"Οτι  μετά  τον  'ΐνδίκον  πόλεμον  Σεμίραμις^  επεί  1 
οδοίττορονΰα    έγενετο    εν  Μηδοις^    αναβάοα    επί  τι 
νιΡηλον    ορος^    πάντοΟ-εν   τΐλην  καΌ•    €ν    μέρος  πε- 
ρ^ερρωγος  καΐ  άβατον  λιββάδι  και  άτΐοτόμω    πέτρα, 

5  έϋ'εάτο  την  ΰτρατιάν  άτίο  τυνοζ  ενέδρας,  ην  παρα- 
χρήμα ωκοδομηΰατο.  ενταύθα  δε  ύτρατοηεδενΰα- 
μένη  Σατιβάρας  6  ευνούχος  έτίεβονλενΰε  μετά  των 
'Οννεω  παίδων^  αντος  το  πάν  ανΰτηΰας  καΐ  προς 
τους  νεανίακονς  λέγων  οτυ  κίνδυνος  αυτοΐς  εΐη  εκ 

10  Νινυου  βαβιλεύϋαντος  απο^^ανεΐΰ^αι '  δεΐν  ούν 
ύποφϋ'άβαντας  εκείνον  τε  καΐ  την  μητέρα  κτεί- 
ναντας  βαΰίλεύειν.  καΐ  άλλως  δε  αύτοΐς  εφη  αίσ- 
γ^ίβτον  είναί  περίοράν  ακόλαβτον  μητέρα  εν  τοιαδε 
ηλικία   οβημέραι   μοιχευομένην    νφ'    ών   έτύγχανεν 

15  ανθρώπων  τοΰουΰδε  νεανίας  οντάς,  πυν^ανομένων 
ά'  εκείνων^  ΚαΙ  τις  γενηαεταυ  τρόπος-,  είπεν  ως  ου- 
δέν χρή  κάμνείν,  αλλ'  άναβάντας  προς  αυτήν  επΙ 
κορυφην  του  όρους ,  έπειδάν  αυτός  κελευβη ,  είχε  δ\ 
ταύτην  την  επιμέλειαν ,  ώ^είν  αυτήν  άπ'  άκρου  εις 

20  τά  κάτω.  καΐ  οι  μεν  ταύτα  ϋυνέϋ'εντο  καΐ  πίβτεις 
εδοβαν  αλλήλοις  επί  τίνος  ιερού,  έτυχε  δε  κατό- 
πιβ^ε  τού   βωμού    εν^α   ΰυνετί^εντο   άνήρ  Μήδος 

ΠΙ3Τ.  απ.  ΜΙΧ.  Ι.  1 


2  ΝΐαΟΙ^ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

αναΛεητωκώς  καΐ  πάντα   άκονων'   6ς   έπεί  γιβ^ετο, 
γράψας   άπαν    εις  δίψ^εραν  Σεμιράμει  πέμπει    διά 
τίνος,     η  δε  άναγνονβα  ττ]  νστεραία  επ^  άκρον  ΐον 
ορονς  άναβίβαΰαμενη  καλεί  τους  Όννεω  παΐδας  καΐ 
κελεύει  ο,τι  δηποτ^  εννοούμενη  ηκειν  ωπλίΰμενονς.  5 
καΐ  6  Σατιβάραζ  χαίρων  τους  νεανίύκονς  μετγ^ει^  ώζ 
νπο  ^εον   ορϋ-ουμενης    ΰφιβι  της   πράξεως,    επειδή 
ώπλιΰμένους  αντονς   η  μητηρ  έκάλει.      αφικομένων 
δε  μεταβτηναι   τον    εννονχον  κελενΰαΰα  Σεμίραμις 
λέγει  προς  τους  νεανίΰκονς ,    ίΐ  καλοΰ  καγα%ον  πα-  ίο 
τρος  κακοί  παίδες^  οϊ  πειβ^έντες  νπο  κακόν  δονλον 
μητρίττιεαντών  θάνατον  έβονλεν0αύ%'ε^  ως  με  εν^ένδε 
ωβετε  πάρα  %'εών  τα  κράτη  εχονβαν'    αλλ*  ηδ*  νμΐν 
έγώ'    καί  με  κατά  κρημνού   τονδε    ωθείτε,    ίνα  δη 
κλέος  εχοιτε  προς  ανθρώπων  καΐ  βαΰιλενοιτε  κτεί-  ΐ5 
ναντες   την   τε  μητέρα  Σεμίραμιν  καΐ  Νινναν   τον 
άδελφόν.  *  εδημηγόρηΟε  προς  Άΰύνρίονς.  (Ζητει  εν 
τω  Περί  δημηγοριών.)       [Εχο.  ΕδοοΓ.  ρ.     68 — 69  β(3. 
ΓβίΙβΓ.,  356—357  βίΐ.  ΜϋΙΙβΓ.] 
2        "Οτι     Σαρδανάπαλλος    Άβΰνρίων     εβαβίλενΰεν,  20 
από  τε  Νίνον  και  Σεμιράμεως  την  βαΰιλείαν  πάρα- 
δεξάμενος^  οΐκηΰιν  έχων  έν  Νίνω,  ένδον  το  Ονμπαν 
εν  τοις  βαβιλείοις  διατριβών^  οπλών  μεν  ονχ  απτό- 
μενος  ονδ*  επΙ  ϋ-ηραν  εξιών ,   ωύπερ  οι  πάλαι  βαΰι- 
λεΐς,    έγχριόμενος  δε  το  πρόΰωπον  καΐ  τονς  οφ&αλ-  25 
μονς    υπογραφόμενος  ,     προς    τε     τάς    παλλακίδας 
αμιλλώμενος  περί  κάλλους  καΐ  εμπλοκής^  τό  τε  ύνμ- 
παν  γνναικείω  ηϋ•ει  χρώμενος.    κατά  δε  τα  πρότερον 
ΰνντεταγμένα  επί  τάς  Θ'ύρας  αντω  παρήύαν  ο?  τε  εκ 
των  άλλων  έ%'νών  ΰατράπαι   άγοντες  τάς  είρημένας  3ο 
δυνάμεις  και  δη  Άρβάκης  ο  Μηδων  ύπαρχος^  άνηρ 
τόν  τε  βίον  βωφρων  καΐ  πραγμάτων,  ει  δη  τις  άλλος, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  3 

έμπειρος,  τετριμμένος  τ  ε  εν  κννηγεαίοι,ς  καΐ  πολεμοΐξ^ 
καΐ  πολλά  μεν  πάλαι  γενναία  έ^ειργαΰ μένος ,  πλείω 
δ  ετυ  και  μείζω  τότε  διανοούμενος,  οντος  άκηκοώς 
τον  τε  βίον  καΐ  τα  η^η^  οις  χρηται  6  βαβιλενς,  εις 
5  νουν  έβάλετο  και  ενε&νμηϋ-η  αρα  οτ6  απορία  γεν- 
ναίου ανδρός  ούτος  έ'χοι  τα  της  Άΰίας  κράτη  '  καΐ 
βονλην  ΰνντίϋ'εται  περί  της  όλης  άρχης.  [Εχ€.  άβ 
νΪΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  425—426  βά.  Υαΐβδ.] 

"^Οτι    έπΙ  Σαρδαναπάλλον   του   βαβιλέως  ^Αββυ-  3 

10  ρίων  Άρβάκης  6  Μηδος  άκηκοώς  τον  βίον  καΐ  τα 
η^ηι,  οίς  χρηται  6  βαύιλεύς ,  εις  νουν  έβάλετο  καΐ 
ένεϋ'υμη^η  άρα  οτι  απορία  γενναίου  άνδρος  ούτος 
εχοι  τα  της  ^Αββυρίας  κράτη,  άνδρειότατον  δε 
ψϋλον  το  Μηδικον  έδόκει  τότε  μετά   το  Άΰβύριον 

15  είναι.  ούτος  ουν  6  ^Αρβάκης  έν  ομιλία  γενόμενος 
Βελέΰυϊ  της  Βαβνλώνος  άρχοντι ,  ατε  ΰυνεδρίτης  ων 
αύτω  προ  των  βαΰιλείων  ^υρών^  άνδρΐ  του  Χαλδαί- 
ων  γένους,  ιερείς  δ  ούτοι  ηϋαν  και  πρώτην  εφερον 
τιμήν,  ΰυντίϋ-εται  αύτω,  κάϊ  κοινή  βουλεύουόιν  έπι- 

20  %'έα%αι  τη  όλη  άρχη    τά  τ  ε  ^Αύβυρίων  κράτη  μετα- 
ΰτήβαι    εις   Μηδους.      άβτρονομώτατοι    δε   πάντων 
ήβαν  Βαβυλώνιοι   και   ΰοφία  καΐ  μαντική   τη  τε  δι 
όνειράτων  καΐ  τεράτων  προύχοντες  πάΰη  τε  ως  ει- 
πείν τη  άμφΐ  τά  ϋ'εΐα   έπιύτήμη.     καΐ    δη    και    τότε 

2δ  6  Βέλεΰυς  τω  Άρβάκη  διαλεγόμενος  προ  των  &υρών 
πληαίον  τινός  φάτνης,  έν  η  δύο  ϊπποι  έ^εφατνίξοντο' 
καί  πως  έν  μεύημβρία  κατέδαρ^εν  αυτόθι ,  καΐ  έν 
τω  ύπνω  εδοζεν  οράν  τον  έτερον  των  ίππων  έπι- 
φορεΐν   τω    ΰτόματι  έπΙ   τον  Άρβάκην   κα%ευδοντα 

80  καΐ  αυτόν  άχυρα,  τόν  δ\  έτερον  έρέβ^αι ,  Τί  τούτο 
ποιείς ,  ω  δαιμόνιε ,  καΐ  τά  άχυρα  τω  αν^ρωπω  επι- 
φέρεις-, τόν  δΐ  άποκρίναΰ^αι ,  Φ^ονώ  αύτω'  μέλλει 


4  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ. 

γαρ  βαβίλενειν  απάντων  ών  ννν  άρχει  Σαρδανά- 
τίαλλοζ.  ταΰτ  ιδών  τε  καΐ  ακονΰαζ  6  Βαβυλώνιος 
τον  Μηδον  εγείρει  καθ'εύδοντα^  [και]  εί  δη  τι  πλέον 
τα  ^εΐα  ειδώς  ΰνμβάλλει  την  τον  ονείρου  φημην^ 
καΐ  κελεύει  τον  Αρβάκην  ίέναι  τιάρα  τον  Τίγριν  5 
ποταμον  ρέοντα  πληΰίον  της  Νίνου  καΐ  προακλύξοντα 
το  τείχος,  ιόντων  δε  καΐ  πολλά  λεβχηνευομένων, 
ως  αν  εταίρων,  λέγει  ο  Βέλεβυς,  Αγε  δη,  ώ  ^Αρβά- 
κη,  εί  6ε  ^είη  ΰατράπην  Κιλικίας  Σαρδανάπαλλος 
ο  δεΰπότης ,  τί  αν  μοι  δοίης  τω  εναγγελιξομένω ;  6  ίο 
^  αποκρίνεται,  Τί  μου,  ώ  δαιμόνιε,  καταγελας;  δια 
τί  δ^  αν  με  ΰατράπην  Κιλικίας  ^εΐτο  άλλους  εμοϋ 
κρείττους  παρελϋ^ών ;  καΐ  ος,  ^Αλλ^  εί'  γε  δοίη,  πλέον 
γάρ  τι  είδώς  λέγω,  τίς  εμοι  κείβεται  χάρις  παρά  6οί; 
κάκείνος,  Οντι  μέμψει,  έ'φη'  μεβ^έξεις  γάρ  της  ΐΐ> 
αρχής  ουκ  έλάχιβτον  μέρος.  6  δε  είπεν,  εί  δε 
Βαβυλώνός  ύε  πάβης  ΰατράπην  ποιηύειε,  πώς  έμοΙ 
χρηΰει;  καΐ  ός,  Παύΰαι  προς  τον  ζίιός,  εφη,  ΰφόδρα 
μου  κατακερτομών  '  ου  γάρ  οίμαι  επιτήδειος  είναι 
Μήδος  ών  υπό  Βαβυλωνίου  καταγελάαΟ^αι.  κάκεΐνος,  2ο 
Αλλ  ου  μά  τον  μέγαν  Βηλον  εγωγέ  6ου  καταγελών 
ταϋτα  λέγω ,  αλλά  πλέον  τι  τεκμαιρόμενος,  καΐ  ος 
εφη ,  Άλλ'  εάν  γε  Βαβυλώνος  6ατραπεύ6ω ,  6ε 
υπάρχον  καταΰτηΰω  της  όλης  6ατραπείας.  καΐ  6 
Βαβυλώνιος  ,  Αλλ  εγωγέ  6οι  ουκ  άπι6τώ'  τόδε  δέ  25 
ί*οι  λέ^ον'  εί  βαβιλεύς  εί'ης  άπά6ης  6π06ης  νυν 
Σαρδανάπαλλος  άρχει,  τί  αν  εμε  ποιη6ειας;  6  δ' 
Αρβάκης  εΙπεν ,  ΕΙ  6ον ,  ώ  τλημον ,  ταϋτα  άκον6ειε 
Σαρδαναπαλλος ,  εν  16%-  ότι  και  6ύ  κάγώ  κακώς 
απολουμε^α.  άλλα  τί  6οι  έπηλϋ^ε  ταϋτα  ληρεΐν ;  ου  3ο 
παύει  φλύαρων,  και  ός  της  χειρός  αύτοϋ  λαβόμενος 
ευτονως.  Αλλά  μά  τηνδε  την  δε^ιάν  την  εμοι  τιμίαν 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  5 

καΐ  τον  μεγαν  Βηλον^  ον  παίζων  λέγω,  άλλα  τα  Ο'εΐα 
κάλλιοτα  είδως.  καΐ  6  ^ρβάκης  είπε,  ζίώύω  6οι 
Βαβυλώνα  εχείν  καΐ  ταϋτα  \νπ6  ταντΎ]]  άτελη.  καΐ 
έπΙ  τούτοις  δε^ιάν  αίτονντος  μάλα  προ^νμως  δίδω- 

5  6 1,  καΐ  ος  είπε,  Βαΰιλενΰεις  τοίννν,  εν  ίβϋ-ι,  αΊ^εν- 
δώς.  καΐ  έηεΐ  ταντα  βννέ^εντο ,  έπΙ  %"ύρας  ωχοντο 
οτΐίύω  ΰ'εραπενΰοντες  τα  είωΟ-ότα.  μετά  δε  ταντα 
εν  ομιλία  γενόμενος  ενί  των  πιΰτοτάτων  εννονχων 
ο  ^ρβακης  έδεη^η    αντον    δεΐ^αί   οί  τον   βαΰιλεα ' 

10  ΰφοδρα  γαρ  ετίΐ^νμείν  τον  δεΰπότην  όΰτις  εί'η  Ο'εά- 
ΰαΰ^αι.  τον  δε  είτίόντος  άδννάτων  αντον  εράν, 
μηδενα  γάρ  τΐώτίοτε  τνχεΐν  τοντον,  τότε  μεν  ηαν- 
χαβεν.  αν&ις  δε  μικρόν  διαλιτίών  λιτΐαρεΰτερον 
αντον    έδείτο,    φάύκων    άντΙ    τίολλον    χρνΰον    καΐ 

15  άργνρον  ταντην  αλλάττεΰϋ^αι  την  χάριν.  6  δε 
δΰι/ουχο^  νικωμενος  νπ  αντον,  ην  γάρ  είς  τα 
μάλιΰτα  επιτήδειος,  καΐ  ον  βονλόμενος  αντω  άχαρι- 
ΰτεΐν,  νπεβχετο,  ει  καιρός  εί'η,  μνηΰ^ηΰεϋ&αι  τω 
δεοπόττ}^ ωκει  εν%α  έτελεντηύεν.     [Εχο.  Εδο.  ρ.  69 — 

20 12  Υβά'.,  358—359  Μϋΐΐ.] ' 

Οτι  [επΙ  ^Αρταίον  τον  βαΰιλέως  Μηδων  τον  δια-  4 
δόχον  Σαρδαναπάλλον  τον  ^Αΰύνρίων  βαΰιλεως]   ην 
εν  Μηδοις  τότε  κατά  τε  ανδρείαν  καΐ  ρωμην  δοκι- 
μωτατος  Παρβώνδης ,    παρά  τε  βαΰιλεΐ  μάλιΰτα  επ- 

25  αινονμενος  καΐ  εν  Περΰαις ,  ο^εν  ην  γένος ,  επί  τε 
ενβονλία  κ«ί.  κάλλει  βώματος,  δεινός  δε  καΐ  ϋ^ήρας 
αίρεϊν  εν  βταδία  τε  μάχτ}  και  άπό  άρματος  και  ϊπ~ 
πον  μάχεβ&αι,  οΰτο^  ορών  Νάναρον  τον  Βαβνλώ- 
νιον  διαπρέπει  κόΰμω  χρώμενον  αμφΐ  το  βώμα  καΐ 

30  ελλόβια  έχοντα  καΐ  κατε^νρημενον  εν  μάλα ,  γνναι- 
κώδη  τε  και  άναλκιν,  επειΘ'εν  Λρταΐον  αφελέβ^αι 
αντον  την  άρχην   καΐ    εαντώ   δονναι,    δνβχεραίνων 


6  ΝΙ0ΟΓ.ΑΙ  ΌΑΜΑδΟΕΝΙ 

βφόδρα  τον  ανϋ-ρωτΐον.  ο  ^£  ωκνει  ύνγχεας  τα 
ϋνγκεψενα  ν%  ^ρβάκεω  αδυκείν  τον  Βαβνλώνίον. 
ετΐεΐ  δε  δΙς  καΐ  τρΙς  6  Παρβώνδης  ένετνχεν  ^Αρταίω, 
καΐ  ταυτον  ηκονΰεν,  ηΰνχαξεν'  ον  μην  τον  Νάναρον 
§λαϋ•εν.  αίΰ&όμενος  δ  εκείνος  την  γνώμην  τάνδρόζ,  5 
μεγάλα  δώρα  τοις  εαυτόν  ύπεβχετο  καπηλοις ,  εΐ  τις 
αντώ  Παρβώνδην  Συλλαβών  αγοι'  ετίονται  δ^  ούτοι 
πολλοί  τω  βαΰιλεως  ΰτρατω.  και  ποτέ  κατά  δαίμονα 
κυνηγετών  ο  Παρΰώνδης  έλαννει  πόρρω  απο  βαΰιλέ- 
ως  εί'ς  τι  πεδίον  ονχ  εκάς  Βαβνλώνος.  τους  δε  ίο 
%'εραποντας  εις  την  πληΰίον  νλην  τρέφας  εκελενβε 
βοΎΐ  τε  και  αλαλητω  χρηΰϋ-αι^  ως  δη  τα  ^ηρία 
βοβηΰων  εις  τά  πεδία'  και  πολλούς  μεν  νς  αγρίους^ 
πολλούς  δ'  ελάφονς  αίρει,  τέλος  δ^  ονον  άγριον 
διώκων  επΙ  πλεΐβτον  αποσπάται  των  εαντον ,  καΐ  ΐ5 
μονός  έλαννων  ηκεν  εις  την  Βαβνλωνίαν^  εν^α  ηΰαν 
οι  καπηλοι  αγοράς  εντρεπίξοντες  τω  βαΰιλεΐ'  ους 
^εαΰάμενος  νπο  δί-ψονς  πιεΐν  τ^τει.  οι  δ^  άΰμενοι 
ίδοντες  Παρΰωνδην  προβίαΰιν  αντω  ,  πιεΐν  τε 
ενεχεον  καΐ  τον  ΐππον  δε^άμενοι  άριοτάν  εκελενΰαν.  2ο 
ο  ^^  οία  πανημεριος  ^ηρών  ουκ  άηδώς  ηκουβεν^ 
εκελενβε  τε  άποπεμφαι  βαβιλει  τον  ονον^  ον  κατ- 
έλαβε^ και  τοις  ανά  τον  δρυμώνα  οίκέταις  φράΰαι 
εν&α  εί'η,  οι  δε  πάντα  ποιηβειν  νποΰχόμενοι 
κατακλίνονΰι  τον  Παρΰώνδην.  και  δαΐτα  παρέ^ε-  2δ 
6αν  παντοίαν,  οίνόν  τε  ηδιΰτον  πίνειν  νπεχεον^ 
άκρατεΰτερον  επίτηδες^  ώς  μεϋ'νβ&είη.  καΐ  έπεί 
αδην  εϊχεν ,  6  μεν  γιτει  τον  ΐππον ,  ώ^  απίοι  επί  το 
βαΰιλέως  ύτράτενμα '  οί  δε  γυναίκας  ευπρεπείς 
παραγαγόντες  εδείκννόν  τε  αντω  και  έκελευον  3ο 
κοιμη&έντα  αυτόθι  και  εις  νύκτα  χρηβάμενον  ανταΐς 
εωϋ-εν    απιέναι.      6    δ     ενπρεπεΐς    γυναίκας    ορών 


γκαομΕντα.  7 

έμεινε  τε  καΐ  ηνλίύατο.  καΐ  τα  μεν  δια  την  Ονν- 
ονύίαν,  τα  δε  δια  τον  κόττον  ντΐνος  αντον  ελαβεν. 
οί  <ϊ'  άναβτηβαντες  την  τίαρακοιμωμενην  γυναίκα^ 
πολλοί  αμα  επιτνεΰόντεζ  βυνέδηύαν  τον  ανϋ-ρωΛον 
5  καΐ  επΙ  Νάναρον  εκόμιΰαν.  6  δ^  ως  είδεν  αντόν^ 
ηδη  δε  ανενηψεν  εκ  τον  οί'νον  καΐ  εγνω  ίνα  ην 
κακόν,  ηρετο,  Άρα,  ώ  Παρΰωνδη ,  κακόν  τι  νπ' 
εμον  πάλαι  έπαθες  η  αντος  η  των  βών  τις;  ο  ^'  ονκ 
εφη.     Τι  δε,    πείύεΰ^αι  προβεδόκηβας;   Ονκ  έ'γωγε, 

10  είπεν.  Τί  ονν  αντος  αδικίας  ηρ^ας  εις  εμε ,  άνδρό- 
γννον  τε  καλών  καΐ  βαΰιλείαν  την  έμην  αϊτών  παρά 
Αρταίον,  ώς  δητα  ονδενος  ά^ίον  αντος  γενναίος  ών ; 
πολλή  δε  χάρις  Άρταίω  ον  πεΐ(3%•έντι  την  νπ* 
^Αρβάκεω  δεδομενην  ημίν  άρχην  άφελεβ&αι.      δια  τί 

15  δη  ταντ  εποίεις,  ώ  κακή  κεφαλή;  6  δ  ονδεν  νπο- 
^ωπενβας  είπεν ,  'ίΐιμην  αντος  α^ιώτερος  είναι 
τοντο  το  γέρας  ^χειν  ,  ανδρειότερος  τε  ών  και 
ωφελιμώτερος  βαΰιλεΐ  ή  ΰν  6  κατε^νρημενος  τε  καΐ 
κα^νπεΰτιβιβμενος   τώ    6φ%•αλμώ,    'φιμνϋ'ίω   δε    το 

20  χρώμα  εναλειφόμενος.  και  ος,  Ειτ'  ονκ  αίβχννει, 
εφη,  ον  ο  τηλικοντος  νπο  τον  χείρονος  βννειλημ- 
μενος,  επειδή  γαΰτρος  ήττων  και  αιδοίων  εγενον; 
αλλ  εγώ  ύε,  εφη,  ϋ^ήβω  γνναικών  απαλώτερον  και 
λενκότερον    την    χρόαν    ον    πολλον    χρόνον.       και 

25  επώμοβε  τον  τ  ε  Βήλον  και  την  Μόλιν '  οντω  γαρ 
την  Αφροδίτην  καλονΰι  Βαβνλώνιοι.  και  άμα 
καλέΰας  τον  εννονχον  τον  τάς  μονβονργονς  πε- 
πιΰτενμενον ,  Τούτον,  εφη,  άπαγε,  και  ξνρήΰας  το 
όλον    ΰώμα    και    κιαηρίβας    πλην   κεφαλής    δΙς    της 

30  ημέρας  λονε  και  Ομήχε  άπο  λεκί^ον ,  καϊ  τονς 
οφθαλμούς  νπογραφεβϋ'ω  καΐ  τάς  κόμας  έμπλεκε- 
ΰ^ω ,  ώοπερ  αί  γυναίκες  '    μανϋ-ανετω  δε  αδειν  και 


ΝI^ΟI^ΑI  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 


κίϋ'αρίξειν  καΐ  φαλλειν,  ίνα  μου  μετά  των  μονβονργω', 
λείτονργτ]  γνναικί  ώμουωμενος,  με&'  ών  καΐ  δίαιταν 
ε%ει  λεΐοξ  ων  το  ΰώμα  καΐ  την  έΰϋ'ητα  την  αντην  καΐ 
την  τεχνην  έχων.  ταντα  είτίόντος  ο  ευνούχος  Λαρα- 
δε^άμενος  τον  Παρύώνδην  κατεξ,νρηΰέ  τε  δλοι^  πλην  5 
κεφαλής  καΐ  τα  ττροοταχ^εντα  έδίδαύκε  καΐ  εβκια- 
τράφει^  λονων  εκάΰτης  ημέρας  δΙς  καΐ  λεαίνων^ 
ομοδίαιτόν  τε  ποιών  ταις  γνναι^ίν,  ωΰπερ  ο  δεβτίό- 
ττροβετα^ε.  καΐ  ον  πολλού  χρόνου  γίγνεται  ανϋ'ρω- 
πός  τε  λευκός  καΐ  απαλός  καΐ  γυναικωδης,  τ^δε  τδ  ίο 
καΐ  εκιΘ-άριξε  πολύ  κάλλιον  των  μουβουργών ,  ουδείς 
τε  αν  ίδών  αυτόν  λειτουργούντα  εν  βυμποΰίω 
Νανάρω  ουχί  γυναίκα  ύπέλαβε^  και  πολύ  γε  εκείνων 
εύπρεπέβτερον^  με&^  ών  εκάΰτοτε  έλειτούργει.  βαΰι- 
λεύς  δε  6  Μηδων  Άρταΐος ,  επειδή  πάντγι  μαΰτεύων  ΐ5 
Παρύώνδην  ε^εκαμε  καΐ  δώρα  προτείνων ,  εϋ  τις 
αυτόν  αν^νροί-  η  ζώντα  η  τε&νεώτα^  υπελάμβανέ  που 
εν  κυνηγεΰίω  υπο  λέοντος  η  άλλου  του  ϋ'ηρίου  κατα- 
βεβρώΰ^αι  ^  καΐ  μεγάλως  επ  αυτώ  ηνιάτο^  ατε 
άνδρειοτάτω  6ντ^.  ως  δ  επτά  ετη  εγενετο  αυτώ  2ο 
τοιαύτην  δίαιταν  εχοντι  εν  Βαβυλώνι,  τών  ευνούχων 
τινά  ο  Ναναρος  μαΰτιγοι  τε  χαλεπώς  και  το  ΰώμα 
αίκίξεται.  και  αυτόν  6  Παρβώνδης  μεγάλαις  έλπίΰιν 
επάρας  άναπεί&ει  παρά  τον  Αρταΐον  εις  Μηδους 
άποδράναι  και  πάντα  φρα^^^  τά  περί  αυτόν  βαβιλεΐ,  25 
ως  ξϊ}  τε  καί  λελώβηται  μετά  μουβουργών  δίαιταν 
έχων  Παρΰώνδης  6  ΰός  φίλος  εκείνος  6  πολεμιβτη- 
ριο?.  και  επειδή  ταϋτ  εφραΰεν  6  ευνούχος  βαΰιλει, 
ηΰ&η  τ  ε  αμα  καΐ  μέγα  ύτενά^ας  ειπε^  Φευ  λώβης 
ανδρός  άγαμου,  πώς  ηνεΰχετο  6  Παρΰώνδης^  ον  εγώ  30 
οΐδα,  ^ηλυνόμενος  το  σώμα  υπό  εχΟ^ροΰ;  και  αμα 
πέμπει    τινά    τών    πιΰτοτάτων    αγγαρον    πάρα   τον 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  9 

Βαβνλωνιον  *  οντω  γαρ  εκάλονν  τονζ  βαΰιλεως 
αγγέλους.  6  δε  Νάναρος  άφικομενω  τω  άγγάρφ 
καΐ  άτίαιτονντι  Παρΰίόνδην  ,  ε^αρνος  γενόμενος 
ονδαμον   εφη    εκείνον    εορακενκί,    ε^    ότον  άφανης 

5  εγενετο.  ως  δε  ταντα  ηκονύεν  ^Αρταΐος^  έτερον 
επεμψεν  αγγαρον  πολν  μείξω  τον  τιροτέρου  καΐ 
δννατώτερον '  ετίέβτειλέ  τε  εν  διφθέρα  ρί-ψαντα  την 
Βαβνλωνίαν  άπάτην  οτίίΰω  άτίοτέέμτίειν  τον  άνδρα 
Λαρ    εαυτόν^  6ν  ταΐς  μονΰονργοΐς  τε  καΐ  εννονχοΐζ 

10  τίαρεδωκεν ,  η  οτι  την '  κεφαλήν  αυτός  ονχ  ε^ει. 
ταντα  εγραιρε^  και  αμα  εκέλενύε  τω  άνδρί,  ει  μη 
τίαραδοίη  Νάναρος  τον  Παρϋώνδην  ^  λαβόμενον  της 
ζώνης  άγειν  αντον  επί  Ο'ανάτω.  άφικομενον  δε  τον 
δεντερον    αγγαρον    εις    Βαβνλώνα    καΐ   ταντα  ατί- 

15  αγγείλαντος,  6  Νάναρος  δείβας  τίερί  της  ιρνχης 
τΐαραδωόειν  τε  ντζεβχετο  τον  άν^ρωπον  καΐ  προβέτι 
ατΐολογονμενος  τω  άγγάρω  τίείΰειν  εφη  βαΰιλέα  ως 
δικαίως  μετηλϋ^εν  άνδρα  άρξαντα  μεγάλης  αδικίας 
εις  εαντον'    τΐεπον^έναι  γαρ  αν  αντος  νπ    εκείνον 

20  χαλετΐωτερα  ,  εί  μη  βα<3ιλενς  ο  δεΰτΐότης  αντον 
νΛερβχοι  την  δεξιάν.  εκ  τοντοι;  έπΙ  πότον  έτρά- 
Λετο  καΐ  ύννονύίαν^  εΰτιών  τον  αγγαρον.  καΐ  τον 
δείπνον  παρακειμενον  είαεληλνϋ'εΰαν  αί  μονβονργοί, 
εκατόν  καΐ  πεντήκοντα  γυναίκες,    με^^  ων  ην  καΐ 

25  Παρΰώνδης.  και  αί  μεν  εκι^άριξον ,  αί  δ'  ηνλουν, 
αί  δε  ε^Ι^αλλον,  εν  πάύαις  δε  διεπρεπε  μαλιΰτα 
Παρΰώνδης  καΐ  κάλλει  και  τέχνη,  γυνή  καΐ  αυτός 
νομιξόμενος.  καΐ  επειδή  δείπνου  άδην  είχον,  ηρετο 
6    Νάναρος    τον    αγγαρον    ήτις  αύτω   δοκεί  παθών 

30  προφερειν  ευμορφία  τε  καΐ  εύμουΰία.  ο  δ  ούδεν 
μελληΰας  εφη  εκείνην ,  Παρΰώνδην  δεικνυς.  και  ο 
Νάναρος  κροτηβας  τα  χεΐρε  εγέλα  επΙ  πολνν  χρόνον, 


10  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

κοίΐ  εϊηε,  Ταντην  άρα  καΐ  βονλει  έχων  εέζ  ννκτα 
άναπανεβ^αί;  6  δε,  Πάνν  μεν  ονν ,  εφη.  ^Αλλ'  ον 
δώΰω,  είτιεν  ο  Ναναρος.  Τι  ονν,  εφη  ο  αγγαρος, 
εμού  7ίνν%^άνεί;  μικρόν  δε  διαλίτίων,  Οντόζ  έύτιν^ 
εφη,  Παρβώνδης ,  εφ'  ον  ηκεί£.  άτηΰτονντος  δ'  5 
εκείνον  ώμοΰεν.  καΐ  ο  αγγαρος,  Θανμά  μ*  έχει, 
εφη  ,  όπως  ζην  νπεμεινε  γυναικιζόμενος  άνηρ 
αλκιμος  καΧ  ον  διεχρηύατο  εαντόν ,  ει  μη  καΐ  άλλονς 
έδννατο'  τίώς  δε  ταντ  ανέχεται  ο  δεβτΐόζης  ακον- 
ύ(χς;  6  δε  Νάναρος  είπεν,  ^Εγώ  ραδίως  αντον  ίο 
άναδι,δά^ο^  ως  ονδεν  αδικώ,  τότε  μεν  δη  τοιαύτα 
διελεγοντο  καΐ  εκοιμηϋ-ηΰαν.  τη  δε  νύτεραία  εν^είς 
6  Βαβνλώνιος  εις  άρμάμαξαν  Παροώνδην  απο- 
πέμπεται 0νν  τω  άγγάρω.  επεί  δ^  ηκον  εις  Σονΰα, 
εν^α  ην  βαΰιλενς ,  δείκνναιν  αντω  ο  άγγαρος  τον  ΐ5 
άνδρα,  καΐ  επί  πολνν  χρόνον  6  ^Αρταΐος  εν  αγνοία 
γενόμενος ,  επειδή  εωρα  αντ  ανδρός  γνναΐκα 
γεγονότα,  ζΐ  ταλαίπωρε  ,  εφη,  πώς  νπέμεινας  ώδε 
λωβη^ηναι  και  ον  πρότερον  απέθανες ;  ο  ί£ 
άπεκρίνατο,  "Η  τοι  ανάγκη,  ώ  δεΰποτα,  καΐ  Ό-^ών  20 
λέγεται  κρείττων  νπάρχειν.  εγώ  δε  ετλην  και  εκ 
τοιώνδε  παΟ-ημάτων  ζών,  ίνα  άμα  μεν  0ε  εγγενοιτό 
μοι  ^εωρηΰαι,  έπειτα  δε  Νάναρον  τιμωρηϋαϋ^αι  δια 
ΰον,  άπερ  £^οΙ  ονκ  αν  νπήρ^ε  τετελεντηκότι'  άλλα 
μη  με  εφη,  δεΰποτα,  φεν6ης  της  ετέρας  ελπίδος,  25 
αλλά  μοι  την  δίκην  απόδος  παρά  ανδρός  κακόν, 
και  ο  ΑρταΙος  νπεΰχετο,  επειδάν  εις  Βαβνλώνα 
αφίκηται.  ον  πολλον  δε  χρόνον  ο  τε  Παρΰώνδης 
απελαβε  την  άνδρείαν  φνΰιν  καΐ  βαΰιλενς  άφίκετο 
εις  Βαβνλώνα '  κατεβοάτό  τ  ε  οΰημεραι  νπ^  αντον 
όπως  τιμωρηΰεται  τον  Νάναρον.  καΐ  6ς  ηκε  παρά 
βαΰιλεα    και    εφη    δίκαια    ποιηΰαι.      πρότερος   γαρ 


25 

Ι 


ΓΚΑβΜΕΝΤΑ.  11 

εκείνος  ονδεν  κακόν  Λα^ών  έμε  δυέβαλεν^  εφη, 
Λαρά  6οι  ωξ  με  κτείνειας  τε  και  την  Βαβυλώνοζ 
άρχην  αντω  δοίης.  Αρταΐοζ  δε  εφη  δικαιότερα 
Παρβωνδην  αίτεΐβ^αι '  εχρην  γαρ  μη  ύαντω  δικάζειν 
5  μηδ\  τοιαύτας  εξευρίύκειν  δίκας ,  άλλα  εμοί  ετίΐ- 
τρέτίειν  την  κριύιν '  τέλος  δε  6οι  εις  δεκάτην  εξοίΰω 
ημέραν  το  6οΙ  τίρετιον.  ο  δ\  Νάναρος  ταντα  άκον- 
6ας  εν  δεινώ  φοβω  ην  καΐ  ετεί  Μιτραφερνην  κατα- 
φεύγει ,    6ς    ην    των    ευνούχων  δννατώτατος ,    και 

10  υΛΐ6χνεΐτο  αντω  χρν6ίον  τάλαντα  δέκα  καΐ  φιάλας 
χρυΰάς  δέκα  καΐ  αργυράς  διακο6ίας  και  Παρ6ωνδη 
αργυρίου  νομί6ματος  τάλαντα  εκατόν  καΐ  άλλας 
ε6&ητας  τίολυτελεΐς  ^  βα6ιλει  δε  χρυ6οΰ  μεν  τάλαντα 
εκατόν    και    φιάλας    χρυ6άς    εκατόν ,     αργυράς    δε 

15  τριακοΰίας ,  αργυρού  δε  νομι6ματος  τάλαντα  χίλια, 
εΰΘ^ητάς  τε  τίαμπλη^είς  και  άλλα  τίολλά  καλά  δώρα, 
εί  την  'ψυχην  αυτω  ε^αιτηΰειε  καΐ  την  Βαβυλώνος 
βα6ιλείαν  τίαρά  Αρταίου.  και  6  ευνούχος  ωχετο 
παρά  βα6ιλεα,  κα\  πολλά  δεηθείς,  άτε  ων  τιμής  της 

20  πρώτης,  είπεν  ότι  ουκ  εί'η  θανάτου  άξιος  6  άνήρ '  ου 
γάρ  κτείνειε  Παρΰώνδην ,  άλλα  ύβρι6^εις  καΐ  δεινά 
πα%ών  άνΰ-υβρίΰειεν.  εί  δε  καΐ  %•ανάτου  εΐη  άξιος, 
εμοί,  ώ  δέ6ποτα,  δός,  εφη,  την  χάριν  ταύτην  και 
την  παραίτηΰιν  υπέρ  αντοΰ.     δωΰει  δε  ο  ανηρ  6οΙ 

25  μεν  τω  δεΰπότη  πολύν  χρυ60ν  καΐ  άργυρον  ,  Παρ- 
6θ3νδη  δε  λο^ιί^ι/  ων  εδρα6εν  εκατόν  τάλαντα 
αργυρίου.  πείθεται  τούτοις  ο  βαΰιλεύς  και  τούτο 
το  τέλος  εκπέμπει  Νανάρω.  καΐ  6  μεν  προ6εκυνη6ε, 
Παρ6ώνδης    δε   κινών  την  κεφαλήν ,    Ολοιτο  ,    εφη, 

30  6  πρώτος  χρυ60ν  έξευρών  είς  ανθρώπων  γένος '  δια 
τοΰτο  γάρ  εγώ  νυν  γέλως  γέγονα  άνδρϊ  Βαβνλωνίω. 
και  6  ευνούχος,    αίο^-όμενος  αυτόν  βαρέως  φέροντα, 


12  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

^Ω,γαϋ'έ^  έφη^  πανΟαι  οργίξόμενοξ  ααί  μοί  Λει&ον 
φίλος  τε  γίγνον  Νανάρω'  ταντα  γαρ  ο  δεατΐότης 
βονλετκί.  6  δε  Παρϋώνδης  καιρόν  ετηρει  άμννα- 
ύ&αί ,  ει  δνναιτο ,  τον  εννονχον  καΐ  Ναναρον ,  καΐ 
ηνρε  καΐ  ημννατο.  (Ζητεο  εν  τω  ΠερΙΰτρατηγημάτων.)  5 
[Εχο,  άβ  νΪΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  426  —  437.] 

5  Νυκτός  δε  γενομένης  τους  οίκέτας  εξεκεκληκεί 
τους  Ναναρον.  [δαίάβδ  ν.  έζεκεκληκει,  εκ  τον  δεί- 
τίνον  άνίύττί'  βχ  Ιϋυΐο  τίερί  ΰτρατηγημάτων  ιηοάο 
οίΐβίο,  υΐ  νίάβΙυΓ,  ρ3πΐ6Γ(]υβ  (^υοά  8β(|υΐΙυΓ  ίΓΒ^ιηβηΙυιιι.]  ιο 

Σφοδρον  τε  τίότον  γενομένον  ενεδρενων  ο 
Παρΰώνδης  αντός  μεν  ολίγον  επινεν,  έκείνοις  δε 
τΐολνν  εγχεΐν  τω  %^ερά%οντι  έκέλενε.  [8ιιίοΐ3δ  ν. 
βφοδρον  βΐ  τΐότος,  υΜ  ρΓ3βΙβΓ  3ΐί3δ  ναήθίαΐβδ  βδΐ  τοις 
ϋ'εράτίονΰινΓΙ  ι5 

6  Οτι,  ο  Στρναγγαΐος  μετά  την  άναίρεβιν  Μαρ- 
μάρεω  τον  Σακών  βαΰιλέως  εί'χετο  ερωτι  Ζαριναίας 
αιγγΐ  πάλαι  ^  κάκείνη  δε  αντον.  και  έπεί  τίληοίον 
γίγνεται  6  ανηρ  ^Ρωξανάκης  της  πόλεως ,  εν^α 
Σάκαις  το  βαβίλειον  ην ,  νπηντηβεν  αντω  Ζαριναία^  2ο 
καΐϋ'εαΰαμενη  βνν  πολλτ]  χαρά  εδεζιοντό  τε  αντον  καΐ 
εφίληΰε  πάντων  όρωντων  ^  εις  τε  το  άρμα  αντον 
μετενεβη  καΐ  διαλεγόμενοι  ηκον  εις  το  βαβίλειον. 
νποδεχεται  δε  η  Ζαριναία  και  την  επομένην  αντω 
βτρατιάν  λαμπρότατα,  εκ  τοντον  έπΙ  την  αντον  25 
καταγωγην  Στρναγγαΐος  απελνετο,  νποΰτενάζων  δια 
τον  Ζαριναίας  έρωτα,  ον  καρτερών  δε  κοινονται 
τω  πιβτοτάτω  των  εννονχων,  οϊ  ύννείποντό  οι.  6 
δε  ϋ^αρρννας  αντον  παρτ^νει  την  πολλην  άτολμίαν 
ρίφαντα  ανττ]  ειπείν  Ζαριναία.  και  6ς  πειΰϋ'είς  30 
αναπηδηοας  ωχετο  παρ  αντην'  άβμενως  δε  εκείνης 
παραδεξαμενης  αντόν,    πολλά  διαμελληΰας  καΐ  6τε- 


ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ  13 

νά^ας  κοίΐ  μεταβαλ,ν  το  %^ωμα  ετόλμηΰεν  ομωζ  καΐ 
είπε  ηρος  αντην  ώς  δι  ερωτοζ  εϋη  ί?φο^ροι5  καόμε- 
νοζ  τω  ττόΟ'ω  αντης.  η  δε  πράως  μάλα  άναίνομενη, 
καΐ    εαυττ]     εφη    το     τίράγμα    ετϋαιΰχες     είναι     καΐ 

ζ,βλαβερόν,  κάκείνφ  τίολυ  αΐύχιον  καΐ  βλαβερωτερον 
γυναίκα  εχοντι  Ρουταίαν  την  Αβτιβάρα  θυγατέρα, 
ην  άκούευν  Λολν  καλλίω  καΐ  αντης  είναι  και  άλλων 
τίολλών  γυναικών,  δεΐν  ουν  αυτόν  μη  τιροζ  τίολε- 
μίους  μόνον  άνδρίζεβ&αι,  άλλα  και  τΐρος  τα  τοιαύτα, 

10  επειδάν  τι  Λρούτίέύτι  τη  φυχη ,  και  μη  βραχείας 
τέρψεως  χάριν,  ην  καΐ  εκ  τίαλλακίδων  οίόντ  εχειν, 
τον  Λολύν  ανιάβ&αι  χρόνον,  εί  αΐΰ^οιτο  Ροιταία. 
τοϋτ  ούν  με%^έντι  εφη  άλλο  τι  αίτειΰ%'αι'  ουδενος 
γαρ    άτυχηΰειν     τίαρ'    αυτής.      6    μεν    δη    τοιαύτα 

ΐδ  είτίούβης  έπΙ  τίολυ  ηύυχος  ην,  αύχΐΊς  ά'  άΰπαβάμενος 
αυτήν  άτΐερχεται,  και  εν  πλεονι  ά^υμία  ην,  προς  τε 
τον  εύνοϋχον  ώδύρετο.  τέλος  δε  γράί^ας  εις  δι- 
φ^εραν  εξωρκωΰε  τον  εύνοϋχον,  έπειδάν  αυτόν  δια- 
χρηΰηται,    μηδέν  τΐροκατειπόντα  την  διφ&εραν  ατίο- 

20  δούναι  Ζαριναία.  εγεγρατίτο  δε'  Στρυαγγαΐος  Ζα- 
ριναία  λέγει  τάδε'  Έγώ  μεν  όε  εβωβά  τε  και  των 
νυν  παρόντων  αγαθών  αίτιος  γεγονα '  αυ  δε  με  άτΐ- 
εκτεινας  και  πάντων  άνόνητον  πεποιηκας.  εί  μεν 
ουν  6οι  ταϋτα  πέπρακται    δικαίως,    ΰύ    δε   πάντων 

25  τύχοις  των  άγαμων  καϊ  εί'ης  μακαρία'  εί  δε  αδίκως, 
ΰϋ  δ\  του  αυτού  πά%•ους  εμοί  πείραν  λάβοις'  αύ  γάρ 
μοι  παρηνεΰας  τοιούτον  γενεβΟ^αι.  ταύτα  γράι^ας 
ύπο  τω  προΰκεφαλαίω  τίϋ'ηΰι,  καϊ  εις  αδου  άπιων 
ανδρείως  το  ξίφος  ητει.      6  δε  ευνούχος  ^)    [Εχε.   (1β 

30  νίΓΐ.  61  νΐΐ.  ρ.  437—438.] 


■)  Εχοίάίί  ίοΐίαπι  οοάίοίδ. 


14  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  υΑΜΑδΟΕΝΙ 

^εδοίκα  μη  δό^γις  ωμη  τις  είναι  δει,νώς  οντω 
τιμωρουμένη,  Νικόλαος  ^αμαβκηνός  φηβι.  [δυΐίΐδδ 
ν.  ωμή.  Εχ  βοάβηι ,  υΐ  €θη]βοί  3(1  δίβρίιβηί  Τΐίβδ.  ν. 
Στρναγγαΐος ,  Ιοοο  Νίοοίβί,  ίάβιη  ίη  Ιιοο  ηοιηίηβ  οϊΐβΐ 
νβΓΐ)& :  2ΐώρά  τε  τίέμηει  επΙ  φιλία  τε  και  ΰνμμαχία,  5 
ην  Στρναγγαΐος  έπρντάνενβεν.'] 

7  Άχαιμένης     6    ηρως  ,     άφ'    ου    καΐ    οί    Περβαι 
Άχαιμενίδαι,  γεγονεν  -υιό^  Περαεως'    ωνομαβται  δε 
από    τον    είναι    τον     προτίάτορα     αντοΰ     άπο    της 
^^χαΐας.     οντω  Νικόλαος  εν  δεντέρω  των  'ΐΰτοριών.  ίο 
[Είγιη.  Μ.  ρ.  180,  43.] 

8  Οτι   αμφίων   καΐ  ΖήΘ•ος    οι  της  Αντιόπης  νιοΙ 
γεννηθέντες   καθ^  οδον  εξετεθηβαν.    Λνκον  δε  της 
βαύιλείας     εκπεβόντος     και    Ααΐον    ηδη    βαΰιλεως  ΐ5 
καταΰτάντος   νπο    Καδμείων,    ΖήΰΌς    καΐ   Αμφίων 
εφοίτων    εκ  τον    Κιϋ'αιρώνος    εις   Θήβας    ηρος   τον 
Ανκον  και  την  μητέρα '    καΐ   γιδεααν  οία  τίάΰχοι  και 
ήτις    εΐ'η,    ον   μέντοι  μόντι  έδνναντο  άφικεΰθαι  εις 
λόγονς '    είρκτο    γαρ    τα    πολλά    ύπο    της    Ζΐίρκης.  20 
Ααΐον  δε  βαΰιλενοντος  ,  άφικομενοις  εις  τον  Ανκον 
κήτίον  ή   μήτηρ  αντών  ^Αντιόπη  νδρενομένη  διφώύι 
τον  γανλον  προβΰχονύα  τίΐεΐν  έδωκε  και  μονω&εΐΰα 
ώδνρετο  τάς  τιάρας,  προπεπνΰμενη  ότι  Λαίδες  είβιν 
αντής ,  ικέτευε  τε  αμφιπίτίτονβα  την  μητέρα  κακών  25 
έ^ελέΰθαι,    έδήλωβέ    τε   ότι   ταντα  πάοχοι  δια  τον 
εκείνων  τόκον.     οι    ^'  ετΐεΐ  πάντα  ^γνωΰαν,    άχθό- 
μενοι   τοΓ^    κακοΐς   της   μητρός  Ανκον  ευθέως  άπέ- 
κτειναν^    και   ^ίρκην   καταλενβαντες    είς    ποταμόν 
ερριιραν,  ός  από  τον  πάθους  ^ίρκη  καλείται.    Αάιος  δο 
(ϊ     αυτοΐς  ΰυνέγνω  ταϋτα  δράΰαβι,    καΐ  τον  Αυκου 
καΐ  Νυκτέως  οίκον  εδωκεν  άνθ^  ων  ήδίκηντο.     καΐ 


ΓΚΑβΜΕΝΤΑ.  15 

οντω  την  μψερα  ερρνόαντο.        [Εχε.    Εδο.    ρ.    72  — 
73  Ρθίΐ.,  365—366  ΜϋΙΙ.] 

"Οτ^  βαΟίλενοντί  τω  Ααΐφ  καΙ  γημαντι  Έτΐι-  9 
κάΰτην  παίδες  ονκ  έγίγνοντο.  τοντων  ένεκα  εις 
5  Δελφούς  χρηβόμενος  τω  μαντείω  άφίκετο.  ^εος  δε 
αντω  εχρηβε  τίαΐδα  τΐοιηΰεΰ&αι,  οΰτις  αντον  άηο- 
κτείνας  την  μητέρα  γυναίκα  εξεί.  μετά  δε  τον 
χρηΰμον  γίγνεται  τω  Ααΐω  κόρος  ^  οντινα  ευ^ς 
γενόμενον  άπεϋ-ετο  εν  Κί^αιρώνι^  όπως  αν  φ%•αρείη. 

10  βονκολοί  δε  Πολνβον  τούτον  ανείλοντο  '  λέγεται  δε 
ο  Πόλνβος  Ερμου  είναι  '  ον  φέροντες  άπεκόμιΰαν 
τω  δεβπόττ].  6  δε  λαβών  ^τρεφεν  ως  αν  αυτού 
γενόμενον^  Οίδίπουν  ονομάΰας'  ωδει  γαρ  τους 
πόδας    υπο     ΰπαργάνων.      περιιόντι    δε   τω    χρόνω 

15  έπεϊ  άνηρ  έγένετο ,  έπΙ  ξήτηΰιν  ϊππων  εις  Όρχο- 
μενον  άφικνεΐται  της  Βοιωτίας^  και  πως  αυτω  Λάιος 
άπαντα^  %'εωρ6ς  εις  Δελφούς  βαδίζων  μετά  της 
γυναικός  Επικάατης.  ο  δε  κήρυξ,  οΰτις  ουνήν 
αύτοΐς,    έκέλευΰε    προϊών    τον   Οίδίπουν    είζαι    τω 

20  βαβιλεΐ  της  ο^ον.  ό  ί^  ύπο  μεγαλοφροσύνης  τω 
^ίφει  πληξας  αυτόν  καΐ  Αάιον  έπιβοη^ούντα  απέ- 
κτεινε,  της  δε  γυναικός  ούχ  ηχ^ατο.  ταύτα  δε 
πράξας  ανέφυγεν  εις  το  ορός  και  εν  τη  υλη  αφανής 
εγένετο.     ^Επικάΰτη  δε   ολίγον  ΰβτερον  άφικομένων 

25  των  θεραπόντων  έζήτει  τον  φονέα  τού  Ααΐου '  επεΙ 
δε  ούχ  ηυρίΰκετο^  θάιραΰα  αυτόθι  εν  Ααφυβτίω 
Αάιόν  τε  καΐ  τον  κήρυκα,  ΐναπερ  καΐ  απέθανον, 
έπανήλθεν  εις  Θήβας.  6  δε  Οιδίπους  έκ  του 
^Ορχομενού    εις    Κόρινθον   παρά   Πόλυβον   άφίκετο, 

30  και  τάς  ημιόνους  τού  Ααΐου,  ηλαυνε  γάρ  και  ταύτας, 
άγαγών  Πολύβω  έδωκε,  καΐ  λευκαδί  *  ΰυνήν  και  ως 


16  ΝΙΟΟΕΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

τΐάλαί  ταατερα  αντον  ένόμιζεν.      [Εχο.  Εδο.  ρ.  73 — 74 
Γβ(1.,  366—367  Μίϊΐΐ.] 

10  *)    ί^'^ε    ΒΒλλεροφόντΎΐξ     εΐ'τε   το    ^ηρίον    άτίο- 

0•άνοι.  %τείνει  δ  ονν  την  Χίμαιραν  ο  Βελλερο- 
φόντης  καΐ  την  Ανκίαν  ελευϋ'εροΐ  των  φόβων.  5 
άγαΰΟ'εΙς  ά'  αντον  το  γενναΐον  Άμφίάναξ  την  τε 
^νγατέρα  έδωκε  και  βαύιλείαν  εχειν.  μετά  δ\  ταντα 
Σ^ενεβοίας  αΛαγξαμενηξ  άνάτίνΰτος  6  ερωζ  έγενετο 
καΐ  η  Βελλεροφόντον  δικαιοβννη '  καΐ  ο  Προΐτος 
αντώ  ντΐεχειν  δίκας  έτοιμος  ην.  [Εχο.  άβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ;.  ίο 
ρ.  441.] 

11  "Οτι  επί  Περαεωξ  ταντα  έγενετο.  Τάνταλος  ο 
Τμωλον,  άφ'  ον  το  ορός  6  Τμώλος  εν  Λνδία  καλεί- 
ται^ τίολεμον  έχων  προς  Ιλον  τον  Τρωος  Φρνγών 
βαΰιλεα^  ηττηϋ'είς  μάχη  έκλείτίει  την  χώραν '  μέλλων  ΐ5 
^ε  εις  Πελοπόννηΰον  έ^οικίξεΰϋ'αι,  αντος  μεν  ντίο 
γηρως  έν  Ανδία  έμεινε,  τον  νιον  δ\  Πέλοπα  ύνν 
ΰτρατώ  επεμψεν  εις  την  γην.  ο  δε  έτίεΐ  άφίκετο 
τίολλω  πλοντω  την  άδελφην  Νιόβην  άγων,  ορμηϋ'είς 
το  τελενταΐον  εκ  Σιτινλον ,  ταντην  μεν  εδωκεν  20 
^Αμψίονι  τω  Θηβαίω,  αντος  δε  της  Πελοτίοννηβον 
ηλ&εν  εις  Πιΰαν,  εν^α  έβαβίλενεν  Οινόμαος  ^νγα- 
τέρα  έχων  Ιπποδάμειαν,  ην  άλλοι  τε  έμνώντο  και  δη 
καΐ  Μνρτίλος  ο  'Ττίεροχίδον ,  ΰνγγενης  Οίνομάον. 
ταντης  ο  πατήρ  έρών  ονδενΐ  ηΟ'ελε  καταινεΐν  προς  2δ 
γάμον'  η  ά'  άναινομένη  εφενγε  τον  πατέρα,  ως  δε 
ηλΰ-εν  είς  Πΐΰαν  6  Πέλοφ  νπό  πολλω  ΰτρατώ, 
πέμψας  Μνρτιλον  Οινόμαος  προς  αντον  έπνν^άνετο 
ότου  χάριν  άφίκοιτο'  προβεδόκα  δε  μνηΰτηρα  αντον 
γενέβϋ'αι  της  ^νγατρός.      ο  δε  απεκρίνατο  προς  τον  30 


Εχοίάϋ;  ίοΗυιη  οοάίοΐβ,  άθ  ηπο  ρ.  13. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  17 

Μνρτίλον  οτι  την  χωράν  οίκηΰων.  καΐ  6  Μνρτίλοζ 
εϊπεν  οτι  ονκ  ενπετες  εί'η  ακοι/το?  ΟΙνομάον '  αντος 
μεντοί  δνναβ^αι  άντ  εκείνον  πρα^,αί^  ει  ντίόϋχοιτο 
Οίνομάον    κρατηΰας    δωΰειν  αντώ    τΐρος  γάμον  την 

5  εκείνον  ϋ'νγατερα.  6  δ  νπεΰχετο  και  ωμοβε  ταντκ 
ποιηβειν.  μετά  ταντα  έρχεται  προς  Οίνομάον  ο 
Μνρτίλος  κάί  τα  τίαρα  Πέλοπος  διηγηΰατο '  6  δε 
τον  ΰτρατον  αλίύας  καΐ  αντος  οπλια^εις  έ^ηλϋ'εν  εις 
μάχην,  εκβαλεΐν  Πέλοπα  χργιζων  άπο  της  χώρας,    ο 

10  ^6  αντώ  νπαντιάξει  μετά  των  επομένων^  καΐ  αρχο- 
μένης της  μάχης  6  Μνρτίλος  παραβάτης  ων  επΙ  τον 
άρματος  πληξας  ζίφει  τον  Οίνόμαον  απο  τον  δίφρον 
κατέβαλε^  καΐ  ταντα  πρά^ας  προς  Πέλοπα  απεχώρη- 
ύεν.     πεΰόντος  δε  ΟΙνομάον  6  βτρατος  διεβκεδά6%•η 

15  καΐ  άλλοι  άλλη  εφενγον.  ο  δε  Πέλοφ  κα&  ηύνχίαν 
εις  Πΐΰαν  ελάΰας  έκείνην  κατέΰχε  και  την  Οίνομάον 
πάβαν  αρχήν.  νύτερον  δ%  Ιπποδάμειαν  γημαι 
^έλων,  τον  Μνρτίλον,  διά  τε  τοντο  και  ^Ιπποδαμεία 
χαριζυμενος   δεομένη  τιμωρηΰαΰ&αι   τον    φονέα    τον 

20  πατρός ,  αγαγών  εις  πέλαγος  επόντωΰε ,  καΐ  μετά 
ταντα  ^γημε  την  Ιπποδάμειαν.  [Εχο.  ΕδΟ.  ρ.  74  —  76 
Γβά.,  367  —  368  ΜϋΠ.] 

"Οτι  οί  ^Αργονανται  πλέοντες  έπΙ  Κολχονς ,  έπεί  12 
έγένοντο  εν  Αημνω  νπο   γνναικών   τότε   οίκονμένη^ 

25  ης  ^Τψιπνλη  εβαβίλενεν,  οί  δε  άνδρες  ηδη  κατέλιπον 
τάς  γνναΐκας  νπο  ξηλοτνπίας,  οτ^  ταΐς  Θρηαΰαις 
έμίγννντο  καταλιμπάνοντες  ταντας  ,  έρχεται  εις 
λόγονς  'ΐάΰονι  'Τψιπνλη'  καΐ  δώρα  δονύα  επειΰεν 
αντχι    ΰνγκοιμηϋ'ηναι    και   τονς    αλλονς  πεΐΰαι  ταΐς 

30  λοιπαΐς  ΰννεννάΰ^αι,  ώς  αν  έγγεννη^ειαν  παιδας  ίξ 
αντών.  ο  δε  έπείβϋ'η,  και  ϋνγγίγνονται  ταΐς  Λημ- 
νίαις  οί  ^Αργονανται'    καΐ  η  ^Τψιπνλη  παΐδα  εβχεν 

ΠΙ8Τ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  2 


18  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

Εννεον.    καΐ  μειναντες  ολίγον  χρόνον  πάλιν  ωχοντο. 
[Εχε.  (3β  νίΓΐ.   6ΐ  νίΐ.  ρ.  440.] 

13  '^Οτι  Αάριβα  νπο  Πιάΰον  τον  τίατρος  έραβ&εΐβα 
χαΐ  βιαβϋ'εΐβα  καΐ  βαρέως  φέρονβα  το  πά^ος ,  των 

τ  ίνας  οίκετών  Λρούττοίηϋαμε'νη  τον  πατέρα  κεκνφότα  5 
εις   πίϋ^ον   οίνου    ωβαΰα    έπΙ    κεφαλής    άπέκτεινεν. 
[Εχε.  ρ.  76  ΓεοΙ.,  368-369  Μΰΐΐ.] 

14  '^Ότί  μετά  τους  γάμους  Ηρακλής^  είτε  χολής  ξε- 
ΰάαης  είτε  άλλω  τρόπω  παραφρονηΰας  κάϊ  μανείς^ 
κτείνει  μεν  δυο    των  'ΐφικλέους   παίδων '    τον  γαρ  ίο 
πρεββυτατον  Ιόλαον  6  πατήρ  εξήρπαΰε'    κτείνει  δε 
τους  Μεγάρας  νίεΐς^  ων  τον  νεωτατον,  επιμαβτίδίον 
οντά,  άποβπάΰας  βία  τής  μητρός  ολίγου  εδέηαε  Με- 
γάραν  αποκτεΐναι  άντεχομένην  του  παιδός,  ει  μή  καΐ 
ταύτην  ερρύύατο  έπελ^ών  ^Ιφικλής,     μετ    ου  πολύ  ΐ5 
ίδ  ταϋτα  δράβας  ^ννους  έγένετο  καΐ  εβωφρόνηβεν, 
εκλιπειν  τε  διενοεΐτο  τάς  Θήβας ,  άχ^όμενος  έπΙ  ττ^ 
βνμφορα.      Ιφικλής    δε  καΐ  Αικύμνιος    παρεκάλουν 
αυτόν  άπενιαυτίύαντα,  ως  νόμος  έΰτίν,  ε^ω  καΐ  κα~  \ 
%'Ύΐράμενον  έπανελ^είν  εις  Θήβας  καΐ  οίκεΐν.     ως  δ'  2ϋ 
ουκ  επει&ον ,  καΐ  αυτοί  αυνεξώρμηΰαν.     Μεγάρα  δε 
καΐ  αυτή  βυνεξωρμα,  τής  μητρός  κωλυούύης,  τοϋ  δΐ 
πατρός  6υν επαίνου ντος  Κρέοντος     Ευρυό^ευς  δε  6 
Σ%'ενέλου  τοϋ  Περβέως  αία^όμενος  τα  καταλαβόντα 
^Ηρακλέα,  μετεπέμπετο  αυτόν  εις  Τίρυν^α'    6  δε  εις 
νουν  βαλομενος  το  ^Αμφιτρνωνι  χρηΰΟ-εν  ότι  χρεών 
εί'η  πείϋ^εύ&αι  Ευρυΰϋ-εΐ  ^  και  εις  αυ%Ίς  μέγα  ε%ειν 
κλέος,  εναγόντων  άμα  Αικυμνίου  και  ^Αλκμήνης  κατά 
την  ύυγγένειαν,  ωρμηαεν  εις  Τίρυνθα  μετά  πάντων, 
καΐ  επεί  άφίκοντο ,    Ευρυ6%^εύς  Αικυμνίω  μεν  και  3ο 
ΙφικλεΙ  ευθέως  φίλος  ήν,  ^Ηρακλέα  δε  υφεωράτο  καΐ 
ουδαμώς  ωκειοϋτο,  προΰέταττέ  τε  αύτώ  τους  πόνους 


ι 


ΡΚΑΟΜΕΝΤΑ.  19 

έχτελεΐν,  ονβτινας  αϋ'λονς  καλονμεν.  ο  άε  έπειΟ-ετο 
τω  μαντεύω  επόμενος.  (Ζητεν  εν  τω  Περί  ανδραγα- 
ϋ'ημάτων.)     [Εχο.  (1β  νίρΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  441 — 442.] 

'^ΐ)τι  Σκάμανδρος  6  βαΰίλενΰας  τΐρώτος  των  Τρωών  15 
5  Σάμωνι  χρηβάμενος  βννεργω  τονς  εν  τγι  Τρφάδι  ένί- 
κηΰεν'  αποθανόντος  δε  Σάμωνος  κατά  την  μάχην, 
την  γυναίκα  αντον  ^άδαν,  μητέρα  των  νεανίΰκων^ 
εις  το  Πόλιον  εξέπεμψε  διά  κηρνκος^  ως  αν  έκεΐ  ΰνν- 
οικηΘειεν  ότω  βούλεταί.  6  δε  κηρνξ  κατά  την  ο  δον 
10  βίαβάμενος  αντην  τ^αχυνεν.  η  δε  το  ^ίφος  εχονύα 
το  τον  ανδρός  αντην  διεχρηΰατο.  αέβϋ'όμενοι  δε  οι 
Κρητες  τον  κηρνκα  κατέλενΟαν^  ^ν%•α  ο  χώρος  ^Αναί- 
δειας ώνομάΰϋ'η.    [Εχο.  άβ  \Ίτί.  6ΐ  νίΐ.  ρ.  442.] 

Έγώ  δε  καΐ  Νικόλαος  λέγει  οτι  ^Οδνΰβενς  λέγεται  16 
.15  παρά  τον  όδνβύενω^  το  μιύώ.     οντω  γαρ  έκληϋ'η  διά 
το  ΰνμβεβηκός^  ως  καΐ  εκ  των  ραψωδιών  εξεΰτι  μα- 
θεΐν.    [δοΐιοΐ.  Ηοπι.  Οάγ58.  Α,  21.] 

Τόρρηβος,   πόλις    Ανδίας^    από    Τορρηβον   τονίΐ 

"Ατνος.      το  έϋ^νικόν   Τορρηβιοι    καΐ    θηλνκόν   Τορ- 

20  ρηβίς.      εν  δ\  τη    Τορρηβιδι  εΰτίν  όρος  Κάριος  κα- 

λεόμενον  κα\  το  ιερόν  τον  Καρίον  εκεί.     Καριος  δ\ 

Αιός   παις   κα\    Τορρηβίας,    ως  Νικόλαος  τετάρτω' 

6ς  πλαξόμενος  περί  τίνα  λίμνην ,    ήτις    άπ     αντον 

Τορρηβία  έκληΰ'η^    φθογγής  Ννμφών  άκονΰας^    ας 

25  καΐ  Μονβας  ΑνδοΙ  καλονύι ,  κα\  μονΰικην  εδιδαχθη 

και  αντός  Ανδονς  εδίδαζε^  καΐ  τά  μέλη  διά  τοντο 

Τορρηβία  εκαλεϊτο.     [δίβρίιβηυδ  Βγζ.] 

Ανκοΰθένη ,  πόλις  Ανδίας '    Ι^άν%Ός  πρώτη  Αν-  18 

διάκων '    ην  καΐ  Ανκοοθένειαν  Νικόλαος  ψηΰιν.     ο 

30  πολίτης  Ανκοΰθενενς ,  ως  Βερενικενς '  παρά  δε  Αν- 

δοΐς  ΑνκοβΟ-ενίτης,  ως  ^ικαιαρχίτης.      [δίβρίι.  Βγζ.] 

"Οτι  Μόξος  6  Ανδός  πολλά  καΐ  καλά  εργαοάμενος 

2* 


20  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

καΐ  τον  Μηλην  της  τυραννίδας  κανελών  τοις  Ανδοΐς 
παρίκελενΰατο  την  δεκάτην  άτεοδονναι,  καϋ'ά  ηνξατο^ 
τοις  ^εονς.  οι  δε  έτίείϋΌντο  ^  καΧ  απαρι%•μουντες  τα 
κτήματα  έξτ^ρονν  την  δεκάτην  απάντων  καΐ  κατε^νον. 
εκ  τούτον  μέγιΰτος  ανχμος  καταλαμβάνει  Ανδίαν^  5 
καΙ.  οί  άνθρωποι  έπΙ  μαντείαν  κατεφενγον.  *πολλάς 
δε  ΰτρατείας  λέγεται  πετΐοιηϋ^αι  οντος  6  ανηρ,  καΐ 
ην  αντον  κλέος  μέγιβτον  εν  Αυδοΐς  επί  τ  ε  ανδρεία 
και  δικαιοαύντι.  ταντα  δε  πράξας  ανϋ-ις  επί  την 
Κράβον  εΟτάλη^  καΐ  πολύν  χρόνον  αντην  πολιορκηΰας  ίο 
ειλε  και  επόρ^ηΰε,  τους  δε  άν&ρώπονς  εις  την  πλη- 
ΰίον  λίμνην  άγαγών  οΙα  άϋ-εονς  επόντωΰεν.  [Εχο.  όβ 
νΪΓΐ.  βΐ  νΐΐ.  ρ.  442—445.] 

19  Νηραβος,  πόλις  Συρίας.    Νικόλαος  τετάρτω.    το 
ε^νικον    Νηράβιος ,    ώς    του    Τόρρηβος    Τορρηβιος.  ΐ5 
[δΙβρΗ.  Βγζ.] 

20  Άΰκάλων^  πόλις  Συρίας  προς  τη  Ιουδαία,  ^αν- 
%Ός  εν  τετάρττι  Αυδιακών  φηαΐν  οτι  Τάνταλος  κα\ 
"Αακαλος  παίδες  ^Τμεναίου '  τον  δε  "Αύκαλον  υπο 
^Ακιαμοϋ  του  Αυδών  βαΰιλέως  αίρεϋ'εντα  βτρατηγον  2ο 
εις  Συρίαν  ϋτρατεϋΰαι,  κάκεΐ  παρϋ-ενου  εραΰ^εις 
πόλιν  κτίβαι^  ην  άφ'  εαυτού  ούτως  ώνόμαβε.  τα  Ι 
αυτά  καΐ  Νικόλαος  έν  τετάρτη  ίΰτορία.    [δίβρίι.  Βγζ.] 

21  "^Όγ^  Σαλμωνεως  %•υγάτηρ  έγένετο^  ήτις  εραα&εΐύα 
του  πατρός  υπ'  αμηχανίας  αυτήν  διειργάβατο ,  πριν  25 
γάμου  κυρηβαι.     ο  πατήρ  δε  αυτή  τιμήν  εταξεν  ανά 
πάν  έτος  πανηγυριν  αγε6%•αι.      [Εχο.    άβ   νίΓΐ.    βΐ  νίΐ. 

ρ.  445.]  Ι 

22  "Οτι  Καμβλίτας  βαΰιλευς  Αυδίας.     τούτον  λέγε- 
ται ούτω  γαΰτρίμαργον  ΰφόδρα  γενεο^αι  ωύτε  και  3ο 
την  αυτού  γυναίκα  επιϋ'ύβαντα  καταφαγεΐν.      αύτος 
γε  μήν^    εαυτόν  δό^ας  υπό  φαρμάκων  βεβλάφ^αι^ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  21 

περιβόητου  τον  πράγματος  γενομένου^  ^ιφος  έχων 
πληϋ^ονΰης  αγοράς  εν  μεΟω  βτάς  είπεν,  'ίϊ  Ζεν^  εί 
μεν  απ  εμαντον  δεδρακα  ταντα  α  δεδρακα^  τίΰαιμι 
εν  εμαυτω  τάς  δίκας '  εί  δε  νπο  φαρμάκων  δίαφϋ^α- 

5  ρείς^  οι  έμε  φαρμάξαντες  πά%Όΐεν.  ταντα  είπε^  καΐ 
ορώντων  πάντων  εαντον  άπεΰφαξεν.  και  οι  μεν 
τούτον  έκερτυμονν  ώς  γαβτρίμαργον ,  οί  δε  ωκτειρον 
ως  φρενοβλαβή  νπο  φαρμάκων,  έδόξαξον  δε  τον 
^ΐάρδανον  ταντα  πεποιηκέναι  δια  το  εχ%•ος.     [Εχε.  άβ 

10  νϊη.  βΐ  νίΐ.  ρ.  445.] 

^Αβκανία^  πόλις  Τρωική.    Νικόλαος  τετάρτγι  ^ΐ6το-  23 
ρία'  "Σκαμάνδριος  Εκτορος  καΐ^ Ανδρομάχης  εκ  τής 
Ίδης  και  τον  ζίαΟκνλείον  και  τής  ^Αύκανίας  καλον- 
μενης^  ην  εκτιΰεν  6  Αίνεζον  Άόκάνιος".  [δΙβρΙι.Βγζ.] 

15         Νικόλαος  δε  6  ζίαμαΰκηνος  εν  τγι  τετάρττ^  των  24 
'ΐβτοριών  λέγει  όντως '  "  Άβράμης  εβαβίλενΰε  ^αμα- 
0κον,  επηλνς  6νν  ΰτρατω  αφιγμένος  εκ  τής  γής  τής 
νπ\ρ  Βαβνλώνος  Χαλδαίων  λεγομένης,     μετ    ον  πο- 
λνν  δε  χρόνον  έξαναΰτάς  καΐ  από  ταντης  τής  χώρας 

20  6νν  τω  Οφετέρω  λαω  εις  την  τότε  μεν  Χαναναίαν 
λεγομενην,  ννν  δε'ΐονδαίαν^  μετωκηΰε^  και  οί  απ* 
εκείνον  πλη&νναντες  ^  περί  ων  εν  ετερω  λόγω  διε^- 
ειμι  τα  ίβτορονμενα.  τον  δε  ^Αβράμον  ^τι  καΐ  ννν 
εν  τή  ^αμαβκηνή  το  όνομα  δο^άξεται^  και  κώμη  απ 

25  αντον  δείκννται  Αβράμον  οί'κηΰις  λεγομένη!  [Ιο- 
δβρίιιΐδ  ΑηΙ.  Ιϋίΐ.  1,  7,  2.] 

Μέμνηται  δ\  τοντον  τον  βαΰιλεως  (^Αδάδον)  καΐ  25 
Νικόλαος  εν  τή  τετάρττ]  των  Ιβτοριών,  λέγοιν  όντως ' 
'  Μετά  δε  ταντα  πολλω  χρόνω  νβτερον  των  εγχωρίων 

30  Γί^,  *Άδαδος  όνομα  ^  πλεΐον  ίβχνβας  ^αμαακον  τε 
καΐ  τής  άλλης  Σνρίας  ε^ω  Φοινίκης  εβαβίλενΰε.  πό- 
λεμον  δε  ε^ενέγκας  προς  ^ανίδην  βαβιλεα  τής  'ΐον- 


22  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ&ΟΕΝΙ 

δαίας  καΐ  τίολλαΐζ  μάχαις  κρίϋ-ξίς,  νΰτάττ}  ττ}  Λαρά 
τον  Ευφράτην^  εν  7}  ηττάτο ,  αριύτοξ  ^δο^εν  είναι 
βαβίλεων  ρώμγί  καΐ  ανδρεία"  προς  τούτοις  δε  καΐ 
ΛερΙ  των  απογόνων  αντοϋ  φηβιν  ώς  μετά  την  εκείνον 
τελεντην  έξεδέχοντο  παρ  αλλήλων  καΐ  την  βαβιλείαν  5 
καΐ  το  ονομα^  λέγων  όντως*  *'  Τελεντηβαντος  ό'  εκεί- 
νον οί  απόγονοι  επί  δέκα  γενεάς  εβαΰίλενον ,  εκά- 
0τον  παρά  τον  πατρός  άμα  ττ}  άρχτ}  και  τοννομα  τοντο 
έκδεχομένον,  ωβπερ  οί  Πτολεμαίοι  εν  Αίγνπτφ.  μέ- 
γιβτον  δε  πάντων  δννηϋ-είς  6  τρίτος^  άναμαχέβαβ^αι  ίο 
βονλομενος  την  τον  προπάτορος  ητταν^  ΰτρατενΰας 
έπι  Ίονδαίονς  επόρ&ηαε  την  ννν  ΣαμαρεΙτιν  καλόν- 
μένηνΓ  ον  διημαρτε  δε  της  άλη^είας'  οντος  γαρ 
εβτιν  Αδαδος  ο  ΰτρατενοάμενος  επι  Σαμάρειαν^  ^Αχά- 
βον  βααιλενοντος  των  ^Ιύραηλιτών.  [Ιοδβρίιυδ  ΑηΙ.  ΐ5 
Ιαά.  7,  5,  2.] 

^6        ^Η  δ\  Πελοπόννησος  τρεις  ^χει  έπωννμίας ,  ώς 
Νικόλαος  6  ζίαμαβκηνός  γράφει  εν  τετάρττι  Ίΰτορία '    ^ί 
"  Μέγιβτον  ονν  των  τότε  ί'βχνον  οί  Πελοπίδαι^  καΐ  η   ^| 
Πελοποννηΰος  εις  αντονς  άφεώρα^  καΐ  αντό  τοννομα  2ο 
εχονσα  απ     εκείνων^  τρεις  ηδη  πρότερον  άλλάξαΰα 
τάς  έπωννμίας.     επί   μεν   γαρ   Άπίον  (Άπιδος    νβΐ 
'Άπεως)  τον  Φορωνέως  έκαλειτο  ^Απίη^  έπΙ  δε  Πε-    ^Λ 
λαβγον  τον  αντόχ%^ονος  Πελαβγία^  επί  δε'Άργον  και    ^* 
αντη  όμωννμως  έκαλειτο  "Αργος^  έπΙ  δε  Πέλοπος  τον  25 
τον  Οίνόμαον  νικήσαντος  Πελοπόννησος  εύχε  τοντο 
το  κνριον  όνομα"      [ΟοηδΙβηΙίη.    Ββ   Ιΐιβιη.   2,   6,   ρ. 
52,  11.] 


27         Οτι  έδόκει  φρονι^σει  το  των  ^Αμν^αονιδών  γένος 
το  παλαιόν  εν  τοις  "Ελληβι  πρωτενειν'   ωσπερ  χαΐ  3ο 
Ησίοδος  φησιν  εν  τούτοις ' 


Ι 


Λ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  23 

^Αλκην  μεν  γαρ  εδωκεν  Ολνμτΐίος  Αέαχίδτ^βί, 
νουν  δ^  Άμν^αονίδαίζ,  πλοντον  δ'  ^ηορ  Άτρείδι^βί. 
[Εχο.  ιΐβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  445.] 

"Οτί  ΑΙγίο^Όξ  Αγαμέμνονα  χτείνας  τον  βα6ίλεα28 

δ  ϋνμβονλτ}  της  γυναικός  Κλυταψνηύτρας  καΐ  τον 
Ορεβτην  τον  του  Αγαμέμνονος  νίον  ^μελλεν  άνελεΐν. 
τούτον  δε  ερρυΰατο  Ταλ&ύβιος  έζαρπάαας  καΐ  εκ- 
θεμένος εις  την  Φωκίδα  παρά  Στροφών,  δεκάτω 
δ^  ετει  εκ  Φωκέων  έλΟ•ών  μετά  Πυλάδου  τον  Στρο- 

10  ψίου ,  ΑΙγίβθον  καΐ  την  μητέρα  κτείνας  των  Μυκη- 
νών έβαΰΐλευΰεν.  έλαυνόμενος  δε  νΛο  των  Αίγί6%Όυ 
φίλων  ^  κατά  δε  τον  πλείβτον  λόγον  υπο  Ερινυών, 
ως  εναγής ,  ϋ^εον  κελεύϋαντος  εις  ^Αθήνας  άφίκετο, 
και  εν  Άρείω  πάγω  κριθείς  άπέφυγεν.     αυτή  η  δίκη 

15  φόνου  τετάρτη  εν  ^Αθήναις  εκρίθη.  [Εχο.  ΕδΟ.  ρ.  76 
Ρβ(1.,  374—^75  ΜαΙΙ.] 

Καρνία,  πόλις  Ιωνίας.  Νικόλαος  δ'.  [δίβρίι.  Βγζ.]  29 
'^Οτι  τον  Αμνκλαΐον  νομον   κατά  τάς  ομολογίας  ^0 
τω  προδότί]  Φιλονόμω  εθελοντές  οι  Ήρακλεΐδαι  άφη- 

20  καν.  6  δε  αίβχυνόμενος  επΙ  τη  προδοαία  ονδαμοϋ 
έφαίνετο.  οι  ίέ  ^Ηρακλευδαι  άναδαύάμενοι  καΐ  τού- 
τον ένέμοντο.  ϋύτερόν  γε  μην  άφικομένω  εκ  Αημνου 
ΰύν  λαω,  οντινα  έπΙ  τη  Ιβη  καΐ  ομοία  {ουνεπηγετο), 
πάλιν  άπέδοΰαν.    καΐ  ος  τοις  ηκουβι  διελών  την  γην 

2δ  ωκει  άμα  αύτοΐς  βαβιλεύων  Αμυκλών.  [Εχο.  (Ιβ  νίΓΐ. 
βΐ  νίΐ.  ρ.  445.] 

Θόρναξ,  ορός  της  λακωνικής.   Νικόλαος  τετάρτη.31 
[δίβρίι.  Βγζ.] 

Οτι  Τημενος  υπο  των  εαυτού  παίδων  απέθανε  δι  32 
30  αίτίαν  τοιάνδε.    ήσαν  αύτω  τέτταρες  υίεΐς,  Κίββος  και 
Φάλκης  καΐ  Κερύνης  καΐ  Άγαιος,  θυγάτηρ  δε  τυυνομα 
Τρνηθώ,  ηντινα  έδωκε  γυναίκα  ^ηιφοντη  τω  ^Αντι- 


24  Ν100Ι.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

μάχου  χον  Θραΰνάνορος  τον  Κτηΰίτντίον  τον  Ηρα- 
κλέους, βτεργων  ονν  ταντην  καΐ  τον  γαμβρον  πολν 
μάλλον  η  τους  υίεις  καΐ  εις  άπαντα  χρώμενος  διετέ- 
λει,  επΙ  τούτω  οι  νεανιύκοι  βαρέως  φέροντες  ε^ην- 
ρον  κακονργονς  άνϋ-ρώτΐονς^  ονς  επΙ  μίϋϋ^ω  έπειθαν  5 
τον  Τημενον  άνελεΐν.  ^Αγαΐος  δε  ο  νεώτατος  ον  με- 
τείχε τον  βονλενματος.  καΐ  ου  μεν  τον  άνϋ^ρωπον 
λονόμενον  παρά  τον  ποταμον  εν  ερημιά  επιπεύόντες 
και  κατατρώοαντες  εκποδών  εγενοντο,  ετι  ξΓοντα  νπο 
%ορνβον  λιπόντες.  ο  δε  κομια^είς  εις  το  ύτράτενμα  ίο 
άγνοών  τονς  φονεας  ΰ^νηΰκει,  την  άρχην  'Τρνηϋ^οΐ 
καΐ  ^άηιφόνττι  καταλιπών  κα\  τα  λόγια  φραΰας  απερ 
Ύΐδει  τον  πολέμον  περί.  μετά  ταϋτα  δε  ζητουμένου 
του  φόνου  το  ΰνμπαν  έγνωύ^η  οτι  υπό  των  περί 
ΚΙαβον  εβουλεύϋ-η ,  καΐ  οι  μεν  διά  την  Τημενου  επι-  ΐ5 
ύκίαβιν  ε^εώΰ^ηβαν  εκ  της  άρχης^  ^ηιφόντης  δε  καΐ 
'Τρνη^ω  έβαύίλευον  διά  τε  ταύτα  καΐ  οτι  τα  λογία 
'τ^δεΰαν^  έν  οίς  της  καΟ^όίϊϋΐ;  η  έλπις  ην.  οΐ'  γε  μην 
παίδες  ^^αρνοι  ηΰαν  τον  φόνον  κονκ  άρα  εμελλον 
της  άρχης  πέρι  άτρεμηοειν.  τούντεύ&εν  ^ηιφόντης  20 
πρώτον  μεν  υποπεμ-φας  πρέύβεις  κρύφα  Τροιξηνίους 
καΐ  ^Αΰιναίους  κα\  Ερμιονεΐς  καΐ  πάντας  οΰοι  τηδε 
^ρύοπες  ωκουν  αφίβτηύι  των  ^Αργείων  έ^ελοντάς 
καΐ  αυτούς,  μη  τω  χρόνω  ομού  κείνοις  υπό  Δωριέων 
έξαναβταΐεν.  [Εχε.  Εδο'.  ρ.  76—78  Ρβά.,  376  Μΰΐΐ.]  25 
33  "Οτι  Κρεβφόντης  πάντων  έβαύίλευε  των  Σπαρ- 
τιατών" 6ς  επειδή  διένειμε  την  γην  εις  πέντε,  με- 
τεμέληΰε  ά'  αύτω  ί|  ί'ϋου  διελόντι,  εις  ο  βυνετελουν 
οί  λοιποί.  ταύτα  δε  μεταβουλευΰάμενος  κινεΐν  τα 
πράγματα  έπειράτο ,  εκ  μεν  του  ευπρεπούς  λέγων  30 
απερ  καΐ  οί  έν  Αακεδαίμονι,  ότι  ού  δίκαιον  εΐη  των 
Ι'ΰων  μετέχειν  τους  έγχωρίους  τοις  ^ωριεύΰι.    βυν- 


ι 
Ι 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  25 

εβη  δ^  αντω  τίρος  τ  εκείνους  δκχβεβληΰϋ'αί  καΐ 
Λρος  τονξ  ζίωριεας,  οι  καΐ  τότε  αυτόν  ηχΰ^οντο  ττ] 
βία,  ουκ  άνεχόμενοι  το  ίΰόμοιρον,  καΐ  πάλαι  δ'  αντω 
προ0εκεκρουκεθαν  ανεν  υφών  βνμβαίνοντι  τοις  έγ- 

5  χωρίοίς  καΐ  μετά  ταύτα  των  ί'βων  αυτοΐς  μεταδιδόντι ' 
πάντων  δε  μάλίΰτα  νφεωρώντο  την  μετακόΰμηβιν 
των  τότε  κα&εατωτων,  προ  ης  άμεινον  ηγηΰαντο 
είναι  άνελόντες  αντον  κατά  χώραν  άτρεμεΐν.  καΐ 
εποίηβαν  ταντα,  και  Κρεβφόντην  μεν  δι    επιβονλής 

10  άπεκτειναν,  ταχν  δε  καΐ  τονς  νίεις  ηϋ'ελον,  ονς  ποτέ 
6  μητροπάτωρ  άμα  τη  ϋ-νγατρί  κνονβη  ^νειν  μέλλων 
ζ/ίΐ  Ακραίω  εις  Τραπεζούντα  μετεπέμ^ατο '  καΐ  παρ 
αύτω  ετεκεν  η  Ο^υγάτηρ  ΑΙπυτον  τον  τρίτον,    ετεχνά- 
ΰαντο  ονν  οι  φονεΐς  άφικόμενοι  παρά  ΚνιΙ^ελον  ως 

15  αν  παραλαβόντες  τους  Κρεΰφόντον  παΐδας  άνελοιεν, 
λέγοντες  ότι  6  πατήρ  αντονς  εις  Μεββηνην  μέτειβιν 
ιερά  ^νειν  μέλλων  ενκταΐα.  ο  δ\  Κνφελος  τονς  μεν 
δυο  εΐ^έπεμ'φε  βύν  αντοΓ^  έξ,απατη^είς ,  ους  εκείνοι 
κατά  την  οδόν  άπέκτειναν,  τον  δε  τρίτον  άτε  νεογενη 

20  ονκ  έδωκε,  φηΰας  εν  απαργάνοις  είναι '  καΐ  οι»τθ5  μεν 
παρά  τω  μητροπάτορι  έτρέφετο. 

"Οτι  Αΐπυτος  ο  νιος  Κρεΰφόντον  επεβονλεν0•η34: 
παρά  των  εμπρηβάντων  την  αντον  οίκίαν,  και  της 
25  έπιβονλής  ανώτερος  γέγονεν.  αν&ις  δε  πάλιν  έπε- 
βονλενετο  νπό  τον  δημον  καΐ  αντος  καΐ  οι  απόγονοι, 
καΐ  ον  διέλιπον  άλληλοις  διαΰταΰιάξοντες,  άχρι  ότον 
νπο  Λακεδαιμονίων  ηνδραποδίΰϋ^ηΰαν.  [Εχε.  ΕδΟ. 
ρ.  78—80  Ρβ(1.,  376—378  Μϋΐΐ.] 

30         Μεβόλα,  πόλις  Μεΰβηνης,  μία  των  πέντε.    Νι-3δ 
χολαος  τετάρτω. 


26  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

(Τάμεια,  πόλυς  Με66ηνηζ,  των  πέντε  μία.) 
Νηρίς,  πόλΐζ  Μεΰύηνης.    Νικόλαος  τετάρτω. 
[&1βρ1ι.  βγζ.] 

36  Ότι  Φείδων  κατά  φιλίαν  ότααιάξονΰι  Κοριν^-ίοις 
βοηΟ'ών  ετίΐ&έΰεως  εκ  των  εταίρων  γενομένης  απέ-  5 
9'ανεν. 

37  "Οτι  Κορίν&ω^  ε|  οι»  Κόρινθος  η  πόλις,  νπο  των 
εγχωρίων  εξ  επίβουλης  βφαγέντι  Σίβνφος  αμυνών 
τους  τε  αυτόχειρας  ετιμωρηΰατο  καΐ  άντΙ  τούτου  βα- 
ύιλεύς  γίγνεται.    [Εχο.  Εδο.  ρ.  80  Ρβά.,  378  Μΰΐΐ.]     ^ο 

38  ^Αρκαδία"  έκαλεΐτο  δ\  Πελαβγία^  ως  Νικόλαος 
πέμπττ}.    [8ΐβρ1ι.  Βγζ.] 

39  'Οτι  Αυκάων  ο  Πελαβγοΰ  υιός ,  βαΰιλεύς  Άρκά- 
δων^  έφύλαττε  τα  του  πατρός  είβηγηματα  εν  δικαιο- 
αύντ].     άποβτηύαι  δε  βουλόμενος  καΐ  αύτος  της  άδι-  ΐ5 
κίας  τους  αρχόμενους^  εφη  τον  ^ία  εκάΰτοτε  φοιτάν 
παρ^  αυτόν  ανδρΐ  ξένω  ομοιούμενον  εις  Βπο'ψιν  των 
δικαίων  τ  ε  καΐ  αδίκων,     κα^'  Λοθ',   ώς  αυτός  ^φη^ 
μέλλων   υποδέχεβ%'αι   τον  0•εον    ^υΰίαν    έπιτελεΐν. 
των  δε  υιών  αύτοϋ  πεντήκοντα ,  ώς  φαΰιν ,  όντων  20 
εκ  πολλών  γυναικών^  βονλόμενοι  γνώναι  οί  τγι  %'υαία 
παρόντες  ει  τω  όντι  ^εόν  μέλλουσι  ξενοδοκεΐν  ^  ^ύ- 
ύαντές  τίνα  παΐδα  εγκατέμιξαν  τοις  του  ίερείου  κρέα- 
αιν,  ώς  ου  λησοντες^  εί'περ  όντως  ^εός  §πειύιν.    υπό 
δε  του  δαιμονίου  χειμώνων  μεγάλων  καΐ  κεραυνών  25 
ραγέντων,  φαΰΐ  τους  αύτόχειρας  απαντάς  του  παιδός 
άπολέαΟ^αι.     [Εχο.  (1β  νίΓΐ.  ρ.  445—446.] 

40  Βωταχίδαι  τόπος  Αρκαδίας^  από  Βωτάχου.  Νι- 
κόλαος ε' '  ^^Ιοκρίτου  δε  του  Αυκούργου  Βώταχος^ 
αφ'  ου  ο  τόπος  Βωταχίδαι  εν  τγι  Τεγέα  έκληϋ•η.  3ο 

Παρώρεια,    πόλις  Αρκαδίας,      λέγεται    δε   καΐ 


Ι 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  27 

Παρωραία,     οι  τίολίται  Παρωρεΐς.    Νίχόλαοξ  δε  Πα- 
ρωρεάτας  φηΰίν.     [δίβρίι.  Βγζ.]| 

Μεΰημβρία^  πόλίς  Ποντική.  Νικόλαος  τίέμτίχωΛ^ 
εκλήθη  άπο  Μελύον.  βρίαν  γαρ  την  Λολιν  φαβί 
5  Θράκες,  ώς  ονν  Σηλνμβρία  η  τον  Σηλνος  τίόλις^ 
Πολτνμβρία  ή  Πόλτνος^  οντω  Μελύημβρία  η  Μελΰον 
πόλις,  καΐ  δίά  το  ενφωνότερον  λέγεται,  Μεύημβρία. 
[δΙβρΗ.  Βγζ.] 

Χρνβότΐολι,ς  εΛίνειον  αρχαΐον  έΰτι,ν,  ο  κείται  μεν  42 
10  εν  άρχ'^  τον  Βοαπόρον ,  μεμνηνται  δε  ίίίυτου  πολλοί 
των  τίαλαιών  ύνγγραφεων  καΐ  Στράβων  τε  καΐ  ο 
Ααμαβκκινός  Νικόλαος  καΐ  ο  εν  λόγοις  δε  ϋ-ανμαατος 
Ξενοφών  εν  τε  τ'η  εκττ]  της  Κνρον  άναβάβεως  καΐ  εν 
ττ}  πρωττ]  των  Ελληνικών.  [δοοΓβΙβδ  ΗίδΙ.  βοοίβδ.  VII,  25.] 
15  Σίφνος,  περί  την  Κρήτην  νήβος  άπο  Σίφνον43 
τον  Σοννίον,  ώς  Νικόλαος  πέμπτω.  εκαλειτο  δε 
πρότερον  Μερόπη. 

Σκύρος  νηύος ,  περί  ης  Νικόλαος  εν  πεμπτω '  44 
"  Σκνρον  δε  το  μεν  παλαιόν  ωκονν  Πελαΰγοι  τε  καΐ 
20  Κάρες.** 

*  Αμοργός,  νηύος  μία  των  Κυκλάδων ,  ^χονΰα  πό-  4δ 
λεις  τρεΐς^  ^Αρκεύινην,  Μινωαν,  Αίγιαλην.     εκαλειτο 
δ\  και  Πάγκαλη  καΧ  Ψνχία . . .  Νικόλαος  δ*  Άμοργίτην 
αντόν  [οίνβΓϊΐ]  καλεί.     [δΙβρΗ.  Βγζ.] 
2δ         *Αγαμήδη,  τόπος  περί  Πνρραν  της  Αεύβον  «^046 
*Αγαμήδης  της  Μάκαρος    της   καΐ  Πνρρας   επίκλην. 
^ΰτι  καΐ  κρήνη  Αγαμήδη,  ώς  Νικόλαος  ε  . 

'Τπερδε^ιον,  χωρίον  Αεΰβον,  εν  ω  Ζενς'Τπερ-4'ΐ 
δεξιός  καΐ  'Τπερδεξία  ^Α^ηνά.    '^Τπερδεξιος  το  έκνι- 
ζα κόν.     Νικόλαος  δε  πληϋ'νντικώς  'Τπερδεξίονς  φηύίν. 
[δΙβρΙι.  Βγζ.] 

"Οτι  Σαδνάττεω  τον  Ανδών  βαβιλεως  παίδες  δί-  48 


28  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΓΑΜΑ80ΕΝΙ 

δνμοί^  Κάδνς  καΙ"^ρδνς'  τούτοις  κατέλιπε  την  αρ- 
χην,  καΐ  ομον  εβαΰίλενον  αμφότεροι  ΰτεργοντες  αλ- 
λήλους καΐ  αντοί  νηο  του  πλήθους  βτεργόμενοι.  καί 
τίως  η  του  Κάδυος  γυνη^  /ίαμαννώ  λεγομένη^  υτίό 
τίνος  άνεφίοϋ  του  ανδρός ,  Στίερμου  όνομα ,  μοιχευ-  5 
ϋ^εΐύα^  6υν  έκείνω  ϋ^άνατον  εβουλεύετο  τω  άνδρί' 
δοϋόα  δε  αυτω  φάρμακον  έκτεινε  μεν  ου,  είς  νόβον 
ά'  ενεβαλεν.  &εραπευϋ•εΙς  δ^  νπό  ιατρού  ο  Κάδυς 
ραον  εύχεν.  εκ  τούτου  τον  ίατρόν  άνελεΐν  βουλομενη 
η  γννη  φάρμακα  μεν  αυτω  ουκ  έκρινε  διδόναι  δια  ίο 
την  τεχνην,  βόχ^ρον  ά'  εν  τγι  οικία  όρύ^αΰα  και  έηι- 
πολης  αυτόν  αδηλον  Λοιηβαΰα,  κλίνην  κα%ύπερ%'εν 
εβτρωβεν  και  αλλάς  έφεσης,  καλεβαΰα  ί'  αυτόν  έπΙ 
δεΐπνον^  έλϋ-όντα  κατεκλινεν  ϊναπερ  ο  βό%'ρος  ην. 
οίχομένου  δε  κάτω^  έπαμηβαμένη  την  γην  αδηλον  ^^ 
εποίηβεν. 

Μετ  ου  πολύ  δε  και  6  Κάδυς  άπε^ανεν'  αύτη 
δε  βύν  τω  μοιχω  πρώτον  μεν  έξελαύνει  τον  εκείνου 
άδελφόν'Άρδυν  ^  πολλούς  Αυδών  χρημαΰι  ^εραπεύ- 
6α6α,  έπειτα  ουνωκηβεν  αυτω  κα\  βααιλέα  άπεδειξεν.  2ο 
ό  άδ  Αρδυς  εξαπιναίως  φυγών  ομού  γυναικί  τε  καΐ 
%υγατρί^  ούτω  ΰφόδρα  έπενητευβεν  ώβτε  εν  ΚύμΎΐ 
άμαξοπηγών  διεξη^  ύύτερον  δε  πανδοκεύων.  φαόι 
δ^  αυτόν  τους  έγκαταγομενους  Αυδών  φιλανΰ'ρω- 
πευόμενον  φίλους  πάντας  άποπέμπεύ%^αι.  τω  δε^^ 
μοιχω  Σπέρμη  ούκ  ηρκεύε  ταύτα  δράβαντι,  άλλα  καΐ 
είς  Κύμην  πέμ-φας  τινά  ληβτην,  Κέρ3ην  όνομα,  χτεΐ- 
ναι  τον  άνδρα  παρεκελεύετο.  6  δε  ύπεύτη  τό  ^ργον 
επί  τω  γημαι  τού  Σπερμου  την  θυγατέρα  και  χιλίους 
στατηρας  λαβείν  δωρεάν. 

Άφικόμενος  δ^  6  Κερΰης  είς  Κύμην  κατηγετο  έν 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  29 

τω  "Άρδνοξ  τΐανδοκεύω '  6  δε  αυτόν  ομοίως  ε&ερά- 
πενε,  καΐ  τοις  τε  άλλοις  ηρεΰκετο  Κερβης  καΐ  δη  καΐ 
την  θυγατέρα  αντον  διακονονβαν  ηγάΰϋ^η '  και  πως 
αυτόν  εις  γάμον  αιτείται  την  κόρην  έπΙ  τω  τα  μέγι- 
5  ΰτα  υτί  αύτοϋ  ευ  τίείύεοΟ'αι.  ο  δ  άλλως  ουκ  αν 
διδους  δια  την  φαυλότητα  τάν^ρωπου^  ε%  ευγένεια 
μέγα  φρονών^  όμως  δια  την  ύπόΰχεΰιν  δώύειν  ωμο~ 
λόγηύεν.  ως  δε  ταύτα  ΰυνέ^εντο,  πάύαν  αύτω  κα- 
τεΐπεν  6  Κέρΰης  την  άληϋ'ειαν  οτι  ηκοι  ανατίειϋ^είς 
10  υπο  Σπέρμου  έτΐΐ  τω  γάμω  της  εκείνου  %^υγατρ6ς 
ανελείν  τ6ν*Άρδυν^  έτοιμος  δε  νυν  είναι  την  Σπέρ- 
μου κεφαλήν  κομίύας  επΙ  τούτοις  την  'Άρδυος  γήμαι 
θυγατέρα,  ως  δε  ύυνεπηνεΰεν ,  έκέλευαεν  αύτον 
άποκείρα6%'αι  τέως  κομώντα,  καταΰκευάαας  δε  ξυλίνην 
15  κεφαλήν  έοικυΐαν  τγι  'Άρδυος ,  καΐ  τάς  κόμας  αυτγι 
προβπλάβας^  ϊετο  εις  Αυδίαν.  αφικόμενος  δε  τω 
Σπέρμτ}  πυν&ανομένω  περί  ών  αυτόν  επεμψεν  εφη, 
πάντα  διαπέπρακται  ^  κατα%^ε\ς  πρότερον  την  κε- 
φαλήν εν  οίκίβκω.  κελεύύαντος  δε  του  Σπέρμου 
20  δεύ,αι  την  κεφαλήν  ην  έκόμΐϋεν^  εφη  ατοπτον  είναι 
πολλών  ορώντων  δεικνύναι^  αλλά  παρελϋ-οντα  αύτον 
εΙς  το  οίκημα  έκέλευβεν  οράν  μόνον  μετά  μόνου,  καΐ 
6ς  έπείβϋ'η^  κα\  δείξαντος  αύτω  χαμαΐ  κειμένην^  έπε- 
κυπτεν  ώς  καταμά^οι'  έν  τωδε  ξίφει  αύτον  παίύας 
25  κατέβαλε^  καΐ  την  κεφαλήν  άποτεμών  διεξέπεΰε  διά 
της  ϋ^ύρας  καΐ  έ|ω  προς  τόν'Άρδυν  ηπείγετο.  οι  δε 
προς  ταΐς  ϋ^ύραις  ΑυδοΙ  τέως  μεν  είύελϋ-οντος  του 
Σπέρμου  προΰέμενον'  ως  δ^  ούκ  έ^ηει  πολλού  χρόνου 
διαγενομένου,  είβελϋ-όντες  όρώύι  χαμαΐ  νεκρον  κείμε- 
νο νον,  κεφαλήν  ούκ  έ'χοντα.  γνόντες  δη  το  γεγονός 
ηΰυχίαν  ήγον,  έπιχαίροντες  αύτω'  ην  γάρ  δη  κάκι- 
βτος  και  άλλως  βασιλεύοντος  αύτοϋ  ηύχμηΰεν  η  γη. 


30  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

Σπερμης  μεν  όντως  έ'νελεντηΰε  βαΰιλεναας  ^τη  δνο' 
εν  δε  τοις  βαβιλείοις  ονκ  αναγράφεται. 

Κερύης   δε  φενγων  εις  τι   καπηλεΐον   άφίκετο' 
έγκαταχϋ'είς  δε^  ατε  περιχαρής  τω  εργω^  εις  με^ην 
ωρμηΰε^  καΐ  τω  κατΐήλω  πάντα  διηγήΰατο  καΐ  την  5 
κεφαλήν  έδειξε  τήν  Σπέρμον.      6    δε   ΰνμφρονήαας 
οτι  εκ  τοντων  Αρδνς  βαΰιλενύει^  τον  Κερΰην  με^ν- 
ΰας  πολλω  οϊνω  απεκτεινε ,  καΐ  τήν  κεφαλήν  αυτόν 
τε  καΐ  τον  Στίερμον  λαβών  εις  Κνμην  ηλ^ε  παρά  τον 
Αρδνν.     εν  φροντίδι  δ^  αντω  όντι  περί  τοντων  ^λε-  ίο 
ξεν   οτι   άγα^ά  μεγιΰτα  ηκοι  κομίζων.      6  δ*   είπε^ 
Σπερμον  αρα  τεΌ^νηκεναι  και  Κέρβην  ονκ   εβεύϋ'αί 
μοι  γαμβρόν;  έμοί  γαρ  ταντα  μέγιβτά  έύτιν.      απο- 
κρίνεται Θνεβαός^  τοντο  γαρ  ήν  όνομα  τω  καπήλω, 
Αλλ    αντά  δη  ταντα  φέρω '  καΐ  άμα  δείκννΰιν  άμ-  ΐ5 
φοτερας  τάς  κεφάλας.     6  δε  ηΰ^είς  εκελενεν  αίτεΐν 
αντον  ο^τι  %'ελοι  άντι  τοντων.     Θνεβΰος  δ^  εΐπεν, 
Οντι  6ε  οντε  τήν  θυγατέρα  οντε  χρνΰον  αιτώ,  αλλά 
μοι  το  καπηλεΐον  τονμον  άτελ\ς  εχειν  δος,  όταν  βα- 
ύιλενς  γένι],    καΐ  ο^  εδωκεν  αντω.    καΐ  Θνεΰϋος  ανά  2ί 
χρονον  εκ  τον  καπηλενειν  έπλοντηβε ,  καΐ  άπο  τοντον 
άγοράν  πληΰίον  αντον  καΐ  Έρμαΐον  ειβατο^  Θνεββον 
λεγομενον.    ΑνδοΙ  δε  Άρδνν  έπΙ  βαύιλείαν  καλονβιν 
αγγέλονς  τε  άλλονς  πέμ-φαντος  καΐ  των  Ηρακλείδων 
τινας.     κατελ^ών  δε  6  *Άρδνς  έβαύίλενβε  μετά  ^Ακί-  25 
μιον  πάντων  άριΰτα^    και  βφόδρα  γίγνεται  ΛνδοΙς 
κατα^νμιος   και   φιλοδίκαιος.     6ννηρίϋ•μη6ε  δε  και 
τον  Ανδιον   ύτρατον   6  "Αρδνς '    ήν   δ^    ιππότης   ο 
πλεΐβτος^  και  ηνρεν^  ως  φαΰι^  τρεις  μνριάδας  ιπ- 
πέων. 

"Αρδνΐ   δε   γηράΰκοντι   ήδη   προΰφιλεΰτατος   ήν 
^άακνλος  Γνγεω  γένος  Μερμνάδης.     οντος  άπαβαν 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  31 

ώς  ειπείν  την  Ανδών  αρχήν  δια  χειρός  εϊχε.  δείβας 
ονν  Σαδνάττης  ο  'Άρδνος  μη  τον  πατρός  τελεντηβαν- 
τος  εκείνος  πάν^'  νφ'  έαυτώ  ποίηβαιτο,  άποκτείνει 
κρνφα  τον  ^άβκνλον.  η  δ  εκείνον  γννη  κνονβα 
5  ^φνγεν  εις  Φρνγίαν^  ο^εν  καΐ  ην^  δείβαβα  τονς 
φονεας  τον  ανδρός,  ως  δε  ταντα  ηΰ^ετο  6  Άρδνς, 
βφόδρα  ηχ^ε6ϋ•η,  και  Ανδονς  εκάλεύεν  εις  εκκλη- 
ΰίαν'  καΐ  αντος  εΙς  τοντονς  κομιΰϋ'είς^  δεμνιοπετης 
γαρ  ην  νπο  γηρως ,  κατηγορεί  των  αιτίων,  ονδεν 
10  είδώς  οϊτινες  ηύαν,  και  Ανδονς  παρεκάλει  ξητεΐν 
τον  ^αβκνλον  φόνον,  έπηράτό  τε  μνρία  το?5  φονενβι 
και  τέλος  άνεΐπεν  ε^εΐναι  τω  χρηξοντι  κτείνειν 
αυτονς ,  εέ  άνενροι.  Άρδνς  μεν  ονν  βαΰιλενΰας 
εβδομηκοντα  ετη  ^νηβκει. 

15  ΕπΙ  Μηλεω   δε   βαβιλενααντος  Ανδών  ΰφόδρα 

έλίμηνε  Ανδία  ,  και  οί  ανϋ'ρωποι  έπΙ  μαντείας 
ετράποντο.  τοις  δ'  εβημαινε  το  δαιμόνιου  δίκας 
πραττεΰ^αι  τον  ^αΰκνλον  φόνον  παρά  των  βαβι- 
λέων.     ταντα  άκονβας  παρά  των  χρηύμολόγων ,   καΐ 

20  οτι  δει  φενγοντα  έπΙ  τρία  ετη  καϋ'ηραΰϋ'αι  τον 
φόνον,  ^φνγεν  ε^ελονύίως  εις  Βαβνλώνα.  επεμφε 
δε  και  εις  Φρνγίαν  παρά  τον  ^αΰκνλον  παΐδα, 
^άΰκνλον  καΐ  αντον  όνομα,  όντινα  η  μητηρ  εν  γαΰτρί 
εχονΰα  εφνγε,  κελενων  εις  Σάρδεις  άφικνεϊβ^αι  καΐ 

25  δίκας  δέχεβ^αι  τον  πατρωον  φόνον  παρ  αντών, 
οντω  γάρ  ε^εΰπιξον  οι  μάντεις.  6  δε  ονκ  έπείβϋ^η, 
λέγων  μη  έορακεναι  τον  πατερα'  κνεΐβϋ^αι  γάρ  ^τι 
ότε  άντιρητο'  ονκονν  προβηκειν  αντω  ταντα  πολν- 
πραγμονεΐν.  Μήλης  δε  φενγων  ^ην  αρχήν  επίύτενβε 

30  Σαδνάττη  τω  Κάδνος,  γένος  όντι  το  άνέκα%•εν  άπό 
Τνλωνος,  όΰτις  φενγοντα  επετρόπενΰε  καΐ  κατιόντα 


£Χ  Βαβνλώνος  έδΒ^ατο  μετά  τρία  ^τη  και  την  βαύι- 
λείαν  οι  άπεδωκε  πιΰτώς. 

Βαΰίλενοντος  δε  Μνρβον  ζίάΰκνλοζ  6  ζΐαΰκνλον 
τον  ύφαγεντος  ντίο  Σαδνάττεω ,  μη  την  επιβουλην 
εις  εαυτόν  ετίΐβπάΰηται  υπο  των  Ηρακλείδων  φοβη-  5 
ϋ-είς^  εκ  Φρυγίας  φεύγων  ωχετο  εις  Συρους  τους  εν 
τω  Πόντω  νπερ  Σινώπης  οίκοΰντας '  έκεϊ  δ\  κατα- 
μείνας  γυναίκα  των  εγχωρίων  εγημε  Σνραν  ^  £ξ  ης 
αύτω  γίγνεται  Γυγης. 

"Οτι  Σαδυάττης  6  εΰχατος  βαύιλευς  Λυδών  κατ-  ίο 
ελύ^η  τροΛω  τοιουτω.  ην  τις  εν  Σάρδεΰι  ^αοκνλον 
^εΐος  του  εις  Πόντον  άποχωρηΰαντος^  'Άρδνς  ονομα^ 
Γνγεω  καΐς'  ούτος  Σαδνάτττ]  τω  βαύιλεΐ  ένετυχεν 
άχ^όμενος  ατεκνία  δούναι  οί  μεταπεμίΡαμενω  ζ/α- 
ΰκυλον  εκ  του  Πόντου  ^εβ&αι  παιδα ,  ως  μη  έρημος  ΐ5 
αυτοΐς  6  οίκος  γένοιτο ,  αυτοϋ  μεν  οντος  απαιδος, 
εκείνων  δε  οίχομενων'  £;π£ΐκ£5  ά^  ηδη  είναι  βπένδε- 
ύ^αι  τοΓ^  /ίαΰκυλίοις '  καΐ  γαρ  τους  του  βαΰιλέως 
τΐροπάτορας  εφη  καλείν  αυτούς  εις  Αυδίαν  από  της 
φυγής,  ταϋτα  δεομένω  τω  'Αρδυΐ  δίδωύιν  6  βαβι-  20 
λεύς^  καΐ  6ς  έπΙ  ^άβκυλον  πέμφας  εις  Αυδίαν  αυτόν 
έκάλει.  6  ^£  φιλοχωρών  ονχ  υπηκουβε  ^  τον  μεντοι 
παΐδα  Γνγην  ^πεμφε^  περί  όκτωκαίδεκα  ^τη  γεγο- 
νότα, τούτον  έλϋ•όντα  δέχεται  6  Αρδνς  και  παΐδα 
άπέδει^εν.  ην  δε  ο  Γύγης  κάλλει  τε  και  μεγέϋ•ει  25 
διαφέρων,  τά  τε  πολέμια  γενναίος  και  των  ηλίκων 
μακρω  τά  πάντα  άριβτος,  ίππων  τε  καΐ  οπλών  χρή- 
0ΐν  ηΰκει.  καί  τις  ύπερ  αυτοϋ  λόγος  έφοίτηβε  προς 
βαΰιλέα  οίος  εί'η  κατά  τ  ε  έργα  και  ίδέαν,  είτε  και 
όντως  έπαινοϋντος  του  λέγοντος  είτε  κα\  υπο  φθο-  3ο 
νου,  ως  αν  αυτω  κακόν  τι  γένοιτο,  βαβιλεύς  δε 
ηβ^εις   μετεπέμψατο   τον    Γύγην,    καΐ    %'εαΰάμενος 


Ι 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  33 

ηγάβΰ-η  τό  τε  είδος  καΐ  το  μέγεθος»  έκελενβε  τε  μετά 
των  δορυφόρων  είναι,  ολίγου  δ\  χρόνου  καΐ  αντός, 
ωζ  φαβίν,  ύποτοτΐηΰας  το  γενναϊον  του  νεανίόκον, 
εκ  μεν  του  φανερού  δίαφ&είρειν  αυτόν  ουκ  εβουλετο, 

5  μηδεμίάς  υτνουΰης  αιτίας  ,  ετερω  μεντον  τρόπω^ 
Ίίόνους  τίροβτάττων  χαλεπούς  τε  καΐ  μεγάλους,  έηί 
τε  κάπρους  καΐ  άλλα  ϋ^ηρία  βτελλων.  άπαντα  δε 
Γυγης  ρωμτ^  κατείργάξετο  '  κάπειτα  υπ^  αυτών 
τούτων    μεταβαλών  6  Σαδυάττης    εβτεργεν    αυτόν, 

10  %αυμα%ων  τό  δραΰτηριον,  και  της  προβϋ'εν  υποψίας 
λη^ας  γην  αύτω  πολλην  ένεχείριβεν'  εν  ω  αρίβτα 
επραξεν  6  Γύγης.  έπεί  δε  αυτόν  ύφόδρα  εοτεργε 
καΐ  πάντων  μάλιΰτα  προυτιμα,  πολλοί  δη  δια  φϋ-όνον 
ηχϋ•οντό  ου  καΐ  εμεμφοντο  τω  βαΰιλεΐ,    ών  καΐ  Λί%ος 

ΐδ  του  Τυλωνείου  γένους,  ούτος  τόν  Σαδυάττην  Ύΐτιάτο 
ότι  τόν  Γύγην  εχΟ'ρόν  πατρωον  όντα  μεγάλως  άΰπα- 
ζεται  και  πάντων  ηγεμόνα  αποδείξει,  ο  δ  ον  προΰ- 
εΐχε  τόν  νουν,  άλλ'  υπό  φϋ'όνου  ωετο  ταύτα  λέγειν. 
επεΙ  δε  ΛολΑάκ^5  ταύτα  λέγων  6  Αίξος  ουκ  έπειθε, 

20  μαίνεβϋ'αι  προΰποιηΟ'εΙς  δια  τού  Σάρδεων  άβτεως 
φοιτών  έβόα  ότι  Σαδυάττην  τόν  βαβιλέα  κτείνειν 
μέλλοι  Γύγης  6  ^αβκύλου.  εκ  τούτων  γαμεΐν 
έμελλε  Σαδυάττης  την  Άρνωύΰοΰ  θυγατέρα  όνομα 
Τουδώ  τού  Μυΰών  βαΰιλέως,  όΰτις  πόλιν  Αρδυνιον 

25  εκτιβεν  εν  Θηβης  πεδίω.  έπεΙ  δε  καιρός  ην  μετιεναι 
την  γυναίκα,  άρμα  ξεύ'ξας  καΐ  Γύγην  έπιβιβάΰας 
επ'  αυτό  εξέπεμψε  παρά  τόν  πενϋ'ερόν,  ως  αν 
κομίβειε  την  νύμφην.  φαβί  δε  τέρας  αύτοΐς  τοιόνδε 
Ουνενεχ&ηναι  '     αετούς    δύο    υπερμεγέθεις  ,     ηνίκ 

30  εμελλεν  έξορμάν,  έφίζεΰθαι  επί  τόν  ϋ^άλαμον  ένθα 
ην,  τους  δε  μάντεις  ειπείν  ότι  δυοΐν  βαβιλέων  η 
παις  γυνή  εύοιτο  εν  τη  πρώτη  νυκτί.      μετ    ου  πολύ 

ΗΙ3Τ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  3 


34  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  υΑΜΑ80ΕΝΙ 

^£  Γνγης  παρην,  καΐ  τον  Λατρος  δόντος  την  ννμφην 
άτΐεκόμίξεν'  οχονμενος  δ'  ετά  τον  άρματος 6  Γνγης  εις 
έρωτα  ένετΐεΰε,  καΐ  καρτερεΐν  ον    δννάμενος    έτίει- 
ράτο   αντην  και   τι   καΐ   ττροΰεφιλοφρονειτο.      η   δε 
μάλα    καρτερώς    αναινομενη    έ^ετίίκραίνετό   τ  ε     και  5     , 
ηπειλει  αντώ  πολλά  και  δεινά,    ως  δε  άφίκετο  τΐαρά  '^Λ 
τον  βαΰιλεα,    πάντ    εφραύεν  οβα  ο  Γνγης  ετίοίει  καΐ 
ώς  μιγηναί  οι  ηϋ^ελεν.      ο  δε    οργιΰ&είς    ώμοοε     ττ} 
νΰτεραία  Γνγην  κτείνειν.     ταντα  ηκονβε  ϋ'εράτΐαινα 
τΐαρονΰα  εν   τω    δωματίω ,    βτεργονβα   ύ φόδρα    τον  ίο 
Γνγην '    ή   δε  τΐάντ'  έκείνω  παραχρήμα  ηγγειλεν.    υ 
δε  ννκτος  Ητι   ονΰης   περιδραμών  τοις   φίλοις    κοι- 
νονται  τον  λόγον  καΐ  ά^ιοΐ  βοηϋ-είν  ορμώντι  κτείνειν 
τον  βαΰιλεα.      προύανεμίμνηΰκε  δε  καΐ  της  '^ρδνος 
αράς ,  οτι  έπηράΰατο  τοις  ^αΰκνλον  φονεναι.      κρί-  ΐ5 
ν  ων  ά'  ονν  εκ  των  παρόντων    άνελειν    Σαδνάττην 
μάλλον  περ  η  αντος  άπο^ανείν  νπ  αντον^  επει  τονς 
πιβτοτάτονς    των    φίλων    ηντρεπίύατο,     ΐεται    ΰνν 
ξίφει  επ'  αντόν,  της  δε  ^εραπαίνης  τάς  ^νρας  τον 
δωματίον  διοι^άΰης^  επειΰελ^ών  κτείνει  κα&ενδοντα  2ο 
Σαδνάττην  βαΰιλενΰαντα  ^τη  τρία. 

"Εω&εν  δε  καϋ-'  ηΰνχίαν  μετεπεμπετο  εκαατον 
των  φίλων  και  των  εχθρών ^  ως  τον  βαϋιλεως  αντονς 
καλούντος^  και  τονς  μεν  ανγιρει  ονς  ωετο  έναντίονς 
έ0ε6ϋ•αι,  τοΓ^  ^£  δώρα  διδονς  επικονρονς  εποιεΐτο.  25 
έπεΙ  δε  αντω  πολλοί  ΰννηλίβΟ'ηϋαν,  έπιβατενων  της 
άρχης  παΰΰνδεί  εξοπλίζεται^  και  εξέρχεται  εις  την 
άγοράν  και  ΰνγκαλεΐ  ^νδονς  εις  έκκληβίαν.  οι  ^£ 
το  μ\ν  πρώτον  εταράχϋ'ηΰαν ,  δνΰανααχετονντες  το 
έργον,  καΐ  επί  Γνγην  ωρμώντο'  πραννοντος  δ  3ο 
αντονς  εκείνον  και  λόγον  αίτονμένον ,  ως  αν  διδάξγι 
το    πλήθος    περί    ων    ηγνόει  ,    μόλις    τον    ^ορνβον 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  35 

€ληξαν,  τα  μεν  άκονοαί  τι  βαφές  έτίίποϋΌνντες  ,  τά 
δε  καΐ  φοβούμενοι  τους  οπλίτας,  καΐ  εόιοάπηβαν.  καΐ 
έπεμπαν  εις  ^ελφονξ  πενύόμενοι  ει  Γνγην  ατηΰαιν- 
το  εαυτών  βαΰιλεα.  ϋ'εος  δ'  έκελενΰε  τοΰόνδε  προ- 
5  ειτΐών  οτι  τοΐξ  Ηρακλείδαις  εις  πεμπτην  γενεαν  ηξοί 
τίύις  τιάρα  των  Μερμναδών.  τονντεν^εν  Γνγης  6 
^αύκύλον  Ανδών  βαΰιλεύει^  καΐ  γαμευ  την  Μνβην 
γυναίκα,  ηντινα  Σαδυάττης  ηγάγετο,  ουδέν  μνηβι- 
κακηβας  ων  αυτού  κατείπε  προς  εκείνον.      Αίξον  δε 

10  τίροείτίεν  εις  όψιν  μη  άφικνεΐύϋ'αι  ετίομόύας  η  μην 
κατορύ^ειν  αντόζ/  εν  φ  αν  ί'δη  χωρίω  πρώτον,  ο  δ' 
εξετρέττετο  τον  πάντα  χρόνον  καϋ•"  ετέρας  οδούς  φοι- 
τών, είργόμενος  των  βαύιλείων.  (ϊυλλαβεΐν  δ^  ουν 
αυτόν  έπι^υμών  Γυγης,  όμως  ουκ  έβούλετο  παρά  την 

15  ρητραν.  και  τις  αυτώ  των  φίλων  νπεϋ•ετο,  ει  κατά 
τά  Συγκείμενα  λαβείν  αυτόν  έΰ'ελοι,  τρεπεβΰ'αι  κατά 
τάς  οδούς  ας  εΰΌς  ην  έκείνω  διεξιεναι'  αύτος  ά'  εφη 
ταύτας  γιγνώΰκειν.  ο  δε  Γύγης  εκελευε  τον  άνΰ'ρω- 
πον  ηγεΐΰΰ'αι'   και  αύτος  εκείντ]  το  άρμα  κατηλαυνε. 

20  καί  πως  αυτω  κατά  δαίμονα  βυντυγχάνει  Γύγης  εν 
έπικάμ-φει  της  οδού.  ύτενης  δ  ούύης,  ουκ  έχων  οπτι 
τράπηται  έ^  οφϋ-αλμών  του  βαβιλέως  6  Αίξος ,  υπο- 
δύεται υπο  το  άρμα  κα\  κρύπτεται.  Γυγης  δε  προ- 
ΐΌ?^(?α5  εκΰπάν  αύτον  εκελευε,  καί  έπεί  έ^είλκυΰαν 

25  οί  0'εράποντες  καΐ  εναντίον  εΰτηΰαν  του  άρματος, 
είπεν  ο  Γύγης '  ενταύθα  δη  βε  χρη,  ω  Αίξε,  κατ- 
ορύξαι'  τούτο  γάρ  ημΐν  ύυγκείμενον.  καΐ  ος  ούδεν 
υπο^ωπεύβας,  Σ\  μεν  ούν,  εφη,  ταύτα  παϋ'εΐν  δικαι- 
ότερον,  ος  εμε  διώκων  εκτρεπόμενον  οδούς  ηλϋ•ες  ου 

30  πρεπούΰας  βαΰιλεΐ.  οι  δε  φίλοι  τον  Γύγην ,  έπΙ 
ΰυννοίας  γενόμενον  πολύν  χρόνον ,  επειΰαν  αφεΐναι 
Αίξον  τού  θανάτου,      κάϊ  ος  εφη  ομωμοκεναι  κατο- 

3* 


36  ΝΙΟΟΕΑΙ  ΌΑΜΑ80ΕΝΙ 


ρν^εον  αντον  εν^α.  άν  τνχγι  πρώτον '  οι  δ^  ^φαβί 
Έπειδάν  τελεντηΰτι  τοίγαρονν,  ενταν^α  κατόρνξον^ 
καΐ  ενορκά  ΰοι  έβται.  ο  ^£  επείΰϋ-η  τε  καΙ  δίά  ταντα 
άφηκε  Λί^ον.  μετά  δε  ταντα  επΙ  δειτίνον  έκάλεΰε, 
χαμαί  τε  άνέκλινε  και  τα  οΰτά  ΐίαρετί^ει  φανλά  τε  5 
βιτία ,  Λίνειν  τε  οξο^  ενέχει '  και  πως  δειτίνονντα 
Ύίρετο  πώς  τε  δειπνοίη.  6  ^'  είπεν,  'ίΐς  είκος  παρά 
άνδρί  εχ^ρώ.  6  δε  γ  ε  λάβας  εν  μάλα  των  αντώ 
παρακείμενων  έπεδα-φιλενετό  τε  καΐ  ενμενέΰτερος 
εγένετο.  χρόνου  δε  προϊόντος  διαλλαγείς  φίλον  ίο 
εποιηΰατο  καν  ονδεν  ετι  είχεν  έν  γνώμτ]  τών  πάλαι. 
[Εχε.  Εδο.  ρ.  80  —  92  Τβά.,  380  — 386  Μϋΐΐ.] 

49  Ότι  εν  ^4^ηναις  ^ημοφών  εβαβίλενβεν ,  εφ^  ον 
'Ορέβτης  μητροκτονηΰας  εις  Αθήνας  ηκε,  μετά  δ^ 
τοντον  Οξνντης ,  μετά  δε  εκείνον  Θνμοίτης^  ος  τον  ΐ5 
πατρός  τελεντηΰαντος  είδώς  την  βαοιλείαν  τω  γνη- 
ϋίω  αδελφώ  προΰηκονΰαν ,  δολοφονηΰας  αντον  κατ- 
έβχε  την  άρχην.    [Εχο.  Εδο.  ρ.  92  Γβί].,  386  Μΰΐΐ.] 

50  Ότι  'ίππομένης  ο  Αθηναίων  άρχων  ε^έπεβε  της 
αρχής  δι  αίτίαν  τοιάνδε.  ην  αντώ  ^νγάτηρ,  ηντινα  2ο 
τών  αυτών  τίνος  λα^ρα  αίβχνναντος  νπ  οργής 
κα^είρζεν  εις  οίκημα  δήαας  6νν  ΐππω^  καΐ  τροφήν 
ονδετέρω  είΰέπεμπεν.  πιεο^είς  ονν  λιμώ  6  ϊππος, 
έφορμήΰας  ττ}  παιδί  άναλώβας  τ  ε  αντήν,  και  αντος  νβτε- 
ρον  άπέ^ανεν.  μετά  ταντα  επιΰκαφείΰης  αντοΐς  της  οι-  25 
κήΰεως  απ  εκείνον  ο  χώρος  εκαλειτο  Ιππον  και  Κόρης. 
[Εχο.  άβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  446.] 

51  Ότι  Κνρηναίοις  οίΒάττον  παΐδεςΆρκεΰίλαος  καΐΑέ- 
αρχος  προς  άλλήλονς  ύταΰιάΰαντες  μάχην  ήγειραν  Αί- 
βνας  έπ^  αντονς  ένεγκόντες.  και  ηττώνται Κνρηναιοι'  30 
επτακιΰχίλιοι  γάρ  απέ^ανον  έν  τω  πολέμω.  ^Αρκεβίλαος 

δ  επΙ  τούτοις  φάρμακον  πίνει'  δνβ^νητονντα  δ' αντον 6 


ΓΚΑΟΜΕϊίΤΑ.  37 

αδελφός  ηγ^δΑεαρχος.  τον  δεΑεαρχον  η  τον  ^^ρκεΰίλεω, 
γννηκτείνεί  Ερν^ω '  την  δε  αρχήν 6  τον  Αρκεβίλεω  παΐξ 
εκ(Ϊ£%£ταί5«ττο5;^ωλό?ών[Εχο.Ε8θ.ρ.92Γβ(1.,387Μϋ11.] 
"Οτι  "Ιωνες    εν   τω    προς    Όρχομενίονς   πολεμώ  52 

5  καταδραμόντες  αντών  τάς  κώμας  γνναϊκας  αίχμα- 
λώτονς  πολλάς  ηγάγοντο'  καταπαλλακενοντες  δ'  αν- 
τάς  παΐδας  ε^εγεννηβαν.  νποτραφείΰης  δε  των 
νό^ων  νεότητος  ονκ  ολίγης ,  δείβαντες  οι  γνηΰωι,  εκ 
^%  χ(όρας  αντονς  εξανεΰτηΰαν.      οί  δ^  εις  Θορικον 

10  της  Αττικής  αποχωρηβαντες ,  ηγεμόνας  αντών  προ- 
βτηβάμενοι  ομού  τοΐς'Ίωΰιν  εξεπλενΰαν.  ΰννΊ^εβαν 
δε  αντοΐς  πολλοί  Πελοποννηΰιοι'  ύχοντες  δε  προς 
τω  Ερμω  ταϊς  νανΰΐ  και  τίνα  νηβΐδα  καταλαβόμεναι 
ονχ    έκάς   της   ηπείρον  ^    πολλών   αντοΐς   βαρβάρων 

15  επιόντων,  άντεΐχον  κρατούντες^  καΐ  επί  τίνα  λόφον 
της  ηπείρον  περάΰαντες  το  μετα^ν  πάν  χωνννναι 
διενοούντο.  κάνταν&α  τειχοδομεΐν  κωλνοντος  αντονς 
Μέννεω  τον  Κύμης  τνράννον  ^  ος  τότε  των  ταντγι 
χωρίων  έκράτει,  Ονατίας  αδελφός  αντού  φιλίαν  καΐ 
Ιπιγαμίαν  ΰνντί^εται  προς  αντονς  επι  τω  κεΐνον 
καταλύϋαι  και  αντοΐς  χι'ραν  δούναι  αντάρκη.  οί  δε 
ωμολόγηΰαν  εκείνοις  τε  καΐ  τών  Κνμαίων  οΰονς 
εδνναντο  έπηγάγοντο  καΐ  επεξηλϋ^ον  επΙ  τον  Μέν- 
νην.  ταχύ  δε  και  τού  δημον  προβ^εμένον  αντω^ 
νικηύας  μάχη  παραδιδωΰι  τοις  Κνμαίοις  τον  αδελ- 
φον'  οι  δ'  εκ  χειρός  βαλόντες  αντον  κατέλενΰαν  και 
τον  Ονατίαν  εΰτηααντο  βαβιλεα.  ο  δ'  εν^έως  τάς 
προς  Φωκαέας  ΰνν^ηκας  η^ίον  εμπεδούν  ^  ας  νπερ 
της  εκείνων  ελεν^ερίας  ΰννέϋ'ετο'   οί  δ'  έπείβ^ηύαν 

ζύ  καΐ  της  γης  εδοΰαν.  [Εχο.  Εδο.  ρ.  92  —  94  Γβίΐ., 
387  —  388  ΜϋΠ.] 

Οτι   Αεωδάμας   εβαΰίλενΰε    Μιληοίων ,    καΐ   εν  53 


38  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 


1 


τοίζ  μάλιΰτα  έτίτ^νεΐτο^  δίκαιος  τε  ων  καΧ  τγι  τίόλει 
κατα%"υμίος^  εις  ο  φονον  αντω  βονλεναας  Αμφίτρης 
εν  εορττ}  ΑΛολλωνος  άγοντα  εκατόμβην  τω  Θ^εω 
Αεωδάμαντα  κατά  την  οδον  άηέκτευνεν^  αυτός  δε 
μετά  των  αντον  βταΰιωτών  την  ηόλιν  κατελάβετο  5 
καΐ  τύραννος  έγενετο^  ίΰχνΐ  Λρονχων  Μίληβίων.  οί 
δΐ  Αεωδάμαντος  παίδες  και  φίλοι  νυκτός  άπεχώρη- 
6αν  εις  Αΰβηΰόν,  υποδεχόμενου  αυτούς  προ&ύμως 
του  ενόντος  άρχοντος^  οντινα  Αεωδάμας  πρότερον 
κατέΰτηΰεν.  μετ^  ου  Λολύ  δε  Άμφίτρης  έπ  αυτούς  ίο 
ΰύν  ΰτρατω  ηλ&ε^  και  προΰκα^ίΰας  επολιόρκει.  οι 
δε  μέχρι  μεν  τίνος  ταλαιπωρούμενοι  άντεΐχον'  μετά 
δε  ταϋτα  εις  μαντεΐον  πέμφαντες  έχρηύτηριάζοντο 
περί  του  πολέμου,  ^'εος  δ^  εφη  εκ  Φρυγίας  αύτοΐς 
ηξειν  βοηθούς,  οϊ  τίΰιν  τε  πρά^ονται  του  Αεωδά- ΐ5 
μαντος  φόνου  κάκείνους  τε  και  Μιληύίους  κακών 
απαλλά^ουβιν.  χρονιξομενης  δε  της  πολιορκίας^ 
άφικνούνται  νεανίσκοι  Τόττης  και  "Οννης  εκ 
Φρυγίας^  ιερά  έχοντες  Καβείρων  εν  κίΰτει  κεκαλυμ- 
μένα '  6;^ο|Μ.ει/ο^  (Ϊ£  της  κίΰτεως  αμφότεροι ,  6  μεν  2ο 
ενΰ'εν,  ο  δε  ενΰ^εν^  νυκτός  ετι  οϋΰης  προηλϋΌν  εις 
το  τείχος,  κα\  έκελευον  οφάς  δέχεβ&αι.  βαρυνόμενοι 
δε  υπό  των  φυλάκων  καΐ  ερωτώμενοι  τίνες  εϊεν, 
εφαΰαν  ότι  κατά  πρόύταξιν  ϋ'εοϋ  ιερά  εκ  Φρυγίας 
κομίξοιεν  έπΙ  τω  Μιληΰίων  τε  και  ^Αβύηΰίων  άγαΰ^ώ.  25 
οί  δ  είς  νουν  βαλόμενοι  τόν  χρηβμόν  δέχονται  τους 
νεανίσκους,  εω&εν  δ^  είς  εκκληΰίαν  ΰυνηλ^ον  οΓ  τε 
του  Αεωδάμαντος  παίδες  και  οί  άλλοι  άπαντες  ,  και 
τους  Φρύγας  ηροντο  οϊτινές  τε  είεν  καΐ  ί'φ'  ότω 
ηκοιεν.  οί  δ^  εφαΰαν  ^εόν  αύτοΐς  κελεύΰαι  ούν  τοις  30 
Ιεροΐς  είς  Άΰΰηΰόν  έλ&εΐν ,  τιμωρούς  εύομένους  του 
Αεωδάμαντος  φόνου.,  06τις  αύτοΐς  εί'η  6  Αεωδάμας ' 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  39 

αντοί  γαρ  ον  γιγνώβκειν'  και  κακών  ρνεβ^αι  Μίλη- 
βίονς  καΐ  Άβαηΰίονς.  δεΐν  ουν,  οπωζ  αν  ταύτα 
γενουτο  επιτελή^  ^νΰαί  τα  νομιζόμενα  αντοΐς.  οι  δε 
ταύτα  άκονοντες  6  πάς  δήμος  εν  χαρά  ηβαν'  τους 
5  γαρ  λογίοις  βύνδρομα  εφαίνετο.  νπεΰχοντό  τε  τα 
ιερά  ίδρνΰειν  τίαρά  βφίδι  και  τιμήβειν ,  ει  ταύτα 
γένοιτο,  εκ  τούτον  μετά  τάς  ιερουργίας  εκελενον 
αντονς  οί  Φρνγες  οτίλιύαμενονς  τίανβτρατιά  χωρεΐν 
επι  τους  πολεμίους,  ηγουμένων  των  ιερών  προ  της 

10  φάλαγγος.  καΐ  εποίηΰαν  ταύτα,  οι  δε  περί  Άμ- 
φίτρην  υπαντιάύαντες ,  ως  ηδη  πληβίον  εγένοντο, 
είς  φυγην  ετράποντο ,  δείματος  ^είου  εμπεύόντος ' 
οι  δ^  επόμενοι  τους  μεν  εβφαττον,  τους  δ'  εδίωκον^ 
Άμφίτρην  δ^  οι  Αεωδάμαντος  παίδες  κτείνουΰι  καΐ 

ΐδ  ο  πόλεμος  καΐ  η  ιη>()αϊ/ι/ί5  έπεπαυτο  Μιληβίοις. 

"Οτι  Έπιμένης  μετά  ταύτα  αίβυμνητης  υπό  τού 
δήμου  χειροτονείται,  λαβών  ε^ουΰίαν  κτείνειν  ούς 
βούλεται'  και  6ς  τών  μεν  παίδων  ^Αμφίτρητος  ούδε- 
νος  οΐός  τ    ην  εγκρατής  γενέβ^αι'    ύπεξηλ&ον  γάρ 

20  παραχρήμα  δείύαντες '  τά  δε  όντα  αύτοΐς  έδημευβε, 
καΐ  άργύριον  εκηρυ^εν,  εί'  τις  αυτούς  κτείνειεν '  τών 
δε  κοινωνών  τού  φόνου  τρεις  άπεκτεινε,  τοΓ^  ^^ 
άλλοις  φυγην  προεΐπεν'  οί  δε  ωχοντο.  οί  μεν  δη 
Νηλεΐδαι  κατελύ%'ηύαν  ωδε.      [Εχο.  Εδο.   ρ.   94  —  96 

25  Γβ(1.,  388-389  Μϋΐΐ.] 

"Οτι  μετά  το  άγαγεΐν  το  νάκος  τους  Άργοναυτας  53 
τώΠελία  ^ΐάύων  εύθ'ύς  έλϋ'ών  Πελία  φόνον  έβούλευε 
της  άρχης  περί,  Μήδεια  δ'  αύτώ  ύπέβτη  άνιδρωτΐ 
τούτο  πράξειν.    ταχύ  δε  ταΐς  εκείνου  ^υγατράΰιν  εν 

30  ομιλία  γενομένη  επειϋ'εν  ότι  ανταΐς  τον  πατέρα 
γηραιόν  όντα  άνηβήΰαι  ποιηΰει  διά  φαρμάκων,  ει  μιν 
κατακόιΐ^αβαι  είς  λέβητα    ξέοντα    εμβάλοιεν'    είς    δΐ 


40  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

τίίβτιν  του  λόγου  ^  ως  φαβιν  ^  άλλα  αττα  κατακόφαΰα 
Λρόβατα  νέα  εκ  παλαιών  έποίευ.      αί   δε   δια  τούτο 
μάλίύτα   τίειβ^είβαι   τον    ηατερα    εκτειναν '    καΐ  ώξ 
ονδεν  έγίγνετο  ων  τΐροβεδόκων^    εν  πενϋ•ει  μεγάλω 
ηΰαν.    οι  δε  'ΐωλκοί  επί  τω  έργω  ηχ^ηραν  Μηδειάν  5^^ 
τε  καΐ  'ΐάβονα^  καΐ  τους  μεν  φνγ^  έζημίωβαν'    οι  δ'   ^Η 
εις  Κόριν^ον  άτΐεχώρηΰαν'    ταΐς   δε  παιαΐ  βννεγνω- 
6αν    νπο    ακακίας    ε^απατη^ενΰαις  '     ϋ-ανάτον    γαρ 
ρνόμεναί  τον  π:«τερα  εκ  γηρως  ακονβαί  άπέκτενναν. 
έπΙ  δε  τω  Πελίον  τάφω  άϋ^λα  ετέϋ-η  μέγιΰτα  καΐ  τάς  ίο 
θυγατέρας  αντον  ηγάγοντο^  ως  αν  κάμαρας  φόνου, 
06  αριΰτοί.      εκ   Πελοπείας    δε  Κύκνος    εγενετο,    ω 
Ηρακλής  εμαχέΰατο  εν  ^Ιτωνω  της  ^^χαΐας '  "Ακαβτος 
δ    ο  Πελίον  εν  ^Ιωλκω  εβαβίλενε,  τον  πατρός  τελεν- 
τηΰαντος,  ^ΐάΰονος  φνγόντος  εις  Κόρίν^ον  βνν  Μήδεια.  ΐ5 
[Εχο.  Εδο.  ρ.  96  —  97  Γβ(1.,  389  ΜϋΙΙ.] 

54  Οτι  η  ^Ακάύτον  γννη  Πηλεως  εραα^εΐβα  λόγονς 
νπερ  μίξεως  είβφέρει'  αναινομένον  δε  δείβαύα  μη 
μιν  κατείποι  προς  τον  άνδρα,  νποφ^αοαΰα  αντον 
προδιαβάλλει  προς  τον  άνδρα  ως  εννη^ηναί  οι  2ο 
ϋ'έλοντα.  6  δε  λόχον  νφείοας  επεβονλενβε  Πηλεΐ. 
και  ος  αίύ^όμενος  εις  πόλεμον  κατέβτη  προς  αντόν, 
έπικαλεΰάμενος  βοη%Όνς  τους  τε  Τννδαρίδας  κάϊ 
Ιάοονα,  εχ^ρον  όντα  έκείνω ,  φίλος  αυτός  ων  δια  το 
ΰυμπλονς  εν  τη  ^Αργοΐ  γεγονέναι '  καΐ  την  τε  ^Ιωλκόν  25 
αίρει  καΐ  την  ^Ακάϋτου  γυναίκα  ύφάττει.  [Εχο.  άβ 
νΐιΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  446.] 

55  "Οτι    Ανκονργω     τοία^ί    η    τελευτη    τον     βίον 
έγένετο.      βουλόμενος,    ως  φα6ι,  ^εόν  ερέΰ^αι  περί 
τίνων    υπολοίπων   νόμων,    ώρκωύε  Αακεδαιμονίονς  3ο 
άχρι  έπάνειΟι  μηδένα  λνβαι  των  κειμένων,     ο^οίϊαΐ'- 
των  δ^ ,    επεί    χρηΰτηριαξόμενος  ηκονβε    παρά   τον 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  41 

ϋ-εον  ώς  ευδαίμων  η  πόλις  εΰοιτο^  εί  τοις  εκείνον 
νόμοίς  εμμενοί,  εγνω  μτικύτι  ετίανελϋ'εΐν^  το  βεβαοον 
της  φυλακής  εκ  του  όρκου  ποίηΰάμενος.  καταβάς  δε 
είς   Κριβαν   αυτόν    δίεργάζεταί.      Λακεδαιμόνιοι,    δε 

5  αίύϋ-όμενοί ,  δίά  τε  την  προτέραν  άρετην  καΐ  την 
τότε  κρι^εΐΰαν  περί  τον  θάνατον  ναον  τε  αύτω 
ετεμένιύαν  κα\  βωμον  ίδρυβάμενοι  ^νονϋιν  ως  ηρωι 
ανά  πάν  έτος.  περιφανώς  γάρ  δη  Σπαρτιάταις  αϊτιος 
εγένετο  της  είς  άπαν  αρετής  τε  καΐ  ηγεμονίας^  ουδέν 

10  αμεινον  των  άλλων  πάλαι  διακειμένοις^  ου  μόνον  οτι 
αυτοΐς  νόμους  ε^ετο  άρίΰτους^  άλλα  καΐ  ότι  άκοντας 
προυτρεψατο  χρηΰ&αι  αι;τοΓ^  τρόπω  τοιωδε.  δύο 
ΰκύλακας  λαβών  από  της  αυτής  μητρός  έτρεφε,  χω- 
ρίς δε  αλλήλων  ανομοίοις  ε^εβι,  τον  μεν  κατ    οίκον, 

15  ό^Ι^α  τ  ε  δ  ιδού  ς  καΐ  την  άλλην  λιχνείαν,  τον  δε  εν 
κυνηγεαίοις  ϋ'ηράν  άναγκάξων  καΐ  ατιβεύειν  εν 
όρεΰιν.  ως  δ  εκάτερος  αυτών  όμοιος  εγένετο  τγι 
τροφή,  Σπαρτιάταις  εκκληβιάξουΰι  προς  τους  Λ^ρ^- 
Οίκοι;^    πολέμου   πέρι    και   άμηχανοϋΰι    παραγαγών 

20  αμφότερους  είς  μέύον  και  βύν  αύτοΐς  δόρκους  τε 
καΐ  ξωμονς  και  ό-ψα  έύκευαΰμένα  ελεζεν ,  Αλλ  ότι 
μέν,  ώ  Σπαρτιάται ,  του  ευ  τε  και  κακώς  πραττειν 
ούκ  άλλο  έΰτίν  αίτιον  πλην  το  ε%'ε6ΐ  χρηβ&αι  φαυ- 
λοις  η  ΰώφροΰι  πάρεύτιν  ύμιν  οράν.      οΐδε  γέ  τοι, 

25  τους  ΰκύλακας  δεί^ας ,  της  αυτής  μητρός  οντες, 
εναντίον  δε  άλληλοις  τεϋ-ραμμένοι,  παρ'  αύτο  τούτο 
ανόμοιοι  έκβεβηκαύιν.  6  μεν  γάρ  ^ηράν  μαϋ-ών,  6 
δε  λιχνεύειν,  ούδεν  αν  άντΙ  τούδε,  εί  παρείκοι,  ποι~ 
ηύειεν.     και  άμα  προβέτα^ε  τω  κυνουλκω  με&εΐναι 

30  αμφότερους  επΙ  τά  ητοιμαβμένα.  των  δ'  6  μεν  κατ- 
οικίδιος επΙ  τού'ψον  ώρμηβεν,  ο  δε  ϋ'ηρατωρ  επΙ  τον 
δόρκον,  και  καταλαβών  έύπάραττεν.    καΐ  Λυκούργος 


τίάλιν,  Ταντα,  εφη^  νομίβατε,  ώ  ΣΛαρτιάται,^  καΙ  εις 
νμάς  τείνει,ν  και  τονζ  άλλους  πάντας  άν&ρωτίονξ' 
ΌΛοίοΐζ  γαρ  αν  ε^εβι  καΐ  νομοις  χρηύ^ε ,  τοίοντονς 
άποβαίνείν  ανάγκη  ττρός  τε  τίόνονς  καΐ  τρνφην' 
πάντα  γαρ  άνϋ'ρώποΐξ  μαΟ'ψά  οι  %'εοΐ  'έδοοαν. 
ετίεται  δε  τω  μεν  τίονεϊν  έΟ-ελειν  το  έλεν&εροις  είναι 
καΐ  το  εν  τίράττειν  καΐ  κρατεΐν  πάντων^  τω  δε 
ηδντΐαϋ-ειν  τό  τε  δονλενειν  και  κακονργεΐν  καΐ  μη- 
δενός «Ι^ον^  είναι,  ο  μεν  τοιαύτα  λέγων  τίροντρέτίε- 
το  τονς  Στίαρτιάτας  μεταβαλειν  τε  τον  καϋ'εΰτώτα  ίο 
τρόπον  του  βίου  και  βελτίοοι  νόμοις  ε^ιΰ^ήναι.  οι 
δε  πειΰ&εντες  ου  των  περιοίκων  μόνον,  άλλα  και 
πάντων  Ελλήνων  διαφανώς  άριβτοι  εγενοντο,  ηγε- 
μόνες τε  ΰυνεχώς,  εξ  ότου  παρεδεξαντο  τους  νόμους, 
έπι  ετη  πεντακόσια,  και  ου  πολλού  χρόνου  έπΙ  μέγα  ΐ9 
εχωρηΰαν  δυνάμεως.  (Τέλος  του  έκτου  λόγου  Νικο- 
λάου ^αμαΰκηνού.)  [Εχο.  οΐβ  νίΓΐ.  βΐ  νϋ.  ρ.  446 
—450.] 

56        Ότι  κύψελος  Βακχιάδης  καΐ  αυτός  ών  εκ  κηδους 
γυναικείου ,   πρώτος   κτείνας   τον  τελευταΐον  ^Ιππο-  20 
κλείδην    έβαΰίλευβεν    άντ      αυτού    τρόπω    τοιωδε. 
λόγιον  ην   τοις  Βακχιάδαις   υπό   τοϋ   Κυψέλου   του 
Αετίωνος  καταλυϋ-ειβι  την  άρχην  αφαιρε^ηναι.    γε- 
νόμενον   ουν   αυτόν   και    εν    ύπαργάνοις    ετι    όντα 
ύποπεμψαντες  των  ύπαβπιβτών  τινάς  έκέλευον  κτεΐ-  25 
ναι.    τών  δε  επΙ  τούτω  ελ&οντων  επϊ  την  οίκίαν  και 
μελλόντων  άναιρεΐν,  ορεγον  τάς  χείρας  τό  παιδάριον 
προβεμειδία  τοις  άνΰ'ρώποις '  τους  δε  οίκτος  είύήλϋ'ε, 
καΐ  έγνωσαν  μηκετι  άναιρεΐν,    άλλα  φράΰαντες  τω 
πατρι  τας  άληϋ'είας   εκποδών  άπιεναι.      δόξαν  δΐ  οι^ 
μεν  είπον ,  ό  δε  ^Αετίων  εις  ^Ολυμπίαν  αυτό  νπεκτί- 
^εται  και  ετρεφεν,  ως  αν  ίκέτην  τού  %'εού.     μετά  δε 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  43 

ταύτα  ΰ'αρρηΰας  είς  Κλέωνας  ηγαγε,  μειράκίον  ετυ 
οντά  καΐ  πολλών  διαφέροντα  την  ίδέαν  καΐ  την 
άρετην.  ανά  δ\  χρόνον  6  Κνφελος  βονλόμενος  κατ- 
ελ^εΐν   εις  Κόριν^ον^    εχρηβτηριάζετο   εν  ΖίελφοΙς. 

5  ΰνμφερονΰαν  δε  δεξάμενος  φήμην  ονδεν  μελληΰας 
ηκεν  είς  Κόρίν^ον ,  καΐ  ταχύ  των  άΰτών  εν  τοις  μά- 
λιβτα  αγαΰτος  ην,  ανδρείος  τε  και  ΰωφρων  καΐ  δη- 
μωφελης  δοκών  είναι  τΐαρά  τους  αλλονς  Βακχιάδας 
νβριΰτάς  τ  ε  οντάς  και   βίαιους,      τίολεμαρχηΰας  δ^ 

10  ^τι  μάλλον  εΰτερχ&η ,  τών  τίώτίοτε  ταΰτην  άρξάντων 
την  άρχην  μακρώ  αριύτος  γενόμενος"  ταλλα  τε  γαρ 
ορΘ'ώς  ^τΐραξε  καΐ  τόδε'  νόμος  κα^ειΰτηκει  Κοριν- 
&ίοις  τους  εν  δικαΰτηρίω  άλιύκομένονς  ατίάγεβ^αι 
τΐρος  τον  τίολεμαρχον  καΐ  καΰ'είργννβϋ-αι  τών  ετίΐτι- 

15  μίων  ένεκα ,  ών  καΐ  αυτού  μέρος  τι  ην.  ο  δε  ούτε 
καϋ'εΐρξέ  τίνα  τίολίτην  ούτε  εδηβεν ,  άλλα  τους  μεν 
απέλυε  δεχόμενος  εγγυητάς ,  τών  δ\  καΐ  αύτος 
έγίγνετο,  πάΰι  δε  ηφίει  το  αυτού  μέρος '  εξ  ών  μά- 
λ^(>τα  έν  τω  πλη0•ει  έβτέργετο.    ορών  δε  τους  Κοριν 

20  %'ίους  εχ%^ρωδώς  προς  Βακχιάδας  διακειμένους,  προ- 
ύτάτην  δ^  ουκ  έχοντας,  φ  χρηΰάμενοι  καταλύύειαν 
αυτούς,  έπέδωκεν  αυτόν,  καΐ  εδημαγώγει  το  πλη%Ός, 
τόν  τε  χρηΰμον  λέγων,  ότι  ύπ'  αυτού  πέπρωται 
καταλυ&ήναι  αυτούς,  άνϋ"^  ότου  καΐ  πάλαι  γενόμενον 

25  αυτόν  ορμηΰειαν  άνελείν,  κ«1  νύν  έπιβουλεύειν,  αλλ 
ου    δεδυνηΟΰ-αι    παρατρέ-φαι    τά     μοιρίδια.      οί    ^ 
άΰμένως  προΰίεντο  τους  λόγους,  τοις  μεν  δυΰμενεΐς 
όντες,  τω  δε  εύνοι,  καΐ  το  βέβαιον  τού  κατορϋ•ώΰειν 
το  έργον  εκ  της  περί  αυτόν  ανδρείας  έχοντες,     τέλος 

30  άε  βυατηΰας   έταιρικόν  κτείνει  βαβιλεύοντα  Πατρο- 
κλειδην,  παράνομον  όντα  καΐ  επαχθή,    ταχύ  δ\  αντ 
εκείνου  ο  δήμος  αυτόν  βαΰιλέα  κατέβτηΰεν.      ο  δε 


44  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

τονς  τε  φνγάδαζ  κατάγει  καΐ  τους  ατίμουζ  ντζο  των 
Βακχιάδων  γενομένους  έτίΐτίμονς  τίάλιν  έποΐΎΐΰε'  καΙ 
δια  τοντο  εχρητο  εις  ο^τι  βονλοιτο  αντοίς  '  εί'ς  τε 
άτΐοικίαν  εξήγε  τους  μη  φίλους  ,  υπως  αν  ραον  άρχοι 
των  λοιηών '  ετζεμφε  δε  εις  τε  Λευκάδα  και  ^Ανακτό- 
ρων ,  οίκιύτάς  αυτών  Πυλάδην  καΐ  Έχιάδην  τάξας^ 
Λαΐδας  αυτού  νό^ους'  τους  δε  Βακχιάδας  φυγαδεύ- 
ΰας  εδημευΰε  τάς  ούΰίας  αυτών,  οι  ^δ  εις  Κερκυραν 
άτΐεχώρηΰαν.  Κύφελος  δε  Κορίνθου  τΐράως  ηρχεν, 
ούτε  δορυφόρους  έχων  ουτ  άτΐοϋ'ύμιος  ων  Κοριν-  ίο 
^ίοις.  βαΰιλεύβας  δε  ετη  τριάκοντα  ετελεύτηΰε 
τετταρας  υιούς  καταλιτίών^  ών  γνηΰιος  μεν  ην  Περί- 
ανδρος•^ 06  ^£  λοιποί  νό^οι.  [Εχο.  Εδο.  ρ.  97  —  99 
Εβ(1.,  391-393  Μΰΐΐ.] 

57  "Οτι  Περίανδρος  ο  Κυψέλου  υιός  του  βαβιλεως  ΐ5 
Κορινθίων   την   βαοιλείαν   τίαρά    του   τίατρος  κατά 
τΐρεββεΐον  παραλαμβάνει^  καΐυτίο  ωμότητος  καΐ  βίας 
εξετρεψεν  αυτήν  εις  τυραννίδα,  και  δορυφόρους  εϊχε 
τριακοΰίους.    εκώλυε  τε  τους  Λολίτας  δούλους  κτά- 
6^αι  καΐ  ΰχολην  άγειν ,  αεί  τίνα  αύτοΐς  έργα  έξευ-  20 
ρίοκων.  ει  δε  τις  επΙ  της  αγοράς  καΟ'εξοιτο,  έζημίου, 
δεδιώς  μη  τι  βουλεύοιντο  κατ    αύτον.      λέγεται  και 
άλλο  αύτον  έργον  άνομον  εργάΰαύ^αι,  νεκρά  ττ}  εαυ- 
τού γυναικι  μιγέντα  υπ'  έρωτος,  εατρατεύετο  δε  ΰυν- 
εχώς  και  ην  πολεμικός '  τριήρεις  τε  ναυπηγηβάμενος  25 
άμφοτέραις   εχρήτο  ταΐς  ^αλάτταις.      φαοί  δε  τίνες 
αύτον  καΐ  τών  επτά  βοφών  γεγονέναι '  το  δε  ουκ  ην. 
[Εχο.  ίΐβ  νίΓΐ.  61  νίΐ.  ρ.   450.] 

58  Οτι  Περιάνδρω  τω  τυραννώ  Κορινθίων  γηραιω 
ηδη  οι^τ^  πάντες  οι  υίεις  ετελεύτηΰαν ,  ων  Ευαγόρας  30 
μεν  άποικίαν  είς  Ποτίδαιαν  έξαγαγών,  Αυκόφρων  δε 
τυραννίδα  κατασκευαζόμενος  παρά  τοΙς  περιοίκοις, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  45 

Γοργός  δε  αρμ,α  ηνίοχων  καΐ  τίεΰών  έτά  τράχηλον, 
Νικόλαος  δε^  οΰτίερ  έδόκει  μετριωτατος  είναι  ^  ντίο 
Κερκυραίων  δολοφονη^-είς  τρόπω  τοιωδε.  Περί- 
ανδρος βονλόμενος  τελεντήβαντος  αντον  μενειν  τοΓ§ 

5  εκγόνοις  την  αρχήν  καΐ  Λο^^ίξο/ΐλδΐ/ο^  οτι  αντω  μεν 
ετίί^οιντο  Κορίνθιοι,  Νικόλαον  δε  βαΰιλενοντα  αν  άνά- 
ΰχοιντο  δια  την  ετΐΐείκειαν  ^  εγνω  άτϋοχωρηύας  αυτός 
εις  Κερκυραν  Νικολάω  παραδοϋναι  την  Κόριν&ον. 
αίΰ^όμενοι  δ\    Κερκυραίων     τίνες     την     Περιάν- 

10  ^ρου  γνώμην^  καΐ  ελευ&εροϋν  την  μητρόπολιν  ^ε- 
λοντες ,  τόν  τε  Περίανδρον^  εί  αφίκοιτο,  ορρο^δοϋν- 
τες^  ύυΰτάντες  κτείνουβι  τόν  Νικόλαον  διαιτώμενον 
Ίίαρα  βφίβιν.  ο  δε  Περίανδρος  ά&ροίβας  ΰτράτευμα 
ένεβαλεν  εις  Κερκυραν  ^   καΐ  την  τίόλιν  ελών  τΐεντη- 

ΐδ  κοντά  τους  αιτίους  του  φόνου  απ  έκτεινε^  τους  δε 
τούτων  υίέας  πλείΰτους  όντας  επεμ-φε  προς  ^Αλυάτ- 
την  τόν  Αυδών  βαβιλεα  επ  εκτομη.  ο^  ίί  προΰ- 
ΰχόντες  Σάμω  ίκέται  της  Ηρας  έγένοντο^  καΐ  αυτούς 
2^«|[λίθ6  αίΰϋ-όμενοι  τό  ΰύμπαν  ερρύΰαντο.      Περίαν- 

20  ^ρο^  ^ί  Ψαμμητίχω  Κερκυραν  παραδούς  ,  όύτις  ην 
Γόργου  μεν  υιός^  άδελφιδούς  δε  εαυτω,  επανήλ^εν 
εις  Κόριν%Όν. 

"Οτι    έκδέκτορα  της  βαΰιλείας  κατελιπε  Περίαν- 
δρος  Κύφελον   τόν   Γόργου    παΐδα ,    του    ΰφετερου 

2δ  αδελφούς  ός  εκ  Κερκύρας  άφικόμενος  έτυράννευβε 
Κορίνθου  άχρι  αυτόν  βυβτάντες  τίνες  των  Κοριν- 
θίων εκτειναν^  βραχύν  χρόνον  καταΰχόντα  την  τυ- 
ραννίδα^ καΐ  την  πόλιν  ηλευ&ερωβαν.  6  δε  δήμος 
τάς  τε  οικίας  των  τυράννων  κατεϋκαψε  και  τας   ου- 

30  οίας  εδημενΰεν^  αταφόν  τ  ε  εξώριΰε  τόν  Κύψελον  καΐ 
των  προγόνων  τους  τάφους  άνορυ^ας  τα  οΰτά  εξ- 
ερρίίρεν,  αυτός  δε  παραχρήμα  κατεΰτηΰατο  Λολιτείαν 


46  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

τοιάνδε'    μίαν  μίν  οκτάδα  τΐροβονλων  έτζοίηοεν.^  εκ 
δε    των    λοιτιών     βονλην     κατελεξεν    ανδρών     ^\ 
{ΖΎΐτει    εν    τω    Περί    πολιτικών.)       [Εχε.    Εδο.     ρ. 
99—102  Ρβά!,  393—394  Μϋΐΐ.] 
59       Ότι  Μνρων  6  Σικνωνίων  βαΰίλενς ,  άπο  ^Ορ&α-  δ 
γόρον  κατάγων  το  γένος  ^   ην    περί  τε  τα  άλλα  καϊ 
περί  τάς  γυναίκας  ακόλαΰτος'    ας  ον  λά^ρα  μόνον, 
αλλά  καϊ  φανερώς  βιαΰάμενος  τ^βχννεν'  τελεντών  δε 
και  την  'ΐΰοδημον  τον  αδελφού  γυναίκα  εμοίχευΰεν. 
ο  δε  ηβΰ'ημενος   πρότερον  μεν  ηΰύχαζεν ,  έλ%•όντι  δε  ίο 
εκ  Λιβύης  τω  ετέρω  άδελφω  εφραβεν  άδημονών.    ην 
δ  ,  ως  φαβιν,  αντος  μεν  απλούς  το  ηΰΌς  καϊ  άκακος, 
ο  δε  Κλεισθένης  δόλιος,    και  ποτέ  πυνϋ-ανομένου  τί 
χρη  ποιεΐν ,   αντος  μεν  είπεν  ούδ'  αν  μίαν  ημέραν 
άναΰχέαθαι  τοιαύτα  παθών,  άλλα  δι    αυτοχειρίας  αν  ΐδ 
τον  δράβαντα  τιμωρηΰαΰθαι.      έλεγε    δε  ταντα  καϊ 
παρω^ννε  τον  Ιβόδημον  επΙ  τον  Μνρωνα,   έπιβον- 
λενων  τη  τνραννίδι,   τον  μεν  αποθανόντος,    τον  δ\ 
θνειν  τοις  θεοΐς  ουκ  αν  Ετι  δυναμένου  δια  το  αίμα 
του  αδελφού,    όπερ   εδηλωβεν '    ως  γαρ  ο  Ιΰόδημος  2ο 
έκτεινε  τον  Μύρωνα  επτά  ετη  τνραννενΰαντα,  ενρών 
έπΙ  τη  γυναικί,  καϊ  προς  τον  Κλειύθένη  εφραβε  μέγα 
ΰτενάξας,   εκείνος  ΰννάχθεύθαι  αμφοτέροις  εφη,  τω 
μεν  θανόντι,  οτι  νπο  τάδελφον  πάθοι  ταντα,  εκείνω 
(5'  αν,  ότι  τον  άδελφόν  κτείνας  ονκ  αν  έτι  δνναιτο  25 
τοις  θεοΐς  θνειν ,   άλλα  δειν  έτερον  τοντο  ποιείν.     6 
δ^   ϊνα  μη  της  άρχης   ^ί-ά  τοντ^    έκπέΰοι ,  πειβθείς 
άληθη  λέγειν  αντόν,    ^ν^αυτόι»   διαλιπών  προΰείλετο 
κοινωνόν.      καϊ  6  μεν  τονθ'  όπερ    έτέχναζε  κατειρ- 
γαύατο  διά  την    ενηθειαν    εκείνον ,    καϊ   αμφότεροι  3ο 
Σικνώνος  ηρχον.     πολν  μέντοι  μάλλον  Κλειΰθένει 
προΰεΐχον  οι  άνθρωποι ,    άτε  φοβερώ  όντι  και  δρα- 


ΓβΑΟΜΕΝΤΑ.  47 

βτηρίω,  καΐ  Οί  εκείνον  φίλοι  τούτω  τίροβεχώρονν. 
τελεντών  δβ  καΐ  της  άρχης  τον'ΐύόδημον  άτΐεβτερηΰε 
τοίόνδε  τι  τεχνάοας.  ήν  τις  Χαιρεδημος ,  άνηρ  των 
άύτών  ^Ιΰοδημον  φίλος,  οντος  ορών  τον  Κλειΰ^ενη 
5  εργαΰίμώτερον,  προβιών  ΛερΙ  φιλίας  διελεγετο.  τίολλά 
δε  νΛΐΰχνονμενον ,  Κλειβϋ'ενης  έκελενΰεν  αντον  εις 
πίατιν  ών  εφη  παρελθόντα  'ΐβοδημω  παραινεΐν  άπ- 
ενιαντίΰαι  δια  τον  φόνον  ^  όπερ  εθος  ην  ποιεΐν,  ως 
κάϊ  θνειν  αντω  και  τα  ιερά    έ^εβται   κεκαθαρμενω 

10  και  τοις  εκείνον  παιβίν  αρχειν'  ει  δε  μη,  ενοχον 
όντα  χαλεπώς  μεν  αντον  εμμενεΐν  τγι  τνραννίδι,  %α- 
λεπώς  δε  εγγόνοις  λείφειν.  ταντα  λέγοντα  6  Χαρί- 
δημος έδε^ατο,  καΐ  τω  'ΐβοδημω  ΰννεβονλενε  μετα- 
ύτηναι  έπ'  ενιαντόν.    6  δε  οία  ανηρ  άκακος  πειΰΰ'είς 

ΐδ  £λ'  εννοία  λέγειν  αντόν ,  απεχώρηΰεν  εις  Κόρινθον, 
παραδονς  Κλειβϋ'ενει  την  τνραννίδα.  6  δε  παρα- 
χρήμα έ^ελϋ-όντος  διεβαλλεν  ώς  μετά  τών  Κνψελιδών 
οί  επιβονλενοντα,  όπως  αν  μόνος  άρχοι,  και  διά 
τοντο  ύτράτενμα  όπλίύας  έξεΐργε  κατιόντα,   και  αν- 

20  τος  έτνράννει ,  βιαιότατος  ων  τών  προ  αντον  και 
ωμότατος,  και  βοηθείας  ΛολλοΓ^  έκπεμπων ,  ως  αν 
εχοι  βνμμάχονς.  καταβχών  δε  την  αρχήν  εν  και 
τριάκοντα  ετη  ετελεντηβεν.  [Εχο.  Εδο.  ρ.  103  — 106 
Γβίΐ.,  394—395  ΜΰΙΙ.] 

25         "Οτι    Μάγνης    ην   άνηρ   Σμνρναΐος  ,    καλός  την  60 
ίδέαν  εΐ  τις  καΐ  άλλος,  ποιήσει  τε  καΐ  μονβικη  (ίοκι- 
μος.      ηβκητο    δε    καΐ    το    ΰώμα    ^ί,αίτρδΛίΓ   κοόμω, 
άλονργη    άμπεχόμενος    και    κόμην    τρεφων     χρνΰω 
ΰτρόφω    κεκορνμβωμενην '    περιηει    τε    τάς    πόλεις 

30  έπιδεικνν μένος  την  ^το^τ^ίϊΐΐ'.  τοντον  δε  πολλοί  μεν 
καΐ  άλλοι  ηρών,  Γνγης  δε  μάλλον  τι  εφλίγετο  καΐ 
αντον  είχε  παιδικά,      γυναικάς  γε  μην  πάβας  έξ,έμη- 


48  ΝΙΟΟΕΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

νεν  ^  ^νϋ'α  εγενετο  6  Μάγνης ,  μάλιοτα  δε  ταξ  Μα- 
γνητών^ καΐ  αννήν  ανταΐς.  οι  ^δ  τούτων  βνγγενεΐς^ 
άχ^όμενοί  ετά  τγι  αίΰχνντ] ,  κρόφαβίν  τίοιη^άμενοί 
οτι  εν  τοΐξ  ετίεβιν  γιΰεν  6  Μαγνης  Ανδών  άριΰτείαν 
εν  ίητίομαχία  τιρος  Αμαζόνας^  αυτών  δ\  ονδεν  εμνψ  5ί 
(?θί;,  ετίά^αντες  Λερι,κατερρηξάν  τε  την  εΰϋ'ητα  καΐ 
τάς  κόμαζ  εξεκειραν  καΐ  πάΰαν  λωβην  τίροβε&εΰαν. 
εφ'  οίς  ηλγηΰε  μάλιύτα  Γνγης,  καΐ  τίολλάκις  μεν  εις 
την  Μαγνητών  γην  ενέβαλε^  τέλος  δ^  χειρονται  την 
τΐόλίν'  έτίανελΟ'ών  δε  είς  Σάρδει,ζ  πανηγύρεις  ετίοιη- ίο 
ύατο  μεγαλοπρεπείς.  [Εχο.  οΐβ  νίΓΐ.  βΐ  νϋ.  ρ.  4δ0  — 
453.] 

61       "Οτι  Σαδυάττης  ο  Ανδών  βαΰιλενς^   Άλνάττεω 
παις,  ην  μεν  τα  πολέμια  γενναίος,  άλλως  δε  ακόλα- 
στος,     και  γαρ  ποτέ  την  εαυτόν   άδελφην  ,    γνναΐκα  ΐ5 
Μιλητον ,    ανδρός    δοκίμον,    καλεΰας    εφ    [ερά    βία 
γΐβχννε  και  το  λοιπόν  αντην   Ι'^χει  γνναΐκα.      6  δε 
Μίλητος  ην  Μέλανος  τον  Γνγον  γαμβρού   απόγονος, 
δνβαναβχετών    δ     επΙ   τοντοις,    φεύγων    ωχετο   είς 
/ίαΰκνλιον,    Σαδνάττης  δε  κακειΘ'εν  αυτόν  έξεωβεν.  20 
6  ^έ  απεχωρηΰεν  είς  Προκόννηΰον.      Σαδνάττης  δε 
ολίγον  νΰτερον  εγημεν  ετέρας  δύο  γνναΐκας  αλλη- 
λαις  άδελφάς,  καΐ  ί'6χει  παΐδας  εκ  μεν  της  Άττάλην, 
εκ    δε    της   'Άδραμνν    νό&ονς ,     εκ    δΐ    της    αντον 
αδελφής  γνηΰιον  ^Αλνάττην.       [Εχο.    άβ   νίΓΐ.   βΐ  νίΐ.  25 
ρ.  453.] 

^2       "Οτι   Άλνάττης    6    Σαδνάττεω    νιος,     βαβιλενς 
Ανδών,   εως  μεν  νέος  ην,  νβριύτης  ην  και  άκόλα- 
0τος,    έκβάς    δ\   είς   άνδρα  ΰωφρονέΰτατος  και   δι- 
καιότατος,   επολέμηΰε  δε  Σμνρναίοις ,  καΐ  είλεν  αν-  3ο 
τών  το  αβτν.     [Εχο.  οΐβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  453.] 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  49 

"Οτί    Άλνάττης    6   Κροίΰον   πατήρ    τον    Ανδών  63 
βαΰίλεως    έπΙ    Καρίαν   ατρατενων    περίηγγειλε  τοΐς 
εαντον  ατρατον  αγειν  είς  Σάρδείξ  εν  ήμερα  τακτ^, 
εν  οίς  τίαΐ  Κροίΰω,  οΰτις  ην  αντον  ηρεοβντατοξ  των 

δ  παίδων^  άρχων  αποδεδειγμένος  ^Αδραμνττείον  και 
Θηβης  πεδίον.  6  δε,  ως  φαύιν ,  νπο  άκολαΰίας  ονχ 
Οίος  τε  ην  καν  πως  διεβεβλητο  προς  τον  πατέρα, 
βονλόμενος  δε  έν  τωδε  τω  έργω  άπολύβαβϋ-αί  τάς 
αίτιας ,   καΐ  άπορων  οπόϋ-εν  μία&ωΰαιτο  έπικονρονς, 

10  μιβ^ωτοΐς  γαρ  εχρώντο,  ήλ^εν  επΙ  Σαδνάττην  τον 
εμπορον ,  πλονύιώτατον  Ανδών  οντά,  δανείζεΰ%'αι 
βονλόμενος.  ο  δε  αντον  πρώτον  μεν  άναμενειν 
εκέλενΰε  προ  τών  ϋ-νρών,  άχρι  αν  λονΟηται '  μετά  δε 
έντνγχάνοντι   αποκρίνεται    οτι    πολλοί    παίδες    είεν 

1  ^Αλνάτττ]  ,  οϊς  πάΰιν  εί  δεηΰοι  αντον  άργνριον 
διδοναι,  ονκ  εξαρκέΰει'  ονκονν  δούναι  δεομένω. 
Κροΐβον  δ\  άποτνχόντα  τάνΟ'ρωπον  είς  Εφεΰον 
αφικέβ^αι  κατά  ξητηΰιν  άργνρίον.  κα\  τότε  μεν 
εν^αβ&αι  τη   ^Αρτέμιδι,    εί  /3α(7ί-λδΐ;(?εί£ ,    τον  οίκον 

20  άπαντα  κα&ιερώύειν  τον  εμπόρον.  ην  δε  τις  Κροίβω 
φίλος ,  ανηρ  Ίων  όνομα  Παμφάης  ,  νιος  Θεοχαρίδον 
εν  μάλα  ενπόρον.  οντος  ορών  την  Κροίΰον  ΰπον- 
δην,  εδεη&η  τον  πατρός  χιλίονς  ατατηρας  δονναί  οί 
πάΰη  μηχανη'  τνχων  δε  παρ^  αντον  δίδωβι  Κροίΰω. 

25  αν^'  ων  μέγαν  τε  αντον  Κροΐΰος  νΰτερον  έποίηβε 
βαύιλενς  γενόμενος  καΐ  είς  την  άκρόπολιν  είβαγαγων 
αμαξαν  αντω  ^δωκε  μεβτην  χρνΰίον  '  τον  δε  τον 
έμπόρον  οίκον  Άρτέμιδι  κα^ιέρωύε^  χαΐ  αντά  τα 
θεμέλια    άποδόμενος    δια    την    ενχην  ,     ώ^     μηδέν 

30  λείποιτο.  6  δε  Κροΐβος  τονς  χιλίονς  λαβών  χρνΰονς, 
ΰτρατενμα  τε  ήγειρε  καΐ  πρώτος  είς  την  κνρίαν 
ημεραν  άγων  έδειξε  τω  πατρί  και  βννειβεβαλεν  είς 

ΗΙ3Τ.  &η.  ΜΙΝ.  Ι.  4 


50  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΟΑΜΑ80ΕΝΙ 

την  Καρίαν^    κρείττων  τε  εξ  εκείνον  τον  έργον  τι 
αντον  δίαβαλλόντων  γίγνεται.      [Εχο.  (1β  νΪΓΐ.  εΐ  νίΐ. 
ρ.  453  —  454] 

64       "Οτι    εν    τγι    ^ Αβια.    τελεντηΰαντος    τον    Μηδων 
βα6ίλέως    εκδεχεται   την    άρχην  ^Αβτνάγηζ   ο    τΐαις^ 
οντινα    μετά     Αρβάκην     λόγος     ίχεν    γενναιότατον 
γεγονεναι.  επί  τοντον  βαβιλενοντος  η  μεγάλη  γίγνεται 
μεταβολή^  καϋ''  ην  είξ  Πέρβας  εκ  Μηδων  περιηλ%'εν  Ι 
η    κρχη  ,    δι^    αίτίαν    τοιάνδε.      νόμος    έγένετο    εν 
Μηδους ,    οβτις  πένης  τροφής   ένεκα   προΰίοι  άνδρΐ  ίο 
εντίόρφ ,  εαντον  δίδονς  όπως  τρεφοιτό  τε  καΐ  άμπέ- 
χοιτο ,  ΐβα  καΐ  δονλον  νομίζεβ^αι  εκείνον '    ην  δε  μη 
παρεχγι    ταντα   ο    λαβών ^    εξεΐναι  παρ'  άλλον  απο- 
χωρεΐν.      Λροβέρχεται    δη    τις    μειρακίύκος ,    όνομα 
Κνρος^    Μάρδος  γένος  ^    ^εραποντι  βαύιλείω    6ς    ην  15 
έπΙ  τοις  καλλννονβι  τα  βαύίλεια.      ην  δ\  ο   Κνρος 
Ατραδατον  παις,  όΰτις  έ?.η6τενεν  νπο  πενίας,    η  δε 
γννη    αντον,    ^Αργόύτη     όνομα  ,    η    Κνρον     μητηρ, 
αίπολονβα  εξη.      εκδίδωΰιν  ονν  αντον  6  Κνρος  επΙ 
τφ  τρέφεβ^αι  τω    άνδρί,   καΐ  εκάλλννε  τα  βασίλεια  20 
καΐ    ην    επιμελητής,      βελτίω   ονν    αντω    ΰτολην    ο 
επιστάτης   δίδωΰι  ,    καΐ   εκ  των  ^|ω    είΰηγαγεν   είς 
τονς  εί'βω  καλλννοντας  παρά  βαβιλει,  κάϊ  τω  τοντων 
έπιΰτάτη    βννίΰτηβι.      χαλεπός     δ^    ην     οΰτο^     κα\ 
εμαϋτίγον  πολλάκις  Κνρον  '    καΐ  ος  άφίΰταται  παρά  25 
τον  λνχνοφόρον'    κακεΐνος  αντον  ηγάπα   καΐ  τίρού- 
άγεται  πληβίον  βαβιλέως,  ϊν    έν  τοις  λνχνοφορονύιν 
αντω  εΐ'η.      εν  δοκιμών    δε    και  έν    τούτοις  μετήλθε 
πάρα  Αρτεμβάρην  ,    όΰτις    των    οινοχόων   έπεΰτάτει 
και    αντός    βαβιλεΐ   ώρεγε    πιεΐν  την  φιάλην.      ο  δΐ  ^ 
αντον  προΰ'ύμως  δέχεται  καΐ  οίνοχοεΐν  κελεύει  τοις 


ΡΚΑΟΜΕΝΤΑ.  51 

ομοτρατΐεξοις  βαΰίλεως.  ον  πολλού  δε  χρόνου^  επεί 
έώρα  αντον  '^ρτεμβάρης  εν  καί  έπιΟτρεφώς  δια- 
κονονντα  και  την  φιάλην  ενΰχημόνως  επιδιδόντα^ 
τίυν^'άνεται  βα(5ιλενς  ^Αρτεμβάρον  οπόθεν  εί'η  6 
5  νεανίακος ,  ω^  καλώς  οίνοχοεΐ.  6  δ '  είττεν ,  'Ωι 
δεβίΐοτα^  ΰος  δούλος^  Περβης  γένος,  εκ  των  Μάρ- 
δων^  τροφής  δε  χάριν  εαντον  δεδωκως  μοι.  ην 
δε  6  '^ρτεμβάρης  πρεββντης  '  και  Λοτε  δεΐται 
βαΰίλεως  ^    έπεί  ετΐνρεττε,   με^εΐναι  αντον  εις  οίκον 

10  εύτ  αν  νγιάνΐ].  αντί  δ'  εμαντον^  ^ψν  ^  ο  νεανίακος 
οδε,  Κνρον  λέγων^  ον  6ν  επαινείς,  οίνοχοηΰει'  νίον 
δ  αντον  καγώ  ποιηόομαι,  εννονχος  ων,  ει  αοι  τω 
δεβπότΐ]  οίνοχοών  κατα&νμιος  γένοιτο,  ταντα  ετίττινει 
ο  Αβτναγης '  και  ο  μεν  αηελνετο,  πολλά  έντειλάμενος 

15  Κνρω  καΐ  φιλοφρονηΰάμενος  ως  αν  νιω.  6  δε  παρ- 
εβτως  βαΰιλεΐ  την  τε  φιάλην  εδίδον  καΐ  ωνοχόει 
νύκτα  καΐ  ημεραν ,  νπεφαινέ  τε  πολλην  ΰωφρούννην 
και  ανδρείαν.  ο  δ  Αρτεμβάρης  ίκ  της  νόβον 
ταντης    ^νηΰκει    νίοποιηΰάμενος    τον   Κνρον.      δί- 

20  δωύιν  ονν  αντω  ο  Άύτνάγης  ως  αν  νιεΐ  τον 
ΰνμπαντα  βιον  Άρτεμβάρεω  και  άλλα  πολλά 
δώρα ,  μέγας  τε  ην  καΐ  όνομα  αντον  πάνττ]  διε- 
φέρετο. 

Ήν  δε  Αΰτνάγτ}  ϋ^νγάτηρ  πάνν  γε  γενναία  και  65 

^^  εν  είδης ,  ηντινα  Σπιτάμα  διδωαι  τω  Μηδω  επΙ 
προικί  πάβη  Μηδία.  Κνρος  δε  μεταπέμπεται  τον  τε 
πατέρα  Άτραδάταν  και  Άργόΰτην  την  μητέρα  εκ 
Μάρδων.  οι  δε  ηκον  επ'  αντω  μεγάλω  οι/τ^.  εξ- 
ηγηβατο  δ    αντω  και  η  μητηρ  ονειρον,    ως  κνονβα 

30  αντον  δό^αι  κοιμηϋ-είΰα  εν  τω  ιερώ,  ηνίκα  εν 
Μάρδοις  ην  αίπολονΰα.  'Έδο^α  γαρ,  εφη,  ονρηΰαι 
τοΰοντον  κνονοα ,  ω  Κνρε,    σε  ώύτε  ποταμον  μεγά- 

4* 


52  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΟΑΜΑ80ΕΝΙ 

λον  ρ  εν  ματ  ί  ομοων  γενεβϋ-αι,  το  πλήθος  τον  ονρον 
καΙ  κατακλνΰαι  πάβαν  την  Άβίαν ,  ρνηναί  δε  αντο 
άχρι  %'αλάττηζ.  καΐ  6  πατήρ  άκονΰας  κελεύει  τοις 
εν  Βαβνλώνι  Χαλδαίοΐξ  ντίερχ)• είναι.  Κνρος  δϊ  τον 
λογιωτατον  αντών  καλέβας  έξηγηΰατο '  καΐ  ος  άτίο-  5 
κρίνεται  μέγα  τε  είναι  το  προψαινόμενον  αγαθόν  κα\ 
την  τίρώτην  αντω  τιμήν  φερον  εν  ^Αβία '  δειν  δ\ 
κρνητειν ,  ως  μη  Άβτνάγης  άκονΰγι '  κάκιΰτα  γαρ 
οε  τε  ατίοκτενεΐ  κάμε  τον  κριτηρα  αντον.  ωμοααν 
δε  αλληλοις  μηδενΐ  κατερείν  την  ΟΊριν  μεγάλην  τε  ίο 
ονύαν  καΐ  οΐαν  ονκ  αλλην.  εκ  τοντον  τίολν  μείζων 
ο  Κνρος  γενόμενος  ΰατράτΐην  τον  αντον  πάτερα 
Περσών  έτΐοίηαε  καΐ  την  μητέρα  πλοντω  τε  και  δν- 
νάμει  Περσίδων  τίρώτην. 

Καδονΰιοι    δε  τότε  πολέμιοι  ηβαν  βαβιλει^    αρ-  ΐ5 
χοντα  έχοντες  ^Οναφερνην^  όΰτις  προδιδονς  το  ε^νος 
τα   βασιλέως    εφρόνει^     και   πέμφας   αγγελον   παρά 
Αστνάγην  γιτεΐτο  άνδρα  πιστόν  ^    ως  σνν  αντω  βον- 
λενσειε   τά   περί    της  προδοσίας,     καΐ    6ς    εκπέμπει 
Κνρον ,  ως  αν  πάντα  σνμπρά^ειεν'    ημέρα  δε  τεττα-  2ο 
ρακοσττ}    ωρισεν   αντω    παρ^    αντον    εις  ^Εκβάτανα 
ανελϋ'εΐν.      και  ο  τον  ονείρον  κριτής  παρε^άρρννεν 
αντον    είς    Καδονσίονς    άπελϋ'εΐν^    και    φρονήματος 
ένεπίμπλη.      είστιει  δε  Κνρον^    άτε   φύσει  γενναΐον 
και  μεγαλόφρονα^    ως    χρη    ^εον    σνλλαμβανομένον  25 
Πέρσας    αποστησαι    και    Αστνάγην    πειράσϋ-αι    της 
^9Χν^  τναύειν  ,  πιστεύειν  τ  ε  τω  Βαβνλωνίω  τ  α  ^εΐα 
κάλλιστα    ε^επισταμένω.      έ^άρρννον    δε   άλληλονς' 
ο  μεν  Βαβυλώνιος  Κνρον  ότι   είμαρμένον  εΐ'η  αντον 
καταλνσαι    Αστνάγην    και    την    εκείνον    βασιλείαν  3ο 
έλεΐν  ,  καΐ  τοντ'  αντος  άριστα  γιγνώσκειν'    6  δ^  αν 
Κνρος  τον  Βαβνλώνιον  ^    οτι  μεγάλων  αντον  κατά- 


ΓΕΑβΜΕΝΤΑ.  53 

ξιωΰει  γενομένων  τοντων  ,  εάν  αντος  βαβιλενξ 
γένψαι.  ενε^νμείτο  δ\  ώξ  καΐ  '^ρβάκης  ηανΰας 
Σαρδανάπαλλον  ηρότερον  την  εκείνον  τιμήν  άφε- 
λοίτο.      καίτοι  οντε  Μήδοι   κρείττονς  Περΰών^    οίς 

5  εκείνος  έπίΰτενΰεν^  οντε  ^^ρβάκης  φρονιμωτεροζ 
εμού '  τύχη  δε  καΐ  μοίρα  κάμοί  προδείκννΰίν,  ώΰπερ 
αρα  κάκεένω.  ταύτα  ενΰ'νμονμενω  ντΐηντηΰε  μεμα- 
ύτιγωμενος  ανήρ  κόττρον  εν  κοφίνω  εκφερων,  επειδή 
εν  τοΓ^    οροΐζ    γίγνεται    Καδονβίων'    οιωνιΰάμενος 

10  κα^ντΐερτίϋ'εταί  τω  Βαβνλωνίω.  6  δε  εκελξνΰε 
τίν^έβ^αι  τίζ  τε  εί'η  6  άνηρ  καΐ  ποδαπος  το  γένος. 
πν&ομενω  δε  Κνρω  αποκρίνεται  εκείνος  ότι  Περΰης 
εί'η  Οίβάρας  όνομα.  καΐ  ος  ηοϋ-η  πάνν'  ο  γαρ 
οίβάρας  δύναται    Ελλάδι  γλωτττι  αγα&άγγελος.     εφη 

15  ^'  6  Βαβνλωνιος  προς  Κύρον  και  τάλλα  ΰύμβολα 
είναι  άριΰτα ,  οτι  τε  Περΰης  έύτί  6οι  πολίτης  και  οτι 
κόπρον  ίππίαν  φέρει,  ήτις  πλούτον  καΐ  δνναμιν 
προΰημαίνει,  ωΰπερ  και  τοννομα  λέγει,  ταχύ  δε  τον 
άν^ρωπον  ο  Κύρος  μεταλαμβάνει,    ύννεΐναί  τε  εκε'- 

20  λενεν  αντω '  ο  δε  πείϋ'εται. 

!Εκ  τούτον  παρά  ^Οναφερνην  εις  Καδονΰίονς 
ηκε,  καΐ  πίύτεις  λαμβάνει  τε  και  δίδωοι  περί  της 
προδοΰίας'  έπαντιει  τε  εις  Μηδίαν'  τον  δε  Οίβάραν 
ϊππω  τε  και  ΰτολγί  Περοίδι  κα\  θεραπεία  ετίμηύεν, 

2δ  είχε  τε  πελας ,  την  γνωμην  ορών  άγα%όν ,  και  αμα 
τον  Βαβνλωνίον  κελεύοντος  διαλεγεβ^αι  αντω.  εκ 
δ\  τού  κατ  ολίγον  εταιριξόμενος  έποιείτο  και  αύμ- 
βονλον  καί  ποτ  είς  λόγονς  ηλ^ε  τοιούτονς  ως 
άχΰ-οιτο   ορών  Περαας     νπο     Μηδων  κακόν μένονς, 

'^^  καΐ  ταύτα  ονδεν  χείρονς  οντάς  τάς  φνΰεις,  καΐ  ο 
Οίβάρας  είπεν,  ίΐ  Κύρε  ,  ον  γαρ  εΰτιν  άνηρ  τά  νύν 
μεγαλόφρων  τε  καΐ  μεγαλογνώμων ,  ος  πανΰαι  Μη- 


54  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

δονς  εϋ^εληβεί  των  κρειττόνων  αρχειν  αξίονντας. 
και  Κνρος  εφη  ,  Πώς  ουκ  βΰτιν  ,  ω  Οίβάρα ;  "Εύτι 
μεν  ί'ίΐωζ,  άλλα  τΐολλτ}  καΐ  κακή  ατολ^ι^α  Χ^ψ^^ί 
δι,  ην  ονδεν  δρα  δυνάμενος,  καΐ  6  Κνρος  εκ- 
πειρωμενος,  Ει  δ\  φανείη  τολμητης  άνηρ,  τΐώς  αν  δ 
δνναιτο  τοντο  κατεργάξεΰ&αί;  6  δε  άτΐοκρίνεται, 
Πρώτον  μεν  Καδουβίονς  προΰαγαγόμενος  εΰ-ελοντας  ' 
Περΰας  μεν  γαρ  φιλουβι ,  Μγιδονς  δε  πάνυ  μυΰοϋύι ' 
έπειτα  δε  και  Περαας  ^αρρυνας  τε  καΐ  οπλίύας  περί 
τετταράκοντα  οντάς  μυριάδας  ,  και  άΰμένως  αν  ίο 
ε&εληΰαντας  δι^  α  πάΰχουΰιν  ύτΐο  Μηδων'  επιτη- 
δειοτάτη  δ^  αύτοΐς  προς  τούτο  καΐ  η  χώρα  πετρώδης 
τε  και  ορεινή  ουύα^  ίφ'  ην  ει  ύτρατεύειν  Μηδου 
^ελοιεν,  κακώς  απαλλά^ουοι.  Κνρος  δ\  ηρώτα^^  Ει 
ανηρ  φανείη  ταΰτα  δρών^  ΰυνανακινδυνεύΰεις  αυτώ;  ΐ5 
και  ος^  Ει  γάρ,  ώ  Ζεϋ,  εφη,  μάλιύτα  μεν  όύ  εΐ'ης  6 
τούτοις  εγχειρών ,  επειδή  και  6  ΰος  πατήρ  άρχει 
Περσών  καΐ  6υ  εν  αυτοΐς  ίύχυρότατος  ει  καΐ  δυνα- 
τωτατος '  ει  δε  μη,  οΰτις  ούν  εί'η. 

Εκ  τούτου  το  όλον  βούλευμα  εκκαλύπτει  τε  2ο 
αντω  ο  Κνρος  και  ΰυμβούλω  χρηται,  ορών  άνδρα 
φρόνιμον  καΐ  άνδρεΐον  και  εν  αντω  πάύας  έχοντα 
τάς  ελπίδας,  και  ος  ΰννεπηνει  τε  και  ΰννεξώτρννε, 
γνωμας  τε  άγαϋ-άς  νφηγεΐτο,  καΐ  ώς  χρη  πεμφαντα 
πάρα  Ατραδάταν  τον  πάτερα  κελενειν  οπλίζειν  Περ-  25 
6ας,  τω  λόγω  μεν,  ώς  έτοιμοι  εϊεν  βαΰιλει  επΙ 
Καδουαίους,  τω  έργω  δ  εις  άπόβταΰιν'  έπειτα  ώς 
χρη  παρά  Άΰτυάγον  αίτηΰάμενον  ημέρας  έλ%•εΐν 
αυτόν  εις  την  Περΰίδα,  ώς  ιερά  ενκταΐα  ^νύειεν 
νπερ  βαβιλέως  καΐ  της  εκείνον  ΰωτηρίας,  άμα  δε  και 
τον  πατρός,  επειδή  φαύλως  έχει  υπό  νόΰον.  εί  δε 
ταύτα  πράξει,    εγχειρητεον  εΰται  τω    ΰνμπαντι   αν- 


ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  55 

δρείως.  οντοί  δει,νόν ,  ώ  Κνρε  ,  και  ατίοκινδννεύειν 
ΧΎΙ  ^ν%γι  μεγάλοις  εγχειρονντα  εργοις,  καΐ  τζα&εΐν,  ει 
δεοι,  τούτο  6  καΐ  μηδέν  δρώντας  αναμένει  πα^εΐν. 
ηαΟ•η     τε    ονν    6    Κνρος    έπΙ    ττ}    γενναιότητι   τον 

5  ανδρός  καΐ  αμα  ^αρρυνων  αντον  και  τον  ονειρον 
έξηγήΰατο  της  μητρός  και  την  τον  Βαβνλωνίον 
γνωμην^  ην  είπε  τΐερί  αντοΰ.  καΐ  6  Οίβάρας  ατε 
αγχίνονς  τίολν  μάλλον  αντον  ίξωτρννε ,  και  διεκε- 
λενΰατο    φνλάττειν    τον    Βαβνλωνίον^    ώς    μη    έ^- 

10  άγγελος  εί'η  βαΰιλεΐ  τον  ονείρον ,  ει  αρα  κτείνειν 
αντον  ονχ  νπομένοις^  οτίερ  ην  αριΰτον.  και  ο  Κνρος, 
^Αηοτρότίαιον  αν  εί'η  τοντό  γ\  είπεν.  ΰννεΰιτονντο 
δη  και  ύννηβαν  Κνρω  το  απο  τούδε  ο  τε  Οίβάρας 
και  ο  Βαβυλώνιος,     εν  δεει  δε  ων  ο  Πέρΰης  μη  κατ- 

15  ειποι  τίρος  Άΰτνάγην  6  Βαβνλώνιος  τίερί  τον 
ονείρον,  προβετίοιηβατο  ιερά  πάτρια  ννκτωρ  επι- 
τελειν  τη  ΰηληνη,  καΐ  τον  Κνρον  ητηΰε  ^νματά  τε 
και  οίνον  και  οίκετας  και  ϋτρώματα  καΐ  τάλλα  ών 
έδει.     η^ίον  δε  Κύρον  προβτάξαι  τοις  ϋ'εραπενονΰι 

20  πειΘ-εβ^αι  αντω.  και  6ς  προβέτα^ε  τε  καΐ  της 
^νΰίας  ον  μετείχεν^  Οίβάρα  τεχνηβαντος,  ός  τίαρα- 
ακενάξεται  τά  τε  άλλα  *  νύκτα  καΐ  ύτιβάδας  βαΰ'είας^ 
εςρ'  ων  ενωχηβονται  ,  καΐ  βόϋ^ρον  ώρνζεν  εν  τη 
αντον  ΰκηνη  βα%•ντατον.       επεί    δε   πάντα    έπραξε, 

25  καΐ  ενώχηΰε  τον  Βαβνλώνιον  καΐ  εμί&νοεν,ν  πέρ  τε 
τον  βό&ρον  αντω  κοίτην  βτορέΰας,  ώς  κατακλίνει  εις 
ταντην,  ωΰεν  αντον  εις  τον  βό&ρον  κάτω.  ύννενε- 
βαλε  δ^  αντω  και  τον  οίκέτην.  και  άμα  ορϋ'ρω 
Κνρον  άπάραντος    ύννωδοιπόρει.      ον  πολν  δε  προ- 

30  ελϋ^όντων  επεζητει  τον  άν^ρωπον  6  Κνρος '  ο  δε  το 
μεν  πρώτον  εφη  καταλελοιπεναι  αντον  ετι  κα^εν- 
δοντα  νπ'  μέ%•ης.       άγανακτονντος    δε  τον  Κνρον, 


56  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

τελενταΐον  έ^εφηνε  τάλη^ες,  οτι  αντον  κτεινειεί 
έτΐειδη  μόνην  ΰωτηρίαν  ταντην  εωρα  Κνρω  τε  καΐ 
τοΐζ  Κνρον  τιαιύΐν  ονύαν.  λνπη&είς  δε  τίάνν  επί 
τοΐζ  ηραχ&εΐΰί  καΐ  ετι  μάλλον  οργιο^είξ ,  ωύτε 
μηκέτν  ττροΰίεΰ^αι,  τον  Οίβάραν ,  αν^ΐξ  μετεγνω  καΐ  δ-] 
ηροΰίετο  αντον,  ΰνμβονλω  τε  εχρητο  περί  των 
αυτών,  ττ}  δε  τον  Βαβυλωνίου  γυναικί  πυν^ανο- 
μενγι  περί  του  ανδρός  είπεν  οτι  νπο  λτ^ΰτών  άπο- 
^άνοί  καΐ  ταφείη  νπ'  αυτοϋ. 

Μετά  ταύτα  παρά  βαβιλέα  Κνρον  άφικόμενον  ο  ίο 
Οίβάραξ  άνεδίδαβκε  καΐ  ε^ωτρννε  τά  βεβονλενμενα 
ύφίου  δράν  καΐ  πέμπειν  τε  εις  Περΰας  καΐ  οπλίξειν 
τονξ    εν    ηβΐ}    καΐ  ^Αΰτνάγην    αίτεΐύ^αι    δονναί  οί 
ημέρας,  ώζ  τά  τε  ιερά  ϋ^νβειε  καΐ  τον  πάτερα  νοΰτ]- 
λενΰειε  φανλως  έχοντα,     καΐ  ος  επειϋϋ^η,  τά  τε  άλλα  ΐ5 
όπλα  ηδη  ην  έτοιμα  ,    και  ο  Κνροζ  ητηΰατο  βαΰιλεα 
την  εις  Περβας  πορείαν,    ως  αν  ^υΰειεν  νπερ  αυτόν 
καΐ  αμα  τον  πάτερα  ί'δοι  κακώς  διακείμενον.     ο  δ^ 
ον  δίδωΰιν  αντω,  νπ    εννοίας  αννεΐναι  ^ελων'    καΐ 
ο  Κνρος    εν    α^νμία  ην^   Οίβάρα  δηλώβας  ώς  άπο-  2ο 
τνχοι.        καΐ    ος    ε^άρρυνε    τε    αυτόν      καΐ    αν^ις 
εκελενε  διαλιπόντα  ημέρας  δεΐο^αι  αντον  περί  των 
αντών,    καΐ  τεν^εβ^αι'    δεΐν  δε  αντον  ^εραπενειν 
προϋ^νμως    ετι    μάλλον    η    πρότερον'     και    επειδάν 
δεηται,    δι     έτερον  τοντο  ποιεΐν  και  μη  δι^   αντον.  25 
καΐ  6  μεν  ωχετο  παρά  βαΰιλεα,    και  τον  πιΰτοτάτου 
των  ευνούχων  εχρηζεν,    όταν  ?}  καιρός,  αίτηβαύ^αι 
αυτώ  την  άφοδον  παρά  βαΰιλεως.    επεί  ά'  ούν  ποτέ 
έώρα  βαΰιλεα   εν  πολλή    οντά  παίδια  τε  καΐ   με^η, 
νεύει  τω  εύνούχω    λέγειν   βαΰιλεΐ  οτι  Κϋρος  ο  ΰος  3ο 
δούλος    αιτείται    δούναι   αυτώ  α  ποτέ  ηύζατο   ίερα 
υπέρ  ΰού,    όπως  αν  αντω  ευμενής  εί'ης,    ϋ'ύΰαι,    και 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  57 

«μα  τον  αζτον  πάτερα  άβΟ'ενώς  έχοντα  ^εραπενΰαι,. 
καΐ  δ  ^Αΰτναγης  καλεΰας  Κνρον  καΐ  μειδιών  δίδωύΐν 
αντω  πέντε  μήνας  ορίβας,  τω  δε  εκτω  όπως  επάνειβι 
διεκελενΰατο.       προοκννηύας    δε    κα&ίβτηΰίν    άν^ 

5  εαντον  Τιριδάτην  οίνοχόον  βαΰιλεΐ ,  ^Χ9^  αντος 
επανίοι.  κα\  επΙ  Οίβάραν  ηλ^ε  γεγηϋ^ως.  ο  δε 
αντον  εκελευβε  παραχρήμα  τονς  οίκέτας  ΰνλλαβόντα 
άπαίρειν'  και,  ην  γαρ  αντος  επιμελητής,  νν- 
κτωρ  πάντα  εντρεπίζει,  και  εω%εν  εις  Περϋας  ώ(Ϊ06- 

10  πόρονν. 

Ή  δε  τον  Βαβυλωνίου  γννη,  ος  τον  ονειρον 
εφραΰε  Κύρω,  προακηκονΐα  άρα  παρά  τον  εαυτής 
ανδρός,  ηνίκα  εξη,  την  6-φιν ,  ηντινα  εφραΰεν  αυτω 
6    Κνρος,    τελεντήύαντος    αντη   τον    ανδρός,    0νν- 

ΐδ  οικονβα  τω  εκείνον  αδελφω ,  εκείνης  της  ννκτος 
ύνναναπανομενη  ηκονβε  παρ  αυτού  ότι  μέγας 
γενόμενος  οί'χοιτο  εις  Περβας.  η  δε  αντω  διηγείτο 
τον  ονειρον  καΐ  την  τοντου  κρίύιν,  ωΰπερ  ηκονβε 
παρά  του  ανδρός,  οτι  βαύιλεύΰει  ΙΊερΰών.    εω^εν  δ\ 

20  ο  ανήρ  άτρεμας  ηκε  παρά  Αοτυάγην ,  και  δι'  εν- 
νονχον  ερόμενος  την  εί'όοδον  πάντα  απηγγειλεν ,  ως 
άκονβειε  παρά  της  εαντον  γνναικος  οτι  Κνρω 
εφράΰϋ^η  νπό  τον  αποθανόντος  ανδρός  θεολόγου 
προς  την  γενομένην   όψιν   βαΰιλευΰειν,    και    τοϋδ 

25  ένεκα  άρα  οί'χοιτο  νυν  εις  Περΰας '  ου  πάλαι  δε  καΐ 
αυτός  ταύτα  άκηκοέναι  παρά  της  γυναικός '  εκαβτα 
τε  βαφώς  διηγηαατο  του  τε  ονί^ροι»  και  της  κρίβεως. 
εν  πολλή  δε  ύυννοία  γενόμενος  Αβτυάγης  πυν- 
θάνεται  τού  Βαβυλωνίου,  Τί  ούν  χρή  ποιεΐν.   κα\  ος 

30  έφη ,  Κτείνειν  αυτόν  επανελθόντα  ως  τάχιΰτα '  μονή 
γάρ  αύτη  άΰφάλεια  αν  εί'η.  καΐ  6  Αΰτυάγης  απο- 
πεμ-φάμενος  τον  Βαβυλώνιον  μάλλον  τι    ενεθυμεΐτο 


58  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

τούζ  λόγονξ  αυτόν,  εις  εβτΐεραν  δε  πίνων  εκάλε&ε 
τάζ  παλλακίδας  ορχηΰτρίδας  ονΰας  καΐ  κφαρίύ- 
τρίας.  καί  τις  αυτών  αδονΟα  τοιαντ  ελεγεν'  Ό  λέων 
τον  κάπρον  ντίοχείριον  έχων  με^ηκεν  εις  τάς 
λόχμας  τάς  εαυτόν^  εν  αίς  κρείττων  γενόμενος  πολύν  5 
πόνον  αύτω  παρεξεν  καΐ  τελευτών  αβ&ενεΰτερος  ών 
τον  ίΰχυρότερον  χευρωβεται.  ταύτα  αδούΰης  εν- 
θύμια ποιείται  '  Αΰτυάγης  ως  τείνοντα  είς  αυτόν, 
παραχρήμα  δη  πέμπει  τριακοΰίους  ιππείς  έπΙ  Κϋρον, 
οίς  έκέλενβεν  αυτόν  καλεΐν  όπίβω '  εάν  δε  μη  ίο 
επηται^  την  κεφαλήν  αποτεμοντας  φερειν.  οι  δε 
ωχοντο  ^  καΐ  επει  ήκον  παρά  Κϋρον ,  εφραβαν  τά 
παρ^  Άΰτνάγονς.  κάκεΐνος^  οία  άγχίνους^  είτε  καΐ 
Οίβάρα  παραινοϋντος,  είπε,  Πώς  δ^  ον  μέλλω  ίεναι, 
καλούντος  με  τον  δεΰπότου;  αλλά  νύν  δειπνηΰατε,  ΐ5 
πρω  δε  χωρώμεν  παρ*  αυτόν,  οι  δε  ταύτ  έπηνουν. 
ο  δε  περύικώς  οπτά  κατακόψας  Γ^^θΓα  πολλά  καΐ 
βονς  είύτία  τε  τους  ιππέας  καΐ  με&υβκει'  προ- 
απεύταλτο  δ  αυτώ  άγγελος  επί  τον  πάτερα  χιλίονς 
ιππείς  κελενων  και  π εντακιύ χιλίονς  πεζούς  επΙ  2ο 
'Τρβαν  [ετεραν\  πόλιν  πέμπειν  προ  οδού  κειμένην, 
τους  δε  άλλονς  Πέρΰας  όπλίζειν  αντόν  τάχιΰτα,  ως 
βαύιλέως  προβτάττοντος '  ον  γάρ  εδήλωΰε  τον  οντά 
λόγον.  μετά  δε  την  εύτίαύιν  είς  νπνον  τετραμμένων 
των  ιππέων,  αντός  τε  και  Οίβάρας  ως  είχον  ανα-  25 
βάντες  έπι  τονς  ϊππονς  άπελαννονύι,  καΐ  ηκον  έπι 
την  "Τρβαν  ετι  ννκτός  ονΰης,  καΐ  οπλίζει  6  Κύρος 
τονς  άνΟ-ρώπους"  καΐ  βυντάττει  τους  παρά  τον 
πατρός  ηκοντας  ώς  είς  μάχην'  καΐ  αυτός  μεν  εν  τω 
δεξιώ  ΐΰταται ,  και  Οίβάρας  έν  τω  εύωνύμω.  καΐ  6  30 
οίνος  ανήκε  τους  παρά  Άΰτυάγους  πρω  οίχομένους, 
καΐ    γνόντες    Κύρον    διώκουβι.      και    ηκον    έπι    την 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  59 

"Τρβαν^  και  ενρόντεζ  εκτεταγμενον  αυμβάλλονΰιν  ώς 
εις  μάχην.  εν^α  δη  πρώτον  τΐολλην  άνδρείαν 
Κύρος  άποδειξάμενοζ  ΰνν  τρισΐ  Περΰαίζ  κτείνεο 
περί  διακοαωνς  και   πεντήκοντα    ιππείς '    οι  λοιποί 

5  ^£  φει;^οι;(7^  πάρα  βαβιλεα  κάί  ταντ  άπηγγειλαν. 
καΐ  Οζ  παίΰας  τον  μηρον  είπεν,  Οί'μοι  ώς  πολλάκις 
γνονς  οτι  ου  χρη  κακούς  εν  ποιεΐν  όμως  αλίβκομαι 
χρηΰτοΐς  λόγοις^  ος  καΐ  Κνρον  παραλαβών  πολλών 
κακών  ^  Μάρδον  γένος  ^  όλε^ρον  τηλικοντον  εποίηόα 

10  κατ '  έμαντον'  άλλα  και  νυν  ου  χαιρηΰει  οίς  ϋ-έλει. 
καΐ  παραχρήμα  καλύβας  τονς  Στρατηγούς  ά^ροίζειν 
την  δνναμιν  κελενει.  ως  δε  η&ροίβ&η  εις  εκατόν 
μεν  πεζών  μυριάδας,  εί'κοΰι  δε  ιππέων,  τριύχίλια  δε 
άρματα,    ελαννει  δη   επΙ  Περβας.     ηδη  δε   ώπλιύτο 

15  κάκεΐ  η  ΰτρατιά  υπο  ^Ατραδάτα  πάντα  είδότος  *  καΐ 
ηΰαν  τριάκοντα  μεν  μυριάδες  πελταΰτών ,  πέντε  δε 
ιππέων,  εκατόν  δε  δρεπανηφόρα.  ώς  δ  εις  εν  <3υν- 
ηλϋ-ε  Κύρω  η  δνναμις,  παρηνεβε  τούτοις.  {Ζητει  εν 
τω  Περί  δημηγοριών.) 

20  Έκ  τούτον  αυτός  τε  και  ο  πατήρ  βυνέταττον  την 
ΰτρατιάν  ,  και  Οίβάραν  άποφαίνουαι  ύτρατηγον, 
άνδρα  ενβονλον  καΐ  δραΰτηριον ,  ος  προκαταλαμβά- 
νει  μεν  τάς  βτενοπόρονς  οδονς  φνλακαΐς  και  τα 
νφηλότατα   ορη ,    τον    δε  οχλον    εκ  τών  άτειχίύτων 

2ο  πόλεων  εις  τάς  ενερκεις  μετάγει^  φρονρια  δ  εν^α 
καιρός  ην  εντειχίξεται.  καΐ  μετ  ον  πολν  Αύτνάγης 
ήκε  ΰνν  τω  ΰτρατώ  καΐ  τάς  ερήμονς  πόλεις  κατέκαε' 
προς  τε  Κνρον  καΐ  Άτραδάταν  τον  τούτον  πατέρα 
πέμφας    άγγέλονς    πολλά    τ  ε    ηπείλει    καΐ    ώνείδιξε 

30  την    πρόΰ&εν    πτωχείαν ,    έκέλενέ    τε    οπίΰω    παρ 
αντόν    ίέναι'    δηοειν    γαρ    αντονς    μόνον  παχείαις 


60  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

πεδαις'    ει   ά'   αλώ6£ΰ%'ε^  ί'φι^,    κακοί    κακώς  άηο- 
λειΰϋ^ε.     Κνρος  δε  αποκρίνεται,  Ουκ  αρα  ΰνγε,    ώ 
'^ΰτνάγη ,    ^εών    δνναμιν  τ^δεος ,    ο§  ουκ  οίβϋ^α  νπ 
εκείνων  τονς  αίπολονς  έηοτρνν^έντας  επΙ  τάδε   τα 
πράγματα ,    οίς    επόμενα    ^αΐ    εις   τέλος,      καΐ   βοΐ  5 
παραινονμεν^  οτι  ημάς  καΐ  αντος  εν  ποιείς^  9'εών  6ον 
ετά  νουν  αγόντων,  απαγειν  την  δνναμιν  καΐ  Περαας 
ελενϋ^ερονς    εάν    κρείττονς    οντάς  Μηδων ,    ως   μη 
τοντονς  δονλονμενος  καΐ  των  άλλων  αποΰτερηϋ-τίς. 
ταντα  μεν  6  άγγελος  απηγγειλεν    Αβτνάγτ^.       υ  δε  ίο 
νπ'  οργής  έ^άγεί  την  ΰτρατιάν    είς    μάχην    καΐ    έκ- 
τάττεί'    αντος    δε    προεκά^ητο    άναβάς    διΰμνρίονς 
έχων  δορνφόρονς  περί  αντόν.     άντεπηει  δε  Κνρος, 
^ Ατραδάταν  μεν  εν  τω  δείΕ,ίφ  κέρατι  ΰτηΰας,  Οίβάραν 
δε  έπΙ  τω  ενωννμω'    αντος    δε   μετά    των    αριοτων  ΐ5 
Περΰών     εν     μεύοις    ην.        έν^α    δη     δεινή     μάχη 
γύγνεται'    καΐ    πλείύτονς    έκτεινί  Κνρός    τε  καΐ  οί 
λοιποί  Πέρααι.    ΰχετλιάζων  δε  6  Αοτνάγης  επΙ  τον 
^ρόνον  είπεν,  Οί'μοι  τονς  τερμιν^οφάγονς  Πέρσας 
οία   άριύτενονΰι.      και   πέμιρας  ηπείλει  τοις  έαντον  2ο 
ύτρατηγοΐς ,    εί  μη  νικηΰονΰι  τονς  άντίονς,    οΙα  πεί- 
θονται,      κάμνοντες    δε    οι    Πέρύαι    νπο    πλη%Όνς 
πολεμίων,    άλλων   έπ*  άλλοις    έπιόντων,    κλιϋ-έντες 
αναχωρονΰιν    είς    την    πόλιν  ,     προ     ης    έμαχοντο. 
είβεληλν^ότας  δε  ^αρρννει  Κνρος  καΐ  Οίβάρας,  οτι  25 
πλείονς  αντοί  των  πολεμίων  έκτειναν,  καΐ  παραινονβι 
παΐδας    μεν    καΐ  γνναΐκας  είς  Παβαργάδας  το  νψη 
λοτατον  ορός  αποπέμ-φαι ,    αντοΙ  δε  είς  ανριον  επ- 
ε^ελ^όντες  τέλος  έπι&εΐναι  τη  νίκη.      πρόκειται  γαρ 
απο^ανεΐν  πάβιν,  ην  ηττη%^ώθι'  βέλτιον  ονν  μετάτον  3ο 
νικάν,    ει   δέοι,    πα%^εΐν  τοντο  έλεν^ερώοαντας  την 
πατρίδα,    ταντα  είπόντος  οργή  καΐ  μΐΰος  παρίΰταται 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  61 

πάΰίν  8πΙ  Μηδονς,  καΐ  εωϋ'εν  άνατίετάύαντεζ  τά^ 
τϋνλας  έπε^ίαβιν^  ηγουμένου  Κύρου  καΧ  Οιβάρα. 
Ό  δε  Άτραδάτας  μετά  των  γερόντων  ερρύετο  το 
τείχος,     άντεπίαΰί  ά'  αυτοΐς  παμπληϋ-είζ  ^Αΰτυάγου 

5  φάλαγγες  ύύν  οπλίταις  τε  και  ιηπεϋου.  των  δ\ 
μαχόμενων  ^  δέκα  μυριάδες  εκπερίελ^οϋΰαι ,  καθότι 
εταξεν  ^Αύτυάγης^  αίροϋβί  την  Λολνν,  καΥΑτραδάταν 
τίολλά  τραύματα  έχοντα  αναπέμτίουύιν  ετά  βαύιλέα. 
γενναίως  δ\  καΐ  οί  Κύρου  αγωνίΰάμενοί  φεύγουΰιν 

10  £^5  Παΰαργάδας^  ενΟ"  αυτοΐς  τέκνα  και  γύναια  ην. 
Άύτυάγης  δ\  έττεί  αυτω  ηχ&η  ο  Κύρου  τίατηρ  ^  εφη, 
Ούτος  ύύ  δη  μοί-  άγαμος  αατράτίης^  ον  έγώ  ετίμηΰα, 
τοιαύτας  χάριτας  βνν  τω  υίεΐ  άπεδωκατε.  καΐ  6 
γέρων  εκπνέων  ηδη^    Ουκ  οίδ  ,    εφη^    ώ   δέΰποτα, 

15  οΰτις  ^εών  τηνδε  την  μανίαν  εφωρμηΰε  τω  έμω 
τΐαιδί'  βύ  δ\  μη  με  αίκίζου'  ταχύ  γαρ  ωά'  έχων 
άτίοτίνεύύομαί  6οι.  καΐ  6ς  ωκτειρεν  αύτον  και  εΐτΐε, 
Τοιγαροϋν  6ε  εγώ  ούδεν  αίκίζομαι'  οίδα  γαρ  οτί^,  εΐ 
601  ο  υιός  έπεί6%'η^  ουκ  αν  ταύτα  εΛραξεν '  άλλα  και 

20  ^άητειν  6ε  κελεύω^  ουκ  οντά  έκείνω  ομογνώμονα 
τη6δε  της  μανίας,  τούτον  μεν  ούν  ταχύ  άτΐοϋ'ανόντα 
%άΛτου6ι  καλώς  τε  καΐ  ευ,  Α6τυάγης  δ^  ετά  Πα- 
6αργάδας  ηει  δια  6τενών  οδών.  εν^εν  δε  καΐ  εν%•εν 
λι66άδες  πέτραι  και  το   ορός  διερρωγος  καΐ  ύ-ψηλον 

25  ην  *  δια  μί6ου  δε  διε^ιέναι  ^  τάς  εμβολάς  Οίβάρας 
εφύλαττε  μυρίοις  οττλίταις  '  καΐ  ην  άνέλπι6τον 
διελ^εΐν.  ά  δη  γνούς  ^Α6τνάγης  εκτίεριελ^'ειν 
έκέλευ6ε  το  ορός  δέκα  μυριά6ιν  εν  κύκλω,  είς  ο 
ευρόντες  άνοδον  ανέρπου6ΐ  καΐ  των  άκρων  κρατού- 

30  6ΐν.  Οίβάρας  δε  και  Κύρος  6ύν  τω  πλήξει  ηαντί 
νυκτωρ  φεύγουΰιν  είς  άλλο  ορός  χϋ-αμαλώτερον  του 
ηροτέρου.      εϊηετο    δ*    η    ^Α6τυάγεω    6τρατιά    κατ 


β2  ΝΙΟ  ΟΙ.  ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

Ιχνος  δί(6κονΰα  ηδη  μεταξ,ν  των  ορών'  έτιχιει  δη 
τονντενΟ^εν  η  Αύτνάγον  ΰτρατιά  καΐ  εμάχετο  προς 
το  όρος  άνιονβα  μάλα  ενψνχως.  κρτ/^ι/οι  ^£  ηάντΎ} 
καΐ  δρυμώνες  αγριελαιοό  τε  ΰννεχεις  ήύαν.  γεν- 
ναιοτερον  δ  ετν  ου  Περβαι  εμάχοντο ,  ενΰ'εν  Κνρον  5 
έ^ορμαντος ,  εν^εν  Οίβάρα^  ος  αυτούς  άνεμίμνηβκε 
παίδων  τε  καΐ  γυναικών  και  πατέρων  γερόντων  καΐ 
μητέρων,  ους  αίβχρόν  είναι  προέΰ^αι  Μηδοις  κατα- 
τέμνειν  τε  καΐ  αίκίζεβ^αι.  ών  άκοΰοντες  έρρώ- 
ΰϋ^ηόαν  και  ΰυν  αλαλαγμώ  κατιόντες  χερμάβι  τε  ίο 
απλέτοις  βάλλοντες  απορία  βελών  καταράττουβιν 
εκ  του  ορούς  τους  πολεμίους.  και  πως  Κΰρος 
ήκεν  έπΙ  το  πατρώον  οίκημα  αντοϋ ,  ενϋ-α  αίπολών, 
οτε  μικρός  ην,  ηυλίζετο.  καΐ  εν  αύτω  ε^υΰεν 
άλευρα  πυρών  καΐ  κυπαρίττου  υλην  δάφνην  τε  ΐ5 
υπο^είς  και  πυρ  έκτρίφας  ,  ως  αν  κεκμηκώς  τε  και 
απορως  έχων.  εύϋ'ύς  δ^  εκ  δεξιάς  ηβτραφέ  τε  καΐ 
έβροντηΰε.  Κϋρος  δε  προϋεκύνηβεν ,  οιωνοί  τε 
αί'όιοι  επΙ  τω  οίκήματι  αύτω  εξόμενοι  προύφαινον 
ως  εις  Παβαργάδας  αφίκοιτο.  εκ  τούτου  δείπνο-  2ο 
ποιηΰαμενοι  έκοιμή^ηβαν  εν  τω  όρει '  καΐ  τη 
υΰτεραία  τοις  οίωνοΐς  πίΰυνοι  έπικαταβαίνονβιν 
έπϊ  τους  πολεμίους  άνέρποντας  ηδη  εις  το  όρος ' 
και  έπι  πολύ  εμάχοντο  ανδρείως.  ^Αβτυάγης  δ\ 
π εντακιβ μύριους  έπι  το  όρος  ^βτηβε ,  καΐ  έκέλευΰε  25| 
τους  κατορρωδούντας  ζην  άνάβαβιν  η  φεύγοντας 
κάτω  παρά  ύφάς  άποκτείνειν.  ανάγκη  ουν  έχόμενοι 
Μηδοί  τε  και  οί  ΰύμμαχοι  άνηεΰαν  έπϊ  τους  Πέρΰας. 
ενΰ'α  δη  κάμνοντες  υπό  του  πληϋ-ους  οι  Πέρύαι 
^φευγον  έπϊ  άκρον  το  όρος  ,  ίνα  αυτοΐς  αί  γυναίκες  30 
Ί]6αν.  αί  δ'ε  αναβυράμεναι  έβόων ,  77οΓ  φέρεβ^ε ,  ω 
κακιΰτοι;    η    άχρι    άν    είοδύητε    ενΟ-εν   γεγένηβϋ-ε; 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  63 

δυα  τοντο  6  Περΰών  βαΰίλενς,  εττειδαν  εις  Παΰαρ- 
γάδας  αφίκητοα  ,  χρνβον  δωρεΐται  ταΐς  Περΰόΰί 
γυναιξί.)  καΐ  διανέμει,  εκάΰττ]  είξ  λόγον  δραχμών 
είκοΰιν  ^Αττικών,     οι   δε  Περβαι,,   καταίΰχνν&εντες 

5  ί'φ'  0^5  είδον  καΐ  ηκονβαν ,  επιβτρέφονβίν  έπ\  τονς 
πολεμίους^  καΐ  μια  ορμτ}  ετίυδραμόντες  έ^ω^ονβιν 
αντονς  εκ  τον  ορονζ^  καΐ  κτείνονύιν  ονκ  ελάττονζ 
εξακίΰμνρίων.  ον  μην  Αΰτναγης  αφίβτατο  της  τίο- 
λίορκίας.    (Ζητεί  εν  τω  Περί  άνδραγαϋ^ημάτων  και 

10  ατρατηγημάτων.) 

Πολλών  δε  αναμεταξύ  γενομένων ,  Κνρος  εις 
την  ΰκηνήν  τίαρελϋ-ών  καθίζει  εις  τον  τον  ^Α(3τνάγον 
ϋ-ρόνον^  και  το  Οκηητρον  αντον  λαμβάνει.  επ- 
ενφημηΰαν    δε    Περΰαι  ,     καΐ    Οιβάρας    αντώ    την 

15  κίδαριν  επιτίχ^ηβιν  είπών ,  Α^ιώτεροζ  βνγε  ει 
^Αβτνάγον  φορεΐν  ^  %^εον  ΰοι  δίδοντος  δι  αρετην  καΐ 
Περΰας  Μηδων  βαβιλενειν.  τα  δε  χρήματα  πάντα 
εις  Παύαργάδας  άπεκόμιξον ,  εφεατώτος  Οίβάρα  καΐ 
επιμελητάς  καταΰτηΰαντος.     άπλετα  δ'  ην  και  α  οι 

20  Περΰαι  κατά  βκηνάς  τρεπόμενοι  τάς  ίδιωτικάς 
ώφελονντο.  καΐ  μετ  ον  πολν  φήμη  πανττ}  διηγ- 
γελλε  την  ^Αΰτνάγον  φνγην  τε  και  ητταν,  ως  τε  νπο 
%εών  του  άφτιρηται  το  κράτος,  και  οι  ανϋ^ρωποι 
άφίΰταντο  και  τα  ε&νη.     πρώτος  δ^  'Τρκανών  άρχων 

25  Άρταΰνρας  ηκε  πέντε  μυριάδας  άγων  (ϊτρατια^ 
Κνρω^  κα\  προοεκννηοεν,  είπε  τε  ετοίμην  είναι  καΐ 
άλλην  πολν  πλείω,  εάν  κελεντ]"  μετά  δε  ο  τε  Παρ- 
^ναΐος  καΐ  Σάκης  καΐ  Βάκτριος  και  οι  εφεξής  άπαν- 
τες ,  ώβτε  ΰπονδην  είναι  εκάβτου  τον  έτερον  φ^ηναι 

30  ϋ-ελοντος  '  εΙς  ο  Άβτνάγης  μετ  ολίγων  υπολειφτείς^ 
επάξαντος  μετ^  ον  πολύ  Κνρον  καΐ  εκ  του  ράύτον 


64  ΝΙΟΟΕΑΙ  ΒΑΜΑδΟΕΝΙ 

μάχτ^  κρατηΰαντοζ,    αιχμάλωτος   έπ     αντον    άγεται. 
[Εχε.  Εδϋ.  ρ.  107-126  Ρβά.,  397  —  406  Μϋΐΐ.] 

β^  "Οτι  Κνρος  6  Περΰών  βαβιλενς  ην  φιλοΰοφίας, 
ει  κα^'  τις  άλλος ^  έμπειρος^  ηντινα  πάρα  τοΓ^  μάγοις 
έτταιδεν^η.  δικαιοβννην  τ  ε  καΐ  άλη^ειαν  εδιδάχϋ-η  5 
κατά  δη  τινας  τίατρίονς  νομούς  καΟ^εβτώτας  Περβών 
τοις  άρίβτοις'  6ς  καΐ  μετεπεμ-ψατο  Σίβνλλαν  ί| 
Έφε'βου  την  Ηροφίλαν  καλονμενην  χρηαμωδόν. 
[Εχο.  άβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  454.] 

67  "Οτι  6  Κνρος  ωκτειρε  Κροΐΰον  τον  Ανδών  ίο 
βαΰιλεα  δια  την  οίκείαν  αρετήν.  καΐ  οι  Περΰαι 
μεγάλην  ^νηύαν  %νραν  Κροίβω  ντίό  τίνα  νφηλον 
τόηον^  «φ'  ον  εμελλον  ^εάύαΰϋ^αι  τα  γιγνόμενα.  καΐ 
μετά  ταντα  Κνρος  εξ,ηλαννεν  έκ  των  βαΰιλείων^  και 
η  δνναμις  τΐαρήν  άπαβα  πολνς  τε  όμιλος  και  άατών  ΐ5 
κα\  ^ενων.  ολίγον  δ^  νΰτερον  ϋ-εράποντες  ήγον 
Κροΐΰον  δεβμώτην  καΐ  Ανδών  δΙς  επτά.  ώς  δε 
έ^εάβαντο  Ανδοί^  πάντες  οιμωγή  και  βτόνω  αν  έ- 
κλανα αν  και  έπληξαν  τάς  κεφάλας,  τοΰοντος  δ^  εκ 
τον  ομίλον  κωκντος  ανδρών  ομον  και  γνναικών 
μετά  δακρύων  καΐ  βοής  εξερράγη  οπόΰος  ονδε 
άλιΰκομένης  της  πόλεως,  τότε  δη  τις  αν  καΐ  την 
τνχην  ωκτειρε  και  Κροΐΰον  έ^ανμαβε  της  προς  τών 
αρχομένων  φιλίας,  ώβπερ  γαρ  πατέρα  εορακότες^ 
οι  μεν  τάς  έβ^ήτας  κατερρηγννντο ,  οι  δε  τάς  κόμας  25 
^τιλλον'  γνναικών  δε  ηγεΐτο  πλη^νς  μνρία  μετά 
κόμμον  καΐ  ολολνγης.  αντός  δ\  άδακρνς  προβηει 
καΐ  βκνΌ^ρωπός.  ο  δε  Κνρος^  τανϋ'  ορών  γιγνόμενα 
ονκ  έκώλνε,  βονλόμενος  και  τονς  Πέρΰας  οίκτόν 
τίνα  λαβείν  αντον.  ώς  δ\  προΐών  κατ  αντον  3ο 
γίγνεται  ο  Κροΐβος^  έφ^έγξατο  μεγάλτι  τγι  φωντ}^ 
δεόμενος  τον  νίόν  άχ^ηναί  οΓ,  ο^  ονκέτι  επεπηρωτο 


4 

ί5 


ΡβΑΟΜΕΝΤΑ.  6δ 

την  φωνην  ί|  οτον  το  τΐρώτον  εφ^εγξατο  '  ην  δε  καΐ 
τ'άλλα  εμφρων.  καί  ο  Κνρος  αγειν  εκελενΰε  τον  νεανί- 
ϋκον,  καΐ  μετ  ον  τίολν  ηγετο  ετίομένων  αντω 
πολλών  ηλίκων.  %'εααάμενος  δ\  αντον  6  Κροίσος 
5  ουκέ%^  ο  αντος  ην,  αλλά  τότε  τΐρώτον  έδάκρνΰεν. 
6  δ\  μετά  κλαυ^μον  κάί  βοής  προσπεΰών  προς  τον 
Κροίϋον ,  Οί'μοί,  πάτερ,  εφη,  η  ΰη  ενΰεβεια.  πότε 
δ'  ημΐν  οί  0-εοϊ  βοηϋ•ηύον6ίν ;  άποβλεψας  δ'  εις 
τους  Περΰας,  "Αγε^ ,  ίκετενω,  κάμε,  εφη,  καί  ΰνν- 

10  εμπρηΰατε '  κάγώ  γαρ  υμών  πολέμιος  είμι  ονχ  ήττον 
η  ο  πατήρ,  καΐ  6  Κροΐβος,  Ουκ  ορ^ώς  λέγεις,  ^φη' 
μόνος  γαρ  εγώ  τον  πόλεμον  έξηνεγκα,  νμών  δε  καί 
τών  άλλον  Ανδών  ουδείς'  έμε  χρη  καΐ  την  τιμω- 
ρίαν   νποβχεΐν.      έμφνς    δε   τω    πατρί  ο  νεανίΰκος 

15  ουκετ  άφίβτατο,  «λλ'  όδυρομενος  οίκτου  πάντα 
ενεπληϋεν,  άφιείς  κ«1  εαυτόν  αγειν  επϊ  την  πυράν. 
Ον  γάρ,  εφη,  λελείψομαι  της  6ης  μοίρας,  ώ  πάτερ. 
ει  δε  νυν  με  ουκ  εάαονΰιν,  άλλα  προβδεχου  με 
ταχν.      τις  ετι  μοι  του   βίου   ελπίς-,    ος    εξ   οτουπερ 

2οεφνν,    άεΙ    μεν    ύοΐ    λυπηρός   ην,    αεΙ    δ     εμαυτώ' 
εντνχονντα  μεν  εκτρεπόμενος  υπ     αίδούς    δια   την 
τότε  μοι  προύονΰαν  άφωνίαν  τε  καΐ  λωβην'   επεί  δ 
ηρ^άμε^α   δνβτυχείν ,    τότε   πρώτον  φωνην  άφήκα, 
καί  μ'  είς  τούτο  μόνον  ηρ%'ρωβαν  οί  Ο'εοί,    όπως  αν 

2δ  οδύρωμαι  τάς  ημετέρας  τύχας.  6  δε  πατήρ  εφη, 
Μη  παντάπαύιν ,  ώ  παΐ ,  ΰεαντόν  απογνώς  νέος  ων 
καΐ  πολλού  ύοι  ετι  όντος  του  λοιπού  βίου,  οπού  γε 
κάμοί  λείπεταί  τις  έλπίς  όμως  και  ονπω  τακ  ^εοϋ 
απέγνων.    άμα  δε  ταϋτα  λέγοντι  προβηεΰαν  πολλαι 

'όο  δη  τίνες  ^εράπαιναι    κομίζονβαι  έβ^ητας  πολυτελείς 
και  άλλον  παμπληϋ-ή  κόβμον ,  όν  έπεμπαν  ουγκατα- 
καηύομενον  αι  τών  Αυδών  γυναίκες,    ο  δε  τον  υίόν 
ΗΙ8Τ.  αη.  ΜίΝ.  Ι.  5 


66  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

άβτίαΰάμενος  και  τους  εν  κνκλω  Ανδονς  έπΙ  την 
Λνράν  Ύίει.  κ«1  δ  τίαΐς  είξ  τον  ονρανον  τάς  χείρας 
άναύχι'ν,  'ίΐναξ  "Ατίολλον  καΧ  %'εοί  πάντες,  εϊπεν, 
ονΟτινας  ο  πατήρ  ετίμηβεν,  έλθετε  νυν  γε  ημΐν 
βοηΟΌί,  καΐ  μη  ΰνναποληται  Κροιβω  πά(3α  αν^ρώ-  5 
πων  ενΰέβεια.  ταντα  είποντα  μόλις  άπηγον  οι 
φίλοι,  βιαξόμενον  εις  την  πνράν  αντον  ύννεμβαλεΐν. 
Κροίΰον  δ^  επιβαίνοντος  αντη  η  Σίβυλλα  ωφ&η 
από  τίνος  υψηλού  χωρίου  καταβαίνουΰα ,  ϊνα  και 
αυτή  ί'δΐ}  τα  γιγνόμενα.  ταχύ  δε  Ο'ρούς  διήλθε  δια  ίο 
τού  ομίλου  δτι  η  χρηΰμωδος  ηκει,  κα\  εν  πρού- 
δοκία  πάντες  εγενοντο,  εί'  τι  προς  τα  παρόντα 
ϋ^ειάύειε.  κα\  μετ  ου  πολύ  εντονόν  τι  φ%'εγ%αμένη 
βοά, 

ίΐ  μελεοι,  τι  βπεύδεΟ'^  α  μη  ^εμις ;  ου  γαρ  εάβει    ΐ5 
Ζευς  ύπατος  Φοΐβός  τε  καΐ  6  κλυτος  Αμφιάραος" 
αλλά  γ*  εμών  έπεων  πεί^εβ^'  άψευδεΰι  χρηΰμοίς, 
μη  κακόν  οΐτον  όλοιΰ^ε  παρεκ  ^εού  άφραίνοντες. 

Κύρος  δ^  ακουύας  εκέλευύε  τον  χρηβμόν  διενεγκεΐν 
τοις    Περΰαις ,    ώς    εξευλαβηϋ'εΐεν    άμαρτάνειν.      0Γ20 
ίδ    άι'    υποψίας    γίγνονται,    ώς    κατεΰκευαΰμενης, 
ίνα    ΰώξοιτο    Κροΐΰος.      ο    δ     ηδη    έπΙ  της   πυράς 
καϋ'ήτο,   και  ΰύν  αύτω  δις  επτά  Αυδών,    εν  κύκλω 
δε  ΙΊέρβαι  δάδας  έχοντες  ηπτον.     ΰιωπης  δε  γενο- 
μένης,   ΰτενάξας   μέγα    εις   τρΙς  ανακαλείται  πάλιν  2^] 
Σόλωνα,     καΐ  6  Κύρος  άκούβας  εδάκρυύεν ,   εννοή- 
σεις   ότι    νεμεΰητα    δρα  ,    βιαΰϋ'είς    ύπό    Περοών, 
βαΰιλεα  ούδεν  ελάττονα  αυτού  την  τύχην  εμπιμπράς. 
ύυνεκέχυντο  δ^  ηδη  καΐ  Περΰαι  τα  μεν  επί  Κροίΰω, 
τα  δε  επΙ  τω  βφετερω  βαΰιλει,  όρώντες  αχ^όμενον  8θ| 
επΙ  τούτοις,  καΐ    εκελευον  ΰώξειν  Κροίΰον.    ταχύ  δε 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  67 

Κνρος  πεμ^ας  τους  άμφ^  αντον  εκελενβε  την  πνράν 
ΰβενννναί.  η  δ^  τ^'^θτο,  καΐ  ονκεϋ'^  οΐόντ^  ην 
ε^ημμενη  εν  κύκλω  προβιεναι  τινά.  φαΰΐ  δη 
Κροΐΰον    έμβλεφαντα    είξ  τον  ονρανον  ενξααΰ'αί  τω 

5  Άπόλλωνι  άρήξαί  οΓ,  οπότε  καΐ  οί  εχ&ροί  ΰωξειν 
αντον  έ&έλοντες  ον  δνναιντο.  χειμών  δ^  ετνχε 
την  ημεραν  έκείνην  ε^  ηονς  ^  ον  μην  νετός  γε. 
Κροίύον  δ^  ενξαμε'νον  ζοφερός  εξαίφνης  άηρ  βνν- 
έδραμε  νεφονμενος  παντού  εν ,   βρονταί  τ  ε  γίγνονταυ 

10  καΐ  αΰτραπαΐ  ΰννεχεΐς ,  τοΰοντός  τε  κατερράγη 
νετος  ωύτε  μη  μόνον  την  πνράν  ΰβεΰϋ^ήναι,  άλλα 
καΐ  τονξ  άν&ρωπονς  μόλις  άντεχειν.  Κροίαω  μεν 
ονν  ταχν  ατέγαβμα  πορφνρονν  νπερέτειναν'  τοις 
δ\    άν^ρώποις    τά    μεν    νπό     ζόφον    και    λαίλαπος 

15  ταραττομένοις ,  τά  δε  νπό  των  άΰτραπών^  καΐ  κατα- 
πατονμένοις  νπό  των  ίππων,  τραχννομενων  προς 
τόν  φόφον  των  βροντών,  δείματα  δαιμόνια  ενέπιπτε 
καΐ  οϊ  τε  της  Σιβνλλης  χρηΰμοί  τά  τε  Ζωροάοτρον 
λογία   δίΰηει.      Κροΐΰον  μεν  ονν  εβόων  ετι  μάλλον 

20  η  πάλαι  ΰώξειν '  αντοί  δε  καταπίπτοντες  εις  γήν 
προΰεκννονν ,  ενμένειαν  παρά  τον  ϋ'εον  αιτούμενοι, 
φαΰΐ  δε  τίνες  Θαλην,  προϊδόμενον  εκ  τίνων  ΰημείων 
όμβρον  γενηΰόμενον ,  καΐ  άναμένειν  την  ωραν  εκεί- 
νην.    τόν  γε  μην  Ζωροάύτρην  Πέρύαι   απ     εκείνον 

2δ  διείπον  μήτε  νεκρούς  κάειν  μήτ  άλλως  μιαίνειν 
πνρ,  καΐ  πάλαι  τοντο  καϋ^εΰτός  το  νόμιμον  τότε 
βεβαιωΰάμενοι.  Κύρος  δ'  εις  τά  βαβίλεια  Κροΐΰον 
άγων  παρεκάλει  τ  ε  καΐ  εφιλοφρονεΐτο ,  πει^ομενος 
είναι  ^εοΰεβέΰτατον'    έκέλενέ  τε,    εΐ'  τι  βούλεταί  οι 

30  γενέΰ&αι,  μη  όκνεΐν,  άλλ'  αίτεΐΰ^αι.  6  δε  είπεν, 
Ω>  δέΰποτα,  έπεί  με  ΰοι  ^εοΐ  εδοΰαν  ΰν  τε  χρηΰτά 
επαγγέλλεις,  αίτονμαί  ΰε  δούναι  μοι  πέμφαι  Πν%^ώδε 

5* 


68  ΝΙΟΟΕΑΙ  ΌΑΜΑ80ΕΝΙ 

τάζ  τίέδαζ  τάΰδε,  καΐ  τον  ϋ'εον  ερε6ϋ•αί  τί  τία&ών 
ε^ητΐάτα  με  τοΓ^  %ρτ^<3μοΐζ  έτΐάρας  ατρατενειν  επΙ  6ε 
ώς  τίεριεβόμενον ,  £|  οτον  αντφ  τάδε  ακρο^ίνια 
πεμτίω,  δείξαζ  τάς  πεδας^  καΐ  τί  δηποτε  άμνημονονΰί 
χάριτος  οι  των  Ελλήνων  ^εοί.  Κνροζ  δε  γελάύαζ  5 
καΐ  τάδε  εφη  δωύευν  καΙ  άλλων  ονκ  ατνχηβείν 
αυτόν  μειζόνων,  Κνρος  δ\  ολίγον  χρόνου  φίλον 
ετνετΐοίητο  Κροΐβον  ^  ε^ιών  τε  εκ  Σάρδεων  ατΐεδωκε 
ΛΤαΓίϊαί  καΐ  γυναίκας  καΐ  βυν  αντω  έπηγετο.  φαοί 
δε  τίνες  καΐ  ετατρεφαυ  αν  αυτω  την  τίόλιν  ^  εί  μη  ίο 
ωετο  νεωτεριεΐν.      [Εχε.    (Ιβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  454 — 462.] 

68        [Έν  ω  ^£  ούτοι  τίερί  ταύτα  ηΰαν,  ο  Φαιΰτνλος 
άτίάγεται  τιρός  ^Αμόλιον.     δεδοικώς  γαρ  μη  ου  τίΐύτά 
δόί,ϊΐ  τω  Νεμετορι  λέγειν  ο  Φαιβτυλος,  άνευ  ύημείων 
εμφανών  μεγάλου  πράγματος  μηνυτής  γενόμενος ,  το  ΐδ 
γνωριΰμα   της   εκΰ•εΰεως  των   βρεφών   την  ΰκάφην 
άναλαβών    ολίγον  ϋύτερον    εδίωκεν  εις  την  πόλιν. 
διερχόμενον  δ^  αυτόν  τάς  πύλας  ταραχωδώς    πάνυ, 
και  περί  πολλού  ποιονμενον  μηδενι  ποιηΰαι  κατα- 
φανές το  λεγομενον,  των  φυλάκων  τις  καταμα^ων,  2ο 
ην    δε   πολεμίων    εφόδου    δέος,    και   τάς    πύλας  οΓ 
μάλιΰτα   πεπιϋτευμενοι   παρά  τού  βαύιλέως  έφρού- 
ρουν,    συλλαμβάνει  δη  καΐ  το  κρυπτόν  ο,τι  δηποτ 
ην  'καταμαϋ•είν   άξιων   αποκαλύπτει    βία  την  περι- 
βολην.    ώς  δε  την  ΰκάφην  εϋ^εάβατο  καΐ  τον  άνϋ-ρω-  2δ 
πον  Εμα^εν  άπορούμενον^  ηξίου  λέγειν  τίς  η  ταραχή 
καΐ    τί    το    βούλημα    τού     μη     φανερώς    είΰφέρειν 
βκεύος   ούδεν   δεόμενον  απορρήτου   φοράς,      εν    δε 
τούτω    πλείους   τών   φυλάκων   ΰυνέρρεον'    καί   τις 
αυτών  γνωρίζει  την  ΰκάφην ,    αυτός    εν    εκείνη    τα  30 
παιδία  κομίΰας   επΙ  τον  ποταμόν^    και  φράξει  προς 


ΓΚΑβΜΕΝΤΑ.  69 

τονς  παρόντας.  οΓ  ί£  βνλλαβόντες  τον  Φαίβτνλον 
άγονβίν  επ  αντον  τον  βαβυλέα  κα\  διηγούνται  τα 
γενόμενα.  ^Αμόλιοξ  δε^  άπειλγι  βαΰάνων  κατα- 
τΐληξάμενος  τον  αν^ρωτίον,  εί  μη  λε^ει  τάς  αληθείας 
5  εκών,  πρώτον  μίν  εί  ζώβιν  ου  παίδες  ηρετο'  ώζ  δε 
ταντ  εμα%^ε ,  της  ΰωτηρίας  αντοΐς  ούτις  ο  τρόπος 
έγένετο.  διηγηΰαμένου  δε  αντον  πάντα  ως  έπράχ^η, 
"'^γε  δη,  φηΰΐν  6  βαβιλενς,  επειδή  ταντα  άλη^ενβας 
^χεις,    φραί>οι/  οπον  ννν  αν  ενρεϋ^εΐεν'    ον  γαρ  ετι 

10  δίκαιοι  είβιν  εν  βονκόλοις  και  άδόξω  βίω  ζην, 
έ'^0^7^  οντες  ΰνγγενεΐς,  άλλως  τε  καΐ  ϋ'εών  πρόνοια 
βωζόμενοι.  Φαιϋτνλος  δε  της  άλόγον  πραότητος 
νποψία  χινηϋ'είς  μη  φρονεΐν  αντον  όμοια  τοΓ^  λόγοις, 
αποκρίνεται  ώδε'    Οι  μεν  παίδες  είΰιν  εν  τοΓς  όρεοι 

15  βονκολονντες,  οΰπερ  εκείνων  βίος,  εγώ  δ^  επέμφ^ην 
παρ  αυτών  τη  μητρί  δηλώβων  εν  αίς  είβι  τνχαις. 
ταντην  δε  πάρα  ΰοι  φνλάττεβ^αι  άκονων,  δεηΰεαϋ-αι 
της  6ης  %'νγατρ6ς  εμελλον,  ίνα  με  προς  αντην 
αγαγοι.      την  δε  ΰκάφην  εφερον ,    Χν    εγω  δεικννναι 

20  τεκμηριον  εμφανές  αμα  τοις  λόγοις.  ννν  ονν  επεί 
δεδοκται  τονς  νεανίβκονς  δενρο  κομίΰαι,  χαίρω  τε 
κα\  πέμ-φον  ονύτινας  βονλει  ανν  εμοί.  δεί^ω  μεν 
ονν  τοις  ελ^Όνύι  τονς  παϊδας,  φράΰονΰι  δ  αντοΐς 
εκείνοι  τα  παρά  ΰον,      6  μεν  δη  ταντ*  Ελεγεν,  άνα- 

25  βολην  ενρεΰ^αι  βονλό μένος  τοί^  παιβΐ  τον  θάνατον, 
καΐ  άμα  αντός  άποδράοεβ^αι  τονς  άγοντας ,  επειδαν 
εν  τοΓ^  ορεβι  γενηται,  ελπίΰας.  ^Αμόλιος  δ\  τοις 
πιΰτοτατοις  των  φίλων  επιΰτείλας  κρνφα,  ονς  αν  ο 
ΰνοφορβος    αντοΐς    δείξη  ,    ύνλλαβόντας    ως    αντον 

30  άγειν,  άποΰτελλει  διά  ταχέων,  ταντα  διαπραξάμενος 
αντίκα  γνώμην  εποιεΐτο  καλεΰας  τον  αδελφον  εν 
φνλακη  άδέβμω  εχειν ,  εως  αν  εν  &ηται  τα  παρόντα, 


70  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  ΒΑΜΑδΟΕΝΙ 

καΐ  αντον  ως  επ    αλλω  δη  τινι  έκάλβί.      ο  δε  άτίο- 
αταλείς   άγγελος    εννοία   τε   τον  κινδννενοντος  και 
ελέω  της  τνχης  ετΐΐβτρέφας  κατήγορος  γίγνεταί  Νεμέ- 
τορί  της  ^Αμολίον  γνώμης,    ο  δ\  τοις  τίαιΰΐ  δηλώύας 
τον  κατειληφότα  κίνδυνου  αντονς  και  τίαρακελευβά-  5 
μένος  άνδρας  άγα%Όνς  γενεΰϋ-αι,  παρην  άγων  ώπλι- 
6  μένους  έπΙ  τα  βαβίλεια^  των  τ  ε  άλλων  πελατών  καΐ 
εταίρων   και   θεραπείας   πιΰτης   χείρα  ουκ   ολίγην. 
ηκον  δε  και  οι  εκ  των  αγρών  ΰυνελ&όντες  εις  την 
πολιν,    εκλιπόντες   την   άγοράν,    έχοντες   υπο   ταΐς  ιο 
περιβολαΐς    ξίφη    κεκρνμμένα  ,      ΰτΐφος     καρτερον. 
βιαβαμενοι  δε  την  εΐβοδον  ά^ρόα  ορμτ]  πάντες,    ου 
πολλοίς    οπλίταις    φρονρουμένην ,     άποβφάττουβιν 
ευπετώς  ^Αμόλιον,  καΐ  μετά  τοϋτο  την  άκραν  κατα- 
λαμβανουΰι,       ταϋτα    εί'ρηται    τοις    περί    Φάβιον '  ΐ5 
έτεροι     δε     ουδέν     τών     μυ^'ωδεύτέρων     άξιοϋντες 
ιΰτορικτ}  γραφτ}  προΰήκειν,    την   γε   άπό&εβιν   την 
τών   βρεφών   ούχ,    ώς    εκελενβ^η   τοις   ύπηρέταις, 
γενομένην^  άπί^ανον  εϊναί  φαύι,  και  της  λυκαίνης 
το   τιΰ'αβόν,    η   τους  μαύτούς  επειχε  τοις  παιδίοις,  2ο 
ως  δραματικής  μεβτον  άτοπίας  διαύύρουβιν.     άντι- 
διαλλαττόμενοι    δε    προς    ταύτα     λέγουΰιν       ώς    6 
Νεμέτωρ ,  επειδή  την  'ΐλουίαν  εγνω  κυονβαν ,   έτερα 
παραβκευαβάμενος  παιδία  νεογνά  διηλλάξατο  τεκου- 
6ης  αυτής  τά  βρέφη ,  καΐ  τά  μεν  0%'νεια  δέδωκε  τοις  25 
φυλάττουΰι  τάς    ώδΐνας  άποφέρειν,    είτε  χρημάτων 
το   πιΰτον   τής   χρείας    αυτών   πριάμενος    είτε    ίί-α 
γυναικών   την   υπαλλαγήν   ποιηβάμενος '    καΐ    αυτά 
λαβών  6  ^Αμόλιος  οτω  δη  τρόπω  αναιρεί,  τά  δε  εκ 
τής    Ιλουίας   γενόμενα    περί    παντός    ποιούμενος    ο  3ο 
μητροπάτωρ  διαϋώξεΰΰ'αι  δίδωΰι  τω  Φαιΰτύλω. 
69        Ότι   του  ^Ρωμύλου    πλη^υβμοϋ    ένεκεν   ανδρών 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  71 

άρπαγην  τίΟίηΰαμενον  των  παρ&ενων^  ώ^  δι,εβοηϋ'η 
τα  περί  την  αρΛαγην  των  καρΟ-ενων  καΐ  τα  τιερΧ 
τονζ  γάμονξ  εις  τάς  πληΰίοχώρονς  πόλευζ^  αν  μεν 
αυτό  το  ττραχ^εν  τΐροζ  οργην  ελάμβαναν ^    αί  δε  άφ' 

5  ης  επράχϋ'η  δι,α^εΰεως  κα\  εις  ο  τέλος  εχώρηύεν 
άναλογιξόμεναί ,  μετρίως  αυτό  εφερον.  κατέΰκητρε 
δ^  ούν  ανά  χρόνον  εις  πολέμους^  τους  μεν  άλλους 
ευτίετείς^  ενα  δ\  τον  ηρος  Σαβίνους  μέγαν  καΐ 
χαλετϋόν.    οίς  ατΰαβι  τέλος    έπηκολού^ηΰεν    εύτυ^ές^ 

10  ωΰτίερ  αυτω  τα  μαντεύματα  ηροεϋ'έύπιβε ,  ΛρΙν 
εταχείρηβαι,  τω  εργω^  πόνους  μεν  καΐ  κίνδυνους 
μεγάλους  τιροβημαίνοντα  ^  τάς  δ\  τελευτάς  αυτω 
εβεϋΰ'αί  καλάς.  ηΰαν  δε  αι  πρώταί  πόλεις  'άρ^αβαι 
του    πολέμου    Καινίνη    καΐ    αλλαι^     πρόφαΰιν    μεν 

15  ποιούμεναι  την  άρπαγην  των  παρθένων  και  το  [μη] 
λαβείν  υπέρ  αυτών  δίκας'  ως  δε  τάληϋ-ες  εΐχεν^ 
άχϋ-όμεναι  ττ}  κτίΰει  τε  και  αυ^ηύει  της  'Ρωμης^  δι* 
ολίγου  πολλή  γενομέντ}^  καΐ  ουκ  ά^ιοϋΰαι  περιιδειν 
κοινον  επι  τοΓ^  περιοίκοις    απαβι  κακόν   φυόμενον. 

20  τέως  μεν  ούν  προς  το  Σαβίνων  εϋ'νος  αποΰτέλλουβαυ 
πρέΰβεις  εκείνους,  η^ίουν  την  ηγεμονίαν  του  πολέ- 
μου παραλαβεϊν ,  ίβχύν  τε  μεγίύτην  έχοντας  καΐ  χρη- 
μα(5ι  πλείοΰι  δυναμένους,  αρχειν  τε  άξιοϋντας  των 
πληΰιοχώρων  καΐ  ουκ  έλάχιΰτα  περιυβριΰ μένους  των 

25  άλλων  '  των  γαρ  ηρπαΰμένων  αι  πλείους  ηοαν 
εκείνων,  επει  δ*  ούδεν  επέραινον ,  άντικα^ιΰταμέ- 
νων  αυταΐς  των  παρά  του  ^Ρωμύλου  πρεύβειών  καΐ 
ϋ'εραπευουβών  λόγοις  τε  και  εργοις  το  εθ-νος^  άχϋ'ό- 
μεναι    τη    τ^ρ^βη  του  χρόνου ,    μελλόντων    αεΙ    των 

30  Σαβίνων  καΐ  αναβαλλόμενων  εις  χρόνους  μακρούς 
την  περί  του  πολέμου  βουλην,  αύται  κα^  εαυτάς  ^γνω- 
0αν  τοις 'Ρωμαίοις  πολεμεΐν,  άποχρην  οίόμεναι  την 


δνναμιν  την  οίκείαν,    ει  καθ"    εν  αϊ  τρεις  γενοιντο, 
μίαν  αίρήΰαί  πόλιν  ον  μεγάλην.     έβονλενβαντο  μεν 
ταϋτα^    ΰννελ&εΐν  δ^  ουκ  εψ&αύαν    εις   ^ν   ατίαβαι 
Οτρατόττεδον^    Λροεξαναΰταντων  τΐροχειρότερον  των 
εκ  της  Καινίνης,  οΐπερ  και  μάλιβτα  έδόκονν  τον  πό-  5 
λεμον  ενάγειν.    ε^εατρατ ευμενών  δε  τούτων  καΐ  δτ}- 
ονντων    την    ομορον  ,      ^ξαγαγών     την    δνναμιν    ο 
^Ρωμύλος     άφνλάκτοις     ονΰιν     ετι    τοις    πολεμίοις 
άτίροβδοκητως  έτίΐτί^εται  καΐ  τον  τε  χάρακος  αντών 
άρτίως  ίδρνμενον  γίνεται  κιίρ^ο^,  τοΓς  τε  φενγονβιν  ιο 
εις  την  τίόλιν  εκ  ποδός  επόμενος,  ονδεπω  των  ένδον 
πετίνο μένων   την   περί   τους    ύφετέρονς  βνμφοράν, 
τείχος  τε  άφνλακτον  ενρών  και  πνλας  άκλείϋτονς, 
αίρει  την  πόλιν  «ξ  εφόδον,    και   τον   βαβιλέα   των 
Καινινητών  νπαντη0αντα  ονν  καρτερά  χειρί  μαχό-  ΐ5 
μένος  αντοχειρία  κτείνει,    και  τα  όπλα  αφαιρείται, 
τούτον  δε  τον  τρόπον  αλονβης  της  πόλεως,  τα  όπλα 
παραδονναι  τον  ς  αλόντας   κελενΰας  καΐ  παΐδας  εις 
ομηρείαν    ονς    έβονλετο    λαβών    επΙ    τονς   λοιπούς 
εχωρει.      γενόμενος    δε   καΐ  της  εκείνων  δννάμεως,  20 
έύκεδαβμένης    ετι    κατά    τας    προνομάς  ,     ττ]    παρ* 
ελπίδας  εφόδω,  κα^άπερ  και  της  προτέρας ,  εγκρατής 
καΐ  τα  αυτά  τονς  άλόντας  διαβείς,  απηγεν  επ    οίκον 
την  δνναμιν,  άγων  ΰκνλά  τε  άπό  των  αποίκων  κατά 
την  μάχην  και  άκροΘ'ίνια  ^εοΐς  λαφνρων.      (^Τελος  25 
τον  έβδόμον  λόγον  της  Νικολάον  ^Ιατορίας.   ζητεί  τά 
λείποντα  Περί  Ελληνικής  ιύτορίας.)    [Εχο.  ιΐε  νίΓΐ.  βΐ 
νίι.  ρ.  462—470.]] 
70        Το  ^£  ννν  καλονμενον  Θρακηοίων  ϋ-έμα  πάλαι 
μεν  και  κατ'  αρχάς  ^Αοία  μικρά  ώνομάζετο...    Θρα- 3ο 
κηΰιοι    δε    έπεκλη^ηβαν    άπό   της   τοιαντης   αίτιας, 
επι  των  ημερών  Άλνάττον  τον  των  Ανδών  βαβιλεως 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  73 

άνηρ  τις  μξτά  της  γυναικός  καΐ  των  αντον  τέκνων 
εκ  Μυύίας  της  των  Θρακών  χώρας  ορμώμενος,  ης 
καΙΌμηρος  μνημονεύει  λέγων  όντως, 

Μνΰών  τ'  αγχεμάχων  καΐ  αγανών  Ιπτίημολγών, 

5  διεπέραύεν  εις  τα  μέρη  της  Άΰιας  εις  χώραν  την 
λεγομένην  Ανδίαν ,  καΐ  κατώκηαε  πληΰίον  της 
πόλεως  Σάρδεων,  τον  ονν  βαβιλέως  Λρος  τω  της 
πόλεως  τείχει  κα^εζομένον  διηρχετο  η  γννη  τον 
Θρακος    επΙ  μεν  της  κεφαλής  βαΰτάξονΰα  ΰτάμνον, 

10  επΙ  δε  των  χειρών  ηλακάτην  καΐ  άτρακτον,  οπιΰ%•εν 
δε  προς  την  ζώνην  Ιππος  τις  προβεδέδετο.  καΐ  επί 
μεν  της  κορυφής  6  βτάμνος  ην  μεβτος  τον  ύδατος, 
εν  δε  ταΐς  χεραΐν  είργάζετο  νη&ουΰα  εκ  της  ηλακά- 
της    τον    άτρακτον,    οπιΰ^εν    δε    προς    την    ζώνην 

15  ηκολούϋ^ει  6  ίππος  απο  της  πηγής  πεποτιϋμένος. 
ταντην  ίδών  ο  βαΰιλενς  μεγάλως  ε^ανμαβε,  και 
ηρώτηΰε  πό^εν  καΐ  τις  καΐ  ποίας  εύτΐ  πόλεως,  η  δε 
άπεκρίνατο  Μνβη  μεν  είναι  τό  γένος,  Θράκης  δ^ 
εΰτιν  αντη  το   πολίχνιον.      λαβών  ονν   ο    βαΰιλενς 

20  απο  της  γνναικός  αφορμην,  πρεββείαν  προς  τον  της 
Θράκης  βαβιλέα  ποιηβάμενος ,  Κότνν  ονομαζόμενον, 
έκεΙ%'εν  ελαβεν  άνδρας  μετοίκονς  μετά  γνναικών  και 
τέκνων,  όχλον  ίκανόν.  εκ  τούτον  τον  γένονς 
ώνομάϋϋ'ηβαν  οί  την  μικράν  Αΰίαν  οίκοΰντες  Θρα- 

25  κηΰιοι,  δια  το  είναι  αντονς  έργοπόνονς  εργώδεις  τε 
καΐ  χειρώνακτας ταντην  δε  την  ίύτορίαν  Νικό- 
λαος 6  ^αμαβκηνός  γράφει  εν  τω  ιη  (ΐ.  η^  αντον 
βιβλίω,  6  γεγονώς  νπογραφενςΉρώδον  τον  βαΰιλέως. 
[ΟοηδΙαηΙίη  ΡοΓρΙι.  (1β  Ιΐιειτι.  Ι,  3,  ρ.  22,  13  βοΐ.  Βοηη.] 

30         Μνρρίνην    δε    την    Σαμίαν   εταίραν  Αημητριοςίΐ 
είχεν  6  βαβιλενς  6  της  διαδοχής  τελενταΐος,  καΐ  ί|ω 
τον    διαδήματος    κοινωνόν    είχε   της  βαΰιλείας ,    ο?ς 


74  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

φηβί  Νίκόλαοζ  6  ^αμ,αϋκηνόζ.        [Αΐΐιβιΐδθαδ    13, 
593,  Α.] 

72  Ουί3  νβΓΟ  ΑηΙίοοΙιυδ  (ΕρίρΙΐΗπβδ)  ηβ(^αβ  ίυδΐ3πι 
ίβοϋ  Ιβιηρίί  (ΙβρΓδθάαΙίοιιβιη,  δβά  β^βδίϋΐβ  ρβϋυηΐΒΓυιτι 
αά  Ιιοο  3θοβδδΐΙ,  ηαυπι  ηοη  βδδβΐ  ΙιοδΙίδ,  βΐ  δοοΐοδ  ίη-  5 
δυρβΓ  ηοδ  δυοδ  βΐ  αΓηΐοοδ  3§^Γβδδυδ  βδΐ,  ηβο  Ηΐίίϊΐιίά 
(Ιί^ηιιιη  άβπδίοηβ  ίΙΙίο  ΐηνβηίΐ:  ιηιιΐΐί  βΐ  (Ιί^ηί  οοηδοπρ- 
ΙοΓβδ  δυρβΓ  Ιιοο  ςυοοιυβ  ΙβδΙαηΙυΓ,  ΡοΙγΜιΐδ  Μβ^αίοροΐί- 
Ιαηαδ,  8ΐΓ9ΐ)ο  Οθρραάοχ,  Νΐοοί&ϋδ  ϋαιηδδοβηϋδ,  Τίπια- 
£[θηβδ  βΐ  09δΙθΓ  οΙίΓοηο^ΓαρΗυδ  εΙ  ΑροΠοίΙοΓυδ :  (]αί  ίο 
οιηηβδ  άίουπί  ρβοαηϋδ  ίηάί^βηΐβπι  ΑηΙίοοΙιαίΏ  ιΐΓίΐιΐδ- 
§Γβδδαηι  ΓοδίΙβΓίΐ  ΙαίΙδΒΟΓαιη  βΐ  δροΐίίΐδδβ  [Ιβαιρίϋπι  αυΓΟ 
ΒΓ^βηΙοςαβ  ρίβηααι.     [Ιοδβρίιυδ  0.  Αρίοη.  2,  7.] 

'73  ^Τρκανοζ  δΐ  τον  ^ανίδον  τάφον  άνοίξαζ^  ος 
πλοντω  τονς  τΐώτίοτε  βαβίλεΐς  ντΐερεβαλλε ,  τρίΰχίλία  ΐ5 
μεν  αργυρίου  τάλαντα  εξεκόμι,βεν^  ορμώμενος  δ^ 
ατίο  τούτων  τίρώτος  Ιουδαίων  ζενοτροφείν  ηρζατο. 
γίνεται,  ό'  αύτω  καΐ  τίρος  Αντίοχον  φι,λία  καΐ  ουμ- 
μαχία'  καΐ  δε^άμενοζ  αυτόν  είξ  την  πόλιν  αφ^'όνως 
πάντα  ττ]  βτρατια  καΐ  φιλοτίμως  τίαρέΰχε.  καΐ  ΛΟί-  2ο 
ονμένω  την  ετΐΐ  Πάρθους  αύτω  ύτρατείαν  ύυνε^,ώρ- 
μηαεν  'Τρκανός.  μάρτυς  δε  τούτων  ημΐν  εΰτι  και 
Νικόλαος  6  ^αμαΰκηνός^  ούτως  /"(ίτορων '  Τρόπαιον 
δε  βτηΰας  Αντίοχος  επί  τω  Αύκω  ποταμω,  νικηβας 
^Ινδάτην  τον  Πάρθων  ύτρατηγόν ,  αυτόθι  εμεινεν  26 
ημέρας  δύο^  δεη^έντος  'Τρκανοϋ  του  Ιουδαίου  διά 
τίνα  εορτην  πάτριον,  εν  Τ]  τοις  Ίουδαίοις  ούκ  ην 
νόμιμον  έ^οδεύειν.  και  ταύτα  μεν  ού  ιΙ^εύδεται  λέγων. 
[Ιοδβρίιυδ  ΑηΙ.  Ιαά.  13,  8,  4.] 

74         Πτολεμαίος  δε  μετά  την  νίκην  προΰκαταδραμών  3ο 
την  χώραν^    οψίας  επιγενόμενης  εν  τιΰι  κωμαις  της 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  75 

Ιουδαίας  κατεμείνεν'  ας  γυναικών  ευρών  μεβτάς 
καΐ  νηπίων  εκελευΰε  τους  ΰτρατιώτας  άηούφάττον- 
τας  αυτούς  καΐ  κρεουργοϋντας  ^  ^ηευτα  εις  λέβητας 
ζέοντας    ένιέντας    τα  μέλη    άηάρχεΰΟ'αι.      τοΰτο    δε 

5  τίροβέτα^εν,  Χν  οι  διαφυγόντες  εκ  της  μάχης  και 
ττρος  αυτούς  ελϋ'όντες  Σαρκοφάγους  ντίολάβωβιν 
είναι  τους  Λολεμίους ,  και  δια  τούτο  ετι  μάλλον 
αυτούς  καταπλαγώΰι  ταϋτ  ίδόντας.  λέγει  δε  και 
Στράβων  και  Νικόλαος  οτι  τούτον  αύτοΐς  έχρηύαντο 

10  τον  τρόπον^  κα^ώς  κάγώ  προειρηκα.  [ΙοδβρΙιαδ  ΑηΙ. 
Ιιΐίΐ.  13,  12,  6.] 

Νικόλαος  δ\  6  δαμασκηνός   εν   τγι    ένενηκοβττ}  75 
καΐ  εκττ}  βίβλω  ιΰτορεΐ  περί  αυτών ,    λέγων  ούτως ' 
"Εύτιν  ύπερ  την  Μιλυάδα  μέγα  όρος  κατά  την  ^Αρμε- 

15  νίαν^  Βάρις  λεγομενον '  εις  ο  πολλούς  ΰυμφυγοντας 
έπΙ  του  κατακλυσμού  λόγος  έχει  περιβωϋ^ήναι ,  και 
τίνα  έπΙ  λαρνακος  οχούμενον  επΙ  την  άκρωρειαν 
όκεΐλαι ,  καΐ  τα  λείψανα  τών  ^ύλων  .επι  πολύ  βω^η- 
ναι.     γένοιτο  δ    αν  ούτος,  οντινα  και  Μωυΰης  άνέ- 

20  γραψεν  6  ^Ιουδαίων  νομοϋ•έτης.  [Ιοδβρίιαδ  ΑηΙ.  Ιαά.  1, 
3,  6.] 

Νικόλαος  δ  6  Περιπατητικός  εν  ττ]  τρίτοι  προς  76 
ταΐς  εκατόν  τών  Ιστοριών  Μιϋ'ριδάτην  φησί  τον 
Ποντικόν  βασιλέα  προ^έντ  αγώνα  πολυφαγίας  και 
25  πολυποσίας,  ην  δε  το  άϋ-λον  τάλαντον  αργυρίου, 
αμφότερα  νικησαι.  του  /[λεντο^  ά^λου  έκστηναι  τω 
μετ  αυτόν  κρι^έντι  Καλαμόδρυΐ  τω  Κυξικηνω 
ά^ληττ}.      [Αΐ1ιβη96αδ  10,  ρ.  415,  Ε.] 

Μι%'ριδάτου  δ^  αναγράφει  κόλακα  Σωσίπατρον,  77 
30  ανϋ'ρωπον  γόητα,  Νικόλαος  6  Περιπατητικός.    [ΑΐΙιβ- 
πδβαδ  6,  ρ.  252,  Ρ\] 


Νικόλαος  δ^  6  Περίτιατητικος   καΐ  Ποΰειδώνιος 
6    Στωικός    εν  ταΐς  'ΐΰτορίαις    έκάτερος    τονς  Χίονς  ^ 
φηΰΐν     έξανδραποδιΰ^εντας    ντίο    Μι&ριδάτον    τον  ^Μ 
Καππάδοκος    παραδοϋ^ηναι    τοΓ^  ιδίοις  δονλοις  δε- 
δεμένους,    ΐν    εις  την  Κολχων  γήν  κατοικιοϋ^ώύιν.  5 
[Αΐΐιβη^υδ  6,  ρ.  266,  Ε.] 

78  Νικόλαος  δ'  ο  ^αμαύκηνος  εν  τγι  τετάρττ]  κρος 
ταΐς  εκατόν  των  Ιΰτοριών,  Περί  Αηάμειαν,  φηύι, 
την  Φρνγιακην  κατά  τά  Μι^ριδατικά  οειΰμών 
γενομένων  άνεφάνηΰαν  τΰερί  την  χώραν  αυτών  ίο 
λίμναι  τε  αϊ  τίρότερον  ουκ  ονβαι  καΐ  ΛοταμοΙ  καΐ 
άλλαι  πηγαΐ  υπο  της  κινηοεως  άνοιχϋ'εΐΰαι'  πολλαΐ 
δε  καΐ  ηφανία&ηΰαν.  τοΰοϋτόν  τε  άλλο  άνεβλνβεν 
αυτών  εν  ττ}  γη  τηκρόν  τε  καΐ  γλαυκον  ϋδωρ, 
πλεΐύτον  οΰον  απεχούοης  των  τόπων  της  ^αλάΰοης,  ΐ5 
ωβτε  οΰτρεων  πληοϋ-ήναι  τον  πληΰίον  τότίον  άπαντα 
καΐ  ίχϋ'ύων  τών  τε  άλλων,  οϋα  τρέφει  η  ^άλαοΰα. 
[Αΐΐιβηίβΐΐδ  8,  ρ.  332,  Ρ.] 

79  Νικόλαος  δ^  έν  τη  εβδόμη  και  εκατοβτη  τών 
^Ιΰτοριών  Συλλαν  φηβι  τον  'Ρωμαίων  ΰτρατηγόν  2ο 
ούτω  χαέρειν  μίμοις  καΐ  γελωτοποιοΐς ,  φιλόγελων 
γενόμενον ,  ως  κ«1  πολλά  γης  μέτρα  αύτοΐς  χαρίζε- 
ΰϋ^αι  της  δημοΰίας.  εμφανίζουΰι  δ^  αύτον  το  περί 
ταΰτα  ίλαρον  αι  υπ  αύτοϋ  γραφεΐΰαι  ύατυρικαΐ 
κωμωδίαι  τη  πατρίω  φωνή.    [Αΐ1ιβη3βυδ  5,  ρ.  261,  €.]  25 

80  Νικόλαος  δ  6  ^αμαβκηνος  έν  τη  ογδόη  τών 
'ΐΰτοριών  προς  ταΐς  εκατόν  περί  τάς'Άλπεις  λίμνην 
τινά  φηύιν  είναι  πολλών  ΰταδιων  ούβαν ,  ης  περί 
τον  κύκλον  πεφυκεναι  δι^  έτους  άν^η  ηδιΰτα  καΐ 
ενχρούβτατα,  όμοια  ταΓ^  καλουμεναις  κάλχαις.  [ΑΐΙιβ-  3ο 
ηδθΐΐδ  15,  ρ.  682,  Α.] 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  77 

Νίκόλαοζ  δ'  6  Περίπατψι,κοζ  εν  τγί  δεκάττ]  καΐ 
έκατοβττ}  των  ^Ιΰτορι,ών  Αενκολλόν  φηΰίν  αφικό- 
μενον  εις  ^Ρώμην  καΐ  ϋ'ριαμβενβαντα  ^  λόγον  τε 
άτίοδόντα  τον  προς  Μίϋ'ρίδάτην  Λολεμον ,  έξοκεΐλαί 

5  εις  τίολντελη  δίαιταν  εκ  τΎΐς  παλαιάς    αωφροΰννης, 

τρνφης    τε    πρώτον    εις    άπαν    ^Ρωμαίοις     ηγεμόνα 

γενεύϋ'αί^   καρπωβάμενον  δνεΐν  βαύιλεοιν  πλοντον, 

Μί^ριδάτον  και  Τιγράνον.    [ΑΐΙιβηδΒαδ  12,  ρ.  543,  Α.] 

Νικόλαος  δ'   ο  ζίαμαΰκηνός^    εις   των  άπο  τοΰδΐ 

10  περιπάτου  φιλοβόφων ,  εν  ττ}  δεκάτγι  προς  ταΐς 
εκατόν  των  ^Ιΰτοριών  Ρωμαίους  ίΰτορεΐ  πάρα  το 
δεΐπνον  βυμβάλλειν  μονομαχίας^  γράφων  οϋτως' 
Τάς  των  μονομάχων  ϋ•εας  ου  μόνον  εν  πανηγυρεύι 
καΐ    ϋ'εάτροις  εποιοϋντο  Ρωμαίοι^    παρά    Τυρρηνών 

15  παραλαβόντες  το  εϋ-ος ,  άλλα  καν  ταΐς  έΰτιάΰεΰιν. 
εκάλουν  γοϋν  τίνες  πολλάκις  έπΙ  δεΙπνον  τους 
φίλους  επί  τε  άλλοις  και  όπως  αν  δυο  η  τρία  ζεύγη 
Γάοΐ£ΐ/  μονομάχων ,  ότε  καΐ  κορεΰ^εντες  δείπνου  και 
μεϋ-ης  είβεκάλουν  τους  ^οι/θ|ΐίαχοι»9  9    ^ίαΐ  6  μεν  άμα 

20  εΰφαττετο ,  αυτοί  δ  εκρότουν  επΙ  τοντω  ηδόμενοι. 
ηδη  δε  τις  κάν  ταΐς  δια^ηκαις  γέγραφε  γυναίκας 
ευπρεπεβτάτας  μονομαχηΰαι^  ας  εκεκτητο'  έτερος  δε 
παΐδας  ανηβους  ερωμένους  εαυτού,  άλλα  γαρ  ουκ 
ηνεΰχετο   ο    δήμος   την    παρανομίαν    ταυτην  ,    αλλ 

25  άκυρον  την  δια^ηκην  εποίηΰεν.  [Αΐΐιβηδθυδ  4,  ρ.  153,  Γ.] 

Φίλος  δε  τις  'Τρκανοΰ  Ίδουμαΐος  ^    Άντίπατρος82 
λεγόμενος,  πολλών  μεν  εύπορων  χρημάτων,    δραΰτψ 
ρΐ05  ^£  την  φύβιν  ων    καΐ    ΰταΰιαοτής ,    άλλοτρίως 
είχε  προς  τον   Αριύτόβουλον  καΐ  διαφορως    δια  την 

30  προς  'Τρκανόν  ευνοιαν.  Νικόλαος  μεντοι  φηΰΐν  6 
ΑΙαμαΰκηνός  τούτον  είναι  γένος  εκ  των  πρώτων 
Ιουδαίων    των    εκ    Βαβυλώνος     εις    την    Ιουδαίαν 


78  Ν100Ι.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 


■ 


άφικομενων.    ταύτα  δε  λεγδί  χαριζόμενος  Ήρώδτ] 
παιδί  αντον^  βαΰίλεΐ  των  Ιουδαίων  εκ  τύχης  τινοξ 
γενομενω'  ΛερΙ  ον  κατά  καιρόν  δηλωσομεν.       [Ιοδβ- 
ρΐιαδ  Αηΐ.  Ιαά.  14,  1,  3.] 

83  ΜάϋΌΐ    δ^  αν   τις    εντεύθεν  την  νπερβολην  ης  5 
εχομεν  περί  τον  ϋ'εον  ενΰεβείας  καΐ  την   φνλακην 
των  νόμων,    μηδέν   υπο  της  πολιορκίας  δια   φόβον 
έμποδιζομένων  προς  τάς  ιερουργίας,    άλλα   δΙς  της 
ημέρας,  πρωί  τε  καΐ  περί  ένάτην  ωραν,  ίερουργούν- 
των  έπΙ  του  βωμοΰ,   και  μηδ'  ει  τι  περί  τας  προβ-  ίο 
βολάς  δνβκολον  εϊη,  τάς  %'υβίας  παριέντων.   καΐ  γαρ 
άλουβης    της    πόλεως    περί    τρίτον    μήνα     τη     της 
νηβτείας  ήμερα,  κατά  την  ενατην  καΐ  εβδομηκοΰτην 
και     εκατοβτην     ολυμπιάδα ,     υπατευόντων    Γαΐον 
Αντωνίου    καΐ    Μάρκου    Τυλλίου    Κικέρωνος  ,     οί  ΐ5 
πολέμιοι    μεν    είΰπεβόντες    ^ύφαττον    τους    εν    τω 
ιερω,   οι  δε  προς  ταίς  ^υβίαις  ούδεν  ήττον  ίερουρ- 
γοϋντες  διετέλουν ,  ούτε  ύπο   τού  φόβου  τού  περί 
της  'ψυχής  ούτε  νπό  τού  πλήθους  των  η  δη  φονευο- 
μένων  άναγκαθ%'εντες  άποδράναι,  πάν  δ^  ο, τ  ι  δεοί2ο 
πα^εΐν   τούτο  παρ^   αύτοΐς    ύπομεΐναι   τοις    βωμοΐς 
κρεΐττον  είναι  νομίζοντες  η  παρελ&εΐν  τι  των  νομί- 
μων,     οτι  δε  ου  λόγος  ταύτα  μόνον  έβτίν  έγκώμιον 
φευδούς  εύύεβείας  εμφανίζων,  αλλ'  αλήθεια,  μαρτυ- 
ρούΰι  πάντες  οι   τάς  κατά  Πομπήιον  πράξεις  άνα-  25 
γράφαντες ,    εν  οίς  και  Στράβων  και  Νικόλαος  καΐ 
προς  τούτοις  Τίτος  Αίβιος  ο  της  ^Ρωμαϊκής  ίβτορίας 
βυγγραφεύς.     [ΙοδβρΙΐϋδ  ΑηΙ.  ϊϋ(1.  14,  4,  3  (άβ  Ροπιρβίο 
Ιοομιβηδ  ΗίβΓΟδοΙγίϊΐ»  ο1)δί(]βηΐ6).] 

84  Περί  δε  της  Πομπηίου  και  Γαβινίου  ΰτρατείας  30 
επΙ  Ιουδαίους  γράφει  Νικόλαος  6  ^αμαΰκηνός  καΐ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  79 

Στράβων  ο  Καππάδοξ,  ονδεν  ετεροζ  έτερον  καινό- 
τερον  λέγων.  [ΙοδβρΙιπδ  ΑηΙ.  Ιϋ(1.  14,  6,  4.] 

ΑίΗΐνίον  δε  Κράύύον  του  έτά  Παρ^Όνς  ΰτρατεν-  85 
βαντοζ  κόλακα  φηΰο  γενεΰΰ'αι  Νικόλαος  εν  τγι 
5  τεΰΰαρεΰκαιδεκαττ]  Λρος  ταΐς  εκατόν  ^Ανδρόμαχον 
τον  Καρρηνόν,  ω  τον  Κράΰύον  τίάντα  άνακοινον- 
μενον  προδο&ηναο  Πάρ^οις  υτΐ  αντον  καΐ  άπο- 
λεΰ^αι.  ουκ  ατιμώρητος  δ^  νπο  του  δαιμονίου 
παρεί^Ύΐ  6  Άνδρόμαχος.  μι6ΰ•6ν  γαρ  λαβών  της 
10  Λράξεως  το  τυραννειν  Καρρών  της  πατρίδος  δια 
την  ωμότητα  καΐ  βίαν  νπο  των  Καρρηνών  πανοικία 
ενεπρηΰ-^η.     [Αΐ1ιβη86ΐΐ8  β,  ρ.  252,  Β.] 

Νικόλαος  δ^   6  ^αμαΰκηνός,    εις  δ'  ην  των  εκ  86 
του  περιπάτου ,    εν  ττ}  πολυβίβλω  ^Ιΰτορία,   εκατόν 

15  γαρ  και  τεβΰαράκοντά  είΰι  προς  ταΐς  τεΰΰαρΰι^  ττ} 
έκκαιδεκάττι  και  εκατοΰττ]  φηΰιν ,  Λδιάτομον  τον 
των  Σωτιανών  βαΰιλέα ,  ε^νος  δε  τοΰτο  Κελτικόν, 
ε^ακοβίους  εχειν  λογάδας  περί  αυτόν  ^  ους  καλεΐΰϋ^αι 
υπό  Γαλατών  τη  πατρίω  γλώτττ]  ΰιλοδούρους'  τούτο 

20  ά  έβτίν  έλληνιβτΐ  εύχωλιμαΐοι.  τούτους  δ  οι 
βαΰιλεΐς  εχουβι  ΰυξώντας  καΐ  ΰυναπο%•νη6κοντας^ 
ταύτην  εκείνων  ευχην  ποιούμενων"  αν^  ης  ύνν- 
δυναύτεύουύί  τε  αυτω  ,  την  αυτήν  έβ&ητα  και 
δίαιταν  έχοντες^    καΐ  ΰυναποϋ'νηύκουΰι  κατά  πάΰαν 

25  ανάγκην ,  εϋτ^  εν  νόΰω  τελευτηΰειε  βαβιλευς  είτε 
πολεμώ  εϊτ^  άλλως  πως.  κάί  ουδείς  εΙπεΐν  έχει 
τίνα  αποδειλιάβαντα  τούτων  τον  θάνατον  ^  όταν  ηκη 
βααιλει,  η  διεκδύντα.  [ΑΐΙιβπδβΐΐδ  6,  ρ.  249,  Α.] 

Τον  δε  ΰροιΤτοι»  ό  Αντώνιος  άνευρων  τε^νηκοτα  87 
30  το  μεν  βώμα  τη  πολυτελέστατη  των  εαυτού  φοινι- 


80  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

κίδων  Λερίβαλεΐν  έκελενβεν  ^  νϋτερον  δε  την  φοινί- 
κίδα  κεκλεμμενην   αία&όμενος   άπέκτεινε   τον  νφε- 
λόμενον.      τα    δε    λείψανα    Λρος    την    μητέρα    τον 
Βροντον    Σερβίλίαν     άπεπεμ-ψε.      Πορκίαν    δε    την 
Βρούτου  γυναίκα  Νικολαοξ  ο  φίλόύοφος  ίοτορεί  καϊ  5 
Ουαλέριοζ    Μά^ιμοζ     βονλομενην    άπο^ανεΐν ,     ώζ 
ούδείζ  ετΐ έτρεπε  των  φίλων,    άλλα  Λροΰέκειντο  καϊ 
τιαρεφύλαττον,  εκ  του  πνρος  άναϋτίάΰαύαν  ανϋ^ρακας 
κατατίΐεΐν  καϊ  το   ΰτομα  ΰνγκλείααύαν  και  μύΰαβαν 
οντω    διαφ^αρηναν.      καίτοι    φέρεται   τΐξ    ετΐΐΰτολη  ίο 
Βρούτου  προς  τους  φίλους  εγκαλούντος  αι^τοΓ^    καϊ 
ολοφυρομένου    τίερΧ   της  Πορκίας,    ως   άμεληϋ'είαης 
υτί^  αυτών  καϊ  ττροελομενης    δια   νόβον  καταλιτίεΐν 
τον  βίον.      εοικεν   ονν  6  Νικόλαος   ηγνοηκέναι  τον 
χρόνον ,  επεί  τό  γε  πάϋ-ος  και  τον  έρωτα  της  γυναι-  ΐ5 
κός  καϊ  τον  τρόπον  της  τελευτης  νπονοηβαι  δίδωΰι 
καϊ    το    έπιβτόλιον,    εί'περ    αρα  των  γνηΰίων  έβτίν. 
[Ρ1υΐ£ΐΓ€ΐιυ8  ΒγοΙι  ο.  53.] 
88         Προΰ&είη  δ^  αν  τις  τούτοις  καϊ  τα  παρά  του  ^α- 
μαΰκηνοϋ  Νικολάου,    φηΰΐ  γαρ  ούτος  εν  Αντιόχεια  2ο 
τ'^    έπΙ  /ύάφντι    περιτνχεΐν    τοΓ^    Ινδών    πρέΰβεοιν 
άφιγμένοις  παρά  Καίΰαρα  τον  Σεβαβτόν.  ους  εκ  μεν 
της  έπιβτολης  πλείους  δηλοϋσ&αι ,  βωϋ'ηναι  δε  τρεις 
μόνους,  ους  ίδεΐν  φηύι,  τους  ά'    άλλους  υπό  μήκους 
τών  οδών  διαφ%•αρηναι  τό  πλέον,    την  δ^    επιΰτολην  25 
ελληνίζειν    εν  διφχ^έρα  γεγραμμένην ,  δηλούΰαν   ότι 
Πώρος  εί'η  ό  γρά-ψας,  εξακοβίων  δε  άρχων  βαΰιλέων 
όμως  περί  Λτολλου  ποιοΐτο  φίλος  είναι  Καίβαρι  καϊ 
έτοιμος  εί'η   δίοδόν  τε   παρέχειν    όπη    βούλεται    καϊ 
ΰυμπράττειν  όΰα  καλώς  έχει.    ταύτα  μεν  έφη  λέγειν  3ο 
την  επιΰτολην,  τα  δε  κομιΰΰ^έντα  δώρα  προΰενεγκεϊν 
οκτώ  οίκέτας  γυμνούς  εν  περιξώμαΰι,  καταπεπαΰμέ- 


ΓΚΑ(ί  ΜΕΝΤΑ.  81 

νονς  άρωμαβιν'  είναι,  δδ  τα  δώρα  τον  τε  ^Ερμ,άν  άπο 
των  ωμών  άφτ]ρημενον  εκ  νηπίου  τους  βραχίονας,  ον 
καΐ  ημείς  εί'δομεν ,  καΐ  έχίδνας  μεγάλας  καΐ  οφιν 
πήχεων  δέκα  καΐ  χελώνην  ηοταμίαν  τρίπηχυν,  περ- 
ί, δικά  δε  μείξω  γνπός.  ΰννην  δε,  ως  φηΰί,  και  Ό  ^Αϋ-η- 
νηϋί  κατακανβας  εαυτόν '  ποιεΐν  δε  τοϋτο  τους  μεν 
έπΙ  κακοπραγία,  ξητοϋντας  άπαλλαγην  των  παρόν- 
των, τους  δ'  επ  ευπραγία,  κα^άπερ  τοϋτον '  άπαντα 
γαρ  κατά  γνώμην  πράξ,αντα  μέχρι  νυν  άπιεναι  δεΐν, 

10  μη  τι  των  αβουλητων  χρονίξοντι  αυμπεβοι '  και  δη 
καΐ  γελώντα  άλεΰϋ-αι  γυμνον  έπαληλιμμένον  εν  περι- 
ζώματι  επί  την  πυράν.  έπιγεγράφ^αι  δε  τω  τάφω' 
Ζαρμανός  χηγάν  Ινδός  από  Βαργόΰης  κατά  τά  πάτρια 
^Ινδών  εΰ-η  εαυτόν  απα^ανατίΰας  κείται.    [8ΐΓ3ΐ30  15, 

15  ρ.  719.] 

Ομοιον  δε  τι  τούτων  καΐ  Μάρκον  Αγρίππαν  φρο-  92 
νηβαντα  περί  των  ^Ιουδαίων  οίδαμεν.  των  γαρ  ^Ιώνων 
κινηϋ-εντων  επ*  αυτούς  και  δεομενων  του  Άγρίππα, 
ίνα  της  πολιτείας,  ην  αύτοΐς  εδωκεν  ^Αντίοχος  6  Σε- 

20  λευκού  νιωνός,  ο  παρά  τοις 'Έλληαι  Θεός  λεγόμε- 
νος, μόνοι  μετε'χωΰιν,  άξιούντων  δ\  ει  βυγγενεΐς 
είαιν  αύτοίς  Ιουδαίοι ,  βεβεΟϋ-αι  τους  αυτών  ΰ-εούς, 
και  δίκης  περί  τούτων  ΰυβτάΰης ,  ενίκηβαν  οι  Ιου- 
δαίοι  τοΙς    αυτών    εΰ'εΰι  χρηΰ&αι,    βυνηγορηβαντος 

2δ  αυτοΐς  Νικολάου  του  ^αμαβκηνοϋ '  ο  γάρ  Αγρίππας 
άπεφηνατο  μηδέν  αυτώ  καινίξειν  ε^εΐναι.  τό  δ'  ακρι- 
βές ει  τις  βούλεται  καταμα^εΐν,  άναγνώτω  τών  Νικο- 
λάου ^Ιύτοριών  την  εκατοΰτην  καΐ  είκοΰτην  τρίτην  καΐ 
τετάρτην.    [Ιοδορίιιΐδ  Α.  Ι.  12,  3,  2.] 

3ϋ  τότε  δε  περί  την'ΐωνίαν  αυτών  γ  εν  ο  μεν  ων  (^.%ν\^- 

ρΒΠΊ  βΐ  ΗβΓΟίΙθίη  (ΙϊοϊΙ  βχ  ΡοηΙο  τεοΐιιοβδ),  πολύ  πλήθος 
Ιουδαίων,  ο  τάς  πόλεις  ωκει,   προΟηει,  καιρού  καΐ 

ΗΙ8Τ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  6 


82  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

τταρρηΰίας  ίτίειλημμένοι,  καΐ  τάς  ετΐηρείας  ελεγον,  ας 
έπηρεάζοντο^  μήτε  νόμοις  οίκείοίζ  έώμενοι  χρηΰΰ^αί^ 
δίκας  τ  ε  άναγκαζόμενοι  διδόναι  κατ    επηρε^αν  των 
ενΟ'υνόντων  εν  ίεραΐς  ημεραις,  καΐ  ώζ  των  είςΊεροΰό- 
λνμα  χρημάτων  άνατίΰ^εμενων  αφαίροίντο,  Οτρατειών  5 
και  λειτουργιών  άναγκαξόμενοι  κοινωνειν^   καΐ  προς 
ταντα  δαπανάν  των  ιερών  χρημάτων^  ών  άφεί&ηϋαν 
άενΡωμαίων  αντοΐς  επιτρε'φάντων  κατά  τους  οικείους 
ζην  νόμους,   τοιαύτα  καταβοώντων   παργιτηβατο  μεν 
6  βαΰιλεύς  ακονΰαι  τον  Άγρίτΐπαν  αυτών  δικαιολο-  ίο 
γουμενων^  Νικόλαον  δε  τίνα  τών  αυτού  φίλων  εδω- 
κεν  ειπείν  ύπερ  αυτών  τά  δίκαια,    τού  δ\  ^Αγρίππα 
Ρωμαίων  τ  ε  τους  εν  τέλει    και  βαβ  ιλέων  και  δυνα- 
βτών  τους  παρόντας  ηυτω  ΰυνεδρους  ποιηΰαμενου, 
καταότάς  6  Νικόλαος  υπέρ  τών  Ιουδαίων  ελε^εν.  [0ϋ9β  ΐδ 
δβ(|ϋυηΙυΓ  3ριΐ(1  Ιοδβρίιυηι  ΑηΙ.  Ιϋίΐ.  16,  2,  3.] 
93        Ό  γάρ'Ηρώδης,  πολλοίς  τοις  άναλώμαΰιν  εις  τε  τάς 
έ'Ιω  κα\  τάς  εν  τγι  βαβιλεία  χρώμενος  [χορηγίας]^  άκη- 
κοώς  ετι  τάχιον    ως  ^Τρκανός  6  προ  αυτού  βαβιλεύς 
άνοίξας  τον  ^αυίδου  τάφον  αργυρίου  λάβοι  τριβχίλια  2ο 
τάλαντα,  κείμενων  πολύ  πλειόνων  ετι  και  δυναμένων 
εις  άπαν  έπαρκέΰαι  ταίς  χορηγίαις,  εκ  πλείονος  μεν 
δι*  εννοίας  είχε  την  επιχείρηύιν,  εν  δε  τω  τότε  νυκ- 
τός άνοί^ας  τον  τάφον  είαέρχεται,  πραγματευύάμενος 
ηκιΰτα  μεν  εν  τχι  πόλει  φανερός  είναι,  παρειληφώς  2ί> 
δε  τους  πιΰτοτάτους  τών  φίλων.  άποΟ^έΰιμα  μεν  ονν 
χρήματα,  κα^άπερ  'Τρκανός ,  ούχ  εύρε,   κόΰμον    δε 
χρυΰού  και    κειμηλίων  πολύν,  ον  άνείλετο   πάντα, 
ΰπουδην    δ     εϊχεν,    επιμελεΰτεραν    ποιούμενος  την 
ερευναν,  ένδοτερω  τε  χωρείν   και  κατά  τάς  χΙ^ηκας,  30 
εν  αίς  ην  τού  ^αυίδου  κα\  τού  Σολομώνος  τά  ΰώματα. 
καΐ    δύο    μίν   αύτω   τών    δορυφόρων   διεφϋ-άρηΰαν. 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  83 

φλογοξ  ενόοϋ-εν  ξίύίονύιν  άπαντωύης ^  ώς  έλεγετο' 
περίφοβοξ  δ^  αντος  εκτίει  καΐ  τον  δέους  [λαΰτηρίον 
μνήμα  λευκής  πέτρας  επί  τώ  ΰτομίω  κατεΰκευάβατο 
πολυτελές  τή  δαπάντ].  τούτου  καΐ  Νικόλαος  6  κατ 
5  αυτόν  ίοτοριογράφος  μέμνηταί  του  καταΰκευάΰματος, 
ου  μην  οτυ  κατήλϋ^εν,  ουκ  ευπρεπή  την  πρά^ιν  επι- 
σταμένος, διατελεί  δε  καΐ  τα  άλλα  τούτον  τον  τρόπον 
χρώμενος  τή  γραφή,  ζών  τε  γαρ  εν  τή  βαΰιλεία  καΐ 
ΰυνών  αυτω    κεχαριΰμένως  έκείνω  καΐ  καϋ^    νπηρε- 

10  ΰίαν  ανέγραφε ,  μόνων  άπτόμενος  των  ενκλειαν 
αυτω  φερόντων ^  πολλά  δε  καΐ  των  εμφανώς  αδίκων 
άντικαταβκευάζων  καΐ  μετά  πάΰης  ΰπουδής  επικρυ- 
πτόμενος'  ος  γε  καΐ  τον  Μαριάμμης  θάνατον  καΐ 
των  παίδων  αυτής   οϋτως  ώμώς  τω  βαΰιλεΐ  πεπραγ- 

15  μένον  εις  εύπρέπειαν  άνάγειν  βουλόμενος  εκείνης 
τε  άΰέλγειαν  καΐ  των  νεανίβκων  έπιβουλας  καταψευ- 
δεται,  και  διατετέλεκε  τή  γραφή  τα  μεν  πεπραγμένα 
δικαίως  τω  βαΰιλεΐ  περιττότερον  έγκωμιάζων ,  υπέρ 
δ\  των  παρανομη^έντων  έοπουδαΟμένως  άπολογου- 

.   μένος,    έκείνω  μεν  ούν  πολλήν  αν  τις^  ώς  εφην,  εχοι 
την  Ουγγνώμην'  ου  γαρ  ιΰτορίαν  τοις  άλλοις^  αλλ 
ύπουργίαν   τω  βαΰιλεΐ  ταύτην    έποιείτο.     [Ιοδβρίιυδ 
ΑηΙ.  Ια(1.  16, '?,  1.] 

Πέρας  ονδεν  ορών  τώνπεριεΰτώτων  κακών^  εγνω  94 

2δ  πάλιν  είς  ^Ρωμην  άποΰτέλλειν,  εί'  τι  δυναιτο  μετριώ- 

τερον  ευρεΐν  διά  τε  τών  φίλων  καΐ  προς  αυτόν  Καί- 

ϋαρα  την  εντνχίαν  ποιηΰόμενος'  κάκεΐ  μεν  ο  Ζΐαμαύ- 

κηνός  άπήει  Νικόλαος.    [Ιοδβρίιιΐδ  ΑηΙ.  Ιικί.  16,  9,  4.] 

Τά   γάρ    περί  την  Νικολάου   πρεΰβείαν    απέβη 

30  τούτον  τον  τρόπον,  ώς  άνήλ^εν  είς  την  ^Ρωμην  και 
περί  την  αύλήν  έγένετο^  πρώτον  μεν  ουκ  εφ  οίς 
έληλύ&ει  μόνον^  άλλα  και  Συλλαίου  κατηγορεΐν  ή^ίου. 

Ο* 


84  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

καΐ  ίι^λοι  Λρο  της  εντνγ/ας  ηΰαν  αλλήλους  πολε- 
μονντες.  οι  δ)•  "Αραβες  νπονοβτηΰαντες  έ^  αντον  καΐ 
τω  Νίκολάω  προαελϋ-όντες  τάς  αδικίας  απάΰας  εμη- 
ννον^  καΐ  τών^Οβοδον  ως  διαφ^αρέντων  πλείύτων 
έκφανή  τεκμήρια  παρέχοντες,  ην  γαρ  καΐ  των  γραμ-  5 
μάτων  αντον  α  κατά  την  ατίόβταΰιν  νφι^ιρημένοι  δια 
τοντων  ηλεγχον.  6  δε  Νικόλαος  εντνχίαν  τινά  ταντην 
ορών  αντώ  προΰγεγενημενην ,  δί'  αντης  επραγμα- 
τενετο  το  μέλλον,  επείγων  ελϋ-είν  είς  διαλλαγάς 
^Ηρώδτι  ποιηΰαι  Καίΰαρα'  ΰαφώς  γάρ  ηπιότατο  βον-  ίο 
λομένω  μεν  άπολογήοαΰ^αο  περί  ων  επραξεν  ονκ 
εβεΰ&αί  παρρηΰίαν ,  ε^έλοντι  δε  κατηγορεϊν  Σνλ- 
λαίον  γενηΰεΟ^'αυ  καιρόν  νπερ  Ήρώδον  λέγειν,  ϋνν- 
εΰτωτων  ονν  επ  άλληλονς  και  δο&είΰης  ημέρας, 
Νικόλαος,  παρόντων  αντώ  τών  '^ρέτα  πρέΰβεων,  τά  ιδ 
τε  άλλα  κατηγορεί  τονΣνλλαίον,  την  τε  τον  βαΰιλέως 
άπώλειαν  λέγων  καΐ  πολλών  Αράβων,  χρήματα  τε 
ώς  ειη  δεδανειΰμένος  έπ  ονδ\ν  νγιές,  καΐ  μοιχείας 
έξελ.έγχων  ον  τών  εν  '^ραβία  μόνον,  άλλα  καΐ  τών 
εν  Ρώμη  γνναικών '  προ(3ετί%•ει  δε  το  μέγιβτον,  ώ^  2ο 
ε^αναΰτηΰειε  Καίΰαρα,  μηδέν  αλη%^ες  διδά^ας  νπερ 
τών  Ηρώδη  πεπραγμένων,  ώς  δε  ηκεν  έπΙ  τούτον 
τον  τόπον,  6  μεν  Καΐΰαρ  εξεΐργεν  αντόν,  τοντο  μόνον 
αξιών  νπερ  Ηρώδον  λέγειν,  ει  μη  βτρατιάν  ηγαγεν 
εις  ^Αραβίαν,  μηδέ  διύχιλίονς  και  πεντακοβίονς  άπέ-  2δ 
κτεινε  τών  εκεί,  μηδέ  αίχμαλώτονς  λάβοι  την  χω- 
ράν διαρπάοας.  ο  δε  Νικόλαος  νπερ  τοντων 
εφη  καΐ  μάλιΟτα  διδάξειν  οτι  μηδέν  η  τά  πλείοτά 
γε  αυτών  ον  γέγονεν  ως  ΰν  ακηκοας,  καΐ  δίκαιον  ην 
επ  αυτοις  χαλεπώς  φέρειν.  προς  δε  το  παράδοξου  3ο 
Καίύαρος  ένδόντος  αυτόν  άκροατην,  το  δάνειου  ειπών 
τών  πεντακοβίων  ταλάντων  καΐ  την  ΰυγγραφην ,  εν 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  85 

τ}  καΐ  τοντο  ην  τΐροΰγεγραμμενον ,  έξεΐναι  της  ηρο- 
ϋ'εΰμίας  τΐαρελ^ονΰης  ρνΰια  λαμβάνειν  εξ  άτΐάΰης 
της  χωράς,  την  μεν  ΰτρατείαν  ονκ  έττιΟτρατείαν  ελε- 
γεν^  άλλα  δικαίαν  των  ιδίων  ατιαίτηΰίν  χρημάτων 

δ  καΐ  μηδέ  ταχν  ταντην  μηδέ  ως  έτίέτρετίον  αί  ΰνγγρα- 
φαΐ  .  .  .  Λολλάκις  μεν  ετΐΐ  Σατονρνΐνον  έλ^όντα  καΐ 
Ονολόμνιον  τονς  της  Συρίας  ηγεμόνας^  τελενταΐον 
δε  εν  Βηρντω  τούτων  εναντίον  Σνλλαίον  την  ΰην 
τνχην  εηομόΰαντος  ^  ή  μην  εντός  ημερών  τριάκοντα 

10  ^αρέ^ειν  τα  χρήματα  καΐ  τονς  εκ  της  αρχής  της'Ηρώ- 
δον  τΐεφενγότας.  ων  ονδεν  τίοιηΰαντος  Σνλλαίον 
τίάλιν  έπΙ  τονς  ηγεμόνας  ελϋ'εΐν^Ηρώδην,  κάκείνων 
εφέντων  αντω  λαμβάνειν  τα  ρνβια^  μόλις  όντως  έ^ελ- 
ΰ'εΐν  ΰνν  τοις  τνερί  αντόν.  ο  μεν  ονν  δη  πόλεμος,  ώς 

Ιό  οντοι  τραγωδονντες  ελεγον,  καΐ  τα  της  επιΰτρατείας 
τοιαύτα,  καίτοι  πώς  αν  εί'η  πόλεμος,  επιτρεψάντων 
μεν  των  αών  ηγεμόνων,  δεδωκνίας  δε  της  βννΰ'ηκης, 
ηβεβημενον  δε  μετά  των  άλλων  %'εών  και  τού  6ού, 
Καΐΰαρ,  ονόματος;  τα  δε  περί  τονς  αίχμαλώτονς  ε^ής 

20  ηδη  λεκτεον.  ληΰταΐ  των  τον  Τράχωνα  κατοικούντων 
τετταράκοντα  το  πρώτον,  είτα  αύ%Ίς  πλείονες,  τάς 
Ηρώδον  κολάϋεις  διαφεύγοντες ,  ορμητηριον  έποιη- 
βαντο  την  ^Αραβίαν.  τούτους  νπεδέξ,ατο  Σνλλαΐος 
έπΙ  πάντας  άν^ρώπονς  τρεφων,    καΐ  χωράν  έδωκε 

2δ  νεμεΰ^αι,  καΐ  τα  κέρδη  τών  ληΰτών  αντος  έλαμβανεν. 
ώμολόγηβε  δε  καΐ  τούτονς  επΙ  τοις  ορκοις  άποδώβειν 
κατά  την  αντην  τον  δανείον  προ^εύμίαν,  κα\  δνναιτο 
αν  ονκ  έπιδειξαι  κατά  το  παρόν  άλλον  τίνα  της  Αρά- 
βων χώρας  η  τούτονς  εξηρημενονς,  ονδε  πάντας,  αλλ 

30  ο(?θί  μη  λα&εΐν  ΐβχνβαν.  όντως  ούν  καΐ  τον  της 
αίχμαλωΰίας  επιφϋ'όνον  ΰνκοφαντηματος  πεφηνοτος^ 
μέγιβτον,  ώ  Καΐΰαρ,  κατάμαϋ^ε  πλάομα  και  ψενόμα 


86  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑβΟΕΝΙ 

τίρος  την  βην  οργήν  αντω  ποίηϋ'εν.  φημί  γάρ^  ετΐελ 
ϋ-ονΰης  ημΐν  της  των  Αράβων  δυνάμεως  καΐ  των  περί 
Ηρώδην  πεβόντος'  ενοξ  καΐ  δεύτερον^  τότε  μόλις  αμυ- 
νομένου Νάκεβον  τον  βτρατηγον  αυτών  και  περί 
πέντε  καΐ  εί'κοβι  βυνεβη  πεβείν  τους  πάντας ,  ων .« 
εκαότον  αυτός  εις  εκατόν  αναφερών  διΰχιλίους  καΐ 
πεντακοΰίους  τους  αηολωλότας  έλεγε. 

Ταϋτα  μάλλον  έκίνει  τον  Καίΰαρα^  καΐ  προς  τον 
Συλλαΐον  επίΰτραφείς  οργής  μεΰτος  άνέκρινεν 
οπόΰοι  τε^νηκαΰί  των  Αράβων,  άπορουμενου  δε  ίο 
αντου  και  πεπλανηβ&αι  λέγοντος^  αϊ  τε  βνν^ηκαι 
των  δανείων  άνεγινώΰκοντο  καΐ  τα  των  ηγεμόνων 
γράμματα^  πόλεις  τε  οΰαι  λγιοτηρια  καττ^τιώντο.  και 
πέρας  εις  τοϋτο  κατεΰτη  Καΐΰαρ  ως  του  μεν  Συλ- 
λαίου  καταγνώναι  θάνατον  ^  Ήρώδτ}  δε  διαλλάττε-  ΐ5 
β^αι^  μετάνοιαν  εφ  οίς  εκ  διαβολής  πικρότερον  εγρα- 
φεν  αύτω  πεπον^ώς ,  και  τι  τοιούτον  ειπείν  εις  τον 
Συλλαΐον,  ως  άναγκάαειεν  αυτόν  -φευδεί  λόγω  προς 
άνδρα  φίλον  άγνωμονήΰαι.  [ΙοδβρΙιιΐδ  ΑηΙ.  Ιιιοΐ.  16, 
10,  8,  9.]  20 

Ταϋ^'  άμα  λέγων  εις  δάκρυα  τρέπεται,  λέγειν 
τε  άπορος  ήν.  και  Νικόλαος  6  ^αμαβκηνός  φίλος  τε 
ων  του  βαΰ ίλεως  καΐ  τα  πάντα  αυνδιαιτώμενος 
εκείνω ,  καΐ  τοΓ^  πράγμαΰιν  6ν  πραχ^ειεν  τρόπον 
παρατετευχως,  δεη^εντι  τω  βαΰιλει  τα  λοιπά  ειπείν,  25 
ελεγεν  οπόβα  αποδείξεων  τε  καΐ  έλεγγ^ων  έχόμενα 
ην.      [Ιοδβρίιυδ  ΑηΙ;    Ιικί.  17,  5,  4.] 

^ΕπΙ  τούτοις  τροπής  τού  Συνεδρίου  γενομένης  Νι- 
κόλαος άρξάμενος  οίς  τε  6  βαβιλεύς   κατηρξατο  λο- 
γοις  παλιλλογεΐν  μειζόνως  εκδεινών,  καΐ  οπόβα  εκ 'όο 
βαβανων   η    μαρτυριών    ΰυνηγε   την   απόδειξιν   τού 


ι 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  87 

εγκλήματος ,  μάλίύτα  δε  την  άρετην  επΙ  τίολν  εξη- 
γείτο  τον  βαβίλεως,  τ}  ^ερί  τε  τροφας  καΐ  τίαιδεύ- 
ματα  χρηΰάμενος  των  νίεων  ονδαμό^εν  ενροιτο 
ονηΰίφόρον  αντήν,    τίεριτιταίων  ετέροις  αφ'  έτερων. 

δ  καίτοι  γε  ονχ  οντω  ϋ'ανμάξειν  των  προτέρων  την 
άβονλίαν  '  νεωτέρους  γαρ  καΐ  κακία  ΰνμβονλων 
διεφθαρμένους  άτΐαλεΐψαο  τα  της  φνΰεως  δικαιώματα^ 
αρχής  θάττον  η  χρήν  μεταποιεΐβθαι  ΰτΐουδάΰαντας' 
Αντιπάτρου   δ^   αν    δικαίως   την   μιαρίαν   καταπλα- 

10  γήναι,  μη  μόνον  ντιο  του  πατρός  εύεργετηϋ'έντα  τον 
λογιΰμον  ωβπερ  τα  ίοβολώτατα  των  ερπετών  μη 
μαλαχΰ-έντος  ^  καίτοι  γ  ε  κακείνοις  τίνος  έγγινομένης 
μαλακίας  του  άδικείν  τους  ενεργέτας ,  αλλά  μηδέ 
τάς  τύχας  τών  αδελφών  προς  το  ου  μιμητην  αυτών 

ΐδ  καταατήναι  της  ωμοτητος  εμποδών  ύτηΰαντος.  καίτοι 
γε,  ω  Αντίπατρε,  τών  αδελφών  μηνυτής  τε  ών 
τολμηύειαν  αυτός  ης  καΐ  ερευνητής  τών  έλεγχων 
και  κολαύτης  πεφωραμένων.  και  ου  του  έπ'  έκεί- 
νοις    έγκαλονμεν    ϋ'υμώ     χρήαθαι    μη    ελλείποντος, 

20  άλλα    του   μιμεΐΰϋ^αι    την    άόέλγειαν    αυτών    ΰπου- 
δάβαντος  έκπεπληγμεθ'α  ^    ευρίβκοντες   κάκεϊνα   ουκ 
έπ^    άβφαλεία    του    πατρός,    αλλ!   έπ    ολέΰ-ρω   τών 
αδελφών    πεπραγμένα,    όπως   μιϋοπονηρία   ττ}    κατ 
αυτών  φιλοπάτωρ    είναι    πεπιβτευμένος    άδεεΰτέραν 

2δ  επ'  αυτω  κάκου ργειν  παραλάβοις  (ϊνι/αιίΑίΐ/ '  ο  δη  καΐ 
τοις  εργοις  παρέΰτηαας '  άμα  γάρ  και  τους  αδελφούς 
άνηρεις  έφ'  οις  ήλεγχες  πονηρούς  γεγονότας,  και  τους 
ομοπραγηβαντας  αύτοΐς  ούχ  ύπεδίδους,  φανερον  τοις 
πάΰι  καΟ-ιβτάς    ώς  καΐ  ΰυνΰ'ήκην  προς  αυτούς  κατά 

30  του  πατρός  ;Γθίΐ^(?α^δνο5  έπανείλου  κατηγορειν, 
βουλόμενός  6οι  την  έπιβουλην  της  πατροκτονίας 
κερδαίνεοθαι  κατά  μόνας ,    και    δυοΐν   άγώνοιν  ευ- 


88  ΝΙΟΟΕΑΙ  ΌΑΜΑδΟΕΝΙ 

φροΰννην  καρπονμενοζ  τρόπον  τον  ΰον  α^ίαν^ 
φανερον  μεν  τον  κατά  των  αδελφών,  ω  και  ηγάλλον 
ως  έτά  τοΐζ  μεγιβτοίς.  καΐ  ην  άξιον  οντω  φρονεΐν, 
εί  δε  μη  γε,  ύν  χειρών  ης  κρνπτον  δόλον  κατά  τον 
πατρός  ονντι^είς ,  έκείνονς  μεν  ονχ  ως  τω  πατρί  5 
επι,βεβονλενκότας  μιΰών,  ον  γαρ  αν  εζώκει,λας  αντος 
έπΙ  πράξιν  παραπληβίαν ,  άλΛ'  ώς  διαδόχονς  της 
ηγεμονίας  ΰον  δικαιότερον  αν  γενομενονς,  τον  δε 
πάτερα  επιΰψάττων  τοις  αδελφοίς,  ϊνα  ^άττον  ώς 
εκείνων  επικαταψενΰαιο  μη  ελεγχϋ'ης,  καΐ  ων  αντος  ίο 
δίκας  παραβχεΐν  άξιος  γενοιο  ,  ταντην  παρά  τον 
δνβτνχονς  είΰπράξαιο  πατρός,  επινοών  πατροκτονίαν 
ον  κοινην,  αλλ  οϊαν  μέχρι  ννν  ονχ  ιβτόρηΰεν  ο  βίος. 
ονχ  νιος  γαρ  μόνον  πατρΙ  επεβονλενες,  αλλά  και 
φιλονντι  καΐ  ενηργετηκότι,  κοινωνός  της  βαΰιλείας  ΐ5 
ών  τοις  εργοις  καΐ  διάδοχος  προφαν&είς,  και  την 
μεν  ηδονην  της  έξονύίας  ηδη  προλαμβάνειν  μη  επι- 
κεκωλνμένος,  ελπίδα  δε  την  είΰαν&ις  γνώμη  τον 
πατρός  και  γράμμαΰι  προηβφαλιβ μένος '  αλλ'  ονκ 
άρα  τη  Ηρώδον  άρετη  τά  πράγματα  ,  γνώμη  δε  καΐ  2ο 
πονηρία  έκρινες  τη  έαντον,  βονλόμενος  τον  πάντων 
601  νπακονΰαντος  πατρός  καΐ  το  μέρος  άφαιρεΐΰϋ'αι, 
και  ον  προβεποίον  τοις  λόγοις  βώζειν ,  τοΙς  εργοις 
τούτον  άφανίβαι  ζητών,  κα\  μη  μόνον  αντος  πονη- 
ρός κα%Ί(5τάμενος,  αλλά  καΐ  την  μητέρα  ών  έπενόεις  25 
πιμπλάς,  καΐ  ύταΰιοποιών  την  εννοιαν  τοις  αδελ- 
φούς, καΐ  τολμών  ^ηρίον  άποκαλεΐν  τόν  πατέρα, 
παντός  έρπετον  χαλεπωτέραν  την  διάνοιαν  κατε- 
ΰκεναΰμένος,  η  τόν  εκείνων  ιόν  επί  τονς  ανγγενε- 
ατάτονς  και  τονς  επί  τοΰοντοις  ενεργέτας  παρεκάλεις  30 
έπΙ  Ονμμαχίαις  φνλάκων  και  τέχναις  ανδρών  κοίΐ 
γυναικών  φραττόμενος   κατά    τον  γέροντος ,    ώβπερ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  89 

ουκ  άρκονΰηζ  ΰον  της  διανοίας  μΐΰος  το  υποίκονρονν 
παραΰτηΰαί.  καΐ  νυν  ελήλν^ας  μετά  βαΰάνονς 
έλεν&ερων,  οίκετών  ^  άνδράύι  καΐ  γνναι^Ι  δια  Οε 
γεγοννίας^  μηνυθείς  των  ύννωμοτών,  άντιλέγειν  τγι 

Ό  αλητεία    ΰτΐενδων  ,     καΐ    ουχί    μόνον    τον    πάτερα 
άναιρείν  μεμελετηκως  εκ  τον  ανθρωπείου  βίον,  αλλ 
ηδη  καΐ  νόμον    τον  κατά  ΰον   γεγραμμενον  καΐ  την 
άρετην   του    Οναρου    καΐ    τον    δικαίου   την   φύβιν. 
όντως  αρα  τγι  άναιδεία  πεποίϋ'ας  ωΰτε  καΐ  βαβανί- 

10  ζεβθαι  άξίοΓ^,  καΐ  -φευδείς  λέγων  τάς  βααανους  των 
προβεβαβανίβμένων ,  ΐν  οι  μεν  ρνόμενοί  ΰον  τον 
πάτερα  εκκρονΰϋ'ώβΰ  τον  ηληϋ'ενκέναί ,  αί  δε  ΰαΐ 
βάύανοι  δοκώβί  πιβταί.  ον  ρνοη  ,  Οναρε,  τον  βα- 
ΰίλέα   της   επηρείας   των    ΰνγγενών  ^    ονδε    απολείς 

15  πονηρον  θηρίον^  επ  όλε%ρω  μεν  των  αδελφών 
εϋνοιαν  προβποίούμενον  του  πατρός,  ένθα  δε  μέλλοί 
κατά  μόνας  ταχέως  αποίβεβθαι  την  βαΰιλείαν ,  πάν- 
των αυτω  θαναΰιμώτατον  αναφαινόμενον ,  γνους 
ότι    πατροκτονία    κοινόν    έΰτιν     αδίκημα     και     της 

20  φύβεως  και  του  βίου ,  ην  πεφηνυΐαν  ούδεν  ήττον 
του  βεβουλευμένου  και  ο  μη  κολάξων  αδικεί  την 
φνβιν. 

Προβετίθει  δ\  ηδη  τά  της  μψρός  ^Αντιπάτρου^ 
όπόβα    προς   τινας    ην   κουφολογία  γυναικείω  είρη- 

•2ό  μένα,  μαντείας  τε  καΐ  θνΰίας  έπΙ  τω  βαΰιλεΐ  γεγο- 
νυίας  ,  καΐ  όπόύα  μετά  των  Φερώρα  γυναικών 
Αντιπάτρω  ηβέλγητο  μετά  οϊνον  και  λύμης  ερωτικής, 
τών  τ  ε  βαοάνων  τάς  άνακρίβεις  καΐ  οπού  α  μαρτν- 
ριών   έχόμενα.     πολλά    δε    καΐ    παντοία    ην   τά  μεν 

οο  προητοιμαβμένα ,  τά  δε  προς  τον  ο^έως  απαγγέλλε- 
0%-αί  τε  καΐ  βεβαιονΰθαι  εφηνρημένα.    [ΙοδβρΙιιΐδΑηΙ. 


90  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΡΑΜΑδΟΕΝΙ 

Ιιΐίΐ.  17,  5,  4,    ροδΙ    θΓ9ΐίοηβηι  ΗβΓοώ'δ,    ηυ^    δοβίβΐ'ίΐ 

ΟΟΙΏΠΊΪδδοΙ    ΑηΐίρΒίΓΟ    Γΐΐίο    βΧρΓθ1)Γ3Γ3ΐ.] 

95  Και  ^Αντίττατροζ  μίν  τοιάδε  είτίων^  καΐ  μαρτύρων 
παραΰτάύξΰι  τα  είρημενα  κρατννάμενος  τίολλοΐς  των 
βνγγενών  Λανεται  τον  λέγειν '  άνίύταται  δε  Νικό- 
λαος ντίερ  ^Αρχελάου  και  έλεγε  τα  μεν  εν  τω  ιερω 
γνώμγ]  των  ΛεΛον%•ότων  άνατι^είς  μάλλον  η  έξ- 
ονΰία  τον  ^Αρχελάον '  τονς  γαρ  ετά  τοιοΐβδε  άρχον- 
τας ον  μόνον  τω  καϋ•^  αντονς  νβρίζοντι  είναι 
τΐονηρονς^  αλλά  καΐ  τω  άναγκάξοντι  εις  την  αμνναν  ίο 
αντών  ενγνωμονεΐν  προαιρουμενονς.  ως  δε  πολέμια 
εδρών  λόγω  μεν  κατ  ^Αρχελάον^  το  δε  άληΟ^ες  εις 
Καίΰαρα,  φανερόν  είναι,  τονς  γαρ  τον  νβριονντος 
κωλντάς  τίαραγενομένονς  καιρίως  Άρχελάον  τίετίομ- 
φότος  κτεΐναι  εΛίτιϋ'εμενονς ,  οντε  τον  ^εον  οντε  ΐό 
τον  νόμον  της  εορτής  εν  φροντίδι  γενομενονς^  ων 
Άντίτίατρον  ονκ  αίοχννεβΟ'αι  εκδικητην  καχ^ιβτά- 
μενον  επί  %'ξραηεία  έχθρας  της  αντον  τΐρος  Αρχε- 
λαον  η  μίβει  τον  άρετγι  δίκαιον.  06  παρελθόντες 
καΐ  μη  προς  διανοονμένονς  άρχοντες  άδικων  εργων^  2ο 
οΐδε  είσΐν  οί  βιαξόμενοι  και  μη  θέλοντας  τονς  άμν- 
νομένονς  εφ  όπλα  χωρεΐν\  άνετίθει  δε  και  τα  λο^πά 
πάβι  τοις  εν  βονλη  των  κατηγόρων"  ονδεν  γαρ  ο^τι 
μη  ον  μετά  γνώμης  της  αντών  γεγενημένον  αίτια 
τον  άδικεΐν  νπάγεΰθαι.  ον  τη  φνβει  δε  όντως  αντά  2δ 
γεγονότα  πονηρά  είναι  ^  άλλα  τω  βλάψειν  δοκεΐν 
Άρχέλαον'  τοΰηνδε  αντοΐς  είναι  βονλην  τον  νβρι- 
ονντος  εις  άνδρα  ΰνγγενη  και  πατρός  μεν  ενεργέ- 
την,  ΰννηθη  δε  αντοΐς  και  διά  παντός  οίκείως  πε- 
πολιτενμένον.  τάς  γε  μην  διαθηκας  νπό  τε  ΰωφρο-  3ο 
νονντος  γεγράφθαι  τον  βαύιλέως  και  κνριωτέρας 
είναι  των   γεγραμμένων   πρότερον    διά  το    Καίοαρα 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  91 

δεΰπότην  των  όλων  κατοιλελεΐφ%αι  προζ  την  κρίΰιν 
των  εν  ανταΐς  γεγραμμ,ενων.  μίμηβεβ^αί  τε  ουδαμώς 
Καίααρα  την  νβριν  αυτών ^  οϊ  της  Ηρώδου  τίαντοίως 
ατίολαύβαντες   τίαρ*    ον    εξη    καιρόν    δυνάμεως ,    τα 

δ  τΐάντα  επί  υβριν  γνώμης  έπείγοιντο  αυτού,  ουδ  αυ- 
τών περί  τον  ύυγγενη  τοιούτων  γεγονότων,  οϋκουν 
Καίσαρα  γε  ανδρός  επ  αύτώ  πεποι,ημενου  τα 
πάντα  καΐ  φίλου  καΐ  ΰυμμάχου  καταλύΰειν  τάς  δια- 
%'ηκας,    ετά    πίύτει   ττ}    αυτού    γεγραμμένας ,    ούδε 

10  μιμηΰεβ^αί  κακίαν  την  εκείνων  την  Καίύαρος  αρετην 
καΐ  τίίύτιν,  τΐρος  απαΰαν  την  οίκουμένην  άνενδοίαβτον 
γενομενην^  καϊ  μανίαν  καΐ  λογισμών  εκΰταύιν  κατα- 
κρινεΐν  ανδρός  βαΰιλέως^  υίεΐ  μεν  αγαϋ^ώ  την  δια- 
δοχην  καταλελοιτίότος ,    πίβτει    δε    τη    αυτού    τίρού- 

ΐδ  πεφευγότος '  ούτε  άμαρτάνείν  Ήρώδην  ποτέ  περί 
κρίβίν  τού  διαδόχου,  ΰωφροΰύνη  κεχρημενον  επί  τη 
Καίσαρος  γνώμη  τα  πάντα  ποιείύ^αι. 

Και   Νικόλαος   μεν   τοιάδε    διελ^ών   καταπαύει 
τον  λόγον ,  Καίσαρ  δε  ^Αρχέλαον  προσπεσόντα  αύτώ 

20  προς  τα  γόνατα  φιλοφρόνως  τε  άνίστη,  φάμενος  α^ιώ- 
τατον  είναι  της  βασιλείας.    [Ιοδβρίιιΐδ  ΑηΙ.  Ιικί.  17,9, 6.] 

Τοιαύτα  δε  τών  Ιουδαίων  είρηκότων ,  Νικόλαος  9β 
τους  τε  βασιλείς  άπήλλαττε  τών  εγκλημάτων,  Ηρω- 
δην  μεν    δια   το   παρ'  όν    ^ξη  χρόνον  τυχεΐν  ακατη- 

2δ  γόρητον,    ού  γαρ  δεΐν   τους    εγκαλειν    έχοντας    επι 
μετρίοις  και   παρά    ζώντος   τιμωρίαν   λαβείν    δυνά- 
μενους έπΙ  νεκρώ  κατηγορίαν  συντιϋ'εναι,  τα  δε  υπ 
Αρχελάου  πραχ%εντα  ύβρει  τί]  εκείνων  άνετί^ει ,  οϊ 
όριγνώμενοι    πραγμάτων    παρά    τους    νόμους ,    καΙ 

30  σφαγής  άρ^αντες  τών  κωλύειν  υβρίζοντας  προμη^ου- 
μενων ,  αμύνης  γενομένης  έγκαλοίεν.  ενεκάλει  δε 
νεωτεροποιίας    αύτοΐς    και    τού    στασιάζειν    ηδονην 


92  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

άτίαιδενβίαν  τε  τον  μη  ετίεύ^αι  δίκτι  καί  νόμοος  νπο 
τον  %'έλειν  τα  πάντα  νικάν.  ταντα  μεν  ονν  Τ^ίκόλαοζ. 
[ΙοδβρΙιιΐδ  ΑηΙ.  Ιικί.  17,  11,  3.] 
96  Ήβίοδός  τε  καΐ  Εκαταίος  καΐ  Ελλάνικος  καΐ 
Άκονΰίλαος  καΐ  προς  τούτοις  "Εφορος  καΐ  Νικόλαος  5 
ίβτορονβυ  τονς  άρχαίονς  ζήΰαντας  ετη  χίλια.  [Ιοδβ- 
ρΙιαδΑηΙ. Ιαά. Ι,  3,  9.  Ε&ίΙβιηΟβοΓ^ίυδδγηϋβΙΙ.  ρ.  43,  Β.]*) 


*)  Άν.ολαοια Θον-Λνδίάης  εφη,  ά-Λολαοτία  δε"Αλρ.ξίς,  άκολα- 
οτότατα  δε  Άοιατοτελης  ηαΐ  άκολαβτότερα  Νι%6λοιθζ.  [Ογηκι. 
ΒβΙίΙίθΓί  Αηβθ(1.  ρ.  367,  24,  δβόΐ  ιιΜ  \^^&ηύχ\ϊΆΝΐ'Λ6μκ%ος.>  οπίιΐδ 
ροθίΕθ  8,111)1  ϋοπι  ^Γ£ΐπΐΓηαϋοιΐ8  ιιΙίΐαΓ  ΙββΙίιηοηίο.] 


ΒΙΟΣ  Καίσαρος. 


ΠΕΡΙ  ΤΗΣ  ΚΑΙΣΑΡΟΣ  ΑΓΩΓΗΣ. 

Ότι  εις  τιμής  ά'ξίωβιν  τούτον  οντω  τΐροΰείπον  οι  1 
αν&ρωποί^  ναοΐς  τε  καΐ  ^νβίαις  γεραίρονΰιν^  ανά  τε 
νηύονς  και  ηπείρους  δΐ7]ρημενοι  καΐ  κατά  πόλεις  καΐ 
ε^νη^    το  τε  μεγεΰ-ος  αντον  της  αρετής  καΐ  την  εις 

5  ΰφάς  ενεργεβίαν  αμειβόμενοι,  δυνάμεως  γαρ  και 
φρονηΰεως  εις  τα  πρώτα  ανελ^ών  ούτος  6  άνηρ 
πλείΰτον  μεν  ηρξεν  ανθρώπων  των  δια  μνήμης, 
μακρότατους  τε  ορούς  εποιηΰατο  της  ^Ρωμαίων  δυνα- 
βτείας^  εί'ς  τε  το  βεβαιότατον  ου  τα  φϋλα  μόνον  καΐ 

ιοΈλληνων  και  βαρβάρων^  αλλά  καΐ  αύτάς  τάς  δια- 
νοίας κατεΰτηβατο  το  μεν  πρώτον  βύν  όπλοις,  μετά 
δε  ταΰτα  καΐ  άνευ  οπλών,  ε%•ελουθίους  τε  προΰαγό- 
μενος  δια  το  μάλλον  τι  ενδηλος  γίγνεβΟ-αι  τη 
φιλανθρωπία,    επειΰεν   εαυτόν    άκροάβθαι,    ων   δε 

ΐδ  πρότερον  ούδε  ονόματα  ηπίβταντο  οι  άνθρωποι  ούδε 
τίνος  υπήκοοι  εγενοντο  διά  μνήμης,  ημερωΰάμενος 
όπόύοι  εντός  'Ρήνου  ποταμού  κατοικονΰιν ,  υπέρ  τε 
τον  ^Ιόνιον  πόντον  καΐ  τά  ^Ιλλυριών  γένη'  Παννο- 
νίους  «ι>τΌϊ)5  κ«1  ^άκας  καλούΰιν,      {Ζητει    εν   τω 

20  Περί  ανδραγαθημάτων^) 

Περί  δη  τούτου  του  ανδρός  φρονηΰεώς  τε  και  2 
αρετής  ίβχύν  δεΐξαι  οπόοον  δύναται,    τά  μεν  εκ  της 
πολιτείας  ηντινα  εν  τη  πατρίδι  επολιτεύβατο ,  τά  δε 


94  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 


κατά  ΰτρατηγίας  μεγάλων  πολέμων  εγχωρίων  τε  κά 
αλλοεθνών ,  άγώνιομα  μίν  άνϋ-ρώποίς  πρόκειται  λέ- 
γειν καΐ  γράφειν,  ως  αν  ενδοκιμοίεν  εν  καλοίς 
εργοις.  καυτός  δ  αφηγηΰομαι  τα  πεπραγμένα^  εξ 
ων  οίον  τε  γνώναι  βνμπαΰι  την  άλη&ειαν.  πρότερον  5 
^'  αντον  τό  τε  γένος  διέ^ειμι  και  την  φνβιν^  τους  τε 
γεννητάς ,  αφ  ων  ήν^  την  τ  εκ  νηπίου  τροφην  τε 
καΐ  παίδευΰιν^  ί}  χρηβάμενος  τοβόβδε  εγένετο.  πατήρ 
μεν  ουν  ην  αύτω  Γάιος  'Οκταουιος^  άνηρ  των  έκ  της 
ΰυγκλητου.  οι  δε  αυτοϋ  προγονοί ,  κατά  τε  πλοϋτον  ίο 
και  επιείκειαν  ονομαΰτότατοι  γενόμενοι  ,  όρφανω 
οντι  εκείνω  τά  χρήματα  έλίποντο'  καταΰτάντες  ί' 
επίτροποι  ταύτα  διεφόρηύαν'  ο  δε  των  προς  αυτούς 
δικαίων  άποΰτάς  τοΓ^  περιλειφ&εΐΟιν  ηρκείτο. 

"Οτι   Καιύαρ   περί    εννέα    έτη   μάλιβτα   γεγονώς  ΐδ 
^αΰμά    τε    ου    μικρόν   παρέβχε  'Ρωμαίοις,    φυΰεως 
ακρότητα  δηλώβας  εν  τοιαδε  ηλικία,  καΐ  τοΓ^  άνδρά- 
6ι  πολύς  έγγίγνεται  θόρυβος  εν  πολλω  ομίλω  δημη- 
γοροϋντι.    άπο^ανούΰης  δ^  αύτω  της  τη&ης^  παρά  τη 
μητρι  έτρέφετο  Ατία  καΐ  τω  ταύτης  άνδρΐ  Φιλίππω  2ο 
Αευκίω ,  ο^  ην  απόγονος  των  τον  Μακεδόνα  Φίλιπ- 
πον  κεχειρωμένων.    παρά  δη  τω  Φιλίππω  ο  Καΐΰαρ 
ως     παρά     πατρί     τρεφόμενος     πολλην    υπέφαινεν 
ελπίδα,    ηδη  τε  αξιότιμος  κάϊ  τοις  ηλιξιν  έφαίνετο 
τοις  εύγενεΰτάτοις  παιβί'    και  βυνγιεΰαν  προς  αύτον  25 
παμπλη^εΐς ,   ουκ  ολίγοι  δε  καΐ  των  νεανίοκων,  οϊς 
το  πράττειν   δι    ελπίδος  ην.    προυπεμπον  δε  αυτόν 
πάμπολλοι  οΰημέραι  καΐ  μειρακίΰκοι  και  άνδρες  και 
ηλικες    παίδες,    εί'τε   έφ'   ίππαΰίαν  ε^ω  του  άβτεως 
προηει    εί'τε   παρά  ΰυγγενεΐς  η  άλλους  τινάς.    ηοκει  3ο 
γάρ  καΐ  την  -ψυχην  τοί^  καλλίοτοις  έπιτηδεύμαΰι  καΐ 
το  ΰώμα  ταΐς  γενναίαις  και  πολεμικαΐς  μελέταις,  και 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  95 

διδασκόντων  ϋ^άττον  αντος  την  μάϋ-ηΰίν  επΙ  των 
έργων  άτΐεδείκνντο,  ωβτε  απο  τονδε  καΙ  εν  τγι 
τΐατρίδί  τίολνν  ξηλον  ένέγκα6%αι.  εφενύτηκει  δϊ 
αντω  καΐ  ή  μήτηρ  καΐ  ο  ταντηξ  άνηρ  Φίλιηπος^  ανά 

5  τίάΰαν  ημεραν  ττνν^ανόμενοί  παρά  των  δυδαβκάλων 
τε  καΐ  επιμελητών  ^  ονζ  παρακατεΰτηΰαν  τω  παιδί^ 
οτι  πρά^ειεν  η  οποί  πορεν^είη  η  όπως  διημερενοειε^ 
τάς  τε  διατριβάς  μεϋ^^  ων  ποιήΰαιτο. 

^Εν    δε    τω  καταΰχόντι  ταράχω  την  πόλιν   νπ-  4 

10  εκπέμπει  η  τε  μητηρ  Άτια  και  Φίλιππος  Καίΰαρα 
εί'ς  τι  των  πατρώων  χωρίων,  κατέβαινε  δε  εις  την 
άγοράν  περί  ετη  μάλιβτα  γεγονώς  τετταρακαίδεκα, 
ωύτε  άπο&εβΰ^αι  μεν  αντον  ηδη  την  περιπόρφνρον 
εοϋ-ητα,  άναλαβειν  δε  την  κα^αράν^  ΰυμβολον  ονΰαν 

ΐδ  της  εις  άνδρας  έγγραφης,  περιβλεπόμενος  δ^  υπο 
παντός  τον  δήμου  δια  τε  ενπρέπειαν  καΐ  λαμπρότητα 
ευγενείας  ε^υβε  τοΓ^  %^εοΐς  καϊ  ενεγράφη  εις  την  ιερω- 
βννην  εις  τον  Λευκίου  ^ομιτίου  τόπον  τετελευτη- 
κότος.      και  6  δήμος   μάλα  προΟ^ύμως  εχειροτόνηΰε. 

20  και  6  μεν  αμα  τη  μεταλλαγί]  της  έβ^ητος  και  τη 
καλλίΰτη  τιμή  κοΰμηϋ'είς  έ'θι;ί.  καίπερ  δε  κατά 
νόμον  εις  άνδρας  έγγεγραμμενον  διεκώλυεν  η  μητηρ 
ε^ω  της  ανλείον  ^ύρας  χωρείν,  πλην  όποι  καϊ 
πρότερον^  οτε  παις  ήν^  εφοίτα,  δίαιτάν  τε  την  αυτήν 

2δ  εχειν  έπηνάγκαζε  ^  κοιτάξεΰ^αί  τε  ενϋ^α  και  πρότερον 
εν  τω  αυτω  δωματίω.  νόμω  τε  μόνον  ανήρ  ην  ^  τά 
5'  άλλα  παιδικώς  έπεύτατεΐτο.  της  δ\  έο^ητος  ονδ* 
οτιονν  έΐ,ηλλα'^εν^  αλλ*  άε\  την  πάτριον  ημπείχετο. 

Εφοίτα    δ\    και    εις    τά  ιερά  εν  ταις    νομίμοις  δ 

30  ημεραις  ννκτωρ  δια  την  προΰονΟαν  αυτω  ωραν,  άτε 
δη  καϊ  πολλάς  γυναίκας  εκμηνας  εύπρεπεία  καϊ  λαμ- 
πρότητι  γένους,      έπιβουλευόμενος    δε    παρ*    αυτών 


ονδαμΐ}  εφαίνετο  αλωτος  ων,  άλλα  τα  μεν  η  μητηρ 
άπηρνκεν  αντον  φνλάττονβα  καΐ  ονδαμόΰε  μεϋ•ίεΐ0α, 
τα  δε  καΐ  αντος  ηδη  εννονς  ων,  ατε  εις  τονμ- 
τίροβ^εν  της  ηλικίας  ττροΐων.  ενΰταβης  δε  τυνος 
εορτής  Αατίνης  ,  οπότε  κα\  τους  υπάτους  εις  'Άλβαν  5 
το  ορός  άναβαίνειν  έδει  πατρίου  ^υΰίας  ένεκα,  τους 
δ'  ιερείς  διαδόγ^ους  αυτών  της  δικαιοδούίας  είναι, 
καθίζει  επΙ  το  βήμα  Καΐΰαρ  εν  μεστ}  άγορα.  προΰ- 
ιμΰαν  δ^  άπλετοι  άνθρωποι  δικαιοδοοίας  χάριν, 
πολλοί  δε  καΐ  μηδενός  πράγματος  χάριν ,  θεωρίας  ίο 
ένεκα  του  παιδός'  άξ,ιοΘ'εατος  γαρ  πάΰιν  ην,  και 
μάλιΰτα  εν  τω  τότε  ϋεμνότητα  και  αξίωμα  προβ- 
ειληφώς. 

Καίβαρος  δε  ηδη  κεχειρωμενου  μεν  τους  εν  τι] 
Ευρώπτ}  πολεμίους ,  νενικηκότος  δ\  κα\  περί  Μακε-  ΐ5 
δονίαν  Πομπηιον,  γ}ρηκότος  δ^  Αιγυπτον,  έπαναΰτρέ- 
φοντος  δ'    ^κ  τε  Συρίας  καΐ  του  Ευξείνου  πόντου, 
μέλλοντος  δ    επι  Αιβνης  χωρειν,   ως  τα  λειπόμενα 
του  εκεί  καταΰτάντος  πολέμου  καϋ-έλοι,    βουλόμενος 
ύυβτρατευειν  αύτω  ο  νέος  Καΐοαρ,  ως  καΐ  πολεμίων  2ο 
έργων    έμπειρος    εί'η,     επεί    τίύ^ετο    έναντιουμένην 
Άτίαν    την    μητέρα,     ούδεν    άντειπών   ηρέμα    είχε. 
δήλος  δ^  ην  καΐ  6  πρεΰβυτερος  Καΐΰαρ  υπ'  ευνοίας 
ούδέπω  βουλόμενος  αυτόν  ΰτρατεύεϋ^αι,  ως  μη  την 
δίαιταν  εν  άΰ&ενεΐ  βωματι  μεταβαλών  την  ολην  ε^ιν  25 
φαύ?.ως  διατε^είη.     δια  μεν  δη  ταϋτα  της  Οτρατείας 
παρελύετο. 

^Επεϊ  δε  κάκείνον  τον  πόλεμον  κατεργαΰάμενος 
Καΐΰαρ  επανηλ^εν  εις  'Ρωμην ,  ΰφόδρα  ολίγοις  των 
υποπεΰόντων  αιχμαλώτων  ΰυγγνούς  δια  το  τοις  π:ρο-30 
τέροις  αυτούς  μη   ΰεΰωφρονίΰΰ-αι  πολέμοις ,  ΰυνην- 
έχ^η    τοιόνδε.     ην  εις  τα  μάλιΰτα  Καίΰαρι  τω  νέφ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  97 

ΰννη^ης  καΐ  φίλος  ^γρότίπαξ ,  εν  ταντω  τε  παιδεν- 
^εΐξ  καί  τίνα  έ'χων  νπερβολην  εταιρείας,  τούτον 
αδελφός  Κάτωνί  σννήν,  κατά  τε  φιλίαν  δπονδαζό- 
μενος  καΐ  τον  Αίβνκον  τίολέμον  κεκοινωνηκως  ^  τότε 
5  δ'  αιχμάλωτος  τ^ρημενος.  τούτον,  ονδέν  πω  πρότε- 
ρον  αίτηβας  Καίααρα,  εβονλετο  μεν  έ^αιτεΐΰϋ'αί,  ντίο 
δ\  αΐδονς  ωκνεν,  και  άμα  ορών  αντον  ως  διέκειτο 
ηρος  τονς  εν  εκείνω  τω  πολεμώ  εαλωκότας.  χ^αρρη- 
6ας  δ  ονν  ποτέ  γίτηϋε  και  ετνχεν.  εφ*  ους  περίχα- 
ρο ργίς  ην  τω  αντον  φιλώ  τον  άδελφον  αναΟεΰωκώς' 
έπτινεΐτο  δ\  καΐ  νπο  των  άλλων,  εις  ονδεν  πρότερον 
κατα%'έμενος  την  αντον  ϋπονδην  και  έ'ντενξιν  η  είς 
φίλον  ΰωτηριαν. 

Εκ  τούτον  τας  %'ριαμβικας  ηγε  πομπάς  Καΐΰαρ  8 

ΐδ  τον  κατά  Αιβνην  πολέμον  των  τε  άλλων,  ονς  έπολέ- 

μηΰε.    καΐ  τον  νέον  Καίΰαρα,  νίον  ηδη  πεποιημένος, 

οντά  δ\  τρόπον  τινά  και  φνΰει  δια  το  άγχοτάτω  τον 

γένονς  είναι,  έκελενβε  τω  εαντον  άρματι  επεΰ&αι, 

κο6μοις  αντον  βτρατηγικοΐς  άΰκηβας,  ως  αν  αντον 

20  ανΰκηνον  εν   πολεμώ   γεγονότα,     ομοίως  δε   και   εν 

ταΐς  ϋ'ναίαις  καΐ  εν  ταΐς  προς  τονς  ϋ-εονς  προΰόδοις 

εγγύτατα  ΐϋτη,  τους  τε  άλλονς  εϊκειν  προβέταττεν  αν- 

τω.   καΐ  6  μεν  ηδη  τάς  αντοκρατορικάς  εφερετο  τιμάς, 

αϊ  δη  μεγιΰται  κατά  τον  ^Ρωμαίων  νόμον  ήΰαν,  και 

25  ξηλωτος  εν  τη  πατρίδι  ην.    ϋννών  δε  6  παις  αντω  και 

εν  τοις  ϋ-εάτροις  και  εν  πότοις ,  ορών  τε  φιλαν&ρώ- 

πως  εαντώ  διαλεγόμενον  οία  τέκνω,  και  μικρόν  οΰον 

ηδη  τεϋ-αρρηκώς,  πολλών  αντού  δεομενων  καΐ  φίλων 

καΐ  πτολιτώϊ/  αίτειύϋ^αι  ΰφίΰι  παρά  Καίααρος  ων  εκα- 

30  ύτοι  εν  χρεία  ήΰαν,   έπιτηρών  ευκαιρίας  μετά  πάαης 

αίδούς  ητεΐτό  τε  κα\  κατώρ^ον ,    πλείστον  τε  ά^ιος 

πολλοίς  τών   αναγκαίων  έγένετο,    φνλαττόμενος   το 

ΗΙδϊ.   ΟΙΪ.  ΜΙΧ.  Ι.  7 


98  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΌΑΜΑδΟΕΝΙ 

μήτε  άκαίρως    τίαρακαλεϊν   μητ     έκεινω  ηροΰάντως. 
καΐ  6  μεν  ονκ  ολίγα  ξώτίνρα  και  ψίλανΰ-ρωπίαζ  αμα       > 
καΐ  φρονηόεως  φνΰίκης  άτίεδείκνντο.  ^Λ 

9         Βονλόμενος  δ   αντον  ο  Καΐΰαρ  και  έμπειρου  τον       ■> 
άγωνο^ετεΐν  εν  ταΐς  τοιανταις  χορηγίαις  είναι,  δνοΐν  5     - 
ονχοιν  ^εάτροιν,  τον  μεν  ^Ρωμαϊκού ,  εν  ω  αντος  τία-  ^Λ 
ρών  την  φροντίδα  είχε,  Σατύρου  δε  ^Ελληνικού ,  τον-  ^ 
τον  ετίετρεψεν  εκείνω  την  άγωνοϋ^εοίαν.     καΐ  6  μεν 
67ίονδάζων  έτΐΐμελειάν  τε  καΐ  φιλαν&ρωηίαν  αποδεί- 
ΐΕ,αβ^αι    εν   κανματώδεΰι    καΐ   μακροτάταΐξ    ημεραις,  ίο 
ονδαμον  τε  ατίΐών,  άχρι  λνΰειε  την  ϋ-εαν,   εις  νόΰον 
ττίπτει,  οία  νεοζ  καϊ  πόνων  άπείρατος.    χαλεπώς  δε 
διακειμενον,  πάντες  μεν  έν  φόβω  ηΰαν ,  αγωνιώντες 
ει  τι  πείΰεται  τοιαύτη  φνΰις,    μάλιΰτα   δε   πάντων 
Καΐααρ.     διο  πάβαν   ημεραν   η  αντος  παρών    αντφ  ΐ5 
εν^νμίαν   παρεΐχεν  ή   φίλονς    πέμπων,    ιατρούς  τε 
άποβτατειν  ονκ  εών.     καί  ποτέ  δειπνονντι  ηγγειλέ 
τις  ως  έκλντος  εΐ'η  και  χαλεπώς  εχοι'   6  δ^  έκπηδψ 
6 ας  αννπόδητος  ηκεν ,   εν&α   ενοΰηλεύετο,  καϊ  των 
ιατρών  εδεΐτο  εμπαΟ-εΰτατα  μεβτος  ων  αγωνίας ,  και  2ο 
αντος  παρεκα&ητο'   άνακτηΰάμενος  δ^  αντον  ενΰ'ν- 
μος  εγενετο. 
10         ΕπεΙ  δ    ανεύφηλεν  εκ,  της  νόΰον ,  διαπεφενγως 
μεν  τον   κίνδννον,    άΰ^ενώς   ί'   ετι  διακείμενος  το 
βώμα,  ΰτρατεύειν  μεν  έ'δει  Καίααρα,  ίν^α  διενοεΐτο  25 
το  πρότερον  έπαγεβ^αι  και  τον  παΐδα'   τότε  δ    ονχ 
οίος  τ    ην  δια  την  προΰπεΰονύαν  νόΰον.    καταλιπών 
ί'  ονν  αντον  πολλούς  επιμελητάς,  ως  δι'  ακριβούς  δι- 
αίτης φνλάττοιτο,  καϊ  εντολάς  δούς,  εί  ρωβ%•είη,  επε- 
Ο^αί  οι,  ωχετο  επι  τον  πόλεμον.    6  γαρ  Μάγνον  Πομ-  3ο 
πηίον  πρεββντατος  παις,  μέγα  ΰτράτενμα  α^ροίοας 
εν  ολίγω  χρονω  παρά  την  πάντων  ελπίδα,  διενοεΐτο 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  99 

έπαμνναι  τω  πατρί  καΐ  την  εκείνον  ητταν  άναμαχε- 
βαβΰ^αί^  ει  όννοατο.  νπολείφϋ•εΙς  δ  εν  τγι  ^Ρωμτ] 
Καΐΰαρ^  Λρώτον  μεν  τον  ΰώματοξ  εγκρατέστατα 
επεμεληϋ-η  καΐ  ταχν  άνερρώΰϋ'η,  έπειτα  δε  την  £|ο- 
5  δον  εκ  της  τίατρίδος  εποιείτο  επί  την  βτρατιάν  κατά 
τας  τον  %'είον  εντολάζ'  οντω  γαρ  αντον  εκάλεί.  πολ- 
λών ά'  αντώ  οννεκδημείν  ΰπονδαξόντοιν  δια  το  μέ- 
γεθος της  εν  αντώ  ελπίδος,  πάντας  παρωΰάμενος 
καΐ  την  μητέρα  αντην,  τονς  ώκντάτονς  των  οίκετών 

10  καΐ  ερρωμενεβτάτονς  εκλε^άμενος  ΰννετεινε  την  πο- 

ρείαν,    καΐ  απίΰτω  τάχει  χρηβάμενος   δίεδραμε  την 

μακράν  οδόν  ^  ΰννεγγνς  τε  ην  Καίΰαρι,  διαπεπολε- 

μηκότι  ηδη  τον  ΰνμπαντα   πόλεμον  έν  μηΰΐν  επτά. 

Αφικόμενος  ί'  εις   Ταρρακώνα  άπιβτίαν  παρεύ-  11 

15  χεν  όπως  άφίκοιτο  εν  τοΰώδε  πολεμον  ταράχω.  ονχ 
ενρων  δε  ένταν&α  Καίβαρα^  πλείω  πόνον  καΐ  κίνδν- 
νον  είχεν'  αφίκετο  δε  εις  ^Ιβηρίαν  προς  Καίΰαρα 
περΧ  πόλιν  Καλπίαν.  καΐ  6  μεν  οία  τεκνον  περιβα- 
λών  διά  τε  το  νοβονντα  καταλελοιπεναι  και  εκ  πολ- 

20  λών  πολεμίων  καΐ  λτ^ΰτηρίων  περιβεοωβμενον  οραν 
άδοκητως,  ηΰπάζετο  καΐ  ονδαμη  με^ίευ  ομοδίαιτόν 
τε  είχεν'  επηνευ  δ  αντον  καΐ  την  επιμελειαν  αμα 
καΐ  ΰννταΰίν^  ώς  πρώτος  τών  εκ  της  ^Ρωμης  ε^ελη- 
λνϋ^ότων   ηχεν.     επιμελές    δ^    εποιείτο   προς   αντον 

2δ  διαλεγόμενον  νπερ  πολλών  ανακρίνειν,  άποπειρωμε- 
νος  αντον  της  διανοίας,  ορών  δε  ενοτοχον  κα\  εν- 
ύννετον  καΐ  βραχνλόγον ,  αντά  τε  άποκρινόμενον  τα 
καιριώτατα ,  έ'ΰτεργε  και  νπερηΰπάξετο.  εκ  τοντον 
πλείν  έδει   επΙ  Καρχηδόνος"    προΰταχΰ-εν    δ    αντώ 

30  εμβαίνειν  εις  την  αντην  Καίΰαρι  νανν  ύνν  πέντε 
δονλοις,  αντος  νπο  φιλοστοργίας  καΐ  τρεις  εταίρονς 
προς  τοΓ^   δονλοις  ενεβίβαΰε^  και  εδεδίει  μη  τοί-το 


100  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΌΑΜΑ80ΕΝΙ 

γνονς  Καΐΰαρ  εΛίμεμψαίτο.  τουναντίον  ό'  έγ άνετο ' 
ΎΙΟ^^ΎΙ  γαρ  εκείνος  επϊ  τω  είναι  φιλεταιρον,  καΐ  έπγι- 
νεΰεν,  οτι  άεΐ  βούλεται  παρείναι  αντώ  τονζ  πάντων 
επόπτας  εΰομενονς  άνδρας  καΐ  αρετής  επψελονμε- 
νονς  5  Λρόνοιάν  τε  ου  μικράν  χρ'ηίΐτ'ης  δόξης  εν  ττ}  5 
τίατρίδί  η  δη  ΛΟί-οΓτο. 

12  Ήκε  δ^  ούν  εις  την  Καρχηδόνα  Καΐΰαρ^  ως  τοις 
χργίζουαιν  εντευξόμενος.  πολλοί  δε  βυνεληλύ^εΰαν, 
οι  μεν  δικαιοδοΰίας  χάριν  περί  ων  είχον  αμφιβόλων 
προς  τινας^  οί  δε  οικονομίας  πολιτικής^  οι  δ^  όπως  ίο 
αν  τα  ά^λα  των  ην  δ  ραγ  αφημένων  λάβοιεν'  περί  ων 
ενετυχεν.  άλλοι  τε  ηγεμόνες  πλείβτοι  ύυνεληλύ^ε- 
0αν.  προαφενγουύι  τω  Καίβαρι  καΐ  Ζακυνϋ-ιοι  με- 
γάλα εγκλήματα  έχοντες  καΐ  δεόμενοι  βοη%'είας.  ο  (Ϊ£ 
τούτων  προυΰτη  τε  καΐ  διαλεχϋ'εις  αριΰτα  προς  Και-  ΐ5 
βάρα  εν  φανερω  των  τε  αίτιων  αυτούς  απηλλαξε  καΐ 
προυπεμψεν  επ  οίκου  ηδομενους  τ  ε  καΐ  προς  πάν- 
τας  αυτόν  υμνοϋντας  ΰωτηρά  τε  ονομάζοντας,  εν- 
τεύθεν πολλοί  βυνέρρεον  προΰταΰίας  δεόμενοι,  οίς 
πλείστου  άξιος  γενόμενος,  των  μεν  διελυε  τα  εγκλη-  20 
ματα,  οίς  δ  Ύΐτεΐτο  δωρεάς,  ους  δ  εις  αρχάς  προ- 
ηγε.  πάντες  τε  ανά  βτόμα  είχον  την  τε  ημερότητα 
καΐ  φιλανθρωπίαν  και  την  εν  ταΐς  έντευξεοι  φρόνη- 
βιν.  αυτός  μην  Καιύαρ  εύλα  *  *.  [Εχε.  άβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ. 
ρ.  473—485.*)]  2δ 

γ^  :ί:  *  *  γx)^^1^  χατά  τα  πάτρια,  οντε  μεθυβκομε- 
νοις  νεανίΰκοις  παρεΐναι  οντε  πλείω  χρόνον  ύυμ- 
ποΰίω  παραγενεαΰ-αι  άχρι  εβπέρας,  ουδέ  μέντοι 
δειπνεΐν  προ  δεκάτης  ώρας,  εξω  Καίοαρος  η  Φιλίπ- 
που η  του  γημαντος  αύτοϋ  την  άδελφην  Μαρκέλλου,  3ο 
ανδρός  ΰωφρονεύτάτου  καί  κατ'   ευγένειαν  αρίατου 

*)  ΕχοΐάίΙ  £ο1ίπιη. 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  101 

^Ρωμαίων,  αιδώ  8  ,  ι^ν  πρεπειν  αν  τίς  ττ}  τοιαδε 
ηλικία  νηολαβοι^  δια  το  ταΐς  άλλαις  άρεταΐς  εν  τγΙ 
μετά  ταντην  την  χωράν  ν%ο  της  φνβεως  άποδεδό- 
6ϋ•αί^    διαφανεΰτατα    εν  εργοις    εδηλον    εν   τω    βίω 

5  τΐαντί.  δια  τοντο  κ«1  μαλιύτα  ΚαΙβαρ  αντον  τιερί 
τΐολλον  ετίοιηΰατο^  χαΐ  ονχ^  ωβηερ  οί'ονταί  τινες^  δια 
το  γένος  ^λοι/ον.  εγνω  μεν  ονν  καΐ  :Γροτ£ροΐ'  τΐαΐδα 
άποδει^αι^  δεδιώς  δ\  μη  ελτΐίδι  τοΰαντης  τνχης 
επαρκείς  ^  ο  φιλεϊ  τοΙς  ενδαιμόνως  τρεφομ^νοις  επε- 

10  6^αι^  έκλαΰ^οιτο  αρετής  και  εκδιαιτη^είη^  βννεκρνφε 
την  γνώμην  ^  εν  δε  ταΐς  δια^ηκαις  αντον  νιονται^ 
απαις  ων  αρρένων  παίδων^  καΐ  κληρονομον  αηοδεί- 
κννβι  της  τνχης  πάΰης'  τετάρτην  δ\  μοιραν  των 
χρημάτων  τοις  άλλοις  διένειμε  φίλοις  τϋ  καΐ  άΰτοΐς^ 

15  όπερ  νΰτερον  εγένετο  δηλον. 

^Εδεήΰ'η   δε  ύνγχωρηβαι  αντω  παρά  την  μητέρα  14 
ελ^ειν  εις  την  πατρίδα,  καΐ  δόντος  ωχετο.     ώς  δ^ 
ηκεν  ονχ  εκάς  ^Ρώμης  εις  Ιάνονκλον,  νπηντηύεν  αν  - 
τω  6νν  πολλω  πλήξει  άνϋ'ρώπων  6  λεγόμενος  Γαΐον 

20  Μαριον  παις ,  βπονδάξων  εις  το  γένος  έγγραφηναι^ 
και  τινας  γυναίκας  προΰειληφώς  των  Καίβαρος,  αϊ 
έμαρτνρονν  αντω  την  ενγένειαν.  οντε  μην  Ατίαν 
επειΰεν  οντε  την  ταύτης  άδελφην  καται^ενΰαΰ^αι 
τον    ΰφετέρον    οί'κον'    προβηπτο    γάρ    το    γένος  τον 

2δ  γένονς  το  Καίϋαρός  τε  καΙ  το  Μαριον,  τω  γε  μην 
νεανίύκω  έκείνω  οι  δεν  προΰηκον  ην.  6ς  τότε  6νι/ 
πολλω  πλήξει  νπαντιάβας  έοπονδαζε  προ6 λαβείν  καΐ 
την  τον  νέον  Καίΰαρος  γνώμην  εις  την  τον  γένονς 
εγγραφην.    πολλή  δ^  εγένετο  ϋπονδη  και  των  ΰννόν- 

οο  των  αντω  πολιτών,  πει^ομένων  είναι  παΐδα  Μαριον. 
Καΐύαρ  δ  εν  απορία  δεινγι  γενόμενος  έύκοπει  τίχρη 
ποιεΐν '  το  τε  γάρ  άΰπάξεα^αι  ώς  (ίνγγενη ,  όν  ουκ 


102  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑδΟΕΝΙ 

τΐδεο  οτίό^εν  εί'η  ονά'  η  μητηρ  αντώ  ΰννεμαρτνρεί, 
χαλετίον  ην  τό  τε  διωϋ'εΐΰϋ-αί  τον  νεανίβκον  καΐ  το 
βνν  αντω  πληϋ^ος  των  πολιτών,  άλλως  τε  καΐ  αίδονς 
οντι  μεΰτω,  πολλην  δνΰχερειαν  είχεν.     αποκρίνεται 
γονν,  ηρέμα  διωβάμενος  τον  ανϋ'ρωπον,  οτι  ΚαΙΰαρ  ό 
εΐ'η  τον   γένους    αντοΓ^   ηγεμων,    καΐ  της    πατρίδος 
προΰτάτης ,  ΰνμπάΰης  τε  της  'Ρωμαίων  άρχης '   δεΐν 
ονν  ώς  εκείνον  βαδίζειν  και  διδάβκειν  περί  της  6υγ- 
γενείας,  και  ει  μεν  πείβειεν,  νπάρχειν  εν^^νς  αντω 
και  6φάς  τονς  τε  αλλονς  οικείους  πεπειΰμενονς'   ει  ία 
δε  μη,    ονδεν  αντοΐς  είναι  κοινώνημα  προς  αντον' 
εν   δε  τω  μεταξύ,    πριν  η   Καίΰαρα   τούτο   γνώναι, 
μήτε  προΰιέναι  προς  αντον  μήτε  ώς  πάρα  βνγγενονς 
τι  έπιξητεΐν  των  δικαίων,    ταΰτα  έμφρόνοις  αποκρι- 
νόμενον  καΐ  οί  ΰυμπαρόντες  επηνουν ,  ούδεν  δε  ητ-  ΐ5 
τον   ο   νεανίΰκος    ΰνμπρονπεμφεν    αντον    άχρι   της 
οικίας. 
15        'ί^ς    δ^  ηκεν    εις  ^Ρωμην,    κατάγει  πληβίον  της 
Φιλίππου  οικίας  καΐ  της    μητρός,    καΐ  την   δίαιταν 
είχε  ονν  εκείνοις ,  καΐ  ονκ  ανεν  τούτων  διήγε ,  πλην  20 
εί  μη  ποτέ  καΐ  αντος  των  ήλικιωτών  τινας  βονλοιτο 
εΰτιάν '   τούτο  δε  ύπάνιον  ην.     διατρίβων  δ    εν  τη 
πόλει,  νπο  της  βονλής  άποδείκννται  είναι  των  πα- 
τρικίων. 

Οτι  ενηφε  και  εγκρατώς  διήγεν  6  νέος  Καΐΰαρ.  25 
^αυμαοτον  δέ  τι  καλλο  ΰυνηδεβαν  αυτω  οι  φίλοι ' 
έπ  ενιαυτον  γαρ  όλον  εν  τοιαδε  ηλικία ,  εν  η  μά- 
?Λβτα  ΰφριγώΰιν  οι  νέοι,  και  τούτων  ά'  ^τι  μάλλον 
οΓ  ευτυχείς,  άφροδιύίων  άπείχετο,  φωνής  αμα  καΐ 
ίβχύος  προνόων.  [Τέλος  της  'ΐΰτορίας  Νικολάου  ζία-  3ο 
μαβκηνού  και  τον  Βίον  Καίΰαρος  τού  νέον.  Περί 
αρετής  καΐ  κακίας.    [Εχο.  άβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.  485—489.] 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  103 

"Οτί  ο   νέος   Καΐόαρ    τρίτον  άγων   εν  ττ}  'Ρωμτ}  16 
μήνα  έντανΟ-α  λοιπόν  παρεπεδημει,  ζηλονμενοζ  μεν 
ν%6  των  ηλίχων  καΐ  φίλων,  ^^ανμαξόμενος  δε  νπο 
των  εν  ττ]  τίόλει  πάντων,   έπαινονμενος  δ    νπο  των 

5  παιδεντών.  τετάρτω  δε  μηνΐ  ηκεν  εκ  της  πατρίδος 
πεμφϋ^είς  νπο  της  μητρός  ως  αντον  απελενϋ'ερος  τε- 
ταραγμένος  καΐ  πολλής  αϋ'νμίας  μεΰτός,  επιΰτολην  κο- 
μίζων, εν  Τ}  έγεγραπτο  ως  ΚαΙΟαρ  μεν  εν  ττ}  Ονγκλητω 
άπο^άνοί  νπο  των  περί  Κάϋβιον  καΐ  Βροντον.    ηξίον 

10  ^£  τον  παΐδα  έπανελ%•ειν  ως  αντην'  αγνοεϊν  γαρ 
εφη  καντη  ταπο  τονδε  έοόμενα'  δεΐν  δ\  ηδη  άνδρα 
γίγνεβϋ'αι,  καΐ  γνώμτ]  τε  α  χρη  ψρονεϊν  καΐ  έργω 
πράττειν,  επόμενον  ττ]  τνχτ]  τε  καΐ  τοις  καιροΐς.  τοι- 
αύτα έδηλον  τα  παρά  της  μητρός  γράμματα,    όμοια 

15  ^£  καΐ  6  ταντα  κομίζων  απηγγελλεν '  εφη  τε  ως  πα- 
ραχρήμα Καίΰαρος  άναιρε^έντος  πεμφϋ-είη  καΐ  ον- 
δαμΎΐ  διατρίφειεν ,  ως  %'άττον  εχοι  μαϋ'ών  τά  γενό- 
μενα βονλενβαύ^αι  περΧ  αντών'  μέγαν  δ  είναι  τον 
κίνδννον    το??    τον    άνηρημενον  ΰνγγενεΰι,    ον   δει 

20  πρώτον  βκοπείν  όπως  διαφενξεται '  ον  μικράν  γαρ 
είναι  μερίδα  την  των  αφαγεων,  οϊ  τονς  Καίΰαρος 
ελαννονΰί  τε  και  αναιρονΰι.  ταντα  ακονβαντες,  εν 
πολλω  ^ορνβω  ηβαν,  μέλλοντες  οΰον  ονπω  δειπνη- 
6ειν.  ταχν  δ^  η  φήμη  καΐ  τοις  εξω  διηγγελλε  και  αν 

25  άπαΟαν  έφοίτα  την  πόλιν  τάκριβες  μεν  ον  δηλονβα^ 
οτι  μεντοι  κακόν  τι  μέγα  εί'η  προΰπεπτωκος.  οννηε- 
6αν  γονν  πολλοί  περί  άκραν  εΰπέραν  ΰνν  φωτι  των 
πρώτων  Απόλλων ιατ ων ,  διαπνν^ανόμενοι  νπ  εν- 
νοίας ο,τι  εί'η  το  ηγγελμένον.     βονλενομένω  δε  Καί- 

30  ΰαρι  μετά  των  φίλων  εδοξε  χρηναι  τοις  έπιφανεβτά- 
τοις  δηλώβαι,  το  πλήθος  δε  άποπέμ-φαύχ^αι.  και  επεϊ 
ταντα  έπραξαν,  μόλις  μεν  άπηλ^εν  6  όχλος  πειΰϋ-εις 


104  ΝΙΟΟΓ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

νπο  των  ττρωτων^  καιρόν  ό'  εύχε  Καΐβαρ  περί  των 
όλων  βουλενύαΟ^οίΐ  μετά  των  φίλων,  πόρρω  της  νυ- 
κτός ηδη  δίεληλνϋ'υίας  ο,τί  ποίψεον  εί'η  καϊ  όπως 
χρη^τεον  τοις  πράγμαβιν.    πολλής  δε  ύκεφεως  γενο- 
μένης^ οί'  μεν  παρτ^νονν  των  φίλων  επΙ  το  εν  Μακε-  5] 
δονία  ύτράτενμα  χωρείν,  6  προν^επεπεμπτο  επί  τον 
Πάροικου  πόλεμον,  ηγεΐτο   ά'  αντον  Μάρκος  Αίμί 
λιος^  καΐ  6νν  αντω  ηκειν  τάΰφαλοϋς  ένεκεν  εις  'Ρω- 
μην  επΙ  άμνναν  των  ΰφαγεων '  νπάρ^ειν  δε  καϊ  τους 
ΰτρατίωτας  νπ'  εννοίας  της  προς  εκείνον  τοις  άχ^ο-  ιο' 
μένοις'   προβγενηΰεϋϋ-αί  δε  καϊ  τον  απο  τον  παυδος 
οίκτον  οφ^εντος  τω    ΰτρατω.     άλλα  ταντα   δνύχερη 
νπεφαινετο  άνδρΐ  κομιδτι  νέω  καϊ  μείζω  η  κατά  την 
παρονΰαν    ηλικίαν   τε  καϊ  άπειρίαν ,    άλλως  τε  καϊ 
αδηλον  ετυ  ονΰης  της  των  πολλών  διανοίας  καϊ  πολ-  ΐ5 
λών  έφεΰτώτων  εχθρών,     ονκ    εκράτει    ονν   ηδε    η 
γνώμη,  τιμωροί  τε  ε<3εύ%•αι  Καίβαρι  προΰεδοκώντο  οϊ 
καϊ  ζώντος  άπελανον  της  τνχης^    εΐ'ς  τε  αρχάς  καϊ 
πλοντον  νπ    αντον  προηγμένοι  δωρεάς  τε  μεγάλας 
έχοντες  καϊ  οίας  ονδ^  οναρ  ηλπιΰαν.    άλλων  δε  άλλα  2ο 
παραινονντων  ^  ως  αν  έν  αβκόποις  και  αΰτα^μητοις 
πράγμαΰι^  κράτιΰτον  είναι  εδόκει  Καίύαρι  την  νπερ 
των  όλων  βονλην  αναβαλε'ΰ^αι  άχρι  τοΓ^  καϊ  γηρα 
καϊ  φρονηΰει  διαφερονΰι  των  φίλων  βνμμί^ας  κοι- 
νωνούς ποιηβαιτο  της  γνώμης,    εδο^εν  ονν  δεΐν  ηρε-  25 
μα  ^χειν  καϊ  εις  'Ρωμην  βαδίξειν^    πρότερον  δ'  εν 
Ιταλία  γενομενον  γνώναι  τά  μετά  την  Καίΰαρος  τε- 
λεντην  έπιβνμβάντα  καϊ   μετά  τών   εκεί  βονλενβα- 
α^αι  περί  τών  όλων. 
17         Καϊ   οΓ  μεν   προς   τον   πλονν   παρεΰκενάξοντο '  3ο 
Αλέξανδρος   δε  νποτιμώμενος   τό  τε  γήρας  καϊ  την 
ααΰ-ενειαν  εις  την  πατρίδα  το  Περγαμον  απελνετο. 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  105 

Άτΐολλωνίάταί  δε  α^ροι6%•έντες  άχρι  μεν  τίνος  εδε- 
οΐ'το  Καίΰαρος  ντΐο  φιλοβτοργίαζ  μένειν  παρά  βφάς' 
παρεξειν  γάρ  αντω  την  πάλιν  είξ  ο^τι  βονλεταί,  νπό 
τε  της  προς  αντον  εννοίας  καΐ  της  προς  τον  τε^νη- 
5  κότα  ενΰεβείας'  καΐ  αντω  δε  αμεινον  είναι,  τοβοντων 
εχβ-ρών  έφεΰτωτων  εν  φιλί]  πόλει  τα  έσόμενα  καρα- 
δοκεΐν.  ο  δε  βονλόμενος  παρών  τοις  πραττομενοις 
καιροφνλακειν ,  ον  παρελνε  την  γνώμην,  αλλ  αναγ- 
καΐον  εφη  ίίΐ/α^  άποπλεΐν'  Απολλωνιάτας  δε  τότε 
10  επτινεβε^  καΙ  παρελθών  εις  την  άρχην  ελεν^ερίαν  τε 
αντοΐς  καΐ  άτελειαν  αλλάς  τε  ονκ  ολίγας  χάριτας 
επιδονς  καΐ  ενδαίμονα  την  πόλιν  εν  τοις  μάλιστα 
ποιηαας.  τότε  δε  μετά  δακρνων  αντον  6  πάς  δήμος 
αποαπώμενον  προύπεμι^ε^  ϋ'ανμάξων  το  εν  τη  παρε- 
ιά πιδημία  κόύμιον  και  ΰώφρον^  και  άμα  οίκτείρων  την 
τνχην.  ηλϋ^ον  δ^  ώς  αντον  εκ  της  ότρατιάς  ονκ  ολί- 
γοι ιππείς  τε  καΐ  πεζοί  ^  χιλίαρχοί  τε  καΐ  εκατοντάρ- 
χαι  άλλοι  τε  πάμπολλοι  θεραπείας  χάριν  ^  οί  ίί  κατ 
ιδίας  χρείας '  οϊ  τότε  παρηνονν  επΙ  τά  οττλα  χωρεΐν^ 
20  καΐ  αντοί  νπιβχνονντο  Ονβτρατενβειν  τε  καΐ  αλλονς 
προΰποιηΰειν  επεξιόντας  τον  Καίΰαρος  θάνατον,  ο 
δ'  επαινεύας  αντονς  ονδεν  δεΐν  εφη  εν  τω  παροντι' 
όταν  μεντοι  καλή  έπι  την  τιμωρίαν  ^  η^ίον  έτοίμονς 
είναι,  οι  δ*  έπεί%•οντο.  Καΐβαρ  δ^  άνηχΰ'η  τοΙς  επι- 
25  τνχονΰι  πλοίοις  χειμώνος  ετι  όντος  βφαλερωτατα^  καΐ 
διαβαλών  τον  ^Ιόνιου  πόντον  ί'ΰχει  της  Καλαβρίας 
την  εγγιβτα  άκραν^  εν%'α  ονδεν  πω  ααφες  διηγγελτο 
τοις  ενοικονΰι  τον  εν  'Ρώμη  νεωτεριΰμον.  εκβας  ονν 
τανττ]  πεζός  ωδενεν  έπι  Αονπίας.  και  ώς  αφίκετο, 
30  εντνγχάνει  τοΓ^  έν  'Ρώμτ}  ^απτομενω  Καίβαρι  * ,  οϊ 
άπηγγελλον  τά  τε  άλλα  και  ώς  εν  ταΐς  διαϋ^ηκαις  ως 
νιος  εί'η  Καίύαρι  εγγεγραμμένος  καΐ  τρία  μέρη  των 


χρημάτων,  το  δε  τέταρτον  τοίζ  άλλοις  εί'η  δεδομενον, 
εξ  ον  καΐ  τω  δήμω  δοίη  κατ  άνδρα  πέντε  καΐ  εβδο- 
μήκοντα  δραχμάς ,  ετίΐβκήφείε  δε  καΐ  ^Ατία  ττ}  μητρί 
τον  παιδος  της  εαντον  ταφής  έπιμελη^ήναί,  οτίως  τε 
ο  όχλος  βίαύάμενος  εν  μέύτ]  άγορα  αυτόν  καύύειέ  τε  5 
καΐ  ^άψειε '  τονς  δΐ  τΐερί  Βροντον  και  Κάββιον  βφα- 
γεΐς  κατειληφότας  το  Κατΐΐτωλιον  φρονρεΐν,  τονς  τε 
δονλονς  καλεΐν  έπ  έλεν^ερία  ΰνμμάχονς'  τγι  τε 
πρώττι  ήμερα  και  δεντέρα,  καταπετίληγμένων  ετι  των 
Καίΰαρος  φίλων,  πολλονς  αντοΐς  προΰέχειν,  έπει  δ  ίο 
οι  εκ  των  τίεριοικίδων  πόλεων  κληρονχοι,  ονς  εκείνος 
κατωκιαέ  τε  και  ταΐς  πόλεοιν  έγκατέϋτηβεν,  ηκον 
παμπληΟ'εΐς  ως  τονς  περί  Αέπιδον  τον  ίππάρχην  καΐ 
^Αντώνιον  τον  ΰνννπατον  Καίβαρος,  έπεζιέναι  αντον 
τον  φόνον  νπιοχνονμένονς ,  ΰκεδαβΰ-ήναι  τονς  πολ-  ΐ5 
λονς'  έκείνονς  δε  μονωϋ'έντας  μονομάχους  τινάς 
ά%^ροίζειν  κα\  άλλους,  οίς  ην  ακήρυκτος  εχϋ-ρα  προς 
Καίύαρα,  οϊ  της  επιβουλής  έκοινώνονν.  καΐ  τού- 
τους μέντοι  ολίγον  νβτερον  καταβήναι  πάντας  εκ  του 
Καπιτωλίου  πίΰτεις  λαβόντας  παρά  ^Αντωνίου  δύ-  2ο 
ναμιν  ήδη  μεγάλην  έχοντος  και  δίαμε^ιέντος  εν  τω 
παρόντι  τήν  ύπερ  Καίσαρος  έπέξοδον'  ο  κάκείνοις 
αί'τιον  έγένετο  του  άοφαλώς  εκ  της  'Ρωμης  υπεξελ- 
%'εΐν  εις  'Άντιον'  πολιορκηϋ^ήναι  δ  αυτών  υπό  του 
δήμου  και  τας  οικίας,  ήγεμόνος  μηδενός  εφεΰτώτος,  25 
αλλ  αυτού  του  πλήθους  υπό  τής  περί  Καίΰαρα  ευ- 
νοίας  δυΰχεραίνοντος  τόν  φόνον,  και  μάλιΟτα  επειδή 
τήν  τε  έύ%'ήτα  είδεν  ημαγμένην  και  τό  ΰώμα  νεο- 
αφαγες  εκκομιξόμενον  εις  ταφήν,  οτε  καΐ  βιαΰάμενος 
^αψειεν  αυτό  εν  μέβΐ]  αγορά.  3ο 

18         Ταύτα  ώς  ήκουβε  Καΐΰαρ  6  νέος,  εί'ς  τε  δάκρυα 
και  οίκτον   νπό  μνήμης   τανδρός   και    φιλοστοργίας 


ΓΚΑΰΜΕΝΤΑ.  107 

^^^νη,  καινοτερον  τε  το  πένθος  εποίει.  τίανΰάμενοζ 
δε  τΐοτε  ανεμενεν  έτερα  γράμματα  παρά  της  μητρός 
και  των  εν  'Ρώμτ}  φίλων,  χαίηερ  ουκ  άπιβτών  τοις 
τα  γιγνομενα  ατΐηγγελκόΰίν'   ον  γαρ  εωρα  διότι  αν 

5  τΐλάααιντο  τα  ψευδή,  και  μετά  ταντα  άπήρεν  εις 
Βρεντέΰιον'  Βγνω  γάρ  ονδενα  ενόντα  των  εχθρών 
αυτόθι,  πρότερον  δ^  νπιδόμενος  μη  ντίό  τον  φρον- 
ροΐτο  η  τΐολις,  ουκ  εική  τον  πλουν  εκ  του  πέραν 
άπηύ^υνεν.    ήκε  ά'  αυτω  και  παρά  της  μητρός  επι- 

10  βτολή  εν  τ}  εγεγραπτο  δεηβις  ιΰχυρά  ως  τάχιΰτα  άφι- 
κεβϋ'αι  καΐ  εαυτόν  εκείντι  τε  αποδοϋναι  και  τω  ΰύμ- 
παντι  ο/'κω,  ως  μήτις  ε%  αυτόν  ε'ί,ω^εν  επιβουλή 
ύυβταίη  παΐδα  Καίΰαρος  άναδεδειγμενον.  εδήλου  δ^ 
όμοια  τοις  πρότερον  ήγγελμενοις,  καΐ   ως   έπι  τους 

15  περί  Βροϋτον  κα\  Κάββιον  εγήγερται  ο  πάς  δήμος 
δυϋαναβχετών  α  δράΰειαν.  επέύτειλε  δ^  αυτω  καΐ 
6  πατρώος  Φίλιππος,  δεόμενος  μη  προΰελ^εΐν  τή 
Καίααρος  κληρονομιά,  φυλά^αύ^'αι  δε  και  αυτό  τοϋ- 
νομα  ,  δι    α  πά^οι  κείνος,   ζην  δ^  άπραγμόνως  καΐ 

20  αΰφαλώς.  ο  δε  Καΐΰαρ  ήδει  μεν  υπ  εύνοιας  ταύτα 
παραινούντα,  έγίγνωβκε  δε  τάναντία,  μεγάλα  έπι- 
νοών  ήδη  καΐ  φρονήματος  μεΰτός  ων,  ποιούμενος  δε 
ίδια  πόνον  και  κίνδυνον  ή  ανδρών  άπέχ^ειαν,  οίς 
ούκ  έμελλεν  άρεΰτός  φανεΐ(3%αι  εί  τοΰούδε  ονόματος 

25  καΐ  αρχής  παραχωρήύειεν  ότωούν,  άλλως  τε  καΐ  τής 
πατρίδος  βυμπρο^υμουμένης  καΐ  έπΙ  τας  πατρώους 
τιμάς  καλούΰης  αυτόν  εκ  του  δικαιοτάτου"  καΐ  γαρ 
φύβει  καΐ  νόμω  τάς  αρχάς  αύτω  προΰήκειι^,  αγχιβτα 
του  γένους  όντι  και  ύπ^  αυτού  κείνου  παιδί  τε&ει- 

50  μένω '  και  τό  επεξελϋ'εΐν  δ^  αυτω  καΐ  τιμωρήοαι  τοι- 
αύτα πεπον%•ότι  πάντων  είναι  δικαιότατου,  ο  μεν  δη 
ταύτα  έφρόνει  τε  και  τόν  Φίλιππον  γράφων  ανεδί- 


δαβκεν  ον  μάλα  τίειϋ'όμενον.  ^Ατία  δ'ε  η  μψηρ  το 
μεν  ενκλεες  της  τύχης  και  το  μέγεθος  της  δνναβτείας 
έ'χαίρεν  ορώβα  τίερίεληλν^ος  τω  έαντης  ηαιδί^  είδνία 
δε  μεβτον  το  πράγμα  φόβων  τε  καΐ  κινδύνων^  καΐ 
αμα  εορακνΐα  Καίύαρα  τον  εαντης  ϋ-είον  οία  τταθοί,  5] 
ον  Ίίάνν  προβίετο  πάλιν '  έωκει  δε  μετα^ν  αμφοτέ- 
ρων είναι  των  γνωμών^  της  τε  τον  ανδρός  Φιλίππον 
καΐ  τον  νίέος.  καΐ  ή  μεν  δια  τοντο  εν  φροντίοι  μν- 
ρίαις  ην  ^  τότε  μεν  άνιωμένη,  έπειδάν  τονς  ηρτημέ- 
νονς  άρι^μηται  κινδννονς  των  βνμπάντων  αρχειν 
α^ιονντι^  τότε  δ'  επαιρομενη ,  έπειδάν  το  μέγεθος 
της  έ^οναίας  τε  και  τιμής  λογίζηται.  διο  άποτρεπειν 
μεν  τον  τταιδα  ονκ  ετόλμα  μεγάλοις  εγχειρονντα  καΐ 
επΙ  δικαίαν  αμνναν  ώρμημενον,  ον  μεν  δη  ονδε  6νμ- 
παρορμάν  δια  το  αδηλον  τον  δαίμονος '  ΰννεχώρει  δ  ΐ5 
ο^ω^  τοννομα  εχειν  το  Καίβαρος,  χαΐ  αντη  πρώτη 
ύννέπαινος  ην.  πάντων  δε  των  φίλων  καΐ  περί  τονδε 
ο  Καΐΰαρ  πνϋ-όμενος  α  έφρόνονν,  ονδεν  μελληΰας 
τύχη  άγα^^  καΐ  επ  ενφημω  κληδόνι  δέχεται  τον- 
νομα τε  και  την  νίο&εΰίαν ,  η  καΐ  αντω  και  πάύιν  •2ο 
άνϋ'ρώποις  αρχή  άγαμων  ην  ^  πολν  δε  μάλιβτα  τη 
πατρίδι  καΐ  ανμπαντι  τω  ^Ρωμαίων  γένει,  έπεμψε  δε 
παραχρήμα  καΐ  έπι  τάς  εν  ^Αϋία  παραΰκενάς  καΐ  τά 
χρήματα  α  προνπεμφε  Καΐύαρ  πρότερον  επΙ  τον  Παρ- 
%Ίκον  πόλεμον.  και  επειδή  εκομίβ^η,  και  ΰνν  αντοΐς  25 
6  έτήϋιος  φόρος  των  εν  Άϋία  έ^νών  ^  άρκονμενος 
Καΐύαρ  τοις  πατρωοις  τά  δημόΰια  εις  το  ταμιεΐον 
της  πόλεως  απέπεμψε,  παρήνονν  δε  και  τότε  αντω 
των  φίλων  οϊ  και  εν  ^Απολλωνία  χωρεΐν  επΙ  τας 
αποικίας  τον  πατρός  καΐ  τά  ΰτρατενματα  βνγκροτειν,  3ο 
κακείνονς  εις  την  νπερ  αντον  έ'ξοιϊον  άλλως  τ  ε  και 
τον  ονόματος  μεγάλον  * .    ήδιΰτα  γάρ  καΐ  τονς  ΰτρα- 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  109 

τιωτας  ηγουμένου  του  Καίβαροζ  νίέοξ  ακολου^ηβειν 
τε  καΐ  πάντα  δράύει,ν '  ^αυμαΟτη  γάρ  τις  αν  τοις 
πίβτις  τε  καΐ  έννοια  νηηρχε  Λροζ  εκείνον  και  μνήμη 
ων  αυγκατειργάΰαντο  ζώντι ,  π^ο^Ό^  τε  ετίΐ  του  έκεί- 

5  νου  ονόματος  βνναγωνίζειν  ην  αντοί  έκεινω  τίρότε- 
ρον  περιε^εΰαν  άρχην.  άλλα  τώνδε  μεν  ονδέτίω  ο 
καιρός  έφαίνετο  είναι'  εΰτΐούδαξε  δε  νομίμως  τάς 
πατρώους  αρχάς  μετιών  γνώμγ]  ύνγκλητον  μη  λαβείν 
δόξαν    φιλοτιμονμενον   μάλλον    ηττερ   νομίμου,     διο 

10  των  φίλων  τοις  πρεαβυτάτοις  τε  και  εμπειρία  προν- 
χονβί  μάλιΰτα  έπεί^ετο^  από  τε  Βρεντεΰίου  ώρμηβεν 
επΙ  Ρο^μης. 

Επιζητεί  δε  τούντεΰ^εν  6  λόγος  όπως  βυΰτηΰειαν  19 
την  επιβουλην  οι  βφαγεΐς    έπΙ  Καίΰαρα  και  ως  το 

15  ΰνμπαν  κατειργάύαντο^  τά  τε  μετά  ταντα  πραχϋ-εντα^ 
κινη&εντων  των  όλων.  διέ^ειμι  ονν  αντην  τε  πρώ- 
τον κβθ'  ο,τ^  εγένετο  και  όπως  τάς  τ  ε  αιτίας  νφ'  ων 
ΰνβτάβα  τοσόνδε  έπε^ήλ^'εν '  έπειτα  δε  περί  τον  έτε- 
ρον Καίβαρος^  ον  ένεκα  όδε  ο  λόγος  ωρμηται,  όπως 

20  τβ  παρήλ&εν  εις  την  άρχην  καΐ  επειδή  άντ'  εκείνον 
κατεβτη,  όπως  έργα  πολεμον  καΐ  ειρήνης  απεδεί^ατο. 
ηρξαν  μεν  ονν  της  επιβονλης  άνδρες  το  μεν  πρώτον 
ολί-7θ^?  μετά  δε  ταντα  πολλοί  καΐ  όΰοι  ονποτε  πρότε- 
ρου επΙ  ηγεμόνα  μνημονεύονται  ΰνΰτηναι.    φαοί  γαρ 

25  τους  μεταΰχόντας  τον  λόγον  γενέβχ^αι  νπερ  π  '  εν 
οίς  μεγιατον  ηδννατο  Αέκμος  τ  ε  Βρόντος,  φίλος  εις 
τα  μαλιΰτα  ων  Καίβαρι,  και  Γάιος  Καΰϋιος  τε  καΐ 
Μάρκος  Βρόντος,  ονδενός  ήττον  πάρα  Ρωμαίοις  τότε 
έπαινονμενος'    πάντες    δε  πρότερον  αντιπόλεμοί  τε 

30  ηβαν  και  τά  Πομπηίον  ην^ον '  εκείνον  δε  ηττη^έν- 
τος,  γενόμενοι  νπό  Καίΰαρι  το  από  τονδε  είρηνικον 
βίον  είχον'   ονδε  γάρ  άλλως   φιλανϋ'ρώπως  πρόβα- 


110  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

^Όμ^νον  ^καΰτον  εν  τγι  διάνοια  το  δνΰελτα  αντων 
άφτιρονντο,  αμνηβίκακος  ων  το  ηθ-ος  Λροζ  τους  κρα- 
τη%^ενταζ  διά  τίνα  τΐραότητα.  καρπονμενοι  δη  το 
ατί  εκείνον  αννποτίτον^  κατεχρήΰαντο  αντφ  εις  το 
μάλλον  τί  λαν^άνειν  έτΐίβονλενοντες  ετιαγωγοΐς  τε 
λόγοίζ  κα\  εργοις  προβποιητοις.  αίτίαι  δ^  αυτούς 
ενηγον  ετηχειρεΐν  τάνδρΐ  ουκ  άπο  μικρών  διαφόρων 
ιδία  τε  ^καίίτοι^  ^«^  κοιντ}  πάοι  γεγοννίαι.  οι  μεν 
γαρ  έλτνίδοξ  τι  έχοντες,  ει  εκείνον  εκποδών  ποιη- 
ϋαιντο ,  αυτοί  ηγεμόνες  αντ  εκείνου  εβεΰ^αι ,  την  ίο 
επιβουλην  ουνίΰταΰαν,  οι  δε  υπο  οργής  ών  πά^οιεν 
παρά  τον  τίόλεμον,  οικείων  αυτοΐς  άπολωλότων  η  τα 
χρήματα  άφϊ]ρημενοι  ή  αρχάς  εν  τή  πόλει,  ενεπικραί- 
νοντο,  καΐ  το  οργιξόμενον  υποκρυπτόμενοι  του  ευ- 
πρεπούς τι  μετεποιοϋντο^  ώς  δυβχεραίνοιεν  την  ενός  ΐ5 
αρχήν,  ζητοΐεν  δε  κατ  ίύονομίαν  πολιτεύεύ^αι.  άλλα 
δε  άλλοις  αίτια  όυνενεχ^εντα  υφ  ών  ίτυχε  προφά- 
0εων  το  μεν  πρώτον  αυτούς  τους  δυνατωτάτους  ΰυν- 
έατηΰεν,  έπειτα  πολύ  πλείους  προΰήγετο,  τους  μεν 
αυτεπαγγέλτους  κατ'  ίδια  εγκλήματα,  τους  δε  κατά  2ο 
ΰύμπραξιν  έτεροις  εκ  της  πάλαι  φιλίας  πολύ  το  πι- 
ΰτόν  υποφαίνοντας  και  κατά  τούτο  προύηταιριύ μέ- 
νους, ηΰαν  δε  τίνες  οί  κατ  ούδέτερον ,  αλλά  τη  τε 
ά^ιώβει  τών  ανδρών  ύυνεπιδιδόντες  την  γνώμην, 
καΐ  έκ  της  πάλαι  δημοκρατίας  άχ^όμενοι  τη  ενός  25 
ίβχύι,  άβμενοί  τε  άν ,  ει  καΐ  μη  αυτοί  άρ^αι  του 
πράγματος,  αλλ  έτερου  γε  άρ^αντος  ΰυλλαβέβ^αι 
τότ  άγαπητώς  μετά  τοιούτων  ανδρών,  ει  καί  τι  δέοι 
πα^είν,  ουκ  οκνοϋντες.  πολλά  δ'  έξώτρυνε  καΐ  ή  έκ 
παλαιού  Βρούτοις  υπούΰα  ενκλεια  τών  προγόνων  3ο 
τους  από  Ρωμύλου  βαβιλέας  της  Ρώμης  καταλελυκό- 
των  καΐ  δημοκρατίαν  πρώτον  καταΰτηΰαμένων.     οι 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  111 

τε  φίλοι  τίροτερον  Ιντες  τω  Καίβαρι  ονκεϋ-    ομοίως 
ευνοί  η6αν,    είξ   ϊΰον    εαντοίς  ορώντες    τιμωμένους 
τους  τΐάλαι  μεν  πολεμίους,  νπ    εκείνου  δε  οω^έντας. 
ου  μην  ούδε  αύτοΐς  εκείνοις  το  εϋνουν  υπηρχεν,  αλκ 
5  ετίί%ρο(5%εν  της  χάριτος  γιγνόμενον  το  αρχαΐον  μΐβος 
ούχ  ων  ευ  επα^ον  αωϋ'εντες  μνήμην  ενεποίει,  αλλ 
ων  κΛεβτερη&ηβαν  αγκυλών  κρατη%^έντες  εννοούμενοι 
παρω^υνοντο.     τίολλοί   δ\  καΐ  αυτω  ηχϋΌντο  τω  δι 
εκείνον   ύεΰώα^αι,    καίτοι    γε    άνονείδιβτα    αυτούς 

10  τίαντ α  Λεποιγικότος'  αλλ"  όμως  αύτο  το  εν  χάριτος 
μέρει  λαβείν  τανθ'  α  κατά  πολλην  εύμάρειαν  κρατοϋ- 
ΰιν  υτίηρχε,  ΰφόδρα  εν  τη  διανοία  ενόν  έλΰτίει.  και 
μεν  δη  κακείνων  τα  η^η  αύτω  διάφορα  ηδη  ην,  των 
τε  ΰυΰτρατευομενων  πάλαι  εν  ιδιωτών  μοίρα  των  τε 

15  ηγεμόνων  καΐ  ου  τιμής  μετατΐοιουμένων '  το  μεν  οτι 
βυγκατελελεκτο  εις  το  αρχαΐον  βτρατιωτικον  το  πο- 
λεμώ αλόν,  καΐ  τους  ί'ΰους  μιο^ούς  εφερεν'  ηχ^οντο 
ούν  ο[  φίλοι  εν  ί'6ω  τιμώμενοι  τοις  ύπ'  αυτών  αίχμα- 
λωτοις  γενομένοις,  εΰτι  δ'  ύφ'  ων  καΐ  παρωδούμε- 

20  νοι  τιμής '  πολλοίς  δε  καΐ  το  ευ  πάΰχειν  ύπ^  αυτού 
διαφερυντως  άνιαρον  ην  κατά  τε  χρημάτων  δόβεις 
καΐ  αρχών  ΰυντά^εις ,  ως  μόνου  δυνάμενου  τούτο 
ποιεΐν ,  τών  δε  άλλων  πάντων  εν  ούδενος  μοίρα  πα- 
ρεωβμένων.    αυτός  τε  εκείνος  έπι  πολλαΐς  καΐ  καλαΐς 

2ό  νίκαις  άγαλλόμενος  ουκ  άπεικότως,  πλέον  τ  ε  η  άν- 
ϋ^ρωπος  αξιών  ηδη  είναι,  τοις  μεν  ΛολλοΓ^  έϋ-αυμα- 
ξετο,  ΓθΓ?  ^^  μεγάλοις  και  δυναστείας  μεταποιουμε- 
νοις  επαχθής  εδόκει  είναι,  παντοδαπά  ουν  βυνεύτη 
φύλα  επ    αυτόν  ανδρών  μεγάλων,   μικρών,  φίλων, 

Άο  πολεμίων,  ΰτρατιωτών ,  πολιτικών,  εκάβτων  προφά- 
ΰεις  ιδίας  είς  το  έργον  ύποτεινομένων  καΐ  από  τών 
οικείων  εγκλημάτων   εμπιύτευόντων  κα\   ταΐς  παρά 


των  άλλων  κατηγορίαις.  εκαατός  τε  εκαΰτον  ΰυνιβτα- 
μενού  τΐαρω^ννον,  καΐ  το  είς  αλλήλους  βέβαιον  εκ  των 
Ιδία  ύπόντων  τίροζ  αντον  εγκλημάτων  τΐαρείχοντο. 
δί  ο  καΐ  τοΰοντων  γενομένων  των  βνΰτάντων ,  ου- 
δείς ετόλμηΰε  καταμηνϋΰαι  την  τΐράξιν.  φαβί  δε  τί- 
νες ολίγον  τίρο  του  θανάτου  γραμματίδιον  αυτω  υπό 
του  δεδόΰ&αί  μηννον  την  έπιβουλην '  ο  μετά  χείρας 
έχων  ττρίν  άναγνώναι  ατΐεΰφάγη'  μετά  δε  αποθανόν-  - 
το^  άνηυρε^η  εν  τοις  άλλοις  γραμματιδίοις.  1 

20         Ταύτα  μεν  ουν  υβτερον  έγνώοχ^η'   τότε  δε  αλ- ίο 
λαις  έπ    άλλαις  τιμαΐς  αυτω  ψηφιξομεναις  των  μεν 
χαρίζεΰΰ-αι  βουλομενων ,  ένίων  δε  μετά  ενέδρας  δε- 
χόμενων τάς  νπερβεβλημενας  καΐ  εις  απαντάς  έκφε- 
ρόντων,  ώς  αν  φϋ'όνος  ομοΰ  καΐ  υποψία  έγγένοιτο 
επαχθής ,  ό  0£  άτε  απλούς  ων  το  ήϋ-ος  καΐ  άπειρος  ΐ5 
πολιτικής  τέχνης  διά  τάς  έκδημους  ΰτρατείας,   ηλί- 
ΰκετο  ραδίως  τούτοις^  εκ  του  εικότος  οίόμενος  γίγνε- 
ύϋ-αι    τους    επαίνους    ^αυμαξόντων    αυτόν    μάλλον 
ηπερ  επιβουλευόντων.  μάλιΰτα  δε  των  εφηφιαμένων 
έλύπει  τους  εν  τέλει  το  και  των  άρχων  άκυρον  γενέ-  2ο 
ΰΰ•αι  της  καταύτάΰεως  τον  δημον,  έκείνω  δ    αυτας 
αποδίδοΰϋ-αι  οίς  βουλοιτο  διδόναι^  ωΰπερ  το  δόγμα 
έκέλευεν  ου  προ  πολλού  κεκυρωμένον .    παντοδαπαΐ 
δε  καΐ  εν  τω  ομίλω  λογοποιίαι   διεφέροντο,    άλλων 
άλλα    διε^ιόντων.     οΓ  μεν   γαρ    εφαΰκον    βαβίλειον  2δ 
αυτω  εγνωκέναι  ΰυμπάόης  γης  καΐ  ^αλάττης  Αΐγυ- 
πτον  αποδεικνύναι,  εν&α  βαΰιλίδα  Κλεοπάτραν  αυ- 
τω τεκεΐν  παΐδα  Καιΰαρίωνα  φοιτηΰαΰαν  εις  εύνήν' 
όπερ  αυτός  ηλεγξεν  εν  ταΐς  δια^ηκαις  ψευδός  όν '  οι 
δ    εν  'ΐλίω  τούτο  ^ψαβαν  αυτόν  μέλλειν  κα^ίθτα<5%•αι  3ο 
διά  την   πάλαιαν  προς  το  ^αρδανιδών   γένος  βυγ- 
γένειαν.    γενόμενον  δέ  τι  καΐ  τοιόνδε  παρω^,υνε  τα 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  113 

μάλιβτα  τους  επ  αντον  αννεΰτώτας.  ην  αυτω  χρν- 
αονς  ανδρίάς,  ω0περ  εφηφίΰτο,  επΙ  των  εμβόλων, 
τούτον  διάδημα  ωφ^η  τίερί  τγι  κεφαλή  κείμενον' 
ντίότίτως  δ\  ηανυ  τΐροξ  αν  το  εχονΰί  Ρωμαίοι,  ^   δον- 

5  λείας  οίόμενου  είναι  ύνμβολον'  επελ^όντες  δε  των 
δημάρχων  Αενκιος  καΐ  Γάιοξ  εκελενΰάν  τινι  των 
νπηρετών  αναβάντι  κα^ελείν  αντο  και  ρΐφαι.  τοντο 
γενόμενον  ΚαΐΟαρ  ως  τ^ΰ^ετο^  καλύβας  την  ύνγκλη- 
τον  εις  το  της  "Ομονοίας  ιερόν  κατηγόρησε  των  δη- 

10  μάρχων,  φάβκων  αντονς  είναι  τονς  περι^έντας  κρνφα 
το  διάδημα^  όπως  αν  εν  φανερώ  αντον  νβρίβειαν  και 
δοκοΐεν  ανδραγαϋ'ίξεΰ&αι  ετά  ττι  εκείνον  ατιμία^  ως 
οντε  βονλής  οντ  αντον  επιΰτρεφόμενοι'  μείζονος  τε 
γνώμης   κα\  επιβονλης    είναι  αντοΐς  το  δρα^έν^    εΐ 

15  ηως  δνναιντο  εις  το  πλη&ος  αντον  διαβαλόντες  ώς 
αν  δνναατείας  παρανόμον  ερώντα  καΐ  αντοί  ε^άρ- 
χοντες  νεωτεροποιίας  άτΐοκτεΐναι.  ταντα  είτΐών,  βνν- 
δόξαν  τγι  ΰνγκλητω,  ηλαΰεν  αντονς  φνγάδας.  καΐ  οΓ 
μεν  ωχοντο  φενγοντες,  έτεροι  δ^  άντ    αντών  δημαρ- 

20  χοι  εγενοντο '  6  δε  δήμος  εβόα  βαΰιλεα  τ  ε  αντον  εί- 
ναι κα\  άναδεΐβ^αι  μηδέν  ετι  μέλλοντα^  ετΐεΐ  καΐ  η 
Τνχη  αντον  αναδεδεκεν.  6  δε  πάν  αν  εφη  χαριβα- 
μένος  τω  δήμω  δια  την  προς  αντον  εννοιαν  τοντο 
ονποτε  δώβειν^   καΐ  ύνγγνώμην  ητεΐτο  ει  αντιλέγει 

2δ  ϋώξων  τα  πάτρια '  βονλεβ%•αι  γαρ  την  νπατον  αρχήν 
εχειν  νομίμως  η  βαΰιλείαν  παρανόμως. 

Τοιαντα   μεν  δη  τότε   έλεγετο'    μετά  δε  ταντα 21 
εορτή  έν  τη   Ρώμη  εγενετο  χειμώνος  ^  Αονπερκαλια 
καλείται^  έν  η  γηραιοί  τε  ομον  πομπενονΰι  κα\  νέοι 

30  γνμνοί^  άληλιμμένοι  τε  καΐ  διεξωμένοι,  τονς  τε 
νπαντώντας  κατ  ακ  ε  ρτ  ο  μουντές  καΐ  τνπτοντες  αίγείαις 
δοραΐς.     τότε  δ\  ένβτάΰης^  ηγεμών  ηρέ%^η  Μάρκος 

ΗΙ8Τ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  8 


114  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

^Αντώνιοξ*  καΐ  προτίει  δια  της  αγοράς^  ωαπερ  ε&ος 
ην^  αυνείπετο  δε  αντω  κκΐ  άλλος  όχλος,    καΰ^ημενω   ^ 
ά£  Καίύαρι  έτίΐ  των  εμβόλων  λεγομένων  επί  χρνΰον  "^Λ 
ϋ'ρόνον    και  ίμάτιον  άλονργες  άμτίεχομένω   τίρώτον 
Αικίνιος  δαφνινον  έχων  (ίτ^'φαι/οι/ ,  εντός  δε  διάδημα  5 
περιφαινόμενον  ^  τΐροβ έρχεται '  ην  γαρ  νφηλος  6  τό- 
πος δ'φ'  ου  Καΐΰαρ  εδημηγόρει '  βα6ταχϋ•εΙς  υπό  των 
ϋνναρχόντων^  καΐ  κατε^ηκεν  αυτού  προ  των  ποδών 
το  διάδημα,  βοώντος  δε  του  δήμου  έπΙ  την  κεφαλήν 
τι&εναι^  καΐ  επί  τοΰτο  Αέπιδον  καλούντος  τον  ίπ- ιο 
πάρχην^  6  μεν  ώκνει'  εν  τούτω  δε  Κάΰβιος  Αογγΐ- 
νος^  εΙς  των  επιβουλευόντων  ^  ως  δηϋ-εν  εύνους  ων, 
ϊνα  καΐ  λανϋ-άνειν  μάλλον  δύναιτο^  υποφΟ^άς  άνεί- 
λετο   το  διάδημα   και  επΙ  τα  γόνατα  αυτοΰ   εΰ'ηκε. 
ύυνην  δε  και  Πόπλιος  Κάβκας.    Καίύαρος  δ\  διω-  ΐ5 
Ρουμάνου  κάί  του  δήμου  βοώντος^  ταχύ  προβδραμών 
Αντώνιος   γυμνός   αληλιμμενος^    ώύπερ    έπόμπευεν, 
έπΙ  την  κεφαλήν  επιτί^ηβι.     Καΐΰαρ  δε  άνελόμενος 
αυτό  εις  τον   όχλον  ^ρριφε.    καΐ  οι  μεν  τελευταίοι 
εκρότηΰαν  επί  τούτω  ^  οί  ^£  πληΰίον  εβόων  δέχεΰ^αι  2ο 
και  μη  διωϋ'εΐΰϋ'αι  την  τού  δήμου  χάριν,    άλλοι  γαρ 
άλλην  γνώμην  περί  τών  δρωμένων  είχον '  οί  μεν  γαρ 
έδυβχέραινον  ^    άτε   δυναστείας  δηλωβιν  μείζονος  η 
κατά  δημοκρατίαν'   οί  δε  χαρίξεβ^αι  οίόμενοι  Ουνέ- 
πραττον '  οί  δ\  ουκ  «ξαι  της  γνώμης  αυτού  διεϋ'ρόουν  25 
τούτο  Αντώνιον  πεποιηκεναι'  πολλοίς  δ'  ην  και  βου- 
λομένοις  βαύιλέα  αυτόν  άναμφιλόγως  γενέΰ&αι.  παν- 
τοδαπαί  μεν  φι^/ίΐα^  εν  τω  όμίλω  ηΰαν.    τό  δ    ούν 
δεύτερον  ^Αντωνίου   επιτ ιϋ' εντός  ^   6    δήμος   εβόηβε^ 
Χαΐρε^  βαβιλεύ,  της  εαυτού  γλώττης.  ο  ^6  ου  δεχόμε-  30 
νος   εκελευΰεν   εις   τό  τού  Καπιτωλίου  Αιός   ιερόν 
αποφερειν  αύτό'  εκείνω  γαρ  μάλλον  άρμόττειν.    και 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  115 

ηάλιν  έκρότηβαν  οι  αντοί^  ωΰτΐξρ  καΙ  τίάλαι,  λέγεται 
δε  καΐ  έτερος  λόγος,  ως  ταντα  επραττεν  ^Αντώνιος 
έκείνφ  μεν,  ως  γε  ωετο,  χαρίξεύ^οα  βονλόμενος, 
αντω  δε  ελπίδα  μνώμενος,  ει  γένοιτο  τΐοιητος  υιός. 
ϋ  τελενταΐον  δε  άΰπαύάμενος  Καίβαρα  δίδωύι  των 
παρεβτώτων  τιβίν  έτα^εΐναι  αυτό  επί  την  κεφαλήν 
τον  πληΰίον  άνδριάντος  Καίσαρος '  οι  δ\  επέΘ^εβαν. 
εν  δ^  ονν  τοις  τότε  ονδενος  ήττον  καΐ  τόδε  πραχ^εν 
ήγειρε  ^αττον  τους  ετιιβονλενοντας,  ττίβτιν  εν  όφ^αλ- 

10  μοΐς  μείξω  ηαραβχον  ων  δι    νποφίας  εϊχον. 

Κίννας   δε   μετ    ον  πολύ   ατρατηγών    Καί<3αρα22 
παραιτηβάμενος  δόγμα  εκνρωβε  κατιεναι  τονς  άπε- 
λα^έντας  δημάρχους  καί,  ώβπερ  βονλεται  6  δήμος, 
πεπαυμένους  της  αρχής  ίδιώτας  είναι  των  κοινών  μη 

15  είργομενους.  Καίσαρ  δε  ου  διεκώλνε  την  καϋΌδον' 
καΐ  οι  μεν  κατήεύαν.  άρχαιρεύίαι  ά'  ήΰαν  ενιαύσιοι, 
υπο  Καίσαρος  άγόμεναι'  αυτός  γαρ  είχε  τήν  τούτων 
ε%ουσίαν ,  ωσπερ  εκελενσε  το  δόγμα '  και  δή  απο- 
δείκνυσιν  εις  το  έπιόν  υπάτους  Ούίβιον  Πάνσαν  και 

20  Ανλον'Ίρτιον ,  εΙς  δε  τρίτον  ^τος  ^εκμον  Βροϋτον, 
ενα  των  επίβουλων ,  καΐ  Μουνάτιον  Πλάγκον.  κατό- 
πιν δε  τούτον  καΐ  έτερον  έπράχ^η ,  ο  σφόδρα  ήγειρε 
τους  συνεστώτας.  άγοράν  κατεσκευαξε  μεγαλην  και 
αξιοπρεπή  εν  ^Ρωμη ,  καΐ  τους  τεχνίτας  ά%•ροίσας  τα 

25  έργα  εις  τήν  κατασκευήν  διεπίπρασκεν.  εν  τούτω 
δε  αυτω  προσήλϋΌν  οι  Ρωμαίων  άριστοι  τιμάς  φέ- 
ροντες, αστινας  τότε  έφηφίσαντο  εν  κοινω.  τούτων 
ί'  ήγειτο  μεν  6  ύπατος,  σννάρχων  τότε  αντω  ων, 
κομίζων  τα  ε\1}ηφισμενα '  ραβδοφόροι  τε  προήεσαν  'εν- 

30  %εν  και  ενΰ'εν  τον  οχλον  άνείργοντες '  σννήεσαν  δε 
τω  νπάτω  οί,'  τ  ε  στρατηγοί  και  δήμαρχοι  καΐ  ταμίαι 
και  άλλαι  πάσαι  άρχαί'  μετά  δε  η  σνγκληνος  εν  κοσμώ 

8* 


116  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  Ι)ΑΜΑ80ΕΝΙ 

εΪΛετο  καΐ  6  δημ,οζ  πάς  απείροξ  το  πληϋΌξ  καΐ  οΰοξ 
ονκ  άλλος '  τίολλη  δε  η  τε  εκτίληξος  ην  καΙ  το  αξίωμα 
των  τΐρώτων ,  είς  ονς  τα  βνμπάντων  ανηρτητο  κράτη, 
^ανμαξόντων  άλλον  κρείττω.  6  δε  Λρούιόντων  έκά- 
^ητο  καΐ  δια  το  τοις  εκ  πλαγίου  ομιλεΐν  οντ  επι-  5 
βτρέψας  προς  αυτούς  το  πρόβωπον  ούτε  προβεχων^ 
αλί!  ομοίως  διοικών  α  εν  %ερ(3\ν  εϊχεν,  είς  ο  των 
πληβίον  φίλων  τις  είπεν,  Όρα  τους  εξ  εναντίας 
προβιόντας'  καϊ  τότε  άπο&εμενος  τα  γραμματίδια 
έπεβτράφη  καϊ  περί  ων  ήλ&ον  ηκουε.  ΰυνεντες  ουν  ίο 
αυτοίς  οί  επιβουλεύοντες  το  γεγονός  καϊ  τους  άλλους 
της  προς  αυτόν  δυβμενείας  ανεπληΰαν  καϊ  αυτούς 
η  δη  αχ&ομενους'  ωργων  τότε  καϊ  οι  έπΙ  ολεϋ-ρω  των 
ΰνμπάντων^  μητι  γε  επ  έλευϋ'ερία  επιχειρεΐν  τω 
ανδρί^  και  προβεδόκων  χειρωβεΰ&αι  αυτόν  άνίκητον  ΐδ 
παντάπαβι  δοκοΰντα  είναι'  δυβί  γαρ  καϊ  τριακοΰίαις 
μαχαις  έδοκει  Ουμβαλων  είς  εκείνον  τον  χρόνον  εν 
τε  Αβία  καϊ  Ευρώπτ]  ουποϋ'  ηττηβ^αι.  μόνος  δε 
πολλάκις  εξιων  καϊ  φαινόμενος  αύτοΐς  ελπίδα  ενεδί- 
δου  του  επίβουλη  άλωβιμος  είναι '  εμηχανώντό  τε,  εί'  2ο 
πως  παραλυύειαν  αυτοΰ  την  αμφΐ  το  ύώμα  φυλακην, 
λόγω  τε  κηλοϋντες  ως  χρεών  εί'η  ιερόν  αυτόν  προς 
πάντων  νομίξεβΰ'αι  πάτερα  τε  καλεΐΰ^αι  της  πόλεως, 
καϊ  'φηφίβματα  περί  τούτων  γράφοντες,  εί  πως  εκεί- 
νος τούτοις  παραχϋ'είς  τω  όντι  πιύτεύϋειεν  ύπ^  αύ-  25 
των  Οτεργεΰ^αι,  καϊ  τους  δορυφόρους  άπολύΰειεν, 
οίομενος  τη  πάντων  εύνοία  φυλάττεβΟ'αι.  όπερ  γε- 
νομενον  πολλην  αύτοις  είς  το  έργον  ραΰτι'νην  παρ- 

23         Συντιεοαν  ά'  εν  φανερω  μεν  ούποτε  βουλευβό-  3ο 
μενοι,  λά^ρα  δε  κατ   ολίγους  είς  τάς  αλλήλων  οίκίας' 
καϊ  πολλά  μεν,  ωοπερ  είκός  ην,  ελέχθη  τε  αύτοΐς 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  117 

καΐ  εκονηϋ^η^  ΰκοπονμενοις  τοβόνδε  έργον  οτΐως  τε 
έπίΰ'ηΰονται,  και  οπον.  τίνες  μεν  ονν  είΰεφερον  δια 
της  ιεράς  καλούμενης  ο^ον  Ιόντί  εγχειρεΐν'  εφοίτα 
γαρ  πολλάκις  εκείνγι'  άλλοι  δ^  εν  ταις  άρχαιρεΰίαις, 

5  εν  αϊς  αντον  έδει  καΰ^ιΰτάντα  εν  τω  τΐρο  της  Λολεως 
πεδίω  τάς  αρχάς  διιέναι  τινά  γε'φνραν,  διακληρωΰά- 
μενοι  το  ^ργον,  οτίως  οι  μεν  ώόειαν  αντον  άτΐο  της 
γέφυρας  ^  οι  άδ  ετίΐδραμόντες  κτείνειαν'  άλλοι  δε 
όταν  0'εαι   μονομάχων   άγωνται'    νπόγυοι   δ^  ηΰαν' 

10  εν&α  καΐ  οτίλα  οράΰ^αι  παρεΰκεναΰμενα  επΙ  την 
πράξιν  ανύτίοτίτον  ην  δια  τον  αγώνα,  οι  πλεΐΰτοι  δε 
παργινονν  εν  τη  βουλή  ύυνεδρεύοντα  κτείνειν^  ηνίκα 
μόνος  αυτός  εμελλεν  εο'εβϋ'αι'  ου  γάρ  ΰυνειύίαΰιν 
0^  μη  μετέχοντες  αυτής '  ΛολλοΙ  ά'  οι  επιβουλεύοντες 

15  υτίο  τοΓ^  ιματίοις  έχοντες  εγχειρίδια,  και  εκράτει  ηδε 
η  γνώμη,  ΰυνελαβε  δε  και  τύχη  τις  εις  τοντο,  τΐοιη- 
Οαΰα  ημεραν  ρητην  αυτόν  ορίΰαι  εις  ην  ΰυνίαΰιν  οί 
εκ  του  βυνεδρίου  βουλευΰόμενοι  τΐερι  ων  αυτός  εμελ- 
λεν είβοίαειν.   έπεί  δε  ένεύτη  η  κυρία  ημερα^  ύυνηε- 

20  ΰαν  τίαρεΰκευαΰμενοι  τοΓ^  ηάβιν.  εγίγνετο  δε  αύτοις 
η  βύνοδος  εις  την  Πομπηίου  ΰτοάν,  εν&α  εκάϋτοτε 
ΰυνελεγοντο.  τω  δ'  άρα  6  δαίμων  διεδείκνυε  τα  εν- 
^άδε  οτΐοΐα  εί'η,  ως  πάντα  άΰτάϋ'μητα  καΐ  της  τύχης 
ηττω ,   εις  το  του  εχθρού  αύτον  υπάγων  χωρίον ,   εν 

25  ω  έμελλε  προ  του  εκείνου  άνδριάνχος  νεκρός  κεί- 
βεβϋ'αι^  και  ου  ζώντος  περιεγενετο  ^  τούτου  τε'&νεώ- 
τος  προς  τω  είδώλω  άποΰφάττεΰ^αι.  ίΰχυρότερον  δε 
τι  καΐ  η  μοίρα ,  εί  δη  τις  επέΰτη  τούτοις.  ο?  τε  γάρ 
φίλοι  εκείνης  της  ημέρας  έκωλυον^  διά  τινας  φημας 

30  οίωνιζόμενοι ,  πορεύεύϋ^αι  εΙς  το  βουλευτηριον ,  ια- 
τροί τε  διά  νόΰον  ΰκοτώδη  εκάατοτε  ΰυμβαίνουΰαν 
αντω   καΐ   τότε  προΰπεΰοϋύαν,   η  τε  γυνή  πάντων 


118  Ν1001.ΑΙ  ΌΑΜΑ80ΕΝΙ 

μάΚιύτα^  Καλτίουρνία  όνομα  ^  διά  τινας  όψεις  ένυ- 
ηνίων   δείματω^εΐΰα,    ενεφν  τε  αντώ  και  ουκ  εφη 
έάοείν  εκείνης  έζιεναι  της  ημέρας,   τίαραΰτάς  δε  Βρον- 
τος^    εΙς  των  εταβονλενόντων ,   εν  δε  τοις  μάλιβτα 
φίλος  τότε  νομιξόμενος,   Τι  ΰύ  λέγεις,  είπεν,  ώ  ΚαΙ-  5 
6αρ\   και  6υ   ο  τηλικόΰδε,   γυναικός  ενυπνίοις  κα\ 
ανδρών  ματαίων  κληδόύι  τίροβΰχών  υβριεΐς  την  α  ε 
τιμηβαοαν  βύγκλητον ,   ην  αυτός  ΰυνεκάλεύας,  ουκ 
εξιών;   άλλ^   ουκ   ην  γε  μοι  7ΐείϋ•η,   αλλά  ρίφας  τα 
τούτων   ονειροτίοληματα   πορεύογι  *   κά^ηται   γαρ  εξ  ίο 
εω%•ινοϋ  ύε   περιμενουβα.     και    ο^    έτίείΰ^η   τε   και 
ε^ηλ^εν. 
24        *Εν  τούτω  οι  μεν  αφαγεΐς  ηύτρεπίξοντο ,  τάττον- 
τες  αυτούς  οι  μεν  εις  πληβίον  αυτού  καθέδρας,  οΓ 
^£  ί|  εναντίας ,  οι  δε  κατόπιΰ^εν.    οι  δε  ιερείς  ϋ^ύ-  ΐ5 
ματα  τΐροβεφερον  προ  της  εις  το  βουλευτηριον  είΰό- 
δου  ^υύομένω  την   νΰτάτην  %νύίαν    έκείνην.     και 
δήλον  ως  ουκ  έκαλλιερει.    δυύ^υτούντες  δ    οί  μάν- 
τεις έτερα  εφ'  ετεροις  θύματα  ύηηλλαττον,  εϊ  τι  αύ- 
τοΐς  άμεινον  ων  εΰημαίνετο  φανείη '  τελευτώντες  δε  20 
χαλεπώς  τακ  ^εών  οράν  εφαβαν,  και  τίνα  αλάβτορα 
εν  τοις   ιεροίς  εγκεκρυμμενον    δίοπτον  είναι.     6  δε 
άχϋ-εϋΰ^είς  άπεβτράφη  τίρος  δυόμενον  τον  ηλιον'  καΐ 
οι  μάντεις  πολύ  μάλλον  τούτο  οιωνίΰαντο.    παρόντες 
δε   06  φονεΐς   ηΰϋ'ηύαν   έπΙ   τούτοις.     6  δε  Καιύαρ^  2δ 
[Λολν]   μάλιβτα   των  φίλων  δεομένων   άναβαλεΰ^αι 
τον  αύλλογον  εκείνης  της   ημέρας  διά  τα  λεγόμενα 
νπι  των  μάντεων,  έπένευΰε  και  δη  τούτο  δράν.  ταχύ 
δ    οί  νπηρέται  αύτω  επεΰτηΰαν  καλούντες  καΐ  λέ- 
γοντες ότι  πλήρης  η  βουλή  εϊη.    καΐ  6  μεν  εις  τους  3ο 
φίλους  διέβλεφεν.    6  δε  Βρούτος  αύτω  πάλιν  πάρα- 
ατάς,"ΐΰ•ι,  ώγαϋ-έ,  εφη,  τοις  ληροις  τούτων  χαίρειν 


ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  119 

φράαας  καΧ  αΚαίΰαρίτε  καΐ  τγι  τοΰαυττ}  άρχ'^  διοικείν 
πρέπει  μη  άναβάλλον^  αΐ'ΰιον  οίωνον  την  ΰεαντον  άρε- 
την  ποίονμ,ενοξ.  και  ο  μεν  ταντα  παραπεί^ων^  ομον 
τήζ  δεξιάς  λαβόμενος^  εγγνς  δ*  ην  καί  το  ύννέδριον^ 

5  ηγεν  αυτόν,  ο  ί£  εΧπετο  ΰίωπγΙ.  είβίόντα  δε  αύτον 
ως  είδεν  η  ύνγκλητος,  ύπανεβτη  είζ  τιμής  ά^ίωβιν. 
οί  δε  μέλλοντες  έγχειρηβειν  περί  αυτόν  ήΰαν.  πρώ- 
τος δε  πάντων  επ  αυτόν  κα^ίει  Τίλλιος  Κίμβρος^ 
φ  εφευγεν  αδελφός  έληλαμένος  υπό  Καίσαρος,     εν 

10  προοχήματι  δη  του  άντιβολειν  αυτόν  λιπαρώς  νπερ 
τού  αδελφού  προΰελΰ'ών  ηπτετο  της  αναβολής,  καί 
τι  ϋ-ραβύτερον  εί'ΰω  τάς  χείρας  έχοντος  έδόκει  δράν, 
εκωλυε  τε,  ει  βούλοιτο  άνίϋταβϋ^αι  και  ταΐς  χερβί 
χρηΰϋ-αι'  όργιξομενου  δ^  επιΰτρεφώς  εκείνου,  έργου 

15  εϊχοντο  οί  άνδρες,  ταχύ  δε  πάντες  γνμνώβαντες  τα 
εγχειρίδια  επ*  αυτόν  ωρμηΰαν.  καΐ  πρώτος  μεν  Σερ- 
ουίλιος  Κάβκας  κατά  τον  αριΰτερόν  ώμον  όρ^ώ  τώ 
ξίφει  παίει  μικρόν  ύπερ  την  κλεΐν,  ευθυνών  επ*  αυ- 
τήν, ταραττόμενος  δε  ουκ  ηδυνη%'η.   ΚαΐΟαρ  δ    άνέ- 

20  Οτη  ώς  άμυνούμενος  έπ  αυτόν '  και  ος  τον  άδελφόν 
βοά  Ελλάδι  γλώτττ]  υπό  θορύβου.  6  δ*  υπακούβας 
ερείδει  το  ^ίφος  κατά  της  πλευράς,  μικρόν  δε  Κάα- 
ΰιος  ύποφ&άς  εις  τό  πρόβωπον  έγκαροίαν  αύτω  πλη- 
γην  δίδωΰι,    /ίέκμος  δε  Βρούτος   υπό   ταΐς   λαγόύι 

2δ  διαμπερές  παίει.  Κάΰβιος  δε  Λογγΐνος  ετέραν  επεν- 
δοΰναι  πληγην  ΰπεύδων,  τού  μεν  άμαρτάνει,  τυγχά- 
νει δε  της  Μάρκου  Βρούτου  χειρός.  Μινούκιος  δε 
και  αυτός  τύπτων  Καίβαρα  παίει  'Ρούβριον  εις  τόν 
μηρόν,  έωκεβάν  τε  μαχομένοις  επ    αυτώ.    πίπτει  δε 

30  υπό  πλήθους  τραυμάτων  πρό  τού  Πομπηίου  αν- 
δριάντος.  και  ουδείς  ετι  λοιπόν  ην  ος  ονχΐ  νεκρόν 
κείμενον    επαιεν,    όπως    αν   καΐ    αυτός  δοκοίη   του 


120  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

βργον  6ννηφ%•αί^  είς  ο  ε'  καΐ  λ'  λαβών  τραύματα 
άπεπνευβεν. 
2δ  Κρανγη  δε  μνρία  εφερετο^  των  μεν  εκ  τον  6ννε- 
δρίον  φνγόντων  μετ'  εκπλήξεως,  ο6οι>  μη  μετ^^ϋν 
τον  βονλενματος ,  και  οίομένων  αντίκα  καΐ  επΙ  ΰφάς 
το  δεινον  ηξειν,  των  ά'  εξω  Καίβαρι  αννόντων  τΐά- 
6ης  οίομένων  είναι  της  βονλης  το  έργον  καΐ  6τρά- 
τενμα  μέγα  είναι  το  επΙ  τοντο  εληλνΰ•6ς,  των  ά'  άλ- 
λων νη'  άγνοιας  τον  γεγονότος  Λρος  το  εξατίΐναΐον 
τον  ^ορνβον  και  τα  εν  όψει  ορώμενα,  ταχν  γαρ  οι  ίο 
ύφαγεΐς  τα  εγχειρίδια  ρημαγμένα  έχοντες  *^  δειματον- 
μενων  τε  καΐ  δρόμω  φερομένων,  πάντα  δ  ην  φεν- 
γόντων  πλέα  μετά  κρανγης.  εξανέύτη  δε  και  6  δήμος 
ονδενΐ  ύνν  κόΰμω  φενγων  εκ  τον  ^εάτρον,  ετύγχανε 
γαρ  ϋ'εωμενος  μονομαχίας ,  το  μεν  πραχ^εν  βεβαίως  ΐ5 
ονκ  είδώς,  νπο  δε  της  πάντο^εν  βοής  ταραττόμενος. 
06  μεν  γάρ  εφαααν  την  ΰνγκλητον  νπο  των  μονομά- 
χων ύφάττεβϋ^αι,  οι  δε  Καίβαρος  αποΰφαγέντος  την 
ΰτρατιάν  εφ*  άρπαγην  της  πόλεως  τετράφϋ'αι,  άλλοι 
δε  άλλα  νπελάμβανον.  άκονΰαι  δ*  ονδεν  ην  βαφές '  2ο 
άκριτος  γάρ  τις  επειχε  τάραχος  εις  6  τονς  ΰφαγέας 
είδον  καΐ  Μάρκον  Βροντον  πανοντα  τον  %6ρνβον 
καΐ  ^αρρεΐν  παρακελενόμενον,  ως  ονδενος  κακόν  γε- 
γονότος '  η  δε  ύνμπαύα  διάνοια  ην  καΐ  τα  λόγω  κομ- 
παξόμενα  τοις  ΰφαγενβιν  ώς  τνραννον  κτείνειαν.  25 
έγένοντο  δ^  εν  αντοΐς  λόγοι  ως  χρή  καΐ  άλλονς  άναι- 
ρείν,  οΓ  έμελλον  ΰφίΰιν  εναντιώΰεΰ^αι  καΐ  περί  της 
^9χήζ  οίν^ις  άγωνιεΐ(3%•αι'  ονς  επιΰχεΐν  φαύι  Μάρ- 
κον Βροντον,  ον  δίκαιον  λέγοντα  είναι,  προς  ονς 
εμφανή  μη  νπεΟτιν  εγκλήματα ,  τοντονς  δι  νπο-  30 
ιρίας  αφανονς  άποβφάττειν.  καΐ  ένίκα  ταντα,  έξά- 
Ιαντες  δή  τονντεν^εν  οί  ΰφαγείς  έφενγον  δέοντες 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  121 

δια  τήζ  αγοράς  είζ  το  Κατΐΐτώλιον  ^  γνμνά  έχοντες 
τα  ^ίφη,  νπερ  κοινής  έλενϋ-ερίας  ταντα  βοώντες 
είργάβ&αι.  εϊτΐετο  δ^  αντοΐς  πολύς  μονομάχων  και 
οίκετών  όχλος  επ    αντο  τοντο  εντρεπης.    διαδρομαΐ 

δ  ^'  ενρεΐαι  ηΟαν  εν  τε  ταίς  6^οΓ?  καΐ  κατ  άγοράν^ 
όιε^ελϋ'όντος  ηδη  τον  λόγου  εις  το  τζληΟ-ος  οτι  ΰφα- 
γείη  Καΐΰαρ,  εωκει  τε  η  τίόλις  άλιΰκομένγί.  άναβαν 
τες  δε  εις  το  Καπιτωλιον  καΐ  διανειμάμενοι  το  χωρίον 
εν   κύκλω    εφρονρονν^    δεδοικότες   μη  το  Καίααρος 

10  ΰτρατιωτικον  αντοΐς  εΛίοι. 

^Ο  δε  νεκρός  ^τι  εκείτο  εν^α  εττεΰεν  ατίμως  Λε-26 
φνρμενος  αΐματι,   άνδρος  έλάΰαντος  μεν  προς  έΰπε- 
ραν  άχρι  Βρεττανών  τε  και  ^£Ικεανον^  διανοονμενον 
δ'  ελαννειν  προς  εω  επί  τά  Πάρΰ^ων  άρχεΐα  και  'ΐν- 

ΐδ  δών^  ώς  άν  κάκείνων  νπηκόων  γενομένων  εις  μίαν 
άρχην  κεφαλαιωϋ-είη  γης  πάΰης  καΐ  &αλάττης  τά 
κρατη'  τότε  δ  ονν  εκείτο^  μηδενός  τολμώντες  νπο- 
μένειν  καΐ  τον  νεκρόν  άναιρεΐβ^αι.  οι  μ-δν  γάρ  παρ- 
όντες   επεφενγεΰαν^    οι   ά'    ε^ω    όντες   των   φίλων 

20  εκρνπτοντο  εν  ταΐς  οίκίαις'  οι  ό'  έ^γιεβαν  μεταμφιεν- 
ιί;/[15ιόι  εις  τε  τους  άγρονς  και  τά  βύνεγγνς  χωρία, 
παρεβτη  δ  αντώ  των  φίλων  ονδείς  πολλών  όντων 
οντε  ΰφαττομενω  οντε  μετά  ταντα,  οτι  μη  Σαβίνος 
Καλονίβιος  καΐ  Κηνύωρινος.    οντοι  δε  επιφερομενων 

25  των  περί  Βροντον  και  Κάΰΰιον  μικρόν  άντιΰτάντες 
εφνγον  διά  το  εκείνων  πλη&ος'  οι  ^£  άλλοι  τό  κατά 
όφάς  περιέβλεπον'  τοις  δε  και  βονλομένοις  ην  τά 
γιγνομενα.  φαΰί  γε  τοί  τίνα  αντών  εΙπεΐν  επί  τε- 
%'νεώτι^   Άλις  τνράννον  θεραπείας,     οίκέται  δε  δη 

ζο  τρεις  ^  οϊπερ  ηΰαν  πληΰίον,  ολίγον  νΰτερον  ενθεμέ- 
νοι τον  νεκρον  εις  φορεΐον  οΐ'καδε  εκόμιζον  διά  της 
αγοράς   ορώμενον^    ένθεν  και  ένθεν  άνεβταλμενων 


122  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΌΑΜΑ80ΕΝΙ 

των  παρακαλνμμάτων  ^  αίωρονμεναζ  τάς  χεΐραζ  καΐ 
τα§  έτίΐ  τον  ΛροΰωΛον  τΐληγας.  εν^α  ουδείς  αδακρνς 
ην^  ορών  τον  τίάλαυ  ί'ΰα  καΐ  &•ε6ν  τψώμενον '  οίμωγτί 
τε  πολλΐ]  καΐ  ΰτόνω  βνμπαρεΛεμπετο  Εν%•εν  και  εν^εν 
ολοφνρομενων  άπό  τε  των  τεγών  κα^'  ους  γένοιτο  5 
καΐ  εν  ταΐζ  οδοΐζ  και  προϋ"νροις.  καΐ  επειδή  πλη- 
οίον  της  οικίας  εγενετο,  πολύ  δη  μείζων  νπηντα 
κωκντός'  εξεπεπηδήκει  γαρ  η  γννη  μετά  πολλού 
οχλον  γυναικών  τε  καΐ  οίκετών^  ανακαλούμενη  τον 
άνδρα  καΐ  εαντην  οδυρομένη^  οτι  μάτην  προνλεγε  ίο 
μη  έ^ιεναι  την  ημέραν  εκείνην.  τω  δ^  ηδη  μοίρα 
εφειβτηκει  πολύ  κρείττων  η  κατά  την  αυτής  ελπίδα. 
26  ΚαΙ  οί  μεν  αύτώ  τάφον  ηύτρεπιξον ,  οι  δ'  αυτό- 
χείρες,  πολλούς  προ  του  έργου  ετοιμαβάμενοι  μονο- 
μάχους, ηνίκα  μεν  εμελλον  έγχειρηΰειν ,  ϊδρυύαν  αύ-  ΐ5 
τους  έν  οπλοις  μεταξύ  του  τε  βουλευτηρίου  καΐ  του 
ϋ^εάτρου  εν  τω  Πομπηίου  περιπατώ,  ην  ό'  ό  τούτους 
εύτρεπίξων  /ίέκμος  Βρούτος,  προφάύει  μεν  ώς  επ^ 
άλλο,  ϋυναρπάΰαι  δη  τίνα  βουλόμενος,  ώς  εφη,  τών 
εις  το  %'έατρον  ΰυνιόντων  μονομάχων ,  6ς  αύτον  20 
εκείνω  προαπεμία^ωΰεν '  αγώνες  γάρ  τότε  ήααν '  ους 
δη  καΐ  αύτος  δώύειν  μέλλων  προΰεποιεΐτο  φιλοτίμως 
εχειν  προς  τον  τότε  άγωνο&έτην'  τω  δ'  έργω  η  παρα- 
ΰκευη  εγίγνετο  επΙ  τον  φόνον,  IV '  εΐ^τι  άντικρούβεται 
τών  Καίΰαρι  αμυνομένων ,  παρείη  αυτοίς  η  βοήθεια.  25 
τούτους  ούν  έχοντες  κατέβαινον  εκ  του  Καπιτωλίου 
και  άλλο  οίκετών  πλή%^ος.  ουγκαλέβαντες  δε  τον 
δήμον  διάπειραν  έγνωβαν  αΰτον  και  τών  έν  τέλει 
ποιηβαΰ^αι  πώς  έχουΰι  γνώμης  προς  αυτούς,  πότε- 
ρον  ώς  τυραννίδα  παύΰαντας  άποδέχοιντο  η  ώς  φο-  3ο 
νέας  μείζω  κακά  απ  αυτών  έκραγηοεβ^αι'  ου  γάρ 
απο  μικράς  διανοίας  καΐ  παραΰκευής  γεγονέναι  ταύτα 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  123 

οντε  υφ'  ων  επράχ^η  οντε  επΙ  ους  εβονλεν&η'  με- 
γάλα γάρ  δη  Οτρατόηεδα  είναι  τα  Καίβαροξ  έπυκου- 
ριχά  και  μεγάλους  ηγεμόνας  τους  διαδόχους  αυτού 
της  διανοίας  υπολελειμμένονς.  ΰιγη  δε  τότε  παρά  το 

5  άη^ες  εν  ϋ•ορυβω  της  γνώμης  Λολλη  ην ,  καραδο- 
κονντων  πάντων  ο,τι  πρώτον  ώς  εν  τω  τοιωδε  τολ- 
μη^είη  καΐ  άρξειε  της  νεωτεροποιίας.  εν  τούτω  δε 
Μάρκος  Βρούτος^  κατά  πολλην  ηΰυχίαν  του  δήμου 
το  μέλλον  π ροο δεχόμενου^  ΰωφροβύνγι  τε  βίου  διά 

10  παντός  τιμώμενος  κατά  τε  εϋκλειαν  προγόνων  και 
την  επ  αυτού  επιείκειαν  είναι  δοκούύαν^  ελεξε  τοιάδε. 
{Ζήτει  εν  τω  Περί  δημηγοριών.) 

Μετά  δε  την  δημηγορίαν  αναχωρήααντες  πάλιν  21 
εις  το  Καπιτώλιον  έβουλεύοντο  περί  των  παρόντων 

15  ο  χρη  ποιεΐν.  εδο^ε  δ^  ούν  αύτοις  πέμ-φαι  πρεύβεις 
προς  τε  Αέπιδον  κα\  ^Αντώνιον^  όπως  αν  πείΰειαν 
έλ^εΐν  τε  προς  αυτούς  εις  το  ιερόν  καί  εν  κοινω 
βουλεύεύϋ-αι  περί  του  μέλλοντος  ύυνοίΰειν  τγι  πόλει, 
ύπι6χνεΐ6ϋ•αί  τε  αύτοΐς  πάν^'  όΰα  εχουΰι  παρά  Καί- 

20  ύαρος  εν  δωρεάς  μέρει  κύρια  ποιήβειν ,  ώύτε  τού- 
των γ'  ένεκα  μη  διαφέρεΰϋ-αι.  τοις  δ^  ηκουΟιν  έκεί- 
νοις  εφαΰαν  εις  την  ύΰτεραίαν  άπόκριΰιν  δώΰειν. 
γενομένων  δε  τούτων  περί  δείλην  οφίαν  πολύ  μείζων 
κατέΰχε  την  πόλιν  θόρυβος  ^  εκαύτός  τε  το  καθ   εαυ- 

2^  τον  έφυλάττετο  τού  κοινού  ηδη  άφεβτηκώς^  φοβού- 
μενος τάς  έξαπίνης  επιβουλάς  και  επιχειρηθείς^  των 
πρώτων  εν  οπλοις  όντων  καΐ  άλλήλοις  αντικα^ημέ- 
νων^  βφίύι  δε  ετι  άδηλου  όντος  τού  βεβαίως  προ- 
ΰτηΰομένου.     καΐ  τότε  μεν  επει  νύ^  ήν^  διελυ^ηΰαν 

30  άπ^  αλλήλων '  ττ}  δε  ύΰτεραία  ην  μεν  εν  όπλοις  ^Αν- 
τώνιος ύπατος  ών,  Αέπιδος  δε  ά^ροίΰας  ουκ  όλίγην 
(ίτρατίάν  επικούρων  διά  μέθης  αγοράς  διε^ήει  άμύνειν 


124  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΈΝΙ  ^^Λ 

εγνωκώζ   Καίΰαρι,.     ώξ    δε  τοντο   γεγονός   είδον   οί 
πρότερον  ενδοιάξοντες ,  ύυνέρρεον  τίρος  αντους  με^^    ^. 
οτίλων  κατά   ίδιας  εταιρείας,    καΐ   μέγα  βτράτενμα   ^Μ 
εγενετο.  η6αν  δε  οϊ  τοντο  δέεί  εδρών  ον  βονλόμενον        ■ 
φανεροί  είναι  χαίροντες   επί  ττ}  Καίσαρος  τελενττ],  5 
αλλά  τω  ΰννίβταΰΰ'αι  μετά  τούτων  ^ερατίενοντες  την 
έπειτα  ελπίδα,    πολλά  δε  επέμπετο  καΐ  εις  τους  νπο   ^^ 
Καίΰαρος  ευ  πεπονϋ'ότας  η  πόλεων  κατοικίαις  η  γης   ^^ 
'κληρονχηΰεβιν  η  χρημάτων  νομαΐς,  ως  /ιιε'Λλοί  πάντα 
κινεΐύ^αι,  ει  μη  τι  φανείη  καΐ  απ    αυτών  καρτερόν.  ίο 
πολλαΐ  δε  καΐ  ολοφύρΰεις  καΐ  ίκετεΐαι  προς  τους  εκεί- 
νου φίλους  εγίγνοντο ,  και  μάλιΰτα  τους  ύυνεΰτρα- 
τευμένους    πρότερον   μνημονεύειν   παρακελευόμεναι 
οίος  ων  οία  πάϋΌΐ  εν  ερημία  φίλων,     ύυνέρρεον  δε 
ηδη  πολλοί  κατά  τε  οικτον  καΐ  φιλότητα  και  κέρδη  ΐ5 
ίδια,  οί  δε  καΐ  νεωτεριΰμοϋ  ερώντες,  καΐ  μάλιβτα 
επειδή  μαλακώτερα  τά  εκ  των  εναντίων  έφαίνετο  καΐ 
ουχ  οποία  το  πρότερον  προβεδοκή&η  κατά  νπόνοιαν 
ίΰχύος  μείζονος,    ελέγετο  δ'  ηδη  εκ  του  φανερού  οτι 
χρή  αμυνειν  αύτω  μηδέ  άλλως  ποιεΐν  μηδέ  περιοράν  20 
άτιμώρητον  τον  φόνον.    άλλοι  δε  άλλα  κατά  ΰυΰτά- 
ΰεις  αθροιζόμενοι  ελεγον,  οί  μεν  προς  τώνδε,  οί  δε 
προς  τώνδε.    οοοι  δε  πολιτείας  τι  μετεποιοϋντο  ηδό- 
μενοι  επι  τη  ΰυμπάΰη  μεταβολή,  εκάκιζον  τους  Καί- 
ααρος  ΰφαγέας ,  οτι  ουχί  πλείους  άνέλοιεν  των  τότε  25 
υπόπτων  καΐ  βέβαιον  «Λο^οΓδί'  6φί6ι  την  έλευθερίαν ' 
πράγματα    γάρ   αυτοϊς  τους  λειπομένους   ουκ  ολίγα 
παρέξειν'  ήΰαν  ά'  06  προμηθεία  πλείονι  δοκοΰντες     " 
και  πείρα  των  έπι  Συλλα  πρότερον  ποτέ  ΰυμπεβόν- 
των  είδότες  παρακελεύεβθαι  εκ  μέΰου  ΰυύτηναι  άμ-  30 
φοτέροις '  και  γάρ  τότε  οί  άπολωλέναι  δό^αντες  αύϋΊς 
άνα&αρρηβαντες   τους  νενικηκότας   ηλαοαν '    πολύν 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  12δ 

ονν  τίόνον  ηαρέ^Βΐν  Κοίίΰαρα  και  ατίολωλότα  τοΙς  τε 
Οφαγενβι  και  τ^  τούτων  εταιρεία,  μεγάλων  ατρατεν- 
μάτων  ένεβτωτων  καΐ  ανδρών  ετι  αντοΐς  δρα'ΐτηρίων. 
ο[  δε  κερί  ^Αντώνιον   πριν   μεν   ηαραβκενάΰΐΑύ^αι, 

5  διεπρεΰβενοντο  καΐ  διελεγοντο  τοΐζ  εν  Καπιτωλίω. 
έτίεΐ  δε  πλήϋ•ει  οηλων  κα\  ΰτρατιάς  ε^άρρηβαν,  δίοι- 
κείν  7}ξίονν  τα  κοινά  πανΰαντες  τον  εν  ττ}  πόλει  τά- 
ραχον.  πρώτον  δε  έν  Οφίβι  βονλην  τΐρον&εβαν  οπωζ 
χρη  εχειν  προς  τους  ΰφαγεας,   ανγκαλεβαντες  τους 

10  φίλους,  τών  δ\  Αέπιδος  μεν  άπεφηνατο  γνώμην  πο- 
λεμεΐν  αντικρνς  αυτούς  καΐ  τιμωρειν  Καίααρι,  "ΐρτιος 
δε  διαλέγεα^αι  και  φιλίαν  τί^εΰ^αι.  άλλος  δε  την 
εναντίαν  είπε  τω  Αεπίδω  προβϋ'εμενος  ως  και  άνό- 
ΰιον  εί'η  περιοράν  νηποινον  τον  Καίΰαρος  φόνον  και 

15  αύτοΐς  μεντοι  ουκ  άΰφαλες ,  οΰοι  έκείνω  ήβαν  φίλοι ' 
και  γαρ  ει  εν  τω  Λα()όι/η  ηΰυχάξουΰιν  οι  αύτόχειρες, 
άλλα  δύναμίν  γε  κτηβάμενοι  χωρηΰουσιν  επΙ  πλέον. 
Αντώνιος  δε  ττ]  Ιρτίον  προο%^έμενος  γνώμγι  οώξειν 
αυτούς  ηξίου.     ηβαν  δ'  οί  άποπέμψαα%•αι  παρακε- 

20  λευόμενοι  εκ  της  πόλεως  νποβπόνδους. 

Μετά  δε^άνατον  και  κηδείαν  του  μεγάλου  Και- 28 
ΰαρος  ύυνεβούλευϋαν  οι  φίλοι  Καίΰαρι  τω  νέω  ^Αν- 
τώνιον  ποιηΰαΰϋ^αι  φίλον  και  τών  πραγμάτων  επιμε- 
λητην.     *  πολλών  δε  καΐ    άλλων  αίτιων  ϋυμβάντων 

2δ  προς  την  προς  αλλήλους  διαφοράν ,  εδόκει  αύτοΐς 
την  εχ^ραν  εξάπτειν  μάλλον  ^^^  διάφορος  μεν  ων 
προς  Καίύαρα,  βυμπράττων  δ^  ^Αντωνίω.  Καΐΰαρ 
ά'  ούδεν  ορρωδών  εκ  του  μεγαλόφρονος ,  ^εας 
εποίει  ένατάβης  εορτής  ην  6  πατήρ  αύτου  κατεβτη- 

ζο  ΰατο  Αφροδίττ].  και  αυ^ις  προβελ^ών  Ουν  πλείο- 
ύιν  ετι  και  φίλοις  παρεκάλει  ^Αντώνιον  ΰυγχωρηβαι 
τον  δίφρον  μετά  του  στεφάνου  τί^εα^αι  τω  πατρί. 


126  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΌΑΜΑ80ΕΝΙ 

ό  ά'  όμοια  ητΐείληβεν  ^  εΐ  μη  τούτων  άτίοΰταζ  ηαν 
χίαν  αγοι.  και  ος  απγιει  τιαΐ  ονδεν  ηναντιοντο  ^  κω- 
λνοντος  τον  υπάτου '  είβωντα  γε  μην  αυτόν  είς  το 
^εατρον  έκρότει  ο  δήμος  ευ  μάλα  και  οι  πατρικοί 
ατρατιώται  ηχ^'ημενοι  διότι  τάς  πατρώους  άνανεού- 
μενος  τιμάς  διεκωλυ^η^  άλλους  τε  έπ  άλλοις  κρό- 
τους εδίδοβαν  παρ^  ολην  την  %εαν  επιβημαινόμενοι. 
6  δε  το  άργυριον  ηρί^μει  τω  δημω'  όπερ  αντω  με- 
γάλην  ευνοιαν  παρεΰχεν.  εξ  εκείνης  δε  της  ημέρας 
μάλλον  τι  φανερός  ην  Αντώνιος  δυσμενώς  έχων  προς  ίο 
Καίβαρα^  εμποδών  γενόμενον  ττ}  του  δήμου  ΰπουδ^ 
προς  αυτόν '  εώρα  τε  Καΐααρ,  όπερ  αντω  εκ  τών  τότε 
παρόντων  καταφανές  \γενόμενον^^  προΰταβίας  δεόμε- 
νος  πολιτικής '  εώρα  δε  καΐ  τους  υπάτους  εκ  τοϋ  φα- 
νερού άν^εβτώτας  ίβχνν  τε  πολλην  έχοντας  καΐ  άλλην  ΐ5 
ετι  βφίύι  προοποιοϋντας.  καϊ  γαρ  το  ταμιεΐον  της 
πόλεως^  ο  πολλών  χρημάτων  ό  πατήρ  αυτοΰ  ενεπλη- 
6εν,  εντός  δνοΐν  μηνοΐν  η  Καίβαρα  τελεντηΰαι  κενόν 
εποίηΰαν  κα^*  ην  τνχοι  πρόφαΰιν  εν  άκαταβταΰία 
πολλγι  πραγμάτων  έκφοροΰντες  ά^ρόον  το  άργυριον  20 
καΐ  τοις  βφαγεϋύι  φίλοι  ηΰαν.  μόνος  ό'  ετι  λοιπός 
ην  Καΐβαρ  τιμωρός  τω  πατρίς  διαμεΟ'έντος  ^Αντωνίου 
τό  ΰυμπαν  καϊ  την  προς  τους  φονείς  άγαπώντος 
αμνηβτίαν.  βυνχιεύαν  ουν  πολλοί  προς  αυτόν  ^  ουκ 
ολίγοι  δε  καϊ  προς  τους  περί  Αντώνιον  και  ζίολα-  25 
βελλαν.  ήβαν  δ*  οι  εν  μέΰω  την  εχ%ραν  άνάπτοντες 
αυτών  και  πράττοντες  τοΰτο*.  τούτων  ό'  ηβαν  κο- 
ρυφαίοι Πόπλιος,  Ονίβιος^  Αενκιος^  πάντων  δε  μά- 
λιύτα  Κικέρων,  Καΐβαρ  δε  ονκ  άγνοών  όντινα  τρό- 
πον αντω  ύυνίαβιν  ούτοι  παρο^,ύνοντες  επί  Αντώνιον^  30 
ου  διεωϋ'εΐτο^  όπως  αύτω  τίνα  βοη^ειαν  φυλακην  τε 
ερρωμενεύτέραν  περί  εαυτόν  καταΰτηΰαιτο '  7}δει  γαρ 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  127 

εκάβτονς  ελαχιΰτα  μεν  τον  κοινού  τίροεβτώτας^  περι- 
βκοΛονντας  δε  αρχήν  και  δνναβτείαν^  ως  αν  του 
ταντα  κεκτημένου  πρότερον  εκποδών  οντος^  «υΓοΰ 
άέ  κομίδγΐ  νεωτέρου  καΐ  ουκ  αν  ανταρκέβαντος  ^  ως 

5  γε  νηολαμβάνειν^  τίρος  τούόνδε  τάραχον^  άλλων  άλλα 
Λροΰδοκώντων  και  ίδια  βφίΰιν  ά  δύναιντο  κτώμε- 
νων. άν7}ρημενης  γαρ  της  εις  το  κοινον  γνώμης^ 
κατά  ηολλά  δε  μέρη  των  δυνατών  διεΰχιΰμενων^ 
και  εκάβτων    εαυτοΐς  τα   κράτη   περιηοιούντων    τα 

10  ύνμτίαντα  η  οτΐόΰα  γοϋν  δύναιντο  ΛαραΰΛαααβϋ'αι, 
Λολντίρόοωπός  τις  ην  καΐ  αλλόκοτος  η  αρχή.  καΐ  Αε- 
ηιδος  μεν  μοΐράν  τίνα  της  Καίΰαρος  βτρατιάς  άκορ- 
ρήζας  αντείχετο  και  αντος  έ^ουβίας  εν  ^Ιβηρία  τη 
επι  τάδε,  Κελτούς  τε  τους  γειτνιώντας  τη  άνω  ϋ'α- 

15  λάττη  κατέχων '  τους  δε  Κομάτους  Λεύκιος  Πλάγκος 
νφ*  αύτώ  ετίετίοίητο  ΰύν  ετερω  ύτρατώ  νπατος  και 
αύτος  αποδεδειγμένος.  ^Ιβηρίας  δε  τους  επεκεινα 
οίκούντας  Γάιος  ^Αύινιος  άλλου  βτρατού  άρχων  ύπή- 
κτο.   Ζΐεκμος  δε  Βρούτος  την  ίΰόνομον  εκράτει  Γαλα- 

20  τίαν  βύν  δνοΐν  τάγμααιν,  εφ'  ον  εμελλεν  αύτίκα  μάλα 
χωρεΐν  ^Αντώνιος,  Μακεδονία  δε  Γάιος  Βρούτος  έφε- 
δρος ην ,  οβον  ούπω  περαιωθείς  εκ  της  ^Ιταλίας  έπ 
αυτήν  ^  και  Συρία  Κάύβιος  Αογγΐνος,  οβτις  άπεδέ- 
δεικτο  της  Ίλλυρίδος  βτρατηγός.    τοΰαύτα  μεν  ΰτρα- 

25  τεύματα  εν  τω  τότε  ΰυνειύτήκει,  και  τοΰοίδε  άρχοντες, 
αυτός  τις  εκαβτος  εαυτόν  αίσιων  την  των  όλων  δυνα- 
βτείαν  εχειν,  ανηρημενου  παντός  νομίμου  καϊ  δικαίου, 
κατ  ίβχύν  δε  την  εκάύτοις  προύούύαν  τού  πράγμα- 
τος βραβευομένου,    μόνος  δε  Καΐβαρ,  ω  το  ανμπαν 

30  κράτος  κατελελειπτο  νομίμως  κατά  τ'  ε^ουΰίαν  τού 
πρότερον  κεκτημένου  και  βυγγένειαν,  άμοιρος  ων 
δυνάμεως  ήατινοΰούν,  επλάζετο  μεταξύ  αιωρούμενος 


128  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

φΰ'όνον  τε  ηολιτικον  καΐ  πλεονεζίαζ  των  εφεδρενόν- 
των  αντω  καΐ  τοΐς  ϋνμτιαΰί  πράγμαΰίν'  οίπερ  νΰτε- 
ρον  εττρντάνενΰεν  ορ&ώς  το  δαιμόνιον  και  η  τνχη. 
6  δε  Καΐβαρ  ηδη  καΙ  ΛερΙ  τηζ  φνχης  δεδοίκώς^  εν 
δήλου  αντω  της  ^Αντωνίου  γνώμης  γιγνομένης^  και  !> 
ονδενΐ   τρότίω    δυνάμενος   αυτόν   μεταπειύαι^    οί'κοι 
καϋ'ητο  καιρόν  ετΐΐτηρών. 
29         Πρώτη  δ^  εν  ττ}  πόλει  κίνηΰις  γίγνεται  εκ  των 
πατρικών  αυτοϋ  Στρατιωτών  ^  άχ^ομενων  έτά  τη  του 
^Αντωνίου  υπεροψία,  και  κατ    αρχάς  μεν  εν  εαυτοίς  ίο 
λογοποιούντων ,  οτ^  άμνημονοϋΰι  του  Καίύαρος ,  τον 
εκείνου    παΐδα   προπηλακιζομενον   περιορώντες ,    ον 
εχρην  νηο  πάντων    αυτών  έπιτροπεύεΰ&αι  ^    εί'  τις 
δικαίου  λόγος  η  οΰίου.   μετά  δε  ταύτα  α&ρόοι  γιγνό- 
μενοι  μάλλον  τι   κατεμεμφοντο  ύφάς  αυνιόντες   επι  ΐ5 
την  ^Αντωνίου  οίκίαν '  τούτοις  γάρ  κάκεΐνος  έ^άρρει ' 
καί  τινας  λόγους  εποιούντο  έκ  φανερού  διότι  καλώς 
έχει  μετριώτερον  αυτόν  χ^)^^^^»^  Καίβαρι  και  μεμνή- 
0ϋ•αί  ων  επεΰκηψεν  6  πατήρ '  και  γάρ  αύτοΐς  εύβε- 
βέΰτερον  είναι  μη  περιοράν  ταύτα ,  αλλά  καΐ  τά  τυ-  2ο 
χόντα  τών  εκείνου  υπομνημάτων  διαΰώζειν ,  μητι  γ  ε 
τον  παΐδα  καΐ  διάδοχον  άποδειχϋ^εντα,   εκείνοις  τε 
όράν  την  ομοφροαύνην  εν  τω  παρόντι  διά  το  πλήθος 
τών  περιεβτώτων  εχθρών  ώφελιμωτάτην.    ταύτα  λε- 
γόντων ως  μη  δοκοίη  έναντιούΰϋ'αι  ττ}  όρμη  Άντώ-  2δ 
νιος,    επειδή  καΐ   δεόμενος  αυτών    έτύγχανεν,    ^φη 
βούλεβ^αι  καΐ  ταύτα  δοκιμάζειν,  εί'γε  μετριάξοι  κάκει- 
νος,  την  τε  προβηκουβαν  αύτώ  τιμήν  άπονεμοι,  έτοι- 
μος τε  είναι  εις  λόγους  ελϋ'εΐν,  παρόντων  εκείνων 
και  επακροωμενων.    οί  ^'   επηνουν,  και  ύυνεϋ'εντο '^ο 
αυτόν  αξειν  εις  το  Καπιτωλιον  καΐ  μεβιτεύβειν  τάς 
διαλλαγάς,  ει  αυτός  ε&ελοι.    βυνέφη  ά'  ούν,  και  ευ- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  129 

^νζ  έ^αναβτάς  ΨΊ^Τ^  ^^£  ^ο  "^ον  /ύώζ  ιερόν  ^  εκείνου 
τε  έπεμπαν  ωζ  τον  Καίΰαρα.  ου  δΐ  ϋννερρνηΰαν 
'άύμενοι  ηολλοί  καΐ  ήλ^Όν,  ωύτ  έν  αγωνία  κάκεΐνον 
γενέβ^αί,  άπαγγείλαντός  τίνος  αντώ  διότι  πληϋ-ος 
5  ηκοι  Στρατιωτών  έπΙ  τάς  ^νρας^  οι  δ^  εντός  εΐεν 
ζητονντεζ  αντον.  ο  δε  ταραχϋ'εις  το  μεν  πρώτον  εί'ς 
τι  νπερώον  άπεχωρηβε  ουν  τοί^  φίλοις,  οι  ετνχον 
παρόντες,  καΐ  τών  άνϋ'ρωπων  επνν^άνετο  διακύπτων 
ό,τι  βούλοιντο  και  τον  χάριν  εληλνΟΌΐεν ,   εγνώριξέ 

10  τε  αυτούς  οικείους  όντας  ΰτρατιώτας.  οι  δ  αποκρί- 
νονται έπι  τω  άγα^ώ  αύτοϋ  τε  και  της  όλης  μερίδος, 
ει  κακεΐνος  0-έλοι  άμνηοικακεΐν  ων  εί'ργαΰται  Αντώ- 
νιος" ουδέ  γαρ  αντοΐς  άρεβτά  γέγονε  ταϋτα'  δειν  δ^ 
αυτούς  πάύαν  οργην  εκβαλόντας  διαλλάττεα^αι  απλώς 

15  καΐ  αδόλως.  εις  δ^  αυτών  και  μείζονι  τη  βοη  βοηθάς 
^αρρεΐν  εκελευε  και  γιγνώΰκειν  ότι  κληρονομιά  οι 
πάντες  είεν  αυτού '  μεμνηύ^αι  γαρ  του  κατά  γης  πα- 
τρός ί'οα  και  ^εού^  και  περί  τών  διαδόχων  αυτόν 
άπαν  άν  δράόαι  και  πα%•ειν.    άλλος  δε  μείζον  έπι- 

20  φϋ'εγ^άμενος  και  ^Αντώνιον  αν  διαχρήβαα&αι  αύτό- 
χειρ  εφη,  ει  μη  τάς  Καίΰαρος  δια^ηκας  άμα  καΐ 
βουλής  ί'ΰα  φυλάττοι.  καΐ  ός  ϋ-αρρών  ηδη  επ  αύτοΐς 
κατεβη  τε  καΐ  φιλοφρονηΰ•εις  ηαϋ'η  επΙ  τη  εύνοια  τε 
καΐ  προθυμία,    εκείνοι  μεν  ούν  αυτόν  παραλαβόντες 

25  διά  της  αγοράς  λαμπρότατα  ηγον  εις  τό  Καπιτώλιον^ 
αμιλλώμενοι  τη  ϋπουδη  προς  αλλήλους,  οι  μίν  ηδη 
άχ^όμενοι  τη  Αντωνίου  δυναΰτεία ,  οι  δε  κατά  ευ- 
σεβειαν  την  προς  Καίβαρα  και  τον  εκείνου  διάδοχον, 
οί  (5    ελπίδος  ένεκα  της  απ*  αυτού,  μεγάλα  ωφελη- 

^0  αεβ^αι  αύν  τω  δικαίω  προΰδοκώντες ,  οί  δε  τιμω- 
ρίαν  ΰπουδάξοντες  γενέα%•αι  παρά  τών  ϋφαγέων  ύπερ 
του  φόνου,    καΐ   ταύτην   μάλιύτα   πεπρά^εύ^αι  διά 

ΗΙ8Τ.  αΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  9 


130  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

τον  παιδος  οίόμενοί^  ει  βνλληπτωρ  εί'η  κκΐ  6  νπατος. 
πάντες  γε  μην  παρτ^νονν  αντω  νπ    εννοίας  προοίόν- 
τες  μη  φιλονικείν^  άλλα  προβεχειν  τω  βφετέρω  άΰφα- 
λει    καΐ    ονς    όνναιτο    ανμπροΟλαμβάνείν   βοηΰ^ονς^ 
μεμνημένον  ως  βφαλερός  εί'η  6  Καίΰαρος  θάνατος.  5 
ταντα  άκονων  Καίσαρ^  καΙ  ορών  την  των  άνϋ-ρίόπων 
οπονδην  ονκ  απεικότως  τΐερί  αντόν^  ηκεν  είς  το  Κα- 
πιτώλίον^  εν&α  πολν  πλείονς  εώρα  πατρικονς  ΰτρα- 
τιώτας^  οίς  ε^άρρει,  Αντώνιος^  τίολν  μάλλον  εννονς 
αντω  οντάς ,   ε'ί  τι  άδικείν  περί  «υτόι^  εγχειροίη.    εκ  ίο 
τοντον   άπεχώρουν  οι   πλείονς'    περιλειφ^έντες   δ\ 
αμφότεροι  μετά  των  φίλων  διελέγοντο. 
30        "Οτί.  τον  Καίβαρος  είς  την  οίκίαν  άπιόντος  μετά 
το  διαλλαγηναί  προς  Άντωνίον ,  μονωΰ^εντα  Αντώ- 
νιον  αν^ις  άνερεϋ'ίζεΰ&αί^  την  εννοιαν  ορώντα  παρά  ΐδ 
πολν  τον  ύτρατιωτικον  παντός  άπονενονΰαν  ώς  προς 
*  εκείνον  μεν  γάρ  εποιονντο  παΐδά  τε  είναι  καΐ  διά- 
δοχον  αποδεδεΐχΰ'αι  εν  ταΐς  δια^ηκαις  τω  τε  ονόματι 
ομοίως   προΰαγορενεβ^αι,   γενναίαν   τε   νποφαίνειν 
ελπίδα  και  άπο  τον  της  φναεως  δραβτηρίον ,  είς  6  6  20 
Καΐβαρ  άποβλεφας  ονχ  ήττον  η  την  ΰνγγενειαν  «πρ- 
δεί^ειεν  αντον  παΐδα,  ώς  μόνον  εχεγγνον  αντον  την 
τε  ΰνμπαΰαν  άρχην  καΐ  το  τον  ο/'κοι;  αξίωμα  διαοώ- 
ξειν.    α  δη  τότε  εν^νμιξόμενος  Αντώνιος  μετεγίγνω- 
ΰκε  και  ηλλοίωτο  τη  γνώμγι ,  κα\  μάλιαϋ•^  οτε  τονς  25 
Καίΰαρος  ΰτρατιώτας  εν  όφ^αλμοΐς  είδεν  εαντόν  μεν 
καταλελοιπότας  ^    Καίσαρα  δ'   εκ  τον   ιερού  αθρόως 
προπεμποντας.    εδόκει  δε  τιβι  μηδ    αν  άποβχέο%•αι 
αντον  ^  ει  μη  εδεδίει  τονς  ΰτρατιώτας ^  μη  επ'  αντον 
ορμηΰαντες    τιμωρίαν   ποιοΐντο,    και  ακονιτί  πάΰαν^^ 
αντον  την  μερίδα  άφέλοιντο.     κατελείπετο  γάρ  άμ- 
φοτεροις  στρατεύματα  έφεδροι.     6  μεν  δη  τοιαύτα 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  131 

λογίξόμενοζ  έμελλε  τ£  και  ωκνει^  καίτΐερ  ηλλοίωμενος 
τη  γνωμτ],  Καΐΰάρ  γε  μην  πιθανός  άδόλως  γεγονέ- 
ναι  ΰφίΰΰ  τάζ  διαλλαγάς  εφοίτα  ούημε'ραί  επΙ  την 
οικίαν  αντον^  ωΰπερ  εχρην,  υπάτου  τε  οντος  καΐ 
5  τΐοεββυτερου  καΐ  πατρικού  φίλου ,  την  τε  αλλην  πά- 
Οαν  άπενεμε  τιμήν ,  καχί-ότι  ύπεβχετο ,  είζ  ο  Αντώ- 
νιος της  δευτέρας  νπήρ^εν  αυ^ις  αδικίας  τρόπφ 
τοιωδε.  άλλαξάμενος  Γαλατίαν  επαρχίαν  προς  Μα- 
κεδονίαν  ^  μετεβίβαζε  τάς  εν  αύττ}  δυνάμεις  εις  ^Ιτα- 

10  λίαν'  καΐ  επεί  ηκον  ^  εκτίει  εκ  της  'Ρωμης  ύπαντηβό- 
μένος  αύταΐς  άχρι  Βρεντεβίου.  οέόμενος  δε  καιρόν 
επιτηδειον  εχειν  προς  ά  έπενόει^  διαδίδωΰι  λόγον 
ώς  άρα  επιβουλευοιτο.  και  τινας  ΰυλλαβών  βτρα- 
τιωτας  εδηύεν  ώς  επ    αυτό  τούτο  πεμφ^εντας  ^  όπως 

15  αυτόν  άνελοιεν '  γ}νίττετο  δε  Καίΰαρα ,  ου  μην  πω 
ΰαφώς  εδηλου,  ταχύ  δ^  ή  φήμη  κατά  την  πόλιν  διήγ- 
γελλεν  ώς  επιβουλευ^είη  ο  ύπατος  καΐ  ανλλάβοι 
τους  επ  αυτόν  ηκοντας ,  (^νζ/οίο^'  τ  ε  των  εκείνου  φί- 
λων εις  την  οικίαν   εγίγνοντο  καΐ  ατρατιωτών  ΰύν 

20  οπλοις  μεταπεμψεις.  περί  δε  δείλην  ό-φίαν  έρχεται 
καΐ  εις  Καίΰαρα  6  λόγος  οτ&  κινδυνεύύειεν  ^Αντώ- 
νιος άποΰφαγηναι  και  μεταπέμποιτο  τους  φυλάγον- 
τας αυτόν  εκείνην  την  νύκτα,  καΐ  παραχρήμα  πεμφας 
ώς  αυτόν  έτοιμος  έφη  είναι  κάί  αυτός  ΰύν  τη  εαυτού 

2ό  θεραπεία  παραγενόμενος  προς  κοίτην  αυτού  τάΰφαλες 
παρεχειν^  οίηϋ-είς  υπό  των  περί  Κάβαιον  αυτόν  καΐ 
βοούτον  έπιβεβουλεύβ^αι.  καΐ  6  μεν  ταύτα  εφιλαν- 
^ρωπεύετο,  ούδεν  ύπονοών  περί  των  υπ  αυτού  λε- 
γομένων τε  και  βεβουλευμένων.  ^Αντώνιος  δ  ούν 
'  ουά'  αυτόν  παραδέξαβΰ-αι  τόν  άγγελον  έφηκεν  εντός 
των  &υρών^  άλλα  άπεΐρξεν  ατίμως.  ο  δ  έπανελ- 
&ών  και  τι  πλέον  άκηκοώς   άπηγγελλε  Καίΰαρι  ως 

9* 


132  ΝΙΟΟΕΑΙ  ϋΑΜΑ80ΕΝΙ 

τοννομα  αντον  όίαφεροίτο  τΐερί  τάς  Αντωνίου  ^νρας 
εν  τοις  άνϋ-ρωποις  ώς  αυτός  εί'η  6  τους  φονεας  πε- 
Λομφώς  ^Αντωνίω^  οϊ  δη  και  δεβμώται  είεν.  ο  δ\ 
άκούβας  το  μεν  ττρώτον  νπο  του  αδόκητου  ηΛίβτευ' 
μετά  δ\  αίβ^όμενος  την  ολην  γνώμην  ώς  έτι  αυτόν  5 
εΐη  τετραμμενον  ^  μετά  των  φίλων  έόκότίει  ο^τι  χρη 
ποιεϊν.  ήκε  δε  6  Φίλοππος  καΐ  Άτια  η  μψηρ  διατίο- 
ρούμενοί  τω  τίαραδό^ω  καΐ  τιυν^ανόμενοι  τίς  ο  λόγος 
εί'η  καΐ  τις  η  διάνοια  τάν^ρώπου  παργινουν  τε  αυτω 
ντΐοχωρήοαι  εκποδών  έκείνας  τάς  ημέρας,  άχρι  ταϋτα  ίο 
έξεταβ^εντα  έκκαλυφϋ'είη.  και  ος^  άτε  ούδεν  εαυτω 
Ουνειδώς  τοιούτον,  ου  δεΐν  ωετο  εκ  μέβου  είναι  καΙ 
τροΛον  τινά  καταγιγνώΰκειν  εαυτού '  ττλεον  γάρ  ούδεν 
περανεΐν  εις  τάΰφαλες  εκποδών  γενόμενος,  αλλ  ίαως 
και  διάρας  τιοι  μάλλον  εκ  του  αφανούς  άναιρε&ήβε-  ΐ5 
ύϋ^αι.  τότε  μεν  ούν  εν  τοιούτοις  λόγοις  ήν.  ττ}  δε 
υοτεραία  εω%^εν  καθίζει,  ώΰπερ  είώ^ει,  μετά  των  εαυ- 
τού φίλων,  άναπεταννύναι  δε  τάς  ΰ^ύρας  κελεύει 
τοις  είω^όύι  φοιτάν  και  δεξιούοχ^αι  καΐ  άβτών  καΐ 
ξένων  καΐ  ΰτρατιωτών ,  διελέγετό  τε  πάβιν ,  ώΰπερ  2ο 
καΐ  άλλοτε  είώΟ-ει ,  μηδέν  εναλλάξας  τον  κα^' 
ημέραν  ε&ους.  Αντώνιος  δε  ΰυνέδριον  των  φίλων 
αΰ'ροίΰας  είπεν  έν  μέΰοις  ως  επιβουλευόμενος  καΐ 
τΐρότερον  υτίο  Καίΰαρος  ουκ  άγνοοίη,  επειδή  δ'  εμελ- 
λεν  εξω  της  τίόλεως  βαδιείϋ^αι,  ως  έληλυ^ος  το  25 
ύτράτευμα,  καιρόν  παράοχοι  τούτον  καΟ•'  αυτού,  και 
τίνα  των  έτά  την  ΰφαγην  πεμφ&έντων  άφικόμενον 
μηνυτην  αύτω  γενέΰθ-αι  μεγάλαις  δωρεαΐς,  καΐ  διά 
τούτο  τους  μεν  ύυλλαβεΐν,  εκείνους  δ'  εις  το  παρόν 
α%•ροΐ6αι  ύυνέδριον,  ως  γνώμας  άκούβειε  και  όπως  50 
χρηοτέον  εί'η  τοις  παρούΰι.  ταύτα  είπόντος  Αντωνίου 
έπυνΰ'ανοντο  οι    ύύνεδροι   όπου    εϊεν   οι   ΰυνειλημ- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  133 

μενοί  αν&ρωποί,  ως  τν  γνοΐεν  τταρ*  αυτών,  καΐ  ο 
Αντώνιος  τΐροβποίηΰ^είς  μηδίν  τοντο  είναι  προς  το 
παρόν ^  ως  δηΐ^εν  ομολογονμενον  τοντου,  καΐ  εις 
άλλα  αττα  εκτρεψας  τον  λόγον^  εκαραδόκει  μάλίΰτα 

δ  εί'  τις  εί'τίΟί  ως  χρη  Καίβαρα  άμννεο^αυ  καΐ  μη  ηΰν- 
χάζειν.  ΰιωπης  ό'  εκ  πάντων  γενομένης  καΐ  ανν- 
νοίας^  δια  το  μηδένα  οράν  εν  μεύφ  ελεγχον^  εΙπέ 
τις,  ως  αν  ενπρεπώς  διαλναειε  τον  βνλλογον ,  οτι 
επιεικώς  προύηκει  αυτόν  φερειν  τε  καΐ  τίϋ'εβϋ-αι  καΐ 

10  μη  τίνα  ταραχην  ϋπατον  όντα  εγείρειν.  6  μεν  τοι- 
αύτα είπών  τε  καΐ  άκούβας  διελυΰε  τον  βύλλογον' 
τρίτη  ά'  η  τετάρτη  ήμερα  εις  Βρεντεΰιον  ώρμηβεν^ 
ως  παραλάβοι  την  άφιγμενην  βτρατιάν  '  λόγος  τε 
ούδ\  εις  ην  περί  της  επίβουλης,  άλλα  οι';|^ο^ενου  ^ία- 

15  λύουΰι  το  ΰυμπαν  πράγμα  οί  ύπολειφΟ•έντες  εκείνου 
φίλοι,  καΐ  τους  λεγόμενους  ΰυνειληφ^αι  των  επίβου- 
λων είδεν  ουδείς. 

Καΐΰαρ  δε  καίπερ  άπολελυμενος  της  αιτίας,  ουδίν  31 
ήττον  ήγανάκτει  επΙ  τω  λόγω ,  καΐ  μεγάλης  επίβουλης 

20  εις  αυτόν  τοϋτο  εποιεΐτο  τεκμηριον'  εί'  τε  παροϋύα 
ετύγχανεν  Άντωνίω  η  ΰτρατιά  τε^εραπευμένη  χρή- 
μαΰιν,  ωετο  μη  άν  οκνηΰαι  καΐ  επιχειρεΐν  αυτω,  και 
ταϋτα  μηδέν  αδικούμενον,  αλλ  από  ετέρας  ελπίδος 
επί  τοϋτο  προαγόμενον'  δηλόν  τε  είναι  ταϋτα  ΰυν- 

25  &εντα  καΐ  επΙ  έτερα  χωρηΰειν,  καΐ  έ^εληΠαι  αν  ετι 
εξ  αρχής,  εί'περ  ενήν  αυτω  τοϋτο  πράξαντι  το  άδεες 
εκ  της  βτρατιάς  εχειν,  οργής  οϋν  δικαίας  επίμπλατο 
εις  αυτόν  άμα  και  προνοίας  περί  αϋτοϋ ,  φανεράς 
τής  εκείνου  γνώμης  γενομένης ,  πάντα  τε  περιΟκο- 

30  πών  εώρα  οϋχ  ήΰυχαΰτεον  όν  εαυτώ '  ου  γαρ  είναι 
τοΰτο  άκίνδυνον'  άλλα  ζητητεον  τινά  έπικουρίαν 
αντίπαλον  τη  εκείνου  δυνάμει  τε  καΐ  επινοία.   τοϋτο 


134  ΝΙΟΟΙ^Α.!  ΌΑΜΑδΟΕΝΙ 

ονν  ενϋ^νμονμενος  εγνω  χρήναί  φενγειν  επί  τάς  τία- 
τρφονζ  άτΐοικίαζ^  αίς  έδωκε  τάς  κληρονχίας  6  πατήρ 
αντον  καΐ  οίκιΟτής  εγενετο  των  πόλεων,  ως  άναμνψ 
6αζ  τονς  άν^ρώπονζ  των  εκείνον  ενεργεΰίών  καΐ 
οδνρόμενοζ  περί  ών  εκεΐνόζ  τ  ε  έπα^ε  καί  αυτοξ  πάύ-  5 
χει,  λάβοι  βοηθούς,  τονξ  δε  κα\  χρημάτων  δόΰει 
προϋαγάγοιτο.  τοντο  γάρ  αντώ  μόνον  και  τάΰφαλες 
άμα  και  ενκλειαν  μεγάλην  παρεξειν ,  άναϋωβεϋ^αι 
δε  και  το  τον  οίκον  κράτος '  πολν  γάρ  άμεινον  είναι 
καΐ  δικαιότερον  μάλλον  ηπερ  νπο  των  μηδέν  προϋη-  ίο 
κοντών  παρω^ονμενον  τηζ  πατρώας  τιμής  έτι  κα\ 
προΟαπολέβ^αι  ανόμως  τε  καΐ  αδίκως  6ν  τρόπον  κα\ 
ο  πατήρ,  ταύτα  βονλενΰάμενος  μετά  των  φίλων, 
καΐ  ^εοΐς  ^νΰας  τνχΐ]  αγα^η  ΰνλληπτορας  αντω  γε- 
νεβ^αι  δικαίας  καΐ  ενκλεονς  ελπίδος ,  ώρμηβεν ,  ονκ  ΐ5 
6?^γα  επιφερόμενος  χρήματα,  εις  Καμπανίαν  πρώ- 
τον '  7}  γαρ  εβδόμη  λεγεών  καΐ  η  ογδόη '  οντω  γάρ 
την  ονντα^ιν  καλονΰι  'Ρωμαΐοι  ^  διαπειράΰ^αι  δε 
πρότερον  εδόκει  χρηναι  της  έβδόμης'  μειξόν  τε  γάρ 
α^ίωμα^^'  ένδο^είβης  δ\  ταύτης  της  αποικίας  καΐ  άλ-  2ο 
λων  πολλών  Οννεληλνΰ'ότων^.  και  ταύτα  αντώ  βον- 
λενομένω  και  τοις  άλ?,οις  ύννεδόκει  φίλοις,  οϊ  μετεΐ- 
χον  της  βτρατείας  τών  τε  μετά  ταύτα  πραγμάτων. 
ΎΙύαν  δε  ούτοι  Μάρκος  ^Αγρίππας,  Λεύκιος  Μαικήνας, 
Κόιντος  ^Ιονέντιος,  Μάρκος  Μοδιάλιος  καΐ  Λεύκιος.  25 
εϊποντο  δε  αύτώ  καί  άλλοι  ηγεμόνες  και  βτρατιώται 
και  έκατοντάρχαι,  καΐ  οίκετών  πλήθος  καΐ  νποζνγίων 
τα  τε  χρήματα  κομιζόντων  και  τάς  άλλας  αποβκενάς. 
τγι  μητρί  δ  ονκ  εδόκει  την  γνώμην  δηλονν,  μη  νπό 
φιλοΰτοργίας  άμα  και  άΰ^ενείας ,  οία  γννή  τε  καΐ  ^ 
μητηρ,  μεγά?Μΐς  επινοίαις  έμποδών  γένοιτο,  έλεγε 
μεν  εκ  τον  φανερού  οτι  επι  τά  εν  Καμπανία  βαδίζει 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  135 

των  πατρώων  κτημάτων^  ως  κάκεΐνα  άτΐοδόμενος 
άϋ^ροίΰείε  ταργνριον  και  εις  ά  τΐροΰεταξεν  6  πατήρ 
άναλοίη.  αλί!  ο  μ\ν  ον  πάνυ  τυ  πείθων  αντην 
άνεζενξε.  τότε  δε  Μάρκοξ  Βρόντος  καΐ  ΓάίΟξ  Κάα- 
5  ΰίοζ  έπΙ  ζ] ικαιάρχειαν  ηΰαν '  καΐ  πν&όμενοί  το  πλή- 
θος των  εκ  'Ρωμης  βννε^εληλυ^ότων  Καίοαρυ^  και 
των  αγγέλων  έπΙ  το  μείζον  ταντα  διηγονμενων ,  οΙα 
φιλεΐ  γίγνεβΰ-αί,  ΰννεταράχ&ηααν  καΐ  εν  μεγάλω 
δενματυ  ηΰαν^  οίόμενου  έπΙ  ΰφάζ  είναι  την  έ^οδον, 

10  καΐ  φενγονΰί  δια  της  Αδριανης  ^αλάττης.  καΐ  Βρόν- 
τος μεν  εις  Άχαΐατ^  ηκε,  Κάΰΰως  ά'  εις  Σνρίαν. 
Καιύαρ  δε  της  Καμπάνιας  εις  Καλατίαν  ελ^ών  εδε- 
ξαντο  αυτόν  ώς  ενεργέτον  παΐδα  καΐ  δια  πλείβτης 
τιμής  ήγον.   καΐ  τγι  νΰτεραία  έγύμνου  τον  πάντα  λό- 

15  γον  αύτοΐς^  καΐ  παρεκάλει  τους  ΰτρατιώτας  ^  ως  αδί- 
κως και  6  πατήρ  άπο&άνοι  και  αυτός  έπιβουλεύοιτο. 
ταύτα  λέγοντος  οι  μεν  εκ  της  βουλής  ου  πάνυ  τι 
είΰηκουον ,  ο  δε  δήμος  καΐ  μάλα  προϋ^ύμως  καΐ  εύ- 
νόο^ς  και  τούτον  ωκτειραν  καΐ  επεβόων  πολλάκις  %^αρ- 

20  ρξΐν '  εις  άπαν  γαρ  ΰυλληφεα^αι  αυτόν  καΐ  ου  περιό- 
φεσ^αι^  άχρι  αν  εν  τγι  πατρώα  καταβτηύτι  τιμή.  και 
προΰκαλεϋάμενος  αυτούς  εις  την  οίκίαν  δίδωοιν  έκά- 
οτω  πεντακοβίας  δραχμάς,  καΐ  τΐ]  ύβτεραία  τους 
βουλευτάς  Ουγκαλέβας  παρεκάλει  μη    άπολείπεύ&αι 

25  της  του  δήμου  εύνοιας ,  μεμνημένονς  Καίοαρος ,  ος 
αντοΐς  την  τε  κατοικίαν  καΐ  την  τιμήν  περιέ&ηκε ' 
πείθονται  δ^  ούκ  ελάττω  άγαϋ^ά  ύπ^  αντού'  προΰη- 
κειν  τε  ουκ  Αντωνίω^  αλλ  εαυτω  και  καρποϋΰ^αι 
την  απ    αυτών  ώφέλειαν  και  χρηαΰ'αι  τη  δυνάμει  τ  ε 

30  και  τοις  όπλοις.  καΐ  μείζονι  ϋπουδη  ώρμηντο  βοη- 
^εΐν  αύτώ  και  ΰυνάραα^αι  πόνον  τε  καΐ  κίνδυνον^ 
ει    δέοι,     ο    δε    Καΐΰαρ    επαινέΰας    την   προ^υμίαν 


136  ΝΐαΟΙ,ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ. 

παρεκάλεΰδ  βνμττροπεμφαί  αντον  καΐ  τάίίφαλες  τω 
οώματι  παραΰχεΐν  άχρι,  της  αΰτνγείτονος  αποικίας, 
ο  δε  δήμος  μάλα  ηδόμενος  ετι  αντω  άΰμένως  νπη- 
κονβε^  καϊ  ύνν  τοις  οπλοις  ηγαγον  εΙς  την  δεντέραν 
άτίοικίαν.  α^ροίΰας  δε  και  τοντονς  εις  εκκληύίαν  5 
όμοια  διελεχ^η.  κα\  τιεί^ει  αμφότερα  τα  τάγματα 
εις  Ροίμην  αντον  τίαρά  τάς  αλλάς  κατοικίας  τιροτιεμ- 
-φαι ,  την  τε  ^Αντωνίου  βίαν^  εΐ  τι  κινοίη^  έρρωμενως 
άμυνεΰϋ-αι.  προΰκατελε^ε  δε  καΐ  αλλονς  ΰτρατιωτας 
μεγάλοις  μΐοϋΌΐς ,  καϊ  τονς  μεν  νεολεκτονς  έγνμναξέ  ίο 
τε  καϊ  άνεδίδαΰκε  κατά  την  οδον  ίδια  τ  ε  καϊ  κοινή 
ηάντας  διαλεγόμενος  ετΐϊ  Αντωνιον  ηκειν.  πέμπει 
δ  ετερονς  των  επομένων  φρονηβει  τε  καϊ  τόλμη  δια- 
φέροντας εις  το  Βρεντεΰιον ,  ει  πως  δνναιντο  και 
τονς  νεωΰτΐ  ηκοντας  εκ  Μακεδονίας  ύτρατιώτας  πει-  ΐ5 
βαι  τα  αντών  ελέβ^αι  μεμνημένονς  Καίΰαρος  τον 
πατρός  καϊ  μηδενι  τρόπω  καταπροδόντας  τον  εκεί- 
νον παΐδα.  εΐ'ρητο  δ^  αντοΐς,  ει  εκ  τον  φανερού  μη 
δνναιντο^  αλλά  τοίντα  γράφαντας  διαρρίφαι  πολλα- 
χον^  ως  διαράμενοι  οί  άνϋ'ρωποι  τα  γράμματα  άνα-  20 
γιγνωΰκοιεν.  προβεπεόκηφε  δε  καϊ  τοΓ^  λοιποΐς  ελ- 
πίδων εμπληΰας^  ηνίκα  δνναμις  αντω  ΰννεβται^  ως 
αν  ελοιντο  τα  αντον.    και  οι  μεν  ωχοντο. 

[  Τέλος   τον    βίον   Καίΰαρος   καϊ   της  Νικολάον 
δαμασκηνού  ϋνγγραφης.]    [Εχο.  Εδο.  ρ.  126 — ΙδΟΓθΐΙ.,  25 
434—456  Μϋΐΐ.] 


ΕΚ  Τ£^Ν 
ΝΙΚΟΛΑΟΤ  ΤΟΤ  ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΤ 

ΠΕΡΙ  ΤΟΪ  ΙΔΙΟΤ  ΒΙΟΤ  ΚΑΙ  ΤΗΣ  ΕΑΤΤΟΤ  ΑΓί^ΓΗΣ. 


\^Αντί7Ζατρος\   Νίκολάον    τον   ^αμαβκηνον   πα- 1 
ΤΎΐρ  τον  ίβτορικον  ^  οζ  έ'βχε  Στρατονίκην   γνναΐκκ, 
την  μητέρα  Νίκολάον ,  οϊ  διαφανείς  ηύαν  εν  ^αμα- 
6κω   κατά  τε  βωφροβννην    καΐ  άλλην  λαμπρότητα" 

5  πλοντφ  τε  γαρ  πολλώ  διαφέροντες  ηκιβτα  επ*  αντω 
εμεγαλννοντο  ^  ενδο^ίας  τε  ον  τα  δεντερα  φερόμενοι 
βραχν  τοντο  ελογίξοντο.  6  δε  δη  Αντίπατρος  και  λό- 
γον  δεινότητι  προνχων  έβλαψε  μεν  ονδ'  οντινονν, 
ώνηύε  δε  μνρία  τοντω    ον   το    κοινον  μόνον,  άλλα 

10  και  των  άβτών  ΰνχνονς '  δικαιοΰννην  γαρ  άΰκών, 
εί'περ  τις  έτερος,  πλεΐΰτα  μεν  διητηβε  νείκη  τοις  πο- 
λίταις  προς  άλληλονς,  πλείβτα  δε  τη  πατρίδι  προς 
τονς  εν  κνκλω  δννάΰτας,  και  έτιμάτο  νπό  πάντων 
δια  τοντο '  πλείοτας  δε  έπιβτεν^η  πρεΰβείας  καΐ  επι- 

15  τροπάς,  αρχάς  τε  πάβας  διε^ηλ%'ε  τάς  εγχωρίονς'  τε- 
λεντών  δε  τον  βίον  ονκ  εΰτιν  ο,τι  έπέΰκη-φε  Νικολάω 
τω  νιεΐ  και  Πτολεμαίω  τω  τούτον  άδελφω  η  τω  ΖίιΙ 
ϋ^νμιατηριον ,  όπερ  εφϋ-η  αντος  προνπεύχημενος  τω 
^εω,  καταΰκενάΰαι,  έπειδάν  τελεντηΰη,  δηλών,  οίμαι, 

20  ότι  το  προς  ϋ^εονς  όβιον  δει  καΐ  τελεντώντας  φνλάτ- 
τειν  καΐ  μηδέν  ετι  άπολανΰεβϋαι  τον  βίον  μέλλοντας. 
[διιίά^δ  ν.  Άντίπατρος.'] 


138  ΝΙΟΟΕΑΙ  ΒΑΜΑδΟΕΝΙ 


2  Ούτος  εντ^αλλτ]  παιδεία  διατε^ραμμενοξ,  δίά  το 
καΐ  τον  πάτερα  αντον  περί  ταντα  μάλιϋτα  ΰπονδάοαι^ 
έπειδϊ]  άπ^  αντης  αντώ  ο  τ  ε  πλούτος  και  η  δόξα  νπε- 
γίνετο,  ετι  μάλλον  ηνξηΰε  ταυττ^ν^  ερωτά  τίνα  άδιψ 
γητον  αντης  Οχών,  άλλως  τε  και  φνβεως  ου  φαύλης  5 
λαβόμενος'  ωοτε  πρΙν  γενειάν  ευδόκιμος  εινα^  εν  τγϊ 
πατρίδι  καΐ  των  ηλίκων  διαφερειν.  γραμματικής  τε 
γαρ  ονδενος  χείρον  επεμεμελητο  καΐ  δι  αύτην  ποιη- 
τικής πάΰης,  αυτός  τε  τραγωδίας  έποίει  καΐ  κωμω- 
δίας ευδοκίμους  ^  ετι  μάλλον  ύΰτερον  ανξηχ^είς^  ίο 
ώβτε  καΐ  την  δύναμιν  ΰυναυξηΰαι ,  ρητορικής  τε  και 
μουοικης  και  της  περί  τα  μα&ηματα  ϋ-εοορίας  καΐ  φι- 
λοοοφίας  πάβης.  ζηλωτής  γαρ  ^Αριστοτέλους  γενόμε- 
νος καΐ  το  ποικί?^ον  της  περί  τον  άνδρα  παιδείας 
άγαπηΰας,  χάριν  είδέναι  πάύιν  ελεγεν  άεΐ  τοις  μα&ψ  ΐ5 
μαΰι,  πολύ  μεν  έχουΰι  το  ελευΟ-έριον ,  πολύ  δε  το 
χρηβιμον  εις  τον  βίον,  πάντων  δε  μάλιΰτα  το  ευδιά- 
γωγον  προς  τε  νεότητα  και  γήρας,  έλεγε  δε  και  τάς 
Μούΰας  άρα  δια  τοντο  πολλάς  νπό  των  θεολόγων 
παραδεδόΰ^αι^  οτι  πολύ  το  ποικίλον  έχει  τα  παιδεύ-  2ο 
ματα  καΐ  προς  πάβαν  βίου  χρήβιν  οίκεΐον  ^  και  ούτε 
την  εμπειρίαν  αυτών  ούτε  την  άπόλειιριν  ομοίως 
νπελάμβανεν  είναι  τη  των  βαναύοων  τεχνών^  άλλα 
τουναντίον  επονείδιατον  τοΓ^  μετρίως  ζώΰι  την  τε 
τούτων  άγνοιαν  καΐ  την  των  βαναύΰων  έπιΰτήμην.  25 
ούτος  μεν  ούν  ουκ  έΰτιν  οτω  των  παιδευμάτων  προς 
άργυριομόν  έχρηΰατο  ουδέ  εκαπηλευΟεν. 

"Εφη  δε  Νικόλαος   ομοίαν  είναι  την  ολην  παι- 
δείαν  αποδημία,     ως  γαρ  εν  ταύτη  Ουμβαίνει  τοις 
αποδημοϋβι  καΐ  μακράν   οδόν  διεξιούΰιν   όπου   μεν  3ο 
έγκατάγεο^αί  τε  και  εναυλίξεβ^αι  μόνον,  όπου  δε 
έναριΰτάν,  οπού  δε  πλείους  ενδημεΐν  ημέρας,  ένίους 


Μ 

ΓΟ       ^Η 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  139 

08  τόπους  εκ  τταρόδον  ^εωρεΐν,  έτίανελ^όνταζ  μέντοι 
ταΐς  εαυτών  ενοικεΐν  έΰτίκίξ,  οϋτω  καΙ  δια  της  όλης 
τίαίδείας  διερχόμενους  δεΐν  εν  οίς  μεν  έπίτηδεύμαΰιν 
επΙ  πλέον  ενδιατρίβειν  ^  εν  οίς  δ  επ  ελαττον,  καΐ 
5  τα  μεν  ολα,  τα  δε  εκ  μέρους,  τα  δε  άχρι  ΰτοιχειώ- 
αεως  παραλαμβάνειν  ,  καΐ  το  εκείνων  χρηοιμον  κα- 
τάσχοντας επΙ  την  ώς  άληϋ^ώς  πατρωαν  εΰτιαν  άνελ- 
%6ντας  φιλοΰοφεΐν.    [8ιιίι1ίΐδ  ν.  Νικόλαος.'] 

*  καΐ  παρακαλέΰας  οία  δη  ψυλόβοψον  καΐ  άμνηβί-  3 

10  κακόν  εν  πολύ  πλείονι  ήγε  τιμΐ}  καΐ  εύνοια. 

"Οτί  έπράχ^η  τι  ψιλαν%^ρωπίας  πολλής  εχόμενον 
Νικολάω.  Ίλιεΐς  γαρ,  άφικνουμένης  νύκτωρ  ώς  αυ- 
τούς Ιουλίας  της  Καίσαρος  μεν  ^υγατρός,  γυναικός 
δε  ^Αγρίππα ,   κα\  του  Σκαμάνδρου  μεγάλου  ρυεντος 

ΐδ  υπό  χειμάρρων  πολλών,  κινδυνευούβης  περί  την  διά- 
βαΰιν  άπολεϋ&αί  ούν  τοις  κομίζουβιν  αυτήν  οίκέταις 
ούκ  γιΰΰ^οντο.  εφ'  οις  άγανακτηΰας  6  ^Αγρίππας,  οτι 
ού  παρεβοη^ηβαν  οί  ^Ιλιεΐς,  δέκα  μυριάβυν  αυτούς 
εξημίωβεν  αργυρίου,    οί  όδ  απόρως  έχοντες,  καΐ  αμα 

20  0^  προϋπιδόμενοι  τον  χειμώνα  ούδε  ότι  εξίοί  η  παις, 
^Αγρίππα  μεν  ονδ  ότιούν  ειπείν  έτόλμηΰαν,  ηκοντα 
δε  τόν  Νικόλαον  δεόμενοι  παραΰχείν  αυτοΙς^Ηρώδην 
βοη^όν  καΐ  προΰτάτην.  καΐ  ός  μάλα  προΰ-ύμως  ύπε'ΰτη 
δια  την  της  πόλεως  δό^αν,  καΐ  εδεη&η  του  βαβιλέως, 

2δ  διηγηβατό  τε  αύτώ  το  πράγμα,  ώς  ού  δικαίως  αύτοΐς 
οργίζεται,  ούτε  προειπών  ότι  πέμποι  την  γυναίκα  ώς 
αυτούς  ού^'  όλως  εκείνων  προτ]6&ημένων  δια  το 
νυκτός  ίέναι.  τέλος  (5'  ούν  άναδεξάμενος  ο  ανηρ  την 
προβταΰίαν  ευρίσκεται  αύτοίς  την  άφεβιν  της  ζημίας, 

30  κ&Χ  την  ύπερ  ταύτης  έπιΰτολην ,  άτε  δι)  άπεληλυ&ό- 
των  ηδη  δια  το  απογνώναι  την  απόλυΰιν,  Νικολάω 
δίδωΰι  πλέοντι  επΙ  Χίου  και  'Ρόδου,  εν^α  ηΰαν  αυτώ 


140  ΝΙΟΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

οίνίεϊς'  αντοζ  γαρ  ίπΐ Παφλαγονίας γΐΒί  ΰνν  Αγρίτίηα. 
Νικόλαος  δε  εκ  της  Αμιύον  πλενοας  επί  Βνζάντιον^ 
κάκεΐ^εν  εις  την  Τρωάδα  γήν,  άνεβη  είς'Ίλίον^  καΐ 
την  της  άτίολνοεως  τον  χρέους  έπιβτολην  άποδονς, 
αφόδρα  υπό  των  'ίλνέων  αυτός  τε  και  ετι  μάλλον  ο  5 
βαΰιλευς  έτιμη^η.    [Εχο.  (1β  νίΓΐ.  εΙ  νίΐ.  ρ.  418.] 

4  "Οτι  Ηρώδης  πάλιν  διαμεΟ^εΙς  τον  φιλοβοφίας 
έρωτα  ,  ο  φιλεΐ  τοΓ^  έν  υπεροχτ}  ούύι  ΰυμβαίνειν  δια 
το  πλήθος  των  εξαλλαττόντων  αυτούς  άγα&ών^  επε- 
ϋ'ύμηΰε  πάλιν  ρητορικής ,  και  Νικόλαον  ηνάγκαξε  ίο 
ύυρρητορεύειν  αύτω^  και  κοινή  ερρητόρευον.  αύ%ις 
ά'  ιΰτορίας  αντον  έρως  ελαβεν,  έπαινέβαντος  Νικο- 
λάου το  πράγμα  καΐ  πολιτικώτατον  είναι  λέγοντος^ 
χρίί(7φον  ί£  κα\  βαΰιλεΐ^  ως  τα  των  προτέρων  έργα 
καΐ  πράξεις  ιβτοροίη.  καΐ  επΙ  τοϋτο  ορμηΰας  προν-  ΐ5 
τρέφε  και  Νικόλαον  πραγματευ^ηναι  τα  περί  ίΰτο- 
ρίαν.  ο  δε  μειζόνως  έτι  ώρμηβεν  επι  το  πράγμα^ 
πάβαν  άϋ^ροίΰας  την  ιΰτορίαν,  μέγαν  τε  πόνον  υπο- 
6τάς  καΐ  ο^οι/  ουκ  άλλος '  έν  πολλω  δε  χρόνω  φιλο- 
πονηβας  έ^ετέλεΰεν  αύτην,  έλεγε  τε  ως  τούτον  τον  20 
ά&λον  Ευρυβ^εύς  ει  προντεινεν  Ήρακλεΐ,  ΰφόδρα 
αν  αύτον  άπέτρνβεν.  εκ  τούτον  πλέων  εις  'Ρωμην 
ως  Καίβαρα  Ηρώδης  έπηγετο  τον  Νικόλαον  ομού 
επι  της  αντης  νηός^  καΐ  κοινή  έφιλοοόφονν.  [Εχο. 
ίΐβ  νίΓΐ.  βΐ  νίΐ.  ρ.   421.]  25 

5  "Οτι  έύτράτευύεν  έπΙ  την  Άραβίαν  Ηρώδης,  ον 
βννδοκούν  Καίΰαρι,  ί'φ'  οίς  εκείνος  ηφίει  φωνάς,  και 
όργην  είχε  χαλεπην  εις  τον  ^Ηρώδην,  έπέύτειλέ  τε 
αύτω  πικρότατα ,  και  τους  ηκοντας  παρ^  αυτού  πρέ- 
ϋβεις  ον  κατά  κόβμον  άπέλνοεν '  άφικόμενος  δ^  ως  20 
Καίβαρα  Νικόλαος  ον  μόνον  των  εγκλημάτων  έρρν- 
βατο  Ήρώδην ,  αλλά  καΐ  την  όργην  άπέατρειρεν  επΙ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  141 

τονς  κατηγόρους,  ο  μεν  ονν  'Άρα-φ  ηδη  έτεϋ-νηκεί, 
τον  δε  διοίκψον  ηδη  κατέγνω  πειΰ^είς  ττι  Νικολάου 
κατηγορία^  και  νβτερον  εύρων  κάκιβτον  άτίεκτεινεν. 

Έν  τούτω  δε  ^Ηρώδου   ο  οίκος    εταράχ^η^    τον 

5  τίρεύβντάτον  των  νίεων  τονς  μετ  αντον  διαβαλόν- 
τος  ως  έττιβουλεύοντας  τω  πατρίς  οϊ  ττ]  μεν  ηλικία 
μετ  αύτον  ήύαν^  α^ιωματι  δε  Λρότεροι  δια  το  εκ 
βαΰιλίδος  γεγονεναι^  τον  δε  ε^  ίδιώτιδος  γυναικός, 
πριν  δε  έλ^είν  εκ  'Ρωμης  Νικόλαον,  έν  ΰυνεδρίω 

10  κατεδικάβϋ'ηβαν  οι  νεανίακοι,  καΐ  παρωξυμμίνος 
ευ  μάλα  ο  τζατηρ  εμελλεν  αυτούς  αναιρηαειν'  κατά- 
τίλενύαντι  δε  Νικολάω  περί  των  γεγονότων  απάγ- 
γελλε και  ΰνμβουλον  έποιείτο.  6  δ\  αύτω  παργινεβεν 
άποϋ•ε6ϋ'αι  αυτούς  εν  τινι  των  ερυμάτων,  άχρι  εν 

15  τω  πλείονι  χρόνω  βουλεύβαιτο  περί  αυτών  αμεινον, 
μη  δοκοίη  υπ'  οργής  προαχΰ-είς  ανηκεΰτόν  τι  γνώναι 
περί  των  αναγκαίων,  αίβ^όμενος  δ\  τούτο  ^Αντί- 
πατρος τόν  τε  Νικόλαον  υπέβλεπε  και  άλλους  έπ^ 
άλλοις  αυτός  κα%Ίε\ς  τόν  πατέρα  εφόβει,  ώς  αύτίκα 

20  μάλα  άναιρε%•η60μενον  υπό  των  νεανίύκων  διεφ^αρ- 
κότων  καΐ  τό  ΰτρατιωτικόν  άπαν  ^  ως  εφη,  καΐ  τους 
από  της  θεραπείας ,  ει  μη  δια  ταχέων  εκποδών  αυ- 
τούς ποιηααίτο.  και  ος  δείύας  περί  αύτον  ^άττον  η 
κάλλιον  εβουλεύβατο,  ούδεν  ετι  μεταδούς  Νικολάω^ 

25  άλλα  νύκτωρ  τους  άναιρήΰοντας  ύποπε'μφας.  και  οι 
μεν  απε^ανον^  Ηρώδτ}  δε  των  συμπάντων  ηδη  γίγνε- 
ται  κακών  αρχή ,  τα  πρό  τούτων  εν  εΰτώτων  αύτω 
τών  πραγμάτων. 

^Εχ^ρόν  ά'  ήγεΐτο  Αντίπατρος  Νικόλαον,  άνελών 

30  τους  αδελφούς  ,  εμιβεΐτό  γε  μην  δεινόν  τι  μΐαος  ούχ 

νπό  της  βαΰιλείας  μόνον,  άλλα  και  της  Συρίας  καΐ 


142  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 

των  ηεραν  οίκονντων.  έχωρεί  δε  6  λόγος  καΙ  εις 
'Ρωμην^  καΐ  ονδείς  ην  οντε  μεγαζ  οντε  μικρός,  ος 
ουκ  εμίύει  τον  αν^ροοτίον  δι  αμφότερα^  καΐ  ότι 
τΐολν  κρείττονς  αντοϋ  αδελφούς  άπεκτεινε  και  οτί 
τον  πάτερα  επειβε  τοιούτον  προύά'φαβ^αι  μνβονς  καΐ  δ 
την  τΐροντΐονβαν  εννοιαν  αίοχϋναι,  επεί  ά'  ονν  τα 
άκόλονΟ•α  δρών  τους  προτέροις  ανηρ  και  επί  τον  πά- 
τερα ωρμηβε,  %-άττον  επειγόμενος  την  βαΰιλείαν  λα- 
βείν, καΐ  το  φάρμακον  έώνητο  ε|  Αιγύπτου,  όπερ 
έμήννβεν  είς  των  κοινωνονντων  της  πράξεως ,  εβα-  ίο 
ΰάνιξε  τε  τους  οίκετας  αντον  ο  πατήρ,  οϊ  δη  το  6νμ- 
παν  φανερον  έποίηΰαν ,  ως  καΐ  την  τηϋ'ίδα  εμελλεν 
αναιρηβειν  καΐ  τους  αλλονς  αδελφούς  οντάς  τους  τε 
των  άνηρημένων  παΐδας,  ως  μηδείς  λείποιτο  κληρο- 
νόμος, ετνρενβε  δε  τι  μιαρον  καΐ  είς  τον  οίκον  Και-  ΐδ 
ΰαρος,  πολύ  μείζον  των  είς  το  γένος  παρανομημά- 
των,  ηκε  μεν  6  της  Συρίας  βτρατηγος  Ουαρος  και 
οι  άλλοι  έπιμεληταί ,  καθίζει  δε  ΰννέδριον  ο  πατήρ 
αύτον,  παρηνεχϋ-η  δε  εις  μέύον  το  φάρμακον  και  αϊ 
των  οίκετών  βάΰανοι  τά  τε  εκ  'Ρωμης  γράμματα,  Νι-  20 
κολάω  δε  τον  αγώνα  έπετρεφεν  6  βαΰιλενς.  κατη- 
γορεί μεν  ούτος,  άπελογεΐτο  δε  Αντίπατρος,  έκρινε 
δε  Ουαρος  μετά  των  φίλον.  καταδικάζεται  δ  ουν 
Αντίπατρος  καΐ  την  επΙ  ϋ'ανάτω  παραδίδοται.  Νι- 
κόλαος δε  και  τότε  παρτ^νει  πεμπειν  αυτόν  επΙ  Και-  2δ 
ααρα,  επεΙ  καΐ  είς  αυτόν  ηδίκηΰε,  καΐ  ό,τι  αν  εκεί- 
νος γνω,  τοϋτο  πράττειν.  έ'φϋ-η  δε  τα  παρά  Καίΰαρος 
γράμματα  ηκοντα  καΐ  τω  πατρι  κολάζειν  αυτόν  επι- 
τρέποντα, και  ο  μεν  έκολάΰΟ^η.  απέκτεινε  δε  και  6 
Καΐααρ  την  ΰυγκακουργηϋαΰαν  αύτω  άπελευ^έραν.  30 
ουδείς  δε  ην  ός  ούγΐ  Νικόλαον  ^  κάλλιΰτα  κατηγο- 
ρηΰαντα  του  πατραλοίου  τε  καΐ  αδελφοκτόνου. 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  143 

Μετά  δε  ταύτα  ολίγον  χρόνου  δίελϋ-όντοξ  τε- 
λεντά  καΐ  6  βαΰίλενζ^  καΐ  το  εϋ•νθ£  εΛανίβταται  τοϊξ 
τέκνοις  αντον  καΐ  τοΐζ  Ελλί^ΰιν.  ήβαν  δε  πλείονς 
μυρίων,  γενομένης  δε  μάχης  νικά  το  ^Ελληνικόν '  καΐ 
δ  6  διάδοχος  ^Αρχέλαος  εις  'Ρωμην  πλέων  ένεκα  της 
όλης  αρχής  μετά  των  άλλων  αδελφών  παρακαλεί 
ύυμπλεϋβαι  Νικόλαον,  άναχωρεΐν  ηδη  ώς  εαυτόν 
εγνωκότα '  και  γάρ  ην  περί  ε^ηκοντα  ετη.  βυνέπλευ- 
6εν  ούν'  καΐ  εύρε  πάντα  κατηγόρων  πλεα  επΙ  τον  Άρ- 

10  χελαον.  χωρίς  μεν  γάρ  ο  νεώτερος  αδελφός  της  βα- 
βιλείας  άντεποιεΐτο ,  χωρίς  δ'  οΓ  βυγγενεΐς  άπαντες 
κατηγορούν  αυτού,  ου  τω  νεωτερω  ΰνν  αγωνιζόμενο  ι ' 
έπρεΰβενύαντο  δε  καΐ  αϊ  νφ'  Ηρώδη  Ελληνίδες  πό- 
λεις αίτούμεναι  την  ελευϋ'ερίαν  παρά  Καίσαρος,  και 

ΐδ  ολοι^  (ϊδ  το  Ιουδαίων  εΘ'νος  επικαλούν  φόνον  τριΰχι- 
λίων  ανδρών  των  εν  τη  μάχτ]  πεβόντων,  καΐ  α^ιούν 
μάλιΰτα  μεν  υπό  Καίβαρι  είναι,  ει  δε  μη,  υπό  γε  ούν 
τω  νεωτερω  άδελφω.  τοβούτων  δε  δικών  επηγγελ- 
μένων,  άγωνιαάμενος  ύπερ  Αρχελάου  Νικόλαος  τον 

20  προς  τους  βυγγενεΐς  αγώνα  πρώτον  κατώρΟ^ωΰεν, 
έπειτα  δε  τον  προς  τους  υπηκόους  Ιουδαίους '  τον 
μεντοι  προς  τάς  Ελληνίδας  πόλεις  ουκ  ηξίου,  αλλά 
καΐ  Αρχελάω  παρτ^νει  μη  εναντιούβ^αι  αύταΐς  ελευ- 
%'ερίας  γλιχομεναις '  άρκειν  γάρ  αύτώ  την  άλλην  δυ- 

25  ναΰτείαν.    ομοίως  δ'  ούδε  προς  τον  άδελφόν  αυτού 
η^ίου  αγωνίζεΰϋ-αι  διά  την  προς  τον  κοινόν  αυτών 
πατέρα  φιλίαν.    διητηΰε  δε  Καΐΰαρ  καΐ  το  όλον,  εκα- 
6τω  τών  παίδων  μέρος  άποδούς  της  αρχής,  την  δ 
ημίΰειαν  μοΐραν  '^ρχελάω.    καΐ  Νικόλαον  μεν  έτί- 

30  μηΰεν  ό  Καιΰαρ,  ^Αρχέλαον  δε  ε&νάρχην  κατέύτησεν ' 
νπέΰχετο  δέ,  ει  αυτόν  άξιον  παραβκευάΰει,  καΐ  βασι- 
λέα ταχύ  ποιήΰειν'   τους    δε  μετ     αυτόν   αδελφούς 


144  ΝΙΟΟΓ^ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ. 

Φίλιτίτίον  καΐ  ^Αντίτίαν  τετράρχαζ  άπεδείξεν.     [Εχο. 
Ε800Γ,  ρ.  64-68  Ρβά.,  351—354  Μϋΐΐ.] 
6         "Οτι  τΐάνΟ"^  ο6α  παρηγγελλεν,  επΙ  των  έργων  δίε^- 
τΐευ  αντών^  καΐ  άτΰεδείκνντο  χρημάτων  μεν  ων  κρείτ- 
τωι/,  %άττον  δ\  λαμηρότατα  εφιλοτιμη^η,  ουδέν  τ£  5 
ών  μη  δει  εφάνη  χρημάτων  6νεκα  πεποιηκώζ.    ηδο- 
νής δ  ,  ο  τάχ    αν  τω  ^ανμαΰτον  εΐ'η,  ηΰτινοβονν  κα- 
τεφρόνεί  ,    καΐ  ταύτα  βαβίλενΰί  καΐ  ηγεμόβί  ΰννων 
τίολλάκις'  ην  γαρ  ανΰτηρος  φνΰει  καΐ  έναντίοζ  προς 
αντην  καΐ  άνδραποδώδεις  νομίξων  τους  των  ατίολαν-  ίο 
βεων  των  τοιούτων  ηττονς  επαινετής  τε  αυτάρκειας 
αεΙ  κα\  απλότητος^  καίτοι  γ^  εν  οίς  δει  λαμπρύνεα^αι 
μεγαλοπρεπής,  ου  γλίΰχρος,  ην,  ως  μη  δόξαν  άνελευ- 
^ερίας  λάβοι,  προς  γε  μην  πόνους  καΐ  καρτερίαν, 
ει  ποτέ  δέοι,  πάντων  άοκνότατος,  ουκ  εν  νεότητι  μό-  ΐ5 
νον,  αλλά  καΐ  εν  γήρα,  και  οπη  κίνδυνος  καταλάβοι 
έκ  πολεμίων  ή  ληπτών  ή  δια  νόβον  ή  χειμώνα  κατά 
ϋ-άλατταν  ή  άλλως  πως,  οϋτω  δη  ΰφόδρα  εϋψυχος  ην 
ω<}τε  καΐ  τοις  άλλοις  αεΙ  ϋ-αρρεΐν  παρειχεν,  οπόΰοι 
κοινωνοί  ήβαν  αυτω  του  κινδύνου ,   προς  γε  μην  το  20 
δίκαιον  άκλινής  οϋτω  καΐ  άο-ώπευτος  ωβτε  και  άπει- 
λάς  ένεγκεΐν  τίνων  ηγεμόνων  ποτέ  δικάζων  υπέρ  του 
μη  τούτο  παραβήναι.    πολλοί  γαρ  αυτόν  ΐ]ροϋντο  και 
δικαβτήν  και  διαιτητήν,  φανεράς  εις  πάντας  αυτού 
καΐ  της  δικαιοΰύνης   γενομένης,  εν  τε  ΰυμβολαίοις  25 
καΐ  ταΐς  προς  τους  ίδιώτας  κοινωνίαις  ουδείς  πώποτ 
αυτόν  εμέμψατο,  ούδ'  εΐ  τις  πονηρός  εϊη,   διά  τήν 
έπιείκειαν '   ούδε  γαρ  μαρτύρων  έδει  προς  αυτόν  η 
Συμβολαίων ,  άλΧ'    ο,τί^  αν  ομολογήβη ,   βέβαιον  ην. 
κοσμιότητα  δε  και  ΰωφροΰύνην  ούδεΙς  αύχήΰει  πλείω  3ο 
κατά  τό  ήϋ^ος  εν  τε  άγοραΐς  και  όδοΐς^  *) 

*)  ΕχοίάίΙ  ίοΗιιιη  οοάίοίδ. 


25 

Ι 


ΝΙΟΟΕΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  144^ 

^*και  διατριβών  παρακολον^εΐν  ενδοζίαν  τε  καΐ 
τψην  τω  φιλοβοφω  και  αλλάς  χάριτας  και  ωφελείας 
τΐαρά  των  δυνατών  ουκ  είναι,  τίόνου  δ^  αλλότριον. 
τίνι  γαρ  αν  μάλλον  άρμόττοι  ταντα  καρπονο^αι,  άπο 

5  τον  βελτίβτου  καΐ  ϋπονδαιοτάτον  γιγνόμενα  η  τω 
τοίοντω;  ου  γαρ  δη  τω  φανλω  καΐ  ονδενος  άξίω. 
χρηϋεταί  γαρ  αντοΐς  άφνρτως  τε  καΐ  έμμελώς ,  καΰ•ώς 
Νικόλαος  τω  γνώριμος  είναι  καΐ  εύπορος  εις  ονδεν 
άτοπον  εχρηύατο,  άλλ'  εις  μετριότητα  τε  καΐ  δημο- 

10  τικην  φιλαν&ρωπίαν ,  πόλεως  μεν  ονποτ  αφ  ετέρας 
Οίόμενος  δείν ,  «λλ'  από  της  αντον  προΰαγορενεβ^αι ' 
κατεγελα  δε  καΐ  τών  κα^  αυτόν  ύοφιΰτών,  οι  με~ 
γάλοις  τιμήμαύιν  εωνονντο  Αθηναίοι  η  ^Ρόδιοι  κα- 
λεΐβ^αι,   βαρυνόμενοι    την  αδοξίαν  τών  πατρίδων ' 

15  εν  ΙΟΙ  δε  και  ύνν  έγραψαν  περί  του  μη  είναι  αφ'  τις 
πόλεως  ηΰαν^  αλλ^  από  τίνος  τών  δι'  ονόματοςΈλλη- 
νίδων '  όμοιους  τε  απέφαινε  τοις  τους  εαυτών  γονέας 
βαρυνομένοις. 

"Οτι  Ύΐτιώντό  τίνες  τον  Νικόλαον  πλειβτα  χρήματα 

20  πάρα  φίλων  λαβόντα  ου  βώξειν  αυτά ,  καΐ  ότι  τάς 
πλείους  διατριβάς  εποιεΐτο  μετά  τών  δημοτικών ,  εκ- 
κλίνων  τους  μεγάλους  και  υπερπλούτους  τών  εν 
'Ρώμτι^  *  ουδαμώς  τ^ει,  πολλών  και  ενδόξων  αυτόν  βια- 
ξομενων,  άλλα  δι'  όλης  ημε'ρας  εν  ταΐς  φιλοΟοφοις 

2δ  %-εωρίαις  ην.  ο  δ^  άπελογεΐτο  περί  μεν  τών  χρημά- 
των^ ότι  η  κτηβις,  ώΰπερ  λύρας  η  αυλών,  ουδενος 
αν  εί'η  αξία,  η  χρηΰις  δε  τό  κυριώτατόν  εΰτιν ,  ην  ει 
μεν  τις  εις  άΰωτον  και  άμετάδοτον  η  όλως  άφρονα  η 
φαύλον  καταδαπανα  [βίον],  επίμεμπτος  αν  εί'η,  ει  δε 

30  τις  εις  ΰώφρονά  τε  και  κόβμιον  καΐ  κοινωνικον  και 
φιλάν%•ρωπον ,  δεχόμενος  και  ότε  δει  ταϋτα  καΐ  παρ* 
ων  δει,  καΐ  προϊέμενος  καΐ  τοις  τέκνοις  άπολείπων, 


144<'  Ν100Ι.ΑΙ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ. 

άμείνων  αν  εί'η.  ορον  δε  ενα  εφη  τΐοιεΐβϋ'αί  τον 
άνδρα  τον  αγαθόν  τοις  έκιεικεΰτέροΐζ  έ^έλειν  αεί 
ΰννεΐναί,  τοίοντονζ  ά'  εν  τοΙς  δημοτίκοΐς  οράν  %λεί- 
ονς  Ύ{  έν  τοις  βαρνπλοντοις  φνομένονς.  πολλγις  γαρ 
άγαμης  τύχης  δείται  πλούτος  ωΰτε  εις  έπίείκειαν  5 
φερειν'  εκτρέπει  γαρ  τους  πλείονς  εις  φιληδονίαν 
τε  καΐ  υπερηφανίαν. 

"Οτι  τονς  εαντον  οίκέτας  εκπαιδενΰας,  καΐ  εκ  τον 
ονζην  άεΐ  πολλην  ομοη^'ειαν  αντοΐς  έμποιηΰας,  εχρήτο 
ονδεν  χείροβιν  η  φίλοις.  [Εχε.  (ΙβνίΓί.βΙνίΙ.ρ.421 — 425.]  ίο 


ΕΘΩΝ  ΣΧΝΑΓΏΓΗ. 


^Αρίτονοι  των  έμψυχων  ονδεν  αποκτείνονβί^    τα  1 
^£    κεραμέα    των   χρηΰτηρίων    εν   χρνβοΐς    έλντροις 
φνλάττονύιν.    [δΙο])36ί  ΓΙογ.  5,  50.] 

^αρδανείς^   'ίλλνρικον  εϋ'νος^    τρΙς    εν  τω    βίω2 

5  λούονται  μόνον ^  όταν  γεννώνται,^  και  δεύτερον  επΙ 
γάμοΐξ^  και  τρίτον  τελευτώντες.   [5,  51.] 

Γαλακτοφάγον ,  Σκν%Ίκόν  ε%•νος ,  αοικοί  τε  είΰιν^  3 
ωβτίερ   καΐ  οι  τίλεΐβτοι  Σκυ%'ών  ^  τροφην  δ^  εχονύί 
γάλα  μόνον  ϊππει,ον ,  εξ  ον  τνροποιονντες   έβ^ίουβι 

10  χ«ι  τίίνουύι^  καΐ  είΰΐ  δια  τοντο  δνβμαχωτατοι^  ύυν 
αντοΐς  πάντγι  την  τροφην  έχοντες,  ούτοι  καΐ  ζ/α- 
ρεΐον  έτρέψαντο.  είβΐ  δε  και  δικαιότατοι,  κοινά  έχον- 
τες τά  τε  κτήματα  καΐ  τάς  γυναίκας^  ωΰτε  τους  μεν 
πρεββντέρονζ    αυτών    πατέρας    νομίζειν ,    τους    δε 

15  νεωτέρους  παΐδας,  τους  δ^  ηλικας  αδελφούς,  ων  ην 
καΐ  ^Ανάχαρύις,  εις  των  επτά  ΰοφών  νομιβ^είς^  ος 
ηλΰ-εν  εις  την  Ελλάδα,  ϊνα  ίύτορηΟη  τά  των  ^Ελλή- 
νων νόμιμα,  τούτων  καΐ  "Ομηρος  μέμνηται  εν  οίς 
φηβιν 

20     Μυΰών  τ    αγχεμάχων  και  άγαυών  Ίτΐτΐημολγών, 
Γλακτοφάγων  άβιων  τε,  δικαιοτάτων  άν&ρώπων. 
[αβίους  ά'  αυτούς  λέγει  η  διά  το  γην  μη  γεωργειν  η 
διά  το  άοίκους  είναι  η  διά  το  μη  χρήΰϋ'αι  τούτους  μό- 

ΗΙ3Τ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  10 


146  ΝΙΟΟΙ^ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

νονξ  τόξοίς'  βιον  γάρ  λέγει  το  το|ον.]  τίαρα  τοντοίς 
ονδε  είς  οντε  φϋ^ονών  ^  ως  φαβον^  οντε  μιοών  οντε 
φοβούμενος  ιύτορη^η  δίά  την  τον  βιον  κοινότητα  καΐ 
δικαιοϋννην.  μάχιμοι  δ'  ονχ  ήττον  αυτών  αί  γυναί- 
κες η  οι  άνδρες^  καΐ  ΰυμτΐολεμοϋαιν  αυτοΐς,  όταν  δετ}^  5 
καΐ  δια  τοντο  αμαζόνας  γενναιοτάτας  είναι  ^  ώβτε 
ποτέ  έλάΰαι  μέχρι  '^4ϋ'ηνών  και  Κιλικίας,  οτι  τούτων 
παρωκουν  έγγνς  της  Μαιώτιδος  λίμνης.     [5,   73]. 

4  ΟμβρικοΙ    έν  ταΐς  τιρος  τους  πολεμίους   μάχαις 
αί'ΰχιΟτον  ηγούνται  ηττημένοι  ζην,  αλλ^  άναγκαΐον  η  ίο 
νικάν  η  άποϋ^νηβκειν.    [7,  39.] 

5  ΚελτοΙ  οι  τω  ^Ωιχεανω  γειτνιώντες  αίΰχρον  ηγούν- 
ται τοΓχον  καταπίπτοντα  η  οίκίαν  φεύγειν.  πλημυ- 
ρίδος  δε  εκ  της  ^ξω  ϋ-αλάττης  επερχόμενης  με^'  οπ- 
λών άπαντώντες  νπομενοναιν  εως  κατακλύζονται,  ΐ5 
ίνα  μη  ^οκώίίι  φεύγοντες  τον  θάνατον  φοβεΐΰ^αι. 
[7,40.] 

6  Εν  Παδαίοις,  ^Ινδικω  εϋ^νει,  ουχ  ί  ^Ί'ων,  ο^λλ 
6  ΰυνετώτατος  των  παρόντων  κατάρχεται  των  Ιερών, 
αιτείται  δ^  αεΙ  πάρα  των  %^εών  ουδέν  άλλο  πλην  δι-  2ο 
καιοβύνης.    [9,  52.] 

7  ^ΟμβρικοΙ  όταν  προς  αλλήλους  εχωΰιν  αμφιύβη- 
τηΰιν,  κα^οπλιύϋ^έντες  ώς  εν  πολεμώ  μάχονται,  και 
δοκοϋΰι  δικαιότερα  λέγειν  οι  τους  εναντίους  άποΰφά- 
Ιαντες.    [10,  70.]  25 

8  Πραυαιοι  τους  άΰτυγείτονας,  εαν  λιμω  πιεΰΰ^ώβι, 
τρεφουΰι.    [37,  38.] 

9  Θνι/οι  τους  ναυαγούς   φιλανϋ^ρώπως    δεχόμενοι 
φίλους  ποιούνται,  τών  δε  ^ενων  τους  μεν  άκουΰίως 
έλκοντας   βφόδρα   τιμώβι,   τους  ί'   έκουΰίως  κολά-  3ο 
ζουΰιν.    [ί1).] 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  147 

Τελχΐνεζ    αν&ρωττοι   ονομαζόμενοι   το    άν8καϋ•εν  10 
Κρητες,    οίκηΰαντεζ  τ  ε    εν  Κνπρω  ^    μεταναΰτάντες 
δ     είς    Ροδον    καΙ    πρώτοι    την    ν^ύον    κατέχοντες, 
βάβκανοί  τε  βφόδρα  ηοαν  κα\  φϋ-ονεροί'  τεχνΐται  δε 

5  οντες  καΐ  τα  των  προτέρων  έργα  μωμηβάμενοι  Αθη- 
νάς Τελχινίας  άγαλμα  πρώτοι  ίδρνύαντο  ^  ώύπερ  ει 
τις  λέγοι  '^ΰ^ηνάζ  βαβκάνον.     [38,  56.] 

Παρά   Ταρτηΰύίοις  νεωτερω  πρεΰβντερον  κατά- 11 
μαρτνρεΐν  ουκ  εξεβτι.    [44,   41.] 

10         ΑενκανοΙ  δικάζονται  αλλγιλοΐζ  ώΰπερ  άλλον  τίνος  12 
αδικήματος,  οντω  καΐ  αύωτίας  καΐ  αργίας,    εάν  δε 
τις  αΰωτω   δανείαας  χρέος  έλεγχ%•Ύΐ,  βτερεται  αντον. 
καΐ  Αϋ'ηνηΰι  δε  της  αργίας  είϋΐ  δίκαι. 

Παρά  Σαννίταις  κατ    έτος  οι  τε  γι^εοι  κρίνονται  1 3 

15  δημοϋία  και  αί  παρϋ'ενοι '  6  δε  κριϋ^εις  αριύτος  είναι 
λαμβάνει  ην  βονλεται,  εί^  6  μετ  εκείνον  δεύτερος 
καΐ  οϋτως  εφεξής, 

Αιβνρνιοι  κοινάς  τάς   γυναίκας    εχουΰι    καΐ   τα  14 
τέκνα  εν  κοινω  τρεφονΰι  μέχρι  ετών  πέντε '  είτα  τω 

20  εκτω  ΰννενε'γκαντες  άπαντα  τά  παιδία  τάς  ομοιότη- 
τας προς  τους  άνδρας  είκάζονΰι ,  κάΙ  εκάατω  το 
ομοιον  αποδιδόαύΐ  πατρί'  άψ'  ης  δ  αν  απολάβγ]  το 
παιδίον,  εκαβτος  νίόν  νπολαμβάνει. 

ΚελτοΙ  ΰιδηροφορονντες   τά   κατά   πόλιν  πάντα  15 

25  πράττονοι.  μείζω  δ^  έατίν  επιτίμια  κατά  τον  ξένον 
ανελόντος  ή  πολίτην'  νπερ  τον  μεν  γαρ  ϋ'ανατος  η 
ζημία ,  νπερ  τον  δε  [πολίτον]  φνγή.  τιμώΰι  δε  μά- 
λιύτα  τονς  χώραν  τω  κοινω  προΰκτωμένονς.  τας  δε 
^νρας  των  οικιών  ον^£ποτ£  κλείονΰι. 

30         Σανρομάται  διά  τριών  ήμερων  βιτοννται  είς  πλη-  16 
ρωΰιν.   ταΐς  δε  γνναιξί  πάντα  πείθονται  ως  δεβποί- 

10* 


148  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ΟΑΜΑ80ΕΝΙ 

ναις.    τΐαρ&ενον  δε  ον  Λρότερον  Οννοίκίζονύί   τΐρος 
γάμον  ΛρΙν  αν  Λολεμων  άνδρα  κτείντ].    [44,  41.] 

17  Κερκεταί  τονς  άδι,κηΰαντας  οτωνν  των  ιερών 
άτίείργονϋιν.  έάν  δ^  τις  κυβερνών  ΰκαφος  διαμαρτγι^ 
κροβίόντες  έφεσης  εκαβτοι,  εμητνονδίν  αντώ.  5 

18  Μόΰύννοι  τον  εαυτών  βαβιλέα  τρέφουύιν  εν  πύργω 
κατάκλειϋτον.  εάν  δε  τις  δό^τ^  κακώς  ποτέ  βεβου- 
λεΰβ&αί ,  τω  λιμώ  αυτόν  αΛοκτείνουβυ.  τον  δ  εκ- 
φερόμενον  οΐτον  έ^  ϊβου  διαίροϋΰι,  μέρος  κοινγι  ί^ε- 
λόντες  τοις  αφικνονμενοις  ^ενοις.  ίο 

19  Φρυγες  ορκοις  ου  χρώνται  ουτ  ομνυντες  ούτε 
άλλους  έ^ορκοϋντες.  έάν  δε  τις  παρ '  αύτοΐς  γεωργι- 
κον  βοϋν  άποκτείντ}  η  βκευος  των  περί  γεωργίαν 
κλέψυ,  ϋ^ανάτω  ζημιοϋβι. 

20  Αυκιοι  τάς  γυναίκας  μάλλον  τι  τους  άνδρας  τι-  ΐ5 
μώύι  καΐ  καλούνται  μψρό^εν^  τάς  τε  κληρονομιάς 
ταΐς  ϋ'υγατράΰι  λείπουβιν,  ου  τοις  υίοΐς.  ος  δ  αν 
ελεύθερος  άλω  κλεπτών^  δούλος  γίγνεται.  τάς  δε  μαρ- 
τυρίας εν  ταΐς  δίκαις  ουκ  εύ^^ύς  παρέχονται  ^  άλλα 
μετά  μήνα.  2ο 

21  Πιύίδαι  δειπνοϋντες  άπάρχονται  τοί^  γονεΰΰιν^ 
ως  ημείς  τοις  ^εοΐς  [παραϋπονδίοις].  η  δε  μεγίΰτη 
κρίβις  έΰτΐ  περί  παρακαταθήκης '  τον  δε  άποΰτερη- 
ααντα  ϋ'ανατοϋΰιν.  εάν  δε  μοιχός  άλω,  περιάγεται 
την  πόλιν  επΙ  όνου  μετά  της  γυναικός  επί  ημέρας  25 
τακτάς. 

22  Αιθίοπες  τάς  άδελφάς  μάλιβτα  τιμώΰι,  και  τάς 
διαδοχάς  \^μάλι6τα]  καταλείττουύιν  οί  βαβιλεϊς  ου  τοις 
εαυτών,  άλλα  τοις  των  αδελφών  υίοΐς.  όταν  ά'  ο  δια- 
δεχόμενος μη  γι ,  τον  κάλλιβτον  εκ  πάντων  και  μαχι-  3ο 
μωτατον  αίροϋνται  βαΰιλέα.  α(?κο£ί^^  ^£  εύΰέβειαν 
καΐ  δικαιούύνην.     άθυροι    δ'  αυτών  αί  οίκίαι ,    καΐ 


ΓΚΑβΜΕΝΤΑ.  149 

ξν  ταΐς   οδοΐζ   κείμενων  τίολλών   ουδέ  εΙς  κλέπτει. 
[44,^41.] 

Έν  'Τάλοις  Αίβνβιν  άνΎι^  μεν  ανδρών  βαΰιλενει,  23 
γννη  δε  γυναικών. 
5         Μαβουλεΐζ  Λίβυες  όταν  πολεμώύι^  τάς  μεν  νν-24 
κτας  μάχονται^  τάς  δ    ημέρας  είρηνην  άγουΰι. 

^α^Ιίολίβυοι  όταν  βυναχ^ώΰι^    πάντες   αμα  γα- 26 
μουΰιν  εν  μια  ήμερα  μετά  δύΰιν  πλειάδος^  καΐ  μετά 
την  εΰτίαβιν  χωρίς  τών  γυναικών  κατακειμένων  κα• 
10  ταΰβεΰαντες  τον  λύχνον  εισέρχονται^  καΐ  6  τυχών  ην 
αν  τυχγι  λαμβάνει. 

Μαχλυεΐς   Λίβυες^   όταν    πολλοί    μνη6τευωνται2β 
γυναίκα,  παρά  τω  κηδεΰττ}  δειπνοϋΰι,  παρουβης  καΐ 
της  γυναικός,  πολλά  δε  ύκωπτόντων,  εφ    ω  αν  η  γυνή 
ΐδ  γελάΰη,  τούτω  ΰυνοικεΐ. 

ΣαρδοΙ  Λίβυες  ούδεν  κεκτηνται  0κεΰος  ει  μη  κύ-  27 
λικας  και  μαχαίρας. 

^Αλιτέμνιοι  Λίβυες  τους  ταχύτατους  αυτών  αίρουν-  28 
ται  βαβιλεΐς,    τών  δ    άλλων  τιμώύι   τον    δικαιότα- 
20  τον. 

Οι  Νομάδες  τών  Λιβύων  ου  ταΐς  ημέραις ,  αλλά  29 
τ«?5  νυ^Ιν  αυτών  αρι0•μοϋΰι  τον  χρόνον. 

Γαράμαντες  Λίβυες  ονόματα  ουκ  §χουΰιν.     ηλίω  30 
ά^  άνίόχοντι  λοιδοροϋνται  ως   πολλά  κακά  φηναντι. 
25  τών    δε  %'υγατέρων  άρίβτας  κρίνουύι  τας  πλεΐΰτον 
χρόνον  μεμενηκυίας  παρθένους. 

Βοιωτών  ενιοι  τους   το  χρέος  ουκ   αποδίδοντας  31 
εις  άγοράν  άγοντες  καϋ'ίβαι  κελεύουβιν,  είτα  κοφινον 
έπιβάλλουβιν  αύτοΐς'     ος  δ'  αν  κοφινωϋ-η,    άτιμος 
30  γίγνεται.    δοκεΐ  δε  τούτο  πεπονΰ-έναι  και  6  Ευριπί- 
δου  πατήρ,  Βοιωτός  ων  το  γένος. 


150  ΝΙ0ΟΙ.ΑΙ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

32  ^Αββνρίον  τάς  παρ&ενονς  εν  αγορά  τΐωλονΰί  τοις 
^ελονβί  βννοίκεΐν ,  πρώταξ  μεν  τάς  ενγενεΰτάταζ 
καΐ  καλλίβτας^  είτα  τας  λοιπάς  εφεξής  '  όταν  δ'  ελ^ω- 
ΰιν  ετά  τας  φανλοτάτας  ^  κηρνττονβι  πόΰον  τις  %'έλει 
τΐροΰλαβών  τανταις  βυνοικεΐν ,  καΐ  το  6υναχ^\ν  έκ  5 
της  των  ευπρεπών  τιμής  ταύταις  προβτί^ενται,  άα- 
κονβι  δε  μάλυΰτα  ούτοι  την  εν&ντητα  καΐ  την  άορ- 
γηΰίαν.    [44,  41.] 

33  Περβαις  6  μή  ποιεΐν  εξ,εύτιν  ονδε  λέγονβιν.    εάν 
δε  τις  απ    αυτών  πάτερα  κτείνχι^    νπόβλητον    αύτον  ίο 
οΐονται.    εάν  δε  τίνα  προΰτάξη  6  βαΰιλεύς  μαΰτιγα- 
0αι,  εύχαριβτεΐ^  ως  άγα%Όϋ  τυχών  οτι  αυτού  εμνήαϋ'η 

6  βαύιλεύς.  α^λα  δε  λαμβάνουΰι  παρά  τού  βαΰιλεως 
πολυτεκνίας.  οί  δε  :ηρα?^ε?  παρ'  αύτοΐς  ώβπερ  τινά 
μαθήματα  το  άλη%'εύειν  διδάύκονται.  ΐδ 

34  Παρ^  ^Ινδοΐς^  εάν  τις  άποβτερηϋ^γι  δανείου  η  πα- 
ρακατα^ήκης  ^  ούκ  εΰτι  κρίΰις,  άλλ^  αύτον  αιτιάται  6 
πιοτεύΰας.  ο  δ\  τεχνίτου  πηρώβας  χείρα  η  οφ&αλ- 
μον  ^ανάτω  ξημιούται.    τον  δε  μέγιΰτα  αδικήΰαντα 

6  βαΰιλεύς  κελεύει  κείραΰ^αι^  ως  [λίαν~\  έύχάτης  ου-  2ο 
(5ης  της  τοιαύτης  ατιμίας. 

35  Αακεδαιμονίοις  τέχνας  μαν^άνειν  αλλάς    ή    τάς 
εις  πόλεμον  εύ%'έτους  αίΰχρόν  έατιν.    εβτιώνται  δε 
πάντες  εν  κοινώ.    τους  δε  γέροντας  αίύχύνονται  κατ 
ούδεν  ήττον  ή  τους  Ιδίους  πατέρας,  γυμνάβια  ά'  ώΰ-  25 
περ  ανδρών  εύτιν,  ούτω  καΐ  τών  παρθένων,   ξενοις  δ 
εμβιούν  ούκ  εξεβτιν   εν  Σπάρττ]    ουδέ  Σπαρτιάταις 
^^ος  ξενιτεύειν.    ταΐς  δε  αυτών  γυναιξί  παρακελεύ- 
ονται  έκ  τών  ευειδεύτάτων  κύεΰ&αι  καΐ  άΰτών  καν 
ξένων,    χρηματίξεβϋ^αι  δ    αΐΰχρον  Σπαρτιάταις.    νο~  3ο 
μίβμαΰι  δΐ  χρώνται  ΰκυτίνοις  εάν  δε. παρά τινι  εύρε^'^ 
χρυβος  ή  άργυρος,  %'ανάτω  ζημιοϋται.    ΰεμνύνονται 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  151 

^£  πάντες  έπΙ  τω  ταπεινούς  αντονς  παρεχειν  καΐ  χα- 
τηκόονς  ταΐς  αρχαΐς.  μακαρίζονται  δε  μάλλον  παρ* 
αντοΐς  οΓ  γενναίως  άπο&νηβκοντες  η  οι  ευτυχώς  ζών- 
τες,   οι  δε  παίδες  νομίμως  περί  τον  βωμον  περιιόν- 

5  τος  μαβτιγούνται,  εως  αν  ολίγοι  λειφϋ'εντες  Οτεφανω- 
^ώβιν.  αίΰχρον  δε  έοτι  δειλών  ΰύΰκηνον  η  ύυγγυ- 
μναβτήν  η  φίλον  γενεαϋ'αι.  κρίΰις  δε  της  γεροντίας 
επΙ  τω  τερματι  του  βίου  προτίθεται  τοις  τε  ευ  η 
κακώς  ζηβαΰιν.    όταν  δε  βτρατευωνταν    έ'ξω  χώρας^ 

10  πυρ  απο  του  βωμοϋ  του  Αγητορος  ζίιος  έναναά- 
μενος  πυρφόρος  λεγόμενος  βυνεΰτι  τω  βαβιλεΐ  αββε- 
ΰτον  αυτό  τηρών.  6υν εκπέμπονται  δε  τω  βαύιλεΐ 
μάντεις  και  ιατροί  καΐ  αύληταί,  οίς  εν  ταΐς  μάχαις 
άντι  ΰαλπίγγων  άεΐ  χρώνται.    μάχονται  δε  οι  Αακε- 

15  δαιμόνιοι  εβτεφανωμένοι.  υπανίΰτανται  δε  τω  βαύι- 
λεΐ πάντες  πλην  τών  εφόρων,  ομνύει  τε  προ  της 
αρχής  6  βαΰιλεύς  κατά  τους  της  πόλεως  νόμους  βα- 
ύιλεύΰειν.     [44,  41.] 

Κρητες  Λτρωτο^  Ελλήνων  νόμους  εΰχον  τοϋ  Μί-  36 

20  νωος  %'εμένου ,  ο^  καΐ  πρώτος  έθαλαββοκράτηβεν. 
προβεποιείτο  δε  6  Μίνως  παρά  του  ^ιός  αύτον  με- 
μα%'ηκέναι  δι^  έννεα  ετών  εις  τι  ορός  φοιτών^  έν  ω 
^ιός  άντρον  ελέγετο ,  κάκεΐθεν  αεί  τινας  νόμους  φέ- 
ρων τοις  Κρηβί.  μέμνηται  δε  τούτων  καΐ  Ομηρος  έν 

25  οις  λέγει 

τοΓίϊί.  ^'  ενί  Κνωββός  μεγάλη  πόλις^  ίν%'α  γε  Μίνως 
εννέωρος  βαοίλευε^  ^ιός  μεγάλου  όαριύτης. 

οι  δε  Κρητών  ΛαΓ^ε?  άγελάξονται  κοιντ}  μετ*  άλλη- 

λων  ακληραγωγούμενοι.^  καΐ  &ηρας  καΐ  δρόμους  τε 

30  ανάντεις  ανυπόδητοι  κατανύοντες^  καΐ  την  ένόπλιον 

πυρρίχην  εκπονοϋντες,  ηντινα  πρώτος  εύρε  Πύρριχος 


Κνδωνίκτης  Κρης  το  γένος,  ύνασιτονσι,  δ'  εν  κοινψ 
Οί  άνδρες  την  αντην  δίαιταν  έχοντες  «ξ  ΐ6ον  πάντεζ. 
δώρα  δε  αντοϊς  εβτιν  όπλα  τιμιώτατα.    [44,   41.] 

37  Ανταριάται    τους    αδυνάτους    των    ύτρατιωτών 
εν   ταΐς   οδοιτίορίαις   ουδέποτε  ζώντας  άπολείπουαι.  5 
[54,  39.] 

38  ΤρίβαλλοΙ    τέτταρας    φάλαγγας    εν    ταΐς  μάχαίς 
ποιούνται  ^  την  πρώτην  τών  άύ&ενών^  την  έχομένην 
τών  κρατίύτων ^  την  τρίτην  τών  ιππέων^  τελευταιαν 
την  τών  γυναικών^  αϊ  αυτούς  εις  φυγην  τρεπομένους  ίο 
κωλυουύι  βλαΰφημούΰαι.    [54,  40.] 

39  Κΐοι  τους  άπο^ανόντας  κατακαυύαντες  καΐ  οβτο- 
λογηβαντες  εν  ολμω  τα  οβτά  καταπτίΰβουβιν ,  είτα 
ένϋ'έντες  εις  πλοΐον  καΐ  κόβκινον  λαβόντες  άνα- 
πλέουύιν  εις  πέλαγος  καΐ  προς  τον  άνεμον  έ^οδιά-  ΐ5 
ζουδιν,  άχρι  αν  πάντα  έκφυβη^'^  καΐ  άφανη  γένηται. 
[123,  12.] 

40  Ταϋροι^    Σκυ^ικον  έ^νος^  τοις  βαβιλεϋΰι  τους 
ευνουύτάτους  τών  φίλων  ΰυγκατα^άπτουβιν.    6   δε 
βαβιλεύς  άποΰ^ανόντος  φίλου  η  μέρος  η  το  όλον  άπο-  20 
τέμνει    ωτίον    προς   την   αξίαν    του   τελευτηύαντος. 

41  Σινδοϊ  τοϋούτους  ίχ^ϋς  επί  τους  τάφους  έπι- 
βάλλουύιν  οβους  αν  πολεμίους  6  ^απτόμενος  άπεκτο- 
νως  Τ]. 

42  Κολχοι  τους  τελευτηύαντας  ου  ^άπτουύιν  ^  άλλα  25 
κρημνώβιν  άπο  δένδρων. 

43  Φρύγες  ου  κατορυττουβι  τους  ιερείς  τελευ- 
τηβαντας,  αλλ  επΙ  λίγους  δεκαπηχεις  τι&έα6ιν  6ρ- 
ϋ^ούς. 

4Α         Πάνηβοι   Λίβυες ,    όταν   αυτοΐς   βαβιλευς   άπο-  30 
Ο^ανγι^  το  μεν  ϋώμα  κατορύττουΰι,  την  δε  κεφαλήν 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  153 

άποκό-φαντεζ  καΐ  χρνβώβαντες  άναη^-εαΰιν  εν  ίερω. 
[123,  12.] 

Ινδοί  ΰνγκατακαίονβίν^  όταν  τελεντηΰωΰί^  των  45 
γυναικών  την  προβφίλεΰτάτην.  αυτών  δε  εκείνων 
5  άγων  μεγίύτος  γίγνεται ,  βτίουδαζόντων  έχάΰτην 
νικηΰαι  τών  φίλων,  [το  αυτό  Ηρόδοτος  εν  τΐέμπττ} 
ίβτοριών  τίαρα  Σκυ^ών  τών  υπερ^εν  Κρηΰτωναίων 
γίγνεα&αί  λεγεί.] 


ΙηοβΓίυιη  φιο  βχ  ΗΙ^γο  βΐ  Ιοοο  ρβΐίΐιιπι  δίΐ  Ιιοο  ςυοά 
10  ΑηΙΙιοΙο^ίββ    7 ,    304    εοίΐβχ    Ρβίβΐίηαδ    Ιΐ3ΐ)6ΐ   Ρίδ^πάΓΐ 
Κΐιοίΐϋ  βρί§Γ3ΐΏΐη3: 

^ΑνδρΙ  μεν  Ιπτΐαίμων  'όνομ    ην,  ϊτίτιω  δε  Πόδαργος 

καΐ  κυνί  Θηραγρος  καΐ  ^εράποντι  Βάβης. 
Θεοβαλος  εκ  Κρήτης^  Μάγνης  γένος,  Αϊμονος  νίος' 
ΐδ       ώλετο  δ^  εν  τζρομάχοις  ο^,νν  "Αρη  ΰυνάγων. 

τούτου  του  επιγράμματος  μέμνηται  Νικόλαος  6  ^α- 
μαϋκηνός  ως  άρίύτου. 


ΡΑϋδΑΝΙΑΕ  ϋΑΜΑ80ΕΝΙ 
ΕβΑΟΜΕΝΤΑ. 


ϋαπίδδοβηυιη  Ιιυηο  Ρβυ^ΒηίΗΓη  νοο3ΐ  ΟοηδΙ^ηΙίηιΐδ 
ΡορρΗ.  ϋβ  ΙΙιβΓΠ.  1,  ρ.  17,  19:  Γό  ^ψα  το  καλονμε- 
νον  ^ Αρμενιακον  ου  κνρων  έχει  το  όνομα  ουδέ  αρ- 
χαία τίζ  έβτιν  η  τούτου  προΰηγορία ,  άλλα  άπο  των 
ομορούντων  καΐ  βυνοικούντων  Αρμενίων  την  προβη-  5 
γορίαν  έκτηβατο,  δοκώ  δε  ειπείν  οτι  έπΙ  Ηρακλείου  του 
βαΰίλεως  καΐ  των  κάτω  χρόνων  την  τοιαύτην  ττρούηγο- 
ρίαν  έκληρονόμηβεν '  ούτε  γαρ  Στράβων  6  γεωγράφος 
της  τοίαυττ^^  ονομαύίας  εμνηύΰ'η,  καίτοι  Καππαδόκης 
ων  τ '  γένος  «ξ  ^Αμαΰείας  της  πόλεως^  ούτε  Μένιππος  6  ίο 
τους  Οταδιαβμούς  της  όλης  οικουμένης  απογραψάμε- 
νος  ούτε  μην  Σκύλαξ  6  Καρυανδηνος  ούτε  Παυβανίας 
ο  /ίαμαβκηνός  ούτε  άλλος  τις  των  ^ατορίας  γεγραφο- 
των.  Οιιο  ά&  Ιοοο  (Ιυρίίοβιη  ν3ηΪ8δίπΐ3ηίΐ  1ΐ3υά  ^αΐϊίβ  οοη- 
ίβοΙαΓβπι  ρΓοΙϋΙίΙ  ΡθΙηιβΓίϋδ  βρυά  δοΙιυ1)3ΓΐυΐΊ[ΐ  ρΓ3βΓ.  δά  ΐ5 
Ρ3ΐΐδ3η.  νοί.  2,  ρ.  VI,  3υΙ  ουτ'  αύτος  Παυΰανίας  ού%'^ 
6  ^αμαβκηνός^  ίηΐβΐΐβοΐο  Νικόλαος^  ςιιβΓη  δ3βρβ  δίο 
νοο3π,  (}ϋθ(1  άβ  Ιοθηηβ  ροΐίϋδ  νβΓϋπι  ςυ3ΐιι  (1β  Νίοοίβο, 
3υΙ  Μαξακηνός  ρρο  ^αμαΰκηνός,  φιηιη  ΟΓβάϊύίΙίαδ  δίΐ 
ϋ3ΐιΐ3δθβιηιπι  βχδΐίΐίδδβ  Ρ3ΐΐδ3ηί3ΐη ,  άβ  ςυο  ΜίΊΐΙβηΐδ  2ο 
ΗίδΙοΓ.  Γγ3§πι.  νοί.  4,  ρ.  467:  ,,ΑίΙ  Ιιυηο  δίνβ  3ά  δΐίιιπι 
Ρ3υδ3ηί3Γη  δγΓυιη  ΓβΓβΓβηίΐ3  δαηΐ  ί}α3β  βχ  Ρ3ϋδ3ηί3  3ίΓβΓΐ 


ΡΑυδΑΝΙΑΕ  ΟΑΜΑ80ΕΝΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.         155 

8ΐ6ρΙΐ3ηϋδ  Βγζ3ηϋαδ.  Εχ  ορβί'β  ηερί  Αντιοχείας  ρε- 
Ιίΐ3  €[υ3β  Ιθ3ηηβδ  Μβίβίβδ  άβ  ΑηΙίοοΙιϊαβ  οπ»ίηίΙ)υδ,  ιώο- 
ηυπίίβηΐίδ  βΐ  ΙιίδΙοπ»  β  Ρ3ΐΐδ3ηί3  Γί^ΓβΓί.  Οβίπϋβ  δΐ6ρ1ΐ3ηιΐδ 
ν.  ^ώρος  οίΐ3ΐ  Ρ3υδ3ηΪ3η[ΐ  εν  τ/}  της  πατρίδος  αντον 

5  κτίβει.  Οαοίΐ  δοπρίυπι  (1θ  ϋ^πιβδοο  υρΐίθ  ίϋίΐ,  δι  3υοΙθΓ 
βδΐ  ϋβηοβδοβηαδ  ίΙΙβ;  δίη  ιηίηϋδ,  νβΐ  ΑηΙίοοΙιίβιη  νβΐ  3113111 
(|ϋ3ηινίδ  δγπ3β  ϋΓ^επι  ίηίβΙΙΐ^βΓβ  ϋοεί.  0υ3β  ρΓ3βΐ6Γβ3 
8ΐβρ1ΐ3ηαδ  1ΐ3ΐ)βΙ  β  1ίΙ)Γίδ  ςυίηΐο  εΐ  δεχίο,  εχ  ε3(1επι 
ΑηΐίοοΗεηοΓϋΐη  ΜδΙοπΗ  ίΐϋχεπηΐ***). 

10         ζίώρος,  τίόλις  Φοινίκης το  ε^νικον  ^ωρίτης.  1 

Πανΰανίας  δε  έν  ττ)  της  πατρίδος  αντον  κτίΰει  Δω- 
ριείς αντονς  καλείς  τ^δε  γράφων"  Τνρωι,  Αβκα- 
λωνΐται^  ζίωριεΐς,  ^Ραφανεώται.  [8ΐερ1ΐ3ηυδ  Βγζ.  ν. 
ζίώρος,\ 

ΐδ         Σελενκόβηλος,  πόλις  Σνρίας  πληΰίον'  6  πολίτης  2 
Σελενκοβηλίτης    καΐ    Σελενκοβηλαΐος.      λέγεται   και 
Σελενκενς  προς  τω  Βηλω'  οντω  γαρ  Πανύανίας  εν 
τω  περί  Αντιοχείας  φηβί.    [δ1βρ1ΐ3ηυδ  Βγζ.  ν.  Σελευ- 
κόβηλος^ 

20         Ό  ^£  αντος  Περβενς  μετά  το  βαβιλενύαι  της  Περ-  3 
ΰικής    χωράς  ^τη  πολλά,    μαΰ-ών   οτι  εν  ττ}  Σνρία 
χωρά  διάγονΰιν  εκ  τον  "Αργονς  Ίωνΐται ,  ήλΰ-εν  εις 
την  Σνρίαν    προς   αντονς    εις  το  Σίλπιον  ^ρος    ως 
προς  ίδίονς  ΰνγγενεΐς '  οΐτινες  δεξάμενοι  αντον  μετά 

25  πάαης  τιμής  προβεκννηύάν'  γνόντες  αντον  οι  αντοί 


*)  Ργογ8113  ίηοβί'ίαηι  (^αθίπ  &ά  ΡαιίΒαηί&ιη  8ίηί  ιθίβΓβηάβ, 
Ιιαβο  ΟαΙβηί  νοί.  7,  ρ.  4δ0  (8,  213  Εΐρβ.],  (ΐυαβ  ηοηηαΐΐί,  άβ 
(ΐηίΙ)ΐΐ8  8οΙιιιΙ)ίΐΓΐ;ιΐ8  1.  ο.,  αά  Ρβήθ^βίαπι  ΓβΙαΙβΓ&ηΙ;:  Παυσα- 
νίας ονν  (αάοίβηάιχιη  6)  άπο  της  Σνρίας  οοφιστής  εις  'Ρω- 
μ,ην  άφι-κόμενός  ποτέ ,  τους  μί-Λρονς  δυο  δα-κ'-νίονς  τ^ς  άρι- 
ατεράς  χειρός  καΐ  τον  μέσον  το  ημυσν  δνσαίσ^ητονς  μεν  εσχε 
το  πρότερον,  νστερον  δε  καΐ  άναισ^ητονς,  κακώ^  Ο-εραπευ- 
σάμενος  (1⧕βηάιιηι  τεϋ'εραπενμένος)  υπό  των  Ιατρών. 


156  ΡΑϋδΑΝΙΑΕ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

'^ργεΐοί  ^ΙωπολΙται  οτι  καΐ  οντος  εκ  τον  γε'νονς  των 
Αγγείων  κατάγεται^  χαρεντες  ανυμνούν  αυτόν,    χευ- 
μώνοξ  δε  γενομένου  ^  καΐ  πλημμυρηΰαντος  πολύ  τον 
παρακειμένου   ποταμού  ττ}  ^Ιωνιτών   πόλει  τον  κα- 
λονμένον  Δράκοντος ,  νννΐ  δε  ^Ορόντον ,  τ^τηοε  τονς  5 
'ΐωνίτας  ενξαΰΟ^αί'   καΐ  εν  τω  ενχεβΰ-αί  αυτούς  καΐ 
μυβταγωγείν  κατηνέχ^η  ΰφαΐρα  πυρός  κεραυνού  εκ 
του  ουρανούς    ήτις  έποίηΰε  παυ^ηναί  τον  χειμώνα 
καΐ  τα  του  ποταμού  έπνΰχε^ηναι  ρείϋ^ρα.    και  ^αυ- 
μάύας   επι  τω  γεγονότι  6  Περβεύς  εξ  εκείνου   του  ίο 
πυρός  εύϋ'έως  άνηψε  ττυρ,    καΐ   είχε  φνλαττόμενον 
με&     εαυτού '    όπερ  πυρ  εβάΰταξεν  έπΙ  τα  Περοικά 
μέρη  εις  τα  ίδια  βαΰιλεια.    και  έδίδαξεν  αυτούς  τι- 
μαν  εκείνο  το  πυρ,  όπερ  ελεγεν  αύτοΐς  εωρακέναι  έκ 
του  ουρανού  κατενεχΟ'έντα '  όπερ  πυρ  εως  του  πα-  ΐ5 
ροντος  εν  τιμτ}  ^χουΰιν  οι  Πέρβαι ,  ώς  0•εΐον.     6  δε 
αντος  Περΰεύς  εκτιοε  τοις  'ΐωνίταις  ιερόν,   ο  έπω- 
νόμαΰε  πυρός  α%•ανάτου.    ομοίως  δε  και  εις  τα  Περ- 
οικά εκτιΰεν  ιερόν  πυρός,  καταύτηβας  εκεί  διακονεΐν 
αυτω    ευλαβείς   άνδρας ,    ούβτινας    έκάλεύε  μάγους,  2ο 
ταύτα  δε  Παυβανίας  6  βοφωτατος  χρονογράφος  βυνε- 
γράφατο.    [1θ3ηηβ8  ΜβΙίίΐΗδ  ρ.  37,  17 — 38,  16  βΐ  ΟΙίΓοη. 
Ρ&8ο1ι.  ρ.  72,  11  —  73,  12  βθά.  Βοηη.] 
4         Ό  ί£  Νικάτωρ  Σέλευκος  εύ&έως  μετά  την  νίκην 
Αντιγόνου  τού  Πολιορκητού ,  βουλόμενος  κτίΰαι  πό-  25 
λεις  διαφόρους  ηρξατο  κτίζειν  πρώτον  εις  την  πάρα- 
λον  της  Συρίας,    καΐ  κατελΟ-ών  παρά  την  ^άλαββαν 
είδεν  εν  τω  όρει  κειμένην  πόλιν  μικράν,  ηντινα  εκτιβε 
Σύρος   ο   υιός  Αγηνορος.    ττ}    δε  κγ'  τού   ξανϋΊκού 
μηνός  ηλϋ'ε  ^υΰιάΰαι  εις  το  όρος  το  Κάύιον  ^ι\  Κα•  3α 
οίω,  καΐ  πληρώβας  την  Ο'υβίαν  καΐ  κόφας  τά  χρέα 
ηνξατο  πού  χρη  κτίΰαι  πόλιν.  καΐ  εξαίφνης  ηρπαΰεν 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  157 

άετος  άτίο  της  ^νβίας  τίαΐ  κατήγαγεν  επΙ  την  τία- 
λαιάν  τΐόλίν'  καΐ  κατεδίωξεν  οπίβω  Σέλευκος  και  ου 
μετ  αντον  ορνοΰκόΐίου^  καΐ  ηνρε  το  κρέας  ριφεν 
τίαρά  %^άλαβΰαν  κάτω  της  παλαιάς  πόλεως  εν  τω  έμ~ 

5  πορίω  της  λεγομένης  Πιερίας,  καΐ  περιχαρά^ας  τά 
τείχη  ενϋ'εως  έβαλε  %•εμελίονς  ^  καλεβας  αντην  Σε- 
λενκειαν  πόλιν  εις  ίδιον  όνομα,  καΐ  ενχαριβτών 
άνήλ^εν  εις  Ιώπολιν  και  μετά  τρεις  ημέρας  επετέλε- 
βεν  εορτην   εκεί  τω  Κεραννίω  ^ιί  εν  τω    ίερω  τω 

10  κτιΰ^έντι  νπο  Περβέως  τον  υΐον  Πίκον  κ«1  Δανάης, 
τω  οντι  εις  το  Σίλπιον  όρος ,  εν%'α  κείται  η  ^ΐώπολις^ 
ποιηΰας  την  ^νύίαν  τη  πρώτη  τον  άρτεμιΰίον  μηνός, 
καΐ  εν  τη  πόλει  έλ^ών  ^Αντιγονεία  τη  κτια^είοη  νπο 
^Αντιγόνον   τον  Πολιορκητον  ^    από   γαρ  της  λίμνης 

15  ε^ερχομένον  άλλον  ποταμού  ^Αρχενϋ'ά  (^Αρκεν&ον) 
τον  και  Ίάφϋ'α ,  εμεΰάξετο  η  πόλις  Άντιγόνεια  και 
εν  άϋφαλεία  εκα^έξετο '  καΐ  ποιηΰας  εκεί  ^νΰίαν  τω 
^ιΐ  εις  τονς  βωμονς  τονς  από  ^Αντιγόνον  κτιοΌ'έντας 
εκο'ψε  τά  κρέα'    και  ην^ατο  άμα  τω  ιερεΐ  ^Αμφίονι 

20  μα^είν  διά  διδομενον  ΰημείον^  ει  την  αντην  οφείλει 
οίκηύαι  πόλιν  Άντιγόνειαν  μετονομάξων  αντην  η  ονκ 
οφείλει  αντην  οίκηύαι,  άλλα  κτίΰαι  πόλιν  άλλην  εν 
άλλω  τόπω.  καΐ  εξαίφνης  εκ  τον  άερος  κατηλϋ-εν 
αετός  μέγας,  καΐ  έπηρεν  εκ  τον  βωμον  τον  πνρός  της 

25  ολοκαντώΰεως  κρέα ,  καΐ  άπηλ^ε  παρά  το  ορός  το 
Σίλπιον.  καΐ  καταδιωξας  άμα  τοις  αντον  ενρε  το 
κρέας  τό  ίερατικόν  και  τόν  άετόν  επάνω  έβτώτα. 
τον  δε  ιερέως  καΙ  των  όρνούκόπων  καΐ  τον  αντον 
Σελενκον  έωρακότων  τό  ^ανμα  είπον  οτι  Ενταν^α 

30  δει  ημάς  οίκηΰαι ,  εν  τη  δ\  ^Αντιγονεία  ον  δει  ημάς 
οίκήααι  οντε  δε  γενέβ^αι  αντην  πόλιν,  ότι  ον  βον- 
λονται  τά  ϋ'εΐα.    και  λοιπόν  έβονλενετο  άμα  αντοΐς 


158 


ΡΑϋδΑΝΙΑΕ  ΒΑΜΑ80ΕΝΙ 


έν  Λοίω  τόπω  άβφαλή  ποίηύεί  την  τίόλιν.  καΐ  φο- 
βηΟ-εΙς  τάς  ρυβεις  τον  Σιλπίου  όρονξ  καΐ  τους  κα- 
τερχόμενους ί|  «ντον  χείμαρρους  ^  εν  τ?5  πεδιάδι  του 
ανλώνος  κατ  έναντι  του  ορούς  πληβίον  του  Δράκοντος 
ποταμού  του  μεγάλου  τον  μετακλη^ εντός  Όροντου,  5 
οπού  ην  η  κώμη  η  καλούμενη  Βοττία,  αντικρυς  της 
^Ιωπόλεως^  εκεΐ  διεχάραξε  τα  θεμέλια  του  τείχους^ 
^•υύίάβας  δι  Αμφίονος  αρχιερέως  κα\  τελεατοϋ  κόρην 
παρΰ'ένον  ονόματι  ^ίμά&ην*),  κατάμέύου  της  πόλεως 
καΐ  του  ποταμού  μηνι  αρτεμιβίω  τω  καΐ  μαΐω  κβ  ,  ίο 
ωρα  ημερινη  α\  του  ηλίου  ανατέλλοντος  ^  καλέΰας 
αυτήν  Άντιόχειαν  εις  όνομα  του  ιδίου  αυτοϋ  νιου 
του  λεγομένου  ^Αντιόχον  Σωτηρος^  κτίόας  εύϋ^έως 
και  ιερόν  ^  ο  έκάλεβε  Βοττίου  ζ/ιο^,  άνεγείρας  καΐ 
τα  τείχη  βπονδαίως  φοβερά  διά  ΐΞίεναίου  άρχιτέκτο-  ΐ5 
νος^  βτηβας  άνδριάντος  ΰτηλην  χαλκην  της  ύφαγια- 
βΰ^είύης  κόρης  Τυχην  τι}  πόλει  υπεράνω  του  ποταμού^ 
ευθέως  ποιηΰας  ανττ]  τη  Τνχη  ^υΰίαν.  καΐ  άπελ^ών 
κατέβτρειρε  την  Αντιγόνειαν  πόλιν  πάβαν  εως  εδά- 
φους^ μετενεγκων  και  τάς  υλας  εκείθεν  δια  του  πο-  20 
ταμοΰ,  και  ποιηαας  και  τη  Τύχη  ^Αντιγονεία  αν- 
δριάντα ατηλης  χαλκης  έχούΰης  Αμάλθειας  κέρας 
εμπρού^εν  αυτής,  και  ποιηβας  εκεί  τετρακιόνιν  έν 
νψει  εΰτηοεν  αυτήν  την  Τυχην,  καταβτηΰας  εμπρο- 
0%'εν  αντης  βωμον  νφηλον'  ηντινα  ΰτηλην  της  Τνχης  25 
μετά  τελεντην  Σελεΰκον  Δημήτριος  ο  νιος  ^Αντιγό- 
νον  τον  Πολιορκητον  απηγαγεν  έν  ^Ρωβω  έν  τη  πό- 
λει της  Κιλικίας,  η  δε  αντη  πόλις  'Ρώύος  έκτίαϋ-η 
νπό  Κίλικος  του  νίοϋ  ^Αγηνορος,  6  δε  Σέλευκος  μετά 


*)  Αίμάϋ-ην  οοιτυρΐυιη  β886  βχΉμα&ίαν,  φιοά  θβί  ηοπιβη 
ακρα?  ρι-ορβ  Αηίίοοίιί&ηι  αριιά  1>ί1)αηίιιπι  νοί.  4,  ρ.  297,  9; 
300,  10,  αηίιηαάνβΓϋί.  Μϋΐΐθΐ-υβ  Οοιηιηβηΐ;.  Αηϋοοίι.  ρ.  27. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  159 

τό  καταΰτρεφαί  την  ^^ντυγόνειαν  ετίοίηβε  μετοίχηβαί 
τονς  Αθηναίους  εΙς  ην  εκτιύε  πόλιν  ^ντωχειαν  την 
μεγάλην  τους  οίκονντας  την  ^Αντιγόνειαν '  ονύτιναζ 
ην  εκεί  εάαας  '^ντίγονος  μετά  Δημητρίου,  ι;ιοι}  αντον, 
5  καΐ  αλλονς  δε  άνδρας  Μακεδόνας ,  τους  πάντας  άν- 
δρας ^ετ'  *)  5  ποιηβας  6  αυτός  Σέλευκος  εν  ' Αντιόχεια 
ττί  μεγάλτ}  ανδριάντα  χαλκοΰν  φοβερόν  της  ^0•ήνης 
δια  τους  ^ Αχ^ηναίους^  ως  αυτήν  βεβομενους.  κατηγαγε 
δε  καΐ  τους  Κρητας  από  της  ακροπόλεως ,  ους  εϊαβεν 
10  ο  Κάβιος  ο  υιός  Ίνάχου  άνω  οίκειν '  οϊτινες  μετοικψ 
ΰαντες  εΙς  την  αυτήν  Άντιόχειαν  μετά  και  των  Κυ- 
πρίων, επειδή  6  Κάβος  βαβιλευς  ηγάγετο  'Αμΰκην 
την  καΐΚιτίαν,  θυγατέρα  Σαλαμίνου  του  Κυπρίων 
βαβιλεως'  και  ηλϋ-ον  μετ  αυτής  Κύπριοι  και  ωκη- 
^^  ααν  την  άκρόπολιν'  καΐ  τελευτα  η  ^Αμΰκη^  καΐ 
ετάφη  από  βταδίων  της  πόλεως  ρ\  .  δι^  ην  εκληΟ^η 
η  χώρα  Αμύκη.  προετρέ^ατο  δε  6  αυτός  Σέλευκος 
καΐ  τους  Άργείους  'ΐωνίτας,  καΐ  κατηγαγε  καΐ  αυ- 
τούς εκ  της  ^Ιωπόλεως  εν  τη  αύτη  '^ντιοχεία  ο/κθΓν  * 
20  ούβτινας  ιερατικούς  καϊ  ευγενείς  πολιτευόμενους  εποί- 
ηΰεν.  εβτηύε  δε  6  αυτός  Σέλευκος  καΐ  προ  της  πό- 
λεως άγαλμα  λί^ινον  τω  αετω.  έκέλευβε  δ^  ο  αυτός 
καϊ  τους  μήνας  της  Συρίας  κατά  Μακεδόνας  όνομά- 
ζεα&αι,  διότι  εύρεν  εν  τη  αύτη  χώρψ  γίγαντας  οίκη- 
2ό  ύαντας'  από  γαρ  δύο  μιλίων  της  πόλεως  ^Αντιοχείας 
έΰτΐ  τόπος,  έχων  ΰώματα  ανθρώπων  άπολι^ω^έντων 
κατά  αγανάκτηΰιν  ϋ'εού,  ούατινας  εως  της  νυν  κα- 
λοϋΰι  γίγαντας"  ώΰαύτως  δε  και  Πάγραν  τίνα  ούτω 
καλούμενον  γίγαντα  εν  τη  αύτη  οίκούντα  γη  κεραυ- 
νό νω&ηναι  υπό  πυρός,   ως  δήλον  οτι  οί  Αντιοχεΐς  της 

*)  ϋθ  Ιιοο  ηηιηβΓΟ   άιιΜίαί;  Μη11θηΐ8  ΟοιηπίΘηΙ.  Αηϋοοίι. 
ρ.  28. 


160  ΡΑϋδΑΝΙΑΕ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

Συρίας  έν  τγι  γτ]  οίκονβί  των  γιγάντων,  έποίηαε  δε 
ο  αντος  Σέλευκος  Λρο  της  πόλεως  πέραν  του  ποτα- 
μού άλλο  άγαλμα  κεφαλής  ϊππου  καΐ  καβύίδα  κεχρυ- 
ΰωμενην  πληύίον^  επιγράψας  εν  αυτοΐς^  Εφ*  ου 
φυγών  6  Σέλευκος  τον  ^Αντίγονον  δίεΰώ^η '  καΐ  υπο-  5 
ύτρέφας  εκεΐϋ-εν  άνεΐλεν  αυτόν,  ανήγειρε  δε  6  αυ- 
τός Σέλευκος  και  τω  ^Αμφιονι  ΰτηλην  μαρμαρίνην 
εΰω  της  λεγομένης  Ρωμανηοίας  πόρτας^  6ρνεοϋ•υ6ίαν 
ποιοϋντα  άμα  αυτω.  εκτιΰε  δε  6  αυτός  Σέλευκος  ο 
Νικατωρ  καΐ  άλλην  παραλίαν  πόλιν  έν  τγι  Συρία  ίο 
ονόματι  Ααοδίκειαν  εις  όνομα  της  αντοϋ  ϋ'υγατρός, 
πρώην  ούΰαν  κώμην  ονόματι  Μαξαβδάν,  ποιηΰας 
κατά  το  ε^ος  ^υβίαν  τω  Αιί^  και  αίτηΰάμενος  που 
κτίΰει  την  πόλιν,  ηλϋ^εν  αετός  πάλιν  καΐ  ηρπαΰεν 
απο  της  ^υβίας '  καΐ  έν  τω  καταδιώκειν  αυτόν  τόν  ΐδ 
αετον  υπηντηΰεν  αυτω  Οναγρος  μέγας  ^  έξελϋ-ών 
απο  καλαμώνος,  όντινα  άνεΐλεν  ωτινι  κατείχε  δό- 
ρατι'  καΐ  φονεΰβας  τόν  ύύαγρον  καΐ  όύρας  το  λεί- 
'φανον  αυτόν,  έκ  του  αίματος  α^τον  διεχάραξε  τά  τείχη 
έαύας  τόν  αετόν '  και  οϋτως  την  αντην  πόλιν  εκτιΰεν  2ο 
έπανω  τοΰ  αίματος  του  βυάγρου ,  ϋ•νΰιάαας  κόρην 
αδαή  ονόματι  Άγαύην,  ποιηύας  αύτγΙ  ύτηλην  χαλκήν 
είς  Τύχην  της  αυτής  πόλεως,  εκτιΰε  δε  6  αυτός  Σέ- 
λευκος 6  Νικάτωρ  και  άλλην  πόλιν  είς  την  Συρίαν 
μεγάλην  είς  όνομα  της  αυτού  ϋ^υγατρός  Άπάμας,  ευ-  25 
ρηκώς  κώμην  πρώην  λεγομένην  Φαρνάκην'  καΐ  τει- 
χίύας  αυτήν  ο  αυτός  Σέλευκος  έπωνόμαβε  πόλιν, 
καλέΰας  αύτην  Απάμειαν ,  ΰ'υΰίαν  ποιηΰας'  ην  αυ- 
τός μετεκάλεβεν  ονόματι  Πέλλαν  δια  το  εχειν  την 
Τυχην  της  αυτής  Απαμείας  πόλεως  το  όνομα  τούτο '  3ο 
ην  γαρ  ο  αυτός  Σέλευκος  από  Πέλλης  της  πόλεως 
Μακεδονίας,   έποίηύε  δε  ^υΰίαν  'Γαί}()οι/  και  τράγον' 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  161 

καΐ  έλ^ών  τΐάλιν  6  άετος  επήρε  τάξ  κεφάλας  τον 
ταύρου  καΐ  τον  τράγον^  καΐ  περιεχάραξεν  εκ  τον  αί- 
ματος τα  τείχη,  εκτιΰε  δ\  καΐ  αλλαξ  διαφόρονς  τίό- 
λεΐξ  είζ  αλλάς   επαρχίας  και  είς   τα  Περβικά  μέρη 

5  6  αντος  Σελενκος  πολλάς ,  ών  αριθμός  εβτυν  οε, 
κα^ως  ο  6οφ6ς  Πανύανίας  ο  χρονογράφος  ϋννε- 
γράφατο,  ωντινων  πόλεων  και  τα  ονόματα  εξε^ετο^ 
είς  όνομα  ίδιον  και  των  αντοϋ  τέκνων^  ώς  εδοξεν 
αιτώ.  ο  δε  οοφος Πανύανίας  ε^ε^ετο  οτι  είς  όνομα  τον 

10  εαντον  πατρός  ε^ηκε  το  όνομα  της  μεγάλης  ^Αντιο- 
χείας ο  αντος  Σελενκος  ^  επειδή  και  6  αντον  πατήρ 
Αντίοχος  ελεγετο.  ονδείς  δε  κτίξων  πόλιν  είς  όνομα 
τε^νηκότος  αντην  καλεί '  εΰτι  γαρ  ληρον'  αλΛ'  είς 
όνομα  ζώντος  καΐ  εΰτώτος  καλεί,    ηντινα  πόλιν  είς 

15  όνομα  Άντιόχον  τον  ίδιον  αντον  νίον ,  ώ^  προείρη- 
^«^,  έκάλεβε.  πολλά  δε  καϊ  άλλα  ο  αντός  βοφώτατος 
Πανβανίας  ποιητικός  βννεγράψατο.  [Ιοβηηβδ  Μβίδίβδ 
ρ.  201,  12—204,  8.] 

ΕιιπίΙβίΉ  ΙοοιιΐΏ  Γβδρίοϋ  Ιο.  ΤζβΙζβδ  ΗίδΙΟΓ.  7,  118, 

20  ν.   168: 

'ίΐς  Πανβανίας  γράφει  μεν  Αντιοχείας  κτίύει , 
κτίζεται  ^Αντιόχεια  Ι^ικάτορι  Σελενκω , 
κατά  τινας  εις  όνομα  πατρός  ΰφον  ^ Αντιοχον  ^ 
Αονκιανω  ά'  είς  όνομα  νίέος  Άντιόχον. 

25  Α(1  (]υ3β  ίρ8β  ίη  δοΐιοΐϋδ  ΟΐΈπιβη  Αηβοίΐ.  Οχ.  νοί.  3,  ρ.  369, 20 : 
Γό  κατά  τ  ίνας  εγώ  Τζετζης  φημί^  ονχ  ο  Πανΰανίας. 
Οαί  ΓβοΙίυδ  βΐίαηι  Αντιοχείας  κτίύει^  ιιΐ  ίη  ίΓθ^ιη.  1, 
οΗοβΓβ  νίιΙβΙιΐΓ  Γ{ΐι&ιη  περί  Αντιοχείας ,  υΐηιπκϊΐιβ  ΐυη- 
§βηδ  ίΓ.  5. 

30         Εΐίαηι  δθθ|αβηΙί£ΐ  οοηΐίηιιο  3ριΐ(1  ΜδΙεΙδίΏ  ρ.  204,  9 :  5 
^Ο  δε   αντός  Σελενκος   καϊ  είς  την  ^Ηρακλεΐδα   την 
ποτέ  πόλιν  ^  νννΐ  δε  λεγομενην  ^άφνην,  εφντενβε 

ΠΙ3Τ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  11 


162  ΡΑϋδΑΝΙΑΕ  ϋΑΜΑδΟΕΝΙ 

τάς  κντταρνΰβονς  Λλ'ηΰίον  τον  ιερόν  τον  Άττόλλωνος 
μετά  τάς  φντεν^είβας  κνΛαρίΰβονς  νπο  τον  Ηρα- 
κλέονς  τον  τελεατον  τον  κτίβαντος  την  ^άφνην  εις 
όνομα  εαντον  καΐ  καλέΰαντοξ  αντην  Ηρακλεΐδα  τεό- 

λίν  ^    βΐ    ίΟΓίδδδβ  ρΙΐΙΓίΙ    (1β  ρΓΟΧίηΐίδ,    9  Ρ3υδ31Ίί3    6580    ρβ-  5 

ϋΐα  οδίοπίΐίΐ  ΤζβΙζβδ  δοΐιοΐ.  ίη  Εχβ^βδίη  Ι1ί9(]ίδ  ρ.  138,  15 
δίνε  ρ.  833  6(1.  ΒηοΙιγϊι.:     Το  κατά   ^άφνην  διήγημα 
τίάβι  γνωΰτόν  εΰτι.   Πανβανίας  δε  6  ίβτορικος  εν  τω 
ττ^ρΐ  Αντιοχείας  κτίΰεως  γράφει  τίλατντερον.  Κντίά- 
ριΰΰος  ωραίος  ην  νεανίΰκος  Αίγνπτιος '  ον  πεύόντος  ίο 
και  άποΛνιγεντος  εν  φρεατι,  οί  καθ'  αίμα  τον  νέον 
την  κντΐάριΰβον ,  μητίω  καλονμένην  κνπάριοΰον ,  εις 
όνομα  τον  νεανίύκον  κατωνομάκαβιν  ^  ωβηερ  καΐ  τά 
λοιτΐά  των  δένδρων  εις  επωννμίας  ετέρων. 
6         ^ΕιΛ    δε  της  βαΰιλείας   τον  αντον  Κλανδίον  οι  ΐδ 
αντοι    Αντιοχεΐς    κτητορες    και    τίολιται    άναφοράν 
εΛεμφαν,    δεόμενοι  ωβτε  παραοχε^ηναι  αντοΐς  απο 
%'είας    αντον    κελενΰεως    άγοραα^ηναι    τά  Όλνμτίΐα 
ά%ο  των  Πιΰαίων  της  Ελλάδος  χωράς  απο  των  ετη- 
σίων τιροβόδων  των  έα^έντων  χρημάτων  τίαρά  Σω-  20 
ΰιβίον  τίνος  ονγκλητικον  ^  ΰνμτΐολίτον  αντών.     και 
τΐαρέΰχεν    αντοΐς    άγοράΰαι    τά  ^Ολύμπια    ο    αντος 
Κλαύδιος  βααιλενς^  ετονς  χρηματίζοντος  κατά  τονς 
Άντιοχεις  Σνρονς  ^β' .    τοντο  δε  έποίηβαν  οι  αντοι 
Άντιοχεΐς  λνπη^έντες  ΐίρος  τονς  πολιτενομένονς  της  25 
αντης  πόλεως  διά  τάς  προβόδονς  τάς  τίροειρημένας^ 
παρά  Σωβιβίον  έα^είύας  ττ}  πόλει  αντών '  περί  ον 
Σωΰιβίον  6  ΰοφος  χρονογράφος  Πανΰανίας  εξέ^ετο 
οτι   εί'αΰε    τελεντών   κατά    δια^ηκας  τη   των  ^Αντι- 
οχέων  μεγάλη  πόλει  Σωβίβιός  τις  έτηβίαν  πρόβοδον  3ο 
χρνβίον  τάλαντα  δεκαπέντε'    άτινα  εν  τοις  ανωτέρω 
χρόνους   τον  Ανγονβτον  Όκταβιανοϋ  προγέγραπται. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  163 

τα  δε  της  τίροβόδον  είάϋ'η  εις  το  ετίΐτελεΐβ^'αι  τοις 
αυτοΐς  βνμπολίταίς  κατά  πενταετή  χρόνον  τϋολντρο- 
πον  ϋ-εαν  επΙ  ημέρας  λ'  μηνΐ  ντίερβερεταίω  τω  και 
οκτωβρίω  βκηνικών ,  ϋ'νμελικών  καΐ  τραγικών  και 
ή  αθλητών  αγώνα  και  ιππικών  καΐ  μονομάχων,  και 
τάς  μεν  αρχάς  επετελεΰαν  οί  αντοί  πολιτευόμενοι^ 
μετά  δε  ταντα  νπερετί%•εντο  τάς  προύόδονς  άποκερ- 
δαίνοντες  ^  άπό  %είας  κελενβεως  οι  αντοι  πολιτευό- 
μενοι Αντιοχείας  μετά  και  τών  κτητόρων  ηγόραόαν 

10  τά  'Ολνμπια  άπο  τών  Πιβαίων.  καΐ  ^τηααν  οί  αυ- 
τοί βουλευταΐ  τους  της  πόλεως  πάντας,  ώς  αν  έτοι- 
μοι όντες  ενδοΰναι  αυτοΐς  εν  τω  τέως  την  τών  ^Ολυμ- 
πίων εορτην  επιτελεΐβ^αι  αυτοΐς.  και  πεια^έντων 
τών  κτητόρων  και  του  δήμου  παντός  καΐ  τών  ίερίων^ 

15  ενεδόϋ-η  αυτοΐς'  και  επετελεΰαν  οι  αύτοι  πολιτευό- 
μενοι κατά  το  πρώην  ε^ος  πάλιν  τον  τών  σκηνικών 
καΐ  α&λητών^  ϋ^υμελικών  και  τραγικών  καΐ  ιππικών 
αγώνα,  καΐ  λοιπόν  τάς  λ'  ημέρας  άπό  της  νεομηνίας 
του   ύπερβερεταίου  μηνός  κατά  πέντε    ετη  εως  του 

-'ϋ  καιρόν  τον  πενταετούς  φ^άύαντος.  και  πάλιν  ευρί- 
βκοντες  αφορμην  εϋλογον  οί  αύτοι  πολιτευόμενοι, 
διαφόρων  πολέμων  κινη^έντων  εν  τγι  ανατολτ},  ου 
μην  άλλα  και  της  αύτης  πόλεως  Αντιοχείας  ληφ&εί- 
ύης  υπό  εναντίων,    ώααύτως  δε  καΐ  %'εομηνίας  γε- 

25  νομένης  και  διαφόρων  βειβμών  καΐ  έμπρηβμών, 
ανεβάλοντο  και  την  κατά  πενταετή  χρονον  πάλιν 
έπιτελεΐν  αύτοΐς  πολυτροπον  αγώνος  ^έαν ,  αλλ 
επετελεΰαν  άλλας  διαφόρους  περιόδους  ^ξ,  την  αύτην 
προειρημένην  πανηγυριν  δι'  ένιαυτών  ιε  η  και  κ ,  €  ς 
εάν  αύτοΐς  εδο^ε  μετά  το  την  πόλιν  τών  Αντιοχέων 
τών  κακών  άπαλλαγηναι  καΐ  εν  ειρήνη  διάγειν,  [Ιθ8Π- 
πβδ  Μ9ΐ9ΐ3δ  ρ.  248,  5—249,  22.] 

11* 


164         ΡΑϋδΑΝΙΑΕ  ΌΑΜΑδΟΕΝΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ. 

7  Βότρνς,  τίόλΐξ  Φοινίκης.  6  πολίτης  Βοτρνηνόξ, 
ως  Πανβανίας^  παραλόγως,  [δίβρίι&ηαδ  Βγζ.  ϋ^φιβ 
ίοΓΐ9δδβ  βχ  ΡβυδΗπίβ  ρβΐίΐ»  ςυΣίβ  1ΐ30  άβ  υρΐίβ  Μαΐβίαδ 
ρ.  485,  12.] 

8  Γάββα^    τίόλις  Συρίας,    το    ί^νυκον   Γαββηνός^  5 
ώς  Πανβανίας  φηύί.    [δίβρίι^ηιΐδ  Βγζ.    Γάβαλα  υΓί}βιη 
ιϋϋΐ  Μ3ΐ3ΐ8β  ρ.  378,  14;  448,  12,  οοηϋοίΐ  Μιιΐΐβΐ'υδ  βδΐ- 
φιβ  0Γβ(1ΐΐ3ί1β  δυα  Ιιίο  ςαοοίαβ  Ρδυδδπίίΐβ  (ίβ1)βΓβ  ΜαΜβιτι.] 

9  Γάζα^    Τίόλις  Φοινίκης    .  .  .    ό  πολίτης  Γαζαιος. 
λέγονται   και  Γαξηνοι  παραλόγως  ^    ώς  Πανύανίας.  ίο 
[δΙβρ1ΐ3ηϋδ  Βγζ.] 

10  Αάεια^  πόλις  Καριάς  .  .  .  ό  πολίτης  Ααΐτης^   ώς 
Πανΰανίας  φηαΐ  πέμπτω.    [δίβρίιαηυδ  Βγζ.] 

11  Μαριαμμία^  πόλις  Φοινίκων,  οι  πολΐται  Μαριαμ- 
μΐται,  ώς  Πανΰανίας  εν  κτη  (κτί<>£ίΜβϊη.)  αυτής.  [Μ.]  ΐ5 

12  ΙηοβΓίυηι  (}ΐιο  βχ  ΙΛγο  ρβ1ίΐ3  δίηΐ  ςυ^β  1ΐίΐΐ3βΙ  Μαΐδίβδ 
ρ.  197,  9:  Έβαΰίλευβαν  ονν  οί  ιγ  Πτολεμαίοι  οι 
Μακεδόνες  της  Αιγυπτιακής  χώρας  απάΰης  από  του 
Πτολεμαίου  του  Ααγου  εως  Κλεοπάτρας  της  Αιονύ- 
6ου  ^^υγατρός  ετη  τ  εως  του  ιε  έτους  της  βαβιλείας  2ο 
Αυγούΰτου  Καίΰαρος  του  και  ^Οκταβιανού  Ζ'£/3α(?τοί» 
Ιμπερατορος  του  νικηύαντος  τον  Άντώνιον  καΐ  την 
αυτήν  Κλεοπατραν  εν  ττ}  επΙ  χώρα  ναυμαχία  εις 
τον  Αευκατην  τόπον  καΐ  φονεύΰαντος  αυτούς  και 
υποτα^αντος  την  Αί'γυπτον  πάβαν^  κα^^ώς  Ευβέβιος  25 
ο  Παμφίλου  και  Παυΰανίας  οι  χρονογράφοι  6υνε- 
γράφαντο. 

Ηυηο  3α1βιη  Ρ3υδ9ηί3ηι  δο1ιαΙ)3Γΐιΐδ  ουΓ  ηοη  ιΙίνβΓ- 
δυηι  3  Ρβπβ^βΐ3  βΐ  ηίΐιίΐ  ΐΓίΙ)υβηι1αηι  ριιΐβΐ  €οηδΐ3ηΙίηί3ΐιο 
6  Ααμαύκηνός  ίρδβ  θίχΐΐ  Ιοοο  ρ.  154  οίΐ3ΐο  ρ.  VII. 


ϋΕΧΙΡΡΙ  ΡΕΑΟΜΕΝΤΑ. 


ΤΑ  ΜΕΤΑ  ΑΑΕ3ΑΝ^Ρ0Ν. 

"Αρχεται  δε   [ζίε^ίτΐττοζ]   εν  τοις   μετά  Άλεθαν-  1 
δρον  άπ   αντης  της  τον  βαΰιλεως  τελεντης,  καΙ  διεξ- 
ειΰιν   οτζως  εΙς  τον  άδελφον  Αλεξάνδρου  τον  Άρι- 
δαίον^  Οζ  ην  εκ  Φίλίννηζ  τηζ  Ααριΰαίας  τω  Φιλίτίπω 

5  γεγενημενοζ ,  η  των  Μακεδόνων  άρχη  Λεριεΰτη ,  είζ 
αυτόν  τε  καΐ  εις  τον  μέλλοντα  ^Αλέξανδρου  παΐδα 
τίκτεΰ^αι  εκ  ^Ρωξάνης,  εν  γαβτρί  γάρ  εχονΰα  κατε- 
λέλειτίτο^  καί  εις  τονζ  άμφΐ  Περδίκκαν,  οϊ  κρίβευ 
των   Μακεδόνων    έηετρότίευον    αυτοΐς    την    άρχην. 

10  διέξειΰι  καΐ  όπως  η  του  ^Αλεξάνδρου  διενεμηϋ'η  αρχή, 
τα  μεν  ονν  της  ^Αοίας  οϋτω'  Πτολεμαίος  ο  Αάγου 
Αιγύπτου  ηάΰης  καΐ  Λιβύης  καΐ  της  έπέκευνα  γης^ 
οπόύη  Αίγύπτω  ΰυνάπτει,^  άρχειν  έτάχ^η'  ο  δε  τω 
βαοιλεΐ  Άλεξάνδρω  επΙ  τη  βατρατίεία  ταύτη  τεταγ- 

ΐδ  μένος  Κλεομένης  ύπαρχος  Πτολεμαίω  άποκατέΰτη. 
Ααομεδων  δε  6  Μυτιληναίος  Σύρων  ηγεΐύ^αι  απε- 
φάνθη ^  και  Φιλώτας  μεν  Κιλικίας,  Πίϋ'ων  δε  Μη~ 
δί'ας,  Ευμενής  δε  Καππαδοκίας  τε  καΐ  Παφλαγονίας 
και  των  επΙ  τον   Ευξεινον  πόντον  κατιόντων  μέχρι 

20  και  Τραπεξοϋντος ,  Αντίγονος  δε  Παμφύλων  και 
Κιλίκων  μέχρι  Φρυγίας,  Καρών  δε  Άΰανδρος,  Με- 


166  ΡΕΧίρρι 

νανδροξ    δε  Ανδών ^   Αεωνατος  δε  της  εφ*  ^Ελληβ- 
τίόντω  Φρυγίας,     καΐ  των  μεν  Άϋιανών  οντω ,  των 
δ'   Ευρωπαίων  Θράκης  μεν  καΐ   Χερρονηΰου  Αυβί- 
μαχος^  Αντίπατρος  δε  επΙ  τΐάβι  Μακεδόβν  καΐ  "Ελ- 
ληβο  καΐ  ΊλλυριοΙς  καΐ  Τριβαλλοΐς  καΐ  ^Αγριαύι  κα\  5 
ούα  της  ^Ηπείρου  Β%έτι  *  Αλεξάνδρου  βτρατηγος  αυτο- 
κράτωρ ετέτακτο.    την  δε  κηδεμονίαν  καΐ  οβη  ττρο- 
ΰταΰία    της    βαΰίλείας    Κρατερός    επετράπη^    ο    δη 
πρώτιβτον  τιμής  τέλος  τιάρα  Μακεδόύι'   Περδίκκας 
δε  την  Ηφαιστίωνος  %ιλιαρ%ίαν.    ηβαν  δε  άρχοντες  ίο 
Ινδών  μεν  απάντων  Πώρος  καΐ  Ταξίλης '  αλλ    6  μεν 
Πώρος  οϊ  εν  μέΰω  Ινδού  ποταμού  καΐ  'Τδάΰπου  νέ- 
μονται ,   Ταξίλης  δε  των  λοιπών.    Πί^ων  δέ  τις  τών 
τούτοις    ομόρων   ηγεΐτο   πλην    Παροπαμιβαδών.     οΓ 
^£  βυνάπτοντες  'ΐνδοΐς ,    ο6οι   ύπο  τοις  Καυκαΰίοις  ΐ5 
ορεΰι  νέμονται,   Οξυάρτη  τω  Βακτρίω,  6ς  ην  Ρωξά- 
νης πατήρ,  εις  άρχην  άπενεμη^ηβαν '  ης  ετέχ^η  παις 
μετά  τον   τού    πατρός  *  Αλεξάνδρου   θάνατον,    φ  το 
Μακεδόνων   πλη&ος   τού   πατρός    την    προΰηγορίαν 
Αλέξανδρον  εϋ'εντο.    Άραχωΰίων  δε  και  Γαδρωβίων  2ΰ 
επήρχε  Σιβύρτιος   και  Σταΰάνωρ  ο  Σολιος  Άρείων 
καΐ  ^ραγγών  ηγεΐτο.    Φιλίππου  δ\  ην  άρχη  Σογδια- 
νοί  καΐ  Ραδαφέρνονς  (ΐ.  Φραταφέρνους)  'Τρκανίαι  καΐ 
Νεοπτόλεμου    (1.    Τληπολέμου)    Καρμανία.     Πέρΰαι 
δε  υπο  Πευκέΰτη  έτάχ^ηβαν.   την  δε  Σογδιανών  βα-  -5 
ύιλείαν  Ορώπιος  (?)   είχεν,    ου  πάτριον  έχων  αρ- 
χην,  αλλά  δόντος  αυτού  Αλεξάνδρου"   έπεί  δε  τύχ^η 
τις  αύτώ  Ουνέπεβεν  έπαναΰτάΰεως  αίτίαν  φεύγοντι 
παραλυϋ-ηναι  της   άρχης ,   τότε    εκείνος    αυτών   την 
αρχήν    είχε.      Βαβυλωνίων  δε    καΐ   της   μέύης   τών  30 
ποταμών  Τίγρητος  καΐ  Ευφράτου,  τών  μεν  Σέλευ- 
κος,  της  δε  Μεΰοποταμίας  *  Αρχέλαος  ηρχε.    τοΰόαδε 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  167 

αριθμός  έ%νών  τε  καΐ  εϋ-νεΰιν  αρχόντων  ην^  οτε 
Περδίκκοίξ  μετά  την  Αλεξάνδρου  τελεντην  τάς  αρ- 
χάς ενειμε.  καΐ  τά  άλλα  διέξειΰυν  εν  πολλοίς,  ώς 
κάν  τούτοις,  Άρρυανώ  κατά  το  πλεϊύτον  ϋνμφωνα 

Γ.  γράφων.     [Ρ1ιοΙϊιΐ8  Βΐ1)1.  οοιί.  82.] 

Περδίκκας ,  Πτολεμαίος  καΐ  Σέλευκος]  Οντοι  οί 
τρείς  διάδοχου  ηβαν  ^Αλεξάνδρου ,  καΐ  ο  μεν  Περδίκ- 
κας  ΰυνδιωκει  Αριδαίω  τω  βαβιλεύοντι  μετ  Αλέξαν- 
δρον,  αΰ^ενεΐ  όντι,  την  βαύιλείαν ,  ο  δε  Πτολεμαίος 

10  ηρχεν  Αιγύπτου .  και  Σέλευκος  των  περί  Βαβυλώνα 
τόπων,  ως  ιΰτορεί  Α  έφιππος,  [δοΐιοΐ.  Ι,ιιοίβηί  Οδΐΐϊ 
0.25.] 

***  το  αυχημα,  ο  κέκτηται,  μη  καταλύΰαΰα,  προς  '2 
δε  τωδε  καΐ  άρχειν  έτερων  δικαιοΰόα ,  καΐ   γιγνω- 

15  βκουβα  ώς  πολυπραγμοβύντ^  μεν  βεβαιούταν  άρχη 
πάΰα  ,  απραγμοΰύνγι  δε  φϋ'είρεται'  ίλοί-το  τε  αν  ου- 
δαμώς τις,  άνδρι  έοικώς  προτιμάΰ^αι  ετέρων  άξιοϋντι 
και  μείζον  ες  το  κοινον  φρονείν ,  καταλύειν  ες  εαυ- 
τόν την  κοινην   δνκΛίί-αν    και  μη  τω  βυμβάντι  έξι- 

20  βοϋοϋ-αι  μηδέ  τον  μεν  αντίπαλον  δόξαι  έπι^ερα- 
πεύειν,  παροράν  δε  τό  τε  υμέτερον  φρόνημα  κα\ 
την  εκ  του  ^είου  υπουργίαν ,  ην  χρη  όπευΰαντας 
δι^  αυτών  νοηΰαΰϋ'αι'  περιέοται  γαρ  υμΐν  το  της 
τ  ε  δαιμόνιας  ΰπουδης  μη  αναξίους  φανηναι  καΐ  τά 

25  τε  έτοιμα  ες  το  υπακονειν  οίκειωΰαβ^αι  καΐ  τά 
έτι  μέλλοντα  6υν  εκπλήξει  του  άδηλου  προβαγαγέ- 
α^αι.  ΰωφροβύνη  δε  ανδρών  τοις  τε  εκ  της  τύ- 
χης προφαινομένοις  ευ  χρη0α6%•αι  και  αμα  ύυνέβει 
ες  τάς  πράξεις  ίόντας   μη  παριέναι  τών  καιρών  το 

30  έφεύτηκος  μηδέ  μεταστάντων  ες  μεταμέλειαν  ηκειν 
τοΰ  παροφ^έντος.  άρετη  δε  η  μεν  πρωτίΰτη  εν  τω 
τά  κράτιΰτα  ευ  γνώναι,  δευτέρα  δ\  η  εν  εργοις.    αμ- 


168  ΒΕΧΙΡΡΙ 

φοΐν  δε  6  τΐαρών  καιρός  δείταί,  καΐ  τον  γε  πράττειν 
ετοιμότερου  ^  ως  η  γε  άνευ  του  ηρομηϋΌυς  ΰύν  τω 
οκνεΐν  μελληΰις  χρηβτον  μεν  ονδεν  ηνεγκε^  τους  δε 
χρηΰαμενονς  τίολλάκις  έτί  ονδενι  μετρίω  εΰφηλε.  τα- 
πειναί  μεντοι  φνΰεις  ουκ  ευπαράκλητοι  ες  βπουδην  5 
των  άρίβτων,  διότι  παραδειγμάτων  τε  καλών  άμοι- 
ροϋβιν  ιδίων  τε  και  πατέρων  των  εαυτών  και  ττ} 
υφών  άνανδρία  ρα^νμοτέραις  κεχρηνται  ταΐς  ετίΐτη- 
δεύύεΰιν.  οίς  δε  η  άρετη  διά  τε  αυτών  καΐ  προττα- 
τόρων  εκτηϋ^η ,  φόβου  αίΰχννης  μάλλον  η  όκνου  ες  ίο 
τους  κίνδυνους  ηττώνται^  κα\  ε&ελοντί  τον  των  κα- 
λών τίόνον  υφίστανται. 

"Οτι  φέρει    αίβχύνην   ομοίως  ϋ-ράβει  τε   άλογί- 
Οτω   της   μη   τίροβηκούβης    εύκλείας   ορέγεΰ^αι   καΐ 
διαδοχην  έργων  άρίΰτων  άνανδρία  εν  έαντώ  κατά-  ΐ5 
λϋΰαι. 

Ότι  ου  ταντον  ευβουλία  καΐ  όκνος'  ο  μεν 
γαρ  ΰύν  τω  τίεριδεεΐ  διαμέλλει^  η  δε  τά  κράτιύτα 
ελομένη  ώρμηΰεν  ες  τά  έργα. 

Ότι    τοΓ5    ανδρεία    χρωμένοις    ες   τά    έργα  το  2ο 
^εΐον  ΰυνέπεται. 

Ότι  ίβχυρότατον  βτάαις  ταράξαι  ευε^ίαν  και 
εύταξίαν  φ%•εΐραι  πόλεως  τε  και  Στρατοπέδων.  — 
ένΰ-α  δη  και  άλλα  των  άνελπίβτων  άν%^ρωποι  κατερ- 
γάζονται '  τόλμτ]  γάρ  προ  δυνάμεως  πιβτεύβαντες  επΙ  25 
το?$  πολέμοις  —  τών  αει  μοχϋΌυντων.  —  άνέγκλη- 
τοι  δε  ΰύμμαχοι,  καν  έλάττονς  ωΰιν,  άμα  προθυμία 
ΰυμφορώτεροι  η  πλη&ει  περιόντες,  ύποπτοι  νπελεί- 
ποντο. 

Οτι   τους   πραγμάτων  μεγάλων  προβταβίαν  ί|  30 
αρχής  ελομένους  ούδε  έ^έλοντας  έβτι  κινδύνων  Ι|ω 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  169 

καΐ  Λολεμων  είναί'  νομίζοντες  γαρ  ου  εν  τω  παρόντι 
ισχύοντες  των  άρεττ}  διαφερόντων  ονκ  ακίνδυνους 
τάς  ηβυχιαζ  ΰύν  τω  τΐεριδεεί  του  μητίοτε  νπ  αυτών 
άρχ^ηναί  καΐ  μη  κίνουμενοις  ετίερχονται^  βεβαιότατων 

δ  αφίβιν  άαφάλειαν  είναι  νομίζοντες  ^  ει  καν  ταΐς  δο- 
κούβαις  ατιραγμούύναις  τα  έΰχυρά  ηροκαταληφονται. 
άριβτον  δη  το  μέλλον  δέος  εβω  του  παρόντος  εν 
άΰφαλεΐ  ^εβ^αι,  και  μη  άναμείναντας  τίροτία^εΐν 
κακώς   ουκ  από  του  ΐβου   άμύνεΰ^αι'    βέλτιον  γαρ 

10  το  μη  ΰυμβηΰόμενον  προελπίΰαντας  φυλά^αΰϋ-αι  η 
ατΐραγμοΰύνης  έληίδι  το  ανανδρον^  αυτόν  ^ερατΐεύ- 
ΰαντας  καΐ  την  παροϋΰαν  αρχήν  αποθεμένους  εν 
τοΓ^  δεινοίς  άΰϋ'ενεία  ενδοϋναι.  προφυλακή  δε  του 
μέλλοντος  αδειαν  κτάται. 

Ιό  "Οτι    εν  τοΓ^    πολεμοις    μάλιύτα    αί  της   τύχης 

^τΑδοι/εξιαί.  άλλοτε  επ  άλλους  ορμην  εχουβι,  κατά  το 
αεΙ  βυμβαΐνον  περιηκουΰαι.  κάλλιόν  τε  υμΐν  ύπερ 
του  ποιηΰαι  μάλλον  η  παθεΐν  αίρεΙβΟ'αι  το  αγώνιΰμα. 
καλοΐς  δε  εργοις  αεΙ  βυνεπεται  καλός  έπαινος ,  ως  τά 

20  γε  εναντία  φήμην  άνα^ίαν  υμών  έχει  της  εύκλείας. 
(ταΰτα  τοϋ^Τπερίδου.)  [Εχε.  (1β  δβηίβηΐ;.  (οοοί.  ρ.  81,82, 
101,  102)  ρ.  319—323  βϋ.  Μβί.,  29-32  ΝίβΙ^ιιΙΐΓ.] 

[ζίε^ιππος '    τών  δε  τίνων  τοις  Τπερίδου  λόγοις 
επί  μάλλον  άχ%•εντων!    δυίάβδ  ν.  επΙ  μάλλον.] 

2δ  "Οτι  ου   χρη  ταΐς  ηδίβταις    άκροάοεΰιν   αγομέ- 

νους ΰυνεΐναι  ταΐς  δυβχερείαις  έπι  τών  πράξεων, 
«Αλ'  εως  περίεβτί  τις  άδεια,  βουλή  άγα%^η  χρωμενους 
το  βέλτιβτον  αιρεΐΰϋ-αι^  μηδέ  Οφαλέντας  μεταμελειαν 
εχειν  του  γνωΰϋ-εντος.    άμαθία  γαρ  ουκ  επαινείται, 

30  διότι  καΐ  ΰφάλλεται,  ευβουλία  τε  άριΟτον,  επειδή 
ξύνεβίς  εΰτι  του  μέλλοντος'  τό  τε  γαρ  συμφέρον  λο- 
γιΰμω  έπέγνω  καΐ  τό  εναντίον  προμαθοϋΰα  έφυλά- 


170  υΕΧίρρι 

|«το.  αί  δ%  ο^Εΐαι  καΐ  απερίΰκετίτοί  εγχξίρηΰεις  τα- 
χείας καΐ  τάζ  μεταμέλειας  ηνεγκαν,  η  τε  των  λόγων  » 
ίβχνς,  ελπίδων  μεν  και  ετα^νμιών  νίκη&εΐύα,  ες  μεν 
την  παραντίκα  ττει^ώ  εν  Ονγκεΐβϋ-αί  εδοξεν,  έργω 
δε  ον  ΰννηνεγκεν.  ορέγεται  δε  ειρήνη  μεν  τον  εν  5 
γνώναι,  τιόλεμος  δε  μάλιοτα'  καν  τνχ'η  μεν  τον 
Λροΰηκοντος,  ελάχιΰτα  η  ονδεν  αν  ΰφάλλοιτο ,  δια- 
μαρτών  δε  τϋλείύτω  καΐ  παντί  χρωτ  αν  τω  εναντίφ. 
παραινώ  δε  τοΓ^. . . 

^Ηλτίίβαμεν    άτΐαρκηϋειν   επΙ   μεγάλαις  .  .  .    εύ-  ιυ 
αν^ις  φιλίας  δίδοντες. 

"Οτι  εν  τοις . .  τΐολεμοις  το  μεν  χρηΰτον  έτε- 
ρων, το  δε  δνβχερες  ίδιον  των  δ ιακινδνν ενόντων 
γίγνεται.  αμεινον  δη  . .  νπερφρονηΰαντας  έκδεξα- 
ΰ^αι . .  Λεΐραν.  ει  δε  τις  θραύει  αλογίΰτω  /εϊ/αί^  προς  ΐ5 
πόλεμον  ηγείται ,  ές  την  ^Αλεξάνδρον  ϋνμφοράν  . . . 
ΰκεψάΰ^ω  το  . .  πεΐραν  φοβερόν  . .  και  την  . .  παρα- 
ακενάξει,.  δοκεΐ  καΐ  6  έπι..  το  διαφερόντως . .  κιν- 
δννονς  εντολμος . .  τι  προμη^ες  μαλακίαν  ηγονντο . . . 
το  ί£ . .  οντος  καΐ  η  δό^α . .  προς  μη  βονλόμενον  εκ . .  -ζα 
καΐ  τον  τον  επικινδνν..  και  εκ  τον  δ\..  διότι  ού- 
τος ..  ρώμη  καΐ  παραβκενη  νπερ  της  αντών  έλεν- 
^ερώβεως  μείζονα  άν&ρωπίνης  ελπίδος  εννοηΰαντες 
πράξαι  επεχείρησαν,  άρετη  γαρ  καΐ  παραβκενη  της 
Μακεδόνων  δννάμεως  άναμφιλόγως  πάντας  αν^ρώ-  25 
πονς  νπερβαλλονΰης ,  οΓ  δε,  καίπερ  άρρωύτία  τη 
οικεία  ονδε  των  πολεμίων  τοις  προβοίκοις  αξιόμα- 
χοι νομιξόμενοι,  προ^νμία  τη  ΰφετέρα  καΐ  πό^ω 
της  παλαιάς  ενπραξίας  ες  το  αντιΰτηναι  Μακε- 
δόΰι  κατά  παραβκενην  ωρμηΰ^ηβαν  .  .  χρη  δε  .  .  ^ο 
μεν  προπα^όντας  καΐ  ως  από  της  όμοίον  ά..  τοΓς.. 
νηΰας  καΐ  δωρεάς    εοικνίας   άντιδιδόναι  καΐ  νπο.. 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  171 

αν^ίζ  ξηλω   των  ηροβγενομενων   εφεδρενειν  εν  τω 
εν  ηοιεΐν. 

"Οτι  τίΐβτονται  έννοια  ΰνμμάχων,  μάλιύτα  δε 
τονς  τίροντΐάρξαντκζ  χάριτος ,  ης  κα . .  τονς  την  μετ- 
5  ονΰίαν  η^ειν . .  τών  ομοίων  έπΙ  τας  ενεργεΰίας  τρέ- 
πονται" χρεώβται..  τοΓ^  επαγγελΟ'εΐβι  παρ  ημών 
ηδη  τιϋ^ε'μενοι . .  μη  ΰνναινεΐν'  καΐ  πρεββενομενοις 
παρά  τονς  βαβιλεις  ΰπονδΐ]  πάΰη  ύνν . .  ημών  καΐ 
τών . .  ελλει . .  τα  δε  πλη%^η  ως  τών  τοντον . .  πρεαβεων 

10  βονλομενοις  την  εν^νς  ηκίύτονς  οντες . .  εφ^'  εαυτόν . . 
'^'Οτι    οι    δει  . .  ανγχωρησεως   ον   δεΐται  . .    ϋφε- 
τερω^εντες  εί  δοξάζετε. .  το  αντο  πείραν. .  ετοίμως.. 
(5οΙ  δΐ  γνωριμον . .  ος  έπιτάττομεν . .  ως  αντών  πραγ- 
μάτων ΰνμφορ  . .    κάλλιοτα  .  .    καιρόν    τνχονΰιν   καΐ 

15  ει.,  ύνν  μεν  τω.,  τοντον  βλαβεράς . .  επ  άμφοτεροις 
και  ύνν  τω  δικαίω  και  αμα  βνμφεροντι. .  αΰφάλειαν 
βεβαίως  οντες '  πολέμον  δε  παραΰκενη  φνλακη  ειρή- 
νης βεβαιότατη"  τα  γαρ.,  μέχρι  τοντον  ονκ  αν.,  δεν 
πράξειν. 

20  ^'Οτι . .  οί  κρατηΰαντες  ηττη^ηναι . . . 

[Εχε.  (1β  δβηίβηΐ.  (οοιί.  ρ.  82,  101,  102, 107)  ρ.  322,  323 
Μ3ί.,  32—34  Νίβ1)ΐι1ΐΓ.] 

ΧΡΟΝΙΚΑ. 
^εξίππω  τω  Ά^ηναίω  κατά  τονς  Ά^ηνηϋιν  άρ- 
χοντας, αφ'   ον  παρά   Α^ηναίοις  άρχοντες,  ιύτορία 

2δ  ΰνγγεγραπται,  προΰαριΟ'μονμένων  καΐ  τών  Ρωμαϊκών 
νπάτων  και  προ  γε  αντών  τών  νπάτων  τε  καΐ  άργόί/- 
των  άρξαμενης  της  γραφής,  το  δε  εν  κεφαλαιον  της 
ίύτορίας  τα  μεν  ανωτέρω  και  06α  το  ποιητικον  νέ- 
μεται γένος   άφεΐναι  καΐ  επιτρεφαι  τω  πι^ανω  κα\ 

30  μάλλον  άναπείϋΌντι  τον  έντνγχάνοντα ,  τα  δε  προ- 
ϊόντα καΐ  έπϊ  πλέον  μαρτνρονμενα  αννενεγκείν  και 


172  ϋΕχίΡΡΐ 

κατακλείβαι  προς  [ΰτορίκην  άκρίβειαν  καΐ  κρίΰιν 
άληϋ'εβτδ'ραν.  βιάζεται  γούν  καΐ  βνναρι^μεΐταί  τον 
χρόνον  ^ς  τε  τάς  ολνμπιάδαξ  ηεριγράφων  καΐ  τονς 
εντός  εκάατης  ολυμπιάδας  άρχοντας,  πρόθυρα  δε 
κάλλους  ανάμεβτα  τίρο^'είς  της  ΰυγγραφης,  καΐ  ττροϊών  5 
τά  τε  ένδον  έπιδεί^ας  ΰεμνότερα,  το  μεν  μυ^ώδες 
καΐ  λίαν  αρχαΐον  αφαιρεί  καΐ  άφίηΰιν  ωβηερ  φαρ- 
μακον  παλαιον  και  άδόκιμον  ες  τους  ουντε^εικότας ' 
Αίγυηχιους  δε  χρόνους  αναλεγομενος  κάί  ΰυνω^ου- 
μενος  ετύ  τά  τΐρώτα  καΐ  παλαιότερα  των  παρ'  εκά-  ίο 
ατοις  άρχών^  τους  ηγεμόνας  καΐ  πατέρας  της  ίβτορίας 
εκτίϋ'ηΰιν,  ενδηλος  ών  καΐ  ύχεδον  τι  μαρτυρόμενος 
οτι  των  άπιΰτουμενων  εκαβτον  έτερος  προλαβών  εί'- 
ρηκεν.  καΐ  περιφέρει  γε  την  ίύτορίαν  εκ  πολλών 
κάί  παντοδαπών  των  ταϋτα  είρηκότων  ωαπερ  ρώ-  ΐδ 
πόν  τίνα  ποικίλον  καΐ  χρηβιμον  ες  ^ν  μυροπΓολιον 
την  ιδίαν  εξηγηβιν  κατακεκλειμενην  καΐ  βυνηγμένην, 
πάντα  δέ^  οΰα  προς  τε  το  κοινόν  απάντων  ανθρώπων 
αξιόλογα  καΐ  κατ  άνδρα  δι  αρετην  περιττού  τίνος 
ονόματος  τετυχηκότα^  λάβρως  επιδραμών  καΐ  δια-  20 
τέμενος  τω  λόγω,  τελευτών  ες  Κλαύδιον  καταλύει 
την  ΰυγγραφην  και  Κλαυδίου  της  βαοιλείας  έτος  το 
πρώτον^  ες  ο  δη  και  της  βαβιλείας  ηρχετο  καΐ  ετε- 
λεύτα ,  ένιαυτόν  άρ^ας  'Ρωμαίοις  ενα '  οί  δε  καΐ  έτερον 
αυτω  χαρίζονται,  είτα  ολυμπιάδας  καταλογίζεται  τόΰας  25 
και  τόΰας  και  υπάτους  και  άρχοντας  επΙ  ταυταις,  την 
χιλιάδα  των  ετών  ύποβαλών ,  ώΰπερ  αγωνιών ,  εί  μη 
πολλών  λίαν  ετών  άποδοίη  λόγον  τοις  έντυγχάνουβιν. 
Εγώ  δε  6  τούτο  το  έργον  ες  νουν  βαλόμενος, 
υπ  αυτού  ^ εφίππου  ταϋτα  έχων  έκδιδάΰκεβ^αι  καΐ  30 
ΰυλλαμβάνειν ,  ο6ος  κάί  ηλίκος  ο  κίνδυνος  κατά  τον 
ενιαυτον  εκαβτον  ίύτορίαν  γράφειν^  κάί  προς  τους 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  173 

έντνγχάνονταζ  ομολογεΐν  οτι  ταντα  ουκ  εΰτιν  αλη%"η 
κατά  τους  χρόνονξ,  αλλά  τω  μεν  οϋτωζ^  τω  δε  ετέ• 
ρωζ  Μο|θ,  καΐ  περιφανώς  εαυτόν  κατηγορείν,  ωύπερ 
εκεϊνοζ^  οτι  χρονικην  ιβτορίαν  γράφων  τζλανωμένην 

5  τινά  καΐ  μεΰτην  των  αντιλεγόντων  ωβτίερ  απρόεδρον 
εκκληΰίαν  εκτίϋ'ηΰί  την  γραφην^  οξέως  δε  καΐ  της 
Βοιωτίας  ακούων  παροιμίας^  οτι  ούτως  αυλείν  ου 
ηρετίεί,  κάκεΐνα  τίροβελογιξόμην^  οτι  τέλος  ίύτορίας 
καΐ  βκοπος  άρυύτος  τά  τίραχ^έντα  οτι  μάλιβτα  δίχα 

10  τίνος  πάϋΌυς  ες  το  άληΟΊς  αναφερόντα  γράφειν ,  οι 
δε  ακριβείς  λογιΰμοί  των  χρόνων^  ωβπερ  άκλητοι 
μάρτυρες  αυτομάτως  ετΐεβιόντες  ^  ες  ταύτα  ώφελοϋ- 
6ιν  ουδέν.  (Ρ1απ1)υδ  ίη  Ιι^ηο  δβηίβηΐίβηι  (ΙίδρυΙβΙϊδ  ηιοχ 
ίΙβΓυιη  Ββχίρρί  ιτιβηΐϊο  ΓιΙ   ίη   Ιιίδ:)    κωλύει    μεν    γαρ 

15  ίΰως  ούδεν  και  τΐεριττόν  τι  μα&εΐν ,  άλλως  τε, 
ας  φηβιν  αύτος  ^έξιτίτιος^  των  μεν  χρονικών  η 
τίάντων  η  των  τίλείοτων  διαπεφωνημένων  ^  των  δε 
υπερώρων  καΐ  φανερών  Λράξεων  Συμπεφωνημένων. 
[Ειιη3ρΐιΐδ  ρ.  56^ — 59  βό.  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

20         Ηρακλείδων   κάθοδος  ^'Τλλου    του   πρεΰβυτέρου  3 
τίαιδος  Ηρακλέους  ηγουμένου  της  κατά  Πελοτίοννη- 
ΰίων  μάχης,  ήτις  έτνεκράτηΰεν  ίκανοΐς  ετεΰι  μεταξύ 
Πελοποννηβίων   και  τών  Ηρακλείδων,     τότε  ^Ροδος 
η  νηΰος  οίκίζεται  παρά  Λακεδαιμονίων,    ως  ^έξιπ- 

25  πος  ίύτορεΐ,  μετοικηΰάντων  εκ  Πελοποννηΰου  διά 
την  τών  Ηρακλείδων  έπί^εΰιν.  [ΟβοΓ^ίυδ  δγηοβίΐυδ 
ρ.  177,  ϋ.] 

Αλέξανδρος    είκοΰτον    άγων   έτος   κατά  ζΐέξιπ-  4 
πον ,  πάύαν  άΰκηοιν  ηύκημένος  ΰωματικην,  αυτοϋ  τ  ε 

30  γνηΰιωτατος  Αριΰτοτέλους  γεγονώς  του  δαιμονιών- 
τος  φοιτητής  ,  έπΙ  την  πατρωαν  παρήλθε  βαΰιλείαν. 
[ΙάβΐΏρ.  263,  ϋ,  θ[ΐιί  ρ1αΓ3  ίοΓίΒδδβ  άβίηάβ  βχ  βθ(1βΐΏ  ρβΐϋΐ.] 


174  ΒΕΧΙΡΡΙ 

δ  Έν  τούτοις  τοις  χρόνοις  (Οίαικίϋ  ίιηρβΓ3ΐοπδ) 
έφάνη  το  ορνεον  6  φοίνιξ,  καϋ^ώς  ιΰτορονβιν  ^ί- 
γύπτιοι^  τΐρο  πεντήκοντα  δε  ετών  φανείς,  ας  και 
ζίεξιπτΐος  ΰνμφωνεΐ.    [Ιάβηι  ρ.  334,  €.] 

6  /ίέξιτίπος  δε  εν  Χρονικών  δεκάτω  φηΰΐν  όντως '  5 
^  Και  Μακεδόνων  τ^ην  πρότερον  μεν  Επίδαμνον,  εΰν- 
ύτερον  δε  ζίνρράχιον  μετονομαύ^εΐΰαν ,  τίόλιν  της 
Μακεδονίας  μεγάλην  καΐ  εν  δαίμονα,  κατά  κράτος  αί- 
ρονβιν.  [δίβρίΐδππδ  Βγζ.  ν.  ζΐνρράχιον.  Εαίΐβιη  βχ 
δΙβρΙΐΒΐιο  ΟοΐΊδΙδΠΐίηιΐδ  ΡοΓρΙιγΓ.  ϋβ  Ιΐιβπι.  2,  9,  ρ.δβ,20.]  ίο 

7  Σονκχαΐοι ,  ^%'νος  Μανρονβιον  ,  ώς  ^ έφιππος 
Χρονικών  δεκάτω.    [δίβρίι.  Βγζ.] 

8  '^Έλονροι ,  Σκν^ικον  ε^νος,  τίερί  ων  ^έξιτΐτίος  εν 
Χρονικών  δωδεκάτω.    [Ιάβηι.] 

^^         Ββχίρριΐδ  (ΗχίΙ  υχοΓβΐΏ  βυηι  (ΑΙβχίΐηιίΓυπι  δβνβηιηι)  ΐ5 
ουίιΐδάβιη  ΜαΓίίίΐηί  ΓιΠίΐηι  (Ιαχίδδβ,  βυηο]β!ΏΓ|ϋβ  βΐ)  βο  Οβθ- 
δ3Γβιη  ηαηουρβίυιη:  νβηιιη  ηυυΓη  νβΐΐβΐ  ίηδίοΐϋδ  οοοΐοΙβΓβ 
ΑΙβχΗΠίΙηιΐΏ  Μ9Γΐί3ηυδ,  ίΙβΙθοίΒ  ί^οΐίοηβ  βΐ  ίρδίίΓη  ίηΙβΓ- 
οΐΏρΙιιηι  βΐ  ιιχοΓβηι  3ΐ)ί60ΐ3ΐη.    ΚΙβηι  (ΙίοίΙ  ίυίδδβ  ρΒίΓυυπι 
ΑηΙοηίπϋηι  ΗβΗο§9ΐ33ΐυΐΏ  ΑΙβΧΗΠίΙπ,  ηοη  αχοπδ  δΟΓοπδ  2ο 
βίιΐδίΐβιιι  Γιΐίιιιτι.  [ΙδηιρποΙίυδ  ίη  Α1βχ3ΐΐ(ΐΓ0  δβνβΓο  ο.  49.] 
10         Αρρβίΐδίο   ΐ^ίΙιΐΓ  0οΓ(1Ϊ3ηο  ίπιρβΓαΙΟΓβ,   ίιινβηβδ   (|ΐιί 
«υοΙΟΓβδ  Ιιυίαδ  ί3οίηοπδ  βΓβηΙ,  8ΐ3ΐυ3δ  Μ3χίιηΐηί  (Ιβίβοβ- 
ηιηΐ,  ίίη3»ίηβδ  ρβΓίΓβ^βΓυηΙ,  ηοηιβη  ριιΜίοίΙϋδ  βΓΒδβηιηΙ; 
ίρδυηι  6ΐί3πι  ΟοΓοϋΒπιιηι  Αίπ€3ηυηι  βρρβΠβΓυηΙ.    Αοΐίΐυηί,  25 
ί[ϋίίΐ3ΐτι  ΑΓπ€3ηί  οο^ηοιηβηΐυπι  ΟοΓίΙίβηο  ίοΙοΪΓοο  ίπίΐίΐιιΐϊΐ, 
ηοη   0]αοι1   ίη  ΑΓπο3   ίηιρβΓΒΓο   οοβρίδδβί,   δβοί   (|ηοο1  (1β 
δϋίρίοηπηι  ί3ηιίΙί3  0ΓΪ§ίηβιη  ΐΓΒΐιβΓβΙ.   Ιη  ρίαπιηίδ  απίεηι 
1ίΙ)Πδ  ίηνβπίο  βί;  Ιιυηο  ΟθΓθ]ί3ηυηι  βΐ  ΓιΙίυιη  βίοδ  ρβπΙβΓ 
ΐιηρβΓ3ΐθΓβδ  3ρρβ1ΐ3ΐοδ   βΐ  ΑηΙοηίηοδ  €θ§ηοηιίη3ΐθδ ;    3ΐη  3ο 
νβΓΟ    ΑηΙοηίοδ.     ΡοδΙ    Ιιοο    €3Γΐ1ΐ3§ίη6ηι    νεηΐυηι    ουιη 
ροπιρ»  Γβ§3ΐί  6ΐ  Γ3δθίΙ)ΐΐδ  ΐ3ϋΓβ3ΐίδ ;  ίιΐίπδ^υβ  Ιβ^Βΐιΐδ  ρ3ΐπδ, 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  175 

βχβηιρίο  δϋίρίοηιιιη,  ιιΐ  ϋβχίρρυδ  0Γ3β€9β  ΙιίδΙοπββ  βιιοΙογ 
311;,  σΐ9(]ϋ  ροΙβδίΒΐβ  811€€ίηθΙΐ18  βδΐ.  [ϊιιϋιΐδ  €3ρίΙο1ίηιΐ8 
ίη  ΟθΓ(1Ϊ3ηίδ  ο.  9.] 

ΟοΓίΙϋδ  (Ηϋϋ  υχοΓβηι    βυηι   (βοΓάίαηιιηη  ίυηίοΐ'βιη)  11 
5  ηυηίμΐ9ΐΉ  1ΐ9ΐ)βΓβ  νοίπίδδβ.     €οηΐΓ9  ϋβχίρριΐδ  ρυΐ9ΐ  βίϋδ 
ΓιΙίιιΐΏ  βδδβ  βοη1ί9ηιιπι  ΙβΓίίυηι,  ςαί  ροδΙ  Ιιοο  ουιη  Β9ΐ- 
1)ίηο  βΐ  Ριιρίβηο  δίνβ  Μ9χίίηο  ρυβΓπΙυδ  9(ΙβρΙυδ  βδΐ  ίηι- 
ρβπιιΐΏ.     [Ι(]βιιι  ίΐ).  0.  19.] 

Ββχίρριΐδ  €[ϋί(1βπι  9δδβνθΓ9ΐ  βχ  ΠΙίο  ΟοΓΐ1ί9ηί  ΙβϊΊίυηι 
10  &0Γ(1ί9ηυΩΐ  βδδβ  η9ΐυΐϊΐ.     [ΙοΙβηι  ίΐ).  ο.  23.] 

ΟθΓ(1ί9ηί  ηοη,  υΐ  (ϊυί(ΐ9ηι  ίηιρβπΐί  δοπρΙοΓβδ  1θ(ϊΐιιιη- 
ΙϋΓ,  (Ιυο,  86^1  ΐΓβδ  ίυβηιηΐ,  ίάςιιβ  άοοβηΐβ  ΑΓΠ9ηο  δοπ- 

ρΙΟΓβ    0Γ9β€3β    1ΐίδΙθη9β,    (ΪΟΟβΠΐβ   ίΐβΐη    ΟβχίρρΟ,    0Γ9β€0 

ΒΐιοΙοΓβ,  ροΙυβΓαηΙ  9(1άϊδθβΓβ,  ςυί,  βΙί9ηΊ8ί  1)ΓβνίΙβΓ,  9ί1 

Ιό  ΓκΙβιη  Ι9ΐηβη  0Γηηί9  ρβΓδβςυυΙί  δαηΐ.     [Ιίΐβιη  ΐ1).  ο.  2.] 

Οαυιη   ί^ΗπΓ  οΐιιο  €οηδυΐ9Γβδ   βΐ   βπιίηβιιΐβδ  ({ϋίίΙβπΊ  12 
νίπ,  Μ9χίΐϊΐυ8  βΐ  Β9ΐΙ)ίηυδ   ((|αοΓυηι  Μ9χίηΊΐΐδ   9  ρΐβπδ- 
({αβ  ίη  Ιιί8ΐοπ9  ΓβΙίοβΙιΐΓ,    βΐ  Ιοβο   βίαδ  Ρϋρίβηί  ηοιηβη 
ιηΓβΓίυΓ,   ηουΐΏ  βΐ  Ββχΐρριΐδ   βΐ  Αιτί9ηυδ  Μ9χίιηιιηι   βΐ 

20  Β9ΐΜηιιιη  άϊοΆηί  βίβοΐοδ  οοηΐΓ9  Μ9χΐπιίηιιιη  ροδΙ  Οογ- 
(1ί9ηοδ,  ο[υοηιπι  9ΐΙβΓ  1}οηΐΙ;9ίβ,  νίΓΐιιΙβ  9ΐΙ,6Γ  9ο  δβνβιί- 
ί9ΐβ,  €ΐ9Γί  1ΐ9}3βΐ39ηΙυΓ)  ίηοίΓβδδί  βδδβηΐ  οιιΠ9ηι  βίο.  [Ιίΐβιη 
ίη  Μ9χίηιο  βΐ  Β9ΐ1)ίηο  ο.  1.] 

Ββχίρραδ ,  0Γ9β€ηδ  δοηρΙοΓ ,  Μ9χίηιηπι  βΐ  Β9ΐ1)ίηϋηι 

2δ  1πιρβΓ9ΐθΓβδ  (ΙίοίΙ  Γ90ΐοδ  οοηΐΓ9  Μ9χίηιίηιηη  ροδΙ  Οογ- 
(]ί9ηοδ  άυοδ,  βΐ  9  Μ9χίηιο  νίοΐαηι  Μ9χίπιίηυιη,  ηοη  9 
Ριιρίβηο.     [ίοίβηι  ίΐ).  ο.  15.] 

δ9ηβ   ομιοά  ηιιΐΐο  ίη  Ιοβο  Ι9€βη(1υηι   βδΐ,   Γ[«ιηΏ   βΐ 
Ββχίρρυδ   βΐ  ΑΓΓί3ηυδ   βΐ  ηιηΐΐί  9ΐίί  θΓ9βοί  δοπρδβΐ'αηΐ, 

30  Μ9χίηιυηι  βί.  Β9ΐ1)ίηιιηι  ίηιρβΓ9ΐοΓβδ  €οηΐΓ9  Μ9χίηιίηυιη 
Γ9θΙθδ,  Μ9χίηιυηι  9υ1βπι  οιιηι  βχβΓοίΙη  ηιίδδοηι,  βΐ  9ρυί1 
Κ9νβηη9ηι  Ι3β11αηι  ρ9Γ3δδβ,  Αίΐυί1βί9ηι  ΗΐιΙβπι  ηίδί  νίοΐο- 


176  ΒΕΧΙΡΡΙ 

Γβιη  ηοη  νίάίδδβ:  Ι.3ΐίηί  δΟΓίρΙοΓβδ  ηοη  Μβχίηιυηι,  δβά 
ΡιφίβηυΐΉ  οοηΐΓ3  Μ3χίηιίηιιιη  3ρυά  ΑςυίΙβίΒΐη  ρυ^ηαδδβ 
ιΙίχβΓαηΙ,  βυη(3βΐΏ(|υβ  νίοίδδβ:  ςυί  βιτοΓ  υηοΐβ  η3ΐιΐδ  δίΐ 
δϋΐΓβ  ηοη  ροδδυπι,  ηίδί  ΓορΙβ  ίοίβηι  βδΐ  Ρυρίβηιΐδ  ςηί  βΐ 
Μ3χίΐΉυδ.  (ΕδΙ  Μ.  ΟΙοάίιΐδ  Ρυρίβηιΐδ  Μβχΐιηιΐδ.)  [Ιϋβηι  ίΐ).  5 
ο.  7.] 

13  ϋβηί(]υβ  ςυιιηι  οθρυΐ  Μβχίιηίηί  ρίΐο  οίΓΟίιηιΓθΓΓβΙϋΓ,  θΐ 
βχ  Ιιοο  ίη^βηδ  §3υ(ϋυηι  βδδβΐ,  ρρορβ  ρ3Γ  ηιοβΓΟΓ  βΓ3ΐ,  ςυοίΐ 
βΐ  Γιΐϋ  03ραΙ  ρ3πΐ6Γ  ροΓΐ3ΓβΙυΓ.  ΑάάίΙ  Ββχίρριΐδ  Ι3η1υηι 
οοΐίυηι  ίαίδδβ  Μ3χίηιίηί ,  υΐ  ίηΙβΓίβοΙίδ  ΟοΓί3ί3ηίδ  νί^ίηΐί  ίο 
νίΓΟδ  δβη3ΐυδ  0Γβ3νβΓίΙ ,  ςαοδ  ορροηβΓβί  Μαχίιηίηο :  β  ςαί- 
Ιίϋδ  ίυβΓυηΙ  Β3ΐ1)ίηϋδ  βΐ  Μβχίηιυδ,  ςαοδ  οοηΐΓ3  βυηι 
ρπηοίρβδ  ίβοβηιηΐ.  Ιίΐβιη  3(1(1ΐ(3ίΙ;  ίη  οοηδρβοΐυ  Μβχίηιίηί 
ί3ηι  άβδθΓΐί  3  ηΊί1ΐΙί1}ΐΐδ  Αηοΐίηαηι  ρΓ3βίβο1υπι  ρΓ3βΙοπο 
ίρδΐαδ  βΐ  Γιΐΐαιη  βίυδ  οοοίδηηι.  [Ιυΐίυδ  €3ρίΙο1ίηυδ  ίη  Μ3χί-  ΐ5 
ιηίηο  ίυη.  ο.  β.] 

14  δυΐ)  Ιιίδ  ριι§η3ΐυηι  3  03Γρίδ  €οηΐΓ3  ΜοβδΟδ  ίαίΐ,  βΐ 
δογίΐιίοί  Ι3θ11ϊ  ρηηοίρίυηι  βΐ  Ηίδ1π3β  βχοίιΐίυηι  βο  Ιβηι- 
ροΓβ;  υΐ  3υ1βηι  Οβχίρρυδ  άϊάί,  ΗίδΙποββ  οίνίΐβΐίδ.  ϋβ- 
χίρρυδ  Β3ΐΐ3ίηυηι  83ΐίδ  Ι3ΐΐ(ΐ3ΐ ,  βΐ  άιοϋ  ίοΓίί  3ηίΐΉ0  2ο 
πιί1ϋίΙ}υδ  οοοιητΐδδβ  Άίφι&  ίηΙβΓΓβοΙυηι ;  υΐ  ηιοΓίβπι  ηοη 
ΙίΐΏ6Γ6ΐ:  φι&ϊη  οηιηί1)υδ  ^ίδοίρΐίηίδ  ίηδίΓυοΙυιη  Γυίδδβ  (ϊί- 
οίΐ.  Μ3χίηιυιη  νβΓΟ  ηβ^3ΐ  βίιΐδπιοιίί  νίππΏ  Γυίδδβ,  ςυ3ΐ6ΐη 
θΓ3βοί  ρΐβπςιιβ  (ϋχβρυηΐ.  Αάίΐϋ  ρΓ3βΙβΓβ3  οοηΐΓ3  Μ3- 
χίηιυιη  Αςυίΐβίβηδίυηι  Ι3η1υπι  οιΐΐυηι  Γυίδδβ  υΐ  θβ  οήηί-  25 
1}υδ  ΐΏυΙίβΓυηι  δυ3Γυηι  3Γοαΐ3υδ  ηβΓνοδ  Γ30βΓβηΙ  βίςυβ 
ίΐ3  δ3§11ΐ3δ  βηιίΙΙβΓβηΙ.  Οβχίρρυδ  βΐ  ΗβΓ0(1ί3ηυδ,  ςυί 
ΙιοΓϋηι  ρπηοίρυηι  1ιίδΙοπ3ηι  ρβΓδβςυυΙί  δυηΐ,  Μ3χ1ιηυηι  βΐ 
Β3ΐ1)1ηυηι  Γυίδδβ  ρΓίηοίρβδ  (ΙΙουηΙ  ίΐβίβοΐοδ  3  δβη3ΐυ  οοη- 
ΙΓ3  Μδχΐηιΐηυιη  ροδΙ  ίηΐβπΐυηι  (ΙυοΓυηι  ΟθΓ(1ί3ηοΓυηι  ίη  30 
ΑΓΓί€3,  ουηι  ςυί1)υδ  β1ί3ηι  ρυβΓ  ΙβΓίίυδ  ΟοΓοΙίβηυδ  βίβοΐυδ 
βδΐ.     [Ιάβηι  ίη  Μ3χίιηο  βΐ  Β3ΐ1)ίηο  ο.  16.] 


ΓβΑβΜΕΝΤΑ.  177 

ΚαΙ  /^ε^ίτίΛω  δε  πλεΐΰτα  ηερί  τούτων  Λεπόνηται, 
άτίο  Σκυθικών  αρξαμένω  και  λη^αντί  ες  την  Κλαυδίου 
του  μετά  Γαλλι,ηνον  βαΰιλείαν '  ω  βυνανείλητΐται  τιερί 
ων  Κάρποί  και  ^'τερα  βάρβαρα  ε^νη  κατά  την  Ελλάδα 
5  καΐ  Θράκην  καΐ  ^Ιωνίαν  δ ιατίολε μουντές  έπραξαν. 
[ΕιΐΗ^Γίυδ  ΗίδίοΓ.  βοοί.  V,  24,  ρ.  450,  34.] 

ΟοοβΙ  Όβχίρρυ8  ΤίΙυιη  ΙπΒαηυιη  Μβυΐ'ΟΓαιη,  ςυί  3  15 
Μβχίηιίηο  ίηΙβΓ  ρρίναΐοδ  Γβΐίοΐϋδ  ίιιβΡθΙ,  (,ίιηοΓβ  νίοίβηΐββ 
ηιΟΓίίδ,  αΐ  3ΐϋ  (ΙίουηΙ,  ίηνίΐυιη  νβΓΟ  βΐ  &  ιηί1ΐ1ί1)υδ  οο- 
ΐυ  30ΐυηι ,  ιιΐ  ρ1θΠ(}αβ  βδδβΓυηΙ,  ίπιρβΓβδδβ,  θίςιιβ  Ιιυηο  ίηΐΓ3 
ρααοοδ  (Ιίβδ  ροδΙ  νΐηάίοΒίΗΓη  άβΓβοΙίοηβηι ,  (^αθίπ  οοηδα- 
ΙβΓΪδ  νίΓ  Μ3§ΐΗΐδ  Μβχίηιίηο  ρ3Γ3νβΓ3ΐ,  3  δϋίδ  ιηί1ίΙίΙ)ϋδ 
ίηΙβΓβηιρΙαιη.  ΙηιρβΓΗδδβ  αυΐβιη  ιηβηδίΒυδ  δβχ. '  [ΤΓβΙίβΙ- 
Ιϊυδ  ίη  Τπ^ίπΙδ  ΙγΓβηηίδ  ο.  32.] 

15         Σκύ^αι  Λεραιω^έντες  οι  ?,εγ6μενοι  Γότθοι  τον  16  ^ 
Ιΰτρον  ποταμον  ετίΐ  /Ιεκίου  πλδΓ(7τθ£  την  Ρωμαίων 
έτίίκράτειαν  κατενέμοντο.     ούτοι  τους  Μυβούς  φεύ- 
γοντας δις  Νικόπολιν  περιέαχον'  ^έκιος  δε  έπελ^ών 
αύτοις ,  ως  ^εξιππος  ιύτορεΐ,  καΐ  τριΰμυρίους  κτεί- 

20  νας  έλαττοϋται  κατά  την  μάχην ,  ως  καΐ  την  ΦιλίΛ- 
πούπολιν  άπολέβαι  ληφ^εΐΰαν  υπ  αυτών  καΐ  Θράκας 
τίολλους  αναιρε&ηναι.  έηανιοϋΰι  δε  Σκυ^αις  εηϊ  τά 
ύφέτερα  δ  αυτός  ^εκιος  έτίΐ^έμενος  αναιρείται  εν 
^Αβρύτω,   τω  λεγομενω  φόρω  Θεμβρωνίω,   Ουν  τω 

25  παιδί  δια  νυκτός  ο  ^εομάχος.  οι  τε  Σκύ^αι  μετά 
πλείΰτων  αιχμαλώτων  και  λαφύροον  επανέρχονται, 
καΐ  τά  ϋτρατόπεδα  βαΰιλέα  πάλαι  τίνα  γενομενον 
υπατον  Γάλλον  άναγορεύουΰιν  άμα  Βουλουύιανώ  τω 
Γ  ^εκίου  παιδί '  οϊ  κα\  βαΰιλεύουΰι  κατά  ^εξιππον 
^  80  μήνας  οκτωκαίδεκα  πράξαντες  ούδεν  ά^ιόλογον '  κατά 
δε  άλλους  τινάς  ετη  τρία  καΐ  κα-θ-'  έτερους  ετη  δύο. 

ΗΙ8Τ.    ΟΚ.    ΜΙΝ.    Ι.  12 


178  ϋΕΧίΡΡΐ 

[ΟεοΓ^ίυδ  δγηοβίΐϋδ  ρ.  376,  Α,  δίνβ  β  ΟΙίΓοηίοίδ  Ββχίρρί 
δίνβ  βχ  Βογίΐιίϋδ  1ιίδΙοπ3.] 

16^  Μεχρί  τούτον  (ί.  β.  αδςυβ  £ΐά  ΡΓΗχίιΙαπίΗηΙβηι  (77ρο- 
αιδάμαζ  οοά.)  Α1βχ3ηί1πηυίη ,  Οίγιηρ.  249  δΐ^άίο  νίοΐο- 
Γβπι)  τ'ϊΐν  των  ολυμπιάδων  άναγραφην  ενρομεν.  και  5 
ο  μεν  Ενόεβιοξ  ταντα.  άλλοι  δε  χρονογράφοι  και 
^έ^ιτίτίΟξ  ο  '^4&'ηναΐθξ  καΐ  των  εφεξής  ολυμπιάδων 
των  τε  εν  αύταΐς  νικησάντων  μεμνψαι,  άμέλει  την 
χρονικην  ίατορίαν  6  ζίέξιππος  μέχρι  της  διακοβιο- 
Οτης  έξηκοβτής  δευτέρας  Ολυμπιάδος  (269ρ.  €.)ιο 
βυγγράφας  ^ιονυΰιον  Αλεξανδρέα  φηοΐν  έπΙ  ταύτης 
νικηΰαι.    [€Γ3ΐηβπ  Αηβοίΐ.  Ρβπδ.  νοί.  2,  ρ.  153,  20.] 

ΣΚΤΘΙΚΑ. 

17^  *^^  τύχας  ανδρών  και  καταΰτάΰεις  πόλεων  καΐ 
εϋ'νών  νεωτερίξουϋαι  ελαττους  τε  ομοίως  και  μείξους 
καΐ  διαφερόντως  περί  είρηνην  καΐ  πόλεμον  ουμβαί-  ΐ5 
νουΟιν  άγοντος  του  χρόνου  μηδεμίας^  αλλά  μετατρέ- 
ποντος^  άλλτ}  άλλους  προς  τε  το  άμεινον'  καΐ  μην 
τα  γιγνόμενα  εν  τοις  άν^ρωπείοις  άριβτοι  γνώναι  οι 
μη  χαλεποί  δεξα6ϋ•αι  τάς  εξαλλαγάς  των  ωρών  και 
χρόνων '  μηδέ  ετών  τούτους  ο6οι  πολέμου  τε  καΐ  2ο 
ΰτρατοπέδων  εξηγούνται  μνήμτ]  τών  προγενομένων 
εχειν  επΙ  τα  ΰυμφορώτατα  εκάβτους  καΐ  τοις  προοπί- 
πτουβιν  εικόνας  τε  εμβαλειν  εκ  της  τών  ιβτορηΟ'έντων 
νεωτέρων  τε  και  παλαιοτέρων . .  προς  δε  τους  κατά . . 

κατ   άνϋ'ρώπους  ης  άπορη  λύΰις . .  η  γαρ  ίύχύον-  25 
τας  κατά  τών  τι.,  τω  ΰυνενέχοντι  εν,,  η  αποκνήμη . . 
ως  άλίΰκεβ&αι  δέον.     [Εχε.   (1β  δβηίβηΐ.  (οοά.  ρ.  107, 
108)  ρ.  323  βά.  Μ»!.,  21  Νίβ1)υΗΓ.    ΟοΓΓυρΙίδδίηια  Ιιαβο  βχ 
ρραβΜοηβ  ορβπδ  ρβΐίΐα  βδδβ  νίάβηΙαΓ.] 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  179 

[^Εκ  των  ^εξίππον.     Πολιορκία  Μαρκιανονπό-  17^ 

λεωζ?[   Μαρκιανούπολιν '  το  δε  όνομα  Τραϊανού 

τον  βαβίλεως  την  αδελφην  ένδεόωκέναυ  τγι  πόλει  λέ- 
γονΰιν  ου  εγχώρωί.  ταντην  δη  ονν  την  πόλιν  οΐ 
δ  Σκυ^αι  ωζ  δη  κατά  κράτος  αλωύιμον  είναι  νομίβαν- 
τες^  έτζείχον  μεν  της  εν^υ  προΰβολης^  λί&ονς  δε 
οτί  τίλείΰτονς  ηαρεφόρονν  προ  τον  τειχίοματος ,  ώς 
χνδην  και  βωρηδον  κατανενημενων  άφΰ•6νως  νπάρ- 
χειν  χρηβ^αι'    ωοντο  γάρ  φόνον  τε   τίολνν  επΙ  τον 

10  τείχονς  οντω  ΰνμβήΰεϋ^αι  καΐ  των  πολεμίων  εν  τω 
φνλαττεΰϋ'αι  μάλλον  η  άντεπιχειρεΐν  όντων  ραότωντ] 
την  πολιν  αιρηΰειν.  τοις  δε  έν  τω  άοτει  πάλαι  τε 
παρεβκεναβτο  όΰα  ες  πολιορκίαν  επιτήδεια  καΐ  Μά- 
^ιμος^  ανηρ  γένος  μεν  των  απορώ  μδτακου  {απο  ^Ρωμε- 

15  τάκον  \.  β.  'Ροιμητάλκον,  φχοά  ηοιηβη  Γβ^υιη  Τ1ΐΓ9άθΓυηι 
}ΐ9ΐ3βηΐΤα€ίΐιΐδ,  Βίο,  0. 1,  η.  2009, 2;  2108  ί.  4,  βΐ  ηυηιί, 
Ο.ΜϋΙΙεηΐδ  ίη  Οιβγ.  ΟοΙΙίη».  1869,  1,  ρ.  31, 32),  φιλοσοφία 
δε  άρα  6νξών^  ον  μόνον  βτρατηγον,  αλλά  καΐ  βτρα- 
τιωτον   αγαϋ^ον   έργα  εν  τω  τότε   έτοιμος   ων   επι- 

20  δείκννύ^αι ,  επε&άρρννέ  τε  εκάΰτονς  και  παρτ^νει^ 
ότε  δη  εκ  χειρός  άκροβολίζοιντο  οί  πολε'μιοι,  τον  αμν- 
νεβ&αι  άπεχομενονς  νπό  ταΐς  επάλξεΰιν  ίύταμένονς 
εχειν  υφών  αντών  φνλακην  τας  τε  αΰπίδας  προ- 
ϊΰχομένονς  και  ούα  δύναται  ΰτέγειν  καΐ  αποκρονεο^αι 

2δ  τάς  των  εναντίων  βολάς.  ώς  δε  ικανός  εχειν  εδοκει 
τοΓ5  βαρβάροις  της  τών  λί%ων  παραβκενης  ^  αθρόοι 
περιχν^έντες  έν  κύκλω  το  τείχος^  οΓ  μ\ν  ακόντια 
με&ίεΰαν^  οί  ^£  λίϋ^οις  ηκροβολίξοντο  τονς  επί  τών 
επάλξεων^  και  ΰννέχεια  τών  με^ιεμένων ^  ώς  χαλάξτ] 

30  τ^  πνκνοτάτγι  προβεοικέναι  κατά  το  έπαλληλον  της 
φοράς,  οί  ^ε  γε  εΰω  τον  άστεως  βφάς  τε  αντονς 
κατά   το   δννατόν   και  το  τείχος   έφνλαττον'    απεί- 

12=•^ 


180  ΌΕΧΙΡΡΙ 

χοντο  δε  τον  αμΰνεΰ^αι  γ^τΐερ  αντοΐς  τίροΰετετακτο. 
ώς  δε    εη    ονδενΐ  έργω   λαμπρω    η  τε   των   λί^ων 
εκενω^η  τοις  βαρβάροίζ  Λαραβκενη  καΐ  υΰα  εκ  χει- 
ρός η  άτίο  τόϊ,ον  ακόντια^  η  τε  ελτΐΐς  αντοΐς  τον  βνν 
ονδενι  τΐόνω  την  τίόλιν  κυρηΰει,ν  άνάλωτο ,   ά^νμία  5 
δτ]    εΰχοντο^    καΙ    των    ατρατηγών    άνακαλεβαντων 
άπτιεύαν^  ον  τιόρρω  της  πόλεως  την  βτρατοπεδείαν 
ποιούμενοι '  καΐ  γαρ  ην  της  ώρας  αμφΐ  ηλίον  δνβμάς. 
διαλιπόντες  δε  ημέρας  ον  μάλα  ΰνχνάς  και  έπελ^όν- 
τες  αν&ις  και  περιΰτάντες  εν  κνκλω  το  τείχος  ηκρο-  ίο 
βολίζοντο'  οτε  δη  Μάξιμος  τοΓς  εν  τω  αβτει  καιρόν 
είναι  της  έπι^έβεως  έπηγγέλλετο '  γίγνεται  δη  οντω ' 
καΐ  άνα^αρρηΰαντες  δια  την  εν  τγι  πρότερα  των  βαρ- 
βάρων απρακτον  άναχώρηύιν  βοην  τε  ήραν  και  λί- 
%ονς  και  ακόντια   ως  είχον  με^ίεΰαν '    οία  δη  ονν  ΐ5 
πνκνών   άλλήλοις  εφεύτηκότων  των   βαρβάρων  και 
δια  το  άπροΰδόκητον  τον  άντιπάλον  αν  6φί6ιν  άνω- 
θεν τι  απαντήΰαι  ονκ  ες  το  ακριβές  πεφραγμένων^ 
προς  δε  καΐ  ά^ρόαις  ταΐς  βολαΐς  και  ταντα  εκ  με- 
τεώρον  βαλλομένων^  καΐ  δια  το  πλήϋ^ος  των  εναντίων  20 
ονδε  εΰ'έλοντας  ην  αμαρτείν  τονς  απο  τον  αύτεως. 
βιαξόμενοι    δη    ονν  οι  Σκν^αι    και  μηδέ    άντιδράν 
έχοντες  τονς  Μνύονς  διά  τε  τάς   επάλξεις  καΐ  την 
εκ  των  ϋ^νρεών  παραφνλακην  ^  απαγορενοντες  προς 
τάς  πληγάς^  κα\  ως  ονκ  ην  αντοις  περαιτέρω  καρτε-  25 
ρεΐν,  άνεχώρηβαν  άπρακτοι.    [Εχε.    (1β   δΐΓ3ΐ9§6ΐη.  ίη 
οοίϋοβ  ηιοηΐίδ  Αΐΐιο  ΐη  ^Υβδοΐιβπ  ΡοΗοΓοβΙίοίδ  ρ.  296  — 
298.] 
18        "Οτι  ζίέκιος  βαβιλενς  "Ρωμαίων  .  .  είχε  την  Θρά- 
κιον  δνναμιν  .  .  ορρωδών  μη  τι  αντω  νεωτερον  γ  ε-  30 
νηται  περί  της  αρχής  την  κατάΰταβιν  .  .  επιΰτολής  .  . 
ες  αντονς  έπε^ιέναι  το?5    πολεμίοις  .  .  βονλόμενον 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  181 

της  δι  ανϋ'ρι  'τίονξ  ουκ  έμφαι,ν  .  .  ουξ  άγειν '  μη  τίε- 
ραι,τερω  πράττοντεζ  ανϋ'ρωποί  άτίο  .  .  ονκ  ευκαίρου 
Λρο^υμίαζ  την  τίεΐραν  λάβωβί  .  .  Λρος  την  .  .  επικού- 
ρίαν  τΐαραγίγνεα^αι,.     καΐ  6  μεν  .  .  βαϋιλέωξ  ημερο- 

5  δρόμου  φέρων  την  .  . 

Πρίβκω ,  ο^  δη  της  των  . .  ων  .  .  εηί  τε  ειρήνης 
τα  Ίίολλα  εχρημάτιΰε  .  .  τα  τοΰ  ΛοΛεμον  *  το  δε  .  .  ος 
δε  τότε  πόλεμος  .  .  .  εμηνυΰαν.  καΐ  επεί  ηϋ^ροίο&η- 
ύαν  .  .  έδηλου  γαρ  η  γραφή  τάδε, 

10  "  Οτι  πο^Όυμεν  .  .  ώ  άνδρες  .  .  άΰφαλες  όφεί  των 
ορωντων  .  .  μενον.  επεΙ  δε  .  .  μεν  .  .  πορευόμενοο  .  . 
^£  κατά  πολλά  βκεδαΰ^έντες  .  .  άναγκαΐον  διδαχή ' 
άμα  ττ}.  .  .  .  πράττοντες  αν  υμεΐς  .  .  .  εμοί'  εί'  γε  .  . 
διά  τι . .  εί'  τις  υμών  διαμέλλοιτο '  εξαγγέλλεται  γαρ  . . 

ΐδ  νεότητι  ου  κατά  καιρόν  ^αρροϋντας ,  κ«ι  τούτω  εκ- 
πληξιν  ες  τους  εναντίους  εξειν  νομίζοντας^  οία  δη  πο- 
λέμων απειράτους,  εύτολμότερον  αύτοΐς  μάλλον  ή 
προμη^έΰτερον  παρά  την  άπουβίαν  των  προαγωνι- 
βμάτων  ΰυνίεύ^αι.    καΐ  εΰτι  μεν  ου  πάντγι  υπαίτιος 

20  υμών  η  έπιχείρηΰις,  διότι  και  υπέρ  καλΓν  έργων ' 
ΰυνευξαίμην  δ'  αν  καΐ  πείρα  δυναΰ&αι  ύυμφορωτα- 
τους  γενέϋ&αι.  έπέβκεμμαι  δε  ως  εν  τοις  πολέμοις 
το  άνδρεΐον  μετά  μεν  εμπειρίας  ίΰχυρόν  ^  άνευ  δε 
τούτου   άα^ενές'    καΐ   ϋ^ραΰύτης    λογιΰμών   άμοιρος 

25  ηδη  αύν  τω  μη  κατά  καιρόν  ευτόλμω  εβφηλε.  κρατι- 
ύτοι  δε  οί  βυνέβει  το  διάφορον  των  έκβηβομένων 
είδότες  μάλλον  η  ϋ^υμω  ές  τ  ας  μάχας  κα^ιβτάμενοι, 
παραινώ  δη  μη  ές  το  ετοιμον  της  γνώμης  και  τοΰ 
πλήθους  το  άβέβαιον  ίδόντας  τοΰ  κοινού  της  αΰφα- 

30  λείας  υφέβ^αι '  άποκινδυνεΰοεται  γάρ  υμιν  η  οω- 
τηρία  οϋτως  ές  μηδέν  δέον,  καΐ  ^ράττε6%•αι  η  διά- 
νοια υμών  δόξει  μάλλον  η   έπιβοΰλως  περί  ττ^  πάβΎ] 


182  ΒΕΧΙΡΡΙ 

πόλεν  τον  εκβηΰομενου  εχονβα  την  τίεΐραν.  ντΐαίτιος 
δε  ομοίως  ο  τε  ανανδρία  τον  εφεΰτηκότα  αγώνα  ε|ί- 
βτάμενοζ  καΐ  6  ^ραΰντψι  ες  τους  μη  προΰηκον- 
τας  κίνδυνους  ιων,  έξον  ΰυν  αβφαλεία  ΰωξεβ^αί. 
λογιΰμώ  δε  τίίοτεύων  ανηρ  βεβαιότερος  η  αμα^ιας  5 
ληματι  τΐρος  τάς  άδηλους  φοράς  των  τίραγμάτων 
ε^ορμωμενος.  αϊ  τε  εν  τοις  Λολέμοις  ΰυντυχίαι  η 
κατά  το  άναγκαΐον  την  τόλμαν  δίδόαΰιν  ε^ίύονΰαί 
τΐρος  τους  κινδύνους^  ή  άδειας  περιονύία  την  μετά 
τον  άΰφαλονς  ΰννεΰιν  τταρεχονται,  ως  μη  ΰνν  δεει  ίο 
τι  μάλλον  ηΛειγμένως  η  ηρομη^εία  ττράξαί-. 

'  Λογιζόμενοι  δ\  τάδε  μη  ί'τε  ηρος  άνδρας  ες 
αγώνα  κατ  έρημίαν  των  βνλληφομενων  εχνρα  δννά- 
μει  εζιόντας  καΐ  τΐολλγι  μεν  ΐτΐτίω,  πολλοίς  δε  οτίλί- 
ταις  καΐ  -φιλοϊς  ηαρεΰκεναβμένονς ,  ετι  δε  διά  τΐείραν  ΐ5 
πολεμικην  φοβερονς  καΐ  ΰωμάτων  οφει  δεινονς  καΐ 
οτΐλων  άναΰείύει  άτίειλαΐς  τε  καΐ  βοής  μεγέ^ει  ίκα- 
νωτάτους  ττροεκφοβήΰαι  τους  πρώτον  έπ  αντους 
ίόντας.  μη  δη  προς  τονΰδε  άποκινδννενβητε  ^  εξόν 
άπο  των  τειχών  ΰνν  άΰφαλεία  αμννεΰ^αι.  και  γάρ  2ο 
η  ελπίς  τοις  πρώτον  ες  μάχην  ίονΰιν  ίΰχνρόν  τι  εδο- 
ξεν  είναι  καΐ  προΰαγωγότατον  ες  κατορ^ωβιν'  άλλ^ 
εν  τοις  περιφανεβτάτοις  ωφ^η  ^,  όταν  τω  αλη^εΐ 
μάχηται.  ενδηλον  δε  δηπον,  οΐμαι^  ως  κάν  τοις  εξ 
ίΰου  αγώύιν  άνευ  ΰτρατηγον  κατά  μόνας  άποκινδν  25 
νευειν  ΰφαλερώτατον'  το  δε  νπο  ηγεμόνι  τε  τάττε- 
ΰ^αι  και  ες  κοινωνίαν  ηκειν  ετεροις  τον  κινδννον  ^ν 
τε  έν&νμήΰεΰί  κάν  τοις  εργοις  άβφαλεβτατον^  ραδίαν 
έχον  την  παρά  τον  πελας  επανόρϋ'ωβιν.  κρεΐττόν  τε 
ύνν  ετερω  κατορ^ονντας  δόξης  ελαττον  εχειν  η  δίχα  3ο 
τον  προμήκους  κατά  μόνας  έπιχειρηΰαντας  βφαλήναι. 
καΐ  απόντος  μεν  πολν  άπο  βφών  τον  επιβοη^ηΰον- 


ΕβΑΟΜΕΝΤΑ.  183 

τος,  ο^α  δη  μονωϋ'έντα^,  δράΰαί  τι  6νν  ευχέρεια  ύνγ- 
γνωμον'  ανδρών  δε  ουκ  άπω&εν  όντων  αριβτα  λο~ 
λέμφ  ώμιληκότων  καΐ  πείραν  παραΰχομενων  τον 
νικαν ,  καΐ  ταντα  το  αδεες  ες  τους  κίνδυνους  εν  τω 

5  δια  μύθου  εκ  της  των  τειχών  οχυρότητος  έχοντας^ 
πράξαί  τι  παρά  την  του  άρχοντος  καταίνεοιν  ^  καν 
τω  άμεινον  εκβτ}^  ουκ  άνετίίκλητον  εφάνη  διά  τ  ε  το 
δυΰπει^ες  το  περί  τον  προβτά^αντα  καΐ  υτι  ούν  τω 
άμφιβόλω  του  κινδυνεύματος  έπεχειρη%•η. 

10  '  Ει  δε  τις  προαΰτείων  τε  κάί  ενδιαιτημάτων  τερ- 
-φεως  αποΰτερονμενος  αχΰ'εται,  καΐ  οΰα  πλούτου 
εγκαλλωηίΰματα  ^  γνωτω  το  μεν  άλγεινον  ολίγον  τε 
και  εν  ολίγω  την  αΐα^ηβιν  οΐΰον  ^  οία  δη  εν  οι- 
κοδομαΐς    κείμενον,   καΐ  ημών   ου  διά  μακρόν  επι- 

15  ΰτηΰομενων ,  ώς  κωλϋβαί  τε  τον  παντελή  τούτων 
άφανιΰμον  και  άναλαβεΐν  μεν  την  δαφίλειαν  της  ες 
τοντο  χορηγίας  ουκ  αδυνατών^  το  δε  της  ΰφετέρας 
ύωτηρίας  έπικίνδννον  ουκ  ίαύόμενος.  ό^εν  τγι  πα- 
ραντίκα  αχ%•ηδ6νι  το  εις   άπαν   άβφαλες   άντιτιϋ•εΙς 

20  οντω  λογιξεα&ω,  διότι  μηδέ  ες  πάντας^  αλλ  οΰοι  δν- 
νατοί  το  λνπηρον  την  άναφοράν  έχει,  παρ  οίς  πλουτω 
ιΰχύουΰι  και  άνευ  τον  ημέτερου  ταχεία  των  αφαιρε- 
θέντων η  διόρθωβις.  παυΰτεον  δη  ούν  νμΐν  τηοδε 
της  ορμής,  ει  μήτε  εαυτοΐς  επιβούλως  και  ες  τον  άρ- 

25  χοντα  έναντίως  πράττετε ,  και  ^ΰω  τειχών  μενετεον. 
ημάς  δε  ούτε  τη  παραΰκευη  ούτε  ταΐς  γνωμαις  της 
των  κοινών  ϋωτηρίας  άφεΰτηκότας  ολίγων  ημερών 
επιβτηΰομενονς  άμα  τη  δυνάμει  ελπίζετε,  καΐ  εΰω 
τειχών  υμών  μενόντων  τά  ές  την  του  ε^ω&εν  αγώνος 

30  κατόρΰ-ωΰιν  ημΐν  μεληΰει.  προαποδεδεικται  δε  ου 
πόρρω  του  άληϋ-οϋς  είναι  το  επάγγελμα  εκ  τών  προς 
Νικοπόλει  πραχθέντων ,   ει  γε  μη   μεγαληγορειΰθαι 


184  ΡΕΧίρρι 

δεηΰεί.  χρη  δε  εν  τοΐζ  μεγίβτοΐξ  των  αγώνων  τον- 
τοις  βνμβονλοΐζ  τε  αμα  καΐ  βοηϋΌος  χρήΰϋ'αί^  οϊ  αν 
εν  τοίζ  φ%'άνον6ιν  εργοίζ  ΰαφη  τον  ΰνμφεροντος  έτα- 

δείξωνταί  την  δηλωβι,ν^  εμπειρίαν  έργων  καΐ  τίρος 

[Εχο.   (Ιβ  δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  ρ.  108,  91,  92)  ρ.  324— 328  δ 
βοΐ.  Μδΐ.,  22—26  Νίβ1)ΐι1ιι\] 
19         [Έκ  τών^ε^ίπτίον.  Πολιορκία  Φιλίππου  π6λεωζ?[ 

την  Φιλίππου  πόλιν'    εβτι  δε  η  πόλις  αυτή  με- 

%'6ριοξ  μεν  της  Θρακών  καΐ  Μακεδόνων  γης'  κείται 
δε  επΙ  τω  "Εβρω  ποταμω '  οίκιΰτην  δ\  αυττ}  γενεΰϋ'αι  ίο 
λεγουβι  Φίλιππον  τον  '^μύντου  Μακεδόνων  άρχοντα ' 
αφ    ου  δη  και  το  όνομα  ττι  πόλει  έγενετο.    ταύττ]  δη 
οι  Σκυ&αι  ώς  άρχαιοτάττ]  και  μεγίβττ]  προΰεβαλλον 
ες  πολιορκίαν.    επολεμεΐτο  δε  αύτοΐς  ο  πόλεμος  ωδε. 
υπερφεροντες  των  κεφαλών  τάς  άβπίδας ,    ώς    των  ΐδ 
με^ειμενων  εν  ύκέπτ]  είναι ,  κνκλω  της  πόλεως  περι- 
γΐεοαν ,  κατα^εώμενοι  οπτ]  ευαποτείχιΰτον  η  και  επι- 
βατόν  εν  ττ}  προβαγωγγι  των  κλιμάκων  ύπαρχοι  δια 
βτενότητα  η  και  χ^αμαλότητα  των  τειχών,  καΐ  το  μεν 
πρώτον  εποιοϋντο  προββολάς    εν  άκροβολιΰμοΐς  και  2ο 
το^είαις'    οι  δε   άνωθεν  ημυνοντο    καρτερώς^    όπτ} 
πελάζοιεν  06  πολέμιοι,     αύ^ις  δε  αντης  της  πόλεως 
επείραζον^  κλίμακας  πηξάμενοι  και  μηχανάς.    τα  δε 
μηχανήματα    ην    ^νλα    πεπηγότα    τετράγωνα,    έπι- 
τεχνηματα  οίκίΰκοις  εμφερή '  καΐ  αυτών  βύρΰας  νπερ-  25 
τείνοντες,  ως  παντός  του  με%•ιεμένου  άβλαβώς  εχειν, 
προβέπιπτον   ταΐς   πύλαις ,    βφών   τε   τάς    άοπίδας 
προβεβλημένοι  και  μετακινοΰντες  αυτά  τροχοίς  και 
μοχλείαις.    οι  ^ε  τίνες  ξύλα  προμήκη  βιδηρω  κατα- 
πεφραγμύνα,     ώς   μη    άπο^ραύεΰ^αι    εν    τγι    π ρο6- 3ο 
βολή,  μετεωρίξοντες,  επείρων  εναράττειν  τω  τείχει' 
έτεροι  δε  κλίμακας  προβηρειδον ,  τάς  μεν  έπ^  ευϋ'υ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  18δ 

πετίηγνίας  ^  ταξ  δε  ντίοτρόχονζ  ^  κινονμένας  έτά  πά- 
τερα '  ας  δη^  οτε  τίροβάγοιντο ,  κάλοις  α%  άκρων  των 
κλιμάκων  ηρτημενοίξ  ανέτίτνΰΰον  ^  ως  ορ^ονμένας 
έπιβάλλειν  τοις  τείχεΰίν.     ηααν  δε  οι  καΐ  πνργονς 

ό  ξνλινονς  τω  τείχει  ντζοτρόχονς  ετζηγον^  ώς,  οτε  τίε- 
λάΰουεν^  ετίφολτ}  γεφυρών  την  διάβαΰιν  άπο  τούτων 
ί'Ι  ίΰοτίέδου  Λοιηΰονται.  καΐ  ηδε  μεν  αντοΐς  αφθονία 
μηχανημάτων,  άντηρκονν  δε  τίρος  εκαοτα  και  ου 
Θράκες^  τα  μεν  τίνα  των  μηχανών   λί^οις  μεγάλους 

10  άμα^ιαίοις  ύνναράττοντες  αυτοίς  άνδράΰι ,  τα  δε  καΐ 
κατατίΐμπράντες  δαβί  καΐ  ^είω  και  πίττη'  των  δε 
κλιμάκων  κατεκνλίνδονν  δοκούς  εγκαρβίας  καΐ  λί- 
γους, ως  υτίο  τη  βιαίω  φορά  τάς  τε  άβπίδας  των 
επαγόντων  και  τάς  κλίμακας  εν  τη  εμβολή  άηο^'ραν-. 

Ιό  ε(5%^αι '  ώς  δε  ονδεν  επλεονεκτονν  ταΐς  μηχαναΐς  οί 
πολέμιοι^  α^νμία  δη  εί'χοντο,  καΐ  βονλην  τιθέμενους 
ει  δει  πολεμεΐν  έδόκει  χώματα  χουν  μετέωρα  τίρος 
την  πόλιν,  ώς  είναι  βφίβιν  απ  ί'αον  προς  τους  εναν- 
τίους μάχεβϋ'αι.     έχουν  δε  ωδε'  ξύλα  εκ  των  πέριξ 

20  οικοδομημάτων  ΰυνεφόρουν ,  καΐ  προβαλλόμενου  προ 
υφών  τάς  άύπίδας  ένέβαλλον  αυτά  ες  την  τάφρον  και 
εύϋΐ)  και  παρ*  άλληλα^  οπη  αυμβαίνοι.  ποιηΰαντες 
δε  ταΰζα  χουν  καΐ  ϋλην  παντοίαν  επεφόρουν  μεταξύ 
του  χείλους  έκατέρου  της  τάφρου,    και  ούτω  ταχεΐαν 

25  είργάβαντο  του  χώματος  την  αϋξηΰιν.  ορώντες  δε  το 
πραττόμενον  οί  Θράκες  και  οτι  προς  6φάς  το  χώμα 
αντετειχίξετο ,  ξύλα  πηξάμενοι  καΐ  τούτοις  ΰανίδας 
προΰαρτηααντες  πρόβλημα  μετεωρον  επί  τω  τειχί- 
ΰματι  ηγευρον.     καΐ  επί  τώδε   εμηχανώντο  τουόνδε' 

30  καθηκαν   από  του  τείχους  νύκτωρ    από  κάλων  υπ 
αντο  που  το  ηΰυχάζον  άνδρα  εντολμόν  τε  καυ  γεν- 
ναΐον  ^  δόντες  αύτω  φέρευν  επΙ  τό  χώμα  δάδα  ημμέ- 


186  ϋΕΧίΡΡΐ 

νην  καΐ  βκενος,  Ίνα  πίττα  τε  ην  και  ϋ-εΐον  καΐ  τα 
τοιαύτα,    εμβάλλει  δη  ονν  το  ηνρ  τοις  ανεχονβι  το 
χώμα  ^νλοΐξ,  και  α^ροα  γίγνεται  καέντων  τον  χώμα- 
τοζ  η  κατάτΐτωβίξ.     ετΐεΐ  δε  και  εν  τούτοις  μείον  ει- 
χον  οί  Σκν%•αι,    εδόκει   αντοΐς   και  τα  αχρεία  των  ζ 
ντΐοξνγίων  καΐ  των  αιχμαλώτων  οβοι  η  νόοω  η  χρόνω 
δια  γήρας  έκακοπάϋ^ονν  [κτεΐναι]'    κτείναντες  [^'] 
ενε'βαλον  ες  την  τάφρον  καΐ  νλην  παντοίαν  ετΐεφό- 
ρονν.    τα  δε  βώματα  άρτι  τριταία  γενόμενα  νφος  ον 
μέτριον  ηαρειχεν  ε^οιδονντα  τω  χώματι.   οι  δε  Θρα-  ίο 
κες  μέρος  τι  τον  τείχονς  διακό'φαντες  οΰον  ες  μέγεθος 
πνλίδος  ΰτενής^   εΰεφόρονν  κατά  τοντο  τΐαρά  αφάς 
οΰαι  νύκτες  τον  χονν '  ως  δε  πάντχι  άποροι  τγι  γνώμυ 
έγίγνοντο  οι  βάρβαροι^  έδόκει  άναχωρεΐν.    και  τοντο 
ττ]  πολιορκία  τέλος  τοις  Σκνΰ^αις  εγένετο,      [Εχο.  άβ  ΐ5 
δΐΓ3ΐ3§βιη.   ίη   οοάίοβ  ηιοηΐίδ  Αΐΐιο  ίη  λΥβδοΙιβΓί  ΡοΙίοΓ- 
οβίίοίδ  ρ.  299-302.] 
20  .  .  κα\  καρτερία  οΓ  πόλεμοι  μάλλον   η   πλήξει 

κρίνονται,    ημΐν  τ  ε  δνναμις  εΰτιν  ον  φανλη'  διΰχί- 
λιοι  γαρ  οι  ύνμπαντες  ηϋ-ροίΰ&ημεν ,  καΐ  το  χωρίον  20 
έρνμνότατον ,  οΰ'εν  ορμωμένονς  χρη  τονς  πολεμίους 
κακοϋν  ύποράβι  τ  ε  επιτι^εμένονς  και  τας  παρόδονς 
αυτών  ενεδρεύοντας"  ε|  ων  κρατοϋβι  μεν  ημΐν   τω 
τρόπω  τούτω  ρώμη  εΰται,  και  δέος  ου  μέτριον  παρέ- 
ξομεν  τοΓ5  εναντίοις '    αυνιΰταμένων    δε  αντιύτηβό-  2δ 
με^α^  πρόβλημα  ωΰπερ  όπλων  ου  φαϋλον  το  έρυμνόν 
του  χωρίου  και  τηνδε  την  ύλην  έχοντες,    οι  τε  έναν- 
τίοι  εκ  διαφόρων  προσβάλλοντες  οΙα  ου  πάνττ]  κα- 
ταφανέβι  ταράζονται,  ουκ  εν  τω  ί'ΰω  τρόπω  τοις  πρό- 
αΰ•εν  πολεμηύουΟι^  τάξιν  τε  αυτών  λύοντες  και  ονδ   3ο 
οποί  τα  το^εύματα  και  ακόντια  με^ιέναι  χρη  είδοτες, 
καΐ  τών  τε  εφιεμένων  ατυχηΰουβι  και  υφ    υμών  ετι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  187 

μάλλον  κακώΰονται.  ημείς  τε  ττ]  νλτ}  πεφραγμενοί 
ετίίβκοτία  και  ε^  ντΐερδεξίων  με^ηβομεν^  και  αΟφα- 
λεΰτεροι  μεν  ες  το  δράν  εβόμε&α^  ον  ραύτοι  δε  βλά- 
πτεΰ^αι.     ΛερΙ  δε  αν  της  ομό&εν  μάχης,  ει  δη  και 

5  αντης  δεηΰει ,  εκείνο  χρη  λογίξεΰ&αι  ως  οι  μέγιΰτοι 
κίνδυνοι  μεγίύτας  και  ττροϋ'νμίας  παρέχονται^  καΐ 
εν  τω  ατΐόρω  της  ΰωτηρίας  η  αντίταβις  ετοιμότερα, 
καΐ  ΊΤολν  το  ανέλτίΐΰτον  έ^εβη,  βιαξομενων  τε  ντίο 
τον  αμηχάνον  καΐ  αμννομενων  νπερ   των   ΰπονδης 

10  α^ίων  τιμωρίας  ελτιίδι.  ονδε  γαρ  εβτιν  οτφ  αν  Λρο 
ημών  μείζονς  γένοιντο  ντίο^εΰεις  της  άγανακτηβεως, 
οία  δη  γενών  τών  ημέτερων  και  πόλεως  νπο  τών 
εναντίων  κατεβχημενης.  ύννεπί^Όΐντο  δε  άν  αντοΐς 
και  0601  ανάγκη  άκοντες  ονβτρατενονΰιν,  εί  την  ημε- 

15  τεραν  εφοδον  αί'ΰ&οιντο ,  ελεν^ερίας  της  Οφετέρας 
έλπίδι. 

^^ Πννϋ'άνομαι  δε  και  την  βαΰ ίλεως  δνναμιν  την 
ναντικην  ονχ  εκάς  είναι  άρη^ονΰαν  ημΐν,  τ}  ΰννταχ- 
^εντας  ΰννεββαλεΐν  κράτιΰτα.   και  επί  τώδε  ηγούμαι 

20  ως  καΐ  τονς  Έλληνας  ες  ταντο  τούτο  πρό^νμον  επά- 
ξομεν.  αύτος  δε  δη  ων  ονκ  ε^ω  κινδννον  ονδε  εντν- 
χεβτερον  πράττων  επί  ταύτα  ΐεμαι,  αρετής  επιϋ^νμών 
καΐ  διακινδννενων,  τα  τιμιώτατα  έ^ελων  περιποιη- 
ΰαβ&αι  κα\  ες  εμαντον  μη  καταλνΰαι  της  πόλεως  την 

2δ  άζίωΰιν.  και  παραινώ  ώδε  γιγνώύκειν.  επειβι  μεν  γαρ 
η  τελεντη  πάντας  άνϋ'ρώπονς,  καταλύΰαι  τον  βίον  εν 
τοις  περί  της  πατρίδος  άγώΰιν  ά%^λον  καλλιΰτον  καΐ 
δόξαν  άΐδιον  φέρων,  εί  δε  τίνα  και  επΙ  τοΓ^  είρημε- 
νοις  το  της  πόλεως  πταιβμα  εκπλήττει  και  δι    αντο 

30  ά^νμός  έβτιν,  ιύτω  τάς  τε  πλείΰτας  τών  πόλεων  β| 
ει^δρας  νπό  τών  εναντίων  ηρημενας  (οΐβθδΐ  νβΡδϋδ, 
€111118  ρθηυΙϋπιυηΊ  νοοαίίΐιίαιη  ΓυΗ  ελάχιΰτον)  \  και  τών 


188  ΒΕΧΙΡΡΙ 

αντίΰτάντων  αύτονξ  το  άντίτίαλον  ερημω&ενταζ  .  .  \ 
ον  δε  τον  βαρβαρικού  έπιτί^εύ^αυ  μεν  τω  εϊκοντι^ 
υποχωρεΐν  δε  τω  \  άν^ίΰταμένω  6ννοι60μεΰ•α  τη 
τενουαα  μονοζ?   κατά  το  7ίλεΐΰτ\ον  ττ}  τΐαρόδφ  χρψ 

οονται  ά^ρόον  τε  ηροζ  γε αυτών  μεν  \  ίκα-  5 

νοί  είημεν '  αναχωρηαομεν  έξ  το  μετεωρον  ΰνν  αύφα- 
λεία  (Λορενο'ί)μενων  ε7ίΐΰ"η06μεϋ'α ,  καν  τοντω  των 
εναντίων  αί  άπορίαι  τίροξ  ημών  εΰονται. 

Συΰτηαεΰ^αι  δε  ημΐν  και  εκ  της  τύχης  το  είκος 
άγει'  η  τε  γαρ  ύτίόΟ'εαις  δικαιότατη^  κα^'  ην  άμυ- ίο 
νούμερα   τονς   ηροαδικηϋαντας^    και   το    δαιμόνων 
τανττι  ^9  εττΐ  τίολν  βραβεύει  τα  άνϋ^ρωΛεια,  προ^ν- 
μοτατον  ο  ν  ΰνμφοράς  έλαττώβαι   και  ες  τα   άμείνω 
ΰυνάραΰ&αι.     καλόν  δη  γνωρίΰαι  το  πάτριον  ημών 
Οχημα ,  ^ίαι  αυτούς  τοις  "ΕλληΟιν  αρετής  καΐ  ελευϋ'ε-  ΐδ 
ρίας  γενέύ^αι  παράδειγμα^   καΐ  παρά  τε   τοις   ούύι 
καΐ    τοΓ5  επιγιγνομενοις  εύκλείας  άειμνηβτου  μετα- 
Οχεΐν^  έργω  δεικνύντας  ως  και  εν  ταΐς  ύυμφοραΐς  το 
φρόνημα  τών  Αθηναίων  ουχ  ηττηται.    ύύν^ημα  δη 
του  πολέμου  παΐδας  και  τά  φίλτατα  ποιη^άμενοι  και  2ο 
το  ταύτα  διαύώΰαΰϋ-αι,  ες  την  άντίΰταΰιν  ΰυνταττώ- 
μεϋ^α^  ^εούς  εφόρους  αρωγούς  επικαλεαάμενοι.      καΐ 
ο  μεν  τοιαύτα  είπεν '  οΓ  ί^  ^Α&ηναΐοι  τοις  τε  λεχ^εΐΰι 
πολύ  επερρώοΌ'ηΰαν ,  δυνατά  γαρ  ες  την  αντίβταβιν 
τά  είρημενα^  και  επΙ  τούτω  ε^ηγεΐβ^αι  αφών  αυτών  Το 
ηξίουν. 

Οτι  τών   τά    άριβτα   προελομένων  η  προθυμία, 
καν  το  έργον  μη  αυνακολου^ηΰη^  επαινείται. 

Οτι  αλγεινοτέρα  άνδρϊ  άρχην  έ'χοντι  τού  παντός 
η  αποτυχία  μάλλον  η  εκάύτω  η  κ«Ό•'  αυτόν  κάκωΰις'  ^ο 
τω  γαρ  ίδίω  περιγραφή  η  τύχη  τού  ΰυμβάντος  ^   ες 
δε  τον  άρχοντα  προβχωρεΐ  τον  ΰυνενεχ^εντος  η  αΐ- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  189 

ΰΰ^ηβίς.  φοτίη  δε  ουκ  ελαχίύτη  τίετίΒί&ώς  τγι  (δίο)  γνώ- 
μτ}  τΐαραπληΰίωζ  εχειν'  κκΐ  το  είκος  τούτον  ουκ 
άτΐε  .  .  γεΐν  εΛ  έννοια,  καΐ  τίαρίΰταται  δ  εμοί  άπο 
των  αντών  ^αρρεΐν,   άφ'   ων  και  το  δνβχερες  ώρ- 

5  Μ^ν- 

"Οτι  φηαΐν  6  ^ε^νπΛος  Λροξ  τονξ  "Ελληνας  δημψ 

γορών '  ''  καΐ  μη  τω  τίαραβτη  ώς  ες της  Σω- 
τηρίας νμών  με  \  .  .  νιας  οψε  περί  ταντην  την  δίκην. 
εγνων  τε  γαρ  τα  κοινή  λνΰιτελη  ....   δη  τις  άλλος 

10  και  τίρα^αι  τα  κα&ηκοντα  .  .  άρετη  δε  δει  .  .  .  ε\7ίαί- 
τιος  ότον  εατίν  επιΰκέ^α6%'αι  τα  βννοίΰοντα  καΐ  .... 
Ι  νπ  αντω  \  τις  άνήρ  εκ  τον  δίκαιον  την  άρχην 
έχων  και  Λολιτενων  αριοτα  7τεί^\οί^**  [Εχο.  (3β  δβη- 
Ιβηί.  (€θ(1.ρ.47,48)ρ.328-330β£ΐ.Μ3ί.,  26-29  ΝίβΜίΓ.]. 

15         Οιιο  (Οΐβαοΐίο)  μΙ  (1β08  βίςιιβ  3ΐ1  δίίΙβΓίΐ  οΙβίΏΐ^ΓίΐηΙβ  21 
ΟυίηΙίΠιΐδ  ίτΆΐβν  βίιΐδάβΐΏ . . .  δαδοβρίΐ  ίιηρβπαΐΏ...  δυΐ) 
Ιιοο  1)3Λ3Π  (^αί  δυρβΓίυβΓ&ηΙ,   ΑηοΜβΙο  νπδίΗία,  οοιίθίί 
δυηΐ  Νίοοροΐίη   βΐίίΐιη   οΙ^ΙίηβΓβ.     δβ(1  ίΠί  ρΓονίηοΪ3ΐίυηι 
νίΓΐυΙβ   ο1)ΙπΙί  δυηΐ.     ΟυίηΙίΙΙαδ    δυΐβιη    οΙ»    1)Γβνίΐ3ΐβιη 

20  Ιβηιροΐ'ΐδ  ηίΐιίΐ  άί^ηυιη  ίηιρβΓίο  §βΓβΓβ  ροΐαίΐ.  Νθιώ 
δβρίίηι»  άβοΐΐΏ»  οΐίβ,  (|υο(1  δβ  §Γ3νβιη  β1  δβπυηι  οοηΐΐ'ίΐ 
ΐΏΐϋΙβδ  οδΙβηο1βΓ3ΐ  30  νβΓϋΐΏ  ρΓΐηοΐρβίΏ  ροΠίοεΙίΒΐυΓ ,  θο 
§βηβΓβ  (ΐυο  ΟθΙΐ33,  ί^αο  ΡβΓΐίη3χ,  ϊηΙβΓβιηρΙιΐδ  βδΐ.  Εΐ 
Ββχΐρρυδ  (]ΐιί(1βιΐΊ  Ουίηΐίΐΐϋΐη  ηοη  ιΐίοίΐ  οοοίδαΐΏ,  δβά  Ι3η- 

25  Ιιιΐϊΐ  ΐΏΟΓίαυίΏ:  ηβο  ΐ3ΐηβη  3ΐ1(1ίί1ίΙ  ιώογ13ο,  υΐ  (Ιϋΐίίυηι 
δβηΙΐΓβ  νί(]θ3ΐυΓ.     [Τΐ'βΙίβΙΗυδ  ίη  0ΐ3υ(]ίο  ο.  12.] 

[Έκ  των  ^ε^ίππον.  Σίδης  πολιορκία^  Έπολιόρ- 
κονν  οί  Σκν^αι  την  Σίδην'  τίόλις  δε  αντη  των  εν 
^νκία.      ως  τταραβκενη   τε  τίάβα   ην   άφθονος    εοω 

30  τείχονς  καΐ  πλήθος  ανδρών  ον  νωϋ^ρώς  απτομένων 
τον  έργον  ^  μηχανάς  έποιονντο  και  ηροΰηγον  τω  τεί- 
χει.    οι  δε  και  τΐρος  ταντας  άντηρκονν,    κα^ιεντες 


190  ϋΕχίρρι 

οβα  κωλύματα,  τίνργονς  δε  επΙ  τούτω  ^νλον  ίΰομε- 
τρητονς  τω  τείχει  κατεακεναζον  καΐ  εκίνονν  νποτρό- 
χονς,  ώς  έγγνς  ϊβταβ^αι.  προνβεβληντο  δε  των  πύρ- 
γων ο[  μεν  ΰνδηρον  ετΐΐ  λεπτον  έληλαμενον  καΐ  επΙ 
τίολν  των  ζύλων  καταπεπηγότα^  οί  δε  δερριν  καΐ  οβα  5 
πνρΐ  ονχ  αλώβίμα.  άντεμηχανηΰαντο  δε  καΐ  οι  εκ 
τον  άύτεως  τοιόνδε '  βανίδας  μεγάλας  ορϋ^ίας  προ- 
ΰτηΰάμενοι  καϋ"^  ο^τι  εμελλον  οΓ  ενάντιοι  ποίηΰεΰϋ^αι 
την  Λροΰαγωγην  των  μηχανών^  καΐ  αν  εγκάρδια  ζνλα 
καΐ  ίκρία  ταύταΐξ  τΐαραπηζαντες ,  μέβαΐζ  ανταΐς  έτε-  ιο 
κταίνοντο  ^νρνδας  όβον  ες  ντίοδοχην  ανδρός  την 
άχρι  βτερνον,  ώζ  υπερέχοντας  αντών  κατά  ν-φος  εκ 
μετε(6ρον  εχειν  άμννεβϋ^αί.  ποιηβαντες  δε  ταντα  εκ 
μετεώρον  κα^ίεΰαν  άρτώντες  κύκλω  έφεβτρίδας  τ  ε 
κάί  νάκη^  ώς  αν  τα  τοιαύτα  προβλήματα  μήτε  εν-  ΐ5 
φλεκτα  εί'η  καΐ  ττΐ  άπαλότητι  αντών  κατεχοι  τα  προΰ- 
πηγνύμενα^  ονκ  άντικόπτοντα  τγι  βία  πληγής,  γενομέ- 
νης δε  πείρας  επΙ  τούτοις  εκατέρω%'εν  κα\  μάχης  καρτε- 
ράς^ ώς  άπρακτος  ην  τοΙς  Σκν^αις  η  διατριβή  κα\  ονδεν 
προνχώρει  ες  ελπίδας,  άνεχώρονν.  [Εχο.  (1βδΐΓ3ΐ3§.  ίη  20 
οοίΐίϋβ  ιηοηΐΐδ  Αΐΐιο  ίη  λΥβδοΙιβη  ΡοϋοΓΟβΙίοίδ  ρ.  302—303. 
22  Οτι  Ανρηλιανος  κατά  κράτος  νικηΰας  τονς  Ιον- 
ϋΌύγγονς*)  Σκύλας,  καΐ  κατά  την  τον"ΐ6τρον  πε- 
ραίωβιν  ες  την  αποφνγην  πολ,λονς  τούτων  άνελών, 
οί  λειπόμενοι  ες  ΰπονδάς  ήκον  καΐ  πρεαβείαν  εοτεί-  25 
λαντο.  την  δε  αί'τηύιν  της  ειρήνης  εδόκει  μη  ΰνν 
τω  άγαν  περιδεεΐ  καΐ  καταπεπληγότι  εκ  της  ηττης 
ποιεΐύ^αι,  ώς  αν  νπάρχοι  ΰφίβι  καΐ   των  πρόβ^εν 


*)  Ε  Ββχίρρο  1ιαυ86ΐ'ίΙ  δυίάαδ:  'ΐον&ονγγοί ,  ^  όνομα 
έ'ϋ^νονς.  "οΓ  ίε  επεραιοάααντο  τον  "ΐατρον,  δ  όντων  ε-αόντων 
είναι  την  δίοδον  'ΐον^ουγγων  εχΟ'ει  τω  προς  "Ρωμαίους." 
Μϋ£ΐ.ΕΒυ8. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  191 

φοίτωντων  χρημάτων  πάρα  Ρωμαίων  η  αποδοχή,  μη 
ες  το  άδεες  τίάντί]  των  εναντίων  κα^ίΟταμένων.  ο 
δε  ^Ρωμαίων  βαΰιλενς  Ανρηλιανοξ  ως  επνϋ-ετο  άφυγ- 
μενην  την  1ου%ονγγων  τίρεββείαν,  ες  την  νατεραίαν 
δ  φηΰας  χρηματιεϊν  περί  ών  ηκονΰι,  διέταττε  τους  ύτρα- 
τίώτας  ως  ες  μάχην,  εκπλήξεως  ένεκα  των  εναντίων, 
έπεί  δε  καλώς  είχεν  αυτω  η  διακόύμηΟις,  επΙ  υψη- 
λον  βήματος  μετέωρος  βεβηκε,  καΐ  άλουργίδα  άμπέ- 
χων  την  πάβαν  ταξίν  εποίεί  άμφ'   αυτόν  μονοειδη. 

10  παρεΰτηΰαν  δε  καΐ  των  εν  τελεί  οΟοι  αρχάς  τινας 
επιτετραμμένου  ^  ΰνμπαντες  αφ'  ίππων,  κατόπιν  δε 
βαΰιλέως  τα  (ίι^ματα  ην  της  επίλεκτου  βτρατιας'  τα 
δε  είβιν  αετοί  χρυΰοΐ  καΐ  εικόνες  βαΰίλειοι  καΐ  βτρα- 
τοπέδων  κατάλογοι    γράμμαύι  χρυΰοΐς    δηλούμενοι ' 

Ιό  α  δη  ϋύμπαντα  άνατεταμενα  προυφαίνετο  έπΙ  ξυΰτών 
ηργυρωμένων.  επι  δε  τούτοις  ωδε  διακοΰμηϋ^ειαιν 
'ΐουϋ^ούγγους  ηξίου  [παρελϋ-εΐν^.  τους  δε  ΰυνε'βη 
%αμβη6α6^αι  ίδόντας  καΐ  επϊ  πολύ  βιγχι  εχειν.  έπεΙ 
δε  αφιϋιν  εκ  του  βαβιλέως  άπεδό%η  λέγειν,  διά  τίνος 

20  έρμηνέως  ελεξαν  τοιαδε'  Ούτε  ττ}  έπΙ  καιρού  αυμ- 
βάΰγι  κακοπραγία  ημών  παρά  τό  είκός  καταπεπληγό- 
τες  ούτε  δυνάμεως  ένδεώς  έχοντες  η  και  πολέμων 
άπειροι  κα&εβτηκότες  αΰ^ενείας  ευπρέπεια  κατά  το 
ημΐν  αύτοΐς  μόνοις  ΰυμφέρον  ες  την  είρηνην  ύπεύ- 

2δ  δομεν'  αλλά  περίεβτι  μεν  ημΐν  τοΰούτον  της  εν  τοΐς 
πολέμοις  περιουΰίας  πλήθους  ένεκα  καΐ  ίύχύος  ωβτε 
μέρει  έλαχίύτω  τάς  προς  "ΐύτρω  πόλεις  επελϋ'όντες 
Ιταλίαν  μικρού  πάΰαν  κατειληφαμεν ,  ιππικω  μεν 
ΰτρατεύΰαντες  ες  μυριάδας  τέτταρας,  και  τούτων  ου 

30  μιγάδων  ούδε  άΰ^ενών,  αλλά  'ΐου^ούγγων  καθαρώς, 
ών  πολύς  έφ'  ίππομαχία  λόγος,  άβπίδα  δε  άγομεν  δι- 
πλαβίαν  δυνάμεως  της  ιππικής,  ούδ^  εν  τούτοις  ταΐς 


192  ΌΕΧΙΡΡΙ 

έτερων  έταμί^ίαις  έτίίύταάζοντες  τον  αφετέρου  ΰτρα- 
τοΰ  το  άνανταγωνιϋτον.  έχοντες  δε  καΐ  ούτω  πάρα- 
οκενής  διακρίνεύ^αι  ου  δι,αγιγνώϋκομεν  ες  αντιλο- 
γίαν  ηκεον  της  ΰυμφοράς  περί.  ου  δια  το  μη  κατά 
κράτος  νενικηΰ&αι ,  κατά  δε  το  άδηλον  του  εκβηΰο-  ^ 
μένον  είρηνην  πολέμου  προτιμώμεν ,  είκάζοντες  κα\ 
υμΐν  ώς  γένοιτ  αν  διά  γνώμης  προς  ΙουϋΌυγγους 
ευ  παραβχον  της  πρόΰ^εν  διαφοράς  ΰνμβήναί^  οία 
δη  υπουΰης  και  παλαιάς  άμφοίν  τοΐν  γενοϊν  προς 
άλληλα  πίύτεως  ες  το  ηΰυχάξειν ,  δι^  ην  χρη  την  επί  ίο 
καιρού  διαφοράν  άπερίΰκεπτον  εν  τω  παρόντι  κατα- 
λυΰαντας  προς  το  παλαίτερον  και  λνΰιτελονν  μετατί- 
^εΰ^αι  εκατέροις.  εν  τε  τω  πολεμώ  ουκ  επι  πλεΐΰτον 
ταις  καταδρομαΐς  ληιζόμενοι,  αλλ'  οΰον  ες  άφορμην 
των  επιτηδείων  άγαπώντες  την  ά^ροιϋιν ,  μέχρι  της  ΐ5 
γενομένης  μάχης  ηΟυχία  τον  καιρόν  διετρίβομεν,  ώς 
τοις  έπιοϋαιν  υμΐν  βνν  ττ}  υμετέρα  δυνάμει  το  κα^' 
αυτούς  αντιτάζαντες.  6  δη  καΐ  νυν  ποιεΐν  παρε- 
ΰκευάΰμε^α'  και  τό  τε  υμέτερον  προς  πάντα  κίνδυ- 
νον  εκ  τούτου  άδεέΰτερον  εξει  και  των  μεγίύτων  2ο 
Στρατοπέδων  βυνελχ^όντων  ούδ^  ητιΰοϋν  ετέρα  χεΙρ 
αξιόμαχος  ημιν  νομιΰ&ηΰεται.  εί  δέ  τις  τγι  ευτυχία 
του  πολέμου  επαιρόμενος  ολίγωρός  έβτι  προς  την 
ΰυμβαΰιν^  γνωτω  ου  βεβαιώ  πράγματι  ^ραΰυνόμενος^ 
καΐ  οτι  επΙ  παντϊ  φέρον  ( ύφαλερον  Νίβΐ). )  της  δο~  52 
κούΰης  εύπραγίας  ηττη%'έντας  κα\  προς  την  παρονύαν 
της  τύχης  άκμην  άποκλίναντας  των  άμεινόνων  έξηρ- 
τηΰ^αι  μόνον  ελ.πίδων,  καΐ  ύπο  τοιαύταις  άνοίαις 
της  τε  πρίς  ^άτερον  μεταβολής  ύπεριδεΐν  καΐ  ΰυμ- 
μαχίαν  εύκαιρον  διδομένην  παραιτηϋαΰ&αι.  πεφύ-  30 
καβί  τε  αί  μείξους  ατρατιαί,  παρά  μεν  την  πρωτην 
βαράει  οικείας  δυνάμεως  έπαιρόμεναι  και  έλαχίΰττ] 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  193 

Λρομη^εία  χρωμεναί,  ΰνν  καΐαφρονηΰει  των  αντιπο- 
λεμονντων  έπίτάς  μάχας  τΐορενεαϋ^αι,καΐ  κατά  το  αφυ- 
λάκτου ως  επΙ  πολύ  το  ήττον  εχειν^  αί  δε  τω  αίφνιδίω  καΐ 
Λαρ'  ελπίδα  χωρηΰαντι  *  λογιΰμω  τ  ε  άβφαλεΐ  και  πε- 

5  ριονβία  δυνάμεως  βεβαίως  χρηβάμεναί  δυβμαχώταται 
τοις  άντιπάλοις  γίγνεβ%•αι.  αύν  δη  τοιαύττι  έλπίδι  καΐ 
ημείς,  διχη  την  δύναμιν  διελόντες  το  πρώτον,  καΐ  εν  τω 
ποταμω  τα  πολλά  τύχη  μάλλον  η  αρετή  υμετέρα  βφα- 
λέντες ,    ουκ  άπροβδόκητοί  έΰμεν  άλλα  νυν  άμα  τω 

10  του  μέλλοντος  προμη%'εΙ   ούχ  υπόβτατοι  υμιν  γενέ- 
6&αι.  κράτιύτον  δη  τούτων  ένεκα  δυ^  ειρήνης  αίρει- 
ΰΟ-αι,  υμάς  τάς  εκ  της  ομονοίας  ωφελείας,  καΐ  τά  του 
πολέμου  πράγματα  ϋύν  ημΐν  τί^εβϋ^αι,   τη  τε  παρ 
ημών  ΰυμμαχία   ρωβ^έντας  πλέον    έχειν  προς   τους 

15  έπιόντας.  εί  δε  ταύτα  ποιεΐν  ώδε  κρίνοιτε,  υπάρχειν 
ημΐν  δίκαιον  καΐ  ούα  εν  χρυβοϋ  άβήμου  τε  καΐ  έπιβψ 
μου  δόβεΰι  καΐ  αργύρου  παρ*  υμών  έφοίτα  έπΙ  φι- 
λίας βεβαιότητι.  άπειπαμένων  γάρ ,  οβα  εχθρούς 
αμυνόμενοι ,  κα%'    ο,τι  δυνατόν  πολεμη(3ομεν\ 

20  Προς  ταύτα  ο^ Ρωμαίων  βαβιλεύς  έ'λε^εν  ωδε'  ^^ Εί 

μεν  ες  άφανες  καΟ-έντες  την  γνώμην  υμών,  περί  ών 
πρεϋβεύεαϋ'ε,  έδιδάβκετε,  ούδ  ημίντοΐς  έκδεξαμένοις 
τον  λόγον  χαλεπην  παρείχετ'  αν  την  απόκριοιν.  έπεί 
δε  τά  είρημένα  ες  μεν  εύπρέπειαν  αύγκειται,  έργω  δ\ 
έναντίως  έχει ,  πη  μεν  ειρήνης  μνημονευόντων  ,  οτε 
δ  αύ%•ις  πόλεμου  έπανατεινομένων  υμών,  ων  αυγ~ 
χειν  έοίκατε  έκάτερον  εκ  Πάτερου,  άμφίβολον  καΐ 
ημΐν  κα^ίύταται  προς  ό,τι  χρη  πρώτον  άποκριναμέ- 
νους  μη  αμαρτάνειν.    λέλειπται  δέ  τι  και  έκ  τών  πα- 

30  ρόντων  βουλεύύαβϋ'αι '  χρη  γάρ  τώ  διττω  τούτω  λόγω 
διελόντας  άπαντάν  προς  άμφω'  εί  μεν  γάρ  καϋ^αρώς 
ειρηνην  έπαγγέλλεβ^ε ,  τί  δει  μεμνηο&αι  χρημάτων 

ΗΙ8Τ.   ΟΒ.  ΜΙΝ.  Ι.  13 


194  ϋΕΧίΡΡΐ 

αίτηβεως;  καίτοι  καν  τοντω  ον  βνν  τω  τίροχείρω  η 
βονλη  τοίζ  νενίκηκόβί  ττρος  την  άρνηβιν  η  την  κα- 
ταίνεβιν.  ει  δε  έτι,  ύκοπεΐν  νμΐν  προς  το  ύυμφερον 
καΐ  τάς  εκ  τον  πολέμου  πλεονεξίας  ηγεΐϋ^ε  την  6νμ- 
βαύιν ,  και  ηττη&έντες  ωύπερ  δαβμονς  παρ  ημών  5 
άπαιτηβοντες  ηκετε  ,  της  ραΰτωνης  το  τερπνόν^  ο(?οϊ/ 
ειρήνη  δίδωβιν  ,  εκ  παντός  μεταδιωκειν  ημάς  νομί- 
ξοντες ,  έχεβ&ε  της  ομοίας  τγι  πρόβϋ-εν  έπιχειρηβεως^ 
μηδ'  ες  ευεργεϋίας  λόγον  προΐΰχόμενοι  τον  ττολε^λοι; 
την  κατάλνϋιν  αιτείτε  μιΰϋ^ον  της  βνγχωρηΰεως^  ίο 
ώνητην  και  ονκ  έϋ'ελονΰιον  ποιούμενοι  την  παρονΰαν 
ες  την  φιλίαν  πρόκληβιν.  ον  γαρ  δη  πολέμων  άπεί- 
ρονς  οι/τα^  ημάς  τω  πληϋ'ει  της  πολλά  δη  κομπαΰϋ'εί- 
0ης  νφ'  υμών  δυνάμεως  εκπλήξετε,  ουδέ  πλοντφ 
λαφνρων  Ιταλικών  επικομπαξομενοι  άδεώς  επ  οίκον  ΐδ 
πορεναεύϋ^ε  ,  αλλά  δηλαι  μεν  υμών  αί  πεζοί  πάρα- 
ύκεναί^  ουκ  άδηλοι  δε  αί  των  ιππέων^  προς  ας  ες 
τρόπον  τον  δυνατόν  αντιύτηύόμε^α.  τολμώμεν  τε 
γάρ  μετ  άβφαλείας  και  άναχωρούμεν  ούν  προμη- 
^εία ,  οία  δη  λογιόμώ  ηγεμόνι  ες  πάντα  χρώμενοι,  20 
οίς  η  ίβχυς  βεβαιότατη,  καΐ  έμπειρίαν  πολεμικών  έρ- 
γων διαφερόντως  έχοντες,  υμεΐς  δε  μετά  τε  του  προ- 
χείρου έπιτε  και  διαμαρτάνοντες  τών  έργων  διά  το 
μη  προβκέφαβ&αι  εφ"  α  δει  έλ^εΐν  πείρα  την  βλά- 
βην  του  προπετοΰς  φερόμενοι  μεταγιγνώακετε.  τοις  25 
γάρ  ζέΰει  ες  τάς  πράξεις,  μη  βυνέαει  φερομενοις 
ανάγκη  του  βελτίϋτον  άμαρτάνειν.  και  ταχεΐαι  μεν 
υμών  αί  επιχειρηθείς,  δι  ολ^^Όΐ;  άέ  αί  μεταμέλειαι. 
και  το  ΰνμπαν  κατά  το  είκος  %^ανματος  άπηλλακται 
αντιπάλονς  ημιν  τνχόντας  και  η&ών  άνομοίων  και  3ο 
ες  τάς  γνώμας  πραττομένων  διεΰτάναι  ουκ  απεικο- 
τως,  καί  υμάς  μεν  άμαϋ'ία,  ημάς  δε  λόγω  ΰυνεΐναι, 


ΡΕΑΟΜΕΝΤΑ.  195 

ύνν  ω  μάλιϋτκ  καΐ  το  κρατεΐν  τους  ηττονξ  των  τζλείό- 
νων  περιγίγνεται,  ύννέβει  τΐρο  δυνάμεως  πιστεύοντας, 
τους  τε  πλείονας  βύν  τω  αλογίοτω  δια  μάχης  ίόντας 
κάκιον  απαλλάττεβ^αι ,  έργου  πείρα  μάλλον  η  λόγου 
δ  κομπωδεΰτερα  προύποιηΰει  διδάσκεΰ^ε,  βλεφαντες  ες 
τα  Σκυ^ών  πά&η'  μετά  βαφεύτάτων  γαρ  τεκμηρίων 
καΐ  ουκ  αμάρτυρα  λεξομεν.  ούτοι  δη  τριάκοντα  μυ- 
ριάύι  βτρατοϋ  εφ  εκατερας  τας  ηπείρους  ύκεδα- 
β^έντες  παβη  τη  δυνάμει  ηττηϋ-ηβαν  προς  ημών,  καΐ 

10  λαμπρά  τοΓ^  νενικηκόΰιν  ύπελίποντο  της  οικείας 
αρετής  υπομνήματα,  ών  την  ευκλειαν  ες  το  παντελές 
εξομεν  νυν  τε  καΐ  έπειτα,  τω  χρόνω  ΰυμπαρα%^εου6αν . 
τάς  τε  Αλαμανών  ΰυμφοράς  άγειν  *  ΰφάς  του  προ- 
χείρου τω  άναρριφϋ'εντι  της  επιχειρήσεως  ταχυτέραν 

15  καΐ  δι  ολίγου  εΰ^εντο  την  μετάγνωΰιν.  ημείς  τε  επΙ 
ταΐς  πλημμελείαις  υμών,  αίς  ες  ημάς  επλημμελή- 
βατε,  ουκ  άποχρην  ηγούμεθα  ην  επάγετε  τιμωρίαν, 
ει  μη  καΐ  τον  "ΐοτρον  ύπερβάντες  εν  οροις  τοις  ύμε- 
τέροις  την  οργην  ως  ες  προαδικηβαντας  υμάς  άπο- 

20  πληβαιμεν.  πόλεμον  γάρ  επί  ΰπονδαΐς  άκηρυκτον  εφ' 
ημάς  ηγείρατε,  εγκλήματα  μεν  ως  ες  προαδικηΰαν- 
τας  ειπείν  ουκ  έχοντες,  έπι^υμίαις  δε  τι6ι  καΐ  ίλπίΰι 
κουφιΰ^έντες ,  ΰύν  αίς  όμιλος  αλόγιστος  επαίρεται, 
στρατείας  και  ^τολεαοι;  αντιλαμβάνεσθε,  όθεν  ουκ  εξ,ω 

25  προσδοκίας  άγομεν  καΐ  τά  παρά  του  θείου  εσεσθαι 
ημΐν  αρωγά,  οία  δη  ημών  μεν  θεσμόν  τον  επί  σπονδαΐς 
ουκ  άτιμασάντων ,  Ίουθούγγων  δε  άδικον  οδόν  τε 
6φ'  ημάς  ελθόντων  καΐ  όρκους  και  πάσαν  πίστεως 
βεβαιότητα    παρά  φαύλον    τιθέμενων,      τοις  τε    αύ 

3υ  φθάνουσι  κατορθώμασι  το  μέλλον  λαμβάνοντες  ,  και 
περί  τών  έσομένων  ουκ  απεικότως  προς  τοΓς  είρη- 
μένοις  χρηστά  δο^άζομεν.    η  μεν  γάρ  επ     ευπραγία 

13* 


196  ϋΕΧίρρι 

ελπίς  ^άρΰοζ  φέρει  ^  φο|3ον  άθ  η  έτΐΐ  τω  εναντίω. 
λόγιο μώ  τε  ηγεμόνι  προς  τάς  πρά^Βΐς  χρωμενοι  τάς 
τε  δό^,αζ  των  Ονμβηΰομένων  ουκ  άβαοανίβτως  προβ- 
ιέμε&α ,  καν  τοις  παρονβιν ,  οια  άνδρες  αϋ-ληταΐ  κίν- 
δυνων των  άρίύτων^  ουκ  εκπληττόμεΟ^α  ταΐς  τον  πο-  5 
λέμον  χαλεπότηΰιν^  εξ  ων  το  ελπιξόμενον  κέρδος  ονκ 
άΰ^ενες  καΐ  περιττοτερον  της  αχ^ηδόνος.  το  γαρ 
τΐληΰ^ος  υμών  ύωμαΰί  τε  ηκιΰτα  ίύχνει  κα\  φρονη- 
μαΰιν.  άπείληπται  γαρ  'Ροδανον  (Ηριδανού  Υβίβδ.)  μίν 
έύω  και  των  ημετέρων  ορίων ,  οπανίω  δ\  αγορά  ονν-  ίο 
εχόμενον  καΐ  τη  άλλη  ταλαιπωρήσει  τοΓ^  αλγεινοΐς 
τοις  μεν  ηδη  ϋννεβτι,  τοΓ^  0£  μέλλει,  καΐ  προκαμον 
εν  τω  αει  μοχϋ-εΐν  άτολμότερον  έβται  και  χρηβϋ-αι 
αντω  παρέκει  άμαχί  ο,τί.  αν  βουλωμένα  ^  ως  αν  προς 
την  χρόνων  διατριβην  απειρηκότι.  ο^εν  νμΐν  τε  ΐ5 
το  πάν  περιφανώς  κινδννενεται  καΐ  η  της  ειρήνης 
νμών  αΐ'τηβις  έπ^  ευπρέπεια  τον  φόβου  ΰύγκειται, 
όπως  αν  το  ΰφέτερον  δέος  έπηλυγάξηα&ε.  ην  τί  δει 
προβίεΰΟ'αι,  καλώς  υπάρχον  πανταχόϋ'εν  άποκλειβϋ-εΐ- 
6ιν  υμΐν  της  οί'καδε  πορείας  καΐ  οίον  εΰω  πυλών  2ο 
άπειλημμένοις  χρηβΰ-αι  ευ  τε  και  μη,  όπως  αν  εχω- 
μεν  προς  υμάς  διανοίας;  έπΙ  τούτοις  λεχ^εΐβιν  εκ 
του  βαβιλέως  κατεπλάγηοάν  τε  ^ Ιου^ονγγοι  και  ως 
ονδεν  αυτοΐς  κατά  τάς  ελπίδας  έπράττετο,  παντελώς 
τών  ΰπονδών  άπογνώοει  έχόμενοι  παρά  τους  βφετέ-  25 
ρους  απεχώρησαν. 

"Οτι  έπι  Ανρηλιανον  οι  Βανδηλοι  κατά  κράτος 
ηττη^έντες  παρά  'Ρωμαίων  πρεββείαν  έποιηβαντο 
προς  ^Ρωμαίους  περί  διαλυΰεως  πολέμου  καΐ  6υμβά• 
ΰεως.  και  πολλά  αναμεταξύ  είπόντων  αλλήλων,  τον\ 
τε  βασιλέως  και  τών  βαρβάρων ,  διελν^η  μεν  6  6νλΑ 
λόγος,  τΐι  δε  ύΰτεραία  τό  τε  πληΰ^ος  τών  'Ρωμαίων\ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  197 

ύτρατιωτών  αν^ι^ς  η&ροίβϋ'η ,  καΐ  ερομενον  βαβιλεως 
ο,τ^  ΰψίΰί  περί  των  παρόντων  λωον  είναι  δοκεο, 
κρίνοντες  την  εντυχίαν  την  νπάρχονβαν  προμη'&εία 
της  νπερ  των  όντων  αύφαλείας  διαβώβαΰ&αί,    καΐ 

5  βοΐ]  το  βονλομενον  ΰημαίνοντες ,  ανμτζαντες  ες  την 
κατάλνοιν  τον  πολέμου  έχωρηααν.  καΐ  οϊδε  μεν  ωδε 
βννηνεχϋ^ηΰαν  γνώμγ^ '  οι  δε  των  βαρβάρων  βαβιλείς 
καΐ  άρχοντες^  ηκοντες  κα^'  ο^τι  (5φίβι  προειρημένον^ 
εδοβαν  ομήρους  βφών  αυτών  ^  ου  τα  δεύτερα  άξίώ- 

10  ϋεως  καΐ  τύχης,  οί-'  τε  γαρ  βαβιλείς  τους  παΐδας  εκά- 
τεροί  διδόαύιν  ες  την  ομηρείαν,  ένδοιάΰαντες  ουδέν^ 
καΐ  έτεροι  αμα  αύτοΐς  ον  μάλ'α  πόρρω  α^ιώβεως.  κα\ 
επΙ  τούτοις  έχωρηβάν  τε  προς  βύμβαύυν  καΐ  αί  ΰπον- 
δαί   εγένοντο.     ϋυνεμάχουν   δε  απο  τηαδε  ^Ρωμαίοις 

1^  Βαν  δ  ήλων  ιππείς  ες  δίύχίλίους^)^  οί  μεν  τίνες  αι- 
ρετοί εκ  τον  πληϋ^ους  ες  την  βυμμαχίαν  καταλεχΟ'εν- 
τες,  οί  δε  καΐ  εθελοντές  εκούοιον  Οτρατείαν  υπο- 
δυόμενοι, ο  δε  λοιπός  Βανδηλων  όμιλος  επ'  οίκου 
έκομίζετο,  παρέχοντος  του  ^Ρωμαίων   άρχοντος  άγο- 

20  ράν  έβτε  επΙ  τόν  'ΐβτρον.  καϊ  το  μεν  πλείύτον  αυτόν 
άπατες  διεβώΟ^η '  ο(?θί-  (5£  παραβάαει  των  βπονδών 
επΙ  λείας  βνλλογην  αφ^όνως  απεΰκεδάβ^ηβαν  ^  αντ}- 
ρέ^ηβαν  αύμπαντες  υπό  του  ηγεμόνος  των  ξενικών 
Στρατοπέδων,  ου  μείους  γενόμενοι  πεντακοοίων.   οία 

25  γαρ  δη  δια  φιλίας  της  χώρας  πορευόμενοι  καϊ  Παρ- 
θεί της  γενομένης  προς  'Ρωμαίους  είρηνης  έπαρ^έν- 
τίί,    της    πάβης   τάξεως    προεξαίροντες  κατά    τινας 


*)  Ηίηο  οηΙτίΓ  ιηίΐιί  δϋδρίοίο  Όβχίρρί  β88θ  ίΓίΐ^ιηβηίπηι, 
ςηοά  αηοη^τηιιηι  ν.  διοσημία  ί•α•Λί  8αί(1ίΐ8:  ^^ Παρήοαν  δε  οί 
διβχίΐίοι  {χίλί'ΐΐ  οοάά.  ΑΫΟ.)  Σ-ανϋ-αι  πάοης  οξ,ντΒοοι  διοΰη- 
ι^^'ας  ^{ητοι  αατρκπής  η  πρηατήρος  η  τίεραννον  η  οτιηπτοϋ 
τ}  διάττοντος  αστέρος.)     ΜΑΐυβ. 


198  ϋΕΧίΡΡΐ 

οίίφνιδίονξ  επιδρομάς  τίροΰεβαλλον  γνωμί}  τον  οίρ- 
χοντοξ^  καΙ  ουκ  ολίγα  τηζ  χωράς  εκακονργονν.  καΐ 
το  έργον  τοντο  τον  εργαβάμενον  %αρά  τω  βαΰίλεί 
κατατο^εν&ηναί^.  ον  δε  λοίτΐοΐ  Βανδηλων  διεύκε- 
δάβ&ηΰαν  καΐ  άτίενόΰτηοαν  επ  οί'κον.  βαβιλενς  δε  5 
^Ρωμαίων  την  πλείΰτην  δυνάμεως  της  τΐεξης  καΧ  ίττ- 
τακης  εκπεμτΰει  ετι  Ιταλίας,  καΐ  δυαλιτίών  ου  μάλα 
ανχνών  ημερών,  την  τε  αμφ'  αυτόν  τά^ιν  εταιρικην 
και  ο6η  δορυφορία  τον  άρχοντος,  των  τε  ΰυμμάχων 
οΰοί  7]6αν  Βανδηλων,  καΐ  τονς  ομηρευειν  αυτω  δο- ιο 
τέντας  τΐανδας  επαγόμενος,  καΐ  αυτός  επΙ  Ιταλίας 
έ^ήλαυνε  ΰπουδη  δια  την  των  ^Ιου^ούγγων  αυΰ^ις 
παρουΰίαν.  [Εχο.  οΐβ  1θ§3ΐ.  ρ.  7 — 12  β(1.  Ρβπδ.,  11 — 21 
]Νΐβΐ3υ1)Γ.] 

23  Οθ1)βπο1ιυδ  ρπιηίΐίδδ  Γβ^ηί  δυί  ιηοχ  ίη\ν3η(]3ΐίθ3  ^^ηίο,  ΐ5 
βχΐθΐκΐβιβ  οιιρίβπδ  οοηΐΓ3  νΐδυη(ΐ3Γ  βοΓυπι  Γο^βηι,   Αδ(3ίη- 
§0ΓϋΐΉ  β  δϋΓρβ,  (}υ3β  ίηΙβΓ  βοδ  βηιΐηβΐ,  ^βηυδςιιβ  ίη(]ίθ3ΐ 
1)β1ΗοοδίδδίιιιαΓη ,  ϋβχίρρο  ΙπδΙοποο  ΓβΓβΓβηΙβ,  (]ϋί  βοδ  3ΐ) 
Οοββηο  3(3  ηοδίΓϋπι  ΗπιίΙβπι  νίχ  ίη  3ηηι  δρβϋο  ρβΓνβηΐδδβ 

Ιβδΐ3ΐυΓ     ρΓ3β     ηΐΐΉί3     ΙβΓΓ3ΓυΐΉ     ίΐϊ1ΙΤΪβηδίΐ3ΐβ     βΙΟ.       [ΙΟΓ-  20 

€ΐ3η6δ  ϋβ  Γβ1)υδ  ΟεΙ.  ο.  22.] 

ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ  8ΕΌΙ8  ΙΝΟΕΚΤΑΕ. 

24  ο  δ%  ΐπτΐος  αυτω   ηβκητο  άρα  καΐ  άνευ  ηνίας 
ελαυνόμενός  τε  ώκντατα  φερεΰ&αι  και  βάδην  προ- 
ϊόντος πραότατα  ΐβταο^αι ,    και  εκκλίνοντος ,    όπως  2» 
περιοίΰεται  καΐ  κνκλώΰεται,  ενκαμπέύτατα  επιΰτρε- 
φειν.    [διπ(ΐ3δ  ν.  ϊππος,  ΓοιΊθδδβ  βχ  Ρ3ΓΐΙιιοίδ.  ] 

25  Παρά  πολν  άπελείποντο  τον  πείϋ-εβ^αι  τοις  εβη- 
γονμένοις  ηϋνχίαν  αιρεΐ6&αι.    [8υί(ΐ3δ  ν.  παρά  πολν.] 

26  Ήν  δε  τον  κα^'ηγονμενον  προς  πάν  το  απαγγελ-  3ο 
λθ|ΐΐθνοϊ/   εκπλη^ις'    νπό   γάρ    έμφντον    δειλίας    καΐ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  199 

απειρίας  των  τίολεμικών  ^αναπεηταμένοις  μεν  τοις 
ώοί^  τεϋΌρνβημενοίς  δε  τοις  οφ^αλμοΐς,  τιαταββονβΎΐ 
δε  τγι  καρδία ,  αεί  τι  άκονβεύ^'αι  ελπίζων ,  τοις  άρ- 
χομενοις  κατάδηλος  ην  ώς  φνγη  χρηϋεται.  [δϋίϋβδ  ν. 
5  7Ζατα66ον6η.] 

'Ατίο  δη  τοντων  πάντων  αναπει^όμενος  των  πλεο-  21 
νεκτημάτων^  πάντα  τον  άνϋ-ιΰτάμενον  τί&είς  εν  δεν- 
τέρω  εκ  της  πεύρας^  εν^αρβώς  επ^ει,'  βννηνεχ^ητον 
δη  άμφω  άλληλοιν.    [8ϋΐ(ΐ9δ  νν.  άπο  δη  εΐ  εν^'αρΰώς^ 

10  ΚαΙ  ώς  εν  τω  παραχρήμα  ωρμηντό  τε  έξυέναο  καΐ  28 

'φηφίΰματί  την  ΰτρατείαν  εκνρωβαν^  ώρμητό  τε  (τε 
(ΙβΙβΙ  ΒβΓπΙΐθΓίΙγ)  πάς  ες  την  έπιχείρηΟίν.  [δαίοΐδδ  ν. 
παραχρήμα.] 

Αντη  της  ^Αΰβνρίων  καΐ  Περβών  καΐ   Μακεδ6-29 

15  νων  των  πρΙν  μακρω  νπερήρεν ,  οριβαμένη  πέρατα 
εαυτής  προς  μεν  εω  'ΐνδονς  καΐ  ^Ερν^ράν  %'άλατταν 
καΐ  ΝεΙλον  και  Καταρράκτας  καΐ  λίμνην  Μαιώτιν' 
ούα  δε  προς  δνβμάς  ^ίΐκεανόν  τε  αυτόν  ^  6ν  δη  μυ~ 
%Όν  είναι  τοΙς  εργοις  εδηλώϋ'η,  μηδέ  άλλως  η  προς 

20  φυχαγωγίαν  τοϋνομα  αύτοΰ  παρά  τοΙς  ποιηταις  αδε- 
6^αι^  ει  γε  καΐ  ή  Βρεττανών  χωρα^  ην  περιρρέων 
νήΰον  εργάζεται,  νυν  εύρεϋ'ειβα  εν  περαΰι  της  Ρω- 
μαίων αρχής  αριθμείται,  λεγετω  μεν  ούν ,  οτω  δο- 
κεΐ^  ώς  άναμφίλογοι  τώνδε  προς  τα  παλαιά  αί  υπερ- 

2δ  βολαί,  πλή%'ει  τε  χειρός  των  απελθόντων  είκαζοντι 
καΐ  τολμαις  εκατερων  και  ΰτρατηγήβεΰι  και  μηχα- 
νών έπινοίαις  καΐ  των  άντιπολεμηΰάντων  ,  αρετή. 
[8υίά98  ν.  "Ρωμαίων  αρχή.] 

Οτι  του  την  'Ρωμαίων  αρχήν  αί'τιον  αυξηθήναι^Ο 

30  το  φιλόμαχον  εθνών  ([τον]  έθνους  Νί6ΐ3υ1ΐΓΪϋδ)  και  το 
εύαυντακτον  της  δυνάμεως,  πάντες  γαρ  οί  προς 
εβπέραν    θυμικώτεροί  είοι   των    επι  θάτερα  κατοι- 


200  ϋΕΧΙΡΡΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ. 

κονντων.  Λεριττενει  δε  Ρωμαίοις  το  τεταγμενον  εν 
τω  έργω  καΐ  τεχνικόν^  ω  καΐ  Γαλατών  έκράτονν  και 
εν  τοις  προς  τονς  ο^^ορον^  πολεμοίς  τρίβεντες  καΙ 
τίερίόντες  (1.  τριβεντες^  περιηααν)  των  βαρβάρων 
ττ}  βνντάξεί  ^  των  δε  Ελλήνων  φνΰει  καΐ  ανδρεία. 
[δυίάθδ  ϊΒίίΙ.  *)] 

Σεμνον  γαρ  αντον  απέφαινε  τά  τε  άλλα  καΐ  οτι 
οι  ο  πατήρ  εν  βτρατηγηαειε.    [διιίϋθδ  ν.  ΰεμνόν.] 


*)  ΧΙίηιηκιιιβ  Ιοουιη  βχδΟΓΪρδί.  ΙΙίβΓ  &ά  Ββχίρρυιη  ρβΓϋ- 
ηβΆί  άπΙ)ίΐΗΓί  ροίθδΐ;.  Είβηίιη  νυΐ^ο  Ιβ^ίίιΐΓ  ^έξιππος  δε  (ρΓΟ 
0[ΐιίΐ3ΐΐ8  ΝϊβΗιιΙΐΓΪιι»  άβάίί:  ζίε|ιππο?  φηαν  οτι  κτλ.)»  ά^^ο  ηί 
ροδΙβήοΓ  Ιοοπδ  αά  ίΐΐυηι  ΓβΐθΓβικίιΐδ  δίΐ;.  Αϊ  ρίΐΓίίοιιΙίΐ  ό^ε 
άββδί  ίη  00(1(1  ΑΥ  αρ.  θ3,ίδίοι•(1.  ^υΕ^β  ϋβχΐρρί  ιηβηΙίοηΘΠΐ 
αά  ρήοΓβηι  Ιοουιη  ι-θίιιΐίί  Οαίδίονοΐαδ.  ΡΙβΓυηκιηβ  8υί(ΐ3,8  ρΓαβ- 
ροηίί,  ηοη  ροδίροηίΐ;  ηοιηβη  αυοίοτίδ.  Οβίβηιπι  ηβδοΐο  £ΐη  ί'υβ- 
ΓΪΙ;  ^Β^ίππος  δ'  Ί.  β.  X^ονι^Λών  βιβλιω  ό'.  Μπι^ι^ΕΚϋδ.  8υίάίΐ8 
Ιιτιηο  ςυοςυβ  ΙιίδΙοήουιη  θχ  ΟοηδΙαηΙΪΕηίδ  ΐαηίιτιη  βοΐο^ίδ  οο- 
^ηίΐυιη  ΗίΐΙ)ΐιί886  νίάβΙΠΓ,  ηί;  ι^ηοίί  βί  ίυθήηΐ;  ηππίθΓί  1ί1)Γοηιΐϊΐ, 
ηβο  άαΙ>ίί3,η(1πιη  ρήοΓθΐη  οβΓΐβ  Ιοοιτιη  βδδβ  ϋβχίρρΐ,  βΐίαιηδί 
ίΐΐίιΐδ  ίαβΓΪί  ίΐΐΐβΐ'. 


ΕϋβΕΒΙΙ  ΡΕΑαΜΕΝΤυΜ. 


ΕΚ  Τ<ΪΝ  ΕΤΣΕΒΙΟΤ   ΒΙ.   Θ'.  *) 

[Πολιορκία  Θεΰΰαλονίκης  νπο  Σκν^-ών^  Οι  δε  1 
Θεββοίλονικεες  ονδε  εν  τω  τοιοντω  αδρανεες  ηνες 
ενρέ^ηβαν,  άλλα  τοίΰί  ετοίμοια  ενρι,βκομενοι,βί  οπλι- 
ΰαμενοί  βνβτάντες  τους  τε  βιωμένους  έαελ^εΐν  άπείρ- 
5  |αν  καΐ  εν  ττ}  ταραχτ]  τανττ}  των  βαρβάρων  τινάς 
βνναρπαζονοι^  το  δη  πολΑοΓί?ί.  των  άπο  της  πόλεως 
εζωγρημένοιΰι  τΐρόφαΰιν  της  άνακομιδής  παρεχόμε- 
νον.    οι  γαρ  δη  βάρβαροι  νπερ  τον  κομίοαΰ&αι  τονς 


*)  Ειΐ8βν>ίυιη,  (^υβιη  Ιοπίοα  άίαΐβοίο  δοήρδίδδβ  εχ  Ιιοο 
ίΊ'ίΐ^ιηβηΙο  άίβοίιηηδ,  ΙιίβίοΓίαιη  οοΐΏροδτιίδδβ  ,  ίη  ς[ΐΐ3,  αΐ)  Οοία- 
'νίαηο  βχοΓδίΐδ  ηαΓΓΕίίοηβπι  Π8ς[ΐΐ6  αί  ΐΉΟΓίβηι  Οίΐι-ΐ  (283  ρ.  Ο.) 
οΙβάαχβΓΪΙ; ,  άοοβί,  Ευα^ήιΐδ  ΗίδίυΓ.  β€θ1.  V  βχίΐ'.  ΟβΙβηχιη  βιιη- 
(Ιοιτι  βδδβ  ριιίο  (^Πθπι  ^οοΓαίβδ  Ηίδί.  βοοί.  VI,  6  (βί  ϊηάβ  Νί- 
οβρίιοι-υδ  Ηίδΐ;.  βοοί.  XIII,  6)  δοΗοΙαδϋοπιτι ,  ΡγοοΗ  δορίιίδίαβ 
δβοΐαΙοΓΘΐη  οΕηηίηίδ(ΐυβ  άβ  1)β11ο  οοηίΓπ  Οίΐϊηίΐιη  Οοΐΐιοηιιη 
ΓΟ^Όπα  (βαΐ)  Όβοίο  θΙ  8βο[θ[.  ΐθΐηρ.)  ^βδίο  αιιοΙοΓβιη  βδδβ  άίοΐΐ;. 
€βι•ί;β  ΙθπιροΓα  ηοη  Γβρυ^πίΐηΐ,  ιηοάο  δίαΐυαβ  βαηι  ΙιίδίοΗαδ 
ρΓονβοΙίοΓβ  άβηιιιιη  αβίαίβ  δΟΓΪρδΪΒδβ,  Γβ^ηηηΐβ  ΟίοοΙβΙίΕηο. 
Υει-Βα  δοοΓαίίδ  1  ο.  Ιιαβο  δπηί;:  Ει  δέ  τω  φίλον  άτιριβώς  μα- 
^ειν  τά  εν  ί-αείνφ  τω  ποίέαω  γεγενημ,ένα,  εντνγχανέτω  ττ] 
Ταινία  του  αχοΐαβτιγ.ου  Εναεβίον,  ος  εφοίτα  μ,εν  τηνιτιαντα 
παρά  Τρωίλω  τω  σοφιοττ] ,  αυτόπτης  δε  του  πολέμου  γενό- 
μενος εν  τέτταροι  βιβλίόις  ηρωιηω  μέτρω  τά  γενόμενα  διη- 
γησατο.    ΜϋΓΐ,ΕΚϋδ. 


202  ΕϋβΕΒΙ! 

ΰφετερονς  τίολλονς  των  είχον  λαβόντες  άτίέδοβαν. 
ονκω  τε  ηόαν  φϋ'άντες  οι  βάρβαροι  ωύτε  τγι  Οφετερτ} 
ΟτρατίΎΐ  πάόαν  την  πόλιν  περι6τοιχί6α(3%•αι  καΐ  οι 
άνα  την  τίόλιν  ονδεν  νπο  τον  άπροοδοκητον  αμβλνν- 
^εντες  ονδε 5 

την  οφίν  αυτήν  τον  τίολέμον  οντε  των  άντι- 

τίολεμίων  απορη^ηναι  καΐ  ες  τα  αρηια  τοις  εν  τοΐΰι 
τίαιδηίοιβι  α&νρμαϋι  ενριβκε  εωντω  παρεονβης  εν- 
βτοχίης  καΐ  το^ενβαντα  ονκ  άμαρτεΐν  ^  κατακτεΐναι 
άνδρα  Λολε|[ΐ6ον ,  καΐ  επΙ  τω  έργω  τοντω  μεγαλοφρο-  ιο 
νηβάμενον  τίροβΟ'εΐναι  καΐ  δεύτερον '  τω  γαρ  βεβλη- 
μένω  των  τίολεμίων  τίνος  παραύτάντος  καΐ  το  βέλος 
εξειρνμένον ,  τοξενΰαι  αντις  καΐ  τυχόντα  επί  τω 
τΐροτέρω  και  τούτον  κατακτεΐναι.  τούτο  ίδομενους 
του  τζαιδος  το  έργον  τους  μεν  τΐολεμίους  σώματι  ενε-  ΐ5 
χε<3%'αι  μυρίω,  τους  δε  πολιητας  και  επί  μέξον  αυ- 
τού ττι  τιρο^υμίΎ]  προερχομένου  έπιβχείν  και  άναρ- 
τίάύαι  μιν  ^  φόβορ  ΰχομενους  μη  τινι  άρα  τΐαλιγκότω 
έτΐΐ  τίαραδόίοις  ούτως  εκ  φ&ονου  δαίμονος  εγκυρηβη. 

τοίΰΐα  μεν  δη  ούτως  εγίγνετο.    προς  δε  τα  έπι- 
φερόμενα  εκ  των  μηχανημάτων  και  πολλά  αντιτεχνη- 
οαμενων   των   από   τού   τείχεος^    τα  μάλιβτα  λόγου 
ά^ια   και    άφηγηΰιος    επυϋ-όμην    γενεαϋ'αι    τούτοιΰι^ 
ταύτα  βημανέω.    τη  μ%ν  ων  απΌ  των  πυρφόρων  βε- 
λέων  ελπιξομεντ]  ωφελίη  κατά  πάντων  ομοίως  των  25 
μηχανημάτων  έχρεοντο.   τα  δε  πυρφόρα  ταύτα  βελεα 
ην  τοί.αά£ '  άντΙ  της  άρδιος  της  προς  τω  άκρω  τού  ^^ 
όι<5τού  είχε  ταύτα  τάπερ  δη  μεμηχάνητο  ωβτε  το  πύρ^Λ 
αυτό  επιφέρειν'  ταύτα  δ\  ην  ΰιδηρεα^  έχοντα  ενερ- 
^εν    εκ  τού  πυ^μενος  κεραίας    έπεγκεκλιμενας'    αι  80 
δε  κεραΐαι  χωρίς  έπ    εωυτέων  ελαυνόμεναι,   έπειτα 
καμπτόμεναι,  κατά  κορυφηνπρός  άλληλας  βυνηγοντο. 


Ι 


ΓΕΑΟΜΕΝΤϋΜ.  203 

ΰνναφϋ-είΟεων  δε  τούτων  ες  άκρον  ακίς  ί%•είη  καΐ 
οξυτάτη  από  τΐα^εων  έ^ψε'  τηύδε  δη  μεμηχανημενης 
όντως  έργον  ην,  κατ  οτεο  ένεχΟ-είη,  προΰπεπερο- 
νημένην  μιν  ένεβταναι.     ταύτης  μεν  της  ακίδος  ερ- 

5  γον  ην  τοντο.  το  δ  έπΙ  τω  πνρΐ  απονδαζόμενον  ώδε 
ένηργεετο '  καμπτομεναι  αί  κεραΐαι  κόλτΐον  κοίλον, 
κατά  τον  διεβτεώβαι  ηοαν  άη  άλληλεων^  ετιοίεον,  οίον 
δη  και  αί  των  όντως  εχονΰεων  γυναικών  ηλακάται, 
περί  ας  δη  ΰτρεφεται  το  ειριον  ε^ω^εν  περιβαλλό- 

10  μενον ,  απ  ων  δη  τον  ατημονα  κατάγονοι '  μετα^,ν 
τούτον  του  κόλπου  εΰω  ΰτυππεΐον  η  καΐ  ξύλα  λεπτά 
^είου  αντοΐβι  προβπλαόΰομενου  η  και  τω  Μηδείης 
ελαίω  καλεομενω  αυτά  χρίβαντες  ένετί%'ε6αν.  του  δ' 
ων  ατράκτου  τοξευομενου   ήτοι  ύπο  μηχανής  η  και 

15  τοίοτεων  τά  ενεχόμενα  υπό  της  ρύμης  έξηφϋ'η  τ  ε  καΐ 
άφϋ'εντα  φλόγα  έποίεε.  τοιούτοιβι  μεν  δη  κατά  πάν- 
των τών  μηχανημάτων  έχρεοντο,  και  άπό  τούτων 
πολλών  άμα  εκπεμπόμενων  ώφελίη  τις  έγίγνετο,  άπό 
δε  ολίγων  η  ΰμικρη  η  ουκ  ων  δη  τις  τοβαύτη  προΰ- 

20  ηιε '  η  γαρ  υπό  τών  βυρβεων  εργοντο  η  και  υπό 
οβεΰτηρίων  πολλών  μηχανημάτων. 

Τόδε    δε   παρά    μεν   Μακεδόνων    αυτών   ουκ  2 
ηκουβα,  εν  δ^  ετερη  πολιορκίη  εμα%•ον  αντιτεχνη^ή- 
ναι  προς  τά  πυρφόρα  ταύτα  βελεα ,    Κελτών  προΰ- 

25  κατημένων  πόλει  Τούρωνι  καλεομέντι.  εύτι  δε  αυτή 
χώρης  της  Γαλατίης  τών  εν  τη  '^Εΰπερη  κατοικη- 
μένων εϋ•νεος  του  Αουγδονηβίου.  χρόνος  δε,  κατ  ον 
[^τος]  προΰεκατέατο  τη  πολιορκίη,  ην  εν  τω  δη  Γαλα- 
τίη  πάβα    καΐ   τά  ταύττι    προβεχέα    ^%'νεα    αρχή   ττ} 

30  'Ρωμαίων  ού  πι^εΰκετο ,  άλλα  άπέβτη  καΐ  τοΐύι 
επανεΰτηκόΰι  ΰυνεφρόνεε.  τότε  γάρ  τών  Κελτών 
τών    περην   ^Ρηνου    επιύτρατευΰαμένων   μοίρη    απο 


204  ΕϋδΕΒΙΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤϋΜ. 

τούτων  ατίοβχι,ύ^εΐϋα  καΐ  τΐροβκατημενη  ττ]  ττόλει  ττ} 
λελεγμέντ]^  καταφλεχ^ει,ΰεων  ΰφι  πολλ^ων  μηχανή- 
ΰαοϋ'αί  έ^όπιβϋ'εν  των  μηχανεων ,  ελντρα  ορν^αντες 
τίλέα  νδατοξ  ταντα  έτίοίεον^  "έπειτα  μολύβδινους  οτε- 
γανονς  αγωγούς  τους  υποδεχόμενους  καΐ  πα[ράξοντας 

το  ϋδωρ [Εχο.  ϋβ  δίΓβίΒ^βπι.  ίη  οοίΐΐοβ  ΐΏοηΙίδ 

Αώο  ίη  λΥβδϋΙιβπ  ΡοΙίοΓοβΙΐοίδ  ρ.  342  —  346.] 


ΕϋΝΑΡΠ  ΡΕΑ&ΜΕΝΤΑ. 


^Ανεγνώ(5%Ύΐ  Ενναπίον  Χρονικής  ιβτορίας  τηζ 
μετά  ζίέ^ίππον  νέας  έκδόΰεως  εν  βυβλίοις  τεββα- 
ρεβκαύδεκα.  άρχεται  μεν  της  ίβτορίας  απο  της  Κλαυ- 
δίου βαοιλείας ,  ες  6ν  ^εξίππω  η  ίβτορία  καταλήγεις 

5  άποτελευτα  δε  εις  την  Ονωρίου  καΐ  Αρκαδίου  ταν 
Θεοδοβίου  παίδων  βαοιλείαν^  εκείνον  τον  χρόνον  τέ- 
λος της  ίβτορίας  ποιηβάμενος ,  ον  Αρβακιος  μεν  του 
χρυΰοϋ  της  εκκληΰίας  ατόματος  Ιωάννου  άπελαΰ-έν- 
τος    εις  τον   άρχιερατικον  %'ρ6νον    ανηγμένος    Ιερά- 

10  τευεν ,  η  δε  του  βαβιλεύοντος  Αρκαδίου  γυνή  κατά 
γαβτρος  Βχουβα  κα\  άμβλώβαοα  τον  βίον  άπέλιπεν. 
ούτος  ο  Ευνάπιος  Σαρδιανος  μεν  γένος  εβτί'  τάς  γάρ 
εν  Λυδία  Σάρδεις  εβχε  τΐατρίδα'  δυβΰεβης  δε  την 
^ρηβκείαν  ων,  τά  Ελλήνων  γάρ  ετίμα,  τους  μεν  ευ- 

15  ΰεβεία  την  βαβιλείαν  κοβμηβαντας  τταντί  τρόπω  καΐ 
άνέδην  κακίζων  διαβύρει,  καϊ  μάλιβτά  γε  τον  μεγαν 
Κωνύταντΐνον ,  εξαίρει  δε  τους  δυβύεβεις,  καϊ  των 
άλλων  πλέον  ^Ιουλίανον  τον  παραβάτην,  καϊ  ύχεδόν 
τι  το  της   ιύτορίας    αυτω    είς  το   εκείνου    έγκώμιον 

20  ΰυντε^εν  ε^επονήϋ-η.  έβτι  δε  καλλιεπης  την  φράβιν, 
ει  περιέλοι  τις  αυτω  των  λόγων  το  άλεκτρυονώδες 
καϊ    έλαφωδέύτερον   καϊ   ΰυωδέβτερον,    καϊ    δη    καϊ 


206  ΕϋΝΑΡΙΙ 

τονς  [ερακωδεις  καΐ  κορακωδδίς  καΐ  τΐΐϋ'ηκώδείς  κί 
το  τΐοταμώδδζ  δάκρνον  και   τα   ομοια'    τοντοΐζ  γαρ 
καΐ  την    αλλην  των    ονομάτων    π ερυλν μαίνεται   καΐ 
διανοϋ-ενει   ενγενειαν.      καΐ   τροπαΐς   μεν    κεχρηται 
παραβόλως ,  όπερ  6  της  ιΰτορίας  ονκ  έ^έλει  νόμος,  5 
άφαιρειταυ  δε  το  λυπούν  η  της  λέξεως  εμφαβις  τα  '^Λ 
πολλά  και  αύτειότης.     τγι  ΰνν^ηκη  δε  καΐ  τω  βαφεί 
προς    ιΰτορίαν    καν   ταΐς    περιόδοις    βνμμέτρως    καΐ 
οίκείως  εχει'  πλην  ένιαχον  δικανικώτερον  μάλλον  η 
ίύτορικώτερον    μεΰτοΐ    καΐ    περιβάλλει,    τον    λόγον.  ίο 
νεωτερίζει  δ'  ουκ  ολ^/α  καΐ  περί  τάς  ΰνντάξεις,  πλην 
ουκ  εις   το  άχαρι,  ονδ^   εις   το  ταις  μεϋ'όδοις  λαβην 
έπιδονναι. 

Ζΐυο  δε  πραγματείας  την  αντην  περιέχον βας  ίβτο- 
ρίαν  ΰννεγράιρατο,  πρώτην  καΐ  δεντεραν.  καΐ  εν  μεν  ΐ5 
τη  πρώτη  πολλην  κατά  της  καΘ'αράς  ημών  των  Χρι- 
στιανών πίότεως   καταβπείρει   βλαβφημίαν  καΐ  την 
Ελληνικην  άποβεμνννευ  δειΰιδαιμονίαν,  πολλά  των 
ενΰεβών  βαύιλέων  καϋ'απτόμενος '  εν  δε  τη  δευτέρα, 
ην  και  νεαν  εκδοΰιν  επιγράφει,  την  μεν  πολλην  υβρυν  2ο 
καΙ    άοελγειαν,    ην  κατά   της    ευβεβείας    εΰκεδαζεν, 
νποτεμνεται,    το    δε    λοιπόν   της    βυγγραφης    ΰώμα 
Ουνείρας  νεαν  έ'κδοβι,ν ,  ώς  εφημεν,  επιγράφει,  ετι 
πολλά  της  έκεΐΰε  λύΰΰης  ύποφαίνονβαν.    άμφοΐν  ^^ 
ταις  έκδόΰεοιν  εν  παλαιοΐς  ένετύχομεν  βιβλίοις,  ιδίως  25 
εκατέρα    εν  ετέρω  τενχευ  καΐ  έτερω  Συντεταγμένη" 
ίξ  ων  αυτών  καΐ  την  διαφοραν  άναλε^άμενοι  εγνω- 
μεν.     βυμβαίνει  ουν  εν  τη  νέα  έκδόβει  πολλά  των 
χωρίων   διά  τάς  γεγενημένας  τών  ρητών  περικοπάς 
αύαφώς  έκκειβ^αι ,  καίτοι  φροντιοτης  εβτι  του  σα-  8ο 
φονς'    «λλ'  οτω  τρόπω  λέγειν  ουκ  εχω,   μη  καλώς 
κατά  τάς  περικοπάς  άρμόβας  τους  λόγους  εν  τη  δευ- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  207 

τέρα  έκδόβει  τον  νονν  λυμαίνεται  των  αναγινωακο- 
μενων.    εν  οίς  και  το  τέλος.    [ΡΙιοΙίυδ  ΒίΙ)1.  οοϋ.  77.] 

Εί'ποι  δ   άν  τις  ου  γράφαι  αντον  ίΰτορίαν^  αλλά 
μεταγράψαι  την  Εν  ν  απ  ίο  ν  ^  τω  ανντόμω  μόνον  δια- 

5  φερονόαν^  καΐ  οτι  ονχ^  ωβπερ  εκείνος,  οντω  και  ού- 
τος Στελίχωνα  διαούρει.  τα  δ^  άλλα  κατά  την  ιοτο- 
ρίαν  όχεδόν  τι  ο  αντος  και  μάλιΟτα  εν  ταις  των 
ενύεβών  βαοιλεων  διαβολαις.  δοκεΐ  δε  μοι  καΐ  οντος 
δυο  έκδόβεις,   ωΰπερ  κακεΐνος,   πεποιηκίναι'    αλλά 

\{)  τούτου  μεν  την  προτεραν  ουκ  είδον'  εξ  ων  δε  ην 
ανέγνωμεν  έπεγραψε  ]Μεας  έκδόαεως  βυμβαλεΐν  ην 
και  ετύραν  αυτω,  ωβπερ  και  τω  Ενναπίφ ,  έκδε- 
δοΰΰ'αι.  βαφής  δε  μάλλον  ούτος  και  ΰυντομωτερος, 
ωβπερ  εφημεν ,  Ευναπίον'  και  ταΐς  τροπαΐς,  ει  μη 

15  σπαΐ'ί-οΐ',  ου  κεχρημένος.    [1(1βΐΏ  οοά.  98,  ίΐβ  Ζυδίιηο.] 


ΙΣΤΟΡΙΑ  Η  ΜΕΤΑ  ΔΕΞΙΠΠΟΝ. 

ΝΕΑ  ΕΚΔΟΣΙΣ. 

ΠΡΟΟΙΜΙΟ  Ν. 
^ε^ίππω  τω  ^ΑΟ'ηναίω  κατά  τους  ^Α%'ηνη6ιν  άρ-  1 

20  χοντας ^  αφ'  ου  παρά  ^Α^ηναίοις  άρχοντες^  ίβτορία 
ΰυγγργραπται ,  προβ  αριθμόν  μεν  ων  και  των  Ρωμαϊ- 
κών νπάτων,  και  πρό  γε  αυτών  τών  υπάτων  τε  και 
αρχόντων  άρξαμενης  της  γραφής,  το  δε  ^ν  κεφά- 
λαιον  της  ιστορίας  τά  μεν  ανωτέρω  και  ο(?α  το  ποιη- 

25  τικον  νέμεται  γένος  άφεΐναι  καΐ  έπιτρέφαι  τω  πι^ανώ 
καΐ  μάλλον  αναπεί^οντι  τον  εντυγχάνοντα ,  τα  δε 
προϊόντα  καΐ  επι  πλέον  μαρτυρουμενα  ουνενεγκεΐν 
καΐ  κατακλεΐβαι  προς  ίβτορικην  άκρίβειαν  και  κρίΰιν 
αλη^εύτέραν.    βιάζεται  γούν  και  ΰνναρι&μεΐται  τον 


208  ΕυΝΑΡίι 

χρόνον  ες  τε  τάς  υλνμταάδας  περιγράφων  καΐ  τους 
έντος  εκάατης    ολνμπιάδος    άρχοντας.     Λρό^νρα  δε 
κάλλους  άνάμεΰτα  τΐροΘ'εΙς  της  ΰνγγραφης  και  τΐρο 
νών  τά  τε  ένδον  έπυδεί^ας  ΰεμνότερα,  το  μεν  μυ- 
ϋ'ώδες  καΐ  λίαν  αρχαΐον  αφαιρεί  και  άφίηβιν  ωβτίερ  5 
φάρμακον    παλαιον    καΐ    άδόκιμον    ες    τους    ύνντε- 
%'εικότας'  Αιγυπτίους  δ\  χρόνους  άναλεγόμενος  και 
ύυνωΰΌυμενος    επΙ    τά   πρώτα    καΐ  παλαιότερα  των 
παρ    εκάΰτοις  αρχών,    τους  ηγεμόνας   και  πατέρας 
της  ίστορ^'α^  εκτί^ηοιν ,    ενδηλος  ων  καΐ  ΰχεδόν  τι  ίο 
μαρτυρόμενος    οτι  τών  απιβτουμένων    εκαβτον   έτε- 
ρος προλαβών  εί'ρηκεν.     καΐ  περιφέρει  γε  την  ίβτο- 
ρίαν  εκ  πολλών  και  παντοδαπών  τών  ταύτα  είρηκό- 
των   ωβπερ  ρώπόν  τίνα   καΐ  ποικίλον  και  χρηοιμον 
ες  εν  μυροπώλιον  την  ιδίαν    έ^ηγηοιν    κατακεκλει-  ΐ5 
μένην  και  ΰυνηγμενην.     πάντα  δε,  οσα  προς  τε  το 
κοινον  απάντων  ανθρώπων  αξιόλογα  καΐ  κατ    άνδρα 
δι    αρετην  περιττού  τίνος  ονόματος  τετυχηκότα ,  λά- 
βρως  έπιδραμών  και  διαθεμένος  τω  λόγω,  τελευτών 
ες  Κλαυδιον  καταλύει  την  Ουγγραφην,  και  Κλαυδίου  20 
της  βασιλείας  Ετος  το  πρώτον,  ες  ο  δη  και  της  βασι- 
λείας ηρχετο  και  ετελεύτα ,  ένιαυτόν  άρξας  ^Ρωμαίοις 
ενα'  οι  δε  και  έτερον  αυτώ  χαρίζονται,    είτα  ολυμ- 
πιάδας καταλογίζεται  τόβας  και  τόύας  και  υπάτους 
καΐ  άρχοντας    έπΙ  ταυταις,    την  χιλιάδα  τών   ετών  25 
υποβαλων,  ωβπερ  αγωνιών,  ει  μη  πολλών  λίαν  ετών 
αποδοίη  λογον  τοις  εντυγχανουΰιν.     εγώ  δε  ο  τοϋτο 
το   έργον  ες  νουν  βαλόμενος,    ύπ^  αυτού  Ζΐ εφίππου 
ταΐ'τα   έχων  εκδιδάακεΰθαι   και  βυλλαμβάνειν   όβος 
και  ηλίκος  ο  κίνδυνος  κατά  τον  ένιαντον  εκαβτον  3ο 
ίβτορίαν  γράφειν,  καΐ  προς  τους  εντυγχάνοντας  ομο- 
λογεΐν  οτι  ταύτα  ουκ  εβτιν  άληϋ'ή  κατά  τους  χρό- 


ί90-  ^ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  209 

νονς,  άλλα  τω  μεν  όντως,  τω  δε  ετερως  εδοξε^  και 
περιφανώς  έαντον  κατηγορεΐν,  ωΰτΐερ  εκείνος,  οη 
χρονικην  ίύτορίαν  γράφων  πλανωμενην  τινά  καΐ  με- 
ΰτην  των  αντιλεγόντων ,  ωοπερ  άπρόεδρον  εκκλη- 
5  6ίαν,  εκτί^ησο  την  γραφην ,  οξέως  δε  και  της  Βοιω- 
τίας άκονων  παροιμίας,  οτί  όντως  ανλεΐν  ον  πρέπει, 
κάκεΐνα  προΰελογιξόμην  οτί.  τέλος  ίΰτορίας  καΙ  6κο- 
πος  αριΰτος  τα  πραχ^εντα  οτι  μάλιβτα  δίχα  τίνος 
πά^ονς   ες  το    άλη&ες    αναφερόντα  γράφειν ,    οι    δε 

ίο  ακριβείς  λογιΰμοί  των  χρόνων,  ωΰπερ  άκλητοι  μάρ- 
τνρες,  αντομάτως  επεσιόντες  ές  ταντα  ώφελονβιν 
ονδεν.  τί  γαρ  Σωκράτει  προς  ύοφίαν  καΐ  Θεμιβτο- 
κλεΐ  προς  δεινότητα  ύνντελεΖται  παρά  των  χρόνων, 
πον  δ\  εκείνοι  καλοί  κάγαϋΌΪ  διά  &ερος  ηύαν ;   πον 

15  ^£  τάς  άρετάς  εφ'  εαντών,  κα^άπερ  τα  φνλλα,  προς 
την  ωραν  τον  ετονς  ανξανομενας  καΐ  απορρεονΰας 
παρείχοντο',  αλλ*  ί'ΰως  εκαύτος  αντών  το  γονν  ες 
φνβιν  καΐ  δνναμιν  άγα^ον  διαρκώς  και  ΰννεχώς  εν 
ταΐς  ενεργείαις  απεδίδον  και  διέβωζεν.    τίς  ονν  λό- 

20  γος  προς  ιΰτορίας  τέλος  είδέναι  και  γιγνώύκειν  οτι 
την  εν  Σαλαμινι  νανμαχίαν  ένίκων  οι  "Ελληνες  κννός 
επιτελλοντος;  τί  δ'  όφελος  ην  τοις  εντνγχάνονβιν 
ες  ωφέλειαν  ίΰτορικης  χηρείας ,  ει  κατά  ταντην  ετεχ^η 
την  ημεραν  6  δείνα  καΐ  μελοποιός  άνεΰχεν  η  τραγω- 

25  ^ός  άριατος;   ει  γάρ  εύχατος  όρος  των  περί  την  ιΰτο- 
ρίαν  καλών  το  πολλών  και  άπειρων  πραγμάτων  εν 
ολίγω  χρόνω  καΐ  διά  βραχείας  αναγνώσεως  πεΐραν 
λαβείν   καΐ  γενεύ&αι  γέροντας   ^τι  νέονς   οντάς  δι 
έπιΰτημην  τών  προγεγονότων ,  ώύτε  τίνα  μεν  φεν- 

30  κτεοι/,  τίνα  δε  αίρετέον ,  είδέναι,  τονναντίον  εμοιγε 
δοκονΰι  ποιεΐν  οί  περιττοΐς  καΐ  άπηρτημενοις  έπεβ- 
οδίοις  ωΰπερ  ξενικοΐς  ηδνΰμαύι  το  της  ίοτορίας  έδω- 

ΗΙδΤ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  14 


210  ΕϋΝΑΡΙΙ 

διμον  και  χρηύίμον  άνατρεποντες  καΐ  διαφ^είροντες 
αλμνρω  λόγω  τίότιμον  άκοην.  κωλύει  μεν  γαρ  ί'βως 
ονδεν  καΐ  τίβριττόν  τι  μα&εΐν,  άλλως  τε,  ως  φηβιν 
αντος  ^εξ,ιππος^  των  μεν  χρονικών  η  πάντων  η  των 
πλείύτων  διαττεφωνημενων ,  των  δε  νπερωρων  και  5 
φανερών  πράξεων  ΰνμπεφωνημενων.  τις  γαρ  οντω 
περιβόητος  απαβιν  οΰοι  λόγων  ηψαντο  καΐ  κατ^λ^ποί^ 
λόγους  ώς  Λυκούργος  Λακεδαιμόνιος;  ες  6ν  καΐ  η 
τον  ^εοϋ  μαρτυρία  δια  βτόματος  απαΰι  ^εόν  αντι- 
κρυς  ανακαλονντος  έπΙ  τω  %'εΐναι  τους  νόμους,  τις  ίο 
^£  τών  ταύτα  είρηκότων  έτερω  ΰυμφερεται  περί  τών 
ηνίκα  έτί%ει  τους  νόμους  χρόνων,  αλλά  πάντες^  ωΰ- 
περ  οίκίαν  η  ατύλον  δοκιμάξοντες  η  τι  τών  ομοίων, 
οτι  μεν  εΰτι  και  γεγονε  ΰυντί^ενται  και  κατ  αν  ευ  -  ^^ 
ονβι,  περί  δετού  πότε  [απορία  θοΐιΐίΐ  Νίεΐ).]  παντο-^Λ 
δαπγι  εμπεπληκααι  τα  ^6/3Λ<;α.  οπότε  και  Θουκυδίδης 
ο  πάντων  άκριβεβτατος  τον  μέγαν  και  πολυνμνητον 
εκείνον  πόλεμον  αρχήν  τίνα  και  προφάΰεις  φηύι  λα- 
βείν προς  δευτέραν  κίνηΟιν  εκ  διαφοράς  ήμερων,  η 
περί  πόλεων  άλωβεως  αύτοις  εγενετο,  και  ονδε  αν- 
τος ^χει  διαιτάν  οαφώς  καΐ  ακριβώς  τίνες  επεκάλουν 
δικαιότερον,  αλλ'  επΙ  τάς  ημέρας  έλ^ών  υποδηλοΐ 
καΐ  παραδείκνυΰιν  οτι  κενή  τίς  που  καΐ  αχρείος  η 
περί  τους  χρόνους  διατριβή  και  Οχολή. 

Τοιαύτα  τίνα  καΐ  πλείω  έτερα  προς  έμαυτόν  εκ- 
κληβιάβας  καΐ  βουλευσάμενος,  και  τοις  ες  τα  χρονικά 
ΰπεύδουΰιν  καΐ  ανεΰτηκόοιν  ομοιά  τίνα  παρεγγυών, 
ως  ή  περί  τάς  ώρας  καΐ  ημέρας  ακρίβεια  πλουβίων 
οίκονομοις  τιαΐ  καΐ  λογιβταΐς  πρέπει,  καΐ  νη  Λία  γε 
τοις  ες  τά  ουράνια  κεχηνόβι ,  καΐ  οΰοι  προς  άριϋ^μώ  3ο 
φανερώς  κά^ηνται,  αυτός  δ\  προαγορεύων  πόρρω&εν 
τοις  έντυγχάνουΰιν  οτι  πιΰτεύβας  έμαντώ  δύναΰ^αι 


ι 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  211 

γράφείν  γεγονότα  τε  κκΐ  γιγνόμενα  τίρος  τόδε  το  έρ- 
γον ωρμηΟα^  το  μεν  κατ  ένυαντον  καΐ  κ«θ'  ημεραν 
ωΰτίερ  απρούδίόννβον  τίνα  ρηΰίν  τΐαραιτηΰάμενος^ 
το  δ\  κατά  χρόνους ,  οΓ  τοις  βαΟίλενΟί  περιγράφον- 
Γ  ται  5  κρίνας  αληϋ-έοτερον.  αναγνωβεται  γονν  τις  οτι 
ταντα  έτΐΐ  τονδε  τον  βαΰιλέως  η  τονδ^  έπράττετο' 
κα%^  όν  δε  ένιαυτον  καΐ  ημε'ραν^  έτερος  ες  την  άτΐά- 
την  χορεύεται  τις'  εγώ  δε  καΐ  το  πίΰτενειν  εμαντω 
γράφω,  ανδραΟιν  επόμενος,  οϊ  τον  καΰ'^  ημάς  βίου 

10  μακρω  τίροείχον  κατά  τναιδείαν  καΐ  διατεταμένως 
ενηγον  μη  ύιωπάν  τα  κοινά  των  έργων  καΐ  οβα  6 
καθ  ημάς  έφερε  χρόνος  καΐ  τά  προ  ημών  μετά  την 
^ε^ίπηον  γραφην  ονπω  λόγου  τε  καΐ  ίύτορίας  εμφα- 
νονς  τετνχηκότα.    εγίγνετο  δε  εκείνοις  τε  καμοί  κοι- 

ΐΓ)  νόν  το  έργον  τόδε,  καΐ  πάντα  γε  ες  τον  Ιονλιανόν 
άναφερειν  έδόκει ,  ος  εβαΰόλενβε  μεν  εφ'  ημών,  το 
δε  άν^ρώπινον  αύτον  ώοπερ  τινά  ^εον  προβεκννονν 
άπαντες,  λόγου  δε  ην  ά^ιον  κάϊ  καλώς  ^χειν  εδόκει, 
καϋ-άπερ  τοις  ένεκεν  ερωμένης νονΰι  ποιη- 

20  ταΐς  οι  γενομενοις  αρίβτοις ,  οντω  καΐ  ημίν  αρχήν 
τίνα  καΐ  γένεΰιν  προ^εμένοις  την  . . .  παρόντα  καΐ  . . . 

τών  προ  . . .   εδόκει  φήν  . . .  κόντων  χρόνων  .  . . 

μενον  και  . . .  'ψνχής  άναφέρουβι  . .  .  το  εΐ'δωλον  . . . 
δεΐν  ...  εν  αλλοτρίοις. 

25  "Οτι  έ^ουβια  εΰτΐ  . . .  πονηράς  . . .  υπό  λόγου  . . . 

παρακινεί  και  . . .  χρόνον  . . .  χρηματίζει  . . .  αρχάς  . . . 
γάρ  μηποτε  ...  οντω  δε  τι  ...  [Εχο.  (Ιε  δβηίοηί.  (οοίΐ. 
ρ.  263, 264, 313, 314)  ρ.248-2δ3Μ9ί.,  56-61  ΝιθΜϊγ.] 

ΑΤΡΗΛΙΑΝΟΣ. 

30         [Σελενκίς '  ορνεόν  έύτιν  ενπεπτον  κα\  άκόρεϋτον  2 
κα\    πανονργον    \κα\  τάς  ακρίδας  χανδον  λαφυΰοον 

14* 


212  ΕυΝΑΡίι 


[9δ.   Β 


ΗάθυηΙ  1ίΙ)Π  ρΐ'αβίβρ  Α.  βΐ  ΡΙιοΙίυιη]  ΡΙιοΙίαδ  δ.  δαίάβδ. 
,,Ηδβο  νβΓΐ}&  ΟΓβίϊο  δυίάδίη  Ιιβαδίδδβ  βχ  Ευηθρίο,  ςαοά 
ΖοδίπΊΐΐδ  Ι,  57,  6,  ίη  β9  ρ3Γΐβ  ΗίδΙοπ3β  (|υ3ΐΉ  β  ΝοδίΓΟ 
δΐιιτιρδϋ,  Σδλενκιάδας  ϊίϊΘϊηοΓβί,  αϊ  ταΐς  άκρίΰι  6νμ>- 
υΐερίίτΐτανταί  καΐ  τοΐςύτόμαΰι  ταύτας  δέχονται."  Βθΐ88.  5 
δβά  ςυιιηι  §1.  δίΐ  ΡΙιοΙϋ  ΕυηβρίυΓη  ηοη  οχοβΓρβηΙίδ,  νίχ 
1ΐ3β€  δυηΐ  ίΙΠιΐδ. 


ΠΡΟΒΟΣ. 

5  φονενειν. 


3  Κατακαίνειν ^  άναιρεΐν^  φονενειν.  "ο  όε  το^ότγις 
Ύΐφίει    βέλος ,    ενΰτοχος   ων   τοβοντονς   κατακαίνειν^  ίο 
θ(?οί  ηψίει  βέλη"    Ενναπιός  φηΰίν*).     [διιίάβδ.] 

ΚΑΡΙΝΟΣ. 

4  Καρινος^  Κάρου  του  βαΰιλέως  υιός^  γενόμενος 
εν  ε^ουβία  καΐ  βουληύεως  κύριος^  άνέδραμε  τηλίκοϋ- 
τον  κακόν  ες  τυραννίδα  ωβτε  απέδειξε  χρυβον  την  ΐ5 
τραγωδουμένην  τυραννίδα"  οΰτω  καΙ  τοϋνομα  τοις 
εργοις  μακρώ  τίαρηλ^ε.  τίαίδων  μεν  γαρ  ευ  γεγο- 
νότων ύβρεις  δια  το  ΰννηΰ'ες  ούδε  ύβρεις  ένομί- 
α^ηΰαν ,  αλλ  ην  έγκύκλιον  αυτω  καΐ  τίρόχειρον 
τοιαύτα  αμαρτάνειν '  ο  δε  εγκλήματα  τε  άνέτΐλαττε  2ο 
καΐ  έδίκαξε  τοις  άδικουμένοις  καΐ  των  δικαξομένων 
ουδείς  έΰωξετο^  όπου  γε  πολλής  οϋΰης  καΐ  άδιηγη- 
του    της  φΟΌράς    παρανηλίύ κοντό  τίνες  των  εύδαι- 

*)  Ηοο  ίΓα^ιηβηΙιιιη  ρθΓΐίηβΐ  αά  ίΠαηι  ΗίβΙοήαβ  ραΓίθΐη 
ψΐΆ  Εηηαρίιΐδ  ηείΓΓΕί^πί  Ραΐηιρ-αηι  αϊ)  ΑπΓθΗίΐηο  νβΐ  ΟΓβηιηαιη 
Ά  ΡγοΙ)!  ιιιί1ί1;ίΙ)υ.8  οΒββδδαιη,  Κβπι  ίΠιΐδίτίΐΙ;  Ζοδίηιιΐδ  Ι,  54,  7 
6170,1.  Οι•β(ϋάβΓΪπιΕυ.η8,ρί3,η3,1ιαβο  Θ88β  ΓβίβΓβηάίΐ  αά  ΟΓβιηηίΐθ 
οΙ)8ί(ίϊοηβιη ;  ηαιη  Ζοδίηιιΐδ  Ιοοο  ροδίβήιΐδ  οίίαίο  Νοδίή  νθΛ» 
αηίθ  οοαίοδ  ΙιαΒαίδδβ  νίάβΙαΓ:  Σννην  τις  άνΎι^  αντω  {Σ>γάΊο 
ίη  Οτβιηηο,  οΙ)δβ88ο)  μηχκνάς  τε  τιαταοπΕνάξειν  εί$ώς  καΐ  Ικ 
[ΐΎΙχανών  ενατόχως  άψίένοίί  βέλη  δυνάμενος,  ωοτε  οΰάγ,ις 
ενεκελενοατο  6  Λνδιος  αντω  κατά  τίνος  των  πολεμίων  άφιέ- 
ναι  βέλος,  μη  διαμαρτεΐν  αν,οποΰ.     ΒοΐδδΟΝΔϋυβ. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  213 

μόνων,  ωΰτΐερ  εν  κοινοΐς  δείπνοις  αλεκτορίδες,  ες 
την  Καρίνον  τρνφην.  μεμνήβϋ-αι  δε  των  κατακοπτο- 
μένων  εφαοκε,  των  μεν  ως  ονκ  ετΐ^νεΰαν  αντον  το 
κάλλος,  των  δε  οτι  λέγοντα,  οτε  ην  μειράκιον,  ονκ 
5  έ&ανμαΰαν ,  ως  εβονλετο'  αηωλλνντο  δε  τίνες  και 
γελάΰαντες  εναντίον  αντον  ποτέ.  καΐ  πάντα  ην  αν- 
τον  βαρντερα  διοΰημίας ,  καΐ  έλνττα  εν  μέΰοις  τοις 
νπηκόοίς'^).     [δυί(ΐ3δ.] 

ΔΙΟΚΑΗΤΙΑΝΟΣ. 

10         [^νί\(\Ά8  \.  εβχατιά'  ^^6  ζίιοκλητιανος  λόγονποιον- Ο 
μένος  των  πραγμάτων  φη^η  δείν  και  δννάμεβιν  άρ- 
κονΰαις    εκάύτην    εΰχατιάν   οχνρώύαι    και    φρούρια 
ποιη0αι\     Ευηθρίο   1ΐ3βο   νίη(]ίϋ9η(]3   ρΓθΙ)3ί)ί1ίΙβΓ  οβη- 
δβΐ  ΚβίΙβηιβίβΓ.  9(1  Ζοδίιτιαηι  II,  34,  2:     Γ^^  γάρ'Ρω- 

15  μαίων  επικρατείας  άπανταχον  των  εϋχατιών  ττ}  ζΐιο- 
κλητιανον  πρόνοια  κατά  τον  είρημένον  ηδη  μοι 
(δο,  ίη  Ιί1)Γί  Ι  ρ3Γΐβ  ηυηο  (ΙβρβΓοΙίΙβ)  τρόπον  πόλεβι  και 
φρονρίοις  καΐ  πνργοις  διειλημμενης ,  κτλ.  Εί.  ίρδο 
Ζοδίιηο   διπ(]ί3η3   ίΐυχίδδβ   ριιΐ3νίΙ  ν3ΐβδίυδ   3(1  ΑηίΐπιΪ3η. 

20  Μ3Γοβ11.  XXIII,  5,  2,  ρ.  256.  Μϋι.ι.ΕΕυ8.] 

[Ι(1βΐΐΐ :   ΐόβειοι  καΐ  Ερκονλειοι ,  ονόματα  τάξεων,  β 
τάγματα   γάρ   τίνα    δαίμονος    έπώννμα.      ΐόβις   γαρ 
παρά    Ιταλοΐς   6    Ζενς,    Ερκονλιος    δε    ο  ^Ηρακλής. 
Ευη3ρίιιΐΏ  (1β  Ηίδ  η3ΓΓ3δδβ  βχ  βοο^αβ  1ΐ3βο  1ΐ3αδίδδβ  Ιβχί- 


*)  Ηίίβο  6886_Ειιηαρϋ  ρίΐίβΐ  β  δαίοΐίΐ  νν.  διοσημια,  εγ'/,υ- 
Άλίον,  μαπρω ,  νβρις,  νώΐ:  ρβΓίίοαΙαβ  Ιιυίιΐδ  Ιοοί  αδ'βηιιιίαΓ, 
ηοιηίηαΐο  α,ιιοίοΓθ.  ΓοΓίβ,δδβ  Ιιυο  ρβΓίίηβΐ;  βΐί&ιη  δηίάίΐδ  ν. 
άτάοϋ'αλα  (ν.  £γ.  89).  Οβίβηιηι  (^ιιιτιη  ίίρηά  δηίάπ,ηι  ρΓοχίιηβ 
αη1;βοβ(1ίΐη1;  Ιιαβο:  Καριν,ον  ^νμα'  επίτών  αοαρ-κα  η  αβρωτα 
μέλη  ενόντων '  οι  γάρ  Κάρες  ν.ννα  ϋ'νονσιν.  Εννάπιος  ,  ρΓΟ- 
ΐ3αΙ)ί1ίίβΓ  Κιΐδίβι-αδ  δίαΐηίί  Ευηαρϋ  ιηβηΐΐοηθίη  ηοη  δΐιο  6886 
Ιοοο  ίποίαιη,  ββά  αά  βα  ς[ΐΐίΐβ  ύβ  ΟίΐΓίηο  ββςιιυηΐαΓ  ρβΓί,ϊηβΓβ. 
Ιηοΐαδα  β  δυίάα  ν.  μαν,ρω   8ΐιρρΐ6ΐ3-  δαηΐ;.     Μϋι-ΐ-ΕΚϋδ. 


214  ΕϋΝΑΡΙΙ 

οο§Γ3ρΙιιιηι  δΐΐδρίοβΙιΐΓ  Βοίδδοη3θ1ιΐδ,  οοΐΐαίο  Ζοδίΐϊΐο  III, 
30,  4:  Έτετάχατο  δε  εν  τούτω  ΊοβιανοΙ  καΐ  Έρκον- 
λίανοί.  ταγμάτων  δε  ταντα  ονόματα^  τΐαρα  ζίίο- 
κλητι,ανον  καΐ  Μα^ίμίανον  καταβτάντα,  φερόντων 
τάς  τούτων  επωνυμίας '  6  μεν  γαρ  Ζΐιόξ ,  ό  0£  Ηρα-  5 
κλεονς  ετίώννμον  είχε.  Εΐ  II,  42,  3:  'ΐοβιανών  καΐ 
^Ερκονλιανών'  τάγματα  δ^  ταντα  {δαίμούιν  δΐιρρίβη- 
(ΙαΐΏ  οβπδβΐ  Βοίδδ.)  εηώνυμα.  ΟβΙβΓαπι  οοηΓ.  ΥαΙβδΐαδ  ίη 
Αηιηηίθη.  XXV,  6,  2,  βΐ  δοΐΊ\ν9Γζίυηίΐ  ίη  ΜαηιβΓίίηί  Ρ3ηβ^. 
ρ.  93.  ΜϋΕΕΕΚϋδ.]  ίιο 

ΚίίΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ. 

7  *  Κωνύταντινος  μεν  ονν  καΐ  ^Αβλάβιον  τιμών  έκο- 
λάζετο,  καϊ  οτΐως  γε  έτελεντα  εν  τοΐζ  τίερί  εκείνον 
γεγρατίταί.  Αβλαβίω  δ\  τον  τίαΐδα  κατελιπε  Κων- 
ΰτάντίον,  ύνμβαβιλεύβαντα  μεν  αντω ,  δίαδεξάμενον  ^^ό 
δε  την  άρχην  τον  πατρός  6νν  Κωνΰταντίνω  καΐ  Κών- 
βταντι,  τοις  άδελφοΐς.  εν  δε  τοις  κατά  τον  ^ειότατον 
'ΐονλιανον  άκριβέύτερον  ταντα  εΐρψαι.  [Ευηδρίιΐδ  νίΐ. 
ΑβιΙβδϋ  ρ.  25  Βοίδδ.  *)]. 

'ΚίίΝΣΤΑΝΤΙΟΣ. 

7^  αλλ'  η  μεν  τίαροιμία  φηΰΐ  το  ϋ'ερος  έηΐ 

τχι  καλάμγ]  φαίνεΰ^αι '  τότε  δε  ο  Κωνστάντιος  έδείκνν 
τον  πατρός  ων. 


*)  ΑΙ)1ίΐΙ)ίιΐ8 ,  ρΓΒ,βίβοΙιΐδ  ρΐΈβίοηο,  ΐηνίάΐΗ  (1ιιοίιΐ3  ίη  8ο- 
ραίΓΠΐη  ίίΐνοΐ'β  αρυά  ΟοηδΙαηίίητιιη  ηΐίΐχίηΐθ  ροΐίθηίβιη,  ιαβ,- 
οΐήηίδ  81118  βίΤβοίΙ;  ηΐ;  αβιηιι1ιΐ3  οαρίίαΐί  οηηιίηβ  οίΓοιιιηνΘηΙιιβ 
ίαββιι  ΟοηδΙαηίίηΐ  ίηιοΐάίΐΓβΙιΐΓ.  Γιΐδβ  γθιτι  βχροηίΐ;  Επηαρΐυδ 
1.  ο.  ρ.  24.  Ιρ8β  Α1)1ίΐΐ3ίπ3  (ΙθϊικΙθ  α  Οοηδί&ηΙίο  (337  ρ.  Ο.)  8υρ- 
ρΐίοίο  ίΐίϊθοίιΐδ  βδΐ.  Ζοδίηιπδ  II,  40:  Άν7]ρέ&η  δε  τότε  Άβλά- 
βίος  6  της  αυλης^νπαρχος,  της  ^ί-Λης  ά^ίαν  αντφ  ποινην 
έπιΟ-είοης,  άν^^  ων  ίβούλενοε  θάνατον  Σωπάτρω  τω  φιλο- 
αόφω,  φ^όνω  της  Κωνΰταντίνον  ηρος  αντόν  οιν,ειότητος. 
ϋβ  ιηοΓίίδ  ^βηβΓβ  νίάθ  Επηαρίπιη  1.  1,  ρ.  25  8β(][.     Μϋι^Γ.Εκυδ. 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  215 

^Όη  κατά  τον  Ιονλιανον  τον  Καίβαρα  δοκονν  τω 
αντω  Κωνβταντίω  βεβουλεύΰ^αι  καλώ^  6  χρόνος 
την  πειραν  ες  το  εναντίον  εΰτρεφε^  ταις  τον  Καί~ 
ύαρος  άρεταΐς  όννεν^ονΰίωΰης  ηδη  τήζ  τνχης,  καΐ 
5  ΰχεδον  εκά(ίτηζ  ημε'ρας  ^ένα  καΐ  ποικίλα  φερονβης 
τω  βαβιλεΐ  δΰηγήμ,ατα'  £φ'  οίζ  6  Κωνστάντιος  δα- 
κνόμενος  ηδη  καΐ  δνβφορών  ντίο  φ3•6νον,  τονς  ηγου- 
μένους των  ψύβει  πολεμίων  ετΐετείχιζε  τω  Καίύαρι^ 
καΐ   την    εαυτού    προόετίΰ'ει   τοις   έχΘ'ροις   δύναμιν, 

10  μόνα  ορών  τα  ηδέα,  καΐ  το  οικ^Γον  ξένον  νπολαμβά- 
νων,  εί  ύυν  τω  Καίβαρι  βωξοιτο,  καΐ  το  ξένον  οί- 
κεΐον,  ει  καταλνοο  μεϋ'^  εαυτού  τον  Καίύαρα'  ώΰτε 
ο  πόλεμος  ες  το  νπουλον  μεταβαλών  καΐ  το  φυΰει 
πολεμιον  εποίει  αύμμαχον.      [Εχο.   (1β   δβηίβηΐ.    (οοοί. 

15  ρ.  121)  ρ.  253  Μίΐί.,  61  —  62  ΝιθΜιγ.] 

ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ  ΤΟΤ  ΔΕΤΤΕΡΟΤ  ΑΟΓΟΤ. 

Τα  μεν  ονν  άπο  της  ^εξίππου  ΰυγγραφης  ες 
τους  Ιουλιανού  καθήκοντα  [καιρούς]  ως  ένην  μά- 
λισιτα  δια  των   αναγκαίων    επιτρεχουβιν    ίκανώς  εν 

20  τοις  εμπροδϋ^εν  δεδηλωται '  φέρεται  δε  εντεύθεν  ο 
λόγος  εφ  ονπερ  εφερετο  εξ  αρχής,  καΐ  αναγκάζει  γε 
τοις  εργοις  ενδιατρίβειν  ωΰπερ  τι  προς  αυτόν  ερωτι- 
κόν  πεπον&ότας ,  ούτι  μα  Αία  τε^εαμενους  η  πεπει- 
ραμένους '  κομιδη  γαρ  ην  ο  γράφων  τάδε  παις,  ηνίκα 

25  εβαΰίλευαεν'  άλλα  δεινόν  τι  χρήμα  καΐ  άπαραίτητον 
ες  έρωτα  το  κοινόν  άν^^ρώπων  απάντων  παϋΌς  καν 
το  της  περί  αυτού  δόξης  άβταβίαΰτον.  πώς  γαρ  ην 
βιωπάν  υπέρ  ων  ουδείς  έφερε  ΰιωπάν  {ΰιωπην^Ί&Ι).) ; 
πώς  δε  μη  λέγειν  όΰα  και  οι  μή  δυνάμενοι  λέγειν  από 

30  ΰτόματος  εφραζον,  ες  γλυκεΐάν  τίνα  καΐ  χρυβήν  δια- 
τριβήν  την  εκείνου  αναφερόντες  {μνήμην  3(1(1ί1  ΝίβΙ)., 


216  ΕϋΝΑΡΙΙ 

άρχην  Ηβην6Γ(ΐ6η.) ;  και  ό  μεν  Λολνς  ανϋ-ρωπος  ται 
τΐάΰχοντες  όμως  ελαττον  ες  το  γράφειν  έξ,εβίάζοντο' 
το  δε  έ^αίρετον    καΐ  ο^τιπερ  ην   εν  τίαιδείκ  γνωρι- 
μώτατον,  ονδε  άφιεντα  ηφίεΰαν,  «λλ'  ένεκειντο  παρα- 
ϋ^αρϋννοντες  ως  ε7I:ίληίι^όμενοι  {ΰυνεπιλ.  Ββΐίΐί.)  τοι>5 
πόνου.    6  δε  ες  τα  μάλιβτα  γεγονώς  αντω  γνώριμος,  ^Μ 
6  Περγαμηνος  άνηρ  ^Ορείβάΰως,  εκ  φνΰικης  φιλοΰο-  ^^ 
φίας  ίατρικην   έτατάττειν  (χριβτος  καΐ  δράν  ετι  ^ειό-  ^_ 
τερος ,  και  άΰεβηβειν  εβόα  τίεριφανώς ,  εί  μη  ϋνγ-  ^Λ 
γράφοιμι '  καΐ  των  γε  πράξεων ,  πάοας  δ\  ηπιότατο  ίο 
παρών  απάααίς ,  μάλα  ακριβώς  υπόμνημα  ΰυνετελει 
προς  την  γραφήν'  ώΰτε  ουκ  ην  αναβολή  καΐ  βουλο- 
μένω  ραϋ-υμεΐν. 

Τούτο  εγενετο  το  ευτύχημα,    και  πάντα  ώΰπερ 
όβτράκου  μεταπεβόντος  επι  το  βελτιον  έχώρηΰε  'Ρω-  ΐ5 
μαίοις.    [Εχο.  οΐβ  δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  ρ.  121, 122)  ρ.  254 — 255 
Μβί.,  62 — 63Νίβΐ3υ1ΐΓ.    ΡοδίΓβΐΏ»  βχ  Ευηβρΐο  9ίΓθΓΐδυκΐ38 
ν.  ούτράκου  περιβτροφη.] 

ΚίίΝΣΤΑΝΤΙΟΣ  ΚΑΙ  ΙΟΤΛΙΑΝΟΣ  ΚΑΙΣΑΡ. 

Β*^  Έξιύτάμενος,  άντι  του  παραχωρών.  "ό  ουν  Μάρ-  20 
κελλος  κύριος  ην  των  πραγμάτων ,  ονόματος  μόνου 
και  ΰχηματος  τω  ^Ιουλιανω  εξιΰτάμενος,  την  δε  αλη&ε- 
οτεραν  αυτός  άρχην  μεταχειριξόμενος^'.  [δυί(ΐ38.  Ευ- 
ηβρϋ  1ΐ3θο  βδδθ  βηίητίΒίΙνθΓϋΙ;  Υ^βίβδίυδ  3(1  ΑιηΐΉίβη.  ΜαΓοβΙΙ. 
XVI,  4,  3.]  25 

9  Ι^'Οτι  φηβΐν  Ευνάπιος  περί  του  παραβάτου  ^Ιου- 

λιανού]    Της  δε  ΰτρατείας  ταύτης  βφοδροτάτης  τε 
αμα  καΐ  κλεινοτάτης  τών  προ  αυτής  γενομένων  ττιν 
διηγησιν  ες  τήνδε  την  γραφήν  έντείνοντες  ου  πει- 
ΰομεϋ^α  ταύτόν  τοις  εν  ημέρα  δάδας  άναΰχοϋβιν,  ϊνα  30 
τι  κρυπτόμενον  άνεύρωΰιν ,    ούδΐ  ύπερ   ών  ικανώς 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  217 

αμα  καΐ  βννεν^ονουών  τους  εαντον  καλοΐς  βίβλίδιον 
όλον  τγιδε  ανα^'είς  τγι  μκχτ]  διήλ^εν  6  βαΰιλικώτατοζ 
και  εν  λόγοις  Ιουλιανός ,  αυτοί  τΐαραβαλουμεϋ-α  καΐ 
ΰννεκ&ηΰομεν  έτεραν  γραφην  τα  αυτά  ΰημαίνονβαν, 
5  άλλα  τοις  μεν  βονλομένοις  το  μέγεθος  των  εκείνον 
λόγων  τε  καΐ  έργων  άναύκοτιεΐν  το  τίερί  τούτων  βί- 
βλίον  [άναγιγνωΰκείν]  έπιτά^ομεν  ^  καΐ  προς  εκείνην 
φερεύϋ'αί  την  ακτίνα  της  ΰνγγραφης  ^  εκ  της  ενερ- 
γείας των  τότε  νπ    αντον  πραχ^εντων  επί  την  τον 

10  λόγον  δνναμίν  άπορρνεΐΰαν  και  διαλάμ-φαΰαν '  αντοί 
δε  οοον  ον  προς  αμιλλαν  μειρακιώδη  καΐ  ΰοψίΰτυκην^ 
αλλ  ες  ίύτορικην  άκρίβειαν  άναΰτηβαί  καΐ  διαπλάβαι 
τον  λόγον,  επιδραμονμε&α  τα  γεγενημενα,  ύννάπτον- 
τες  τοις  είρημένοις  τα  εχόμενα.    [Εχο.  άβ  δεηίβηΐ.  (€οι1. 

15  ρ.  122)  ρ.  255  Μ9ί.,  63-64  ΝίβΜίΓ.] 

Οτι  ^Ιονλιανός  τονς  αρχομενονς  καΐ  τους  πόλε-  10 
μίονς  έδίδαοκεν  άρεταΐς  τίύι  δει  τον  όντως  βαύιλεα 
κρατεΐν,  καΐ   ως  ανδρεία  μεν  και  ρώμη  και  χειρών 
κράτος  προς  τονς  άν^εΰτηκότας  μόνον  των  πολεμίων 

20  χρήΰιμα,  δικαιοοννη  δε  μετ  εξονϋίας  ώΰπερ  πηγή 
τις  ονΰα  των  αρετών  και  τονς  μη  παροντας  χειροη- 
^εις  εμποιεΐ  (τε  ποιεΐνΒ^]ί\{.)  καΐ  δονλονβ&αι  πεφνκε. 
τοιαύτας  νποτείνων  άρετάς  καΐ  βπέρματα  φιλοΰοφίας 
ές  τονς  νπηκόονς  απαντάς  από  βήματος  επεταττε  Ρω- 

25  μαίοις  μηδενα  Σαλίων  άδικεΐν  μηδέ  δγιονν  η  οί- 
νεΰ^αι  την  ιδίαν  χώραν.  ιδίαν  δ^  άπεφαινε  πάΰαν 
αντονς  δεΐν  νπολαμβάνειν ,  ήν  ανεν  μάχης  και  πό- 
νων εχονβιν '  ως  άναγκαΐον  είναι  πολεμίαν  την  τών 
πολεμονντων  ηγεΐα^αι  και  νομίζειν,  οίκείαν  δε  την 

30  τών  προΰκεχωρηκότων. 

"Οτι  είώϋ-ει  'ΐονλιανος*  αρχήν  νίκης^  ον  πολεμον 
τί^εΰϋ-αι.  [ΙΙΐίΙ.  (οο(1.  ρ.  284)  ρ. 256 Μβι.,  64- 65 Νίβΐ3υΙΐΓ.] 


21^  ΕϋΝΑΡΙΙ 


1 


11  Τούτον  δε^αμρ.νος  έταΐρον  [ί'φ']  ρ.αντώ  ΰννιΰτά- 

μενον  είχεν '  είτ  αλλοζ  τΐροΰι^εο ,  καΐ  πλήΟ-ος  ην ' 
καΐ  καΟ^άτΐερ  οι  Πυθαγόρειοι  φαΰι^  μονάδος  επί  δυάδα 
κινηΰ-είΰης  ουκέτι  την  των  άρι%•μών  ηρεμεΐν  φύβιν,  Ι 
άλλα  διαχεΐβϋ'αι  καΐ  ρεΐν  ες  ΐίολυ  ,  οϋτω  Χαρυέττω-  ^ 
νος  Κερκίωνα  τίροολαβόντος  αϊ  τε  πράξεις  επΙ  πολύ 
προηεΰαν  καΐ  ο  των  βυνιύταμένων  όχλος  ανά  λόγου 
ηκολούθ'ει  ταΐς  πρά^,εύιν.  [Ι1)ίί1.  (οοά.  ρ.  284)  ρ.  257 
Μ£ΐί. ,  6δ  ΝίβΙ).] 

'  ένείχεν ,  εκώλυε.    "  Χαριεττων  μεν  ονν  καΐ  προ  ίο 
τούτου  φανερός  τις  ών  καΐ  άνυπόβτατος  τω  τε  πλεο- 
νάζοντα τον  δραστήριου  φοβών,  ανείχεν  από  λτ^ΰτείας 
απαντάς."   [§ιιΐ(1αδ.    Εαη?ιρίο  1ΐ3€0  νίπίΐίοανίΐ;  Υβίβδίαβ  9ίΙ 
ΑΐΏΓηίθπ.  XXII,  11.    ΟοηΓ.  Ζοδίιτιαδ  III,  7,  4] 

Εδόκει  γαρ  το   βώμα  γιγαντωδης  είναι  καΐ  τον  ΐ5 
θυμόν  ϋ'ηριώδης  καΐ  ες  άγχίνοιαν  των  ΰυλλτ^ότευόν- 
των  απάντων  πολνπλοκωτερος.  [8αίίΐ38  ν.  γιγαντώδης. 
Ηαβο   βχ  βοοΙθίΏ  ΓοηΙβ   άηοΐΆ   βδδβ  οβπδβΐ  Μ^ϊαδ,    οοΐΐδίο 
ΖοδίΐΏοΠΙ^  7, 1,  οιαί  άβ  €1ΐ3ΠβΙΙοη6 :  *^νηρ  τις  ην  μέγεθος 
ΰώματος  υπέρ  τους   άλλους  απαντάς  έχων  καΐ  την  2ο 
άνδρείαν  ανάλογον  τω  βώματι.\ 
.12        "Οτι  του  ^Ιουλιανού  ίς  την   πολεμίαν  χωρούντος, 
καΐ  των  Χαμάβων  ικετενόντων   φείδεβθαι  και  ταύ- 
της ως  οικείας^  ο  ^Ιουλιανός  ΰυνεχωρει,  καΐ  τον  βα- 
(?ιλεα   υφών   προελθειν    κελεύβας^    επειδή   προήλθε  25 
καΐ  επΙ  της   όχθης  είδεν  εΰτηκότα^    έπιβάς  πλοίου^ 
τό  πλοΐον  ε^ω  έχων  το^εύματος  ^    ερμηνέα  έχων  διε- 
λεγετο   τοΓ^    βαρβάροις.      εκείνων    δε   πάντα   ποιείν 
όντων  ετοίμων ,  ορών  εύποόβωπόν  τε  άμα  καΐ  άναγ- 
καίαν    αυτω  την    είρηνην '    Χαμάβων  γάρ   μη  βου-  '^ο 
λομένων   αδύνατον  εβτι  την  της  Βρεττανικής  νη(ίου 
Οιτοπομπίαν  επί  τα  ^Ρωμαϊκά  φρούρια  διαπεμπεΰθαι ' 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  219 

καμτίτόμενος  ντίο  τγΐζ  χρείας  χαρίζεται,  την  είριινην, 
καΐ  ομηρα  τ^τει  λαβείν  τίίύτεωζ  ένεκεν,  των  δε  ικα- 
νούς είναι  τονς  αιχμαλώτους  λεγόντων^  εκείνους  εφη 
τον  τίόλεμον  αύτω  δεδωκέναι  *  κ«^'  ομολογίαν  γαρ  μη 
5  λαβείν  ■  νυνί  δε  ζητευν  παρ  αυτών  τους  αρίϋτους^ 
εί  μη  τεχνάξουΰί  τίερί  την  είρηνην.  των  δε  ίκετευ- 
όντων  καΐ  άξιονντων  ειπείν  ους  βούλεται^  μεταλαβών 
αύΟΊς  τον  του  βαύιλεως  αυτών  αιτείται,  παΐδα,  πλατ- 
τομενος,    όν   ειχεν  αιχμάλωτον ,    ωΰπερ    ουκ    έχων. 

10  ενταύθα  ο  τε  βαΰιλεύς  αυτών  κα\  οι  βάρβαροι  πρη- 
νεΐς  εκταϋ'εντες  οίμωγη  τε  άφ^όνω  καΐ  ολοφυρβει 
προύεκέχρηντο ,  δεόμενοι  μηδέν  αδύνατον  επιτάτ- 
τεΰΰ'αι'  αδύνατον  δε  αύτοΐς  είναι,  καΐ  τους  πεΰόντας 
άναΰτηΰαι  καΐ  ομήρους  δούναι  τους  τετελευτηκότας. 

ΐδ  γενομένης  δε  βιωπης.  6  των  βαρβάρων  βαοιλεύς  άνα- 
βοηόας  μέγιΰτον  οΰον,  Ει&ε  εζη  μοι^  εφη,  δ  παις,  ίνα 
6οι  δοθείς  "όμηρος,  ω  Καιΰαρ,  δουλείαν  ηύτύχει  της 
εμής  βαΰιλείας  εύδαιμονεΰτεραν.  άλλ^  υπο  ύοΰ  τύ- 
^νηκεν ,  άτυχηβας  ί'βως  καΐ  το  άγνοη%ηναι.    πολεμώ 

20  γαρ  έπίΰτευβε  το  ΰώμα  νέος  ών ,  όν  ΰύ  μόνον  άντά- 
ξιον  ειρήνης  ύπολαμβάνεις.  καΐ  νυν,  ώ  βαΰιλεϋ,  ύυ 
μεν  επαιτείς  ως  όντα,  εγω  δ^  άρχομαι  ^ρηνεΐν,  βυνο- 
ρών  τίνα  ουκ  έχω.  παΐδα  γαρ  οδυρόμενος  ενα  και 
κοινην   είρηνην  τω   παιδί   ΰυναπολώλεκα.     καν  μεν 

25  πιΰτευΰης  τοις  εμοΐς  άτυχημαβι,  παραμυΟ-ίαν  έχει  μοι 
το  παϋΌς  ως  υπέρ  απάντων  ητυχηκότι'  αν  δ\  απι- 
Οτηΰης,  καΐ  πατήρ  άτυχης  καΐ  βαΰιλεύς  οφϋ'ηΰομαι. 
τοις  γαρ  εμοΐς  κακοΐς  ουκ  ακολου^ηΰει  μεν  ο  πάρα 
των  άλλων  έλεος,    όΰπερ  απαβιν  οφείλεται  το?5  εν 

30  τοιούτοις  καϋ'εβτηκόΰι ,  προβκείΰονται  δ\  αί  κοιναί 
ΰυμφοραί.  καΐ  ου  παραιτηβομαι  τοΓ?  άλλοις  ατυ- 
χών,   αλλά   κοινωνεΐν  εμοί  τών  δεινών   αναγκάΰω, 


220  ΕϋΝΑΡΙΙ 

τοΰοντον  άπολανων  της  βαΰίλικης  έ^ονβίαζ  οΰον 
άτνχεϊν  μόνος  μη  δνναα&αί.  τούτων  άκονων  6  βα- 
ύιλενς  την  τε  ψνχην  ετΐαϋ-ε  καί  τοις  λεγομενοις  ΰνμ- 
παϋ'ώς  ε^εδάκρνύε.  καΧ  καϋ^άπερ  εν  τοις  δράμαΰίν^ 
όταν  ες  απορον  καΐ  δνβλντον  αί  των  ντίοκειμένων  5 
έργων  τίλοκαΐ  τελεντη6ω0ίν ,  ο  καλούμενος  απο  μη- 
χανής ^εος  ετΐεαόδίος  ες  μεΰον  έλκεται ,  ηαντα  ανμ- 
τίεραίνων  καΐ  καταβτρεφων  επΙ  το  ΰαφεϋτερον  καΐ 
ενκριτον  ^  οϋτω  καΐ  αντος  επΙ  ΊΤ.ράγμα6ίν  αμήχανους 
καΐ  δνβε^όδοις^  μετ  οιμωγής  αττάντων  την  μεν  ίΐ'- ίο 
ρηνην  αιτούντων,  τον  δε  έτίίζητονμενον  ο/ί^ϊ^ρον  α%α- 
γορενόντων  μη  έχειν,  τον  τε  νεανίΰκον  τίαραγα- 
γων  αΛαΰιν  έδειξε  βαβιλικώς  ηαρ^  αυτω  διαιτώμενον 
καΐ  διαλεχϋ'ηναι  τω  πατρί  κελενύας  όΰα  εβονλετο 
περιεΰκόπει  το  πραχ^ηΰόμενον.  τα  δε  έπΙ  τούτοις  ΐ5 
ην  άξια  τούτων,  ονκ  έτεκεν  ο  ήλιος  τοιαύτην  ημέραν, 
οΐαν  τότε  έξην  τοις  παρονΰιν  οράν  και  ιβτορεΐν.  οί 
μεν  γαρ  άτίο  θορύβου  καΐ  %•ρηνων  εκτΐληξει  καΐ  ^άμ- 
βει  βννδε^'έντες  ες  το  άκίνητον  ετίάγηΰαν^  ωΰπερ 
Ιουλιανού  δείξαντος  αντοΐς  ον  τον  νεανίΰκον ,  αλλ  2ο 
εΐδωλον.  ο  δε  βαβιλεύς,  έτίεΐ  ηΰνχία  μνβτηρίων 
απάντων  εγενετο  ΰτα&ερωτέρα , '  βαρν  φϋ-εγξάμενος 
ες  μεΰον  ^  τοντον,  εϊπεν,  6  μεν  υμέτερος,  ως  ύμεΐς 
υηολαμβάνετε,  τίόλεμος  άπολώλεκε,  &ε6ς  δε  ί'ΰως  καί 
το  Ρωμαίων  ΰέΰωκε  φιλάν^ρωπον,  έξω  δε  αύτον  25 
ομηρον,  ου  παρ*  υμών  κα^^  ομολογίαν ,  άλλα  τίαρά 
του  πολέμου  λαβών  καΐ  τω  κρατειν  άρκούμενος.  και 
οΰτο5  μεν  ουδενος  άτυχηΰει  των  καλλίΰτων  έμοί 
ΰυνων,  υμεΐς  δε  πειρώμενοι  παραβαίνειν  τάς  ΰυν%^η- 
κας  αποτεύξεΰ%^ε  πάντων,  φημί  δε  ούχ  οτι  κολάΰο-  3ο 
μαι  τον  ομηρον,  ον  ούδε  ενέχυρον  παρ^  υμών  ειληφα 
της    ειρήνης,    άλλ'  ανδρείας    άπόδειξιν   κ^θ'   υμών 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  221 

εχω'  ο  καΐ  άλλως  άνιύον  και  ^εομιΰες,  τους  ονδεν 
άόικονντας  νπερ  των  άδικονντων  δάκνειν  καΐ  απα- 
ράττειν,  ωβτίερ  τα  ^Ύΐρία  τους  άηαντώντας^  όταν  νφ* 
έτερων  διώκψαι,'  άλλ'  οτυ  τίρώτον  μεν  αρξετε  χει,- 

5  ρών  αδίκων,  ον  μείζων  ολε&ροζ  ουκ  εΰτιν  άν^ρω- 
ποίς  5  καν  δοκώύί  τΐρος  το  βραχύ  καΐ  τίαρον  έτατνγχά- 
νειν'  δεύτερον  δ\  οτυ  τζρος  'Ρωμαίονς  νμΐν  ο  λόγος 
εβται  κάμε  τον  άρχοντα  τούτων,  ον  οντε  τΐολεμούντες 
ούτε  είρηνην  αιτούντες  ένικήΰατε" .     τΐροΰεκννηβαν 

10  επΙ  τούτοις  άπαντες  καΐ  ανενφημονν,  ^εόν  τίνα  έτά 
τοΓ^  λόγοις  ηγούμενοι,  ΰπειοάμενος  γονν  και  την 
του  Νεβιΰγαβτον  μητέρα  μόνον  αίτηαας,  εκείνων 
ομολογονντων  τε  αμα  καΐ  δόντων,  άνεζενξεν  έπι  τοι- 
ανταις  πράξεοι,  μετοπωρον  τε  εβτηκότος  καΐ  χειμώνος 

Ιό  ηδη  ΰννιβταμενον  καΐ  διαφνχοντος.  [  Εχο.  άβ  Ιβ^βΙ. 
ρ.  15—17  6(1.  Ρ3Γ.,  ρ.  41—45  ΝίβίίΐιΙΐΓ.] 

Οτι  Βαδομάριός  τις  δυνάμει  καΐ  τόλμη  τΐρο είχε  13 
Γερμανών,  καΐ  ες  τούτο  ύπετύφετο  μεγαλαυχίας  ωβτε 
ετύγχανε  μεν  ομηρον  τον  εαυτού  δεδωκώς  υίόν,  εως 

20  αν  αποδώ  τους  αιχμαλώτους,  ους  εκ  της  καταδρομής 
είχε  ουνηρτίαβμένους ,  τούτους  δε  ουκ  άποδιδούς 
απητευ  τον  ομηρον,  πολλά  απειλών,  ει  μη  λάβοι.  απο- 
πέμπει δη  τούτον  Ιουλιανός  αύτώ,  τοβούτον  επιζείς 
ως  ουκ  εβτιν  άξιόπιϋτον  εν  μειράκιον  ύπερ  πολλών 
ί  25  εύγενεατερων  ο^7^^£ί;θ2/  παρ*  αύτώ,  άλλ'  η  τους 
αιχμαλώτους  αποδιδόναι  προΰηκον,  οντάς  υπέρ  τριΰ- 
χιλίους ,  τοις  αύτίκα  ηΐΕ,ουβι  πρεΰβεΰιν ,  η  άδικούντα 
είδέναι.  ταύτα  έγραφε  τε  και  την  πρεοβείαν  εΰτελλε. 
και  αυτός  εΖπετο  τη  πρεΰβεία  από  Ν  εμετών  άρας  επΙ 

30  τον  Ρήνον.  ηδη  τε  ην  προς  τοις  'Ραυράκοις ,  ο  ε0τι 
φρούριον.    [1\Μ.  ρ.  17  6(3.  Ρηγ.,  45  ΝίβΙ)υ1ΐΓ.] 

[  Οτι  φηβΐν  6  Ευνάπιος  περί  ^Ιουλιανού ']  ^Ενταύϋ'α  14 


^£  γενομένους  μεμνησϋ-αι  τΐροβηκεν  ως  νυν  η  γρκφΐ] 
περιέχει  τα  τον  Καίΰαρος  εργα^  ταντα  δε  εγίγνετο 
Κωνβταντίον  βαΰιλεωζ  βαΰιλενοντος'  ωβττερ  ονν  εν 
τοΓ^  κατά  Κωνοτάντιον  αμφοτέρων  μεμνημενη  τα  τον 
προκειμενον  Κωνβταντίον  μάλλον  είλκε  και  παρήγεν  5 
ες  τον  λόγον  ^  όντως  επειδή  τον  λόγον  εκ  της  γενέ- 
σεως ες  Ιονλιανον  έλ&όντα  τον  Καίϋαρα  ννν  ανα- 
γράφει^ επιμνήϋεται  πάλιν  ^  ες  οΰον  αν  εγχωρΐ},  των 
κατά  τονς  παραπίπτοντας  κα^ροί)^  ές  τον  Καίααρα 
Κωνύταντίω  ΰνντε%ειμένων  τε  και  μεμηχανημένων.  ίο 

Ο  μεν  γαρ  ' Ρωμαίος  Μάριος  τον  αντίπαλον  Σνλ- 
λαν  διπλονν  ϋ^ηρίον  άποκαλών^  αλωπίκα  καϊ  λέοντα^ 
μάλλον  εφαβκε  φοβεΐΰ&αι  την  άλωπεκα '  Κωνύταντίω 
δε  λέων  μεν  ουάίί^  παρην^  πολλαι  δε  αλωπεκές  κν- 
κλω  περιτρέχονβαι  διε^ορνβονν  τον  Καίΰαρα.  ΐ5 

Πάΰα  δη  βία  την  γραφην  κατά  μικρά  καϊ  επϊ 
Κωνβτάντιον  φέρεβ^αι  καϊ  των  νπ  εκείνον  πραττο- 
μένων  εκαΰτον  άναγαγείν  έπΙ  καιρονς  κα^^  ονς  εγί- 
γνετο καϊ  ΰννέπιπτεν. 

τότε  δη  6  Κωνβτάντιος  δ'φ'  οϊς  (χαίρειν^άύ'ιίΜβΙ).)  2ο 
^δει  δναφορών  και  ο6α  επραττεν  Ιουλιανός  ^λεγχον 
της  ίδιας  βαΰιλείας  νπολαμβάνων  ^  τάς  τε  δηλονμέ- 
νας  επινικίονς  εορτάς  ες  πένθος  καΐ  ΰνμφοραν  μετέ- 
βαλε και  διοιύτρονμενος  νπο  φθόνου  καϊ  λυττης 
προς  τον  £^φυ/ίοι^  ε^ωγκωτο  πόλεμον.  2δ 

Εοικε  μίν  ονν  και  άλλως  6  χρόνος  εν  ταΐς  μα- 
κραΐς  περιόδοις  και  κινηΰεΰι  πολλάκις  επι  τά  αυτά 
καταφέρεαΰ^αι  Ονμπτώματα  ^  κα&άπερ  οι  τω  ζίαρείω 
ΰυΰτάντες  επϊ  τους  μάγους  ηΰαν  επτά  καϊ  οί  πολ- 
λοίς νβτερον  χρόνοις  ^Αροάκη  κατά  Μακεδόνων  Ονν-  3ο 
εγερ^έντες  ί'ΰοι  τον  άριϋ^μον  ετυχον. 

Σννορώΰι  δ\  οτι  ^ερμότητος  μεν  δεΐται  καϊ  ορ- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  223 

α?;^  το  άΰφαλες '  το  γαρ  της  ανάγκης  ηαρα  πόδας 
εϋτος  επίΰκεφιν  ηκιΰτα  ενδεχόμενου  προχειρότερον 
απαιτεί  τον  κίνδννον, 

"Οτυ  περί  της  βτρατείας  της  κατά  Ναρδίνών  7 
5  (^Αλαμανών  Ββΐίΐί.)  πολυτρόπου  γενομένης  έκτί^ηΰι 
μεν  αυτός  Ιουλιανός,  άλλα  δε  αλλαχοϋ  καΐ  προς  πολ- 
λούς άναφραζων  εν  έπι6τολαΐς.  προς  τίνα  γοΰν  Κυλ- 
ληνιον  και  ταύτα  ε^ηγούμενον  τά  μεν  επίτιμων  ώς 
διαμαρτάνοντα  της  άληϋ^είας  φαίνεται,  καΐ  παρεκτί- 

10  ϋ-ηοί  γε  τά  πραχΰ^έντα  όπως  γέγονε'  φάβκων  δ\  μη 
δεΐα^αι  του  τάτε  έργα  λέγοντος,  ούδε  γάρ  Παλαμη- 
δην  ^Ομηρου  προΰδεη&ηναί  φηΰιν  ες  δό^αν,  καϊ  τάς 
αλλότριας  ΰυγγραφάς  των  ιδίων  έργων  υπο  μεγα- 
λοψυχίας   παραιτούμενος,    αυτός   όμως  δια  μέγεθος 

ΐδ  των  πεπραγμένων  προς  το  λέγειν  αυτά  καταΰειόμε- 
νος,  ουδέ  ουγγραφην  άπλην ,  «λλ'  επαινον  ακριβή 
τίνα  και  λαμπρόν  εαυτού  διέ^ειϋιν  αύτοκέλευΰτος, 
καϊ  προς  πολλούς  αυτά  διά  των  επιβτολών  ύμνων. 
[Εχο.  άβ  δβηίθηί.  (οο().  ρ.  285,  2^6)  ρ.  257—259  Μθί., 
65  — 67Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

ΙΟΤΛΙΑΝΟΣ  ΒΑΣΙΛΕΤΣ. 

20         "Οτι  μετά  την  Ιουλιανού    της  βαΰιλείας  άναγό-  15 
ρευΰιν  πρεοβεΐαι  πανταγβ&εν   ΰυνέβαινον   καϊ  βτέ- 
φανοι  πολλοί  χρυβοΐ    αύτω    παρά   των  έ^νών  ανε- 
κομίξοντο.     ενταύθα    καϊ    οι   την  ^Ιωνίαν   οίκούντες 
έ'τυχον  οΰων  έδεη^ηβαν ,   καϊ  πλειόνων  και  έλαττο- 

25  νων.  ΑυδοΙ  δε  καϊ  ευχής  κρεΐττον  ^πραττον ,  Εύνα- 
πίου  )  μ\ν  τού  ρήτορος  υπέρ  αυτών  πρεσβεύοντος, 
εύημερήοαντος  δε  ούτω  κατά  την  πρεοβείαν  ωΟτε 
καϊ  δίκγι  τινί  περιμαχήτω  ΰυνειπεΐν,    η  ο  βαύιλευς 

*)  Νοη  οοηίαηάβηάαβ  ουίΒ  ΙπδΙοΓίοο,    €[ΐιϊ  ο,ηηο  361  ρ.  Ο. 
ραβΓ  ίΐάΐιιιο  θγ»,!.    Μϋι<ι.Εκυ8. 


224  ΕϋΝΑΡΙΙ 

αντον  εκελενεν.  6  δε  ενίκα  καΐ  την  όίκην'  καΐ  εκ 
Κλαξομενών  δε  Πείθων  ευδοκιμεί  λέγων.  [Εχο.  άο 
1β§3ί.  ρ.  17  —  18  Ρ3Γ.,  46  Νίβ1)υ1ΐΓ.]  β 

16  "Οτι   έτά  τον   Ιονλιανον   πολλαΐ  δίκαυ   εχωρονν^ 
χανδον  εμφορονμένων  των  άν^ρώτίων  της  δικαιοΰν-  5^ 
νης  τον  κρίνοντος'  άναβολαί τε  ονκ  ηύαν  έτι    ανταΐς,  '^Λ 
οβαί  νόμιμον  έκτων  ύννηχ^ων  γραμμάτων  το  αδικον 
ί'όχονΰίν  ές  βοηϋ^ειαν  των  αδικονντων  καΐ  προειλη- 
φότων^    «λλ'  η  παραχρήμα  έδει,  το  Ι'βον  έλέγχεΰ&αί 
κατά  φναυν   η  το  μέλλον   κα\    διω^ονμενον    έξ  τον  ίο 
χρόνον   νποπτον  ην.      βαρνς  μεν  ονν  καΐ  λυπηρός 
ετύγχανε^  καΐ  έπΙ  τοίβδε  καΐ  το  των  πονηρών  εϋ'νος 
καΐ   αδικονντων    διηγείρετο'    ου    γαρ    άδικείν    έ^ην 
ουδέ  λανϋ'άνείν  αδυκοϋβί.    βαρύτερον  δϊ  αυτόν  απε- 
δείκννε  τοις  μοχ^ηροΐς  καΐ  το  ευπρόΰοδον.    οία  γαρ  ΐδ 
προϊόντος  μεν  πολλάκις  δια  τάς   ίερομηνίας  καϊ  %'υ- 
αίας,  ημέρου  δε  φύβει  προς  πάΰαν  εντευξιν  τυγχά- 
νοντος ,  άκώλυτον  ην  τους  δεομένους  λόγου  τυχεΐν. 

6  μεν  ούν  έλάχιΰτον  της  υπο  των  πονηρών  ταύτης 
βλαβφημίας  τε  και  οργής  γιΰϋ-άνετο  καΐ    έφρόντιξε.  2ο 
[8ιιί(ΐ3δ  ν.  Ιουλιανός  βχ  Εαηθρϊο,  υΐ  οοηίβοίΐ  ΚϋδΙβηίδ. 
ΟοηΓ.  ΑπιΐΏίβη.  Μ3Γ0βΙ1ίη.  XXII,  10,  1.] 

17  "Οτί  Σαλούύτιος  ο  της  αύλης  έπαρχος  έπΙ  Ιου- 
λιανού άνηρ  ην  διαφερόντοις  περιττός  ές  φιλαν- 
πρωπιαν  ω  γε  τούουτον  ημεροτητος  και  πραοτητος  25 
νπηρχεν  ές  απαντάς  ώΰτε  καϊ  τον  Μάρκελλον  εκείνον^ 
τον  ηνίκα  ην  Καΐΰαρ  υβριβτικώς  αυτω  χρηϋάμενον, 
πάνυ  περιδεά  όντα  δια  τά  προγεγενημένα^  καίτοι 
του  παιδός  έλεγχΰ'έντος  έπανίΰταβ^αι  δια  την  προς 
Κωνΰτάντιον  φιλίαν,  τω  νεανίύκω  την  δίκην  έπε-  30 
%ηκε ,  τον  δε  Μάρκελλον  καϊ  διαφερόντως  έτίμηβε. 
[δυίιΐ3δ  ν.  Σαλούΰτιος.  „  ΤοΙυιη  Ιιιιηο  Ιοοαπι  βχ  Εαηβρίο 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  225 

βχοβΓρΙυπι  βδδβ  δϋδρΐο&ΙυΓ  Υβίβδΐαδ  3(1  Αιηπιίβη.  Μλγ- 
οβίΐίη.  XXII,  11,  2;  ςυί  τβοΐβ  βΙΪ3ΐη  ηιοηυίΐ  δυί(ΐ3ΐη 
Ιιίο  οιηηίοΐ  οοηίαηάβΓβ  βΐ  3(1  83ΐϋδ1ίαΐϊΐ  ιη3ΐβ  Γβίβπ'β  β3 
φΐΆβ  Ιιι1ί3ηο  οοιινβηί3η1;/*  ΚιΐδΙβΓ.] 

5        "Οτί  κρατεΐν  ως  έτίίτίαν  εί'ω^εν  έν  μεν  τοίζ  ατίεί-  18 
ροί^  το  Ίίλεον^  εν  8\  τοις  εΛίότημοΰι  το  γεγνμναόμέ- 
νον'  ον  γαρ  έν  τοις  μετά  τέχνης  ατίαντα  το  τταράλο- 
γον  της  τύχης  ^   «λλ'  έν  τοις  άτέχνοις  χώραν  έχει  το 
αντόματον  ^  ωύπερ  καν  ταΐς  αλλαις  έπιατημαις  ορώ- 

^0  μεν  το  προτεϋ^εν  ονχ  νπο  των  απείρων,  αΛλ'  νΛο 
των  μελετηΰάντων  έκτελονμενον  ως  ώφείλετο. 

"Οτι  πάν  έργον  κρεΐττον  άπορρητως  ΰτρατηγον-  2 
μενον'  οΰτις  δε  έν  πολεμώ  κρύπτει  τα  πλείονα,  κρείτ- 
των  έΰτίν  η  6  μετ'  ^ργων  ϋ^ραΰντητος  φανερώς  έπιων. 

15         "Οτι  ο   κυνικός  ^Ηράκλειος  άκροαΰόμενον  έκάλει  3 
τον  ^Ιονλιανον  ως  ές  την  βαβιλείαν  ώφεληΰων  αυτόν. 
6  δε  ϋ^αυμάύας  το  της  νποβχεβεως  ϋψος  έτοίμως  νπη- 
κουβεν.   έπεί  δε  παρά  δόξαν  άπηντηΰεν,  ο  Ιουλιανός 
άντιγράφας  λόγον  την  εαυτού  δύναμιν  έξέφηνε  και  το 

20  χης  φύβεως  άνυπέρβλητον.  οι  δε  άκούααντες  κατα- 
πλαγέντες  την  δύναμιν  του  λόγου  κα^άπερ  Ο'εον 
προβεκύνηΰαν  την  φιλαν^ρωπίαν ,  οτι  τον  βαΰιλικον 
ϋ'υμον  διέλυΰε  λογική  φιλοτιμία,  ο  δε  και  ετέρω  λόγω 
τον  αυτόν  κυνικόν  έτίμηύεν.     [Εχε.    ιΐβ   δβηίβηΐ.  (οο(3. 

25  ρ.  286)  ρ.  259  Μ3ί.,  67—68  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

"Μάξιμος  τε  καΐ  Πρίοκος  λόγου  μεν  μετειχέτην^  19 
της  δε  των  κοινών  και  ύπαίΟ'ρων  πραγμάτων  πείρας 
έλάχιΰτονΓ   καΐ  αύ^ις '  "ως  αν  ύπαι^ρόν  τίνα  και  εν- 


15  'Ήρά-κλείος]  Οοάβχ  1ι.  1.  Ηράκλειτος;  αί  ίηίι-α,  ίη  Γβ1)ΐΐ3 
ΡΓΟΟορϋ  ί^Γίΐηηΐ  ί(1βιη  οοοίβχ  \\Ά\>βί'^Ηράκλειος.  Ργιογϊ  Ιβοϋοηί 
ίανθί  8πίά;ΐ8;  ροδίβήοή  ΐβχίπβ  Ιηΐί&ηί  ΐη  οΐΈΐϊοηβ  οοηίτα 
Ιιιιηο  ^^η^^αIη  βά.  Ρβ1?ιν.    ΜΑΐυδ. 

ΗΙ8Τ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  15 


226  ΕϋΝΑΡΙΙ 

νομον  αγωνίΰάμενος  μ^^χτ^ν^  τοντέΰτι  προφανή. 
[δαί(ΐ3δ  ν.  ντΐαίϋ'ρον.  ΡοδΙβΓίοΓβιη  ΙοουΐΏ  ρίβηίυδ  1ΐ3-] 
ΒβΙ  ν.  νεωτερίξείν^  ιιΜ:  '^ο  ^θ  βάρβαρος  ονδε  έπΙ\ 
την  νεωτερίζονΰαν  τα  πράγματα  τνχην  §6χεν  ανε- 
νεγκεΐν  την  αίτίαν,  ως  αν  έννομόν  τίνα  χαι  νπαί^ρον 
αγωνιΰάμενος  μάχηνΓ^ 

20  τότε  δε  ί'λη  των  καταφράκτων  ιππέων  νπερ  τονς 
τετρακοΰίονς  ες  τονς  οπίύ0•οφνλακας  κατερράγη.  [διιί- 
ά98  ν.  Ι'λη.] 

21  Οί   ^£  των  Πάρϋ'ων   οίβνΐνας  άβπίδας  έχοντες  ίο 
καΐ  κράνη  οίβνινα  πλοκην  τίνα  πάτριον  πεπλεγμενα. 
[8αίά98  ν.  οίανινος.] 

22  "Οτί  τω  ^Ιουλιανω  ηκμαξεν  6  προς  Περβας  πόλε- 
μος, τάς  τ  ε  Σκν^ίκάς  κινηύεις  ωβπερ  εν  κωφω  έτι  κν- 
ματυ  βννετί%'ει  π6ρρω%'εν  η  ^εοκλντών  η  λογιζόμενος.  ΐ5 
λέγει  ονν  έπιβτελλων,  '^Σκν^αι  δε  νυν  μεν  άτρεμονοιν, 
Ϊ6ως  δε  ονκ  άτρεμηύουοιν.  ες  τοΰόνδε  εξικνειτο  χρό- 
νον  η  των  μελλόντων  αντω  πρόνοια  ώΰ^'  ότι  τον  επ 
αντον  μόνον  καιρόν  ηανχάόονΰι  προγιγνώύκειν. 

2  "Οτι  το  προ  Κτηΰιφώντος  πεδίον  όρχηατραν  πο-  2ο 
λεμον  πρότερον  άποδεί^ας,  ως  ελεγεν'Επαμεινώνδας, 
^ιοννύον  ύκηνην  επεδείκνν  ^Ιουλιανός,  ανέβεις  τινάς 
τοις  ότρατιωταις  καΐ  ήδονάς  ποριξόμενος, 

3  "Οτι  τοΰαντη  εν  τοις  τίροαβτείοις  Κτηβιφώντος 
αφθονία  των    επιτηδείων    ην   ωΰτε  την  περιονβίαν  25 
κίνδννον  τοις  ύτρατιώταις  φέρειν  μηποτε  νπο  τρν- 
φης  διαφ^αρώΰιν. 

4  "Οτι  έοικε  το  αν&ρώπινον   καΐ    άλλως  έπίφορον 
είναι  καΐ  κάταντες  προς  το  βάβκανον.    καΐ  οί  ύτρα- 
τιώται  ονκ  έχοντες  όπως  έπαινώοιν  ά^ίως  τα  πρατ-  3ο 
τόμενα,  ' τονς  ^Αχαιούς,  φαοίν,  έκρινον  από  πνργον\ 
στρατηγικός   τις    καΐ   περιττός  ες  φρόνηΰιν  έκαύτος 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  227 

εΐναί  βονλόμ,ενοί.  καί  τοις  μεν  νλη  τΐζ  νπην  φλυα- 
ρίας" ο  δε  των  εξ  αρχής  εχόμενος  λογιΰμών  έτά  την 
οίκείαν  άνεβτρεφεν.  [Εχο.  (1β  δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  ρ.  286, 
171)  ρ.  260  Μαί.,  68—69  ΝίβΜίΓ.] 

5        '^Ωιΰτΐερ  δε  εν  τίολεμω  καΐ  τοβούτων  ετακείμενων  23 
άρχοντος  δεόμενον  το  βτρατότίεδον  την  αϊρεΰιν  τιεριε- 
ακόπεί.    καΐ  κα^άπερ  οι  ιατρικοί  φαΰι  κατά  ταντον 
γενομένων   δνείν    αλγημάτων    το    ελαττον   νπο  του 
βφοδροτέρου  λύεΰ&αι ,  οϋτω  καΐ  τότε  ^εωρεΐν  εξήν 

10  ω^  την  υτίεροχην  του  κατά  τον  βαοιλεα  πάγους  6  του 
τίολέμου  φόβος  παρά  πόδας  εβτώς  καταμαραίνων 
άπήμβλυνεν.  το  μεν  γαρ  γεγενημενον  ην  φανερόν, 
το  δε  όπως  είκαζεν  άλλος  άλλως  ^  ηπίΰτατο  δε  ούδε 
είς.    πλην  εν  τούτο  γε  τιδεβαν  ως  αίρεΐΰ^αι  προόήκε 

ΐδ  ϋφιβιν  άρχοντας,  ει  δε  καΐ  πλήθος  ήΰαν,  τούτο  γούν 
ηπίΰταντο  ΰαφώς  οτι  άρχοντος  μεν  ευπορηοονβι, 
τοιούτον  δε  ούδε  ει  πλάττοι  ^εός,  ενρηΰονΰιν  ^  ός  γ  ε 
διά  φύβεως  έξουΰίαν  καΐ  το  ίΰομεγε^ες  τω  ^είω 
αγωγής  τε  ανάγκην  εβιάβατο  προς  το  χείρον  ελκου- 

20  βαν ,  καΐ  εκ  τοΰούτων  άνενεγκών  κυμάτων  ούρανόν 
τε  είδε  και  έπέγνω  τα  εν  αυτω  καλά^  τοις  τε  αϋωμά- 
τοις  ομιληΰας  ύώμα  ^χων  ετι.  και  βαβιλείας  τ  ε  ετυ- 
χεν  ούχ  ότι  ηρα  βαΰιλείας^  αλλ'  ότι  το  άνϋ•ρωπεων 
εωρα  δεομενους  βαβιλεύεβ^αι ,  φιλοβτρατιώτης  τε  ην 

25  διαφερόντως^  ονχ  ότι  έβούλετο  δημαγωγεΐν^  αλλ  οτι 
τούτο  ηπίΰτατο  τοις  κοινοΐς  ΰυμφερειν. 

[Ταύτα  ληρεΐν  άνεχη,  εμβρόντητος  τω  οντι  καΐ 
άνεπιγνωμων  των  πεφλυαρημενων;  τίς  γαρ  των  έγ- 
γενών'Ελληβι  δογμάτων  ουρανίων  μεμύηται  μυΰτη- 

30  ρίων  ^εατην  ύπάρξαι  τον  άπαλλαττόμενον  της  εν- 
τεύθεν βιοτής  η  ΰυνόμιλον  άύωμάτων  γενεΰϋ'αι;  και 
τίνες  οί  ασώματοι  ούτοι  ^  εί  μη  που  Γανυμηδης  καΐ 

15* 


228  ΕϋΝΑΡΙΙ  ^^1 

Ζενζ  6  Γαννμηδονς  έκ  Τρωών  έραΰτής ,   δί'  ου  καΐ  Μ 
"Ηρα  τίαραγκωνίξετοα  η  αδελφή  και  γαμέτη  τω  ΦρνγΙ  Μ 
μει,ρακίω;   άλλα  τα  μεν  κλέ-ψας  έχεις  των  Χριατιανι-  Ι 
κών  οργίων^    τάς  άΰωμάτονς   φημί    φρατρίαζ'   έπεί  Μ 
των  γε  βών  δογμάτων  μη  ονχΐ  καΐ  εμπα^έβτερον  των  5 
κατά  τον  φ^αρτον  τούτον  βίον  άκρατεύτάτων  οί  κατ' 
ονρανόν  ύοι  άλοΐεν  μάκαρες  βίονντες'  οίς^Ηβη  μεν 
οίνοχοεί,  οί  δε  τίολλω  τω  νέκταρυ  με&νΰκόμενοι  τα 
άπαίοια  δίεξίαύι   Τρίόων  τίόλιν    είΰορόωντες.     προς 
τίνας  καΐ  των  καΟ-'  "Ελληνας  εαντον  αναφερών  φι-  ίο 
λοοόφων  ηρα  βαβιλείας ;  προς  Αντΐ6%'ένη ;  %ρος  Διο- 
γένη; άλλα  τούτοις  μεν  ί'βμεν  όντως  άπραγμοΰννης 
μελον  ως   την  κννών  έζηλωκότας  ζωην  καΐ  τη  τού- 
των εγκαλλωπίξεόϋ'αι  κληύει.   ονκονν  έπανορ^ών  τον 
άν^ρώτίΐνον  βίον  είλετο  βαβιλενειν ,  ούτις  μηδ^  έ%α-  ΐδ 
νώρ^ωβέ  τι^    ει  μη   πρώτον   μεν   φιλοδοξίας  κακω 
λυττηματι  άχάριΰτος  περί  τον  ενεργέτην  διαγιγνόμε- 
νος,  έπειτα  καΐ  όπως  τοΓ^  α}/οι>(7ίΐ/  αυτόν  δαίμούι  το 
ολέ^ριον  άφοΰιονμενος  ΰέβας   λάϋ-οι  προς  των  νπ 
αντοϋ  ΰπονδαξομένων  δαιμόνων  τοιούτον  και  τέλους  2ο 
κυρηβαι,  αξίου  και  της  εκείνων  απάτης  και  της  εαυ- 
τού εμπληξίας.]    [Εχο.  άβ   δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  ρ.  171,  172) 
ρ.  261—263  Μ9ί.,  69—71  Νί6ΐ)υ1ΐΓ.    Αά  θ3  ςυοίβ  Οΐιπ- 
8ΐί9ηιΐ8  ζβίοΐβδ  δυΐίίεοΐΐ,    ίη  ιτΐ3Γ§ίηβ  βάδοπρίϋΐη:  Στη- 
λιτευτικος  κατά  Εύναπίου.']  25 

24  Οτι  προς  τον  Όρειβάβιον  είπόντα  ως  ου  χρη  τον 
&υμον,  καν  έπεΰπέβη^  δια  των  ομμάτων  κα\  της  φω- 
νής έκφορεΐ6%•αι  ^  '  Ορα  τοίνυν^  εϊπεν,  επειδή  καλώς 
λέγεις,  ει  τούτο  εγκαλέοεις  ετι  δεύτερον" 

Οτι    φααΐν  Αλεξάνδρου    ^ειάζοντος    εαυτόν    εκ  3ο 
ζίιος  Ολυμπιάδα  ^ρυπτομένην  φάΰκειν,  "Ου  παύ- 
βζται  το  μειράκιον  διαβάλλον  με  προς  την  Ηραν; 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  229 

'^'Οτι  προΰαγορενων  6  &ε6ζ  τον  Ίονλίανόν  φηβίν, 

'ίΐ  τεκος  άρμελάταο  Ο'εον^  μεδεοντος  ατίάντων. 

"Οτι  ο  ^Ιουλιανός  εν  ταΐζ  ετΐίβτολαΐς  ίδιον  [τίατερα 
ηάάϋ  Μδί.]  ανακαλεί  τον  ηλιον,  ονχ  ω0περ  Αλέξανδρος 

5  διαβάλλεται  φάΰκων  Λρος  την  "Ηραν  ότι  ^Ολυμπιάς 
αυτόν  έκ  ^ιός  ανελομένη  τοντο  ουκ  αττεκρνπτετο, 
αλλ*  οντός  γε  επΙ  ταΐς  τον  ϋ-εον  μαρτνρίαις  αιωρού- 
μενος ες  τον  Πλάτωνα  νποφέρεται ,  ωβπερ  ο  εκείνον 
Σωκράτης   φηβί,  ^^  Μετά  μεν  Ζίιός  ημείς  ^   αλλο&   άε 

10  μετ*  άλλον  τον  ϋ-εών^  ταντην  (ταντη  Νίβΐ).)  καΐ  αντος 
ες  την  ηλιακην  βαύιλείαν  τινά  καΐ  χρνΰην  ΰειραν 
αναφερών  καΐ  ΰνναπτόμενος.  [Εχε.  οΐβ  δβηίβηΐ.  (οοοί. 
ρ.  172)  ρ.  263—264  Μβι.,  71—72  Μ6ΐ)υΙΐΓ.] 

Ό  ^£  Ιουλιανός  ο  παραβάτης^  καίτΐερ  τοΰοντοις  έμ-  2δ 

15  βεβηκώς^  της  τε  περί  λόγονς  ηΐίτετο  φιλοτιμίας  καΐ  τον 
της  Αντιοχείας  βοφιβτην^  ω  Αιβάνιος  όνομα^  διαφε- 
ρόντως  έΰ^ανμαβεν,  τα  μεν  ί'ύως  έτίαινών^  τα  δε  όπως 
λντίοίη  τον  μέγαν  βοφιΰτην  Προαιρέβιον  ^  προτιμών 
έτερον.     Ακάκιος  γονν  τις  αντω  των  περί   την  ρη- 

20  τορικην  δεινών  καΐ  ο  έκ  Φρνγίας  Τονΰκιανός  άεΐ 
προς  ταντα  έπεκάλονν  και  διεμέμφοντο  τάς  κρίβεις. 
[δϋί038  ν.  Αιβάνιος.    Ειιηβρίο  νίικίίο&ί;  Βοίδδοηβοΐυδ.] 

[Περί    της    τελεντής  Ίονλιανον  τον  παραβάτον26 
τον  α&έον  χρηΰμός  ην  τοιούτος '] 

2δ       άλλ'  οπότε  (οπόταν  δαίοΐαδ)  ύκηπτροιύι  τεοΐς  Περ- 

ΰηιον  αίμα 
άχρι  Σελενκείης  κλονέων  ξιφέεΰΰι  δαμά60Τ]ς^ 
δη  τότε  6ε  πρός'Όλνμπον  άγει  πνριλαμπες  όχημα 
αμφΐ  ^νελλείηύι  κνκώμενον  εν  βτροφάλιγξι , 
30       λνΰάμενον  (ρίψαντα  8.)  βροτέων  ρεϋ-έων  πολντλη- 

τον  ανίην. 


230  ΕϋΝΑΡΙΙ 


1 


η^£ίζ  δ^  αί&ερίον  φάεος  πατρωι,ον  ανλην^ 
εν&εν  άποπλαγχ^είς  μ^ροπψοι/  έζ  δέμας  ηλϋ^εζ. 

χοντοίς  αρ&έντα  τοΐς  εηεΰιν  αντον  καΐ  λογίοις 
μάλα  ηδεως  φηΰΐν  ατίολυτιεΐν  το  ^νητον  κο(1  έτίίκη- 
ρον.  τίροκεινται  δε  των  λογίων  αλλαί  τίνες  ενχαί  τε  5 
καΐ  ^νοίαυ  περί  τους  ^εονς^  ας  έκείνω  μεν  δράν 
άναγκαΐον  ην  ίβως^  ες  δε  ίΰτορικον  τνπον  καΐ  βάρος 
φέρειν  ουκ  ην  ενλογον'  το  γαρ  [γράφειν  Άάάϋ  Νίβΐ).] 
κα^  εκαΰτα  ουκ  ην  αλη^είαν  τιμώντος^  άλλα  δια 
τΐολντΐραγμοβννην  ές  λήρον  αποφερομενον  καΐ  τιαρο-  ίο 
λίΰ^άνοντος.  [Εχο.  άβ  δβηίβηΐ.  (οοά.  ρ.  172, 173)  ρ.  26δ 
— 266  Μάϊ.,  72  ΝίβΒυΙΐΓ.  Ιάβιη  οΓΕίουΙαιτι  δυΐίΐίΐδ  ν.  Ιου- 
λιανός βίΤβΓΐ,  ρΓ3βηιί8δίδ  νβΓΜδ  φΐΆβ  υηοίδ  ίηοΐαδίιηιΐδ.] 

27  *Έ6τί  δε  καΐ  6  χρηβμος  6  δοΰ'είς  αύτω^  οτε  τίερί 
Κτηαιψώντα  διήγε,  ΐ5 

γηγενεων  ποτέ  φϋλον  ενήρατο  μητιετα  Ζενς 
^%%'ί(3τον  μακάρεΰΰιν  Ολύμπια  δώματ    εχονβι. 
"Ρωμαίων  βαΰιλενς  Ιουλιανός  ^εοειδής 
μαρνάμενος  Περύών  πολιάς  και  τείχεα  μακρά 
αγχεμάχων  διέπερβε  πνρΐ  κρατερω  τε  ΰιδηρω,        20 
νωλεμεως  δ   έδάμαύβε  πόλεις  τε  και  ε^νεα  πολλά, 
άλλα  και  εβπερίων  ανδρών  ^Αλαμανικον  ούδας 
νύμίναις  πυκιναίύιν  ελών  αλάπαξεν  άρούρας. 

[δυίιΐβδ  ν.  Ιουλιανός.    Ργο  εδάμαΰΰε  πόλεις  κτλ.  οοάά. 
ΑΒΕν  έδάμαββε  και   ε^νεα  πολλά  και  άλλα.     Τυηι  25 
ορρα  ρΓο  αλλά,  ί.  β.  δ^  ρα,  ιιΐ  Αηΐΐιοΐο^.  ΡβΙ.  XIV,  148.] 

ΙΟΒΙΑΝΟΣ.     ΟΤΑΑΗΣ.     ΟΤΑΑΕΝΤΙΝΙΑΝΟΣ. 

28  ]^Οτι  φηαΐν  6  Εννάπιος,]  Περί  μεν  ούν  τών  παλαι- 
οτέρων καΐ  οθα  προ  ημών  ανάγκη  ΰυγχωρεΐν  τοΙς 
γρά-ψαΰιν  η  τοΐς  προ  (περί  Νίεΐ).)  εκείνων  λόγοις  ές  3ο 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  231 

ημάζ  κατά  μνήμην  αγραφον  ές  διαδοχην  περιφερο- 
μενοις  καΐ  κα^ηκονβιν'  όΰα  δε  «φ'  ημών  αυτών  γε- 
γονεν^  αλη^ειαν  τιμώντί,  κα%ά  φηαι  Πλάτων^  πάρα- 
δοτεον  τοις  εντνγχάνονβιν.  [Εχε.  άβ  δβηίβηΐ.  (οο(3. 
5  ρ.  173)  ρ.  266  Μ3ΐ.,  72—73  Νίβ1)υ1ΐΓ.  *)  ] 

Οτι  Βαλεντινιανον  άνάρρηΰις  εν  Νίκαια  της  Βι-  29 
%ννίας  γίγνεταυ^  ττρεύβείαί  τε,  οΟαι  βυνεπεφουτηκε- 
6αν    ετΐΐ  τούτον   τους   χρυΰονς   εχονύαυ  βτεφάνονς^ 
τΐρος  εκείνον  άνεφεροντο.    και  προς  πάΰας  απεφαί- 

ιονετο  μεν  ουδέν ^  έπυτρέχων  ραδίως  ουτωΰΐ  και  βνν- 
τόμως^  έπηγγέλλετο  δε  απαΟιν  ώς  [τ^?]  ποιηύων 
αυτέκα  μάλα.   [Εχε.  άβ  Ιβ^βΙ.  ρ.  18  Ρ3ΐ*.,  46  Νί6ΐ)α1ΐΓ.] 

Σαλούβτιος  ^  έπαρχος  πραιτωρίων'  ος  προεβάλετο^Ο 
βαΰιλεα  Βαλεντινιανον.     6  δε  βαύιλεύύας  διεδε^ατο 

15  αυτόν,  και  ε&ηκε  προϋ-έματα ,  ίνα,  εΐ'  τις  τι  ήδίκηται 
παρ  αύτοϋ ,  τζ^οσέλϋ-ΐ]  τω  βαΰιλεΐ.  ουδείς  δε  προβ- 
ηλϋ'εν'  ην  γαρ  αγνότατος  6  Σαλούΰτιος.  ούτος  δε  6 
Βαλεντινιανός  τον  πραιπόΰιτον  ^Ροδανον  (καΐ  τον 
πραιπόβιτον  εκαυΰε  Χρυΰάφιον,  ^ηίά.  ν.  προϋ•εματα), 

20  αδικηβαντα  Βερονίκην  τινά  χηραν,  ης  προΰελ^ούϋης 
τω  βαΰιλεΐ  έδωκε  δικαύτην  Σαλούβτιον'  ο  δε  κατε- 
δίκαΰε  τον  πραιπόΰιτον '  και  τοντου  καταφρονηΰαν- 
τος,  τον  πραιπόβιτον  εν  τω  ίππικώ  πυρί  παραδίδωύι 
καΐ  την  κτηΰιν   πάΰαν   του   άρχιευνούχου    τγι  χήρα 

25  δίδωβι '  και  φοβη&εντες  πάβης   αδικίας  άπεβχοντο. 

[δακίδδ  ν.  Σαλούΰτιος.   ΡδΓΐβιη  Ιιυίυδ  Ιοοί,  βχ  ιώβήοή 

η3ΓΓ3ΐίοηβ  ιηβΐβ  οοηΐΓβεΙί,  1ι&1)βΙ  δυί(ΐ38  ν.  προϋ•έματα,  υ1)ί 

ρΓδβροδίΙϋδ  ίΐΐβ  ηοη  ΚΙιοίΙδηυδ,  δβοί  Οίιργδαρίιίυδ  άίείΙυΓ.] 

"Οτι  Φίλιππος  6  Μακεδών  το  μέτρον  ίδών  τοϋ'^1 

30  βφετερου  ΰώματος,  εν  παλαίΰτρα  γαρ  επεπτώκει,  δια- 

*)  Ηυηο  Ιοοιιιη  οοηδίάβΓαηΙΐ  νίχ  (1ιιΐ3ίιιιη  Θ88β   ροίθβί   (][ηίη 
Ειιηαρίιΐδ  ηονιιιη  Ηίδίοήαβ  Ηΐοηιιη  Ιιΐηο  βχοΓάίαΙαΓ.     ΜΔΐυδ. 


232  ΕϋΝΑΡΙΙ 

ναΰτάξ  απο  τον  πτοάματοξ  βωφρονα  άφηκε  λόγον  ώς 
ολίγην  κατααχηβων  γην  είτα  έτίΐ,^νμοίη  της  άτΐάΰηξ. 

"Οτι  τον  Θηαεα  φαβίν  οί  ΛαλαιοΙ  ξηλωτην  Ηρα- 
κλέους γενόμενον  μικρά  της  μιμήσεως  εκείνης  άπο- 
κερδάναι. 

"Οτι  τον  Προκοτείον  τον  ΰνγγενονς  'ΐονλιανον 
ύταοιάβαντος  καΐ  τνραννίδι  ετηϋ-εμενον  Ηράκλειος 
6  κυνικός  τίροΰελ^ών  αντω  και  κατακροτηΰας  εν  μάλα 
ττ]  βακτηρία  τονδαφος^^'αλκιμος  εβοο,  φηβίν^  ίνα 
τίς  0ε  και  οψιγόνων  εν  εί'πη!'  [Εχε.  άβ  δβηίβηΐ.  (οο^.  ίο 
ρ.  173)  ρ.  267  Μ3ΐ. ,  73  ]Νίβ1)υίΐΓ.] 

32  Ό  ό'θ  Προκόπιος  τονς  χαριεΰτερονς  άναλαβών 
έτά  τον  βασιλέα  Ονάλεντα  δια  Φρνγίας  βννητΐείγετο. 
[διιίά^δ  ν.  χαριεβτέρονς.^ 

33  'ίΐστίερ  ονν  οί  ςρυίί^κοί  φαύι  τιαύης  κινήσεως  εΐ-  ΐδ 
ναι  τέλος  ακινησίαν  ^  η  ταΐς  άλλαις  κινησεσι  το  κι- 
νείσ^αι  δίδωσιν  αντη  μένονσα^  όντως  αν  τις  ντίέλαβε 
και  τότε  τον  τίρεσβντην^Αρβιτίωνα  Λαρατνχόντα  την 
τον  βασιλέως  ατακτον  καΐ  κυματώδη  φοράν  ες  όμα- 
λον  καΐ  λεΐον  καταστορέσαι  του  λογισμού  πάΟΌς'  2ο 
μικρόν  γαρ  επέστη  δια  δειλίαν  των  κοινών  πραγμάτων. 
[Εχο.  (1β  δβηίβηΐ.  (οοοί.  ρ.  173)  ρ.  267  Μ^ί.,  73  ΝίβΙίϋΙΐΓ.] 

34  Μικρόν  τά  πράγματα  μετακινησαντος  ^Ορμίσδον 
τον  Πέρσον.    [διιί(ΐ35  ν.  μικρον.'] 

Μικρόν  τά  πράγματα  μετακινησαντος ,  άντΙ  τον^  25 
παρ    ολίγον^  παρά  μικρόν,     [δυΐάβδ  ν.  μικρόν  δεΐν. 
Οοηί.  Ζοδίιηυδίν,  8,  1•] 

35  Μεγαλόιρνχον  γάρ  κα\  λίαν  θ•εοειδες  το  καΐ  των 
αιτίων  φείσασ^αι  ^  ονκ  ε^ω  δε  της  άν^ρωπίνης  φν- 
σεως  το  μη  και  των  άναιτίων.    το  μεν  γάρ  ξένον  της  30 
τιμωρίας  λόγω  γίγνεται  της  άρχης ,  ϊνα  φόβω  σννέχη- 
ται  το  άρχόμενον'  το  δε  νπεροπτικόν  της  κολάσεως 


ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  233 

δν'  αρετής  ντΐεροχην  γίγνεται^  ώς  της  βαΰίλι,κης 
άρχης  δίά  μέγεθος  καΧ  ογκον  αρκονβης  έαντ^  καΐ 
ανεν  τιμωρίας,  άλλα  ταύτα  μεν,  οπγι  γνώμης  έχει  τις 
καΐ  κρίνει,  όντως  εχετω. 

5  "Οτι  6  Ποΰειδώνιος  ελεγεν  άπελϋ'όντος  ^Αλεξάν- 

δρου το  ατρατόπεδον  εοικεναι  των  Μακεδόνων  εκτε- 
τνφλωμενω  τω  Κνκλωπι.  [Εχο.  όβ  .«βηίβηΐ.  (οοοί.  ρ.  173) 
ρ.  267—268  Μ3ί.,  74  ΝίβΙ^υΙΐΓ.] 

Αιλιανός.    Οντος  έπϊ  Ονάλεντος  εΰτρατηγηΰεν' 36 

10  ην  δε  εκ  Σνεδρων '  ελενϋ•ερος  δε  ων  άγαν  καΐ  άνε- 
βτηκώς  εκ  παιδος  την  'φνχην  γενόμενος ,  άφ^όνως 
εχορηγη^η  τα  παρά  τον  ΰώματος '  τά  γάρ  όργανα  6νν- 
εΛετίηγει  και  ενετρεχε  τοΙς  της  -ψνχης  κινημαΰιν, 
ωΰ^    άμα  τι  πράξαι  έδέδοκτο    και    έπεπρακτο '    καΐ 

15  παιδείας  οντε  εντός  ην  οντε  άμοιρος ,  άλλ  ην  άγροι- 
κότερος,  06ον  ^νμοειδεατερος,  και  το  θηριώδες  τον 
ϋ-νμον  καΐ  άγριον  ονκ  έξημερωτο  και  κατείργαΰτο  νπο 
τον  λογον.  [δαίοΐ^δ.  ,,ΤοΙυιη  Ιιαηο  Ιοουπι  €χ  Ηίδίοπ& 
(1θρβΓ(1ίΐ3  Εαηδρϋ  ίΙβρΓοιηρΙυηίΐ  βδδβ  (Ιίδοίιηυδ  β  δαίά»  ν. 

20  άνεύτηκώς :  ιιΙ)ί  ίΓ3^ΓηβηΙί  Ιιαΐαδ  ρ3Γδ  αάίΐίΐο  δοπρίοπδ 
ίδΐίυδ  ηοιηίηβ  θάίΙϋοίΙαΓ."  ΚυδΙβΓ.  Ρπηΐ3  νβΓΐ)3  ιΐδςαβ  3(1 
εκ  παιδός  ΐΙβΓυηι  δυίίΐβδ  ν.  Σνεδρων  βρροηϋ.] 

"Οτι  τω  βαβιλεΐ  Ονάλεντι  ηύνχίαν  από  των  οί-31 
κείων  καΐ  των  ό^νείων  άγοντι  το  επίλεκτον  αγγελ- 

25  λεται  των  Σκν^ών  βτράτενμα  πληΰίον  ηδη  πον  τνγ- 
χάνειν,  ονς  6  Προκόπιος  ες  ΰνμμαχίαν  έξεκεκληκει 
παρά  τον  Σκν&ών  βαβιλεως.  γανρονς  είναι  τά  φρο- 
νήματα ελεγον  τονς  προύιόντας  και  περιφρονητι- 
κονς    των   ορωμενων   (^Ρωμαίων  Βοίδδ.),    ολιγώρονς 

80  τε  προς  τό  άκόλαοτον  με&'  νβρεως  και  πολν  το 
άγερωχον  κα\  ^ερμόν  επΙ  πάύιν  έχοντας.  6  δε  βαβι- 
λενς  ΰνντόμως    αντονς  άποτεμών   της    επί  Σκν^ας 


νποΰτροφής    κατεΖχεν    εντός  άρκνων^    καΐ   τα  οπλϋ^Λ 
Λαραδονναί  κελενύας.   οί  δε  ^δΟΰαν^  την  της  γνώμης  Μ 
υτΐερο'ψόαν  μεχρυ  του  κίνηβαι  τας  κόμας  (κώμας  ΛΎγί-  1 
Ιβηΐ).)   έπίδείξάμενοί.     διαβπείρας   ονν  αυτούς  κατά  μ 
τάς  Ίίόλεις  εν  αδεϋμω  κατείχε  φρουρά ,  καΐ  καταφρό-  Λ 
νηΰίν  ένετΐοιεΐτο  τοις  ^εωμενοίς  αυτών  χα  ΰώματα   1 
Λρός  τε  μήκος  άχρείον  ελαυνόμενα  καΐ  βαρύτερα  τοις 
τίοΰί^  κατά  τε  το  μέβον  διεΰφιγμένα^   ητίέρ    φηβιν 
'^ρίβτοτέλης  τά  έντομα,    δεχόμενοι  δ    ούν  αυτούς  ες 
τάς  οικίας  οί  τάς  πόλεις  οίκούντες  καΐ    ηειρώμενοί  ίο 
της  άΰ^ενείας^  την  εαυτών  εξαπάτην. γελάν  ηναγκά- 
ξοντο.     τοντο^δ    ατΐητει   τους  γενναίους  6   Σκν^ών 
βαΰιλεύς.   και  ην  το  πράγμα  δριμύ  καΐ  προς  τον  του 
δικαίου  λόγον  ουκ  εύδιαίτητον.    ο  μεν  γάρ  εφαβκε 
βαΰιλεΐ  δεδωκεναι  κατά  ΰυμμαχίαν  και  όρκους '  ο  δε  ΐ5 
άπέφαβκε  βαΰιλεα  μη  τυγχάνειν  και  αντον  ουκ  ομω- 
μοκεναι.   εκείνου  δε  προβτι%•έντος  τον  Ίονλιανόν,  και 
οτι  δια  την  εκείνου  έδεδώκει  ύυγγενειαν,  κα\  τά  τών 
πρέββεων  αξιώματα  προΰτι^ εντός ,  6  βαβιλεύς  άντε- 
φώνει^  τους  τε  πρεΰβεις  εχειν  την  δίκην  καΐ  τονς^ο 
παρόντας  ως  πολεμίους   κατέχεβ^αι^  πολεμίω  προς 
ΰυμμαχίαν  ηκοντας.    εκ  τούτων  δε  τών  προφάόεων 
ο  Σκυϋ-ικος  ανεγείρεται  πόλεμος^  τω  μεν   άξιώματι 
τών  ϋυνιόντων  έΘ'νών  και  τοις  μεγεϋ'εΰι  τών  πάρα- 
ακευών  επι  μέγα  προβηΰεΰϋ-αι  και  χωρηαειν  πολν-  25 
τροπών  ύυμφορών  καΐ  άτεκμάρτου  τύχης  προβδοκη- 
^είς,  τη  δε  τού  βαΰιλεως  οξύτητι  και  προνοία  κατ- 
ενεχ^'είς  επί  το  ΰτα^ερόν  και  άόφαλεοτερον.    [Εχο. 
άβ  Ιβ^ίΐΙ.  ρ.  18 — 19  Ρ9Γ.,  46 — 48  ΝίβΙ^υΙΐΓ.    Εχ  ροδίΓβηΐίΐ 
Ιιυίπδ  ίΓΗ^ιηβηΙί  ρ&Γΐβ  (]υ3β(ΐ9ΐη  ιΙβΗΙϊανίΙ  8αί(ΐ3δ  ν.  άτε-  3ο 
κμαρτον'  Ευνάπιος  δ\  λέγει'  'τώ  τε  (Ι.  μεν)  ά^ιώματι 
τών  βυνιόντων  έ^νών  και  τοις  μεγε^εύι  τών  πάρα- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  235 

ϋκενών  επΙ  μέγα  προβηβεβΰ-αί  (&ά(1β  καΐ  χωρηαειν) 
πολυτρόπων  ΰνμφορών  καΐ  άτεκμάρτον  τύχης  πρού- 
δοκηϋ-είΰης  (1.  προβδοκη^είζ).  ΟηΆβ  δβηιιυηΙυΓ  3ρυ(1 
Ευηβρίυιη  ίΐβιη  1ΐίΐΐ36ΐ  δαίάβδ  ν.  βταΰ'ερόν.  Μϋ^ΐ^Εκυδ.] 

5         Ό   ^£  Θεόδωρος  6  κατειλεγμένος  τοις  νωταρίοις^8 
εν  δόκτι  ετιμάτο  παρά  τον  βαΰίλεως'  τό  τε  γαρ  εν 
γεγονέναι  προβην  αντω   καΐ  το  εν  πεφνκέναι  προς 
αρετην  απαααν,  τό  τε  βώμα  οννην^ει  ταΐς  άρεταΐς^ 
και  τό  έπαφρόδιτον  εν  ταΐς  αννονΰίαις  κόύμος  εδόκει 

10  των  αρετών  εμμελής  τις  είναι  καΐ  παναρμόνιος.  αλλ 
ελα^εν^  ί}  φηΰιν  "Ομηρος ,  νπό  των  ιδίων  διαφΟ'αρεΙς 
καλών,    τό  γαρ  αν^ρώπινον^  καΐ  όύον  περί  ύτρατείας 
επΙ  τα   κέρδη  και  τάς  κοινάς  τνχας  έπτοημενοι  καΐ 
κεχηνότες^  την  ημερότητα  καταμα^όντες  αύτον  και 

15  τό  προς  τάς  ομιλίας  εύκρατες  καΐ  πρόχειρον ,  ταχύ 
μαλα  την  άμαχον  καΐ  φοβεράν  καΐ  τοις  νουν  εχονοι 
κολακείαν  νποδύντες  και  προβαλόμενοι  κα^άπερ  ελέ- 
πολίν  τίνα  καΐ  μηχανην  άφνκτον,  ε^έωΰαν  τών  άύφα- 
λών    και    βωτηρίων    λογιΰμών    τον    νεανίύκον    καΐ 

20  κατέαειΰαν  ες  τόν  μανιώδη  καΐ  ΰφαλερόν  της  βασι- 
λείας έρωτα. 

"Οτι  φιλοχρηματίαν  φαοί  πηγην  τίνα  πάΰης  κα- 
κίας τνγχάνειν,  ονδε  τγ}  κακία  πότιμόν  τε  και  χρη- 
βιμον'  ίξ   εκείνης  γάρ  της  άρχης  και  άπό  της  τών 

25  χρημάτων  περιττής  έπιϋ'νμίας  τό  της  ι^υχης  άλογον 
άρδόμενον  εριν  τ  ανέφνύεν  ανΰ-ρώποις  καΐ  μαχην '  ερις 
δε  αν^ηϋ'ειβα  πολεμονς  άνεβλάβτηβε  και  φόνους  '  φό- 
νων δε  6  φνόμενος  καρπός  φΰ^ορά  του  γένους  κα\  ολε- 
Ο'ρος'  α  δη  καΐ  επΙ  Ούάλεντος  ΰυνεπράττετο.  [Εχο.  (1β 

30  δβηίεηΐ.  (οοά.  ρ.173, 174)  ρ.268-2β9  Μβι.,  74-75 Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

Ούτος    περί   τους   χρόνους    Ούάλεντος    ες    την  39 
^Αβίαν    εκπέμπεται    άν&ύπατος'    την    δε   βαβιλικην 


γλώτταν  ετίετΐίΰτεντο.    πέμπεται  δε  όμως  τον  ποιη-     ' 
τικον  καΐ  μνϋ-ωδη    Εχετον ,  και  εί  δη  τις  άλλος  εκ 
Σικελίας  η  Θετταλίας  τοιούτος^    χρνΰον  αποδεί^ων 
και  πανηγνριν.     ην  δε  η  μανία  ου  ^νρα^εν  ^  «λλ' 
^νδοϋ'εν  έλνττα  καΐ  έμαίνετο,  άνηρ  φνΰει  πονηρός  5 
καΐ  ε^ονβίαν  έχων  καΐ  την  έν  ταΐς  κολάΰεΰιν  αγριό- 
τητα   καταλιπών    ενδοκιμονύαν    εν    τοις   βαΰιλείοις 
ονκ  εύτιν  ο,τί-   παρανομίας  άπελιπε   καΐ   άβελγείας, 
αλλ    επί  τοΰόνδε  παραφοράς   ερρνη  και  φόνων  ώΰτε 
καΐ  Μάξιμον  ξίφει  διεφϋ'ειρε,  Κοίρανον  Αίγνπτιον  ίο 
έπιΰφάξας  αντω^  καΐ  ετι  ϋ-ερμος  ων  και  ζέων  τω  λν- 
%'ρω   πάντας   ϋννανηρει   και   κατέφλεγε.     [8ιιίά38  ν. 
Φηύτος.     Ευηβρίο  ΙοουΐΏ  ρπηιί  νίηάίοαΓυηΙ  Υαΐβδΐαδ  3(1 
ΑιηιηίΒη.  XXIX,  2,  22,  ΚιΐδΙβΓυδ  3ά  8υίίΐ3πι,  ΗβιπδΙβΓ- 
Ιιυίδ  3ά  Ειΐϋί3η.  Νβογοηι.  ο.  4.     Νοηηιι1ΐ3  Ιιαίυδ  ίΓ3^πι.  ΐ5 
8υίά3δ  ΓβρβΙϋ  νν.  'Έχετος,  ^νρα^'εν.    ΜϋI^I.Εκυ8.] 

40  Σιμωνίδης '  οντος  ην  επΙ  'ΐοβιανον  τον  βαβιλέως 
δια  φιλοβοφίαν  πάΰιν  επισημότατος. 

Πατρίκιος '    οντος  ηκμαύεν    έπι  ^Ιοβιανον   βαΰι- 
λέως  *  ην  δε  εκ  Ανδίας '  οβτις  της  από  των  φαινομένων  2θ 
η  και  παρατρεχόντων  ΰημείων  τεκμάρΰεως  ακριβής  ην 
εξεταύτης. 

Ίλάριος  6    εκ  Φρυγίας '    επΙ  Ίοβιανον  βαΰιλέως 
"Ρωμαίων '   κατά  παιδείαν  μεν  ην  άνηρ  ον  γνώριμος^ 
κοινών εΐν  δε  αντώ  %'εός  έδόκει  της  τον  μέλλοντος  προ-  25 
γνώΰεως,  ωΰτε  ην  μάντις  άριύτος.  [8υί(ΐ38  δίηβ  ηοιηίηβ.] 

41  Κατά  μεν  ονν  τά  πρώτα  της  Ονγγραφης  ^  ονδε- 
νός  ονδεν  ύαφες  λέγειν  έχοντος  ό%•εν  τε  όντες  οίΟνννοι 
οπτ]  τε  κείμενοι  την  Ενρώπην  πάΰαν  έπέδραμον  και 
το  Σκν&ικόν  έτριψαν  γένος  ^  εκ  των  παλαιών  ύνν-  3ο 
τι^έντι  κατά  τονς  είκότας  λογιΰμονς  εί'ρηται'  τά  δε 
εκ  των  απαγγελλομένων  δο^άζοντι  προς  το  ακριβές^ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  237 

ώ^  αν  μη  τον  τίΐ^ανον  την  γραφην  αΛαρτηΰαιμεν 
μηδέ  παραφεροί  ηρος  την  άλη&είαν  6  λόγος,  ημεΐς 
δε  ον  ταυτον  Λαΰχοντες  τοίς  εκ  παίδων  οίκίαν  μικράν 
καΐ  φανλην  οίκηΰαβίν,  είτα  δια  τνχης  ενροιαν  μεγά- 

5  λων  καΐ  λαμπρών  έπιλαβομένοις  οικοδομημάτων^ 
ομωζ  [δε]  διά  βυνηϋ'είαν  τά  αρχαία  Θ'ανμάξονβι  καΐ 
τίεριύτέλλονύιν^  ούτως  αντοί  τά  τίροειρημένα  γεγρά- 
φ^αι  ύνγχωρηΰαντες  έτερων  άΛθ6τε[ρονμεΰ^α]  πάλιν^ 
άλλα  μάλλον  ωΰπερ  οι  κατά  τίνα  Ο^εραηείαν  βώματος 

10  τά  πρώτα   χρηβάμενοί   τινι   φαρμάκω  δι     ωφελείας 
ελπίδα^   κατά  το   κρεΐττον   πείρα  δοκιμάΰαντες  έπ 
εκείνο  με^ίβτανται  και  ρεπονβιν,  ου  τω  δευτερω  το 
πρότερον  άναιρονντες  ^  αλλά  τω  δεδοξαΰμενω  κακώς 
καΐ  το  άληΰ'ες  έπεΰάγοντες^  καΐ  κα^άπερ  φώς  απο 

ΐδ  λαμπάδος  διά  της  ηλιακής  άκτΐνος  άφανίζοντες  καΐ 
άμβλννοντες^  ομοίως  επι^ηΰομεν  τοις  ειρημένοις 
ταλη^εβτερα^  κάκεΐνα  διά  την  ίΰτορικην  δό^αν  ύυγ- 
χωρηΰαντες  μενειν  και  ταντα  διά  την  άλη&ειαν  έφελ- 
κνΰάμενοι  και  παραζεν^αντες.   [Εχε.  ά&  δβηίβηΐ.  (εοά. 

20  ρ.  174,  283)  ρ.  269—270  Μ3ΐ.,  75—76  Νΐβΐ3υΙΐΓ.] 

"Οτι  τών  Σκν%•ών  ηττηΰ'εντων  και  νπο  τών  Ονν-  42 
νων  αναιρεϋ'εντων  και  άρδην  απολλνμένων  (το  πλή- 
θος) ^   οί  μ\ν  εγκαταλαμβανόμενοι  Ονν  γνναιζΐ  και 
τέκνοις  διεφϋ-είροντο  ^   και   ονδεμία  φειδώ  της  περί 

25  τονς  φόνονς  ην  ώμότητος.  το  δε  ΰνναλιβϋ'εν  και  προς 
φνγην  ορμηΰαν  πληϋ•ος  μεν  {ην^)  ον  πολν  τών  εί'- 
κο6ι  μνριάδων  άποδέονβαι  (άποδέον^  06οι^?)  ϋννήλ&ον 
[τών]  ες  το  μάχιμον  άκμαζονΰας  (άκμα^όντωνΤ).  ^κι- 
νη^εντες  [νικηΰ'εντες  ΗοβδοΙι.]  καΐ  ταΐς  όγβ'αις   επι- 

30  ύταντες  χείρας  τε  ώρεγον  πόρρωΰ'εν  μετ  όλοφνρμών 
καΐ  βοής  καΐ  προετεινον  ίκετηρίας^  έπιτραπηναι  την 
διάβαΰιν    παρακαλονντες  και    την  υφών   Ονμφοράν 


238 


ΕϋΝΑΡΙΙ 


6δνρόμενοι>    καΐ   προβ^ηκην  τγΙ    ΰνμμ,αχία  τίαρέ^πν^Λ 
έπαγγελλόμενοί.  οι  δε  ταΐς  οχ%'αις  έπυτεταγμένοι  'Ρω-Β 
μάνων  ονδεν  εφαύαν  πράξενν  άνεν  βαύίλέως  γνώμης.  Λ 
έντεν^εν  αναφέρεται,  μεν  επί  τον  βαΰιλεα  ή  γνώβίς'Λ 
τΐολλης   δε   αντιλογίας   γενομένης^    καΐ  πολλών  έφ'  5 
εκάτερα  γνωμών  εν  τω  βαβυλικω  ανλλόγω  ρηϋ'ειβών^ 
εδο^ε  τω  βαΰιλεΐ,    καΐ  γαρ  υπην  τι  ζηλοτυπίας  αντω 
προς  τους  βνμβαΰίλενοντας^  οΓ  παίδες  μεν  ηΰαν  αδελ- 
φού" καΐ  γέγραπται  οντω  πρότερον'  την  βαΰιλείαν 
δε  δίτ^ρηΰ^αί  κατά  6φάς  εδόκονν ,  την  διανομην  ουκ  ίο 
ανενεγκόντες  επΙ  τον  ^εΐον.    τούτων  δη  ένεκα  ^  καΐ 
ως  μεγάλγι  προόϋ'ηκτ]  το  'Ρωμαΐκον  ανζηβων ,  δεχϋ'ή- 
ναι    κελενεν   τους    άνδρας    τα    όπλα    κατα^εμενονς. 
πριν  δε  την  διάβαύιν  εκ  βαύιλέως  έπιτραπηναι^  Σκν- 
&ών  06   τολμηρότατοι    και  αυθάδεις  βιάΰαΰ&αι  τον  ιό 
πόρον  εγνωβαν^  καΐ  βιαξόμενοι  κατεκόπηΰαν.    οι  δε 
διαφ^είραντες  τον  άποδαύμον  τούτον  της  τε  αρχής 
παρελν^ηβαν  και  περί  τοις  ΰώμαΰιν  έκινδύνενΰαν^ 
οτι  πολεμίους  διέφ^ειραν.    οϊ  τε  παραδυναΰτεύοντες 
βαΰιλεΐ  και  δυνάμενοι  μεγιβτον  κατεγελων  αυτών  το  2ο 
φιλοπόλεμον   καΐ    ΰτρατηγικόν,    πολιτικούς    δε    ουκ 
εφαβαν   είναι,     ο    μεν   γαρ  βαΰιλεύς   εξ   Αντιοχείας 
έπέτρεπεν  αύτοις  την  άχρεΐον  ηλικίαν  πρώτον  υπο- 
δεξαμένοις  και  παραπέμιραΰιν  ες  την  ^Ρωμα'ύκην  έπι- 
κρατειαν^  και  ταύτην  ες  ομηρείαν  αΰφαλώς  κατέχου-  25 
6ιν,  επιΰτηναι  ταΐς  οχ&αις  ^   και  μη  πρότερον  τους 
μάχιμους    δέξαβϋ-αι    διαβαίνοντας ,    μηδέ    τα    πλοία 
παραβχεΐν  ες  την  περαίωΰιν^  εί  μη  τα  όπλα  καταΟ'έ- 
^£1/06  γυμνοί  διαβαίνοιεν.   οί  ό^  ταύτα  επιτραπεντες, 
ο  μεν  εκ  τών  διαβεβηκότων  ηρα  παιδαρίου  τίνος  λευ-  30 
κού  και  χαρίεντος  την  όφιν  ^  6  δε  ηλω  γυναικός  ευ- 
προσώπου τών  αιχμαλώτων  ^    ός    δε  ην    αιχμάλωτος 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  239 

νπο  παρϋ-ενον  ^  τους  δε  το  μέγε%Όζ  κατείχε  των  δυά- 
ρων^ τά  τε  λινά  νφάβματα  καΐ  το  των  ΰτρωμάτων 
έτί  αμφότερα  ^νΟανοειδές'  εκαϋτοζ  δε  ατζλώς  αντών 
υτίελάμβανε  καΐ  την  οίκίαν  καταπλήΰείν  οίκετών  κα\ 
5  τά  χωρία  βοηλατών  καΐ  την  έρωτικην  λντταν  της 
ΊίερΙ  ταντα  έζονΰίας.  νικη&εντες  δε  ντΐο  τούτων  νί- 
κην  αίβχίΰτην  καΐ  τΐαρανομωτάτην ,  ωβπερ  τίνάς 
ενεργέταζ  και  ΰωτηρας  παλαιούς  μετά  των  οπλών 
έδεξαντο.    οι  δε  τοβοντον  άκονιτί  πράγμα  διαπεπραγ- 

10  μενοι  και  την  οίκοι  βυμφοράν  εντνχηααντες ,  οϊ  γε 
αντί  της  Σκνϋ^ών  ερημιάς  και  τον  βαράθρου  την 
Ρωμαϊκην  αρχήν  άπελάμβανον  ^  εν%'νς  πολν  το  βάρ- 
βαρον  εν  τω  παραοπόνδω  καΐ  άπίΰτω  διεφαινον.  η 
μεν  γαρ  άχρηβτος  ηλικία  προλαβονΰα  κατά  την  διά- 

ΐδ  βαύιν  μετά  βαρείας  ΰπονδής  καΐ  φροντίδος  των  ταντα 
βεβονλενμενων  ες  τά  ε%•νη  κατεχεΐτο  και  διεΰπείρετο. 
οίκέται  δε  καΐ  γνναΐκες  και  παίδες  εκείνων,  οί  μεν 
βαΰιλικα  παράΰημα  έχοντες,  τάς  δε  ην  άβροτερας 
οράν  η  κατά  αίχμάλωτον.    παίδες  δε  αυτών  και  το 

20  οίκετικον  προς  τε  την  ενκραοίαν  των  άερων  άνεδρα- 
μον  και  παρά  την  ηλικίαν  ηβηΰαν,  καΐ  πολν  το 
επιφνόμενον  ην  πολέμων  γένος,  οί  μεν  ονν  παλαιοί 
αΐίΌΌί.  λθ^^ονσ^  περί  την  Βοιωτίαν  και  την  Κολχίδα, 
δρακοντείων  οδόντων  καταβπαρεντων,  εν  οπλοις  άμα 

25  τω  απόρω  τονς  άνδρας  άναπάλλεΰϋ'αι  (ανατέλλε(3%'αι 
\νγΙΙ.)'  ό  (5^  κα%'^  ημάς  χρόνος  καΐ  τον  μνϋ^ον  τοντον 
ες  φως  καΐ  έργον  ΰννήγαγε  και  οφ&ηναι  κατηνάγκα- 
6εν.  ον  γάρ  εφ&αβαν  τον  Σκνϋ-ικον  γένονς  ες  την 
επικράτειαν  την  'Ρωμαΐκήν  οί  παίδες  ωΰπερ  οδόντες 

30  διαΰπαρεντες  καΐ  πάντα  ην  μεβτά  ^νμον  καΐ  μανίας 
καΐ  φόνων,  άνελϋ'όντων  αντών  ες  ηλικίαν  μαχιμον 
παρά  τον  χρόνον.    το  δε  άκμάξον  της  Σκν&ικής  άλκης 


240 


ΕϋΝΑΡΙΙ 


καΐ  γενναωτψοζ  ^  τοις  ύποδεξαμενοίζ  αντί  των  έ'κ- ■ 
βεβληκότων  ες  επανάσταύίν  ενϋ-υς  εγερϋ'εν  καϊ  μαχό-     ■ 
μενον^  Λολν  δεινότερα  καϊ  τραγι,κωτερα  ΰννετόλμηΰεν 
ων  επα%•εν.    η  μεν  γαρ  Θράκη  τίάύα  καϊ  η  ΰννεχης 
αντγι  χώρα  Μακεδονία  καϊ  Θετταλία  τοίαντη  τίς  έβτι  5 
κα\  οντω  πολννμνητος  ώβτε  ονδε  είς  κατά  (καϊ  \νγ11.) 
ταντα  άναγράφειν  ο  λόγος  ην.    τοΰαντην  δε  ουβαν 
αντην  και  οντω  τίολνάν^ρωτίον  ^   ενδαίμονά  τε  αμα 
καϊ  ενανδρον^  η  των  Σκύλων  ατίΐστος  καϊ  παράλογος 
έτίανάβταβις  έξαπιναίως  καϊ  παραχρήμα  της  διαβά-  ίο 
(ΐεως  ύνντολμηϋ'ειΰα  καϊ    άνοιδήΰαΰα  κατεβτόρεύεν 
ες   τοοόνδε  και  καΰ'ημά^ευΰε  ταΐς   ΰνμφοραΐς  ώβτε 
χρνύον  άποδειχϋ'ήναι  τΐρος  τά  Θράκια  τίάϋ'η  την  Μν- 
ύών  παροιμιώδη  λείαν.     δόί,αν  δ    αυτοΐς  ύταΰιάζειν^ 
αξιόμαχου  μη  παρονΰης  δυνάμεως  ες  άμνναν^  τω  τε  ΐ5 
πλη^'ει  προς  ανθρώπους  αφύλακτους  καϊ  άνόπλους 
εφάνηβαν  φοβερώτατοι   και  τω  φονικωτάτω  προς  το 
κρατούμενον  πάντα  ανδρών  έχηρωβαν.    περιειΰτηκει 
δε  ες    Ιβον    λόγον  καϊ  Σκύλας  Ονννων  μη    φερειν 
όνομα  καΐ  ^Ρωμαίους  Σκν&ών.  πόλεις  γοΰν  ευάριθμη-  2ο 
τοι  και  ολίγαι  τίνες   διεΰώΰ'ηΰαν  και   ετι   ΰώξονται 
τειχών  ένεκεν   καϊ  οικοδομημάτων '   η  δε  χώρα  καϊ 
{κατά  λΥγΙί:.)  το  πλεΐβτον  άπανάλωται^  και  εβτιν  αοί- 
κητον    καϊ   αβατον    δια   τον  πόλεμον.     βαβιλενς    δε 
επειδή  τούτων  επνΰ-ετο  των  άδιηγητων  κακών,  προς  25 
μεν  τους   Περΰας    άναγκαίαν    είρηνην    βυν^εμενος, 
έαυτώ  δε  πολεμηόας  επΙ  μεταγνώύεν  της  υποδοχής, 
τω  ^νμω  τε  ύπερεξεΰε  καϊ  προς  τον  πόλεμον  έντεί- 
νων  {εντύνων  Β.)   εαυτόν  προκαταπεμπει  το  Σαρα- 
κηνών ίππικόν  ώς  άντιύχηϋον  τοΓ^  βαρβάροις.    ηδη  30 
γαρ  καϊ  την  Κωνσταντίνου   πόλιν  κατετρεχον ,   καϊ 
τείχε6ΐν  ηνώχλονν  περικα^ημενοι,  πολεμιόν  τε  ονδεν 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  241 

ορώντες  ες  αντίτίαλον  μάχην  καΐ  τοΐς  φρονημ,αΰιν 
ες  τίάύαν  νβριν  ωλιβΰ'ηκοτες.  6  δη  καΐ  περιφανώς 
εδο^ε  χάλλίβτα  βτρατηγηϋαί  κατά  τον  καιρόν  εκείνον 
η  τνχη.   [Εχε.  άβ  1β§3ΐ.  ρ.  19—21  Ρηγ.,  48—52  Νίβΐ).] 

5         Ό  ά£   βαΰίλενς  τοντονς    δεξάμενος   κτήματα  τ£43 
αντοΐς  καΐ  χώραν  απένειμε^  καΐ  προβόλους  τε  νπε- 
λάμβανε  γενναίους  καΐ  αδαμάντινους  εχειν  προς  τάς 
έκείντι  των  Οϋννων  εμβολάς.    [δαίά^δ  ν.  προβόλος.ΐι 
"Οτι  Μαρκιανός  άνηρ  ες  άρετην  απαύαν  ωβπερΑ^Α: 

10  τις  κανών  ήκριβωμενος.  [Εχο.  άβ  δβηίβηΐ.  (οοά.  ρ.  283) 
ρ.  270  Μ3ί.,  76  ΝίβΒυΙΐΓ.] 

Μουύώνιος  επΙ  'ΐοβιανοϋ  ην  βαύιλέως.  πάντα  οβα  45 
ην  άριΰτα  μικρά  έφαίνοντο  προς  τον  ογκον  Μουΰωνίου 
και  την  ύύν  τω  δραΰτηρίω  της  γνώμης  βα^ύτητα' 

15  δι'  α  κατά  λόγον  ευδόκιμων  την  τε  άλιτενη  χώραν  της 
^ Αβιας  έπηλ^ε  και  6  την  άνϋ'ύπατον  καΐ  μείζονα  έχων 
άρχην  προς  τάς  επιδημίας  εζίΰτατο,  κακεΐνος  άπαντα 
επιών  εν  όλίγαις  ημεραις  την  ^άλατταν  επληρωύε  των 
από  της  Αβίας  εύφορων,    επεκάλει  δε  ουδείς  αδικον 

20  ούδεν  τοΐς  γιγνομενοις '  αλλά  παιδιά  τις  ην  άπαΰι  τοΐς 

καταβάλλουΰι   τα    εβψερόμενα'    Ευνάπιος   γαρ  ο   εκ 

Φρυγίας  ρητωρ  επεβτάτει  τοΐς  πραττομένοις.  [δαί(ΐ38.] 

Φιλόκαλος  γάρ  ων  καΐ  φιλάγα&ος  ο  Μουΰωνιος 

τους  πανταχόθεν   καθεΐλκε   παρ*   εαυτόν^   ώβπερ   η 

25  μαγνητις  λίθος  τον  οίδηρυν.  ουκ  ην  δε  βαβανίζειν 
οποΐός  τις  6  δείνα,  αλλά  Μουΰωνίου  φίλον  άκοΰΰαντα 
ΟΓί  κάλος  καγαθός  ην  είδέναι. 

"Οτι  Ουνηρτηΰθαι  του  πολέμου   δοκοϋντος  Μου- 
βώνιος  ΐππον  επιβάς  εξηει  των  Σάρδεων,   καΐ  ο  Θεό- 

30  ίϊωρο^  τον  βυγγραφεα  μεταπεμψάμενος  έδακρυβε  την 
ε^οδον,  καΐ  άνδρΐ  τάλλα  γε  άτεράμονι  και  ατέγκτω 
δάκρυα  κατεχεΐτο  των  παρειών  άκρατεύτερον. 

ΗΙ8Τ.    ακ.    ΜΙΝ.    Ι.  16 


ΐ9τί  το  ες  Μονβωνιον  επίγραμμα  το  τία^κ  Θεο-'^ 
δωρον  τοιοντον  έοτιν  8 

εν^α  μεν  Αίας  κείται  άρψος ,  'έν^α  δ  Αχιλλευς^  ■ 
έν%'α  δ\  Πάτροκλος  ^εόφιν  μηβτωρ  ατάλαντος  ^  Μ 
εν^α  δ^  επΙ  τρι6οοΐ6ι  πανείκελος  ηρωεΰΰι  ^^Μ 

ίΙ^νχην  καΐ  βιότοω  τέλος  Μονβώνιος  ηρως.         ^^^^1 
"Οτί  οι  'Ρωμαΐοι  κατεκόπηβαν  παρά  Ίβανρων^  και 
τοντω  ω6περ  δράματι  μεγάλω   καΐ    τραχεΐ  το    κατά 
Μονβώνιον  έπειΰόδιον  ουκ   ελαττον  6   δαίμων  εττη- 
νεγκεν.    ένταν^ά  πον  της  ΰνγγραφης  αφώριΰται  το  ίο 
τίραχ&εν^  οτι  τοις  χρόνοις  παρέτεινε  καΐ  ΰνγκατεΰτρε- 
'φεν  έηΐ  τα  προειρημένα^  ωΟτε  τοις  καιροις  μη  πολν 
παραλλάττειν  ες  το  τέλος  την  γραφην.   [Εχο.  ύβ  8βη- 
ΙβηΙ.  (ϋοίΐ.  ρ.  283)  ρ.  270-271  Μηϊ.,  76-77  Νΐβ}3υ1ΐΓ. 
Εχ  ρθ8ΐΓβιηίδ  Ο[υ3βοΐ3πι  οίΐ3ΐ  8υί(ΐ98  ν.  δράμα  εΐ  έπειβό-  ΐ5 
διον.'] 
46        "Οτι  ο  βαΰιλενς  Ονάλης  κατά  τον  καιρόν  ηνίκα 
οί  Σκν^αι  την  Μακεδονίαν  επέτρεχον  παρελθών  ες 
την  τίόλιν  τάς  πανταχόθεν  δυνάμεις  ΰυνηγειρεν  ^  ως 
μέγα  τι  καΐ  παράδοξον  έργαΰόμενος.   οΰον  δε  παιδεία  2ο 
[η  δια]  άναγνώοεως  ίβχύει  προς  τους  πολέμους  και 
η  διά  της  ίΰτορίας  αριβης  θεωρία  προς  άμαχόν  τίνα 
καΐ  γραμμικην  εκβαΰιν  τελευτώβι  και  Ουνηναγκαβμέ- 
νην  και  τότε  ο  χρόνος  απέδειζεν.    πολλών  γαρ  επί 
πολλοίς  μαρτυρούντων,    καΐ  της   πείρας   πόρρωθεν  25 
βοώΰης    ότι   ούτε    πολλοίς    ούτε    ολίγοις     μάχεδθαι 
προοήκεν  απεγνωκόβιν  εαυτών   και   προς  κίνδυνον 
ετοίμως  ί'χοΐ'ίΐΜ',  άλλ^  ότι  τοιαύτα  Οτρατόπεδα  κατα- 
λυειν  ΰυμφέρει  χρονοτριβοϋντα  τον  πόλεμον  και  πε- 
ρικοπτοντα  τάς  άφορμάς  των  επιτηδείων ,  όπως  ύφ^  3ο 
εαυτών  πολεμοΐντο   δι'  ενδειαν  πολλοί  τυγχάνοντες, 
και  μη  προς  τυχην  άποκινδυνεύωΰιν  ^  άλλ'  εν  άπόρω 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  243 

καΐ  το  κινδυνενειν  ^χωΰίν,  ετΐΐ  τοΐς  ίναντίοις  ονβηξ 
τήζ  ετΐίχειρηβεως'  * 

'ίΐξ  δε  ην  τοίουτων  αρετών  η  κτηΰις  *  —  6πα- 
νιωτερον  δε  ονδεν  αρετής  εν  βίοις  διεφϋ-αρμενοις  καΐ 

δ  άγωγαΐς  επί  το  χείρον  προκατειλημμέναΐζ,  [Εχε.  οΐβ  δθπ- 
Ι6η1.(οο(1.ρ  283,284) ρ. 271— 272 Μ3ί.,  77-78Νίβΐ3ΐι1ΐΓ.] 

Σεβαστιανός,    οντος  επΙ  Ονάλεντος  ήν'  εγενετο4:Ί 
δε  επί  τοντον  ανδρών  πολεμικών  ξητηοις '  ευρέθη  δε 
ουτοί  ο  ανηρ  παΰης  ελπίδος  κρείττοίν^  ουδεμιάς  άρε- 

10  της  αποδεων'  ονδενος  γαρ  μη  οτι  τών  κ«0•'  αντον 
ανθρώπων  ^ελείπετο^ ,  άλλα  καΐ  τοις  παλαιοΐς  δίκαιος 
ην  παραβαλλεΰΰ•αι^  καΐ  τοντων  τοΐς  άγαν  ευδόκιμου- 
6 IV  ες  απαντάς '  ος  γ  ε  φιλοπόλεμος  μίν  ων  ηκιύτα 
φιλοκίνδννος  ην ^  ου  δι    εαυτόν,  τών  αρχομένων  δε 

15  ένεκεν '  χρημάτων  δε  αντω  πλήθους  εμελεν,  όβα  το 
ύώμα  δια  τών  οπλών  κοΰμηΟειν  έμελλε '  τροφην  δε 
προηρητο  βκληράν  και  τραχεΐαν  και  οβη  καμόντι 
ηρκει  καΐ  όρμωμενω  προς  κάματον  ουκ  ην  κώλυμα, 
φιλοότρατιώτης  δε  ων  διαφερόντως  ύτρατιώταις  ουκ 

20  εχαρίξετο,  αλλά  πάοάν  τε  άφηρει  πλεονεξίαν  την  από 
τών  οικείων,  καΐ  το  αρπακτικον  επΙ  τους  πολεμίους 
ετρεπεν'  εκόλαζε  δε  ίβχνρώς  τους  παραβαίνοντας 
ταύτα,  και  τοΐς  πει^ομενοις  ες  το  είναι  (*?)  βννηγω- 
νίζετο'   απλώς  δε  ειπείν,  υπόδειγμα  και  χαρακτήρα 

25  παρεΐχεν  εαυτόν  άρετης '  γεγονώς  δε  επΙ  μεγάλαις 
καΐ  λαμπραΐς  βτρατηγίαις,  ώύπερ  ο  Ροδίων  κολοΰβός, 
δια  μεγεϋΌς  καταπληκτικός  ων,  ουκ  εβτιν  εραβμιος, 
κάκεΐνος  διά  το  αφιλοχρηματον  ϋ'αυμαύτος  ων  ουκ 
εαχε  χάριν '  προακεκρουκώς  δε  διά  γνώμης  ορ^-οτητα 

30  τοΐς  κατακοιμιΰταΐς  εύνούχοις  τών  βαβιλέων,  εύκολος 
ων  διά  πενίαν  και  κουφός  ες  μετανάοταβιν,  διεδεχ^η 
της  βτρατηγίας.    [8υί(ΐ38.] 

16* 


244  ΕϋΝΑΡΙΙ  ^^Η 

"Οτι  Σεβαβτιανος  την  ηγεμονίαν  παρά  τον  βαβιΜ 
λεως  Ονάλεντος  είληφώς  παρά  την  πάντων  νπόνοιαν* 
διΟχύ.ίουζ  ητηΰεν  οτίλίτας.     την  δε  ε^ονΰίαν  της  αί- 
ρεοεως  αντος  επιτραπείς^    τον  βαΰιλεως   και  χάριν^Λ 
προβομολογηΰαντος ^  οτι  κινδννενΰει  περί  διβχιλίονς,^^ 
είτα  ερομενον  την  αίτίαν^  δι    ην  ολίγονς  αίτοίη,  τα 
λοιπά  6  Σεβαΰτιανος  εφη  τον  πόλεμον  ενρηβειν    τοις 
γάρ  εν  πράττονΰι  ιηίολλοι)^  προβϋ-ηΰεΰΰ^αι '  πληϋ-ος  δε 
μετακαλεΐν    εξ  άναγωγίας  δνΰκολον '  ολίγων  δε  αρ- 
χομένων ες  το  καλόν  μεταπλαΰΰ^εντων^  καΐ  της  αγωγής  ίο 
έπιτνγχανονοης  ^  τονς  κατά  μ/,κρον  προβιόντας  ραον 
επι  το  κρεΐττον  εντα^^ηΰεύ&αι.    [Εχε.  άβ  δβηΐεηΐ.  (οοϋ. 
ρ.  284)  ρ.  272—273  Μβί.,  78  Νίβ1)αΙΐΓ.  δυΐά^β  Ιοουιη  Ειι- 
η3ρΐο  νίηάίθ3νίΐν3ΐβδία8  3ά  ΑΐΏΐϊΐΐβη.ΧΧΧΙ,  11.  Νοηηυΐΐαβχ 
60  ίίβηιιη  βίΤβΓΐ  8υί(ΐ38  νν.  κολοΰβος  βΐ  προβκεκρονκώς.']  ΐ5 

Θεοδόσιος. 

48  Ό  άί  βαΰιλενς  Θεοδόβιος,  παραλαβών  τοβαντην 
άρχην  καΐ  βαϋιλείαν^  ΰννεμαρτνρηΰε  τοις  παλαιοΐς 
ηλίκον  εΰτΐ  κακόν  ε^ονβία  καΐ  οτι,  προς  τά  πάντα 
ύτεγανόν  τε  καΐ  μόνιμον  πλην  εντνχίας  άν%•ρωπος.  20 
ον  γάρ  εφϋ-αβε  παρελθών  επι  την  αρχήν  ^  και  κα^ά- 
περ  μειράκιον  νεόπλοντον  πατρός  επΙ  χρόνω  πολλά 
χρήματα  ΰεβωρενκότος  δια  ΰωφροβννην  και  φειδώ^ 
αθρόως  κνριενύαν  των  πραγμάτων  ύφοδρόν  τίνα  και 
παντοΐον  'ολεΟ'ροΐ'  κατά  των  ενρε%'έντων  μαίνεται^  25 
οντω  καΐ  τότε  ην  ορώντα  επιβκοπεΐν  ωοπερ  εκ  πε- 
ριωπής ,  τόν  γε  εμφρονα ,  μηδενα  τρόπον  άμελονμε- 
νον  κακίας  και  ακολαΰίας  ες  την  κοινην  των  πραγμά- 
των διαφΟ-οράν. 

Απορία  γάρ  προς  έΰφοράς  άκίνδννον.    [Εχο.  άβ  3ο 
δβηίβηΐ.  (00(1.  ρ.  284)  ρ.  272—273  Μθί.,  78—79  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  24δ 

[ΚαΙ  Θεοδόΰιος  6  βαβιλενς  εκμελης  ην  καΐ  7ΐά6τ}49 
ραϋ-νμία  εκκείμενοξ.  8αί(ΐ98  ν.  εκμελες.]  Υ&ϊ\)ά  Εϋη3ρϋ 
θ^ηοδοΐΐ  Βοίδδοη3ί1α8.    ΙοΙεηι  3(1  ΓθΓυπι  δΐ3ΐυηι ,  (}αί  Τΐιεο- 
(Ιοδϋ  ΙβηιροΓί1)αδ  βΓβΙ,   δρΐίϋΙθΓθ  οβηδβΐ   δ6€|ΐιβηΙΪ3   βραιΐ 

5  §υί(ΐ3πι : 

Σίρομάύτης ,  όκενόζ  το  Οίδηρονν^  λαβην  ^νλίνην 
έχον  παρά    τοις  τελωναις    είζ    ερενννν.     Εννάττιος' 
"ωατε  6  ΰίρομάϋτης  μάλλον  ενδοκίμει  τον  δόρατος. 
"Ρυμη^  ορμή  βιαία.    Εννάΐίίος'     τοβαντη  τις  ήν 

10  προς  το  άβελγεύτερον  ρνμη  τε  καΐ  φορά  ωύτε  οί 
άρχοντες  των  πολεμίων  ηΰαν  πολεμιώτεροι!  ΟοηΓ. 
Ζοδίηι.  IV,  29;  3:  Οι  τάς  πόλεις  οικονντες  πενία  τε 
καΐ  αρχόντων  κακία  τρνχόμενοι  δνΰτυχή  καΐ  οικτι- 
ύτον  ετριβον  βίον  κτλ. 

15  Έπεκλνΰεν^  έκα^άριβεν  ύ)  άντΙ  τον  έπερρενβε. 
^τοβαντα  καΐ  τοιαντα  επεκλνβε  κακά  ωβτε  χρνύος 
ην  και  λενκη  τις  ημέρα  κρατήβαι  τους  βαρβάρονςΓ 
Ευη3ρϋ  βδδβ  οοηϋοίυηΐ  ΗβπίδΙβΓίιυδίαδ  3(1  1«ιιοί3ηί  Νβ- 
ογοηι.  4  β1  Βοί8δοη3(1ιΐ8.] 

20        "Οτι  οί  Νικοπολιται  των  άλλων  Θρακών  κατεγέ-  50 
λαααν,  οϊ  τω  φόβω  της  βαβιλείας  τα  δεινά  επαβχον^ 
το  μεν  βοηϋ-ηβον  άεΐ  δι^  ελπίδος  λεπτής  είκάζοντες, 
το  δε  των  κίνδυνων  ένεότηκος  πείρα  και  οίΐ^ει  δια 
μαλακίαν   υπομένοντες,     ούτε   γοΰν   αύτοΙ  φρουράν 

25  τίνα  ΰτρατιωτικην  πεμφ^ηβεύ^αι  προΰεδόκηΰαν  οϋτε 
εν  έτεροις  ε^εντο  την  βωτηρίαν ,  αλλά  των  μη  δυνα- 
μένων εαυτοΐς  άμύνειν  περιφρονηύαντες  ες  έλευ^ε- 
ρίαν  έπικίνδυνον  άπέύτηβαν. 

"Οτι  επΙ  Θεοδοβίου  οί  βάρβαροι  την  Θράκην  έδη- 

30  ωΰαν  κατά  μικρόν.  [Εχε.  (3β  δβηίβηΐ.  (οο(1.  ρ.  284) 
ρ.  274  Μ3ί.,  79  ΝίβΙίυΙΐΓ.] 

Πολύ  διεβτώτας  αλλήλων  χωρεΐν  έκελενεν^  όπως  51 


246  ΕϋΝΑΡίι 

μη  όονποίη  τα  οπ:λα,  μήτε  τω  τίαραύτάτγ}  ϋ'λίβόμενα 
μήτε  τω  φεροντί  δια  τον  ύννω^ίΰμον  περίκτνπον- 
μένα.    [διιί(ΐ3δ  ν.  τΐαραΰτάτης.] 

52  Ό  δε  φέρων  γράμματα  εν  χαλκω^  ύτέατι  περυ- 
πεπλαομενα ,  καθείς  εν  πήρα ,  έτη^είς  δε  και  αλλονς 
άρτους  ομοίως  (και  άρτους  ομοίους  0383ϋΙ)οηυδ) ,  ως 
μή  τίνα  γνώναι  το  απόρρητον.  [8ϋίίΐ3δ  ν.  ΰτέατα. 
Αά  βυηοΐβπι  Ιοουηι  8ρβ€ΐ3Γ0,  νΐ(1βηΙυΓ  (\\λΆ&  δαΐάβδ  1ΐ3ΐ)βΙ 
ν.  κα%'είς ,  έμβαλών ,  χαλάβας.  ^  καθείς  τε  την  %£ίρα 
ε^  την  πήραν  αναιρείται  την  έπιβτολήν.  ]  ίο 

53  Άβρογάΰτης,  Φράγγος,  ος  κατά  άλκήν  βωματος 
και  ϋ-υμού  τραχύτητα  φλογοειδής  ην  ^  δευτεραγωνι- 
οτής  τνγχανων  Βαύδωνος.  άλλως  τε  ην  και  προς 
ΰωφροαύνην  πεπηγως  τε  καΐ  διηρϋ-ρωμενος  ^  καΐ  προς 
χρήματα  πόλεμον  πολέμων  αοπονδον.  διέφερε  γοϋν  ΐ5 
των  ευτελών  ύτρατιωτών  όβον  γε  ες  πλοϋτον  ουδέν* 
και  δια  τούτο  εδόκει  τω  βαΰιλεΐ  Θεοδοβίω  χρήβιμος, 
ος  γε  προς  τον  Ουαλεντινιανοΰ  τρόπον^  άρρενωπον 
οντά  και  δίκαιον,  καΐ  το  παρ*  εαυτού  βάρος  έπετίϋ•ει, 
καΟ'άπερ  ορ^ον  και  άΰτραβή  τίνα  κανόνα  τοις  βα-  2ο 
αιλείοις^  προς  το  μηδέν  των  περί  την  αύλήν  παρα- 
βλάπτεο^αι  η  άμαρτάνεύ%•αι.  [8ϋί(ΐ3δ.  ,,ΕυδΙθΙΙήυδ  II. 
ρ.  513,  20  Ιοουηι  Ιιυηο  (Αβρ,  —  φλογοειδής  ην)  ϋβ  Α1)Γ0- 
§3δΙο,  ςαβίΏ  ^Αβρογάβτην  νοο3ΐ,  βχ  δαί(ΐ3,  αΐ  ορίηοΓ, 
αύτολε^εΐ  ιΐβδοπρδίΐ."  ΚαδΙβΓ.  Ρ3ΓΐβΐΏ  βίΤβιΊ  Ζοη3Γ3δ.  25 
Ευη3ρίο  νΐη(]Ϊ€3νίΙ  Βοίδδοη3(]υδ.] 

54  Τοιούτον  δε  τι  ίβτόρηται  γενεύ^αι  κατά  την  Νέ- 
ρωνος βαόιλείαν,  άλλα  περί  μίαν  πόλιν.  φαΟι  γάρ 
τραγωδόν  τίνα  διά  την  Νέρωνος  ες  ταύτα  φιλοτι- 
μίαν  έκπεβόντα  της  'Ρωμης  είτα  πλανάο&αι ,  δό^αν  3ο 
αύτω  καΐ  το  της  φωνής  πλεονέκτημα  προς  άν&ρίόπους 
ημιβαρβάρους  επιδεικνύναι^  καΐ  παρελϋ-εΐν  ες  ταύ- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  247 

την  (Ίΰτΐαλίν  ΒθΓη^γδ.)  μεγάλην  πόλιν  καί  πολνάν- 
^ρωτΐον,  ύνναγεΐραί  τε  αντονς  ες  ϋ^εατρον.  καΐ  ΰνν- 
ελϋ'όντων  την  μεν  πρωτην  ημεραν  ΰφα,ληναι  της 
επιδείξεως '  ονδε  γάρ   την  οφίν  υτιομείναντας    τους 

5  %•εατάς ,  ατε  άρτι  καΐ  πρώτον  εορακότας ,  φενγειν 
^λίβομενονς  περί  αλληλοις  καΐ  πατονμενονς,  ώς  δε 
6  τραγωδος  έδία  τους  πρώτους  αυτών  απολαβών  την 
τε  του  προβωπείου  φυύιν  εδείκνυ  καΐ  τους  οκρίβαν- 
τας^  υφ*  ών  το  μέγεθος  ες  υψος  παρατείνεται^  καΐ 

10  ΰυνεπεί&εν  οϋτως  άναβχέΰ^αι  καΐ  τληναι  την  όψιν, 
τότε  παρελθών  ες  ανθρώπους  καΐ  ώς  μόλις  υφιστά- 
μενους την  ^εαν,  το  μεν  πρώτον  επιεικώς  και  με- 
τρίως της  φωνής  αυτούς  διεγευβε  καΐ  του  μέλους ' 
Ευριπίδου  δε  την  ^Ανδρομέδαν  υπεκρίνετο '   προϊών 

15  (ί£  ΰφοδρότερόν  τε  ηχηΟε  και  νφήκεν  αυ^Ίς ,  εϊτα 
έπήγαγεν  αρμονίαν  ύύντονον^  επΙ  ταύττ}  δε  πάλιν  ες 
την  γλυκείαν  περιήνεγκεν.  ώρα  δε  ην  Ο'έρους  ο^τι- 
περ  άκμαιότατον  καΐ  το  ϋ'εατρον  κατείχετο.  και  6 
τραγωδος  αναπαυβαμένους  ήξίου  ΰφάς  φοιτάν  επΙ  την 

20  άκρόαβιν  περί  λήγουΰαν  και  άποψύχουύαν  ημεραν ' 
οι  δε  προ  ποδών  πεβόντες  καΐ  καλινδονμενοι  πάΰας 
ηφίεΰαν  φωνας  μήποτε  αυτούς  άποβτερήύαι  τοιαύτης 
μακαριότητος  και  ηδονής,  ένταύ&α  6  τραγωδός  αφείς 
εαυτόν  έπι  την  ακηνήν  καΐ  το  πάϋΌς ,  —  καίτοι  γε 

25  τα  πλεΐβτα  περιήρητο  τής  τραγωδίας  προς  ανθρώ- 
πους ασύνετους ,  όγκος  τε  και  βαρύτης  λέξεων  καΐ 
το  περί  ταύτα  είδος  και  ή  τού  μέτρου  χάρις  το  τε 
τών  ήϋ-ών  εναργές,  οξύτατόν  τε  και  επιφορώτατον 
ες  ακοής  κίνηβιν,  και  προς  τούτοις  το  γιγνώακεβθαι 

30  την  ύπόθεΰιν,  —  άλλ^  όμως  τούτων  απάντων  γεγυ- 
μνωμένος  ες  τούόνδε  τή  τε  ευφωνία  και  τω  μέλει 
μόνω  κατεκράτηύεν   ώύτε  οι   μεν  άνεχώρουν  προ6- 


248  ΕϋΝΑΡΙΙ 


1 

δος  Ι 


κννονντες  ώς  ^εον  καΐ  τα  εξαίρετα  των  Λαρά  ΰφίύίν 
αντοΐς  δώρα  εκομιξον,   καΐ  τον  πλοντον  ο  τραγωδοζ 
έβαρννετο.   μετά  δε  την  εβδόμην  της  εττιδείξεως  ημε- 
ραν  νόΰημα  κατεΰκηφεν  ες  την  πόλιν^  καΐ   πάντες 
ου  τάς  λε^είς  (ίαφώς,  άλλα  το  μέλος,  ως  εκαΰτος  εϊχε  5 
δυνάμεως   καΐ    φνΰεως,    έκβοώντες,    καΐ   διάρροιας 
άκρατους  άμα  επιπεβούβης  έν  ττοΓ^  ύτενωποΐς  παρε- 
%'έντες  ^κειντο,  κακώς  υπο  της  ^Ανδρομέδας  έπιτρι- 
βόμενοι,  καΐ  εχηρώϋ'η  ανδρών  τ  ε  καΐ  γυναικών  η  πό- 
λις  5  ώβτε  εκ  τών  τίροΰοίκων  έτίοικιβ^ηναι.    αλλ'  ετί    ίο 
εκείνων  μεν  ευφωνίαν  τε  ην  αίτιάοαΰ^αι  και  αέρος 
ντΐερβάλλουβαν  θερμότητα ,  η  το  μέλος  δια  της  άκοης 
επί  τα  κνρια    τών  'φυχικών   οργάνων  ΰυνέτη^ε  και 
διεκαυΰεν'   έπϊ  δε  τών  κα^^  ημάς  ανθρώπων  αί  μεν 
αίτίαι  του  τΐά&ους  εύΰ'εώρητοι '  περί  τα  έντερα  γαρ  ΐ5 
ηΰαν  άπαΰαι  και  υπο  γαΰτερα  '  το  δε  και  τινας  τών 
ουκ  ανόητων  προς  τοϋτο  ώλιΰϋ'ηκέναι  ουκ  ες  φυβι- 
κην  αν  τις  είκότως,  αλλ*  ες  %'ειοτεραν  άνενέγκοι  κί- 
νηβιν,  ποινηλατεΐ60•αι  ϋαφώς  το  άν^ρώπινον.   [Εχε. 
άβ  δβηίβηΐ.  (ϋοά.   ρ.  127,  128)   ρ.  274  Μθί..  79  —  82  20 
Νΐβ1)υΙΐΓ.] 
55         ΦυλαΙ  μεν  γαρ  τών  πολεμίων  την  αρχήν  διεβε- 
βηκεΰαν  άπειροι ,  καΐ  πλείους-  επιδιεβαινον ,  ουδενος 
κωλύοντος'  άλλ'  εν  τούούτοις  κακοΐς  κέρδος  αύτοΐς 
έδόκει  γνηΰιον  το  δωροδοκεΐβϋ-αι  παρά  τών  πολεμίων.  2δ 
είχε  δε  εκάΰτη  φυλή  ιερά  τε  οί'κοϋ-εν  τα  πάτρια  ΰυν- 
εφελκομένη    καΐ   ιερέας   τούτων   και    ιέρειας '    αλλά 
ύτεγανη  τις  ην  λίαν  και  αδαμάντινος  η  περί  ταϋτα 
ΰιωπη  και  τών  απορρήτων  έχεμυ^ία,  η  δε  ες  το  φα- 
νερον  προ6ποίη6ις  και  πλάβις  ές  την  τών  πολεμίων  3ο 
απατην  διηρτυμένη.   και  τ  ίνας  ως  επισκόπους  αυτών 
ες  το  %•αυμαζ6μενον  (^χημα  καταϋτολίβαντες  καΐ  περί- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  249 

κρυ^ραντες  ^  καΐ  πολλής  αντοΐς  της  αλώπεκος  επί- 
χεαντες,  ες  το  μεύον  προηφίεβαν,  πανταχού  το  άφν- 
λακτον  δια  των  καταφρονονμένων  όρκων  παρ  εκεί- 
νοίς,  παρά  δε  τοις  βαβυλενύυ  βφόδρα  φνλαττομένων^ 
5  νποτρεχοντες  και  καταβκενάζοντες.  ην  δε  καΐ  των 
καλουμένων  μοναχών  παρ  αντοΐς  γένος,  κατά  μίμη- 
βιν  των  παρά  τοις  πολεμίοις  έπιτετηδενμενον,  ονδεν 
έχονβης  της  μιμηβεως  πραγματώδες  καΐ  δνύκολον^ 
αλλά  έ^ηρκει  φαιά  ιμάτια  ύνρονύι  και  χιτώνια  πο- 
ια νηροΐς  τε  είναι  και  πιβτενεβ^αι.  καΐ  τοντο  ο^εως 
βννειδον  οΓ  βάρβαροι  το  ϋ^ανμαξόμενον  παρά  τοις 
^Ρωμαίοις  ραδίως  ες  παραγωγην  έπιτηδενβαντες '  επεί 
τά  γε  άλλα  μετά  βα^ντητος  και  ύκεπης  οτι  μάλιύτα 
ύτεγανωτάτης  των  απορρήτων  τά  παρά  ΰφίβιν  ιερά 
15  γεννικώς  τε  και  άδόλως  φυλάττοντες  [διετελονν  ^άάϊί 
Νίβΐ).].  οντω  δε  εχόντων  τούτων,  όμως  ες  τοβαΰτην 
άνοιαν  ε^επεπτώκεΰαν  ώβτε  βνμπεπεΐαϋ'αι  βαφώς  και 
άμάχως  τους  δοκονντας  νουν  εχειν  οτι  Χριβτιανοί  τε 
εΐΰι  καΐ  πάβαις  ταΤς  τελεταΐς  άνεχοντες.  [Εχε.  άβ 
20  86ηΐ6ηΙ.  (00(1.  ρ.  128,  319)  ρ.  277— 278  Μβι.,  82—83 
ΝίεΙ^υΙΐΓ.] 

"Οτι  επι  Θ^οίϊοίίΛΟ'ΐ'  τον  βαΰιλεως  ες  τοντο  ηδη  56 
ΰννέπεβεν  άπαντα  και  περιηνέχ^η  κατά  τίνα  βίαν 
άπαραίτητον  και  ανάγκην  αννπόΰτατον  και  &εήλα- 
25  τον  ως  καΐ  το  των  όνων  γένος,  μη  ότι  των  ίππων, 
αλλά  καΐ  των  ελεφάντων  γενέσθαι  τιμιώτερον.  6  μεν 
ονν  Μακεδών  Φίλιππος  άναξενγννναι  μέλλων  περί 
εΰπεραν  ηδη,  είτα  πνϋ-όμενος  ως  ον  δννατον,  είπόν- 
των  των  κωλνόντων  χιλόν  ονχ  νπάρχειν  ίκανόν  τοΙς 
30  νποζνγίοις,  άνεζεν^ε  τοντ  ειπών,  ώς  ονδεν  βαβιλεως 
ατνχέβτερον ,  Ος  και  προς  τον  των  όνων  καιρόν  ζην 
αναγκάζεται.     6  ^ί  κα-θ-'   ημάς  χρόνος  έκινδννενύεν 


όντως  επΙ  τοις  ονοις  ύαλενευν.   [Εχϋ.  άβ  δβηίβηΐ.  (ϋθ(Ι. 
ρ.  319)  ρ.  279  Μ3ί.,  83  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

57  Τον  βαΰίλέως  Γραηανον  τα  μεν  καΟ-'  εκαότον 
καΐ  οίος  τις  ην  οντε  δυνατόν  ην  περίεργάζεΟϋ'αί'  τα 
γαρ  εν  τοις  βαβνλείοις  έτακρυτιτεται  καΐ  μάλα  ΰτεγα-  5 
νώς '  οντε  πολνπραγμονονβι,  βνμμα&εΐν '  τα  γαρ 
αΛαγγελλόμενα  παρ'  εκάύτον  ^  τίολλας  καΐ  πολνμόρ- 
φονς  τάς  διαφοράς  έχοντα,  μόνην  την  άλη^ειαν  ωβπερ 
τινά  ϋ'ηβανρον  απόρρητον  ου  διεγνμνον  καΐ  ατίεκά- 
λνπτεν.  ώύπερ  ονν  τοις  γράφονύι  τάς  εικόνας  και  ίο 
το  δο%'εν  παράδειγμα  χαρακτηρίζονΟιν  επιτείνει  την 
περί  το  πρόαωπον  ομοιότητα  μικρά  τίνα  των  υποκεί- 
μενων ύνμβόλων,  καΐ  η  ρντις  επι  τον  μετώπον  δια- 
κεχαραγμενη  η  τις  ΐον^ος  παρανατέλλων  πάρα  το 
γένειον  η  τοιούτο  τι  μικρόν  και  παρημελημένον  των  ΐ5 
κατά  την  όψιν,  ο  παροφ%•εν  μεν  ονχ  νπογράφει  το 
είδος,  άκριβω&εν  δε  μόνον  αίτιον  της  όμοιότητος 
γίγνεται,  όντως  εξεβτι  και  επί  τούδε  τού  βαβιλεως 
ύνλλαμβάνειν  οίος  τις  ην,  νέος  τε  ων  καΐ  εν  εξονβία 
βαβιλικη  τραφείς  εκ  παιδός  και  μη  μεμαϋ^ηκώς  οίον  20 
το  άρχον  και  οίον  το  αρχόμενον '  τούτο  γάρ  μάλιΰτα 
διαφαίνει  το  της  φνβεως  μέγεθος,  όταν  την  προτε- 
^εΐβαν  αγωγην  και  ύννηϋ'ειαν  η  φνΰις  επι  το  κρεΐτ- 
τον  έξώΰη  και  βιάΰηται.  ε^εότι  δε  μα%'είν  εκ  των 
υποκειμένων  παραδειγμάτων,  ες  ά  βννωμολόγονν  25 
άπαντες  καΐ  άντελεγεν  ονδε  είς  των  ληρεΐν  ύννει- 
%Ί6μένων  καΐ  τον  κοινον  φληναφον  ηβκηκότων.  [Εχο. 
(]β  δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  ρ.  319)  ρ.  279  —  280  Μ»!.,  83  —  84 
Νίβΐ3αΙΐΓ.] 

58  "Οτι  επΙ  Θεοδοβίον   τον  Μαξίμον  ύταΰιάύαντος  ϋο 
και  βαρβάρων  κατά  Ρωμαίων  έκΟτρατενβάντων  φήμη 
κατέβχε  τονς  βαρβάρονς  ως  οι  ^Ρωμαίοι  ΰτρατόν  ότι 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  251 

τίλεΐΰτον  ΰνλλεγονΰί.  καΐ  ϋνλλογιΰάμενοι  το  δεινον 
οι  βάρβαροι  έπΙ  το  βννηΰ-ες  άνεδραμον  ΰόφιΰμα,  καΐ 
κατεδνβαν  ετζΐ  τας  Μακεδονικάς  λίμνας.  και  ανμφα- 
νβς  γε  απαβι  κατέΰτή  ώς  η  ^Ρωμαίων  βαβιλεία ,  τρν- 

5  φγιν  μεν  αρνούμενη ,  πόλεμον  δε  αιρονμένη ,  ονδεν 
άφίηΰι  της  γης  το  ανηκοον  και  άδονλωτον.  άλλα 
δεινόν  γέ  τι  χρήμα  ταΐς  των  άν^'ρώτΐων  φνΰεΰιν  6 
ϋ'εος  έγκατέμι^εν  ^  ωβπερ  τοις  ούτακοΐς  την  ετίΐκίν- 
δυνον  χολην  καΐ  τοις  ρόδοις  τάς  άκανθας ,  οντω  ταΐς 

10  έ^ονΰίαις  βνγκαταβπείρας  την  ηδονην  καΐ  ρα^νμίαν, 
δι'  ην,  πάντα  εξόν  ες  μίαν  μεταστήβαι  τίολιτείαν  καΐ 
ΰνναρμόύαι  το  άνϋ'ρωτΐΐνον ,  αί  βαύιλεΐαι  το  ^νητον 
ΰκοτΐονβαι  τιρος  το  ηδύ  καταφέρονται  ^  το  της  δόξης 
α^άνατον  ουκ  εξετάζονΰαι  καΐ  τίαρεκλεγουβαι.     [Εχο. 

15  άβ  δβηίβηΐ.  (00(1.  ρ.  319,  320)  ρ.  280  —  281  Μ^ί.,  84 
— 85  !Μθ1)α1ΐΓ.  Οοηί.  ΕιιηΗρη  βρίίοιηβη  ίη  Ζοδίιηί  IV, 
45,  4  δβς({.] 

"Οτι  ολιβϋ-ηρόν,  ώς  εοικε,  και  βψαλερώτερον  αν- 59 
ΰ^ρωπος  προς  τιμήν  η  ύνμφοράν.   %•εραηενύαντες  γαρ 

20  τον  Τατιανον  οι  περί  τον  βαΰιλέα  Θεοδόΰιον ,  τιμάς 
τε  νπερφνεις  εκ  τον  βασιλέως  και  μεταγνώΰεις  έπι 
τοΓ§  γεγενημενοις  ένβτΐόνδονς  ποιηαάμενοι ,  και  περί 
των  μελλόντων  ονρανομηκεις  ελπίδας  νποΰπείραντες, 
τούτον  παρέπειοαν  άγαγεΐν  τον  νίόν  αυτοϋ  Πρόκλον 

25  τουνομα '  6ν  ες  το  δεβμωτήριον  αννέκλειοαν,  καΐ  τον 
Τατιανον  έπΙ  Λυκίας  απέπεμψαν  τον  παιδος  χηρω- 
οαντες.  [Εχο.  (1β  δβηίβηΐ.  (οού.  ρ.  320)  ρ.  281  Μίΐί., 
85  Νίβ1)αΐΊΓ.] 

'^'Οτι  έπι  Θεοδοβίον    τονς   πρώτους    χρόνονς  της  60 

30  βασιλείας  το  των  Σκν^ών  έΟ'νος  έξελαυνόμενοι  της 
χώρας  υπό  των  Ονννων  διεβεβηκεύαν  των  φυλών 
ηγεμόνες^  άξιώματι  καΐ  γένει  προηκοντες.   ούτοι  ταΐς 


252  ΕϋΝΑΡΙΙ 

τιμαΐς  τον  βαβιλεως  έ^ωγκωμενον  καΐ  πάντα  εφ'  εαν- 
τοί£  ορώντες  κείμενα,  οταβυν  εν  αλλγιλοις  ον  μικράν 
ηγείραν,  οι  μεν  αγαπάν  και  δεχεβΰ'αι  την  παρονοαν 
ενδαιμονίαν  κελενοντες^  οι  δε  τον  οίκοι  γεγονότα 
φνλάττειν  ορκον  αντοΐς  καΐ  μη  παραβαίνειν  έκείνας  5 
τάζ  ανν&ηκας.  αύται  δε  ηύαν  αΰεβεβταται  καΐ  βαρ- 
βαρικον  η^οξ  ες  ωμότητα  παρατρεχονβαι^  παντί 
τρόπω  Ρωμαίοις  έπιβονλενειν  και  πάύη  μηχαντ}  και 
δόλω  τονς  υποδεξαμενονς  άδικεΐν^  καν  νά  μεγιβτα 
νπ  αυτών  εν  πάβχωβιν  ^  ως  αν  της  εκείνων  άπάβης  ίο 
χώρας  εγκρατείς  γένωνται.  περί  τούτον  μεν  ονν  ην 
αντοΐς  η  ΰτάΰις^  και  διανεμηϋ•ε'ντες  άπερράγηΰαν,  οί 
μϊν  τα  χείρω  ττροΌ-φίΐ/οι  της  βονλης,  οι  δε  τα  ενβε- 
βεβτερα,  επικρνπτοντες  δε  εκατερα  ΰτάοις  την  πρό- 
φαΰιν  της  οργής  όμως.  και  6  βαΰιλενς  τιμών  ονκ  ΐ5 
εληγεν^  αλλ  ομοτραπεζονς  είχε  καΐ  ό|[Αθ<?κ?^νον§ ,  και 
πολν  το  φιλοδωρον  ες  αντονς  ην '  ονδαμον  γαρ  εξ,ε- 
φερετο  καΐ  παρεγνμνοντο  τά  της  φιλονεικίας.  ην  δε 
ηγεμών  της  μεν  θεοφιλούς  κα\  ^είας  μερίδος  Φρά- 
βιϋΌς  ^  ανηρ  νέος  μεν  κατά  την  ηλικίαν  ^  γεγονώς  δε  20 
ες  αρετην  και  άληϋ-ειαν  απάντων  ανθρώπων  κάλλι- 
ατος.  ^εονς  τε  γάρ  οομολόγει  ^εραπενειν  κατά  τον 
αρχαΐον  τρόπον  και  ονδεμίαν  νπέβτη  πλάΰιν  ες  απα- 
την  και  διάκρονβιν ,  αλλά  γνμνην  και  καϋ^αράν  διε- 
φαινε  την  -φνχην  επι  τον  βίον ,  έχ^ρόν  νπολαμ-  2δ 
βάνων 

ομώς  Άί'δαο  πνλτ]6ιν 
ος  χ   έτερον  μεν  κεν^η  ένΐ  φρεβίν^  άλλο  δε  εί'πη, 

γυναίκα  ονν  '^τηΰε  'Ρωμαίαν  ενϋ-νς,  ϊνα  μηδέν  νβρίζτ] 
δια  ύώματος  ανάγκην,    και  6  βαβιλενς  έπέτρε-ψε  τον  3ο 
γαμον^  καΐ   ο  πατήρ  της  κόρης,    ετρεφετο  γάρ  νπό 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  253 

πατρίς  και  το  πράγμα  ε^ανμαβε^  μακάριον  εαντον 
ντίολαμβάνων ,  ει  τοιούτον  ε^ει  γαμβρον.  των  μεν 
ονν  ομοφύλων  ολι^ο*  τίνες  την  ενβέβειαν  καΐ  άρετην 
αγαΰ^εντες  τον  νεανιΰκον  προς  την  εκείνον  γνώμην 

5  έχώρηβαν  και  βννειύτηκεβαν,  οί  ^£  πολλοί  και  δννα- 
τώτεροι  των  δεδογμενων  ί|  άρχης  άπριξ  εί'χοντο,  και 
προς  την  ωδΐνα  της  έπφονλης  ύφαδάζοντες  εμεμη- 
νεΰαν  '  ων  ήρχεν  Ερίονλφος  ^  άνηρ  ημιμανης  και  των 
άλλων  λνττωδέΰτερος.     βνμποΰίον    δε   προτε^έντος 

10  αντοις  παρά  τον  βαύιλεως  αδροτε'ρον  και  πολντελε- 
ΰτερον^  την  παροιμίαν  άποδεί^αντες  άλη^η  την  λέ- 
γονβαν  οίνος  και  αλήθεια,  τον  ζίιοννύον  και  τότε 
ρη^αντος  αντοΐς  παρά  πότον  την  έπικρνπτομενην 
ύτάβιν^  διαλύεται  μεν   το   ΰνμπόύιον   ατάκτως   και 

15  διά  ^νρών  εχωρονν  τε%Όρνβημενοι  καΐ  παρακεκινη- 
κότες'  6  δε  Φράβι^ος  δι^  αρετής  νπερβολην  το  καλόν 
καΐ  δίκαιον  κάλλιον  άμα  και  ^εοφιλέστερον  6φΰ•η6ε- 
ΰϋ'αι  νομίζων ,  ει  προβ^-είη  τάχος,  ον  περιμείνας 
έτερον  καιρόν^  αλλά  ΰπαύάμενος  το  ^ίφος  της  πλεν- 

20  ράς  Έριονλφον  διηλασε.  και  6  μεν  εκείτο  πεΰών, 
ονειροποληύας  την  άδικον  επιβονλην'  οι  ^£  *** 
[Εχ€.  (1θ  1β§3ΐ.  ρ.  21—22  Ρ3Γ.,  52—54  Νίβΐ3ϋ1ΐΓ.] 

Σνμποβίον  δε  προτεϋ^εντος  αντοϊς  παρά  τον  βα- 
βιλέως  αδροτερον    και  πολντελεϋτερον ,  την   παροι- 

25  μίαν  απέδειξαν  άλη^ινην  την  λεγονβαν '  οίνος  καΐ 
αλήθεια  τον  ^ιοννΰονΓ  διο  κα\  τον  %εον  είκότως 
Αναΐον  καλονΰιν,  ως  ον  μόνον  διαλνοντα  τάς  λνπας^ 
άλλα  καΙ  το  βτεγανον  των  απορρήτων  διαχεοντα  και 
διακαλνπτοντα.   καΐ  τότε  ρηξαντος  αντοΐς  παρά  πότον 

Άο  την  βονλην,  διαλύεται  το  ϋνμπόβιον  ατάκτως.    [Εχε. 
ϋβ  δβηίβηΐ.  (00(3.  ρ.  320)  ρ.  281  Μβΐ.,  85—86  Νίβ1)υΙΐΓ.] 
Έτγ'  ηματι,   εν  μια  ήμερα.   ^'6  δε  Θεοδόύιος  την  61 


254  ΕϋΝΑΡΙΙ 

βαΰίλίβόαν  ϋ-ανονΰαν  ετΐ'  ημαη  ΰχεδυν  τι  εδάκρνβεν. 
ανάγκη  γαρ  καΐ  ο  προκείμενος  πόλεμος  (οοηΐΓβ  Ευ^β- 
ηίυιη)  ΰννεόκίαξεν  αντω  το  περί  την  γυναίκα  πά^ος!^ 

[δϋίίΐΒδ.] 

ΑΡΚΑΔΙΟΣ   ΚΑΙ   ΟΝίίΡΙΟΣ.  5 

^2  Ότι  οΓ  παίδες  Θεοδοβίου  επΙ  της  βαβιλείας  αυ- 
τόν εβτηΰαν.  ει  δε  το  αλη^έβτερον ,  όπερ  έβτΐ  ΰκο- 
πος  ίΰτορίας,  προ6τι%'έναι  δει  τοις  γεγενημενοις ,  το 
μεν  όνομα  ην  των  βαΰιλεων ,  το  δε  έργον  των  μεν 
κατά  την  εωαν  ^Ρουφίνου ,  τα  δε  εβπέρια  Στελίχωνος  ίο 
ες  άπαΰαν  ε^ουόίαν '  ούτω  γοϋν  οι  μεν  βαοιλεΐς  επε- 
Τκ'ττοντο  παρά  των  έπιτροπ ενόντων  τάς  αρχάς ,  οι  δε 
επιτροπενοντες  άει  προς  αλλήλους  επολεμουν  ωαπερ 
βαβιλευοντες  ,  φανερώς  μεν  ουκ  εναντίας  χείρας  και 
όπλα  άράμενοι^  κρύφα  δε  απάτης  και  δόλου  μηδέν  ΐ5 
νπολείποντες'  δια  γαρ  μαλακίαν  και  άβ^ενειαν  -ψυ- 
χής το  διερπον  και  ϋπονλον  των  μηχανημάτων  αντοίς 
ως  άνδρεΐον...  [Εχο.  άβ  δβηίβηΐ.  (οοά.  ρ.  320)  ρ.  281 
-282  Μ3ί.,  86  Νίβ1)ΐι1ΐΓ.] 

63         'Ρουφΐνος.   ούτος  επΙ  Θεοδοΰίου  ην,  βαϋ-υγνωμων  2ο 
άνϋ^ρωπος  καΐ  κρυφίνους.   ηβαν  δε  ούτος  τε  καΐ  Στε- 
λίχων  επίτροποι  των  Θεοδοβίου  παίδων,    άμφω  [δε] 
τα  πάντα  ΰυνήρπαξον ,  εν  τω  πλούτω  το  κράτος  τι- 
θέμενοι, καΐ  ουδείς  είχεν  ίδιον  ουδέν,  ει  μη  τούτοις 
έδο^ε'   δίκαι  τε  άπαΰαι  προς  τούτων  εδικάξοντο,  και  25 
πολύς  ην  όχλος  των  περιθεόντων,  εί'  που  τινι  χωρίον 
ύπαρχοι  παντομιγές  τε  και  εύκαρπον'   καΐ  6  δεβπό- 
της    ευθύς    ΰυνηρπαύτο ,    κατηγορίας    πεπλαβμένης 
ευλόγου ,  διά  τίνων  ύφειμένων  ένηδρευμένος.    και  ο 
αδικούμενος  ηδικεΐτο,  του  αδικονντος  κρίνοντος,    ί^  30 
τούτο  {τοβοϋτον  8ιιί(]3δ  ν.  αμετροκάκου)  δε  ο^Ρουφινος 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  255 

εχωρηβεν  αμετροκακον  πλεονεξίας  ωΰτε  καΐ  άνδρα- 
πόδα  δημόόια  άπημπόλει  και  οΟα  δημόΰια  δίκαΰτηρια 
Ρονφίνω  πάντες  έδίκαξον.  καΐ  ο  των  κολάκων  περί 
αυτόν  όχλος  ην  πολύς,     οί  δ\  κόλακες  χ^'ες  μεν  καΐ 

5  πρώην  δεδρακότες  τον  καπηλειού  καΐ  τον  τα  βά^-ρα 
καλλννειν  και  τονδαφος  κορείν  ^  άρτι  δε  χλαμύδας 
τάς  τε  ενπαρνφονς  ενδεδνκότες  και  περόναις  χρν- 
ΰαΐς  διαπεπερονημενοι  και  ΰφραγιβι  χρνβοδετοις  διε- 
βφιγμενοί  ***.    χά  δε  πολλά  κατά  'Ρονφίνον  ενροις 

10  εν  ττ]  τον  Σαρδιανον  Ενναπίον  Χρονογραφία.  [8υί- 
ά3δ.  ΕίιΐδίΙβΓη  Ιοοί  ρΑΓίίουΙθδ  Βιιίάθδ  βχΐιίΐ^εί  νν.  παν- 
τομιγες  ^  άμετροκάκον ,  βά^οα^  καλλννων ,  περόνη. 
Ιη  ΐ3Γβνίιΐ8  Ευπθρϋ  Ιοοιίδ  οοηΐΓΒοΙιΐδ  βδΐ  ίη  Εχο.  Ιοαηηίδ 
Αηΐΐοοίιβηί  ρ.  849  Υβίβδ.    Μϋι.ι.Εκυ8.] 

15  ^μείλικτον,    άπτρη^    άκαμπη.     καΐ    αμείλικτος^  64: 

απάν%^ρωπος.  Εννάπιος'  '^ όντως  αμείλικτοι  ηΰαν 
αμφω  κατά  την  αλη^ειαν^  καΐ  το  έργον  εχώρει  περι- 
φανεΰτερον.""    [δυίίΐθδ.] 

Ρπηιο  ΑΓ03(1ϋ  ηηηο  ΑΙβήοΙιιΐδ  ρβΓ  Τίιβηηοργίβδ   ίη  65 

20  βΓ3β€ί3ΐη  ΐιτυηιρβηδ  ΒοβοΙίβΓτι  θ1  ΑΐΙίθ9πι  ν3δΐ3νΐΙ,  ίρδ9δ- 
ςυβ  ορρυ^η3Γβ  Β^^Γβδδΐΐδ  θδΐ  Αΐΐιβηβδ,  ^υαδ  Ιϋΐ3ΐ)3ίυΓ 
οιιηι  Αοΐιϊΐΐβ  ΜίηβΓν3.  Οβ  Ιιίδ  3(1  ΗίδΙθΓί3Γυηι  8ΐΐ3ΓυΓϊΐ 
νο1υΐΏίη3  ΕιΐΩ3ρίυδ  ΙβοΙοΓβπι  3ΐ)Ιβ»3ΐ  ίη  !νίΐ3  Μ3χίηι1 
ρ.  52 :   ...  και  ονκ  ες  μακράν  πολλών  καΐ  αδιηγητων 

25  έπικλνΰ%•έντων  κακών ^  ων  τά  μεν  εν  τοις  διεξοδικοΐς 
της  ίύτορίας  εί'ρηται,  τά  δε,  εάν  έπιτρεπη  το  ^εΐον, 
λελεξεται,  οτε  ^Αλάριχος  έχων  τους  βαρβάρονς  δια 
των  Πνλών  παρήλϋ-εν,  ώβπερ  διά  ϋταδίον  καΐ  ίππο- 
κρότον  πεδίον  τρέχων,     τοιαύτας    αυτώ  τάς    πυλας 

30  απέδειξε  της  Ελλάδος  η  τε  των  τά  φαιά  ιμάτια  εχόν- 
των άκωλύτως  προύπαρεΰελ^όντων  άβέβεια  καΐ  ο 
των   ίεροφαντικών   ^εβμών   παραρραγείς  νομός  και 


256  ΕϋΝΑΡΙΙ 

αννδεβμος.  \]\)Ί  Άά  Ιιοο  νβΐίηι  ΒΐΙβηάδδ,  Ευπδρΐυηι, 
(]υαπι  83βρίϋδ  ίη  νΐΐίδ  3ά  ΗίδΙοπίΐδ  δυβδ  ΙθοΙοιθιώ  ηΙ)- 
Ιθ^βΙ,  3(1βο  υΐ  63δ  ΪΆϊϊΐ  ίη  ρυΐίΐίουηι  β(1ίΐ3δ  βδδβ  οοη- 
δβηΐΒπευιη  δϋ,  Ιιοο  Ιοοο,  ιιΜ  (1β  ΑΙηποΜ  Ιβιηροπ1)αδ 
δβηηο  6δΙ,  ΐΐ3  Ιοςαί,  αΐ  βοΓϋπι  ΐΏβιηοπ3ίη  Ιυιη  ηοηάυιη  5 
ΆΪ)  βο  €οηδί§η3ΐ3ΐη  βδδβ  3ρρ3Γ63ΐ.    Μϋι.ι.ι.κυ8. 

66  Εντροττίος  6  ευνούχος^  επίτροπος  Θεοδοβίον  του 
βαβίλεως.  και  φηβιν  Εννάπιοζ'  "ό  μεν  γάρ'Ρονφϋ- 
νοζ^  ανήρ  τε  ων  η  δοκών  καΐ  εν  ά^ίωμασι  γεγονώς 
καΐ  ποικίλαΐξ  ομιληΰας  τνχαις ,  ου  παρά  λόγον  ονΰε  ίο 
τον  πρέποντος  έκτος  εδόκει  κατε^ανίόταΰΟ-αυ  της 
νεωτερίζονύης  άπαντα  τνχης '  ο  δε  θαλαμηπόλος  ευ- 
νούχος παραλαβών  το  εκείνον  κράτος  ες  τοβόνδε 
κατέύευβεν  άπαντα  καΐ  κατεβρόντηΰεν  ώβτε  ον  μό- 
νον^Ρονφΐνος  ην  αντός,  άλλ'  6  τον  μνθον  Σαλμωνενς  ΐ5 
μικρόν  τι  χρήμα  προς  αυτόν  ην.  ος  γε  ων  ευνούχος 
ανηρ  είναι  κατεβιάζετο.  καΐ  οι  μεν  μϋθοί  φαύι  την 
Γοργόνα  φανεΐΰαν  αμα  τε  φαίνεβϋ^αι  και  τους  ίδόν- 
τας  μεταβάλλειν  ες  λί&ον '  6  δε  καθ'  ημάς  βίος  ληρόν 
τίνα  περιττόν  καΐ  φληναφον  τον  μΰ&ον  απέδειξε"  20 
καΐ  πολύν  κάταχέει  διαΰυρμόν  6  ιΰτορικός  τουτουΐ 
του  εννονχον^  τον  βίον  αντον  επάξιον.   [8αί^38.] 

67  Ο  δε  Εντροπιος  καιρόν  καΐ  τνχης  αμετρως  τε 
καΐ  χανδόν  άρνόμενος  καΐ  κατεμφορονμενος  και  πο- 
λυπραγμόνων^ ωβτε  ουκ  ελαθε  πατήρ  παϊδα  μιΰών  25 
η  ανηρ  γυναίκα  η  μητηρ  τε'κνον ,  αλλ'  εξηκοντίξετο 
απαντάς  προς  την  εκείνου  γνώμην.  [δυΐ(ΐ3δ  ν.  χαν- 
δόν. Εαη3ρίο  Ιοουιη  νίηί1ΐθ3νίΙ  Μ3ίιΐδ.  Ργο  εξηκοντίξετο 
απαντάς  3ά  ΤΗβδ.  δΙ;6ρ1ΐ3ηί  οοΓΓβχί  εξηκοντίξοντο  άπαν- 
τες.] 30 

68  Μυριελικτος,  ο    πολλάκις   ελί^εΰι    Στρεφόμενος. 
Ευνάπιος'  "ό   βαρνς  και  μυριελιχτος  εκείνος  όφις, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  257 

καϋ^άπερ  ντίο  της  Μηδείας  νΛο-φί^νριζόμενοζ  καΐ  την 
-ψνχην  κεκαρωμενος  παρεδωκεν  εαυτόν! 

ΚαρωΟ^εΙζ  ..  καΐ   κεκαρωμενος.     ^6   δε  την  καρ- 
δίαν  ταΐς  τιμαΐζ  ηδη  κεκαρωμένος  παρεδωκεν  εαυτόν 
5  ες  την  οδόνΓ    [δαΐά&δ.] 

Περΐ67ίειρα%'είς  ^  περιτΐλακείζ^  περιελιχτείς.    ''όβ9 
(ίί  ευνούχος  κατεκράτει   των   βαΰίλείων,    καΐ  περί- 
βηειραύάμενος  τάς  αυλάς  βυνέβφιγγεν  άπαντα^  κα%'ά- 
Λερ  τις  γενναίος  όφις,    κα^ελίττων   ες    την  εαυτόν 

10  χειάν!    τίερί  Ευτροτΐίου  λέγει,   [διιίιΐίΐδ.] 

Τιμάύιος.     ούτος    επί    Θεοδοΰίου  του   βαΰιλεως  70 
ην'  ον  6  Ευτρόπιος  έπιύτηύαι  τοις  πράγμαΰι  βουλό- 
μενος    εκ  της    Αβιας    μετακαλεί   προς    τα   βααίλεια. 
ο  δε  γαϋρός  τε  άνηρ  ων  καΐ  αγέρωχος  καΐ  βτρατείαις 

15  ώμιληκώς ,  καΐ  τούτο  πρώτον  άγαϋ'ον  ηγούμενος  των 
εν  άνΰ'ρώποις  ^  τιμήν  καΐ  δό^αν  καΐ  πλοντον  έπικλύ- 
ξοντα,  και  το  εχειν  εαυτω  ο,τ^  βουλοιτο  κεχρηβ^αι 
καΐ  αδεώς,  διά  τε  μέ&ην  νύκτα  καΐ  ημέραν  ουκ  εί- 
δέναι^  ούτε  ανατέλλοντα  και  δυομενον  κα^οράν  ηλιον, 

20  ί'6α  και  ουρανού  δίι/α^  ΐ'0^ί'(?«5  την  μετάκληϋιν ,  εκ 
των  άλύπων  και  διακεχυμένων  προς  ολιγωριαν  δια- 
τριβών άπορρη^ας  εαυτόν  καΐ  κατατείνας  την  'ψνχην 
ες  φιλοδοξίαν ,  βαρύς  άναβτάς  εκ  Παμφυλίας  έπΙ 
Αυδιαν  άνέβτρεφεν ,   ώς  αν  δη  τις  βαύιλευων  η  τον 

25  γε  βαβιλέα  και  τον  εύνούχον  κατά  πάρεργόν  τι  παι- 
διάν  {παρ.  π.  τίνα  δυίοΐ3δ  ν.  παίδια)  ^ηΰόμενος  ^  ει 
βουλοιτο.  [δυί(ΐ38,  ςυί  (ΐυαβ(ΐ3ΐΏ  Ιιίηο  ΓβρεΙίΙ  νν.  γαύ- 
ρος βΐ  παιδιά.] 

....  ράβε  καϋ'άπερ  δ|  ουρανού  προς  την  γην  διε-  71 

30  νεχ^έν ,  καΐ  κατά  τούτον  ες  τά  ανθρώπινα,  ο  μεν 
ούν  Βάργος  την  άρχην  πιβτευϋ'είς  πάρα  του  ευνού- 
χου έξηει  μάλα  φαιδρός  και  γεγη&ώς  επι  την  άρχην^ 

ΗΙδΤ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  17 


258  ΕυΝΑΡίί 

ώ^  αν  αρχάς  νποϋ^ηΰόμενος  εαντω  τινας  τΐ,άλιν  ^  και 
μετά  τίολλών  καΐ  διεφχ^αρμένων  ΰτρατιωτών^  Λρος  το 
πολεμεΐν  τοις  ενεργέταις'  τω  γαρ  περιόντι  της  τόλ- 
μης καΐ  τω  μεγεΰ•ει  των  εγχειρονμενων  Λολλονς  ηδη 
περιπεφενγώς  κινδννονς^  ες  το  άκίνδυνον  ηδη  προς  5 
ατίαντα  και  λίαν  εντνχες  την  τολμαν  ε^,εβιάξετο. 
ΰυνετώτερος  δ  ων  (δο.  6  ευνούχος)  κατά  πόδας  γ^ει 
ηρος  την  επιβονλήν.  καΐ  δήτα  γυνή  ύυνωκει  τω 
Βάργω'  ταυτην  δια  κα^ειμένων  ανθρώπων  πάλαι 
προς  τον  άνδρα  τον  λεγόμενον  αλλοτρίως  έ';^οϊ;(9αι/  ίο 
διά  τίνος  ηρτυμενης  καΐ  ΰυνεϋκιαβμενης  επίβουλης^ 
επΙ  τον  άνδρα  ωύπερ  εχιδναν  νω^ραν  και  υπο  κρύ- 
ους κατεψυγμενην  ταΐς  υποκειμεναις  έπαγγελίαις 
άνεβτηΰαν  καΐ  ώρ^ωοαν.  καΐ  τέλος  φυγών  καΐ  βυλ- 
ληφΟ-εΙς  την  των  άχαρίοτων  υπεΰχε  δίκην.  καΐ  ο  μεν  ΐ5 
εαυτόν  μανικώτατον  κα\  τον  εύνοϋχον  φρονιμώτατον 
[αποδείξας  Νίΰΐ).]  εκείτο  μαρτύρων  ηλίκον  εβτΐ  το 
της  αχαριστίας  παρά  ^εω  έγκλημα.  [Εχε.  (1β  δβηίβηΐ. 
(€0(1.  ρ.  78,  79)  ρ.  282—283  Μπΐ.,  86—87  ΝίβΒϋΙΐΓ.] 

72  "Οτι  ο  ευνούχος  τοί;τον  τοβοΰτον  οντά  και  τηλι-  2ο 
κοΰτον  εκβαλών  του  βίου^  ευνούχος  άνδρα  και  δού- 
λος ϋπατον  καΐ  θαλαμηπόλος  τον  επι  τοις  ύτρατοπέ- 
δοις  γεγενημενον,  μέγα  δη  τι  καΐ  ύπερ  άνδρας  εφρό- 
νει'  κα\  μη  τις  γε  τό'^βουνδαντίου  πά^Ός,  κακ^ίΐ/ου 
τελεααντος  ες  υπάτους  .  .  .  [Εχο.  ά&  δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  25 
ρ.  79)  ρ.  283  Μ9ί.,  87  ΝίβΙ)ϋ1ΐΓ.] 

73  ^Απίϋ'ανον  μεν  γάρ  το  γραφόμενον '  πλην  εΐ'  τις 
έτερος  αυτά  γράφειν  ικανός  έοτι^  θαυμάζω  αυτόν 
^γωγε  της  ανδρείας,  κα\  ανδρείος  αποφαινέβθω  /ϋΟί 
της  ανεξικακίας  χάριν,  αλλ'  εικός  μεν  τους  τά  άκρι-  3ο 
βεΰτερα  γρά^αντας  κατά  χρόνους  κα\  κατά  άνδρας 
κα\  προσποιούμενους  άΰφαλώς  τι  λέγειν,  ες  τε  χάριν 


ΓΕΑβΜΕΝΤΑ.  259 

κοίΐ  ατίεχ^ειοίν  αμα  φερειν  την  ΰνγγραφην '  τω  δε 
ταντα  γράφοντι  ον  Λρο^  ταντα  εφερεν  η  οδός,  «λλ'  ώς 
ότι  μάλίβτα  ανατρεχοί  καΐ  βτηρίζοίτο  τίροξ  άληϋ'ειαν. 
ετίεΐ  καΐ  κατάτονύδετονς  χρόνους  ηκονον  καΐ  6ννε%υν~ 
5  Ό^ανομην  ως  ο  δείνα  και  ο  δείνα  γράφονΰιν  ίύτορίαν ' 
ους  εγώ  οντυ  νεμεβητον  λέγω,  αλλά  ετίίβταμαί  γε  6α- 
φώς  άνδρας  αγέρωχους  τε  καΐ  ΰκιρτώνας  και  αληθείας 
τοΰοϋτον  άφεΰτηκότας  οΰον  ίντος  είναι  άναγωγιας. 
καΐ  ουκ  βκδ^'ι/οι^  μέμφομαι,  της  δε  άνΟ^ρωπίνης  κρί- 

10  6εως  το  λίαν  άκρατες  και  ολιΰϋ'ηρον  καταμεμφομαι, 
οτι  ΰ•ελγόμενοί  καΐ  καταγοητευόμενοι  το  καθ'  εκαατον, 
αν  ονόματος  μνηβ^τ}  τις  τίεριττον  καΐ  τοις  πολλοίς 
γνωρίμου ,  και  τι  των  τιερΧ  την  αυλην  την  βαΰιλικήν 
άκριβεβτερον  υτίορύξαντες  έξενεγκωβιν  ες  τους  τΐολ- 

15  λούς,  τόν  τ  ε  κροτο&όρυβον  εχουΰιν  ώς  άληΰ^η  λέγον- 
τες και  πάντα  είδότες  καΐ  πολύς  περί  αύτονς  6 
6υν%'έων  όμιλος,  μαρτυροϋντες  ραδίως  οτι  ταϋτα 
ούτως  έχει ,  καΐ  την  αρετην  την  της  ύυγγραφης  ες 
τόδε  βυμβιαβάμενοι  και  κατατείναντες ,  ώς  άρα  τοϋτό 

20  έύτιν  αί&εριον  και  ονρανόμηκες,  όπερ  αύτοΙ  δια  βίου 
τινά  χλιδην  *  ί'δωΰι  καθ-'  απλότητα  χαυνότερον  έπαι- 
νοΰντες,  ες  το  πιΰτευομενον  και  δημώδες  ανναγουβι 
και  καταβιάξονται.  αλλ  όμως  ει  καΐ  απίϋ-ανον  πως 
εΐ'ρηται,  πολλά  τε  αύτοϋ  τερατωδέβτερα  καΐ  μυ^ω- 

2δ  δεύτερα  προτε^-ειται  καΐ  άπαντα  ην  της  ηλιακής 
κινηΰεως  άλη&ε'βτερα '  μαρτυρεί  δε  αυτός  ο  ήλιος  τοις 
είρημενοις.  κ«1  ρη%^η6εταί  γε  {μεν  Ββΐίΐί.)  ί'βως  έτερα 
τούτων  πολυπλανεΰτερα  και  βα^υπλοκωτερα  προς 
άπιΰτίαν'  αλλ'  εξαγγελει  γε  αυτά  η   ΰυγγραφη  με- 

30  τριώτερον,  καΐ  ταϋτα  ύπερ  των  λεγομένων  καΐ  ότι 
γε  φίλος  ^εός  και  φίλη  άλη^εια.  άλλ'  ουκ  οίδα  όβτις 
γίγνομαι   ταϋτα   γράφων'    πολύ   γαρ   το  φροντίξειν 


260  ΕϋΝΑΡΙΙ 

άληΟ-είας'  αλλ'  δ  γε  τοΐς  γεγραμμενοις  άκολονϋ-ών 
και  τΐειϋ'όμενοζ  ακρίβειάν  τε  ηροΰκυνήβεί  καΐ  αλη- 
^ει,αν.  [Εχο.  (1β  δβηίβηΐ.  (οοιί.  ρ.  79,  80)  ρ.  283—285 
Μβΐ.,  87 — 89  Νί6ΐ)υ1ΐΓ.  Ηββο  β  1ίΙ)ΓΪ  βΐίουίυδ  ρροοβιηίο 
ρβϋΐδ  νίίΙβηΙαΓ.]  5 

74  '^Οτί  κατά  τους  χρόνους  ΕντροΛίον  τον  εννουχον 
των  μεν  τΐερί  την  έΰτίέραν  ονδεν  ακριβώς  γράψειν 
[δξ^ν]  ες  έξηγηΰίν.  το  τε  γαρ  δίάΰτημα  τον  πλου 
καΐ  μήκος  μακράς  έποίει  τάς  αγγελίας  καΐ  διεφθαρ- 
μένας ντίο  χρόνον  ^  καθάπερ  ες  χρόνων  καΐ  παρελ- ίο 
κονύάν  τίνα  νόβον  καταβεβλημενας '  ου  τε  ηλανώμενοι 
και  βτρατενόμενοι  ει  μεν  τίνες  ήΰαν  των  περί  τα 
κοινά  και  δνναμένων  είδέναι^  ττρος  χάριν  και  ά%ε- 
χ-θ^ε^αι/  καΧ  τά  κα-θ^'  ήδονήν  εκαύτος  κατά  {κα\  Ββΐίΐι.) 
βονληΰιν  εηέΰτελλεν.  ει  γονν  τις  αντών  αννήγαγε  ΐδ 
τρεις  η  τέτταρας  ταναντία  λέγοντας  ωΰπερ  μάρτυρας^ 
πολν  το  τίαγκράτιον  ην  των  λόγων  και  ο  τΐόλεμος  εν 
χερύίν  ^  αρχάς  λαβών  απο  ρηματίων  και  νπο&ερμων 
και  βνγκεκανμένων.  ταύτα  δ\  ην"  Σν  πόϋ'εν  ταντα 
οίδας;  τίον  δε  βε  Στελίχων  εϊδε;  6ν  δε  τον  εννουχον  20 
είδες  αν;*  ώΰτε  έργον  ην  διαλνειν  τάς  ανμπλοκάς. 
των  δε  εμπόρων  ουδέ  εις  λόγος  ην  πλείονα  ψευδό- 
μενων ούω  κερδαίνειν  βούλονται ,  άλλ^  ο6α  τω  ϋο~ 
φωτάτω  μάρτυρι  κατά  Πίνδαρον  χρόνω  \\  την  άκρι- 
βεστεραν  κατάληψιν.  [Εχο.  ύβ  δβηίβηΐ.  (οοίΐ.  ρ.  80,  25 
215)  ρ.  285—286  Μβι.,  89-90  Νΐβ1)ΐι1ΐΓ.  „\βτ\)Ά  τήν 
άκριβεβτέραν  κατάλητ^ιν,  3  (}υί1)υδ  αΐίυά  Γοΐίαιη  (215) 
ίηοίρίΐ,  ουιη  ϋδ  ςυ^β  ρΓββεβάαηΙ,  οηιηίηο  ηοη  οο1ΐ96Γ6Γβ 

νί^βηΙΐΙΓ."    ΝίΕΒϋΗΙΙ.] 

75  "Ογ^  επι  τάς  ^Αοιανάς  ΰυμφοράς  οτρεφω  τήν  ΰυγ-  3ο 
γραφήν'   τοιούτο  γαρ  6  μακρός  αιών  ούδεν  ήνεγκεν, 
ονδε  τις  περί  τον  βίον  τον  αν&ρώπινον  ένεοχμωθη 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.••  261 

τοιαύτη  φορά  καΐ  κίνηβις.  αλλ'  όμως  οντωζ  είχε,  καΐ 
το  άλη^ες  άβίωτΐητον^  ως  άδικοίη  γε  αν  τις  ^  ει  δια 
το  άτίί^ανον  ταλη^Ύΐ  μη  γράφοι,  και  τοντό  γε  ονδεν 
διαφίρον  εδόκει  μοι  τον  πιείν  τι  των  δριμεων  και 

5  πικρών  έτά  ΰωτηρία '  αλλ  ωΰηερ  εκείνα  κατακερα- 
ϋ&εντα  τοις  ΰώμαβιν  άηδώς  τέλος  έχει  την  νγίειαν 
και  ΰωτηρίαν  ^  οντω  και  τα  τερατενϋ'εντα  προς  το 
παράλογον  ου  της  γραφής  εβτιν  αηδές  αμάρτημα^ 
άλλα  γλνχν  τι  και  πότιμον  δια   την  αλη^ειαν  τοις 

10  άκριβώζ  έξετάξειν  βονλομενοις  γίγνεται. 

Και  οντος  μεν  εΰωζετο  καλώς  πονηρός  ών'  όμως  2 
δε,  τον  οπληνα  γαρ  ενόΰει,  διετε&η  καλώς  υπό  της 
βυνεχονς  ίππαΰίας^   κατεπράϋνέ  τε  καΐ  το  λιπώδες 
νπεμάλαζε.    καΐ  ο  μεν  απτ^ει  τω  τε  ΰφετερω  βώματι 

15  πολέμων  η  πολεμηβων  και  τοις  περί  την  αυλην 
έπαγγέλλων  αλη^εβτερον  πόλεμον. 

Ή  δε  Λυδία  πληύιόχωρος  ουΰα  τα  δευτέρα  έμελλε  3 
του  ολέθρου  φέρεϋϋ-αι. 

Πλην  οβα  γ  ε  τούτοις  εν  ελπίΰιν  ην  τό  6ώΐεύ%'αι '  4 

20  ίλπϊς  γαρ  εν  άπορρητοις  ετι  ζώΰι  παραμύ^ιον. 

^ΕπΙ  τά  γε  εν  τοις  εργοις  %ίφη  και  βάρβαροι  — 
ου  κατά  την  εννομον  άπαίτηβιν ,  καΐ  γαρ  εκείνη  τό 
διπλάβιον  ύπερέβαλεν,  άλλα  κατά  την  βαρβαρικην 
καΐ  άμετρον  πλεονε^ίαν.    —    ακινδύνως    είχε   προς 

2δ  έτερον. 

Οτι  ούχ  ούτω  παρακεκινηκότες  και  διεφ&αρμέ-  5 
νοι  την  γνώμην,  άλλα  δι    ύπεροχην  κακών,  ες  Ιου- 
λιανού καιρούς  κα\  χρόνους  τόν  θυνοΰχοι/  άν έρεβαν 
τίνες  Εντρόπιον.  ώβπερ  ονν  τών  ιατρών  εΰτιν  άκού- 

30  ειν  οτι  τοις  φιλοξώοις  βέλτιόν  έύτι  βπληνα  νοΰεΐν  η 
καμνειν  ήπαρ,  καΐ  όΰον  ύπερ  ήπατος  δια  πνεύμονος 
έπΙ  καρδίαν  περατούται  καΐ  διεΰφιγκται,  ούτω  και  τότε 


262  ΕυΝΑΡπ 

αννεβοίίνεν,  ώζ  εν  αίρεΰει  των  αΐβχίβτων,  ενδοκιμεΐν 
εννονχον  μανεντα  ηρος  τζαρά^εϋιν  των  ετΐίλαβονΰών 
βνμφορών. 

6  "Ομως  6  Γαΐνας  διαφ^είρας  τον  ηολέμιον'  έτίο- 
λέμεί  γαρ  εννονχω  μάλα  εντεταμενως '  οντω  αφόδρα  5 
γενναίος  Τίς  ην'  εξ  ων  εδόκει  %ατωρ^ωκέναι ^  δια 
τοντων  ηττητο.  νγρότερος  γαρ  όλο  τον  κατορ^^ωμα- 
τος  καΐ  μαλακώτερος  γενόμενος ,  ως  αν  ηδη  την  'Ρω- 
μαΐκην  άρχην  6υνΐ]ρΎΐκώς  κα\  τοις  ποβίν  έπεμβαίνων 
αντης,  μαλακώτερος  ην  άμφαφάαϋ^αι'  καΐ  ΐΐρος  τον  ίο 
'^ργίβολον  (ι.  Τριβίγιλ%Όν)  έπρεΰ βένετο^  ως  το  6Λον- 
δαξόμενον  αντοίς  έχει  τέλος. 

7  "Οτι  Γαΐνας  και  ^Αργίβολος  (ΐ.  Τριβίγιλ^ος)  .  .  . 
ό  μεν  ηγούμενος^  6  δε  εφεπόμενος  [ρο8ΐ  Ιιαηο  νβΓδϋπι 
ρΰΓίβΓυηΙ  νβΓδϋδ  12.  V.  3  ηβ  υη»  ςυίίΐβιη  ΙίΙΙβΓ»  (Ιίδ-  ΐ5 
Ιίη^ϋί  ροΐβδί;  ν.  4  Ιβ^ί  άΪ)  ίηίΐίο  ...άρρηΰεν  (ΐ.  ε&άρ- 
ρηΰεν)  άλλος  — ;  ν.  5  ςυβΙαοΓ  υΙΙίΓηβ  νοο8ΐ)υΐ3  δΐιηΐ 
έτΐΐ  το  πραττόμενον  ονδεν;  ν.  β  ρππίϋπι  νοο9ΐ)α1υη[ΐ  βδΐ 
επινοών,  ΓβΙίςα»  ίυηίΐΐΐϋδ  ρβπβΓϋπΙ.  ΗΕΕτνΕΚϋΕΝ.]. 

Ονδε  αντος  έτερον  επέν^ει '  ύφαγεις  δε  εκείτο^  2ο 
μηδέ  τον  Χαίροντα  έχων  καΐ  κατορνξοντα.     [Εχο.  (1β 
δβηίβηΐ.  (€0(1.  ρ.  115,  116)  ρ.  286-287,  90—92  Νίβ- 
ΙυΙΐΓ.     ΥβΓΐ)»  ονχ  οντω  —  άλλα  ρ.  261,  26   δβΓνβνίΙ 
δυΐίΐ3δ  ν.  τιαρακινονντα.] 
76         Λέων.    ούτος  ύτρατηγος  επέμφϋ-η  παρά  Εντρο-  25 
πίον  τον  εννονχον  κατά  των  βαρβάρων^   ενκολος  ων 
καΐ  δια  μελέτην  μέϋ^ης  ενπαράγωγος'  ην  γαρ  αντω 
το   ανδρεΐον    έπι  τοντω    ΰννηναγκαβμένον,   τίλείονς 
εχειν  παλλακίδας  των  ΰτρατιωτών  και  πλείονα  πί- 
νειν  η  ούα  πάντες  άν%ρωποι  πίνονβι.   [δαίάίΐδ.     ΟοηΓ.  30 
ίάβιη  ν.  ενπαράγωγος ,  χώϊ  ενκολώτερος.] 

Άπεστάτει,    άπεΐχεν ^    άπεχωρίζετο.     Εννάπιος' 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  263 

"καΐ  γαρ  ουκ  άτίεΰτάτει  της  τον  Λέοντος  ίτιωννμίας' 
οντω  γαρ  καΐ  το  ξωον  τίοιεΐν  εΐ'ωϋ-εν" 

ζίιηνχενίζετο,  τον  αυχένα  όρ&ιον  είχεν.    Εννά- 

Λίος'  "ό  ^ί  επί  τα  λειηόμενα  των  πραγμάτων  διε^,α- 

5  νίΰτάμενος   άνωρ^Όντο   και    δοηυχενίζετο   προς    τον 

λεγόμενον  Λέοντα^  όπως  αντον  φονενΰειεν"    [Ιοίβπι.] 

Σονβαρμάχίος.     οντος  των    δορυφόρων  ην  ηγε-  77 
μών^  πιστότατος  τω  εννούχω  Εντροπίω,  εί'περ  τις 
αλλος'  ^πινε  δε  πλείονα  οίνον  η  ούον  ηδυνατο  χω- 

10  ρεΐν'  άλλ^  όμως  τα  περί  γαοτερα  δια  ύυνηϋ'ειαν  ούτω 
και  γυμναβίαν  ίύχυράν  καΐ  νεανικην  πάντα  φερειν 
έπί  την  φυβικην  των  υγρών  ^κκριΰιν.  άεϊ  γονν  ην^ 
πεπωκως  τε  καΐ  ου  πεπωκως^  μεϋ•υων'  την  δε  μέ^ην 
παρεκάλυπτε  ΰφαλερον  διαβαίνων  τοις  ποΰι  και  προς 

15  την  πτώΰιν  πολέμων  νφ  ηλικίας  δια  νεότητα  και  βννι- 
ύτάμενος.  ην  δε  βαβιλικοϋ  μεν  γένους,  Κόλχος  ακρι- 
βής των  νπερ  Φάΰιν  καΐ  Θερμωδοντα,  τοξότης  άρι- 
ΰτος,  εί'  γε  μη  κατετόξενεν  αυτόν  το  περιττόν  της 
τρυφης.    [δαίοΙαδ.] 

20         "Οτι  Περΰης  ην  έν  'Ρώμτ]  έπαρχος  προς  χλενααίαν  78 
καΐ   γέλωτα    την  ^Ρωμαϊκήν    παραφέρων    ευτνχίαν' 
βανίδας   δη    πολλάς   μικράς  προς  το  ημιύυ  ύταδίου 
βυγκομιοάμενος  ^  καΐ  εικόνα  τινά  των  έργων  νπογρά- 
■ψαι  βουλόμενος,  πάντα  ένετίΰ'ει  γελοία  ταΐς  γραφαΐς, 

25  ^ι  άπορρητως  τα  γραφόμενα  κατεχλεύαξε  δια  της 
εικόνος,  άνδρείαν  μεν  γαρ  βαβιλέως  καΐ  ρίόμην  Στρα- 
τιωτών η  πόλεμον  εμφανή  καΐ  νόμιμον  ουδαμον  τα 
γραφόμενα  παρεδηλου  και  ΰυντ]νίττετο'  χειρός  δε 
τίνος  ως  άν  εκ  νεφών  προτεινομένης  επίγραμμα  ην 

30  τγι  χειρί'  %'εοϋ  χειρ  έλαύνουΰα  τους  βαρβάρους" 
αΐύχρόν  τοϋτο  καταγράφειν ,  αλλ*  αναγκαΐον.  και 
πάλιν  έτέρω&ί '  ^' βάρβαροι  τον  Ό'εον  φεύγοντες,     καΐ 


264  ΕϋΝΑΡΙΙ 


■ 


τούτων  έτερα  παχύτερα  κ. . .  δ    έτερα  κωϋ-ωνιξομ 
νων  γραφέων  φληναφον^  ον  καΐ  τΐροτερον  η  ύνγγραφη 
μεμνψαι,  της  άκμαξονΰης  αρετής  ..  το  ΰώμα  ..  της 
Φ'^χήζ  '  •  Λλέον  κατά  ΰώμα  διαλνόμενον  ηδη  . .  ατΐο . . 
[Εχε.   (1β  δβηίβηΐ.   (οοό.   ρ.  92)  ρ.  288  Μ3ΐ.,   116  Νίε- 5 
ΐ3υΙΐΓ.] 

79  ^Ελλανοδίκαι,    ον    κριταΐ    οι  καϋ^ημενοί    ες  τους 
αγώνας.    Εννάπιος  οντω'  '^καΐ  τότε  6  μ εγιύτος^ Ελλα- 
νοδίκης Γαΐνας  τνν  'Ρωμαΐκον  ολε&ρον  η%•λο^έτει.' 
[Εθίΐβίϊΐ  ν.  η%'λο%•έτει^  υ1)ί  ^ω^  δ.]  ίο 

Πολνάνδριον.  "6  ^£  Γαΐνας  έ^εχώρεί  της  πό- 
λεως, καταλιπών  αντην  πολνάνδριον  καΐ  πολυτελή 
τάφον,  ονπω  τε^αμμενων  τών  ενωκηκότων.  [8υί(ΐ3δ. 
Ευη3ρϋ  βδδβ  Μβιαδ  νί(]ίΙ.] 

80  Φράβι%•ος.  οντος  βτρατηγος  ην  της  ανατολής,  ΐ5 
ος  ακμάζων  την  αρετην  ένόΰεί  το  ύώμα^  της  φνχης 
νγιαινονΰης  πλέον '  καΐ  τό  γ  ε  βώμα  διαλνόμενον  ηδη 
και  άποκολλώμενον  ες  την  λνβιν  ύννεγόμφον  καΐ 
διέπλεκεν  ες  πηξίν  τίνα  καΐ  αρμονίαν,  όπως  αν 
άρκέΰειε  τω  καλώ '  ος  τονς  ληβτάς  ραδίως  ύννεΐλεν,  2ο 
ώβτε  μικρόν  καΐ  τό  όνομα  της  ληατείας  εκ  της  μνείας 
τών  ανΟ^ρώπων  εκπεΰεΐν'  ην  δε  Έλλην  την  ϋ-ρη- 
(3κείαν.   [8ιιίίΐ38.    Ειιηβρίο  Ιοοαιη  νίη(3ί€3νίΙ;  Βοί85οη3(1υ8.] 

81  Αίβερνα,  είδος  πλοίον'  καράβια.  '' πηξάμενος 
δρομάδας  τριακοντηρεις  Αιβερνίδων  τνπω.  [δυιά^.  25 
,,Η3βο  νθΓΐ)3  3ηοηγπΐ3  €Γβ(1ί(]ί  ροδδβ  ρβΓίΐηβΓβ  3(3  βυΐΏ 
Ευηβρϋ  ΗίδΙοη3β  ΙοουΐΏ,  υΜ  άβ  εΐ3δδθ  3^βΐ33ΐ,  ςυ3ϊϊΐ 
δϊΜ  ΓΓ3νϊΙΐΊυδ  οοιηρ3Γ3νίΙ.  Νυηο  1β§ίηηυδ  3ρυ(3  Ζοδΐηΐϋηι 
V,  20,  πλοία  ίυίδδβ  αντώ  προς  νανμαχίαν  αρκονντα, 
Αίβερνα  ταντα  καλούμενα  κτλ."   ΒοΐδδΟΝ.]  ^ο 

82  "Οτι    Φράβι&ος    6    ΰτρατηγος    Ρωμαίων   νικηΰας 
Γαΐναν  περί  την  Χερρόνηβον  διαμένοντα,  καΐ  τοντον 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  265 

μη  διώξας,  αΰφαλης  γαρ  ην  επΙ  τη  νίκη  κερδαίνων 
το  έργον  καΧ  Αακωνικός  τις^  *  ην  οτυ  τνχην  είδέναι, 
και  μη  πέραν  τον  μετρίου  ττοιεΐα^αί  την  δίω^ίν.  καΐ 
οντος  μεν  ααφαλέΰτερον  βονλενόμενος  ηλίκον  εβτΐ 
5  τοίξ  άλλους  το  καλώς  βτρατηγείν  εδειξ,εν '  οι  δε  πολ- 
λοί καΐ  ο6ον  ηλί%Ίον  καΐ  πηλον  παχντερον  ^  στρατη- 
γικοί τίνες  είναι  βονλόμενοι  και  το  γεγονός  νποβη- 
μαίνοντες  διεληρονν  καΐ  παρεφλνάρονν ,  τάς  οφρνς 
άνααπώντες  καΐ  διαφλεγόμενοι  φϋ'όνω  προς  άπίϋ-α- 

10  νόν  τίνα  καΐ  μν&ώδη  καταύτραφηναι  (κατα6τροφην?) 
απο  μιας  γλωττης  καΐ  παϋ-ονς,  ομόφωνοι  κατά  (παρά 
Ββΐίΐί.)  δό^αν  νπο  δειλίας  γεγονότες  καΐ  τώ  παρα- 
λόγω  πληγέντες,  τον  Φράβι^ον  έπεφημιξον  νικάν 
μεν  είδέναι,   νίκη  δ^ε  ουκ  είδέναι  χρήόΘ-αι.    ο  γονν 

15  Φράβΐχ^ος  διέπλενΰεν  έπΙ  την  Χερρόνηΰον'   εγκατέ- 

λαβεν  Ι  χειρονμενον  καΐ  έποίηβεν  αίχμάλωτον 

οπίσω  βωτηρίας  . .  προσηκόντως  τνχωΰι '  ^έαμα  της 
νίκης  ά^ιον  \  ..  καΐ  οντοι  (?)  μεν  (πράγμα  6λέ^ρον?) 
.  .   έβτΐ  και  νπέΰπειρον    ες   τά   βασίλεια  τω  \  λόγω 

20  ποικίλλοντες  τε  καΐ  περιγράφοντες  ως  βάρβαρος  βαρ- 
βάρω  1  και  μύστης  μύστη  παρέχων  διαφνγην  και 
σωτηρίαν'  6  δε  Φράβι^ος  μάλα  φαιδρώς  γελάσας 
προς  ..  έπϊ  Κωνσταντίνου  πολιν  ούτω  της  φήμης  το 
αφάνες  καΐ  σκοτεινόν  νφέρπον  της  προφερομένης  ες 

2δ  τε  τύχας  άλγεινάς  ..  7ζαρ:λϋ^ών  ές  τά  βασίλεια  φαι- 
δρός και  γεγηϋ-ώς  απ  'ννοορ  (έκπεπληγ?)μένων  προς 
το  παράλογον  της  τύχης  καΐ  ϋ^εον  οράν  ύπολαμβα- 
νόντων  μάλλον  η  άν^ρωπον'  οϋζως  οτι  έστΙ  το  νικάν 
και  χείρας  ^χειν  ουκ  ηδεσαν '  προς  τον  βασιλέα  μετά 

30  ελευθερίας  . .  ει  μη  διατεινάμενος  έξεβοησεν  [άΊνηϊάΊΆ 
ίθΓβ  νβΓδίΐδ  ρ9Γ8  (Ιβθδΐ]  τών  καταφρυαττομένων  φθό- 
νων  και    νηστείαις   καθάρματα   ειταπο.μενι    πόσον 


266  ΕϋΝΑΡΙΙ 

[ίϋδΙίη^υβΓβ  δίΜ  νί(1βΙ)ίΐΙυΓ  ΗβπνβΓίΙεηυδ.  Ιη  οοΙβΓίδ  1»- 
οαηίδ  ΐϊΐίδβΓ9  €θί]ίοί8  βδΐ  οοηοΙΗϊο]  π06ον  6  ϋ-εος  δύνα- 
ται ^εω  μεν  οτε  βον[λεταί]  το  δνν[ατ6ν]  εκείνον 
κακώς  . .  τηλικοντον  εν  . .  κατά  ττε  . .  έργον  οίαϋ-α,  βα- 
6ίλεν.  τοντο  δε  το  §ργον  . .  αλλότριον  της  ^Ρωμαϊκής  5 
αρχής,  τον  δε  .  .  ετανενοντος  τίρόβωτίον  ^  δια  γαρ 
απλότητα  τίολλήν  ΰνμπαϋ-ήΰας  τνρος  τα  λεγόμενα  .. 
τα  των  εννονχων  είτίεν  οτι  τίροΰήκόν  εβτιν  ετανενειν 
....  τον  δε  βαβιλεως  τοντο  είπόντος  ώς  αίτεΖν 
ανάγκη  δωρεάν,  6  Φράβι^ος  'έφηβεν  ετίίτρατίήναι  ία 
κατά  τον  πάτριον  νόμον  ίερατενευν  %'ε6ν.  6  δε  βα- 
ΰιλενς  δί  νττεροχήν  βαβίλικής  αρετής  καΐ  την  νπα- 
τείαν  έτΐετρεψεν"  6  δ    έδεζατο. 

"Οτι  Φαμεας  6  Μίλκων  (ΐ.  ^Ιμίλκων)  επικαλούμε- 
νος, μνρία  παρέχων  κακά  ^Ρωμαίοις ,  είτα  Σκιπίωνος  ΐ5 
ατρατηγονντος  ον  (^ονδεν  Νίβΐ3.)  δννάμενος ,  την  δ} 
αέτίαν  ερωτώμενος  εξεΐπε ,  τά  μεν  πρόβατα  είναι 
ταντά,  τον  δε  ποιμένα  βφοδρότερον  και  τον'Άργον 
πολνωπεύτερον.  [Εχε.  ϋβ  δβηίβηΐ.  (οοϋ.  ρ.  116,  63,  64) 
ρ.  288—290  Μθί.,  92—94  ΝίβΙ^υΙΐΓ.]  2ο 

83  'ΐέρα^  ην,  όΐ'ομα  δε  τοντο  άν&ρώπον  κνριον ,  ον 
είδεν  6  ΰνγγραφενς  καΐ  διελέχ^η  προς  αντόν,  και 
την  -φνχήν  τε  άνεμάξατο  διά  των  λόγων  καΐ  ύννε- 
λόντι  γε  ειπείν  Αλεξανδρείας  ήν  κορακοίδης  μεν  κατά 
το  απληβτον  ές  τροφήν '  προΰήν  δε  αντω  καΐ  τρνφή '  2δ 
προς  δε  ηδονάς  άλεκτρνονώδης,  και  οΐός  τις  αν 
Αλεξανδρείας  άβελγέβτατος  γένοιτο  και  εί'  γέ  τι  '^λε- 
ξανδρέως  άαελγέΰτερον.  άλλ'  όμως  6  ύνγγραφενς 
αίδε6%'ήναι  την  τοΰαντην  άναίδειαν  και  ίταμότητα 
βνμπείβας  «φ'  οις  ήν  λόγοις  ωχετο  άπιών,  τεϋ•ηπο- 30 
των  των  παρόντων,  οτ^  άνϋ-ρωπος  εξ  Αλεξανδρείας 
γλώττάν  τε  επεβχε   καΐ   φλναρίαν  έπεΰτηαε   καΙ  το 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  267 

ττρόΰωτίον   κατεβαψεν   ερνϋ^ηματί.     [Εχε.  άβ   ΒβηΙβηΐ. 
(οοϋ.  ρ.  64)  ρ.  290-291  Μβί.,  94—95  ]\ί6ΐ)ϋ1ΐΓ.] 

Άρβαξάκίος  'Ίΰανρος ,    επΙ  ^Αρκαδίου   τον  βααι-  84 

λεως ,  ον  Άρτϋαζάκων  εκάλονν  δίά  το  ηλεονεκτικόν. 

5  Ύΐν  μεν  γαρ  £|  Αρμενίας^  τοΐζ  τριΰΐν  αμα  ΰνγκατείλημ- 

μένοζ  7τάϋ'ε6ίν,  ωβπερ  Ηφαι,βτείοις  δεβμοΐζ  αρρηκτοίς, 

άλντοίς,  καΧ  ^μενε  γε  εν  αντοΐξ  εμτίεδον '  ταντα  δ\  ην 

ερωτομανία  καΧ  με^η  και  πλεονεξία,  οντω  δε  ες  εΰχα- 

τον  ορον  τας  έαντω  δοκονΰας  άρετάς  επετηδενεν  ωβτε 

10  ουκ  άν  τις   έηίΰτενβε  [μΎΪ\  τιειρα^είς^  οτι  ταζ  τρεις 

έκείνας  ούτως  ες  άκρον  έξήΰκηβε'  μονΰονργοΐς  μίν 

γαρ  βννεξη    τοΰανταις    οΰας   οντε    εκείνος  άρι^μείν 

εΰχεν  οντε  έτερος  τις  των  διακονονμενων'  κα\  οϊ  γε 

προΰηκοντες  αντω  λογιΰταΐ  των  Στρατιωτικών  έργων 

15  τον  μεν  αρι&μον  των  βτρατιωτών  ιίδεύαν,  το  δε  πλή- 

0-ος  των  εταίρων   καΐ  τον    εκ    των  χειρών   αριθμόν 

αντον  διεφνγεν.     ώβπερ    ονν  ^Ορόντην  τον  Περΰην 

φαΰΐν   ειπείν  οτι   τών    δακτύλων   ο  μικρότατος    καΐ 

μνρια  ΰημαίνει  καΐ  ενα  αριθμόν  ^  οντω  κάκεΐνοι   τάς 

20  εταίρας  κατά  μονάδας  κα\  μνριάδας  ηρί&μονν.  [διποΐβδ, 

([αϊ  ρΗΓίβΐΒ  ΙιοΓϋπι  ΓβρβΙίΙ  ν  ν.  Ήφαιβτείοις^  μον6ονργοί.\ 

Ό  δε  προς  τον  'ΐωάννην  έπιΰτρεψας  τον  λόγον^  8δ 
'  άλλα  6νγε^  είπε,  πάντων  ει  τών  κακών  αίτιος,  τονς 
τ  ε  βαβιλεας  διατέμνων  εκ  της  6φών  αντών  κολλη- 
τό ΰεως  καΐ  το  ^εοπρεπέΰτατον  έργον  καΐ  ονρανομηκες 
νπορνττων  καΐ  καταβείων  ταΐς  ΰαΐς  μηχαναις  ες  δια- 
λνΰιν  καΐ  φ^οράν.  εβτι  δε  πανόλβιόν  τι  χρήμα  και 
τείχος  άρρηκτον  και  άδαμάντινον  τονς  βαΰιλεας  εν 
δνο  οώμαΰι  μίαν  βαΰιλείαν  έχοντας  φαίνεΰ^αι.  καΐ 
30  οι  παρόντες  τούτων  λεγομένων  τάς  μεν  κεφάλας 
επεΰειον  ηύνχη  και  δεδοικότες'  εδοκει  γάρ  αυτοΓ^ 
αρκίτα  λέγεσ&αι '  τον  δε  'ΐωάννην  τρέμοντες  καΐ  προς 


268  ΕϋΝΑΡΙΙ 

χα  ΰφετεροί  κέρδη  κεχηνότες'  η  γαρ  άκολαβία  (ο1υΙ)ίυιη 
3η  1ΐ0€  δι  ι  ίη  οοίΐίοβ)  καΐ  τοις  πονηροΐς^  7}περ  εΐρψοίΐ^ 
τιμήν  εχαρίζετο'  της  κοινής  βωτηρίας  άμεληοαντες^ 
καΐ  προύτηβάμενοι  υφών  αυτών  τον  ^Ιωάννην^  τεχνι- 
κον  δη  τίνα  ίερακοτρόφον,  τον  Φράβι^ον  άφείλοντο  5 
κης  ιρνχης.  [Εχο.  άβ  δβπίθηΐ.  (οογΙ.  ρ.  64)  ρ.  291 — 292 
Μ3ί.,  95  ΝίθΙ)υ1]Γ.]  ^ 

86  Παμφυλία   γοΰν   υπο  των  Ίΰαυρικών    ττολφων^ 
Λορϋ^ουμενη  χρυβον  ενόμιβε  τάς  Ιβαυρικας  βυμφοράς ' 
καΐ  καϋ^άττερ  εν  ταΐς  διούημίαις  αΟτραπης  κεραυνός  ίο 
φοβερι'τερος'  η  μεν  γαρ  έφόβηαε  μόνον,  ο  δε  διε- 
φ&ειρεν'   ούτω  καΐ   τβύς  Ίΰαυρους  φρικωδεΰτατους 
οντάς  άκοΰΰαί  τε  καΐ  ίδείν  αν^ος  απέδειξε  καϊ  τρυ- 
φερωτατόν  τι  καϊ  χλοερον  εαρ  6  βελτιβτος  εξ  Αλεξαν- 
δρείας   'ίβραξ,,    ούτω    τΐάντα    άνερεννηϋάμενος    καΐ  ΐ5 
ύυναρτΓ.άΰας  άϋ^ροως  επι  τω  Φραβί^ου  φόνω.  —  καΐ 
παραλαβών    υπο    μάλης    επειράτο    διαφευγειν    κατά 
ρύμην  και  φοράν,    αλλ'  ουκ  εΐχεν  άλαοΰκοπίην  ο  Αυ- 
κιος  ^Ερεννιανός   βικάριος    ών'    άετος   δε  γενόμενος 
αυτόν  ΰυνηρπαβε  τον  'ίερακα ,  καϊ  μόλις  άφηκεν ,  ει  2ο 
μη  τετρακιΰχιλίους  εκείνος  αυτω  χρυΰούς  απέτιΰεν. 
[Εχο.ϋβ  ίβηίβηΐ.  (οογΙ.  ρ.  64, 77)  ρ. 292  Μβί.,  95— 96Νί6ΐ).] 

87  '^'Οτι  έπΙ  Πουλχερίας  της  βαΰιλίββης  εξεκειτο  δη 
μοΰία  πιπραΰκόμενα  τα  εΟ^νη  τοις  βουλομένοις  ώνεΐ' 
<5%•αι  τάς  αρχάς '  παΰι  δε  επιπράβκοντο  μεγάλα  τε  κα^  25 
μικρά  φανερώς  επΙ  των  δημοΰίων  τραπεζών,  ώΰπερ 
άλλο  τι  τών  επ    αγοράς  ώνίων.    6  βουλόμενος  Έλ- 
ληύποντον  αδικεΐν  είχεν  Ελλγ^βποντον  πριάμενος,  καϊ 
άλλος  Μακεδονίαν  η  Θράκην,  καϊ  όπως  εκαβτος  ενό- 
6ει  προς  το  άδικον  η  εχθρούς  έχων.    έξην  δε  και  κα&'  30 
εκαΰτον  ^&νος  την  μοχ&ηρίαν  ώνεΐΰ&αι  την  εαυτόν 
προς  το  βλάπτειν  τους  υπηκόους  καϊ  πολλά  βυλλαμ- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  269 

βάνει,ν  §ϋ•νη'  τοντο  γάρ  ο  βίκάριος  ίδννατο  καΐ  η 
άν%•ν7ίατοζ  αρχγι.  καΐ  δέος  ην  ονδεν  των  άϋ'λίων 
γραμμάτων  τοις  νόμοις  εντεΟ^νηκότων  ώς  δει  τον  έπΙ 
χρημαϋί  δικάζοντα    κολάζεβ&αί'    αλλ'   οί  μεν   νο^ιολ 

5  κατά  τον  Σκνΰ'ην  Ανάχαρύιν  ονκ  άραχνίων  ηΰαν 
άα%^ενέ(3τεροι  καΐ  λεπτότεροι,  μόνον^  άλλα  καΐ  κονωρ- 
τον  παντός  προς  το  ρεΐν  ευκόλως  καΐ  δι,ανεμονΰ^αί 
παραφορώτεροι.  ο  δε  το  ε&νος  η  τά  ε^νη  παραλα- 
βών^  δύο  τινάς  η  τρεις  οτρατιώτας  ΰννεφελκόμενος 

10  κατά  την  πλαγίαν  εΰιοντας  ^νραν ,  μη  βονλομενος 
μαν^άνειν  οτι  \  τούτο  πράττονΰιν ,  αλλ  έπυδεικνύ- 
μένος  οτι  ( βία  ? )  δια  τούτων  των  \  ύιωπώντων 
κηρύκων^  ει  δη  κήρυγμα  ΰιωπώμενον  γίγνεται,  προς 
πάντας    περιηγγελλεν  ^    ως  φηύιν '^'Ομηρος  '  '^  κληδην 

15  εΙς  αγορην  κικληβκειν  άνδρα  εκαΟτον  μηδέ  βοάν, 
αύτος  δε  μετά  πρώτοιΟι  πονεΐτο'\καΙ  6  άρχων  διά 
των  άφ^όγγων  τούτων  κηρύκων  προς  το  ους  έκά- 
ότω  περιηγγελλεν  ώς  πριάμενος  εί'η  τους  υπηκόους 
τόΰου    καΐ    τόΰου    χρυΰίου,    και    πάαά    γε    ανάγκη 

20  τούτο  καταβάλλειν  η  πράγματα  έχοντας  έπιτρίβε- 
α^αι  ^ανάτοις  και  δημεύβεβιν.  οι  μεν  ούν  έχον- 
τες καΐ  ύυντελεΐς  εκ  προνπαρχούβης  ούβίας  κατε- 
τίχΙ-εβαν  οίμώζοντες  το  άργύριον'  οι  δ\  απορούντες 
δημοβία    κατεδαπανώντο   ταΐς    μάβτιξι    τά    οώματα' 

25  7τροφο:(>ί5  ^£  ην  έτερα  τις.  εύρεϋ'η  γάρ  γένος  αν- 
Ωρωπών  δι^  άπορίαν  και  άπόνοιαν  ο^υ&άνατον  και 
φιλοκίνδυνον  ^  οϊ  τάς  ύβρεις  ουκ  ένεγκόντες  επί 
κατηγορία  της  λϊ]ύτείας  ωρμηύαν  έπΙ  τον  της  αύλης 
έπαρχου,    κάκεΐνος  άν  έπι  το  πράγμα  διεβχηματιΟμέ- 

30  νος  πάλαι  και  αύτος  έτερα  τοιαύτα  πάΰχων  τόν  τ  ε 
κατηγορη^έντα  ύννηρπαΰε  και  τους  κατηγορηΟαντας 
ως  παρρηαίαν  έχοντας  έπηνεοεν  οπωΰποτούν  (?)  τοί- 


270  ΕϋΝΑΡΙΙ 

αντα  γένοιτο '   κκΐ  Λρος  τον  αγώνα  της  κρίΰεωζ 
^ονβης^  έ'φραβεν  αν  δίά  τον  ταβτοτάτον  των  ευνού- 
χων '  "  ατίΐτε ,  ω    βέλτιύτοι ,  πάνυ  ^ανμ,άξοντες 
μετά  των  κεφαλών  ατιιτε '  κατηγορείν  γαρ  άρχομενοίς 
ουκ  ε^εΰτιν.    οι  μεν  ατετ^εβαν  φηλαφώντες  τάς  κεφα-^^ 
λάς  έπΙ  τοις  λόγοις  καΐ  άγαπώντες^  οτι  εχονΰι  ΰυνηρ^Λ 
μοβμενας '  6  δε  νικηΰας  την  Καδμείαν  μακρώ  τίλέον  ην     • 
ά^λίώτερος  καΐ  την  αρχήν  πριάμενος  όλης  της  ντίαρ-^ 
χονΰης  ονΰίας  καΐ  το  κέρδος  της  άρχης  προβκατα- 
βαλών   ταΐς  τοβαύταις  ενέδραις    καΐ   λόχοις.     τΐάβαι  ίο 
γονν  οίκίαι  Λρος  τοντον  εκενονντο  αν  τον  δόλον '  και 
ραβτα  ην  οράν  τους  αρ|«ντας  δ εδημεν μένους^  ώΰτίερ 
που  και  ο  κωμικός  φηϋιν '  ''  αρ^,αντος  ανδρός  δημόΰια 
τα  χρήματα"    ο  δε  άγνοών  τις  κωμικός^   ουδέ  άνα- 
γιγνώοκειν  α^ιος   την  (. . .)  γραφην.    οϋτω    γονν  καΐ  ΐ5 
ό  Έρεννιανός  τότε  τον  Ίερακα   τω  πολλά  μεν  υφε- 
λεΰ^αι,  πλείονα  δε  καταβαλεΐν  ΰυλλαβών  απέδειξε 
δικαίας    αποτίνοντα    τιμωρίας    τον   κατά    Φράβι^ον 
φόνου,   ο  δε  Ιεραξ  καλούμενος  υπό  του  πλείονα  κατα- 
^έντος  ωβπερ  άετον  αννειλημμενος  αηδών  ην  Ήβιό-  2ο 
0£ί05  ον  δυνάμενη  προς  κρείττονα  αντιφερίζειν.    καΐ 
αυτός  δε  6  αετός  ουδέν  διεφερεν  άηδόνος,  πλην  όΰα 
και  ες  τόν  του  μύϋΌυ  κολοιόν  έτελει,  των  Ιδίων  πτε- 
ρών ώΰπερ  άλλοτρίων  έβτερημενος. 

Οτι  επι  της  αυτής  βαύιλίδος  ουκ  ην  τίνα  παρά  25 
την  Κωνσταντίνου  πόλιν  μη  τοΰτο  άκοϋΰαι'  ^'τί  δε 
ϋν^  πάντων  ανδρών  ^ανμαοιώτατε^  [πόλε]ων  ονκ  άρ- 
χεις καΐ  εΟ-νών ;  καΐ  6  λόγος  ην  τον  κατά  τόν  μϋ&ον 
ίου  τών  διψάδων  δυνατώτερος.  [Εχ€.  άβ  «βηίβηΐ.  (οοιί. 
ρ.  77,  78)  ρ.  292-295  ΜβΙ.,  96—99  ΝίβΙ)α!ΐΓ.]  3ο 

Ό  ^6  Στελίχων  ουκ  έφόνευοε   τους  άν^ρωπους^ 
αλλά    ζην  αίΰχρώς   ηνάγκαξε ,   πάντα  αφαιρούμενος, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  271 

καΐ   προς    το  βαρντατον,  ως  φηύΐ  Μένανδρος,  την 

τίξνίαν   φορτίου    ιαλλει  .^..Οί   λέγων    καΐ    ΰν- 

ύτελλων. 

"Οτι  υπατον  όμως  δια  φιλαρχναν  τιροϋντο  αυτόν 
5  βννάτίαντες  οί  χρήματα  έχοντες  ζην  μάλλον  η  τους 
. . .  δέον  πνρΐ  καΐ  φόνω  καΐ  ΰιδήρω  τίάντα  δατΐανψ 
βαΰ^αι  . . .  της  . . .  χης  εν  τω  διαφαίνεύΟ^αυ  οτι  μόνος 
Στελίχων  νιιερ  ανϋ'ρωτΐίνην  εν ...  [Εχο.  άβ  δβηίβηΐ. 
(00(3.  ρ.  77)  ρ.  294—295  Μβί.,  96—99  ΝίβΙ)ϋΙΐΓ.] 

10  8ΕΒΙ8   ΙΝΟΕΕΤΑΕ. 

Γυναικών  δε  ύβρις  κα\  το  άτάϋ^αλον  ες  παίδας89 

ευ  γεγονότας  ΰυνεκυρώ^η  καΐ  νόμος  είναι.   [δυίίΐ3δ  ν. 

αταΰ^'αλα.    ΥίίΙβηΙυΓ   1ΐ3βο  ρβΐΐΐβ  βδδβ    βχ    βοάβηι  Ιοοο, 

υικίβ  άβ  Οβιίηο  ίΓ3§ιη6ηΙυηι  4.    ΟβΓίβ  β^ηθεπι  ΐΐ^ί  δβη- 
15  ΙεηΙίΒΐη  1ΐ3ΐ3βδ  ββοΐβΐϊκιαβ  ρβηβ  \βΐ\)Ά.  ΜϋI^I.Εκυ8.  ΒβοΙίϋδ 

ίΜιΙβιη  ύβρεις.] 

Είτε  φιλοχρήματος  εί'η  καΐ  δούλος  των  βαλλαν-^Ο 

τίων '   καΐ  ταύτα  βαφώς  εκτίυν&ανόμενοι  προς  ταϋτα 

διεατρατηγουν  τον  πόλεμον.     [δυΐοΐβδ  ν.  βαλλάντιον.] 
20  Τοΰούτου  δε  οίδοΰντος  και  ύττοφυομενου  κακοϋ. 

[δϋί(ί38  ν.  οίδοΰΰαν.] 

Των    δε  'Ρωμαίων    ετι    αυτό   τοϋτο    βιαξομενων91 

απορον  αυτοΐς  άποδεΐ^,αι  και  πληχ^ος  καΐ  ^εΰιν  καΐ 

βέλη  καΐ  μηχανας  καΐ  μεγεϋ'η  ποταμών,  προς  το  μη 
25  ηττάϋϋ-αι  υφών  καΐ  όμολογείν  είναι  χείροοιν.   [δϋΐ(ΐ3δ 

ν.  %'έ6εις.    Ι^οουδ  ιηυΐίΐαδ,  ιιΐ  νίίΙβΙυΓ.] 

'  Ούτοι  μεν  ωδε  μένοντες  υπεμόβχευον  τον  πό-  92 

λεμον'"  άντΙ  του  υπέτρεφον,  υπεφύτενον.  [δυΐάβδ  ν. 

μοβχευων.] 
30         Πέτρα  δε  τις  άπεΰπαΰμενη  ες  τόξου  ρΰμα ,  του-  93 

τεατιν  ελκυβμα.     [διιί(ΐ3δ  ν.  ρύμα^ 


272  ΕϋΝΑΡΠ 

Ζενγμα^  η  τον  ποταμ,ον  διάβαΰις^  η  γέφυρα,  [δυί- 
(138  ν.  ζεϋγμα.] 

94  Των  αυτών  ε^ών  {ετών  ΚϋδΙβΓϋδ)  γυναικά  τίνα 
βτείλαζ  εΰ^ητο  λευκτ}  καΐ  βτέμμαΰιν,  ως  δη  μελεδωνον 
οίΰαν  της  Συρίας  ούτω  δη  καλούμενης  ϋ^εοΰ.  [8ϋί(ΐ35 
ν.  μελεδωνός.] 

95  Και  οί  μεν  αυτούς  διεφ^ειρον  ΰχοινίοις  άποτρα- 
χηλίζοντες.    [δυίά38  ν.  άποτρ,] 

96  ΚαΙ  ταλλα  πά^η  κατά  την  εκμελη  λνραν  ε^ερα- 
τΐεύετο.    [8αί(ΐ3δ  ν.  έκμελές] 

97  Προς  το  αφάνες  καΐ  αόριΰτον  της  χωράς  εκπε- 
ΰόντες,  τνρος  τους  φόνους  καΐ  προς  την  λείαν  άπα- 
γορεύοντες.    [δυίοΐδδ  ν.  απαγορεύει.^ 

98  Ούτε  άλλως  το  μεγαλοπρεπές  κατά  την  δίαιταν 
ενταΐς  μάχαι,ς  εύτίφιλοκίνδυνον.  [^υιΊάΆ&γ.  μεγαλοπρ.]  ΐδ 

99  Τον  πάντα  βίον  αυτοϋ  ύυντεκμηράμενος  έκ  των 
εναργών  περί  αυτόν  ϋυμβόλων  τε  καΐ  ΰημείων. 
[δαίίΐ&δ  ν.  ύυντεκμηράμενος.] 

100  ^^ς   κατά   τινας    διαμέτρους   κεραίας   κεχιώβϋ-αί 
την  γλώτταν  ταΐς  αντιτύποις  ύυμβολαΐς  των  ακίδων,  ϋο 
[δαΜβδ  ν.  διάμετρος.] 

101  Κατά  τούτους  τους  χρόνους  υπό  της  άνδρωδους 
γυναικός  έργον  τι  κατετολμη^η  καΐ  ΰυνεπράχ&η  γεν- 
ναΐον  ούτω  και  άνδρώδες  ώύτε  άπιβτον  είναι  διε- 
νεγκείν  ες  την  διηγηοιν.    [δυΐάβδ  ν.  διενεγκειν.]  ;.^5 

102  Κα\  οί  μεν  παιδιάν  τίνα  έκ  τών  πολεμίων  ηγού- 
μενοι τοβούτον  έδυϋχέραινον  οβον  ηναγκάξοντο  βοάν 
κα&    ούς  έμβάλοιεν.    [-8αί(ΐ3δ  ν.  παιδιά.] 

103  Ο  δε  τα  φρονήματα  καΐ  τους  ΰ'νμούς  τών  βτρα- 
τιωτών  άνηρέ&ιξε^  και  διαυχενίξεα^αι  προς  το  αγέ- ^ο 
ρωχον    ταΐς    μελέταις    έ^εκάλει    και    φιλοκίνδυνον. 
[δαίίΐ3δ  ν.  διαυχενίζεύϋ-αι.  Ιάβηι :  ζίιηυχενίξετο,  ύψηυ- 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  273 

χενεί^' έτερα  δε  ον  ΐίοΧν  τι  μείω  άνωρϋΌντο  καΐ  διην- 
χενίζετο ,  αλλά  τοντων  βαρύτερα  καϊ  κεραννω  τίροΰ- 
εμφερη. '    Οα^β  Εαηβρΐο  Ιπ1)υίΙ  νβρΜδ  άνωρϋΌντο  καν 
διηνχενίξετο  υδο  Γγ.  76.] 
5  Ο  δε  τα  φρονήματα  καϊ  τους  ΰ^υμονς  των  ΰτρα- 

ηωτών  άνηρε&ιξεν.    [δυίϋ^δ  ν.  άνηρεϋ'ίζεν.] 

Ό  δε  τάς  δυνάμεις  ηϋ'ροιΰε ,  το  χρήμα  τήζ  δια-  104 
βάύεωζ  εττιβΛε'ρχων  ηδη  καϊ  ΰνμβιαξόμενος  καϊ  τίλην 
άγαϋ'ης  ψυχής  αώμα  ουκ  έχων.  [δυί(ΐ38  ν.  χρήμα.] 

10         Ευνάπιος  δε  λέγει  -φιλον  καϊ  [βΐ.  ^έ]  οίον  κοΰφον.  ΙΟδ 
[δϋίάδΐδ  ν.  -ψιλός.    Οαί  β1ί3ΐη  ηα^θ  Ηοΐάίΐ:  αν^ίλια  δε  οί 
'Ρωμαΐοι  τα  τέλη  ταύτα  Λροΰαγορενονΰι ,  το  της  βοη- 
θείας ό|ι)  καϊ  τίαρά  τάς  χρείας  ευκίνητον  ούτω  τίρού- 
αγορεύοντες^  Εαηβρϋ  ραΐδΐ  ΒβΓηΙΐ3Γ(1γ.] 

15         '^νήψεν,  άνεκρεμαβε  ϋ'εοΐς.    Ευνάπιος.    [δυίίΐβδ.] 
δβςυυηΙαΓ  ίΓδ^πιβηΙ;»  αυοΙοΓίδ  ηοιηίηβ  ηοη  ίηδί§ηίΐ8, 
0|υ3β  Εαηαρϋ  βδδβ  νίπ  (ϋοοίί  οβηδαβΓυηΙ. 

Ευτόκιος  άτίο  Θράκης  ελθ'ών  ούτε  γνώμην  επιει- 106 
κής  τις  ην  ούτε   γένους    ευ  ήκων^    άλλα   ύτρατιώ- 

20  της  μεν  ο  τυχών,  πολλά  δε  χρι^'^ατα  κοινά  τον  ιδίου 
τάγματος  ύποκλεψας  ωχετο  φεύγων  εις  την  Παλαι- 
ύτίνην.  έττεχείρηβε  μεν  ουν  Έλευϋ'εροτΐολίταις  εαυ- 
τόν εγκαταλέ^αι,  της  βουλής  μεταβχών  επί  χρήμαύι 
μεγάλοις.    καϊ  γάρ  εγλίχετο  την  τύχην  μεταβαλεΐν  εις 

25  το  εύγενέΰτερον'  καίτοι  έδει  τΐρότερον  μετατίϋ'εσθαι 
την  τίροαίρεΰιν  εις  το  κρεΐττον.  αλλ'  όμως  οίΈλευ- 
θεροπολΐται  το  τΐλήΟΌς  ύηιδόμενοι  των  χρημάτων 
ου  τίροβεδέ^αντο  τον  Ευτόκιον.  6  δε  μετεχώρηΰεν 
ες  την  Αύκάλωνα'  καϊ  6  τότε  πρωτεύων  Κρατερός 

30  ευμενώς  αυτόν  νπεδέ^ατο  μετά  των  χρημάτων^  πολι- 
τικής τε  μετέδωκεν  ελευθερίας,  οι  δε  Θράκες  ύΰτέρω 
χρόνω  κατά  πύΰτιν  ηκοντες  επΙ  τον  Ευτόκιον  άπη- 

ΗΙ8Τ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  18 


274  ΕυΝΑΡίι  γκαομεντα. 

τονν  τον  Κρατερον  αυτόν  τε  τον  Εντόκιον  καΐ  τα 
χρηματα'  6  δε  ου  μείνει  τον  ανδρα'  των  δε  ύτρα- 
τιωτών  έπΙ  δίκην  το  πράγμα  φερόντων,  6  Κρατερός 
νπεραγωνίζεται  τον  Εντοκίον,  καΐ  τίερυγίνεται  των 
Θρακών'  εφ'  ω  κα\  χρηαμος  ε^επεΰεν  έχων  ωδε.  5 
[δυίοΐ33  ν.  Εντόκως.  Εαη3ρίο  ΙπΒυΐΙ  ΚυδΙβΓυδ.  Κβδ  ΙβηΙο 
ίηοβΓίίοΓ,  (|υιιπι  άβ  ΕιιΙοοίο  ίΐΐο  βίιΐδίΐαβ  Ηβίαΐβ  ηοη  οοηδίβΐ. 
Νίβ1)υΙιπυδ  δϋδρΐοΒίϋΓ  91)  Ιιοο  ΕυΙοοίο  ΐΏβΙΙιβίϊίθΙίοϋΓη, 
(|ΐιί  δϋΐ)  ΙυδΙίηίθηο  δοπρδίΐ,  άυχίδδβ  ^βηυδ.  Μϋι^ι^ΕΚΧίδ.] 

107  Το  κόΰμίον  καΐ  ηΰνχιον  μετά  τον  δραβτηρίον  ίο 
αντω  ετετακτο  καΐ  τον  άνδρωδονς'  επιεικής  γαρ  ων 
καΐ  προς  γ'  ετι  άπράγμων ,  όμως  εις  αγώνα  πραγμά- 
των εμβεβηκώς  εξ  ανάγκης  ονδενός  έλείπετο  των  περί 
ταντα  καλιν  δον  μένων,  [δυίοΐβδ  ν.  δραβτηριον.  Εϋηθρϊο 
Ιπ1)αί1;  ΒοίδδοηαιΙυδ.]  ΐδ 

108  Περικαώς  της  γνναικός  ^χων,  [δυίοίθδ  ν.  περι- 
καώς.  Ηαβο  Ευηθρίο  ΐΓίΐ3ΐιο,  3(1νβΓΐ)ΐο  περικαώς  υδο  ΐη 
ΒορΙιΐδΙίδ  ρ.  111.  ΒΟΙ880Ν.  Ιοίβηι  (3β  βίυδάβιη  §1οδδίδ 
Έμφερεια,  ομοιότης.  Μεΰαιπόλιος,  ωμογέρων,  μιξο- 
πολιος,  „1ΐ3βο  ΓβΓβΓΠ  ροδδβ  3ά  Εϋηβρίυηι  ρυί;3νί  βχ  1ΐ3€  2ο 
Ζοδίηιί,  ςυί  ΕυηβρίυΓΠ  δββρίδδίπιβ  βχρπίΏίΙ;,  δβη1βη1ί3  Ι,  51  : 
"Ανδρα  μεΰαιπόλων,  εμψερειάν  τίνα  προς  την  τον 
βαΰιλεως  ίδέαν  δοκονντά  πως  εχειν,  ενρων.  δβιΐ  ρο- 
ΙϋΗ  δυίϋ3δ  ίρδ3  Ζοδίηιί  ν6Γΐ)3  ΓβδρίοβΓβ."] 

Α1ί3  3ρυ(1  δυί(ΐ3πι  3ηοηγπΐ3  ίΓ3§πιβηΐ3,  ςυ3β  ΐηΙβΓ-  2^ 
ρΓβΙβδ  ίη€βΓΐ3  ρΙβΓ3(ίϋβ  €οηΐβ€ΐϋΓ3   3(1  Ευη3ρίαπι  ΓβΙα- 
ΐ6Γ3η1;,  Β6ΓηΙΐ3Γί]γ   ΐη(1ίο3νί1  ίη  ίηίΐίοβ  ρ,    1971,   ουίυδ 
θΙΪ3ηίΐ  οοηί.  3ηηοΙ.  3ί1  ν.  μονύομανία.  *)   νοο3ΐ)υΐ3  (ΐιΐ36- 
ιΐ3ΐη  Ευη3ρί3τΐ3  1ΐ3ΐ)βΙ  ΡίιοΙίυδ  δυρΓ3  ρ.  207. 


*)  ΗβπΐδίβΓίιπδϋ  ίη  ϋΐα  Γβίηίαίατη  ορίηίοηβιη  ιηβ  ςηοίΐιιβ 
3,ά  Τ1ΐ68.  δίβρίΐίΐηϊ  ν.  άποιρανω   ΓβϋοβΓβ  β1  ςιιοά  οοηΐθοί   βχ 


8ιιί^&  ν.  παρωδονμενος  οοηβηηΗ,Γβ  οροΓίβΙ)»*. 


βχ     ^Λ 

Λ 


ΡΙΙΙ80Ι   ΕΚΑαΜΕΝΤΑ. 


ΙΣΤΟΡΙΑ   ΒΤΖΑΝΤΙΑΚΗ. 

δυίίΐθδ:  Πρίβκος^  Πανίτης^   θοφι,ΰτης ,    γεγονώς 

έπΙ  των  χρόνοον  Θεοδοΰίον  τον  μικρον'  εγρα^εν^Ιοτο- 

ρίαν  Βνξαντίακην   καΐ  τα  κατά  Άττηλαν  (Άτταλον 

00(1(1.)   εν  βίβλίοίς  οκτώ  Μελετάς   τε  ρητορικάς  καΐ 

5  ^Ετΐίΰτολάζ. 

Ευδ^πιΐδ  ΗίδΙ.  βοοίβδ.  Ι,  17:  Έν  τοντοις  τοις  χρό- 
νοις  ο  τίολνς  τω  λόγω  ηόλεμος  εκεκίνητο  ^Αττίλα  του 
των  Σκν^ών  βαβίλεως,  6ν  Λεριέργως  καΐ  ες  τα  μά- 
λίΰτα  λογιως  Πρίοκος  ο  ρητωρ  γράφεις  μετά  πολλής 
10  της  κομι^είας  δίηγονμενος  όπως  τε  κατά  των  εφων 
καΐ  εβπερίων  έπεΰτράτενΰε  μερών  οίας  τε  καΐ  οβας 
πόλεις  ελών  κατηγαγε  καΐ  ο6α  πεπραχώς  των  εν- 
τεύθεν μετεβτη. 

Ιιΐβιη  II,  16:  Έκ  πρεΰβείας  δε  των  εύπερίων^Ρω- 
ΐδ  μαίων  Ανθέμιος  βαΰιλενς  της  ^Ρωμης  εκπέμπεται^ 
ω  Μαρκιανος  ο  πρώην  βεβαβιλενκως  την  οίκείαν 
κατηγγυηΰε  παΐδα.  εκπέμπεται  δε  βτρατηγος  κατά 
Γιζερίχον  Βαβιλίβκος  ο  της  Λέοντος  γυναικός  Βηρίνης 
αδελφός  μετά  Στρατευμάτων  άριύτίνδην  ύυνειλεγ- 
20  μένων,  άπερ  άκριβέΰτατα  Πρίβκω  τω  ρητορι  πεπό- 
νηται,    όπως  τε    δόλω   περιελθών   6  Αέων,  μι6θ•όν 

18* 


276  ΡΚΙ80Ι 


■ 


ωΰπερ  άηοδιδονς  τ%  έζ  αυτόν  προαγωγής,  αναιρεί 
*'Α0Ίίαρα  την  άρχην  αντω  περί^εντα ,  παΐδάς  τε  αν- 
τον  ^Αρδαβονριον  χαΐ  Πατρικών ,  νν  Καίύαρα  τιε- 
ποίητο  τΐρότερον^  ίνα  την'Άΰπαρος  ευνουαν  κτηβηται. 

ΙΣΤΟΡΙΑ    ΓΟΤΘΙΚΗ. 

"Οτί  'Ρονα  βαΰίλενοντος  Ονννων  ^Αμιλζονροις 
καΐ  ^Ιτιμ,άρους  καΐ  Τονώβονροι  καΐ  Βοΐβκοίς  καΐ  έτε- 
ροίζ  ε&νεΰί  προΰοικονΰι  τον  "ΐβτρον  καΐ  ες  την  ^Ρω- 
μαίων ομαιχμίαν  καταφνγγάνουβιν  ες  μάχην  έλ^είν  ίο 
ττροτιρημενος  εκπέμπει  Ηβλαν,  είω%6τα  τοις  διαφό- 
ροις  αντω  τε  καΐ  Ρωμαίοις  διακονειΰ^αι ,  λνειν  την 
προνπάρχονβαν  είρηνην  απειλών^  ει  μη  γε  πάντας 
τους  παρά  βφάς  καταφνγόντας  εκδοΐεν.  βονλενομε- 
νων  δε  'Ρωμαίων  βτειλαι  πρεββείαν  πάρα  τους  Ουν-  ΐ5 
νους ,  πρεΰβεύειν  μεν  ηϋ'ελον  Πλιν^ας  κ«1  ^ιοννΰιος, 
Πλίν^ας  μεν  του  Σκυΰ-ικοϋ  ,  Ζΐιονύβιος  δΐ  του  Θρα- 
κίου  γένους,  αμφότεροι  δ%  ΰτρατοπέδων  ηγούμενοι 
και  αρ^αντες  την  υπατον  παρά  Ρωμαίοις  άρχην. 
επειδή  δε  έδόκειΉύλαν  παρά  τον 'Ρούαν  άφικνεΐο&αι  2ο 
πρότερον  της  έκπεμφ^ηΰομένης  πρεββείας ,  ύυνεκ- 
πέμπει  Πλίν&ας  Σηνγίλαχον,  άνδρα  των  επιτηδείων, 
πεΐοαι  τον  ^Ρούαν  αυτω  καΐ  μη  έτέροις  ^Ρωμαίων  ες 
λόγους  ελϋ'εΐν.  τελευτηΰαντος  δε  'Ρούα  καΐ  περι- 
ύτάύης  της  Ουννων  βαβιλείας  ες  ^Αττηλαν  \κάί  Βλη-  2δ 
δαν  3(3(3ίΙ  Νίβΐ).] ,  εδόκει  τη  'Ρωμαίων  βουλή  Πλίν&αν 
πρεοβεύεό^αι  παρ'  αυτούς,  και  κυρω^είβης  επ'  αυτω 
παρά  βαύιλέως  φηφου,  έβούλετο  και  Έπιγένην  6 
Πλίν^ας  ύυμπρεΰβεύειν  αυτω  ως  μεγίΰτην  επι  6ο- 
φία  δόξαν  επιφερόμενον  καΐ  την  άρχην  έχοντα  του  όο 
κοιαίΰτωρος.  χειροτονίας  δ\  και  επ'  αυτω  γενομένης, 
αμφω  επΙ  την  πρεββείαν  εξωρμηύαν,  καΐ  παραγίγνον- 


ι 


ΓΚΑ^ΜΕΝΤΑ.  277 

ται  ες  Μάργον.  η  δε  πόλις  των  εν  ^Ιλλυρία  Μνΰών 
Ίίρος  τώ'Ίΰτρω  κείμενη  ποταμώ  άντικρν  Κωνβταντίαξ 
φρουρίου  κατά  την  ετέραν  'όχ^ην  διακείμενου^  έξ  ην 
καΐ  οι  βαβίλειοι  βυνηεβαν  ΣκύΟ'αί.  καΐ  την  βννοδον 

5  εξω  της  τΐόλεως  έποιοΰντο,  επιβεβηκότες  ϊητίων'  ου 
γαρ  εδόκει  τοις  βαρβάροις  άτίοβάβι  λογοΛοιεΐύ%•αι^ 
ωβτε  καΐ  τους  ^Ρωμαίων  ττρεββεις  της  υφών  αυτών 
άξιας  τίρονοουμενους  άτίο  της  αντης  τΐροαιρεΰεως  ες 
ταυτον  τοΓ^  Σκύ^αις  ελ&εΐν,  προς  το  μη  τους  μεν 

10  αφ*  ίππων,  τους  δε  πεζούς  διαλε'γεΰϋ'αι ^*** 

^Ρωμαίους  ου  μόνον  ες  το  μέλλον  μη  δεχεβ&αι  δίφρίβΐ 
ΙΝίβΒ.)  τους  άπο  της  Σκυ&ικης  καταφεύγοντας ,  αλλά 
και  τους  ηδη  πεφευγότας ,  ΰύν  καΐ  τοΓ^  αίχμαλώτοις 
'Ρωμαίοίς  τοΓ^  άνευ  λύτρων  ες  τά  βφέτερα  άφιγμένοις 

Ιό  εκδίδοΰϋ'αι,  ει  μη  γε  ύπερ  εκάατου  πεφευγότος  τοις 
κατά  πόλεμον  κτηΰαμενοις  οκτώ  δοϋ'εΐεν  χρυΰοι'  εΰ•- 
νει  δ\  βαρβαρω  μη  ΰυμμαχεΐν  Ρωμαίους  προς  Ούν- 
νους  αιρουμένους  (αίρομένω  Νίβΐ).)  πόλεμον '  είναι  δ\ 
καΐ  τάς  πανηγύρεις  ίΰονόμους   και  ακίνδυνους  'Ρω- 

20  μαίοις  τε  και  Ουννοις '  φυλάττεβ^αι  δ\  και  διαμενειν 
τάς  βυν^ηκας  επτακοβίων  λίτρων  χρυύίου  έτους  εκά- 
βτου  τελουμένων  παρά  ^Ρωμαίων  τοις  βαΰιλείοις  Σκύ~ 
ϋ-αις '  πρότερον  δε  πεντήκοντα  και  τριακόΰιαι  αί  του 
τέλους   έτύγχανον  ούβαι.     επί    τούτοις    εβπένδοντο 

25'Ρωμαΐοί  τε  καΐ  Ούννοι,  και  πάτριον  ορκον  όμόβαντες 
ες  τά  αμ^φοτίρα  {ες  τά  ύφ έτερα  αμφότεροι  Ββΐίΐί.) 
έπανΎΐεΰαν.  οι  ^£  πάρα  Ρωμαίους  καταφυγόντες  έΐΕ,ε- 
δόϋ'ηβαν  βαρβάροις,  εν  οϊς  καΐ  παίδες  Μάμα  κα^ 
Ατακάμ  του  βαΰιλείου  γένους,  ους  εν  Καρβώ  φρου- 

30  ρίω  Θρακίω  οι  παρειληφότες  έβταύρωβαν ,  δίκας 
αυτούς  πραττόμενοι  της  φυγής,  οι  ^£  περί  ^Αττηλαν 
καΐ  Βληδαν  την  είρηνην  πρός'Ρωμαίους  ϋ'έμενοι  διεξ- 


1 


278  ΡΚίδΟί 

γίεβαν  τα  εν  ττ}  Σκνΰ^ικτ}  ε^^νη  χειρονμενοι ,  καΙ  ττ^ 
λεμον  προς  Σορόΰγονς  ΰννεβτηΰκντο.  [Εχο.  άβ  1β§9ΐ. 
ρ.  47— 48  βιΙ.  Ρ3Γ.,  166-169  ΝίβΙ)υΙΐΓ.] 

Ονάλιψ  6  τίάλαι  τονξ  'Ρονβονς  τοις  'Ρωμαίοΐξ  έπα- 
ναΰττ^αας  τοις  έωοις ,  καταλαβών  Νοβίδοννον  τίόλιν  5  - 
προς  τγΙ  οχΰ^ΐ}  κειμενην  του  ποταμούς  τινάς  τε  των  ^Λ 
πολιτών  δίεχευρίΰατο  καϊ  ΰνμπαντα  τα  εν  τω  αύτει  ^ 
α%'ροί6ας  χρήματα  κατατρέχειν  την  Θρακών  καϊ  ^Ιλλυ- 
ριών παρεΰκευάξετο  μετά  τών  νεωτερίζειν  Ου  ν  αυτώ 
ελομενων.  της  δε  παραβτηύομενης  αυτόν  πεμφ^εί- 
6ης  εκ  βαβιλέως  δυνάμεως  τειχ  'ρης  γενόμενος  τους 
πολιορκοϋντας  εκ  τών  περιβόλων  ημύνετο^  εφ*  οοον 
αύτω  τε  καϊ  τοις  άμφ^  αυτόν  οΐά  τ  ε  ην  καρτερεΐν. 
ηνίκα  γαρ  άπηγόρευον  τω  πόνω  δια  τό  έκ  διάδοχης 
το  ^Ρωμαΐκόν  μάχεϋ&αι  πλήθος ,  ές  τάς  επάλξεις  τους  ΐ5 
παΐδας  τών  αιχμαλώτων  ίΰτώντες  την  τών  εναντίων 
βελών  επεΐχον  φοράν,  φίλοι  γαρ  τών  ^Ρωμαϊκών  παι- 
δων  οΓ  ατρατιώται  οϋτε  εβαλλον  ες  τους  επί  του  τεί- 
χους ούτε  ηκόντιξον.  καϊ  οϋτως  αύτω  τριβομενου 
του  χρόνου  έπΙ  ΰυν&ηκαις  η  πολιορκία  ελύετο.  [Εχο.  20 
άβ  δΐΓ3ΐ.  ίη  00(1.  ιηοηΐίδ  Αΐΐιο  ίη  \νβδθ1ΐ6Π  Ροΐ.  ρ.  304.] 
•  Έπολιόρκουν  οι  Σκύϋ'αι  την  Ναϊββόν '  πόλις  δε 
αυτή  τών  ^Ιλλυριών  έπΙ  ^ανουβα  [οοΓΓαρΙυιη]  κειμένη 
ποταμω.  Κωνβταντΐνον  αύτης  είναι  οίκιύτην  φαύιν, 
ος  καϊ  την  ομώνυμον  εαυτώ  πόλιν  επΙ  τω  Βυξαντίω  25 
έδείματο.  οία  δη  οϋν  πολυάν&ρωπόν  τ  ε  πόλιν  αίρή- 
ΰειν  οι  βάρβαροι  μέλλοντες  καϊ  άλλως  έρυμνην  δια 
παΰης  έχώρουν  πείρας,  τών  δε  από  του  άΰτεως  ου 
^αρρουντων  επεξιέναι  προς  μάχην,  τον  ποταμόν  ώατε 
ραδίαν  είναι  πληϋ^ει  την  διάβαΰιν  έγεφύρωύαν  κατά  3ο 
τό  μεΰημβρινόν  μέρος  ^  κα^^  ο  καϊ  την  πόλιν  παραρ- 
ρεΐ^  καΐ  μηχανάς  τω  περιβόλω  προΰηγον,  πρώτον  μεν 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  •    279 

δοκούς  έτά  τροχών  κείμ,ενας  δίά  το  πρόχείρον  αυτών 
είναι  την  προβαγωγην'  αίς  έφεΰτώτες  άνθρωποι  ες 
τους  απο  τών  επάλξεων  αμυνόμενους  έτόξευον,  τών 
εξ  εκατερας  κεραίας  εοτώτων  ανδρών  ω^Όυντων  τους 
δ  τίοβΐ  τους  τροχούς  καΐ  ηροβαγοντων  οτΐΤ}  καΐ  δεοί  τάς 
μηχανάς,  ώς  αν  εί'η  βάλλευν  έτίίβκοΛα  δια  τών  εν 
ταΐς  έψεβτρίΰι  τίετίοιημένων  θυρίδων,  ώΰτε  γαρ  τοις 
εττι  της  δοκού  ανδράΰιν  ακίνδυνου  είναι  την  μάχην^ 
λύγοις  διαπλόκοις  έκαλύπτοντο  δερρεις  καΐ  διφθέρας 

10  εχουβαις^  κώλυμα  τών  τ  ε  άλλων  βελών  και  οβα  εΛΪ 
ΰφάς  πυρφόρα  εκπεμποιτο.  τίολλών  δε  τω  τρόπω  τούτω 
έπιτειχιΰ Μέντων  οργάνων  τγι  πόλει,  ώΰτε  δια  τίλήΰΌς 
βελών  ένδούναι  και  ύποχωρηΰαι  τους  ετά  τών  επάλ- 
ξεων^ προαηγοντο  και  οι  καλούμενοι  κριοί,    μεγίΰτη 

15  (ϊέ  άρα  καΐ  ηδε  η  μηχανή '  δοκός  εκ  ξύλων  προς  άλληλα 
νευόντων  χαλαραΐς  άπηωρημενη  αλύΰεΰιν^  επιδορα- 
τίδα  και  προκαλύμματα  Ον  εΐ'ρηται  τρόπον  εχουΰα^ 
άαφαλείας  ένεκα  τών  εργαζομένων,  καλωδίοις  γαρ 
εκ  της  όπιΰϋ-εν  κεραίας  είλκον  /3ια^ω^  άνδρες  αύτην 

20  ες  το  εναντίον  του  δεξομένου  την  πληγήν,  και  μετά 
ταύτα  ηφίεύαν  ^  ώΰτε  τγι  ρύμτι  πάν  το  εμπίπτον  του 
τείχους  άφανίξεΰ^αι  μέρος.  06  ^ε  από  τών  τειχών 
αμυνόμενοι  άμαξιαίους  λίγους  προς  τούτο  ηδη  Λαρε- 
ΰκευαΰμένους,    ηνίκα  τω  περιβόλω   προΰαχ&είη  τα 

2δ  όργανα ,  ενέβαλλον ,  και  τινά  μεν  αύτοΐς  άνδράΰι 
ΰυνέτριψαν ,  προς  δε  το  πλη&ος  ουκ  άντηρκουν  τών 
μηχανών,  καΐ  γαρ  δη  προΰηγον  και  κλίμακας  ,  ωΰτε 
πη  μεν  εκ  τών  κριών  λυ^έντος  του  τείχους^  πγι  δε 
τών  εν  ταΐς  επάλξεΰι  βιαζομενων  υπό  του  πλήΰ•ους 

30  τών  μηχανών ,  άλώναι  την  πόλιν ,  τών  βαρβάρων 
εΰφρηΰάντων  κατά  το  ραγεν  τού  περιβόλου  μέρος  εκ 
της  τού  κριού  πληγής,     τούτο  δβ  και  δια  τών  κλι- 


280  ΡΕΙδΟΙ 

μάκων^  αϊ  τω  μητΐω  πεβοντι  του  τείχους  προΰη- 
γοντο.  [Εχ  ϋδάβιη  ί1).  ρ.  305 — 306.  Ηοο  Ιοοο  ροηβη- 
(Ιιιιη  Ιιοο  ίΓ9^πιβηΙυιη  οοηΐβοίΐ  Κ.  Κοβδίβρυδ  ίη  βρίιβιη. 
§γΐΏη.  ΑαδίΓ.  9.  1869,  ρ.  844,  3ά  3.  €1ιγ.  441  τβίβΓβηδ.] 

"Οτι  των  Σκυϋ-ών  κατά  τον  της  τεανηγύρεως  και-  5 
ρον    καταΰτρατηγηβάντων    "Ρωμαίους    καΐ    τΐολλους 
άνελόντων^  ου  "Ρωμαίοι  επεύτελλον  προς  τους  Σκύΰ'ας, 
εν  αίτια  αφάς  τΐοιούμενοι  της  του  φρουρίου  αίρέ(ίεως 
ένεκεν  καΐ  της  των  ΰΛονδών  ολιγωρίας,    οι  δε  άπε- 
κρίναντο  ως  ουκ  άρ^άμενοι^  αλλ    αμυνόμενοι  ταΰτα  ίο 
δράΰειαν '  τον  γαρ  της  Μάργου  ετίίβκοτίον  ες  εαυτών 
άναβεβηκότα   γην   καΐ    διερευνηβάμενον    τάς   τίαρά 
ύφίβι   βαύιλείους   %'ηκας  βεβυληκέναι  τους  άτΐοκει- 
μενους  ϋ'ηΰαυρούς '  και  εί  μη  τούτον  εκδοΐεν,  εκδοΐεν 
δε  καΐ  τους  φυγάδας  κατά  τα  υποκείμενα '  είναι  γαρ  ΐ5 
παρά  "Ρωμαίοις    πλείΰτους '    τον    πόλεμον    έπά^ειν. 
"Ρωμαίων  δε  την  αίτίαν  ουκ  άληϋ-η  φαμενων  είναι^ 
εν  τοις  ΰφετεροις  λόγοις  το  ττ^στόν  οί  βάρβαροι  δεμέ- 
νοι κρίΰεως  μεν  των  αμφιβόλων  κατωλιγώρουν,  προς 
πόλεμον  δε  έτράπηΰαν,  καΐ  περαιωΰ'εντες  τόν^'ΐβτρον  2ο 
πόλεις  και  φρούρια  πλεΐύτα  επΙ  τω  ποταμω  εκάκωΰαν. 
εν  οίς  καΐ  το  Βιμινακιον  είλον'  πόλις  δε  αύτη  των  εν 
^Ιλλυριοΐς  Μυβών.    ών  γιγνομένων ,  καί  τίνων  λογο- 
ποιούντων  ως  ο  της  Μάργου  επίβκοπος  εκδοϋ'είη,  ώΰτε 
μη  ενός  ανδρός  περί  τω  παντί  "Ρωμαίων  τον  εκ  τοϋ  25 
πολέμου  επαχϋ-ηναι  κίνδυνον,  υποτοπηο'ας  ο  άνϋ-ρω- 
πος  έκδο^ηβεύ^αι^  λα^ών  τους  εν  τω  άΰτει  προς  τους 
πολεμίους  παραγίγνεται^  και  αύτοίς  παραδωΰειν  ύπια- 
χνεΐται  την  πόλιν^  εί'  γε  επιεικές  τι  οι  των  Σκυ^ών 
βουλεύΰαιντο  βαύιλεΐς.    οι  δε  εφαΰαν  πάντα  ποιηύειν  3ο 
τα  άγαϋ-ά,  εί  την   αυτού  άγοι  ες  έργον  υποΰχεΰιν. 
δεξιών  δε  και  όρκων  επι  τοΓ^  είρημένοις  δοϋ-εντων, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  281 

μετά  βαρβαρικής  πολντΐλη^-ιας  ες  την  Ρωμαϊκην  έπά- 
νειΰί  γήν^  καΐ  ταντην  τίρολοχιΰας  αντίκρυ  της  οχ&ης^ 
νυκτός  δυανίβτηβιν  εκ  βυν^ήματος ,  καΐ  υΛο  τοΓ^  άν- 
τιτίάλοις  την  πόλιν  ποιεί,  δτ^ω&είΰης  δε  της  Άΐάργου 

5  τον  τρότΐον  τούτον^  επί  μείζον  ηυ^η%•η  τα  των  βαρ- 
βάρων πράγματα.  [Εχε.  ^β  ΙβξΆί,  ρ.  33  —  34  Ρηγ., 
140-141  Νίβΐ3υ1ΐΓ.] 

"^Ότί  επΙ  Θεοδοβίου  του  μικρού  βααιλεως  ^Αττηλας  3 
ό  των  Ουννων  βαΰιλευς  τον  οίκεΐον  ατρατον  άγειρας 

10  γράμματα  πέμπει  παρά  τον  βαβιλεα  των  τε  φυγάδων 
καΐ  των  φόρων  περί,  ο6οι  προφάΰει  τοϋδε  του  πολέ- 
μου ουκ  εδέδοντο,  την  ταχίΰτην  οΓ  έκπέμπεα^αι 
παρακελευόμενος'  βυντά^εως  δη  ένεκα  ^  μέλλοντος 
φόρου  παρ    αυτόν  πρέββεις  τους  διαλε^ομένους  άφι- 

η  κνεΐϋ&αι,  ως,  ει  μελληΰειαν  η  προς  πόλεμον  όρμη- 
ΰειαν,  ούδε  αυτόν  ετι  έ0•έλοντα  τό  Σκυϋ^ικόν  έφέξειν 
πλη&ος.  ταύτα  αναγνόντες  οι  αμφΐ  τα  βαοίλεια  ου- 
δαμώς τους  παρά  ΰφάς  καταφυγόντας  έκδώύειν  εφα- 
6αν,  αλλά  αύν  έκείνοις  τον  πόλεμον  ύπούτηΟεβΟ-αι, 

20  πέμ'φειν  δε  πρέββεις  τους  τά  διάφορα  λύβοντας.  ώς 
δε  τω  ^Αττηλα  τά  δεδογμένα  Ρωμαίοις  ηγγέλλετο,  εν 
οργγι  το  πράγμα  ποιούμενος  την  Ρωμαϊκην  έδγιου 
γην,  και  φρούρια  τίνα  καΟ-ελων  τη  'Ρατιαρία  προσ- 
έβαλλε μεγίΰτη  καΐ  πολυαν%•ρώπω.   \\\)\ύ.  ρ.  34  Ρβγ., 

25  141  Νίβ1)ΐιΙΐΓ.] 

[ΟΗΓοηίοοη  Ρ9δο1ΐ8ΐβ  ρ.  588,  4  β(1.  Βοηη.  (9(1  9.  459)  3' 
ροδΙ(]υ9ΐη  (1ίχβΐ9ΐ:  Περί  ου  πολέμου  (δο.  Αΐί;ίΐ9β)  ΰυνε- 
γράψατο  6  6οφώτατος  Πρίβκος  6  Θραξ,  ρβΓ^ϊΙ:  Αέγει 
(ΡΓίδ€ΐΐδ?)  ότι  Κύρος  προεβλη^η  εν  Κωνΰταντινουπό- 

30  λει  έπαρχος  πραιτωρίων  καΐ  έπαρχος  πόλεως,  και 
προηει  μεν  ώς  έπαρχος  πραιτωρίων  εις  την  καρούχαν 
τών    έπαρχων '    άνεχο^ρει  δε  καθήμενος  εις  την  κα- 


282  ΡβίδΟί 

ρον^^αν  τον  έτΐάρχον  της  πόλεως '  εκράτηβεν  γαρ  τ 
όνο  αρχάς  επΙ  χρόνους  τεβΰαρας,  διότι  καθαρός  ήν 
πάνυ '  καΐ  αυτός  επενόηΰεν  τα  εΰπερινά  φώτα  απτε- 
ο&αι  ε£ς  τα  εργαΰτηρια  ομοίως  και  τα  νυκτερινά,  και 
έκραξαν  αύτω  τα  μέρη  εις  το  ^Ιππικον  όλην  την  ημεραν  δ 
^^ Κωνβταντΐνος  εκτιΰεν,  Κνρος  ανενέωύεΓ  και  έχό- 
λεβεν  αύτω  6  βαΰιλεύς  οτι  ταΰτα  έκραξαν  καΐ  διε- 
δεξατο  αυτόν  δημενβας  και  ετίοίηβεν  αυτόν  κληρικόν 
καΐ  ετΐεμφεν  αυτόν  έπίΰκοπον  εις  Σμΰρναν  (Κοτυά- 
ειον  δβουηάαπι  Μ^ΐβίβιτι  βΐ  δαίάδπι)  της  Άΰίας  κτλ.  Νυηι  ίο 
Γβνβΐ'Η  1ΐ3βο  β  Ρπδοο  €ΙΐΓοηίοΐ  3αοΙθΓ  νβΐ  ροΐίϋδ  3υο1θΓβδ 
(ΙβδυΐΏρδβήηΙ  ίη  ιηβάΐο  ΓβΗηςαο.  ΟβιΊβ  ίΐΐαά  λέγει  ϊΙβ. 
ροδίΐιιηι  υΐ  Γβηι  ηοη  ροδδίΐ  (ΙίπηιβΓβ.  ΟβΙβΓαιτι  ββίΐβιη 
ίβΓβ  1ΐ3ΐ)βΙ  Μδίδίδδ  ρ.  361  β(1.  Βοηη.  βΐ  Τΐιβορίιβηβδ 
ρ.  149  βά.  Βοηη.  ΟοηΓ.  βΐΐβηι  διιΐάθδ  νν.  Κύρος  βΐ  ΐδ 
Θεοδόσιος  ο  μικρός.  Μϋΐ^ΣΕΚϋδ.   V.  Γγ.  17.] 

4  '^'Οτι  Θεοδόσιος  έπεμπε  Σηνατωρα^  άνδρα  ύπατι- 
κοι/,  παρά  τον  ^Αττηλαν  πρεσβευβόμενον.  ός  ονδε  το 
του  πρεΰβευτού  έχων  όνομα  ε^άρρηβε  πεζός  παρά 
τους  Ονννους  άφικεα^αι^  άλλ'  έπι  τον  Πόντον  καΐ  20 
την  Όδηΰβηνών  επλευβε  πόλιν^  εν  γι  καΐ  Θεόδουλος 
στρατηγός  εκπεμφ^είς  διέτριβεν.  [Εχο.  άβ  Ιθ^βΙ.  ρ.  48 
Ρ3Γ.,  169  Νίβ1)υ1η\] 

δ  "Οτι  μετά  την  εν  Χερρονησω  μάχην  ^Ρωμαίων 
προς  Ονννονς  εγίγνοντο  καΐ  αι  συμβάσεις,  Άνατολίου  25 
πρεσβευσαμένου.  και  έπι  τοΐσδε  έσπένδοντο  ^  όπως 
έκδο^ειεν  μεν  τοις  Ονννοις  οι  φυγάδες  κα\  εξ  χιλιά- 
δες χρυσίου  λίτρων  υπέρ  των  Λαλαί.  συντάξεων  δο- 
^εΐεν  αυτοΐς'  φόρον  δε  έτους  εκάστου  δισχιλίας  και 
εκατόν  λίτρας  χρυσού  σφισι  τεταγμένον  είναι '  ύπερ  30 
^£  αιχμαλώτου  ^Ρωμαίου  φεύγοντος  και  ες  την  σφε- 
τεραν    γην  άνευ  λύτρων  διαβαίνοντος  δώδεκα  χρυ- 


Ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  283 

ΰονζ  είναί  άποτψηΰίν  ^  μη  καταβάλλοντα^  δε  τους 
υποδεχόμενους  ίκδιδόναι  τον  φεύγοντα'  μηδενα  δε 
βάρβαρον  "Ρωμαίους  παρά  αφάς  φεύγοντα  δέχεβ^αι. 
ταύτας  προβετίοιοΰντο  μεν  ε^ελονταΐ  Ρωμαίοι  τάς 
5  ΰυν^ηκας  το&εΰϋ'αο'  άνάγκτ]  δε  [καΐ  Άάάϋ  ΙΝίβΙ).] 
υηερβάλλοντι  δεει,  όπερ  κατείχε  τους  υφών  άρχον- 
τας^ πάν  έπίταγμα  καίπερ  ον  χαλεπόν  ^  τυχεΐν  της 
ειρήνης  εβπουδακότες ,  η(3μένιζον  ^  καΐ  την  των  φό- 
ρων  ΰύνταξίν    βαρυτάτην    ούβαν   προβίεντο ,     των 

10  χρημάτων  αυτοις  καΐ  των  βαβιλικών  %•η6αυρών  ουκ 
ες  δέον  έκδεδαπανημένων  ^  αλλά  περί  ^έας  άτοπους 
και  φιλοτιμίας  ουκ  εύλογους  και  ηδονάς  καΐ  δαπανάς 
άνειμενας ,  ας  ουδείς  των  ευ  φρονούντων  ούδε  εν 
ευπραγίαις  άν  ύποβταίη,  μητι  γε  δη  οΓ  των  οπλών  ολι- 

15  γωρηΰαντες ,  ωύτε  μη  μόνον  Σκύ^αις ,  αλλά  γάρ  και 
τοις  λοιποίς  βαρβάροις  τοις  παροικοΰβι  την  "Ρωμαίων 
ϋπακούειν  ες  φόρου  άπαγωγην.  τούτων  των  ΰυντά- 
ξδων  και  των  χρημάτων  πέρι,  άπερ  έδει  τοις  Ονννοις 
έκπέμπεΰϋ'αι^  ΰυνεβφερειν  πάντας  ηνάγκαύε^  δαΰμον 

20  εβπραττομένους  καΐ  τους  κατά  χρόνον  τινά  την  βα- 
-ρυτάτην  κουφιαϋ'εντας  της  γης  άποτίμηβιν  είτε  δι- 
καύτών  κρίΰει  εϊτε  βαΰιλεων  φιλοτιμίαις.  ύυνεΰέ- 
φερον  δε  ρητόν  χρυβίον  και  οί  εν  τη  γερουοία  άνα- 
γεγραμμενοιυπερ  της  υφών  αυτών  α^ίας.  και  ην  πολ- 

25  λοΐς  η  λαμπρά  τύχη  βίου  /[*δτα/3οΛί2 '  εοεπράττοντο  γαρ 
μετ'  αίκιΰμών  άπερ  εκαΰτον  απεγράφαντο  οι  πάρα 
βαϋιλέως  τούτο  ποιείν  επιτεταγμένοι,  ωύτε  τον  κόΰμον 
των  γυναικών  και  τά  έπιπλα  τους  πάλαι  εύδαίμονας 
προτι^έναι  εν  άγορα.    τούτο  μεν  μετά  τον  πόλεμον 

30  το  κακόν  "Ρωμαίους  εδέξατο ,  ώβτε  πολλούς  η  άπο- 
καρτερηβαντας  η  βρόχον  αναμένους  τον  βίον  απολι- 
πεΐν.     τότε  δη    εκ   του   παραχρήμα   των   ^ηβαυρών 


έ^αντλη^εντων^  τό  τε  χρνϋίον  καΐ  06  φυγάδες  επεμ- 
τΐυντο^  Σκοττα  επΙ  ταντην  την  τΐράξιν  κφιγμενον' 
ων  πλείβτονς  ^Ρωμαίοι  ατίεκτειναν  άττείϋ-ονντας  Λρος 
την  εκδοΰίν.  εν  οΐξ  καΐ  των  βαβίλικών  ντϋηρχον 
Σκν&ών,  οι  νπο  Αττηλα  τάττεβ&αί  ανηνάμενοί  τίαρά  5 
'Ρωμαίονζ  άφίκοντο.  τοις  δε  αντον  θ  Αττηλας  Λροο- 
τι^είς  έτίΐτάγμαοι  καΧ  Άΰημονντίονς  εκελενΰεν  εκ- 
διδόναι  οΰονς  αιχμάλωτους  υπηρχον  έχοντες  είτε 
^Ρωμαίους  εί'τε  βαρβάρους.  ^^46ημονς  δε  εΰτι  φρουρών 
καρτερόν^  ου  τίολυ  μεν  απ  έχον  της  'ίλλυρίδος^  τω  δε  ίο 
Θρακίω  τίροβκείμενον  μέρει '  όπερ  οι  ενοικοϋντες  άν- 
δρες πολλά  δείνα  τους  εχθρούς  είργάΰαντο,  ουκ  α%6 
τειχών  αμυνόμενοι^  αλλ'  ί|ω  της  τάφρου  μαχας  υφι- 
στάμενοι προς  τε  άπειρον  πλήθος  και  ύτρατηγούς 
μέγιύτον  παρά  Σκΰ&αις  έχοντας  κλέος  ^  ωύτε  τους  ΐ5 
μεν  Ουννους  άπορηύαντας  του  ςρρουρί,Όν  υπαναχω- 
ρηΰαι^  τους  δε  επεκτρέχοντας  και  περαιτέρω  των  οι- 
κείων γιγνομένους^  ηνίκα  απηγγελλον  αυτοίς  οι  6κο- 
ποί  διιέναι  τους  πολεμίους  λείαν  ^Ρωμαΐκην  απάγον- 
τας ,  άδοκητοις  τε  έμπίπτειν  καΐ  ΰφέτερα  τα  εκείνων  20 
ποιεΐϋ^αι  λάφυρα^  πλη&ει  μεν  λειπομένους  των  άν~ 
τιπολεμουντων  ^  άρετη  δε  και  ρώμη  διαφέροντας, 
πλείβτους  τοίνυν  οί  ^Αΰημούντιοι  εν  τ  ώδε  τω  πολέμω 
Σκύ&ας  μεν  άπέκτειναν^  ^Ρωμαίους  δε  ηλευ&έρωΰαν, 
τους  δε  καΐ  άποδράντας  των  εναντίων  έδέ^αντο.  25 
ουκ  απάγειν  ούν  §φη  6  ^ττηλας  τον  ΰτρατον  ουδέ 
έπικυρουν  τάς  της  ειρήνης  ύυν&ηκας,  ει  μη  έκδο- 
^εΐεν  οί  παρ^  εκείνους  καταφυγόντες  'Ρωμαΐοι  η  και 
υπέρ  αυτών  δοϋ-εΐεν  άποτιμηΰεις  ^  άφε&είηβαν  δε  και 
οι  παρά'^ΰημουντίων  άπαχ^έντες  αιχμάλωτοι  βάρβα-  3ο 
ροι.  άντιλέγειν  δε  αυτώ  ως  ουχ  οΙός  τε  ην  οϋτε  ^Ανα- 
ιόλιος  πρεαβευόμενος  οϋτε  Θεόδουλος  6  τών  ατρατιω- 


\ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  285 

τικών  κατά  το  Θράκιον  ταγμάτων  ηγούμενος"  οντΒ 
γαρ  ετίει^ον  οντε  τα  ενλογα  προτείνοντες ,  τον 
μεν  βαρβάρου  τεϋ-αρρηκότος  και  προχείρως  ες  τα 
όπλα    ορμώντος,    αυτών    δε    κατεπτηχότων    δια    τα 

5  προνπάρ^αντα'  γράμματα  παρά  τους  Άβημουντίους 
έύτελλον  τ}  έκδιδόναι  τους  παρ*  αυτούς  καταφνγόν- 
τας  αιχμαλώτους  ^ Ρωμαίους  ^  η  υπέρ  εκάΰτον  δώδεκα 
τι^έναι  χρυβοϋς  ,  διαφε^ηναι  δ\  καΐ  τους  αιχμαλώ- 
τους Ούννους.     ου  δε   τα  αυτοΐς  επεβταλμενα  ανα- 

10  γνόντες  εφαβαν  τους  μεν  παρ  αυτούς  καταφυγόντας 
^Ρωμαίους  αφ  είναι  έπ^  ελευθερία  ^  Σκύλας  δε  οΰους 
αιχμαλώτους  ελαβον  άντ^ρηκεναι^  δύο  δε  Ουλλαβόν- 
τας  εχειν  δια  το  καΐ  τους  πολεμίους  μετά  την  γενο- 
μενην  έπι  χρόνον  πολιορκίαν  εξ  ενέδρας  έπι^εμένους 

15  των  προ  του  φρουρίου  νεμόντων  παίδων  αρπάααι 
τινάς ,  ους  ει  μη  άπολάβοιεν ,  ούδε  τους  νόμω  πολέ- 
μου κτη^έντας  άποδώΰειν.  ταύτα  απαγγειλάντων 
τών  παρά  τους  Άΰημουντίους  άφιγμενων,  τω  τε  Σκύ- 
λων βαΰιλεΐ  και  τοις  Ρωμαίοις  αρ%ον(?ίν  έδόκει  μεν 

20  άναζητειΟ^αι  ους  οί  Άΰημούντιοι  εφαύαν  ηρπάύ^αι 
παιδας,  ούδενος  δε  φανεντος,  οι  παρά  τοις  Αβη- 
μουντίοις  βάρβαροι  άπεδό&ηΰαν ,  πίΰτεις  τών  Σκύ- 
λων δόντων  ως  παρ  αύτοΐς  οί  παίδες  ουκ  ειΰίν. 
επώμνυντο  δε  καΐ  οι  ^Αβημούντιοι ,  ως  οί  παρά  βφάς 

25  καταφυγόντες  'Ρωμαΐοι  επ'  ελευθερία  άφείϋ-ηύαν. 
ώμνυον  δε,  καίπερ  παρά  ΰφίΰιν  όντων  Ρωμαίων'  ου 
γάρ  έπίορκον  ωοι/το  ορκον  ομνύναι  έπΙ  τγι  ΰωτηρία 
τών  εκ  τού  ΰφετέρου  γένους  ανδρών.  [Εχο.  άβ  1β§3ΐ. 
ρ.  34— 3δ  Ρ3ΐ\,  142—145  Νίβΐ3υ1ΐΓ.] 

30  Οτι  γενομένων   τών    ΰπονδών,  Άττηλας   αύ^ις  6 

πάρα  τους  έώονς  επεμ-ψε  πρέΰβεις,  φυγάδας  αιτών. 
οι  δε  τους  πρεΰβευομένους  δεξάμενοι  κάϊ  πλείύτοις 


286  ΡΚΙ80Ι 

δωροις  %^ερα•πεν6αντες  άτίέτίεμ'φαν^  φυγάδας  μη  ^χευν    \ 
φηβαντες.   6  δε  πάλιν  ετερονζ  έπεμψε,   χρημαηΰαμε- 
νων  δε  καΐ  αυτών  ^  τρίτη  παρεγένετο  πρεββεία,  καΐ 
τετάρτη  μετ   αυτήν.  6  γαρ  βάρβαρος  ες  την  ^Ρωμαίων     ' 
άφορων  φιλοτιμίαν^  ην  έποιοΰντο  εύλαβεία  τον  μη  β  ] 
παραβα^ηναι  τάς  ύπονδάς ,  ούους  των  επιτηδείων  εν 
ποιεΐν    εβούλετο,    έπεμπε    παρ'    αντονς,    αίτιας   τε 
άναπλάττων  καΐ  προφάσεις  εφενρίβκων  κενάς.    ο[  δε 
παντί  υπηκουον  επιτάγματι,  και  δεΰπότου  ηγοΰντο  το 
πρόαταγμα^  όπερ  εκείνος  παρεκελενβατο.   ον  γαρ  μό-  ίο 
νον  τον  προς  αντον  άνελέΰ^αι  πόλεμον  ενλαβονντο, 
άλλα  και  Παρ^υαίους    εν   παραύκευη   τυγχάνοντας 
έδεδίεβαν  ^  και  Βανδηλους  τα  κατά  ^άλατταν  ταράτ- 
τοντας^  καΐ  ^Ιααυρους  προς  την  λ7]βτείαν  διανιβτα- 
μενους^  καΐ  Σαρακηνούς  της  αυτών  επικρατείας  την  ΐ5 
εω  κατατρέχοντας ,  καΐ  τα  Αί%Ίοπικά  ε^νη  συνιστά- 
μενα,   διο  δη  τεταπεινωμένοι  τον  μεν  ^Αττηλαν  έ^ε- 
ράπευον^  προς  δε  τα  λοιπά  ^^νη  επειρώντο  παρατάτ- 
τεο&αι^    δυνάμεις   τε    α%•ροίζοντες    καΐ    στρατηγούς 
χειροτονοϋντες.    [Εχο.  (1β  Ιβ^Άί.  ρ.  36 — 37  Ρθγ.,  145—  2ο 
146  Νίβ1)ΐι?ιΓ.] 
7         "Ότι  κα\  αύ&ις  Έδεκων  ήκε  πρέσβις^  άνηρ  Σκύ- 
%ης ,  μέγιστα  κατά  πόλεμον  εργίχ.  διαπραξάμενος^  σύν 
Ορέστη ,  ο^  του  ^Ρωμαϊκού  γένους  ων  ωκει  την  προς 
τω  Σάω  ποταμώ  Παιόνων  χώραν^  τω  βαρβάρω  κατά  25 
τάς  Αετίου  στρατηγού  των  εσπερίων  ^Ρωμαίων  συν- 
^Ίίΐκας  νπακούουσαν.  ούτος  6  ^Εδεκων  ες  τα  βασίλεια 
παρελθών  άπεδίδου  τά  πάρα  Αττηλα  γράμματα^  εν 
οίς  εποιεΐτο  τους  Ρωμαίους  εν  αιτία  των  φυγάδων 
πέρι '  αν^'   ων  ηπείλει  επΙ  τά  όπλα  χωρεΐν ,  ει  μη  3ο 
άποδο%•εΐεν   αύτω   και  άφέ^ονται  ^Ρωμαίοι   την    δο- 
ριάλωτον  άροϋντες.    είναι  δε  μήκος  μεν  αυτής  κατά 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  287 

το  ρενμα  τον^Ίβτρον  άπο  της  Παιάνων  αχρί  Νοβών 
των  Θρακίων^  το  δε  βά%Ός  τΐεντε  ημερών  οδόν'  και 
την  άγοράν  την  εν  Ιλλνριοΐς  μη  τΐρος  τη  'όχ&η  τον 
"Ιατρον  ποταμού  γίγνεΰ^αι^  ωΰηερ  και  πάλαι  ^  αλλ' 
5  εν  Ναίβΰω ,  ην  οριον ,  ώ^  επ  αντον  δηω^εΐΰαν^  της 
Σκν^ών  καΐ  'Ρωμαίων  ετίΟ^ετο  γης^  πέντε  ημερών 
οδον  ενζώνω  άνδρι  τον'Ίΰτρον  άπεχονΰαν  ποταμού, 
πρέοβεις  δε  εκελενβε  προς  αντον  άφικνεΐύ^αι  τονς 
περί  τών  αμφιβόλων  διαλεζομενονς  ^  ον  τών  έπιτν- 

10  χόντων,  άλλα  τών  νπατικών  ανδρών  τονς  μεγίΰτονς ' 
ονς  ει  εκπεμπειν  ενλαβη^εΐεν^  αντον  δε^όμενον  βφάς 
ες  την  Σαρδικην  διαβηΰεβΰ'αι.  τοντων  αναγνωβ^έν- 
των  βαύιλεΐ  τών  γραμμάτων  ^  ως  νπεξήλϋ'εν  6  Έδ ε- 
κών ανν  τω  Βιγίλα  έρμηνενβαντι  οβαπερ  ο  βάρβαρος 

ΐδ  άπο  ΰτόματος  ^φραΰε  τών  Αττηλα  δεδογμένων ,  κάί 
ες  ετερονς  οΓκον^  παρεγενετο,  ώΰτε  αντον  Χρνβαφίω 
τω  βαΰιλέως  νπαΰπιατη^  οια  δη  τα  μεγιβτα  δννα- 
μένω,  ες  όψιν  έλ%'εΙν,  απε^ανμαΰε  την  τών  βασι- 
λείων οίκων  περιφάνειαν.    Βιγίλας  δε,  ως  τω  Χρν- 

20  ΰαφίω  ές  λογονς  ηλ^εν  ο  βάρβαρος,  ελεγεν  ερμη- 
νενων ,  ως  έπαινοίη  6  Εδέκων  τα  βαβίλεια  και  τον 
παρά  ΰφίβι  μακαρίζοι  πλοντον.  ο  δε  Χρνΰαφιος 
Βφαβκεν  εΰεΰϋ'αι  και  αντον  οίκων  τε  χρνύοΰτεγων 
καΐ  πλοι;του  κνριον,  εϊ  γε  περιίδοι  μεν  τα  πάρα  Σκν- 

25  ^αις ,  ελοιτο  δε  τα  'Ρωμαίων.  τον  δ\  άποκριναμένον 
ως  τον  έτερον  δεβπότον  θεράποντα  άνεν  τον  κνρίον 
ον  ^εμις  τοντο  ποιεΐν,  έπνν^άνετο  6  εννονχος  εί'  γε 
άκώλντος  αντώ  η  παρά  τον  ^Αττηλαν  εϊη  εβοδος  καΐ 
δνναμιν  παρά  Σκν^αις  εχοι  τινά.    τον  δε  άποκρινα- 

30  μενον  ως  και  επιτήδειος  εί'η  τω  Αττηλα  και  την 
αντον  άμα  τοις  ες  τοντο  άποκεκριμενοις  λογάβιν  εμ- 
πιΰτενεται  φνλακην'    εκ  διάδοχης   γάρ    κατά  ρητάς 


288  ρκίδοι  -  1 

ημέρας  εκαβτον  αυτών  έλεγε  με^    οπλών  φνλάττειν    \ 
τον  Άττήλαν'    εφαβκεν   6  ευνούχος,    εΐ'περ    πνΰτεις    \ 
^ί'ΐοίτο,  μέγιΰτα  αυτω  ερείν  αγα^ά'  όεΐΰ^αι  δε  ύχο-    \ 
λΎΐς'  ταύτην  δε  αυτω  υτίάρχειν,  ει γε  τίαρ    αυτόν  έπΙ    1 
δεΐτΰνον  ελ^οι  χωρΙς'Ορεβτου  καΐ  των  άλλων  βυμπρε-  5 
ΰβευτών.     υποβχόμενος    δε   τοϋτο    ποιεΐν,    επί   την    ] 
έβτίαΰίν  ττρος  τον  ευνοΰχον  τΐαραγενόμενος ,  καΐ  υτίο    \ 
τω  Βιγίλα  έρμηνεΐ  δεξιάς  καϊ  όρκους  εδοΰαν,  6  μεν 
ευνούχος   ως   ουκ  επί  κακώ  τω  Έδεκωνι,  αλλ'    επΙ     ' 
μεγίΰτοις  άγα%Όΐς  τους  λόγους  τΐοιηΰοίτο,  6   δε  ως  ίο 
ουκ  εξείτίοι  τά  αυτω  ρηΟ'ηΰόμενα ,  ει  καϊ  μη  τίέρατος 
κυρηβοί.    τότε  δη  6  ευνούχος  έλεγε  τω  Έδέκωνι,   ει 
διαβάς  ες   την  Σκυΰ^ικην   ανέλοι    τον  Άττηλαν   καϊ 
τΐαρά'Ρωμαίους  ηξεί,  εΰεβ^αν  αυτω  βύον  ευδαίμονα 
και  πλοΰτον  μεγιΰτον.    του  δε  υποΟχομένου  καϊ  ψη-  ΐ5 
βαντος  έπϊ  τη  πράξει  δεΐΰ^αι  χρημάτων ,  ου  πολλών 
δε,  αλλά  πεντήκοντα  λίτρων  χρυβίου,  δοΟ^ηΰομενων  τω 
υπ   αυτόν  τελοϋντι  πλήϋ'ει,  ώύτε  αυτω  τελέως  ύυνερ- 
γηΰαι  προς  την  επίϋ'εΰιν,  και  του  ευνούχου  το  χρυβίον 
παραχρήμα  δώΰειν  ύποβχομενου ,  ελεγεν  ο  βάρβαρος  20 
αποπέμπε6%•αι  μεν  αυτόν  άπαγγελούντα  τω  ^Αττηλα 
περί  της  πρεΰβείας ,  βυμπεμπεβ&αι  δ'  αύτώ  Βιγίλαν 
την  παρά  του  Άττηλα    έπΙ  τοις  φυγάαιν  άπόκριΰιν 
δεξόμενον.    δι    αυτού  γάρ  περί  τού  αυτού  χρυύίου 
μηνύΰειν,    και    όν    τρόπον    τούτο    εκπεμφ^ήΰεται.  25 
άπεληλυϋ^ότα   γάρ,  ωύπερ   και  τους   άλλους,  πολύ- 
πραγμονηβειν  τόν  Αττηλαν  τις  τε  αυτω  δωρεά  και 
οπόοα  παρά  "Ρωμαίων  δέδοται  χρήματα '  μη  οϊόν  τε 
δε  ταύτα  άποκρύπτειν   διά  τους    βυμπορευομενους. 
εδοξε  δη  τω  εύνούχω  ευ  λέγειν,  καϊ  της  γνώμης  τόν  3ο 
βαρβαρον  άποδεξάμενος  αποπέμπει  μετά  τό  δεΐπνον, 
καϊ  επΙ  βαΰιλεα  φέρει  την  βουλην.    ός  Μαρτιάλιον 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  289 

την  τον  μαγίΰτρον  δίεποντα  άρχην  προΰμεταπεμφά- 
μένος  έλεγε  τάς  τΐρος  τον  βάρβαρον  βνν^ηκας.  άνάγκί] 
δε  ε^άρρεί  το  της  ο:ρχής'  παύών  γαρ  των  βαΟίλεως 
βουλών  6  μάγ^6τρός  έΰτι  κοινωνός,  οία  δη  των  τε 

5  αγγελιαφόρων  καΐ  ερμηνέων  και  ατρατιωτών  των  άμφΐ 
την  βαΰιλείαν  φνλακην  ν%  αυτόν  ταττομενων.  εδό- 
κει  δε  αυτοΐς  βουλευβαμενοις  των  προκείμενων  περί 
μη  μόνον  Βιγίλαν,  αλλά  γαρ  καΐ  Μαξιμΐνον  έκπέμ- 
πειν   πρεαβευόμενον    παρά   τον  ^Αττηλαν.     [Εχε.  (ίβ 

10  \^%άΧ.  ρ.  37—38  Ρ3Γ.,  146—150  Νΐβί)υ1ΐΓ.] 

Οτι  του  Χρυΰαφίου  του  ευνούχου  παραινέβαντος 
Έδεκωνι  άνελείν  τον  Άττηλαν ,  εδόκει  τω  βαβιλεΐ 
Θεοδοβίω  και  τω  μαγίΰτρω  Μαρτιαλίω  βουλευομένοις 
των  προκειμένων  περί  μη  μόνον  Βιγίλαν,  αλλά  καΐ 

15  Μα^ιμΐνον  εκπέμπειν  πρεοβενόμενον  παρά  τον  Ατ- 
τηλαν^  καΐ  Βιγίλαν  μεν  τω  φαινομένω  την  του  ερ- 
μηνέως  επέχοντα  τάξιν  πράττειν  απερ  Έδέκωνι  δοκεΐ, 
τον  δε  ΜαξιμΙνον  μηδέν  των  αυτοις  βουλευ&έντων 
επιΰταμενον  τα  βαΟιλέως  αποδιδόναι  γράμματα,    ένε- 

20  γέγραπτο  δε  των  πρεοβευομένων  ανδρών  ένεκα  ως 
ό  μεν  Βιγίλας  ερμηνεύς,  6  δε  Μαξιμΐνος  μείζονος 
ηπερ  6  Βιγίλας  ά^ίας  γένους  τε  περιφανούς  καΐ 
επιτήδειος  ες  τά  μάλιβτα  βαΰιλεΐ^  έπειτα  ως  ου  δει 
παραβαλεύοντα  τάς  απονδάς  ττ}'Ρωμαίων  εμβατεύειν 

25  γτ],  φυγάδας  δε  μετά  τους  ηδη  έκδο^έντας  επτακαί- 
δέκα  άπέύταλκά  ΰοι,  ως  ετέρων  ουκ  όντων,  καΐ  ταύτα 
μεν  ην  εν  τοις  γράμμααι'  φράξειν  δε  τον  ΜαξιμΙνον 
από  ΰτοματος  τω  ^Αττηλα  μη  χρηναι  αίτεΐν  πρέββεις 
μεγίύτης  αξίας  παρ '  αυτόν  διαβηναι '  τούτο  γάρ  ούτε 

30  έπι  των  αυτού  προγόνων  ούτε  έπΙ  ετέρων  των  άρ- 
ξάντων  της  Σκυθικής  γενέΰ&αι ,  αλλά  πρεοβεύβα- 
ο&αι  τον  τε  επιτυχόντα  ΰτρατιώτην  καΐ  άγγελιαφόρον. 

ΗΙ8Τ.  σκ.  ΜΙΝ.   Ι.  19 


290  ΡΚΙ80Ι 

ες  δε  το  δίενκρινήΰαι,  τα  άμφιβαλλόμενα  εδόκει,  τίίμ- 
πειν  ^Ονηγηΰιον  τΐαρα  ^Ρωμαίους '  μη  οΙόν  τε  γάρ 
αντον  Σερδίκης  δϊ]ω9^εί6ης  6νν  ντΐατικώ  άνδρΐ  ες 
αντην  προϊέναι.  επΙ  ταντην  την  πρεββείαν  εκλιπα- 
ρηΰας  Λεί%^ει  με  Μαξίμΐνος  αντώ  ΰνναπάραι.  καΐ  ό 
δήτα  αμα  τοις  βαρβάροις  εχόμενοι  της  οδον  ες  Σερ- 
δίκην  άψίκνονμε&α^  τριβκαίδεκα  οδον  άνδρΐ  ενξώνω 
της  Κωνβταντίνον  απεχονΰαν.  έν  τ]  καταλνΰαντες 
καλώς  'έχευν  ηγηΰαμε^α  έτά  εβτίαν  Έδεκωνα  καΐ  τους 
μετ  αντον  βαρβάρονς  καλείν,  πρόβατα  ονν  καΐ  βόας  ίο 
άποδομενων  των  έηιχωρίων  ημΐν^  καταΰφά^αντες 
άριατοτΐΟίονμε&α.  και  παρά  τον  τον  ΰνμποβίον  και- 
ρόν των  μεν  βάρβαρων  τον  Αττηλαν  ^  ημών  δε  τον 
βαΰιλεα  ^ανμαξόντων  ^  6  Βιγίλας  εφη  ως  ονκ  ειη 
^εον  και  αν^ρωπον  δίκαια  ΰνγκρίνειν ,  ανϋ'ρωπον  ΐ5 
μεν  τον  Αττηλαν ,  ^εον  δε  τον  Θεοδόΰιον  λέγων. 
ηΟχαλλον  ονν  οι  Ούννοι,  καΐ  κατά  μικρόν  νπο&ερ- 
μαινόμενοι  εχαλεπαινον.  ημών  δε  ες  έτερα  τρεφάν- 
των  τον  λογον  και  φιλοφροαννη  τον  υφών  αντών 
καταπραννοντων  χί•νμ6ν,  μετά  το  δεΐπνον  ως  διάνε- 2ο 
βτημεν ,  δώροις  ο  Μα%ιμΐνος  ^Εδέκωνα  και  ^Ορέύτην 
έ&εράπεναε,  (Τι^ρί-κοΓ^  εβΰ^ήμαβι  καΐ  λί&οις  'ΐνδικοΐς. 
άναμείνας  δε  την  Εδεκωνος  Ορεβτης  άναχώρηΟιν, 
προς  τον  Μα^ιμινον  φράζει  ως  ΰοφός  τε  εϊη  καΐ 
αριΰτος ,  μη  όμοια  6νν  τοις  άμφΐ  τά  βαοίλεια  πλημ-  25 
μεληβας'  χωρίς  γάρ  αντον  επι  δεΐπνον  τον  Εδεκωνα 
καλονντες  άωροί-^  έτίμων.  άπόρον  ^ί  τον  λόγον  ώς 
μηδέν  έπιβταμένοις  φανεντος,  καΐ  άνερωτηβαβιν 
όπως  και  κατά  ποιον  καιρόν  περιώπται  μεν  αντός, 
τετίμηται  δε  ο  Εδεκων,  ονδεν  αποκρινάμενος  έί,ηλ%^ε.  30 
τη  δ\  νΰτεραία  ώς  εβαδίξομεν,  φέρομεν  επΙ  Βιγίλαν 
απερ  ημϊν  'Ορέβτης  είρηκει.    ος  δε  εκείνον  μη  δειν 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  291 

χαλετίαίνείν  ώς  των  αυτών  ^Εδεκωνί  μη  τνγχάνοντα ' 
αντον  μεν  γαρ  οτίάονά  τε  και  νΛογραφεα  είναι  ^Ατ- 
τήλα^  Εδεκωνα  δε  τα  κατά  πόλεμον  αριΰτον^  ως  του 
Ουννου  γένους^   άναβε βηκεναι   τον  Όρεατην  πολύ. 

5  ταϋτα  είτίών  καΐ  τω  Έδε'κωνι  ίδίολογηβάμενος  εφα- 
ΰκεν  ϋΰτερον  προς  ημας^  είτε  άλη^ιζόμενος  είτε 
ύποκρινόμενος ,  ώς  εϊποι  μεν  αύτώ  τα  είρημένα^  μό- 
γις  δε  αντον  καταπραΰναι  τραπεντα  επΙ  τους  λεχΰ'εΐ- 
ΰίν  ες  οργην.    αφικόμενοι  δε  ες  Ναΐΰοον  ερημον  μεν 

10  ευρομεν  ανθρώπων  την  πόλιν,  ως  ύπο  των  πολεμίων 
άνατραπεΐύαν '  εν  δε  τοις  ιεροΐς  καταλύμαύι  τών  νπο 
νόθων  κατεχομένων  τίνες  έτύγχανον  οντες.  μικρόν 
δε  άνω  του  ποταμού  εν  κα^αρώ  καταλύααντες'  ύύμ- 
παντα  γαρ  τα  έπΙ  την  οχ^^ην  οβτέων  ην  πλέα  τών 

ΐδ  εν  πολεμώ  αναιρεϋ'έντων'  τη  επαύριον  προς  Αγίν- 
ϋ'εον  τών  εν  ^Ιλλνριοΐς  ταγμάτων  ηγούμενον  άφικό- 
με^α.,  ου  πόρρω  όντα  της  Ναϊαβού,  έφ'  ω  τα  παρά 
βαβιλέως  αγγεΐλαι  και  τους  φυγάδας  παραλαβείν '  τους 
γάρ  πέντε  τών  επτακαίδεκα^  περί  ων  Άττηλα  έγέ- 

20  γραπτό,  αντον  έδει  παραδιδοναι.  ηλϋΌμεν  ονν  ες 
λόγονς,  καΐ  τονς  πέντε  φυγάδας  παραδούναι  αυτόν  τοις 
Ούννοις  παρεΰκευάβαμεν '  ους  φιλοφρονηΰαμενος  6υν 
ημΐν  απέπεμψε,  διανυκτερεύβαντες  δε  και  από  τών 
ορίων  της  Ναΐΰΰοϋ  την  πορείαν  ποιηΰάμενοι  επί  τον 

25'Ίϋτρον  ποταμόν,  ες  τι  χωρίον  έΰβαλλομεν  ΰυνηρεφές^ 
καμπάς  δε  καΐ  ελιγμούς  καΐ  περιαγωγάς  πολλας  έχον. 
εν  ώπερ  της  ημέρας  διαφαυούβης,  οίομένοις  έπΙ  δυ- 
ύμάς  πορεύεύ^αι  η  του  ηλίου  ανατολή  κατεναντίον 
ώφ%•η ,  ώατε  τους  απείρως  έχοντας  της  του  χωρίου 

30  Θ^έΰεως  άναβοηύαι ,  οία  δη  τού  ηλίου  την  έναντίαν 
ποιούμενου  πορείαν  καΐ  έτερα  παρά  τά  καθεστώτα 
ΰημαίνοντος.    υπό  δε  της  τού  τόπου  ανωμαλίας  επΙ 

19* 


292  ΡΚΙ80Ι 

άνατολάζ  εκείνο  το  μέρος  έβλεπε  της  οδον.  μετά  δε  την 
δνβχωρίαν  εν  πεδίω  και  αντώ  υλώδει  παρεγενόμε^α. 
έντενΰ^εν  βάρβαροι  ττορ&μεΐς  έν  Οκάφεβι  μονο^ΰλοΐζ^ 
άτίερ  αντοί  δένδρα  εκτεμνοντες  καΐ  ^^α^^λνφοντδ^  κ«- 
ταβκενάζονβίν,  έδέχοντο  ημάς  και  διεπόρ^μενον  τον  5 
ποταμόν  ^  ονχ  ημών  ένεκα  παραύκεναΰάμενοι,  άλλα 
διαπορϋ'μενΰαντες    πληϋΌς  βαρβαρικόν  ^    όπερ   ημΐν 
κατά  την  οδον  άπηντηκει,  οία  δη  βονλομένον  ώς  επι 
ϋ^ηραν  Αττηλα  διαβαίνειν  ές  την^Ρωμαίων  γην.  τοντο 
δε  ην  πολέμου  παραΟκενην  ποιονμένω  τω  βαύιλείω  ίο 
Σκν^γΐ ,  3^ροφασ6^  τον  μη  πάντας  αντώ  τονς  φνγαδας 
δεδόβ&αι.    περαιωϋ^έντες  δε  τον  "ΐβτρον  καΐ  6νν  τοις 
βαρβάροις    ώς    εβδομηκοντα  πορενϋ'έντες  Οταδίονς^ 
έν  πεδίω  τινί  έπιμένειν  ηναγκάβ^ημεν  ^  ώβτε  τονς 
άμφι  τον  Εδέκωνα  τω  ^Αττηλα  γενέβ^αι  της  ημετέ-  ΐ5 
ρας  αφί^εως  μηνντάς.    καταμεινάντων  δε  ο'νν  ημΐν 
και  των  ζεναγηΰάντων  ημάς  βαρβάρων,  αμφΙ  δείλην 
ο'φίαν  δεΐπνον  ημών  αίρονμένων ,  κρότος  ϊππων  ώς 
ημάς  ερχομένων  ηκονετο.    καΐ  δη  άνδρες  δνο  Σκνϋ^αι 
παρεγίγνοντο  ώς  τον  ^Αττηλαν  ημάς  άπιέναι  παρακε-  20 
λενομενοι.    ημών  δ\  πρότερον  έπΙ  το  δεΐπνον  αντονς 
έλ^εΐν  αίτηβάντων ,    άποβάντες  τών  ίππων  ενωχή- 
^ηΰαν,   και  ημΐν  της  οδον  ττ}  νβτεραία  ηγηύαντο» 
παραγενομένων  δε  ές  τάς  ^Αττηλα  οκηνας  άμφΐ  έναντι 
της  ημέρας  ώρα ,  πολλαι   δε  αντώ  έτνγχανον  ονύαι^  2ΐ 
έπί  τε  λοφον  τίνος  οκηνοποιηύαι  βονληϋ-έντων ,  οι 
έπιτνχόντες  διεκώλνβαν  βάρβαροι,    ως  της  ^Αττηλα 
έν  χ^αμαλώ  νπαρχονϋης  ΰκηνης.    καταλνβάντων  δε 
όπον  τοις  Σκνΰ-αις  έδόκει ,  ^Εδέκων  καΐ  'Ορέβτης  και 
Σκοττας  και  έτεροι  τών  έν  αντοΐς  λογάδων  ηκον  άνε-  30 
ρωτώντες  τίνων  τνχεΐν  έβπονδακότες  την  πρεύβείαν 
ποιονμε^α.     ημών  δε  την  άλογον  απο&ανμαξοντων 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  293 

ερώτηΰιν  καΐ  ες  άλλϊίλονς  ορωντων,  δίετελονν  Λρος 
οχλον  της  άποκρίΰεως  ένεκα  γιγνόμενοί.  είτίόντων  δε 
^Αττηλα  καΐ  ονχ  ετέρους  λέγειν  βαβιλέα  Λαρακελενϋα- 
ΰϋ'Κί,  χαλεπηνας  6  Σκόττας  αηεκρίνατο  του  0φών  αν- 

5  των  ηγουμένου  έτίίταγμα  είναι '  ου  γαρ  αν  τίολυπραγ- 
μοβυντι  ΰφετέρα  παρ  ημάς  εληλν^έναν.  φηβάντων 
δε  μη  τούτον  έτά  τοις  πρέοβεύι  κεΐβ^αι  τον  νόμον^ 
ωβτε  μη  εντυγχάνοντας  μηδέ  ες  οφιν  ερχόμενους 
παρ     ους    έβτάληβαν    δι    ετέρων    ανακρίνεβ^αι   ων 

10  ένεκα  ττρεββεύοιντο ,  καΐ  τούτο  μηδέ  αυτούς  αγνοεΐν 
Σκύλας  ^αμινά  πάρα  βαβιλέα  πρεΰβευομένους '  χρη- 
ναι  δε  των  ί'6ων  κυρεΐν'  μη  γαρ  άλλως  τα  της  πρε- 
σβείας έρεΐν'  ώς  τον  ^Αττηλαν  άνέζευξαν  ^  κα\  αν^ις 
έπανηκον  ^Εδέκωνος  χωρίς,    καΐ   άπαντα,    περί    ων 

15  επρεΰβευόμεϋ^α,  ελεγον,  προΰτάττοντες  την  ταχίΰτην 
απιέναι^  ει  μη  έτερα  φράξειν  ^χοιμεν.  επΙ  δε  τοις 
λεχΰ'εΐΰι  πλέον  ετι  άποροΰντες'  ου  γαρ  ην  έφικτον 
γιγνώοκειν  όπως  έκδηλα  έγεγόνει  τα  ϋ^εών  παράβυΰτα 
(τα  εν  παραβύΰτω  ΝίβΙ).)  δεδογμένα  βαΰιλεΐ'  αυμφέ- 

20  ρειν  ηγούμε0•α  μηδέν  περί  της  πρεΰβείας  άποκρί- 
νεΰ&αι,  ει  μη  της  πάρα  τον  Αττηλαν  εβόδου  τΰχοι- 
μεν.  διο  έφάΰκομεν ,  είτε  τα  είρημένα  τοις  Σκύ^αις 
είτε  καΐ  έτερα  ηκομεν  πρεοβενόμενοι ,  του  6φών  αυ- 
τών ηγουμένου  την  πεύΰιν  είναι,  και  μηδαμώς  άλλοις 

25  τούτου  χάριν  διαλεχ&ηύεβ^αι.  οι  δε  ημάς  παραχρήμα 
αναχωρεΐν  προΰέταττον.  εν  παραβκευη  δ\  της  οδού 
γενομένους  της  άποκρίΰεως  ημάς  ο  Βιγίλας  κατεμέμ- 
φετο ,  έπΙ  φεύδει  αλώναι  άμεινον  λέγων  η  άπρακτους 
αναχωρεΐν.     ^  ει  γαρ  ες  λόγους  τω  ^Αττηλα   έτυχον, 

3οφηΰίν,  έληλυΰ-ως,  έπεπείκειν  ραδίως  αν  αυτόν  της 
προς  Ρωμαίους  άποΰτηναι  διαφοράς,  οία  δη  επιτή- 
δειος αύτω  εν  ττ}  κατά  Άνατόλιον  πρεΰβεία  γενόμε- 


294  ΡΚΙ80Ι  : 

νος!^  ταντα  (δίά  ταντα  ΗοβδοΗ.,  ταντοί  <ί'  §λεγ€ν 
έλπίζων  Ββίνΐί.)  εννονν  αντω  τον  Έδεκωνανπάρχξίν' 
ωβτε  λόγω  τ^^  πρεΰβείας  καΐ  των  οπωαονν,  είτε 
άλΎΐ%^ώξ  είτε  τ^ενδώς^  ρη^ηαομενων  ττροφάβεωζ  τυ- 
χεΐν  έπΙ  τω  βονλενΰαα&αι  περϊ  των  αντοΐς  κατ  ^Ατ-  5 
τΎΐλα  δεδογμενων^  καΐ  όπως  το  χρνβίον^  ονπερ  εφαΰκε 
δεΐύ^αι  ο  Εδεκων,  κομίβαί  το  δίανεμη^ηΰόμενον 
[τοις  νΊΐ  αντον  δυρρίβΐ  Ββΐίΐί.]  ταττομένοΐζ  άνδράβυ. 
τΐροδεδομενοξ  δε  ελεληΰ'ει.  6  γαρ  Έδεκων,  είτε  δόλω 
νπούχόμενος  εί'τε  και  τον  Όρεΰτην  ενλαβη^είς ,  μη  ίο 
ες  τον  Αττηλαν  αγάγου  απερ  ημΐν  εν  ττ]  Σερδίκτ} 
μετά  την  εβτίαΰιν  είρηκει^  εν  αιτία  ποιούμενος  το 
χωρίς  αντον  βαβιλεΐ  καΐ  τω  εννονχω  ες  λόγονς  αντον 
εληλν&έναί,  καταμηννει  την  μελετη^εΐύαν  αντω  ετΐί- 
βονλην  κα\  το  τίοβον  τον  εκπεμφΰ'ηΰομένον  χρνΰίον,  ΐ5 
εκλέγει  δε  και  θ'φ'  οϊς  την  τΐρεΰβείαν  εΛΟίονμε^α. 
των  δε  φορτίων  ηδη  τοις  νΛοξνγίοις  επιτεΰεντων, 
καΐ  ανάγκη  την  πορείαν  κατά  τον  της  ννκτος  καιρόν 
7ΐοιεΐύϋ•αι  ττειρωμενοι^  μετεζετεροι  των  βαρβάρων 
παραγενόμενοι  ετΐΐμεΐναι  ημάς  τον  καιρόν  χάριν  Λα-  20 
ρακελενβαϋ^αι  τον  ^Αττηλαν  ελεγον.  εν  αντω  ονν 
τω  χωρίω,  ο^εν  καΐ  διανεΰτημεν,  ηκον  ημΐν  βονν 
άγοντες  τίνες  και  ηοταμίονς  ίχ%•νας  τίαρά  τον  ^Ατ- 
τηλα  διατΐεμφ^έντας.  δειίίνηβαντες  ονν  ες  ντίνον 
έτράπημεν.  ημέρας  δε  γενομεν7]ς  ωόμεϋ^α  μεν  ημε-  25 
ρόν  τι  καΐ  πραον  τίαρά  τον  βαρβάρον  μηνν%^η6εβ%'αι ' 
ο  δε  πάλιν  τονς  αντονς  έπεμπε^  παρακελενόμενος 
απιεναι^  εί  μη  εχοιμεν  τι  παρά  τα  αντοΐς  έγνωβμένα 
λέγειν,  ονδεν  ονν  άποκρινάμενοι  προς  την  οδον  πα- 
ραύκεναζόμε^α,  καίπερ  τον  Βιγίλα  διαφιλονεικονντος  3ο 
λέγειν  είναι  και  έτερα  ημΐν  ρη^ηβόμενα.  εν  πολλή 
δε  κατηφεία  τον  Μαζιμΐνον  ίδών^  παραλαβών  ^Ρον- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  295 

ύτίκιον  ε^ετΐΐΰτάμενον  την  βαρβάρων  φωνην,  6ς  ανν 
ημΐν  επΙ  την  Σκνϋ^ικην  εληλνϋ-εί  ^  ον  της  πρεΰβείας 
ενεκα^  αλλά  κατά  πρά^ίν  τίνα  προς  Κωνβταντίον,  ον 
'ΐταλιωτην  οντά  νπογραφεα  Άττηλα  άπεΰτάλκευ  ^Αέ- 

δ  τιος  6  των  εΰπερίων  "Ρωμαίων  Στρατηγός,  παρά  τον 
Σκότταν  άφικνονμενος'  ον  γαρ  ^Ονηγηβίος  τηνικαντα 
παρην'  καΐ  αντον  προβειπών  νπο  ερμηνεΐ  τω  Ρον- 
βτυκίω  ελεγον  δώρα  πλεΐύτα  παρά  τον  Μαξψίνον 
ληφεΰ&αί^  εί'περ  αντον  της  παρά  τον  ^Αττηλαν   εβό- 

10  δον  παραύκενάβοί,  τνχεΐν.  την  γαρ  αντον  πρεββείαν 
ον  μόνον  Ρωμαίοις  καΐ  Ονννοις  ϋννοίΰειν,  άλλα  και 
Ονηγηΰίω  ^  ον  παρ^  αντον  βαβιλέα  ίεναι  βονλεα^αι 
καΐ  τά  τοις  έϋ'νεύί  δι,ενκρινηβαι  αμφίβολα '  άφικό- 
μενον  δε  μεγίύτων  τεν^εβ^αυ  δωρεών,    χρηναι  ονν 

15  μη  παρόντος  Όνηγηοίον  ημιν ,  μάλλον  δε  τάδελφω 
επΙ  ττι  άγα^η  ΰνναγωνίζεοΘ-αο  πράξει,  πεί^εΰ&αι  δε 
καΐ  αντώ  τον  Αττηλαν  μεμαϋ^ηκεναι  Φλέγον '  ονκ  εν 
ακοή  δε  εβεβ^αι  βεβαίως  τά  κατ  αντον  ^  ει  μη  γε 
πείρα  την  αντον  γνοίημεν  δνναμιν.    ός  δε  νπολαβών 

20  μηκετι  αμφιβόλονς  είναι  εφη  τον  και  αντον  ί'ΰα  τω 
αδελφω  παρά  Αττηλα  λέγειν  τε  και  πράττειν.  και 
παραχρήμα  τον  ΐππον  άναβάς  επί  την  Αττηλα  διη- 
λαΰε  ΰκηνην.  προς  δε  τον  Μαξιμΐνον  έπανελ^ών 
άλνοντα  άμα  τω  Βιγίλα  καΐ  διαπορονμενον  επΙ  τοις 

25  κα^εΰτώύιν  ελεγον  ά  τε  τω  Σκόττα  διείλεγμαι  και 
άπερ  παρ^  αντον  ηκηκόειν,  καΐ  ως  δει  τά  τω  βαρ- 
βάρω  δο&ηΰόμενα  παραβκενάξειν  δώρα  και  τά  αντώ 
παρ'  ημών  ρη^ηΰόμενα  άναλογίζεΰ^αι.  αμφότεροι 
ονν  αναπηδηΰαντες '   επι    γάρ  τον  εδάφους  και  της 

30  πόας  κει6%^αι  Οφάς  οννέβαινεν '  επι^νεύάν  τε  την  πρά- 
ξιν  καΐ  τονς  ηδη  μετά  τών  νποζνγίων  έξορμηβαντας 
ανεκάλονν ,  καΐ  διεβκειραντο  όπως  τε  προΰείποιεν  τον 


296  ΡΚΙ80Ι 

^Αττηλαν  καΙ  οΛως  αντφ  τά  τε  βαύιλέως  δώρα  δοΐεν 
καΐ  ατίερ  αντφ  ο  Μαξψΐνος  εκόμίξεν.    άμφΐ  δε  ταντα 
Λονονμενονς  δια  τον  Σκοττα  ο  Αττηλας  μετεπεμψατο, 
καΐ  δητα  ες  την  εκείνον  παρεγενόμε^^α ,  νπο  βαρβα- 
ρικοί) κνκλω   τΐεφρονρημενην  πλη^-ονς.    ως   δε  εβό-  5 
δον  έτνχομεν ,  ενρομεν  έτίΐ  ξνλίνον  δίφρον  τον  ^Ατ- 
τηλαν  καϋ-ημενον.   βτάντων  δε  ημών  μικρόν  άπωτερω 
τον  ^ρόνον^  τίροβελϋ^ών  6  Μαζιμΐνος  ηύπάΰατο  τον 
βάρβαρον ,  τά  τε  τίαρα  βαβιλεως  γράμματα  δονς  ελε- 
γεν  ως  6ών  είναι  αντον  καΐ  τονς  άμφ*  αντον  ενχε-  κ 
ται  βαύιλενς.     ο   δ\  άπεκρίνατο    εβεβϋ'αι  'Ρωμαίοις 
άτίερ  αντφ  βονλοιντο.     καΐ  έπΙ  τον  Βιγίλαν  εν^νς 
τρεηει  τον  λόγον^  %•ηρίον  αναιδές  άποκαλών^  οτον 
χάριν   παρ     αντον  ελ^εΐν  η%'έληβεν  ετίΐβτάμενος  τά 
τε  αντφ  καΧ  Άνατολίω  επΙ  ττ]  είρηντ}  δόξαντα ,   ώς  ΐ5 
εΐ'ρητο  μη  πρότερον  Λρεΰβεις  Λαρ'  αντον  ελϋ'εΐν  τΐρίν 
η  τίάντες  οι  φνγάδες  εκδο^εΐεν  βαρβάροις.    τον  δε 
φηΰαντος    ως   εκ  Σκν^ικον  γένονς   παρά  Ρωμαίοις 
ονκ  εί'η  φνγάς  ,  τονς  γαρ  όντας  έκδεδόβϋ'αι ,  χαλε- 
πηνας  μάλλον  καΐ  αντφ  πλεΐύτα  λοιδορηύάμενος  μετά  2ο 
βοής  ελεγεν   ώς  αντον   άναύκολοπίβας    προς  βοράν 
οιωνοΓ^  έδεδώκειάν^είμη  γε  τω  της  πρεΰβείας  ϋ^εϋμώ 
λνμαίνεΰΰ'αι  εδόκει  τω  ταντην  αντφ  επΙ  τη  αναίδεια 
καΐ  τη  τών  λόγων  ίταμότητι  έπιϋ•ειναι  δίκην '  φνγάδας 
γαρ  τον  ΰφετερον  ε^νονς  παρά  ^Ρωμαίοις  είναι  πολ-  25 
λονς^   ων  εκελενε  τά  ονόματα  εγγεγραμμένα  χάρτη 
τονς  νπογραφέας   αναγιγνώΰκειν.     ώς   δε  διεξηλϋΌν 
απαντάς ,     προβεταττε    μηδέν    μελληΰαντα    άπιεναι ' 
βνμπέμψειν  δε   αντφ  και  "Ήβλαν  'Ρωμαίοις  λεξοντα 
πάντας  τονς  παρά    βφίύι  καταφνγόντας  βαρβάρονς  3ο 
απο  τών  Καρπιλεόνος    χρόνων^    6ς  ώμηρεναε  παρ 
αντφ  παις  ών  Άετίον  τον  εν   τη  εβπέρα  'Ρωμαίων 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  297 

ΰτρατηγον  ^  εκΛεμφαί  πΌίρ'  αυτόν,  καΐ  γαρ  ον  6νγ- 
χωρηβειν  τους  βφετερονς  ϋ'εράποντας  άντίον  αυτόν 
ίς  μάχην  ίέναι ,  καΐΛερ  μη  δυνάμενους  ώφελεΐν  τους 
την  φνλακην  αυτοΐς  της  οικείας  επιτρε-φαντας  γης. 

5  τίνα  γαρ  τΐόλιν  η  τΐοΐον  φρούριον  αεύώΰ^αι ,  ^λεγεν^ 
υπ  εκείνων,  ουΛερ  αυτός  Λοιηβαυ  την  αϊρεβιν  ωρ- 
μηβεν  ;  άπαγγείλαντας  δε  τα  αύτω  περί  των  φυγά- 
δων δεδογμενα  αυ^ις  έπανηκειν  μηνύοντας  πότερον 
αυτούς  έκδιδόναι  βούλονται  η  τον  υπέρ  αυτών  άνα- 

10  δέχονται  πόλεμον.  παρακελευβάμενος  δε  πρότερον 
καΐ  τον  Μα^ιμΐνον  έπιμενειν,  ώς  δυ  αυτοϋ  περί  των 
γεγραμμενων  άτΐοκρινούμενος  βαύιλεΐ,  επέτρεπε  τα 
δώρα.  δόντες  τοίνυν  καΐ  έπανιόντες  ες  την  βκηνην, 
εκάβτου  τών  λεχθέντων  %έρι  ίδιολογονμε^α.    καΐ  Βι- 

15  γίλα  ^αυμάζοντος  όπως  πάλαυ  αύτω  πρεββευομένω 
ηπιός  τε  καΐ  πράος  νομίβ&είς  τότε  χαλεπώς  έλοιδορη- 
ΰατο ,  ελεγον,  μηποτέ  τίνες  τών  βαρβάρων  τών  εν 
Σερδικη  έΰτια^έντων  βύν  ημΐν  δυΰμενη  αύτω  τον 
^Αττηλαν  παρεβκεύαύαν ,  άπαγγείλαντες  ώς  ϋ-εον  μεν 

20  τον  "Ρωμαίων  έκάλει  βαβιλέα ,  αν^ρωπον  δ\  τον  Ατ- 
τηλαν.  τούτον  τον  λόγον  ο  ΜαξίμΙνος  ώς  πιθανόν 
εδέχετο^  οία  δη  αμέτοχος  ων  της  αυνωμοβίας,  ϊ}ν  κατά 
του  βαρβάρου  6  ευνούχος  έποιηβατο.  ο  δ  ε  Βιγίλας 
αμφίβολος  τε  ην  καΐ  εμοί  έδόκευ  προφάβεως  απορείν., 

25  δι  ην  αύτω  ο  Άττηλας  ελοιδορηΰατο '  ούτε  γαρ  τα 
εν  Σερδικτ],  ως  ύύτερον  ημΐν  διηγειτο,  ούτε  τα  της 
επίβουλης  είρηβ^αι  τω  Άττηλα  ενόμιξε,  μηδενός 
μεν  ετέρου  τών  έκ  του  πλη&ους  δια  τον  επικρατούντα 
κατά  πάντων  φόβον  ες  λόγους  αύτω  ^αρρονντος  έλ- 

30  ^εΐν ,  Έδέκωνος  δε  πάντως  εχεμυΰ^ηΰοντος  διά  τε 
τους  όρκους  και  την  αδηλίαν  του  πράγματος  ^  μηποτε 
και  αυτός ,   ώς  τοιούτων  μέτοχος  λόγων ,   επιτήδειος 


298  ΡΚΙ80Ι  -^Η 

νομίΰϋ^είς  θάνατον   νφέ^ει  ξημίαν.    εν  τοιαύτΎ]  ονν    1 
αμφιβολία  τνγχάνονβίν  έπυύτάς  Εδεκων,  καΐ  τον  Βι- 
γίλαν  ε^,ω  της  ημετέρας  απαγαγών  αννόδον^  νπο- 
κρινάμενός  τε  άλη^ίζεΰ^αί  των  αντοΐς  βεβονλενμε- 
νων  ένεκα  ^  καΐ  το  χρνΰίον  κομίΟ^ηναι  τίαρακελενβά-  5 
μένος  το  δο^ηΰόμενον  τοϊς  αμα  αντώ  περί  την  τίρά^ιν 
έλενΰομένοις ,  άνεχώρευ.    πολνΛραγ μόνον ντα  δε  τίνες 
οί  τον  Έδεκωνος  προς  αντον  λόγοι  άπατάν  εύπενδεν     [ 
ηπατημένος  αντός ,  κα\  την  αλη^η  αίτίαν  αποκρνψά- 
μενος  εφαΟκε   παρ^  αντον   Εδεκωνος    είρήΰϋ-αι    ως  ιοί 
καΐ  αντω  6  Αττηλας  περί  των  φνγάδων  χαλεπαίνοι ' 
έδει  γαρ  ύ}  πάντας  απολαβειν  η  πρέύβεις  εκ  της  με- 
γίστης έξονβίας  αφικέβ^αι  προς  αντόν.    ταντα  δια- 
λεγομένοις  παραγενόμενοί  τίνες  των   Αττηλα  ελεγον 
μήτε  Βιγίλαν  μήτε  ημάς  'ΡωμαΙον  αίχμάλωτον  η  βάρ-  ΐ5 
βαρον  ανδράποδον  η  ϊππονς  η  έτερον  τι  πλην  των 
ες  τροφην  ώνεΐβΰ-αι ,  αχρις  οτον  τα  μεταξν  ^Ρωμαίων 
και  Ονννων  αμφίβολα  διακρι^είη.    ΰεοοφιομένως  δε 
ταντα  και  κατά  τεχνην  εγ ενετό  τω  βαρβάρω^  ωΰτε 
τον  μεν  Βιγίλαν  ραδίως  επΙ  ττ]  κατ    αντον  άλώναι  20 
πράξει  απορονντα  αιτίας^  εφ  τ^περ  το  χρνβίονκομίξοι, 
ημάς  δε  προφάΰει  άποκρίοεως  επΙ  τη  πρεαβεία  δο&η- 
ϋομένης  Ονηγηύιον  άπεκδεξαβϋ'αι,  τα  δώρα  κομιον- 
μενον  απερ  ημείς  τε  διδόναι  εβονλόμε&α  καΐ  βαύιλενς 
απεύταλκει.  ΰννέβαινε  γαρ  αντον  6νν  τω  πρεοβντερω  25 
των  ^Αττηλα  παίδων  ες  το  των  ^Ακατιξίρων  (Ακατί- 
ρων  ρ.  306,  11;  310,  30)  εϋ'νος  εβτάλ&αι,  ο  έστι  Σκν 
^ικον  ε%'νος^  παρεβτη  δε  τω  Άττηλα  εξ  αιτίας  το^«σ(ϊβ. 
πολλών  κατά  φνλα  και  γένη  αρχόντων  τον   εϋ'νονς^ 
Θεοδόΰιος  ο  βαΰιλενς  εκπέμπει  δώρα ,  ώατε  ομονοία  30 
ΰφετέρα  άπαγορενΰαι  μεν  τη  τον  ^Αττηλα  ΰνμμαχία, 
την  δε  προς  'Ρωμαίονς  ονμμαχίαν  (είρηνην  Ηοβδοΐι.) 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  299 

άΰπάξεΰΰ-αι.  6  δε  τα  δώρα  άποκομίζων  ον  κατά  τάξίν 
εκάϋτω  των  βαΰίλεων  τον  ε^νονς  δίδωΰιν ,  ωΰτε  τον 
Κονρίδαχον  ηρεββντερον  οντά  ττι  αρχτι^  τα  δώρα 
δεξάμενον  δεύτερον,    οία  δη  περιοφ^έντα  καΐ  των 

5  αφετέρων  6τερη%'εντα  γερών,  ετΐίκαλεΰαβϋ-αι  τον  ^Ατ- 
τήλαν  κατά  των  ΰνμβαύίλενόντων,  τον  δε  μη  μελλη- 
(ίαντα  πολλην  έκηέμ'φαι  δνναμιν,  καϊ  τους  μεν  άνε- 
λόντα,  τους  δε  παραύτηβάμενον  καλεΐν  τον  Κονρί- 
δαχον  των  νικητήριων  μεϋ•έ^οντα.    τον  δε  εταβουλην 

10  νΛοτοπηΰαντα  ειπείν  ώζ  χαλεπον  άνϋ-ρώπω  ελ^-εΐν 
ες  οφιν  &εον '  ει  γαρ  ονδε  τον  τον  ηλίον  δίβκον  άτε- 
νώς  εύτιν  ίδεΐν,  πώς  τον  μέγιβτον  τών  ^εών  άπα^ώς 
τις  οψοιτο ;  οντω  μεν  6  Κονρίδαχος  έ'μεινεν  ετά  τοΐς 
ύφετεροις  καϊ  διεφνλα^ε  την  αρχήν,  τον  λοιπόν  παν 

15  τος  τον  Κατζίρων  (Ι.  ^Ακατιρων)  ε^νονς  τω  Άττήλα 
παραΰτάντος '  ονπερ  ε^νονς  βαβιλεα  τον  πρεββντε- 
ρον  τών  παίδων  καταΰτήααι  βονλόμενος  'Ονηγήύιον 
έπΙ  ταντην  εκπέμπει  την  πράξιν.  ^ιό  δη  και  ημάς, 
ώς  εί'ρηται,  έπιμεΐναι  παρακελενβάμενος,  τον  Βιγίλαν 

20  διαφήκεν  αμα  "Ηΰλα  προφάαει  μεν  τών  φνγάδων  ες 
την  ' Ρωμαίων  διαβηΰόμενον ,  ττ]  δε  άληϋ-εία  τώ^Εδε- 
κωνι  το  χρνΰίον  κομιονντα. 

Τον  δε  Βιγίλα  ε^ορμήϋαντος,  μίαν  μετά  την  εκεί- 
νον άναχώρηβιν  ήμέραν   επιμείναντες    τγι  νβτεραία 

25  επΙ  τά  άρκτικώτερα  της  χώρας  ονν  ^Αττήλα  έπορεν- 
%ημεν.  καϊ  άχρι  τίνος  τω  βαρβάρω  6νμπροελ%'όντες 
ετέραν  οδον  έτράπημεν ,  τών  ξεναγονντων  ημάς  Σκν- 
^ών  τοντο  ποιείν  παρακελενβαμένων ,  ως  τον  Αχ- 
τήλα  ες  κώμην  τινά  παρεβομένον,  εν  τ}  γαμεΐν  ^νγα- 

ζοτερα  ^Εβκάμ  εβονλετο,  πλείΰτας  μεν  ^χων  γαμετάς, 
αγόμενος  δε  και  ταντην  κατά  νόμον  τον  Σκν^ικον, 
ενϋ•ένδε  έπορενόμε&α  ό^ον  ομαλήν^  εν  πεδίω  κει- 


300  ΡΚίδϋΐ 


■ 

ων  ^Μ 


μενην^  νανβιτίοροις  τ  ε  προΰεβαλομεν  ποταμοΐς^ 
Όΐ  μέγιΟτοι  μετά  τον  "ΐότρον  ο  τε  ^ρηκων  λεγόμενος 
καΐ  6  Τίγας  καΐ  ο  Τιφή^^ας  ην.    και  τοντονς  μεν  έπε-      ΐ 
ραίώ^ημεν  τοΐζ  μονοΐ^νλοις  πλοιοις^    οίς  οι  προύοο-  ^Λ 
κονντες  τονς  τίοταμονς  κέχργινταυ '    τους  δε  λοιπονς  5   -' 
ταΐς  ΰχεδίαίζ  δυεπλενααμεν  ^  ας  επί  των  αμαθών  οί      ν 
βάρβαροι  δια  τους  λιμνάζοντας  φερονβι  τόπους,    εχο-  ^Λ 
ρηγονντο  δε  ημΐν  κατά  κώμας  τροφαί,  άντΙ  μεν  ύίτον 
κεγχρος ,   άντι  δε  οίνον  ο  μεδος  έπιχωρίως  καλούμε-  ^_ 
νος.    έκομίζοντο  δε  καΐ  οι  επόμενοι  ημΐν  νπηρεται  ήΛ 
κέγχρον  καΐ  το  εκ  κριθών  χορηγονμενον  πόμα'  κάμον 
οί  βάρβαροι  καλονόιν  αυτό.    μακράν  δε  άννύαντες 
ό^όν  περί  δείλην  ό-φίαν  κατεύκηνωβαμεν  προς  λίμνγι 
τινί^    πότιμον   νδοιρ  εχονβτ],    όπερ    οι  της  πληοίον 
νδρενοντο  κώμης,    πνεύμα  δε  και  ^νελλα  εξαπινης  ΐ5 
διαναΰτάύα  μετά  βροντών  καΐ  ονχνών  άατραπών  καΐ 
όμβρον  πολλού  ου  μόνον  ημών  ανέτρεπε  την  ακηνην^ 
αλλά  και  την  καταΰκενην  ύνμπαύαν  ες  το  νδωρ  έκν- 
λιβε  της    λίμνης,     νπό  δε  της  κρατονΰης  τον  αέρα 
"^(χροίχής  5ί«^  "ΐον  ΰνμβάντος  δειματωϋ'έντες  το  χωρίον  2ο 
άπελείπομεν  και  αλλήλων  εχωριξόμεϋ-α,  ως  εν  βκυτω 
καΐ  νετω^  τραπέντες  οδον  ην  αυτω  ραδίαν  εκαΰτος 
^6ε6ϋ•αι  ωετο.    ες  δε  τάς  καλύβας  της  κώμης  πάρα- 
γενόμενοι '  την  αντην  δε  πάντες  διαφόρως  έτράπημεν  ' 
4ς  ταντόν  αννι^ειμεν,   καΐ  τών  άπολειπομένων  6νν  %^ 
βοΐ}  την  ζητηβιν  εποιονμε^α.     έκπηδηβαντες  δε  οί 
Σκν^αι  διά  τον  ^όρνβον  τους  καλάμους^  οίς  προς 
τω  πνρΐ  κεχρηνται,  άνεκαιον ,  φως  εργαζόμενοι,  και 
ανηρώτων  ο,τι  βονλόμενοι  κεκράγαμεν.    τών  δε  ΰνν 
"ημΐν  βαρβάρων  άποκριναμενων  ως  διά  τον  χειμώνα  3ο 
διαταραττόμεϋ-α,  προς  βφάς  τε  αυτούς  καλούντες  υπε- 
όέχοντο  καΐ  άλέαν  παρεΐχον  καλα|ΐιοι;?  πλείστους  έναυ- 


ΓΕΑβΜΕΝΤΑ.  301 

οντες.  της  όε  εν  ττ}  αώμΎΐ  άρχουΰης  γννοακος,  μία 
όε  αντη  των  Βληδα  γυναικών  έγεγόνει^  τροφάς  ημΐν 
όίαπεμψαμενης  καΐ  έπΙ  βννουΰία  γυναίκας  ευπρεπείς^ 
Σκν&ίκη  δε  αντη  τιμη^    τάς  μεν  γυναίκας  εκ  των 

5  προκείμενων  εδωδίμων  ψίλοφρονηβάμενοί ,  ττ]  τιρος 
αύτάς  ομιλία  άπαγορενβαντες ,  έγκαταμείναντες  δε 
ταΐς  καλύβαις  άμα  ημέρα  ες  την  των  ύκευών  ετρα- 
πημεν  αναξητηύίν ,  καΐ  βύμπαντα  ενρηκότες^  τα  μεν 
εν  τω  χωρίω ,  ουπερ  εν  τγι  ττροτεραία  καταλνύαντες 

10  ετύχομεν ,  τα  δε  καΐ  τίρος  τγΙ  Ι'χ^γι  της  λίμνης ,  τα 
δε  καΐ  εν  αυτώ  τω  υδατι^  άνελάβομεν.  καΐ  έκείνην 
την  ημεραν  εν  τγι  κωμτ}  διετρί^αμεν  άπαντα  διατερ- 
βαίνοντες'  ο  τε  γαρ  χενμών  έπέπαυτο  καΐ  λάμπρος 
ήλιος  ην.    επψελη&έντες  δε  καΐ  των  ίππων  καΐ  των 

15  λοιπών  { ποζυγίων  παρά  την  βαΰιλίδα  άφικόμε^α, 
κα\  αυτήν  άΰπαΰάμενοι  καΐ  δώροις  άμειψάμενοι^  τριύί 
τε  αργυραΐς  φιάλαις  καΐ  ερυ&ροΐς  δέρμαοι  καΐ  τω  εξ 
Ινδίας  πεπέρει  καΐ  τω  καρπω  των  φοινίκων  καΐ  ετέ- 
ροις  τραγημαΰι  διά  το  μη  έπιχωριάξειν  τοις  βαρβά- 

20  ροις  ούΰι  τιμίοις  ^  υπέξιμεν,  ευξάμενοι  αυττι  αγα%^ά 
της  ξενίας  περί.  ημερών  δε  επτά  ο  δον  άνύβαντες  έν 
κώμτι  τινί  επεμείναμεν ,  τών  ξεναγούντων  παρακε- 
λευβαμένων  Σκυ^ών,  οία  δη  του  Αττηλα  ες  αυτήν 
έμβαλοϋντος  την  οδον  και  ημών  κατόπιν  αυτοΰ  πο- 

2δ  ρεύεα&αι  οφειλόντων.  ενϋ•α  δη  ενετυγχάνομεν  άν- 
δράύι  τών  εοπερίων  ^Ρωμαίων  καΐ  αντοΐς  παρά  τον 
Άττηλαν  πρεββευομένοις '  ών  "Ρωμύλος  ην ,  άνηρ  ττ} 
του  κομητος  άζία  τετιμημενος^  και  Προμοντος  της 
Νωρικών  άρχων  χώρας ,  κα\  "Ρωμανός  ύτρατιωτικοϋ 

30  τάγματος  ηγεμών.  Ουνην  δε  αύτοΐς  Κωνστάντιος,  6ν 
άπεΰτάλκει  Άέτιος  παρά  τον  ^Αττηλαν  ύπογραφεως 
χάριν,  καΐ  Τατοΰλος  6  'Ορέΰτου  πατήρ  του  μετά  Έδέ- 


302 


ΡΚΙ80Ι 


κώνος  ^  ον  της  ηρεΰβείας  6νεκα ,  αλλά  οίκείότητος  Ι 
χάριν  άμα  ΰφίοιν  αυτοίς  την  τΐορείαν  ποιούμενοι^  Ι 
Κωνΰτόντιος  μεν  διά  την  εν  ταΐς  Ίταλίαις  προνπάρ-  Ι 
ξαβαν  προζ  τους  άνδρας  γνώύιν,  Τατονλος  δε  διά  Μ 
ΰνγγενειαν.  ο  γαρ  αυτόν  παις  Ορεΰτης  'Ρωμνλον  5] 
%'υγατέρα  έγεγαμηκει^  απο  Παταβίωνος  της  εν  Νω-   Ι 

ρικω  πόλεως επρεββενοντο  έκμειλιττόμενοι  τον   Ι 

Αττηλαν  ^    εκδοϋ-ηναι    αντώ    βονλόμενον    Σιλβανόν,    Ι 
Άρμίον  (αργυρίου  ΥδΙβδ.)  τραπέζης  κατά  την  'Ρώμην    Ι 
προεΰτώτα,    ώς  φιάλας  χρυοάς    παρά  Κωνσταντίου  ΐ(| 
δεξάμενον,  ος  εκ  Γαλατών  μεν    των  εν  ττ]  εβπερα 
ώρμάτο ,   άπεΰταλτο  δε  καΐ  αυτός  παρά  ^Αττηλαν  τε 
και  Βληδαν ,  ωβπερ  6  μετ    αυτόν  Κωνύτάντιος^  νπο- 
γραφεως  χάριν,    κατά  δε  τον  χρόνον  εν  ω  υπο  Σκυ- 
ϋ^ών  εν   ττ}  Παιάνων  έπολιορκείτο  το  Σίρμιον,  τάς  ΐ5 
φιάλας  παρά  του  της  πόλεως  έπιβκόπου  εδε^ατο  εφ' 
ω  αντον  λυααΰ&αι,  ει  γε  περιόντος  αυτοϋ  άλώναι 
την  πόλιν  βυμβαίη ,  η  αναιρε^έντος  ωνηΰαβ&αι  τους 
αιχμαλώτους  άπαγομένους  τών  άΰτών.    ο  δε  Κων- 
στάντιος μετά  τον  της  πόλεως  άνδραποδιΰμον  όλι-  2ο 
γωρηΰας  τών  ϋυν^ηκών  ες  την  Ρώμην  κατά  πρά^ίν 
τίνα  παραγίγνεται^  καΐ  κομίζεται  παρά  του  Σιλβανοϋ 
χρυΰίον  τας  φιάλας  δούς  ^  ωοτε  ρητοϋ  χρόνου  εντός 
η  αποδόντα  το    έκδανειΰ%•εν  χρυΰίον  αναλαβεΐν  τά 
ενέχυρα  η    αντοΐς   τον   Σιλβανόν    ες    ο,τί  βούλοιτο  25 
χρήβαβ^αι.     τούτον  δη  τον  Κωνΰτάντιον  εν  υπο-ψία 
προδοΰίας  ποιηύάμενοι  ^Αττηλας  τε  και  Βληδας  άνε- 
ϋταύρωΰαν'    μετά  δε  χρόνον  τω  ^Αττηλα  ώς  τά  περί 
τών  φιαλών  εμηνυΟ^η,  εκδοΟ'ηναι  αντώ  τον  Σιλβανόν^ 
οία  δη  φώρα  τών  αυτού  γενόμενον  ^  εβονλετο.    πρέ-  39 
ΰβεις  τοίνυν  παρά  Άετίου  καΐ  του  βαΰιλενοντος  τών 
εΰπερίων  "Ρωμαίων  εύτάληΰαν  εροΰντες  ως  χρηΰτης 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  303 

Σίλβανος  Κωνύταντίον  γενόμενος  τάς  φιάλας  ενέχυρα 
καΐ  ου  φωρι,α  λαβών  εχοί,  καΐ  ως  ταύτας  αργυρίου 
χάριν  ίερεϋΰι  [καΐ]  τοις  έπιτυχοΰόιν  άπεδοτο'  ούδε 
γαρ  &εμίς  άνϋ-ρώτΐοις  ες  ΰφετεραν  διακονίαν  κεχρη- 
5  6%•αι  εκτΐώμαΰίν  ανατε^εΐύι  %^εώ.  ει  ούν  μη  της  ευ- 
λόγου τίροφάβεως  κα\  εύλαβεία  του  ^είου  άποβταίη 
του  τας  φιάλας  αίτεΐν^  έκπεμπειν  τό•  υπέρ  αυτών 
χρνβίον,  τον  Συλβανον  παραιτούμενους"  ου  γαρ 
εκδώΰειν    άν%^ρωπον   άδικοΰντα   ουδέν,     καΐ    αϋτη 

10  μεν  αίτια  της  τών  ανδρών  πρεββείας ,  κα\  παρεί- 
ποντο  ο,τι  καΐ  άποκρινάμενος  άποπεμψοι  ΰφάς  6 
βάρβαρος.  επΙ  της  αύτης  ούν  οδοϋ  γενόμενοι^  προ- 
πορευ^ηναι  αυτόν  άναμείναντες  ούν  τω  παντί  έπη- 
κολου&ήβαμεν    πλήξει,      καΐ    ποταμούς   τινας    δια- 

ΐδ  βαντες  εν  μεγίΰτυ  παρεγιγνόμεϋ'α  κώμγι ,  εν  γι  τα 
του  Αττηλα  οικήματα  περιφανέστερα  τών  απανταχού 
είναι  έλέγετο^  ^ύλοις  τε  και  βανίύιν  εύξεστοις  ηρμο- 
ΰμένα  καΐ  περιβολω  ζυλίνω  κυκλούμενα^  ού  προς 
αΰφαλειαν,    άλλα   προς  εύπρεπειαν  βυλλαμβάνοντι. 

20  μετά  δε  τά  του  βαβιλεως  ην  τα  του  ^Ονηγηοίου  δια- 
πρεπή^ καΐ  περίβολον  μεν  εκ  ξύλων  καΐ  αυτά 
έχοντα^  ουχ  ομοίως  δε  ωΰπερ  6  Αττηλα  πύργοις  εκο- 
ΰμειτο.  βαλανεΐον  δε  ην  ού  πόρρω  τον  περιβόλου.^ 
όπερ   Ονηγηβιος  μετά  τον  '^ττηλαν  παρά    Σκύϋ-αις 

2δ  ίύχύων  μέγα  ωκοδόμει^  λί%^ους  εκ  της  Παιόνων 
διακομίβας  γης'  ούδε  γάρ  λί&ος^  ού  δένδρον  παρά 
τοις  εκείνο  το  μέρος  οίκούύι  βαρβάροις  έύτίν  ^  άλλα 
έπεύακτω  τγι  ύλγι  κέχρηνται  ταύττ].  6  δε  αρχιτέκτων 
του  βαλανείου  απο  του  Σιρμίου  αιχμάλωτος  άχ^είς, 

30  μι6%•όν  του  ευρήματος  ελευϋ^ερίαν  λήίΐ^εα^αι  προΰ- 
δοκών^  ελαϋ-ε  μείζονι  πόνω  περιπεΰών  της  παρά 
Σκυ^αις    δουλείας"    βαλανέα  γάρ   αυτόν  Ονηγηύιος 


304  ΡΚΙ80Ι 

κατεΰτηύε ^  καΐ  λονομενω  αντω  τε  καΐ  τοις  άμφ^  αυ- 
τόν διηκονεΐτο.  εν  ταύττι  τ^  κωμτ}  εβιόντα  τον  Άτ- 
τηλαν  άπηντων  κοραι  ϋτοίχηδον  προπορενόμεναι  νπο 
ο^^όναις  λεηταΐζ  τε  καΐ  λενκαΐς^  επΙ  τίολυ  ες  μήκος 
παρατεινονΰαις  ^  ωβτε  νπο  μια  εκάύττι  ο^όντ]  ανεχο-  5 
μέντ]  ταΐς  χεροί  των  παρ  εκάτερα  γυναικών  κόρας 
επτά  η  καΐ  πλείους  βαδιξούΰας ,  ηΰαν  δε  πολλαΐ  τοι- 
αϋται  των  γυναικών  υπο  ταΐς  ο^όναις  τάξεις  ,  αδειν 
αβματα  Σκυθικά,  πληΰίον  δε  τών  'Ονηγηΰίον  οικη- 
μάτων γενόμενον ,  δι'  αυτών  γάρ  η  έπΙ  τά  βαΰίλεια  ίο 
ήγεν  οδός,  υπεζελ^οϋΰα  η  του  Όνηγηΰων  γαμέτη 
μετά  πλήθους  Ο^εραποντων^  τών  μεν  οφα,  τών  δε  και 
οίνον  φερόντων ,  μεγίΰτη  δε  αυτή  πάρα  Σκύ^αις  έΰτι 
τιμή,  ηβπάξετό  τε  και  ηξίου  μεταλαβεΐν  ών  αύτώ 
φιλοφρονονμενη  έκομιβεν.  6ς  δε  επιτηδείου  ανδρός  ΐδ 
χαριζόμενος  γαμέτη  ηΟ^ιεν  επί  του  ίππου  ημενος,  τών 
παρεπομένων  τον  πίνακα"  αργυρούς  δε  ην  ουτος'  ες 
ϋφος  άράντων  βαρβάρων,  άπογευΰάμενος  δε  καΐ  της 
προβενεχΰ-είΰης  αυτώ  κύλικος  ες  τά  βαΰίλεια  έχώρει, 
όντα  τών  άλλων  υπέρτερα  καΐ  έν  υ-φηλώ  διακείμενα 
χωρίω.  ημείς  δε  έν  τοις  'ΟνηγηΟίου,  εκείνου  παρα- 
κελευΰαμένου ,  έγκατεμείναμεν '  έπανεληλυϋ^ει  γάρ 
ύύν  τώ^Αττηλα  παιδί,  και  ηριύτοποιηΰάμεϋ^α,  δεξιω- 
ΰαμένης  ημάς  της  τε  γαμέτης  καΐ  τών  κατά  γένος 
αύτώ  διαφερόντων '  αυτός  γάρ  τω  Άττηλα  μετά  την 
έπάνοδον  τότε  πρώτον  ες  ό-ψιν  έλ&ών,  και  αύτώ  τά 
έπΙ  τη  πράξει,  εφ  ην  εΰταλτο,  απαγγέλλων,  και  το 
τΐά^ος  το  τω  ^Αττηλα  παιδί  ύυνενεχ^έν ,  την  γάρ  δε- 
ξιάν  χείρα  έξολιβϋ^ηϋας  κατέαξεν,  αυνευωχείύ^αι 
ημιν  ούκ  ηγε  ΰχολην.  μετά  δε  το  δεΐπνον  άπολιπόν- 
τες  τά  του  Όνηγηΰίου  οικήματα  πληΰίον  τών  Άττηλα 
κατεΰκηνώΰαμεν ,   [ώ'ίίτί]  η  παρά  τον  Άττηλαν  άπιέ- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  305 

ναι  τον  Μαζιμΐνον  η  γονν  καΐ  τοΐς  αλλοΐζ  τοΓ^  κμφ' 
αντον  ες  λόγους  ίέναι  οφείλοντα  μη  τίολλω  κεχωρί- 
ΰ^αυ  διαΰτηματι.  διαγαγόντων  δε  ημών  έκείνην  την 
ννκτα  εν  ωπερ  κατελνΰαμεν  χωρίω,  νποφοίΐνονϋης 
δ  ημέρας  6  Μα^ιμΙνος  Οτελλευ  με  Λαρά  τον  Ονηγηΰων 
τα  δώρα  δώΰοντα^  α  τ  ε  αντος  εδίδον  α  τε  βαΰιλενς 
αΛεΰτάλκει,  καΐ  όπως  γνοίη  οί  βονλεται  αυτώ  καΐ 
οπότε  ες  λόγους  έλ%'εΐν.  Λαραγενόμενος  δε  αμα  τοις 
κομίζουβιν  αυτά  υτίηρέταις  προΰεκαρτερουν  ^  ετι  τών 

10  %'υρών  κεκλειμενων ,  άχρνς  ότου  τις  υτΐεξ,ελϋ-ών  την 
ημετεραν  μηνύόεοεν  άφιξίν. 

ζίιατρίβοντί  δε  μοι,  καΐ  περιπάτους  ποίουμενω 
προ  του  περιβόλου  τών  οικημάτων  προ6ελ%•ών  τις, 
ον  βάρβαρον  εκ  της  ΣκυΰΊκής  ωη^ην  είναι  βτολης, 

ίοΈλληνικτ}  άΰπάζεταί  με  φωντ},  έχαιρε  προβειπών, 
ωΰτε  με  0-αυμάζειν  οτί-  γε  δη  ελληνίξει  Σκυ^ης 
άνηρ.  ^ύγκλυδες  γαρ  όντες  προς  τγι  βφετέρα  βαρ- 
βάρω  γλώτττι  ξηλούύιν  η  την  Ούννων  η  την  Γότϋ^ων 
η  καΐ  την  Αυύονίων ,  οίΐο^^  αυτών  προς  ^Ρωμαίους 

20  επιμιξία '  καΐ  ου  ραδίως  τις  οφών  ελληνίξει  ττι  φωντ}, 
πλην  ών  άπηγαγον  αιχμαλώτων  από  της  Θρακίας  καΐ 
Ίλλυρίδος  παραλού,  άλλ'  εκείνοι  μεν  γνώριμοι  τοΐς 
εντυγχάνουΰιν  ετύγχανον  εκ  τε  τών  διερρωγοτων  εν- 
δυμάτων καΐ  του  «ι;;^μον  της  κεφαλής  ώς  ες  την  χεί- 

25  ρονα  μεταπεβόντες  τύχην '  ούτος  δε  τρυφώντι  εώκει 
Σκύ^γΐ  ευείμων  τ  ε  ών  καΐ  άποκειράμενος  την  κεφα- 
λήν περιτρόχαλα.  άνταΰπαΰάμενος  δε  άνηρώτων  τις 
ών  καΐ  πόϋ-εν  ες  την  βάρβαρον  παρήλϋ^ε  γήν  καΐ  βίον 
αναιρείται  Σκυΰ^ικόν.    6  δε  άπεκρίνατο  ο,τι  βουλο- 

30  μένος  ταϋτα  γνώναι  εύπούδακα.  εγώ  δε  ^φην  αίτίαν 
πολυπραγμοσύνης  είναι  μοι  την  Ελλήνων  φωνήν. 
τότε  δη  γελάΰας  εφη  Γραικός  μεν  είναι  το  γένος,  κατ' 

Ηΐδτ.  ακ.  ΜΙΧ.  Ι.  20 


306  Ρβίδοι 

εμπορίαν  δε  ες  το  Βιμινάκιον  εληλνϋ'εναί  την  προς  τω 
"ΐβτρω  Λοταμώ  Μνύών  τίόλιν,  πλεΐβτον  δε  εν  ανττ^ 
δίατρΐχ^αι  χρόνον  καΐ  γυναίκα  γημαβϋ'αι,  ζάπλοντον. 
την  δε  εντεύθεν  ενπραγίαν  εκδνΰαύϋ'αί  υηο  τοις  βαρ- 
βάροίς  της  πόλεως  γενομένης,  και  δια  τον  νπάρ^αντα  5 
πλοντον  αντω  ^Ον7]γη6ίω  εν  τγι  των  λάφυρων  προ- 
κρί^ηναί  διανομγι'  τους  γαρ  αλόντας  άπο  των  ευπό- 
ρων μετά  τον  Αττηλαν  εκκρίτους  είχον  οι  των  Σκυ- 
ϋ'ών  λογάδες  δια  το  επΙ  πλείΰτοις  διατί^εΰ&αι.  άρι- 
βτεύΰαντα  δε  εν  ταΐς  ϋβτερον  προς  ^Ρωμαίους  μαχαις  ίο 
καΐ  το  τώνΆκατίρων  ε%νος^  δόντα  τω  βαρβάρω  δε- 
ΰπόττι  κατά  τον  παρά  Σκύϋ^αις  νόμον  τά  κατά  τον 
πόλεμον  αΰτω  κτηϋ'εντα^  ελευθερίας  τυχείν.  γυναίκα 
δε  γημαΰθαι  βάρβαρον ,  είναί  τε  αύτω  παΐδας '  κα\ 
^Ονηγηΰίω  τραπέζης  κοινωνοϋντα  άμείνονα  του  προ-  ΐ5 
τέρου  τον  παρόντα  βίον  ηγεΐ6%•αι.  τους  μεν  γάρ  πάρα 
ΣκυΘ'αις  μετά  τον  πόλεμον  εν  άπραγμοΰύνη  διατε- 
λειν,  εκάατου  των  παρόντων  απολαύοντος  και  ουδα- 
μώς η  ολίγα  ενοχλοϋντος  η  ενοχλουμενου,  τους  μεντοι 
παρά  Ρωμαίοις  έν  μεν  πολεμώ  ραδίως  άναλίβκεΰθαι,  20 
£§  έτερους  τάς  της  ΰωτηρίας  ελπίδας  έχοντας,  ως 
πάντων  διά  τους  τυράννους  μη  χρωμενων  οπλοις. 
καΐ  των  χρωμενων  δε  ΰφαλερωτερα  η  των  ΰτρατηγών 
κακία ,  μηδέ  υφιΰταμενων  τον  πόλεμον.  εν  δε  είρηντ} 
οδυνηρότερα  υπάρχειν  τά  ΰυμβαίνοντα  των  εν  τοις  25 
πολεμοις  κακών  διά  τε  την  βαρυτάτην  εΰπρα^ιν  των 
δαΰμών  καΐ  τάς  εκ  τών  πονηρών  βλάβας ,  τών  νόμων 
ου  κατά  πάντων  κειμένων,  αλλά  ει  μεν  ο  παραβαίνων 
τον  θεύμόν  τών  πλουτούντων  εί'η,  εβτι  της  αδικίας 
αυτόν  μη  διδόναι  δίκας '  ει  δ\  πένης  εϊη,  ουκ  επιΰτά-  3ο 
μένος  χρηΰθαι  πράγμαΰιν,  υπομένει  την  άπο  του 
νόμον  ξημίαν,   εί'περ  μη  προ  της  κρίΰεως  άπολείποι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  307 

τον  βίον  ^  μακρόν  επΙ  ταΐξ  δίκαις  ηαρατεινομένου 
χρόνου  και  τίλείϋτων  εκδαπανωμενων  χρημάτων,  όπερ 
των  πάντων  αν  άνιαρότατον  εί'η ,  επΙ  μίβ^ω  των  ατΐο 
του  νόμου  τνγχάνει,ν.  ουδέ  γαρ  τω  άδικουμένω  τις 
5  δίχαΰτηρίον  παραδώσει ,  εί  μη  τι  άργύριον  τω  τε  δι- 
καΰττ}  καΐ  τοΐς  εκείνω  δ ίακονου μένοΐζ  καταϋΌίτο.  τοι- 
αύτα καΐ  πλείΰτα  έτερα  προτί&εντος  ^  νπολαβών  εφα- 
Οκον  πράοος  αύτον  καΐ  τα  ί|  εμοΰ  άκούειν'  καΐ  δη 
ελεγον  ως  οι  της  "Ρωμαίων  πολιτείας  εύρεταΐ  <?οφού 
10  τε  καΐ  άγαϋ-οΐ  άνδρες,  ωΰτε  τα  πράγματα  [μη]  τηνάλ- 
λως  φε'ρεβ^αν^  τους  μεν  των  νόμων  είναι,  φύλακας^ 
τους  δε  ποίείαϋ^αν  των  οπλών  έπιμέλειαν  έταζαν  καΐ 
τάς  πολεμικάς  μελετάς  άΰκεΐν,  προς  μηδέν  έτερον 
επαγόμενους  η  ωΰτε  είναι,  προς  μάχην  έτοιμους  καΐ 
15  ως  επΙ  την  ΰυνη&η  γυμναύίαν  ^αρροϋντας  έπΙ  τον 
πόλεμον  ίεναι,  προαναλω^έντος  αύτοΐς  δια  της  με- 
λέτης τον  φόβου '  τους  δε  προσκείμενους  τχι  γεωργία 
καΐ  τη  επιμέλεια  της  γης  εαυτούς  τε  καΐ  τους  ύπερ 
υφών  αυτών  αγωνιζόμενους  τρέφειν  ετα^αν^  το  ατρα- 
πό τ  ιωτικον  εΰπραττομενους  ΰιτηρέύιον'  άλλους  δε  των 
αδικούμενων  προνοεΐν,  και  τους  μεν  τοϋ  δικαίου 
προΐύταΰϋ'αι  ύπερ  των  δι'  άσ&ένειαν  φύσεως  μη  οΧων 
τε  όντων  τα  σφέτερα  προΐσχεσϋ•αι  δίκαια,  τους  δε 
δικάζοντας  φυλάττειν  άπερ  6  νόμος  βούλεται'  μη 
25  εστερησϋ'αι  δε  φροντίδος  μηδέ  των  παραΰτάντων  τοις 
δικασταΐς,  άλλα  κάκείνων  είναι  τους  προνοιαν  ποιη- 
σομένους,  όπως  του  τε  δικαίου  τεύ^οιτο  ό  της  των 
δικαστών  τυχών  κρίσεως  καΐ  6  άδικεΐν  νομισ&είς  μη 
εσπραχ^είη  πλέον  ηπερ  η  δικαστική  βούλεται  ίΐ^ήφος. 
30  εί  γαρ  μη  υπηρχον  οι  ταύτα  εν  φροντίδι  ποιούμενοι, 
εκ  της  αύτης  αίτιας  ετέρας  δίκης  ίγίγνετο  άν  πρό- 
φαΰις,  η  τού  νενικηκότος  χαλεπώτερον  επεξιόντος  η 

20* 


308  ΡΚΙ80Ι 

τον  το  χείρον  άτίενεγκαμενον  ττ}  άδίκω  έπιμενοντοξ 
γνώμΐ].  είναι  δ\  καΐ  τοντοις  τεταγμένον  αργνρίον 
παρά  των  τάς  δίκας  αγωνιζομένων  ^  ως  παρά  των 
γεωργών  τοίζ  οτκλίταίξ.  η  ονχ  ούιοντον  επικονρονντα 
τρέφειν  καΐ  της  εννοίας  αμείβεΰ^αι ;  ωβπερ  άγα^ον  5 
ιππεΐ  μεν  η  τον  ϊητίον  κομιδη,  άγαΰ^ον  δε  βονκόλω 
Ί]  των  βοών  και  ^ηραττ}  η  των  κννών  επιμέλεια^  καΐ 
των  άλλων  ών  προς  ϋφετέραν  φνλακην  τε  καΐ  ώφέ- 
λειαν  εγρνβιν  άνϋ^ρωτΐοι.  οπότε  την  δαπάνην  την  επΙ 
τγι  δίκτι  γενομένην  άλόντες  εκτίνονβιν,  άνατιϋ^εντων  ίο 
αδικία  ύφετέρα  και  ονχ  ετέρω  την  βλάβην.  τον  δε 
έπϊ  ταΐς  δίκαις  μακρότερον ,  αν  οντω  τνχτ] ,  χρονον, 
της  τον  δίκαιον  προνοίας  γίγνεΰ&αι  χάριν  ^  ωύτε  μη 
ΰχεδιάζοντας  τονς  δικαΰτάς  της  ακριβείας  διαμαρ- 
τεΐν  5  λογιξομένονς  αμεινον  είναι  ο'ψε  πέρας  επιτι-  ΐ5 
^έναι  δίκη  η  έΰπονδακότας  μη  μόνον  αν^ρωπον  αδι- 
κεΐν,  αλλά  ες  τον  τον  δικαίον  ενρετην  ^εον  πλημ^ 
μελεΐν,  κεΐύ^αι  δε  τονς  νόμονς  κατά  πάντων^  ωΰτε 
αντοΐς  καΐ  βαΰιλέα  πεί&εο&αι^  και  ονχ,  ο  τη  αντον 
ενεβτι  κατηγορία ,  οτι  γ  ε  δη  οι"  εν  πόροι  τονς  πένητας  2ο 
άκινδννως  βιάξοιντο,  εί  μη  γε  διαλα&ών  τις  φνγον 
την  δίκην.  όπερ  ονκ  επΙ  τών  πλονΰίων,  αλλά  καΐ 
πενήτων  ενροι  τις  άν'  πλημμελονντες  γαρ  ονδε  αν- 
τοί  αν  απορία  ελέγχων  δοΐεν  δίκας.  καΐ  τοντο  παρά 
πάΰι,  καΐ  ον  παρά  ^Ρωμαίοις  μόνον  ΰνμβαινόν  εβτι.  25 
χάριν  δε  ομολογειν  τη  τνχη  έπϊ  τη  αντω  νπαρξάΰη 
έλεν&ερία^  καΐ  μη  τω  έπΙ  πόλεμον  ε^άγοντι  δεβπότη^ 
ωβτε  αντόν  δι  άπειρίαν  η  νπο  τών  πολεμίων  άναι- 
ρε^ηναι  η  φενγοντα  νπο  τον  κτηύαμένον  κολάζεβ^αι. 
αμεινον  δε  καΐ  τοις  οίκέταις  διατελονβι  'Ρωμαΐοι  χρω-  3ο 
μενοι.  πατέρων  γάρ  η  διδασκάλων  ες  αντονς  έργα 
επιδεικνυντες^  εφ    ω  τών  φανλων  άπεχομένονς  με- 


ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  309 

Τίεναι  άττερ  αυτοΐζ  καλά  νενομιβται ,  ΰωφρονίξονβΰ 
ΰφάζ  επί  τοΙς  αμαρτημαΰιν^  ωΰπερ  τονς  οικείους  παι- 
δας'  ονδΐ  γαρ  ονδε  αυτοΐξ  %'άνατον  ^  ωαπερ  Σκν- 
^αις^  ετίάγειν  ^έμίξ.    ελευθέριας  δε  τρόποι  παρ*  αυ- 

5  τοΓ^  πλεΐΰτοι,  ην  ου  μόνον  περιόντες,  άλλα  καΐ  τελευ- 
ζώντες  χαρίζονται^  διατάττοντες  κατά  της  περιουΰίας 
ον  βούλονται  τρόπον,  και  νόμος  εΰτιν  όπερ  εκαβτος 
τελευτών  περί  των  προσηκόντων  βουλεύαοιτοΓ  και 
ός  δακρύΰας  εφη  ως  οί  μεν  νόμοι  καλοί  καΐ  η  ττο- 

10  λιτεία  "Ρωμαίων  άγαϋ'η ,  οί  δ^  άρχοντες  ούχ  όμοια 
τοις  πάλαι  φρονονντες  αυτήν  διαλυμαίνονται. 

Ταύτα  διαλεγομενων  ημών  ^  προβελΰ'ών  τις  των 
ενδοθεν  ανοίγει  τάς  θύρας  του  περιβόλου,  εγώ  δε 
προβδραμαν  επυθόμην  οαι  πράττων  'Ονηγηΰιος  τυγ- 

15  χάνοι '  απαγγεΐλαι  γαρ  αυτώ  με  βουλεΰθαί  τι  πάρα 
τον  παρά  "Ρωμαίων  ηκοντος  πρεΰβεντοΰ.  ος  δ\  απε- 
κρίνατο  αυτώ  |[*ο^  εντενξεβθαι  μικρόν  άναμείναντι' 
μέλλειν  γαρ  αυτόν  νπεξ,ιεναι.  καΐ  δη  ου  πολλον  δια- 
γενομένου  χρόνου^  ως  προϊόντα  είδον,  προΰελθών 

20  Φλέγον  ως  ο  "Ρωμαίων  αυτόν  αΰπάξβται  πρεΰβευτής, 
καΐ  δώρα  έ^  αύτοΰ  ηκω  φέρων  ΰύν  καΐ  τω  παρά  βα- 
ΰ ίλεως  πεμφ&εντι  χρνβίω '  εΰπουδακότι  δε  'ές  λόγους 
έλθεΐν  οι  και  πότε  βονλεται  διαλεγεβθαι.  καΐ  ός  το 
τε  χρυβίον  τά  τε  δώρα  εκελενΰε  τους  προβηκοντας 

25  δέξαΰθαι,  εμε  δε  άπαγγέλλειν  Μαξιμίνω  ώς  η^οι 
αντίκα  παρ*  αυτόν,  έμηνυον  τοίνυν  επανελθών  τον 
Ονηγηΰιον  παραγίγνεβθαι'  καΐ  ενθνς  ηκεν  ες  την 
ΰκηνην.  προβειπών  δε  τον  Μα^ιμΙνον  εφαΰκε  χάριν 
ομολογεΐν  νπερ  τών  δώρων  αντώ  τε  καΐ  βαβιλεΐ,  καΐ 

80  ανηρώτα  ό,τι  λέγειν  βονλόμενος  αντον  μετεπεμψατο. 
6  δε  εφαΰκεν  ηκειν  καιρόν  ώβτε  Ονηγηβιον  μείζον 
εν  άνθρώποις  ε^ειν  κλέος,  εϊπερ  παρά  βαΰιλέα  έλθών 


310  ΡΕίδοι 

δίενκρινηΰει,  τα  αμφίβολα  ττ}  ΰφετερα  ύυνεύει  καΐ 
ομόνοιαν  ^Ρωμαίοΐζ  χαΐ  Ουννοις  καταΰτηΰεται.  γένη- 
Οεται  γαρ  εν^ένδε  ον  μόνον  τοΙς  ε^νεΰιν  άμφοτύροΐζ 
ΰνμφερον ,  αλλά  καΐ  τω  ΰφετερω  οίκω  άγα^'ά  τΐαρέξ,ει, 
τίολλά ,  έπίτηδεως  ες  αεΙ  αυτός  τε  καΐ  οι  αντον  τίαΐ-  5 
5^5  βαΟίλεΐ  τε  και  τω  εκείνον  έΰόμενοί  γένει.  6  δε 
^Ονηγησιος  εφη  ^'καΐ  τι  ηοιονντες  κεχαριομένως  βα- 
ΰίλεΐ  Ύΐ  οτίως  Λαρ'  αυτόν  τα  αμφίβολα  λν%^είη•^'  άτίο- 
κριναμενον  δε  ώς  διαβάς  μεν  ες  την  ^Ρωμαίων  βα- 
ύιλεΐ  την  χάριν  κατα&ηβει ,  διενκρινηΰει  δε  τα  άμ-  ίο 
φι/3ολα  τάς  αιτίας  διερεννών  καΐ  ταντας  κατά  τον 
της  ειρήνης  λνων  ϋ-εΰμόν ,  ΒφαΟκεν  εκείνα  έρείν  βα- 
6ιλεΙ  τε  και  τοις  άμφ  αντοι/  απερ  ^Αττίλας  βονλεται. 
7]  οί'εβ^αι  εφη  ^Ρωμαίονς  τοβοντον  έκλιπαρήοειν  αυ- 
τόν ωβτε  καταπροδούναι  δεΰπότην  καΐ  ανατροφής  ΐ5 
τής  παρά  Ζ'κυθα^^  καΐ  γαμετών  καΐ  παίδων  κατολι^ 
γωρήΰειν^  μη  μείζονα  δε  ήγεΐ6&αι  την  παρά  Αττίλα 
δουλείαν  του  παρά 'Ρωμαίοις  πλούτου;  ΰννοίβειν  δε 
επιμένοντα  τή  οικεία  τον  του  δεβπότου  καταπραΰνειν 
^νμόν,  £φ'  οίς  αυτόν  6ργίζεΰϋ•αι  κατά'Ρωμαίων  0νμ-2α 
βαίνει ,  ή  παρά  βφάς  ελ^όντα  αιτία  υπάγεύ^αι^  έτερα 
ήπερ  έκείνω  δοκεΐ  διαπραξάμενον.  ταϋτα  ειρηκώς 
κάμε  ποιεΐβ&αι  την  προς  αυτόν  ηγηβάμενος  εντευ^ιν 
περί  ων  πνν^άνεα&αι  αντοϋ  βουλόμε^α  '  ου  γάρ  τω 
Μαξιμίνω^  ως  εν  α^ία  τελοϋντι,  ΰυνεχής  πρόύοδος  25 
7]ν  ευπρεπής '  ανεχωρει.  εγώ  δε  τή  ύοτεραία  ες  τον 
Αττίλα  περίβο?.ον  αφικνοϋμαι ,  δώρα  τή  αυτού  κο- 
μίζων γαμετή,  Κρέκα  δ\  όνομα  αυτή,  έξ  ης  αύτω 
παίδες  εγεγόνεύαν  τρεις,  ων  6  πρεσβύτερος  ήρχε  των 
Ακατίρων  και  των  ?,οιπών  έ'&νών  των  νεμομένων  την  3ο 
προς  τον  Πόντον  Σκυ^ικήν.  ένδον  δε  του  περιβόλου 
πλεΐΰτα    ετύγχανεν   οικήματα,    τά   μεν  εκ   ΰανίδων 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  311 

εγγλνφων  καΐ  ηρμοΰμενων  έζ  εντΐρετιείαν  ^  τα  δε  εκ 
λόγων  {λί&ων  Ηοβδοΐι.,  δοκών  ΟβπΙοοΙ.)  κεκα&αρμενων 
καΐ  προς  εν&ύτητα  άπεξεΰμένων,  εμβεβλημενων  δε 
ξνλοις  [κύκλους]   άτΐοτελοΰΰίν'    ου  δε  κύκλοι  εκ  του 

5  εδάφους  αρχόμενου  ες  ϋι^ος  άνεβαινον  μετρίως,  εν- 
ταύθα της  Αττίλα  ενδίαίτωμενης  γαμέτης,  δια  των 
τίρος  τη  ϋ-ύρα  βαρβάρων  ετυχον  εΰόδου ,  και  αυτήν  επί 
ατρωματος  μαλακού  κειμένην  κατέλαβον  ^  τοις  εκ  της 
ερέας  πιλωτοΐς  του  εδάφους  ακεπομενου,  ωβτε  επ 

10  αυτών  βαδίζευν.  περιεΐπε  δε  αυτήν  θεραπόντων  πλή- 
θος κύκλω '  καΐ  θεράπαιναι  επΙ  του  εδάφους  αντικρύ 
αυτής  καθημεναι  οθόνας  χρώμαΰί  διεποίκιλλον,  έπι- 
βληθηβομένας  προς  κόΰμον  εΰθημάτων  βαρβαρικών, 
προβελθων  τοίνυν  και  τα  δώρα  μετά  τον  αΰπαβμόν 

15  δούς  υπεξηειν,  καΐ  επί  τα  έτερα  εβάδιξον  οικήματα, 
εν  οϊς  διατρίβειν  τον  ^Αττίλαν  έτύγχανεν,  άπεκδεχό- 
μενος  οπότε  επεξελθοι  ^Ονηγηοιος '  ηδη  γαρ  άπο  τών 
αυτού  οικημάτων  εξεληλύθει  καΐ  ένδον  ην.  μεταξύ 
δε  του  παντός  ιβτάμενος  πλήθους"  γνώριμος  τε  γαρ 
α  ων  τοις  Αττίλα  φρουροϊς  καΐ  τοις  παρεπόμενους  αύτώ 
βαρβάροις  νπ  ονδενός  διεκωλυόμην'  είδον  πλήθος 
πορευόμενον  και  θρόϋν  και  θόρυβον  περί  τον  τόπον 
γιγνόμενον ,  ως  τού  Αττίλα  ύπεξιόντος.  προηει  δε 
τού  οΙκηματος  βαδίζων  Οοβαρώς,  τηδε  κακεΐ  περι- 

25  βλεπόμενος.  ως  δε  υπεί,ελθών  βύν  τω  Ονηγηβίω  εΰτη 
προ  τού  οικήματος*  πολλοί  δε  τών  άμφιοβητηΰεις 
προς  άλλγ^λους  εχόντων  προΰηεΰαν  και  την  αύτοΰ 
κρίσιν  έδεχοντο'  είτα  επανηει  ως  το  οίκημα,  καΐ 
πρέσβεις  παρ    αυτόν  ηκοντας  βαρβάρους  εδέχετο. 

50  ΈμοΙ  δε  άπεκδεχομενω  τον  ^Ονηγήύιον  Ρωμύλος 
καΐ  Προμούτος  και  "Ρωμανός  οΓ  εξ  Ιταλίας  ελθόντες 
παρά  τον  ^Αττίλαν  πρέσβεις  τών  φιαλών  ένεκα  τών 


312  ρκίδοι  ^^ηΙ 

χρνΰών ,    ΰνμτΐαρόντος   αντοΐζ   και  'Ρονβτίκίον   τ^^^: 
κατά  Κωνβτάντιον  ^  και  Κωνΰταντιόλον  ^  άνδρυς  έκ 
τήξ  Παιόνων  χωραζ  τήζ  υτίο  ^Αττίλα  ταττομένης ,  ες 
λόγους  ηλϋ-ον    καΐ  άνηρωτων  πότερον  δίηφεί^ημεν 
η  ετίΐμένειν  αναγκαζόμε^α,     καΐ  εμον  φηααντος  ώς  5 
τούτον   χάριν  τίενΰόμενος  τον  Όνηγηΰίον  τοις  %ερι-  ^^1 
βόλοις  τΐροΰκαρτερώ  ^  καΐ  άντερωτηααντος  ει  αντοις 
ο  ^Αττίλας  ημερόν  τι  και  πραον  περί  ηρεϋβείας  άτζε- 
κρίνατο^  ελεγον  μηδαμώς  μετατρεπεΰ^αι  της  γνώμης, 
άλλα  τΐόλεμον  καταγγέλλειν ,  ει  μη  γε  αντω  Σιλβανος  ίο 
η  τα  έκπώματα  ηεμφ&είη.   άτίο^ανμαζόντων  δ\  ημών    ^ 
της  άηονοίας  τον  βάρβαρον ,  ντίολαβών  6  'Ρωμνλος,  ^Λ 
Λρεΰβεντης  άνηρ  καΐ  πολλών  πραγμάτων  έμπειρος, 
έλεγε  την  αντον  μεγίύτην  τνχην  καΐ  την  εκ  της  τύ- 
χης δνναμιν  έξαίρειν  αντόν ,  ώβτε  μη  ανεχεβ^αι  ^δι-  ΐ5 
καίων  λόγων,    ει  μη  προς   αντον  νομίβχι  νπάρχειν 
αντονς.    ονδενΐ  γαρ  τών  πώποτε  της  Σκνϋ^ικης  η  καΐ 
ετέρας  άρ^άντων  γης  τοΰαντα  εν  όλιγω  καταπεπράχ- 
^αι,  ώβτε  και  τών  εν  τώ  ^ίΐκεανω  νηοων  άρχειν  καΐ 
προς  παΰη  ττ}  Σκν^ικη  καΐ  ^Ρωμαίονς  εχειν  ες  φόρον  2ο 
απαγωγην.    εφιεμενον  δε  προς  τοΓ^  παρονΰι  πλειό- 
νων καΐ  επΙ  μείζον  ανιόντα  την  άρχην  και  ες  Περΰας 
απιέναι  βονλεΰ^αι.    τών  δε  εν  ημΐν  τίνος  πν^ομένον 
ποίαν  οδόν  τραπείς  ες  Πέρύας  έλ^εΐν  δννηαεται,  ελε- 
γεν  6  ^Ρωμύλος  μη    πολλώ  διαΰτηματι  την  Μηδων  25 
αφεΰταναι  της  Σκν^ικης ,    ονδε    Ονννονς  άπείρονς 
της  όδον  ταύτης  είναι,  αλλά  πάλαι  ες  αντην  εμβε- 
βληκεναι ,  λιμον  τε  την  χώραν  κρατηΰαντος  και  "Ρω- 
μαίων δια  τον  τότε  ύννιύτάμενον  πόλεμον  μη  Συμ- 
βαλλόντων,   παρεληλν^^έναι  δε  ες  την  Μηδων  τόν  τε  3ο 
ΒαϋΙχ  καΐ  ΚονρβΙχ  τους  ϋΰτερον  ες  την  'Ρωμην  έλη- 
λυϋ'ότας  ες  ομαιχμίαν,  άνδρας  τών  βαβιλείων  Σκν- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  313 

^ών  καΐ  Λολλοΰ  πλη&ονς  άρχοντας,  καΐ  τονς  δια- 
βεβηκότας  λέγειν  ως  ερημον  επελϋ-όντες  χωράν  καΐ 
λίμνην  Τίνα  Λεραιω^έντες^  ην  6  'Ρωμνλος  την  Μαι,ώ- 
τιν  είναι  ωετο,  πεντεκαίδεκα  διαγενομένων  ημερών 
5  ορη  τινά  νπερβάντες  ες  την  Μηδίκην  εύέβαλον.  λψ- 
ζομένοις  δε  καΐ  την  γην  κατατρέχονβι  πλήθος  Περ- 
ϋικον  επελ^ον  τον  βφών  νπερκεψενον  αέρα  τίληααι 
βελών  ^  ωΰτε  ϋφάς  δέει  τον  καταύχόντος  κίνδννον 
άναχωρηΰαι  ες  τονπίΰω  καΐ  τα  ορη  νπεξελΰ•εΐν^  ολί- 

10  γην  αγοντας  λείαν '  η  γαρ  πλείΰτη  νπο  των  Μηδων 
άφηρητο.  ενλαβονμένονς  δε  την  τών  πολεμίων  δίω- 
ί,ίν  ετέραν  τραπηναι  οδόν ^  καΐ  μετά  την  εκ  τηςυφά- 
λον  πέτρας  αναφερομένην  φλόγα  εκείθεν  πορεν^έν- 
τας  ....  ημερών  6 δον  ες  τα  οικεία  άφικέ6%•αι ,  καΐ 

15  γνώναι,  ον  ηολλώ  διαΰτηματο  την  Μηδων  άφεβτάναι 
της  Σκυθικής,  τον  ούν  ^Αττίλαν  επ  αντην  ίέναι 
βονλόμενον  ον  πονηΰείν  πολλά  ονδε  μακράν  άννύειν 
οδόν ,  ώΰτε  καΐ  Μηδονς  καΐ  Πάρ%Όνς  καΐ  Πέρΰας 
παραΰτηΰεβ^-αι  καΐ  άναγκάβειν  έλ^είν  ες  φόρον  άπα- 

20  γωγην '  παρεϊναι  γαρ  αντώ  μάχιμον  δνναμιν ,  ην 
ονδεν  ε^νος  νποατηβεται.  ημών  δε  κατά  Περΰών 
ελ^εΐν  αντον  έπενξαμένων  καΐ  έπ  εκείνονς  τρέψαι 
τον  πόλεμον^  6  Κωνϋταντίολος  έλεγε  δεδιέναι  μηποτε 
καΐ  Πέρΰας  ραδίως  παραΰτηΰάμενος  άντΙ  φίλον  δε- 

25  βποτης  έπανη^ει.  ννν  μεν  γάρ  το  χρνβίον  κομίζεΰ%•αι 
παρ  αντών  της  αξίας  ένεκα  '  ει  δε  καΐ  Παρϋ^ονς  καΐ 
Μηδονς  καΐ  Πέρΰας  παραΰτηΰοιτο ,  οΐ'κ^τί.  ^Ρωμαίων 
άνέξεΰ^αι  την  αντον  νοΰφιξομένων  αρχήν  ^  αλλά  ϋ-ε- 
ράποντας  περιφανώς  ηγηΰάμενον  χαλεπώτερα  έπιτά- 

30  ξειν  και  ονκ  ανεκτά  έκείνοις  έπιτάγματα.  ην  δε 
η  άξία^  ης  6  Κωνΰταντίολος  έπεμνηΰ^η^  ΰτρατηγον 
Ρωμαίων^  ης  χάριν  6  ^Αττίλας  παρά  βαΰιλέως  έδέ• 


314  ΡΚΙ80Ι 

όεκτο  το  τον  φόρου  έτακαλντΐτοντος  όνομα,  ώβτε 
αντω  ΰίτηρεΰων  προφάΰει,  του  τοις  ΰτρατηγοίς  χορη- 
γουμένου τάς  ΰυντά^είζ  έκπεμτΐεΰ&αί.  §λεγεν  ούν 
μετά  Μηδους  καΐ  Πάρϋ^ους  καΐ  Περΰας  τούτο  το 
όνομα,  όπερ  αυτόν  βούλονταυ' Ρωμαίοι  καλεΐν,  καΐ  δ 
την  α^ίαν,  τι  αύτον  τετιμηκεναι  νομίζουβυν ,  άτΐοΰεί- 
ΰάμενον  άναγκάβειν  οφάς  αντί  ΰτρατηγοΰ  βαΰιλεα 
τζροΰαγορεύειν.  ηδη  γαρ  καΐ  χαλεπαίνοντα  είηεΐν 
ώς  έκείνω  μεν  οι  αυτού  θεράποντες  είύι  ϋτρατηγοί, 
αύτω  δε  οί  τοις  βαύυλεύουβι  "Ρωμαίων  ομότιμοι,  εΰε-  ιοΙ 
ΰθαι  δε  ουκ  ες  μακράν  της  ηαρούΰης  αυτώ  δυνάμεως 
αύξηΰιν '  βημαΐνειν  και  τοντο  τον  θεον  το  τού  Άρεος 
αναφηναντα  ^ίφος,  όπερ  όν  ιερόν  καΐ  πάρα  των  Σκυ- 
θικών βαΰιλεων  τιμωμενον,  οία  δη  τω  εφορω  των 
πολέμων  ανακειμενον ,  εν  τοις  πάλαι  αφανιύθηναι  ΐ5 
χρόνοις,  είτα  δια  βοος  εύρεθηναι  (οοηί.  Γγ.  10). 

ΚαΙ  εκάΰτον  λέγειν  τι  περί  των  καθεβτωτων  βου~ 
λομένου,  ^Ονηγηΰίου  υπεξελθόντος ,  παρ  αυτόν  ηλ- 
θομεν,  και  έπειρώμεθα  περί  των  έβπουδαβμένων 
μανθάνειν.  ο  δε  τιβι  πρότερου  βαρβάροις  διαλεχθείς  2ο 
πυθεΰθαι  με  παρά  Μαξιμίνου  επέτρεπε  τόνα^Ρωμαΐοι 
άνδρα  των  νπατικών  παρά  τον  ^Αττίλαν  πρεΰβευό- 
μενον  βτέλλουβιν.  ώς  δε  παρελθών  ες  την  ΰκηνήν 
εφραζον  άπερ  εί'ρητό  μοι ,  καΐ  ό,τι  δει  λέγειν  ών  χά- 
ριν 6  βάρβαρος  ημών  επύθετο  άμα  τω  Μαξιμίνω  25 
βουλενβάμενος  επανηλθον  ως  τον^Ονηγηΰιον ,  λέγων 
ώς  έθέλουΰι  μεν  'Ρωμαΐοι  αυτόν  παρά  ΰφάς  έλθόντα 
των  αμφιβόλων  ένεκα  διαλέγεΰθαι,  ει  δ\  τούτου  δια- 
μαρτοιεν,  έκπεμψειν  βαβιλέα  ον  βονλεται  πρεββευ- 
ύόμενον.  καΐ  ευθύς  μετιέναι  με  τον  Μα^ιμΐνον  πα-  3ο 
ρεκελεύβατο ,  και  ηκοντα  αυτόν  ηγε  παρά  τον  Άτ- 
τίλαν.    καΐ  μικρόν  νΰτερον  ύπε^ελθών  6  Μαξιμΐνος 


ΓΚΑΟΜΕΚΤΑ.!  315 

ελεγεν  ε^ελειν  τον  βάρβαρον  Νόμον  η  Ανατολών  η 
Σενάτωρα  τΐρεΰβενεϋϋ-αι '  μη  γαρ  αν  άλλον  παρά 
τους  είρημενονς  δεξα0ϋ•αί.  καν  ώς  αντον  άτΐοκρινα- 
μένον    μη    χρήναί  έττΐ   την  πρεΰβειαν    τούζ  άνδρας 

5  καλούντα  νπόπτουζ  καϋ-ιύτάν  βαοιλεΐ^  είρηκέναι  τον 
^Αττίλαν^  ει  μη  ελοιντο  ποιείν  α  βονλεται^  οπλοοζ 
τα  αμφίβολα  όιακριϋ-ηϋεύΰ-αι.  επανελ^οντων  δε  ημών 
εζ  την  ϋκηνην  6  τον  Όρέβτον  πατήρ  ηκε  λέγων  ώζ 
αμφότερους  νμας  ^Αττίλας  επί  το  βνμποΰιον  πάρα- 

10  καλεί '  γενηΰεύ^αι  δε  αντο  περί  ένάτην  της  ημέρας, 
ώς  δε  τον  καιρόν  έφνλάξαμεν  καΐ  επΙ  το  δεϊπνον  κλη- 
^έντες  παρεγενόμε^α  ημείς  τ  ε  και  οι  άπο  των  έΰπε- 
ρίων  "Ρωμαίων  πρέββεις^  εύτημεν  επΙ  τον  ονδον 
άντία  Αττίλα,     καΐ  κύλικα  οί  οινοχόοι  κατά  το  επι- 

15  χωρίον  έπέδοβαν  ε^ος ,  ώς  κάϊ  ημάς  προ  της  έδρας 
έπεν%αβ%•αι.  ον  δη  γενομένου^  της  κύλικος  άπογεν- 
(3ί3ίίΐ£ΐ/ο^  έπϊ  τονς  ^ρόνονς  ηλ^ομεν  ^  ον  Μει  κα^ε- 
ο^έντας  δειπνεΐν.  προς  δε  τοις  τοίχοις  τον  οικήματος 
πάντες  νπηρχον  οι  δίφροι  εξ  εκατέρας  πλενράς.    εν 

20  μεαωτάτω  δε  ηβτο  επΙ  κλίνης  ο  Αττίλας ,  ετέρας  £|ο- 
πιβ^εν  κλίνης  νπαρχούβης  αντω,  με^  ην  βαθμοί 
τίνες  έπϊ  την  αντον  άνηγον  εννην^  καλνπτομένην 
ο\Ι•6ναις  και  ποικίλοις  παραπετάΰμαΰι  κόΰμον  χαριν^ 
κα&άπερ  έπϊ  τών   γαμονντων  "Ελληνες   τ  ε  καΐ  Ρω- 

25  μαΐοι  καταΰκενάζονΰι.  και  πρώτην  μεν  ενόμιξον  τών 
δειπνούντων  τάξιν  την  εν  δεξιά  τον  Αττίλα ,  δεντέ- 
ραν  δ  ε  την  ενώννμον  ^  εν  γι  έτνγχάνομεν  όντες^  προ- 
κα%•εύ^έντος  ημών  Βερίχον,  παρά  Σκύ^αις  εν  γεγο- 
νότος ανδρός.    6  γάρ  ^Ονηγηβιος  έπϊ  δίφρον  ηβτο  εν 

30  δεξιά  της  τον  βαύιλέως  κλίνης,  αντικρύ  δ\  τού  ^Ονη- 
γηΰίον  έπϊ  δίφρον  εκαϋ'έξοντο  δύο  τών  ^Αττίλα  παί- 
δων'  6  γάρ  πρεσβύτερος  επί  της  εκείνου  ηΰτο  κλίνης^ 


316  ΡΚΙ80Ι 


ΙΛ^^ 


ονκ  εγγνς^  αλλ'  επ  «κρον,  αίδοϋ  τον  ττατρος  βΧε- 
τΐων  ες  γην.  πάντων  δε  εν  κόβμω  καϋ'εΰτώτων ,  πα- 
ρελϋ^ών  Οινοχόος  τω  Αττίλα  οΓνου  κίβΰνβιον  επιδί- 
δωΰι.  δεξάμενος  δε  τον  ττι  τάξει,  πρώτον  ηβτΐάξετο. 
6  δε  τω  άΰπαΰμω  τψη^είς  διανίΰτατο'  και  ον  προ- ^ 
τερον  ίζηΰαι  ^εμις  ην  πρΙν  η  τω  ο^Vο%οω  ατΐογενΰά- 
μένος  η  καΐ  έκπιων  ατίέδωκε  το  κιύΰνβιον.  κα^ε- 
β^ένταδεαντόντω  \αυτω\  τρόπω  οι  παρόντες  ετίμων^ 
δεχόμενοι  τάς  κύλικας  καΐ  μετά  τον  άβπαΰμόν  άτίο- 
γενόμενοι,  εκάβτω  δε  είς  οινοχόος  παρην ,  όν  έδει  ίο 
κατά  ατοΐχον  έΰιέναι^  τον^ Αττίλα  οίνοχόον  νπεξιόν- 
τος.  τιμΎΐ%'έντος  δε  και  τον  δεντερον  και  των  έξης, 
και  ημάς  τοις  ί'ΰοις  6  Αττίλας  έδεξιώΰατο  κατά  την 
των  ^άκων  τάξιν.  ω  δη  άύπαΰμω  πάντων  τιμηϋ-ε'ν- 
των ,  νπεξηεΰαν  μεν  οΓ  οινοχόοι ,  τράπεξαι  δε  μετά  ΐ5 
την  τον  ^Αττίλα  παρετίϋ'εντο  κατά  τρεις  και  τέττα- 
ρα9  άνδρας  η  και  πλείονς'  ό^εν  εκαΰτος  οίος  τε  ην 
των  τη  μαγίδι  [τοδι]  επιτιθεμένων  μεταλαβειν 
μη  νπεξιών  της  των  θρόνων  τάξεως,  καΐ  πρώτος 
εΰηει  6  τον  Αττίλα  νπηρέτης,  κρεών  πλήρη  πίνακα 
φέρων,  καΐ  οί  πάΰι  διακονονμενοι  μετ  αντόν  ΰΐτον 
και  Οψα  ταΐς  τραπέζαις  έπέθεΰαν.  άλλα  τοις  μεν  άλ- 
λοις βαρβάροις  και  ημΐν  πολντελη  δείπνα  κατεΰκεν- 
αΰτο,  κνκλοις  επικείμενα  άργνροΐς'  τω  δε  Αττίλα 
επΙ  τον  ξνλίνον  πίνακος  ην  ονδεν  πλέον  κρεών.  μέ-  25 
τριον  δε  εαντόν  καΐ  εν  τοις  άλλοις  άπαΰιν  έδείκνν. 
τοις  γάρ  της  ευωχίας  άνδράβι  κύλικες  χρνΰαΐ  τε  καΐ 
άργνραΐ  έπεδίδοντο,  το  δε  αν  τον  εκπωμα  ξνλινον 
ην.  λιτή  δε  αντω  καΐ  η  έβθης  ετνγχανεν  ονβα,  μη- 
δέν τών  άλλων  πλην  τον  καθαρά  είναι  διαφνλάττονΰα '  3ο 
καΐ  οντε  το  παρηωρημένον  αντω  ξίφος  οντε  οι  τών 
βαρβαρικών  υποδημάτων  δεΰμοί  οντε  τον  ϊππον  ο 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  317 

χαλινός ,  ωαπερ  των  ίίλΚων  Σκν&ών ,  χρνβω  η  λί^οις 
η  τινυ  των  τιμίων  εκούμεΐτο.  των  δε  οφων  των  εν 
τοις  τίρωτοΐζ  πίναξιν  εττιτεϋ^εντων  άναλω^-εντων, 
πάντεξ  διανεΰτημεν ,  καΐ  ου  πρότερον  επΙ  τον  δίφρον 

5  αναΰτάς  ηλ^ε  τιρίν  η  κατά  την  τίροτεραν  τά^ιν  εκα- 
ΰτοξ  την  επιδιόομενην  αντω  οίνου  πλήρη  έξεπιε  κύ- 
λικα^ τον  ^Αττίλαν  ύών  είναι  επευξάμενος.  και  τού- 
τον τιμη^εντοζ  αυτόν  τον  τρόπον  έκα^εα^ημεν  ^  καΐ 
δεύτερος  εκάΰττ]  τραπεξτ^  έπετί&ετο  πίναξ  έτερα  έχων 

10  εδώδιμα,  ως  δε  καΐ  αυτοϋ  οΐ  πάντες  μετελαβον,  καΐ 
τω  αντω  ε^αναΰτάντες  τρόπω  αύ&ις  εκπιόντες  εκα- 
%έύ^ημεν.  επιγενόμενης  δ\  έβπερας  δάδες  άνηφ^η- 
6αν,  δύο  δε  αντικρύ  του  Αττίλα  παρελ&όντες  βάρ- 
βαροι αΰματα  πεποιημενα  ελεγον,  νίκας  αντον  καί 

15  τάς  κατά  πόλεμον  αδοντες  άρετάς '  ες  ονς  οι  της  ευω- 
χίας απεβλεπον ,  και  οι  μεν  ηδοντο  τοις  ποιημαβιν, 
οι  ά£  των  πολέμων  άναμιμνηβκόμενοι  διηγείροντο 
τοις  φρονημαβιν ,  άλλοι  δε  έχωρονν  ες  δάκρνα^  ων 
νπο  τον  χρόνου  ηύ^ένει  το   βώμα  και  ηβυχάξειν  ο 

20  ^υμος  ηναγκάζετο.  μετά  δε  τά  άΰματα  Σκύϋ-ης  τις 
παρελθών  φρενοβλαβής  ,  αλλόκοτα  και  παράΰημα  καΐ 
ούδεν  νγιες  φϋ'εγγόμενος  ^  ες  γέλωτα  πάντας  παρε- 
βκεύαβε  παρελ^εΐν.  με&^  ον  ύπεαηλ^ε  Ζερκων  6 
Μαυρούβιος  (νίϋ.  Γγ.   11) '   ο  γαρ  Εδεκων  αυτόν  παρά 

25  τον  Άττίλαν  ελϋ^εΐν  παρεπειΰεν,  ως  τγι  εκείνον 
ΰπουδγί  την  γαμετην  άπολη^όμενον ,  ην  κατά  την 
των  βαρβάρων  είληφει  χωράν,  τω  Βληδα  περιοπού- 
δαΰτος  ων.  άπελελοίπει  δε  αύτην  εν  τη  Σκυϋ^ικη 
παρά   τον    Αττίλα    δώρον  ^Αετίω    πεμφ^είς.     αλλά 

80  της  μεν  τοιαύτης  διημαρτεν  ελπίδος ,  τον  ^Αττίλα 
χαλεπηναντος ,  ότι  γε  δη  ες  την  αυτοΰ  επανηλ%'ε, 
τότε  δε  δια  τον  της  ευωχίας  καιρόν  παρελθών  τω  τε 


318  ΡΚΙ80Ι 

είδει  κοίΐ  τοις  Β6%"ημααι  καΐ  τγι  φωνγι  καΙ  τοΐς  ΰνγκε- 
χνμ,ενως  παρ'  αυτόν  τΐροφερομενοις  ρημαβι'   τη  γαρ  ^ 
Ανΰονίων  την   των  Ονννων  και   την   των  Γ'οτΌ'ων  ■ 
ηαραμιγννς  γλώτταν  τιάντας  διέχεε  και  ες  α(>/3£(?τθ2/ 
ορμηύαι  γέλωτα  τίαρεβκεύαβε  τΐλην  ^Αττίλα '    ούτος  5 
γαρ  εμενεν  άΰτεμφης  καΐ  το  είδος  άμετάτρεπτος  και 
ονδεν  οντε  λέγων  οντε  ποιών  γελωτος  εχόμενον  εφαί- 
νετο,  τίλην  οτι  τον  νεώτατον  των  παίδων  ^  Ηρνάς  δε 
όνομα  τούτω  ^  εΰιόντα  και  παρεΰτώτα  είλκε  της  πα- 
ρειάς,   γαληνοΐς    αποβλέπων    όμμαβι    προς    αντον.  ίο 
εμον  δε  ϋ'ανμάξοντος  όπως  των  μεν  άλλων  παίδων 
ολιγωροίη ,  προς  δε  εκείνον  εχοι  τον  νουν,  6  παρα- 
καχ^ημενος  βάρβαρος,  όννιείς  της  Ανΰονίων  φωνής 
και  των  παρ^  αντον  μοι  ρη^ηϋομενων  μηδέν  εκλέγειν 
προειπών,  έ'φαύκε  τους  μάντεις  τω  Αττίλα  προηγο-  ΐ5 
ρενκεναι  το  μεν  αντον  πεβεΐΰ&αι  γένος,  νπο  δε  του 
παιδος  άνα6τηαε6%•αι  τούτον,    ως  δε  εν  τω  ΰνμποΰίω 
ειλκον  την  νύκτα,  νπεξηλΰ^ομεν ,  έπΙ  πολύ  μη  βον- 
λη^εντες  τω  πότω  προύκαρτερεΐν. 

Ημέρας  δε  γενομένης  επΙ  τον  Ονηγηύιον  ηλ^ο-  20 
μεν,  χρηναι  ημάς  διαφεϋ'ήναι  λέγοντες  καΐ  μη  την- 
άλλως  τρίβειν  τον  χρόνον.     καΐ  ος  εφη  εϋ'έλειν  και 
τον  ^Αττίλαν  άποπέμπειν  ημάς.   και  μικρόν  διαλιπών 
αμα  τοις  λογάΰιν  εβονλενετο  περί  των  ^Αττίλα   δε- 
δογμένων,  και  τα  βαΰιλεϊ  άποδοΌ'ηΰόμενα  ύννέταττε  25 
γράμματα,  νπογραφεων  αντω  παρόντων  καΐ  ^Ρονβτι- 
κίον,  ανδρός  ορμωμένον  μεν  εκ  της  ανω  Μνβίας, 
άλόντος  δε  εν  τω  πολεμώ,  καΐ  δια  λόγων  άρετην  τω 
βαρβάρω  επί  τη  των  γραμμάτων  διαπονονμένον  ΰνν- 
τά^ει.    ώς  δε  εκ  της  βννόδον  διανέΰτη,  εδεη^ημεν  ^ο 
αντον  περί  λύΰεως  της  Σύλλον  γαμέτης  καΐ  των  εκεί- 
νης  παίδων,    εν   τη  'Ρατιαρίας   άνδραποδιβ Μέντων 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  319 

άλωΰίί.  ϋοί  τΐρος  μίν  την  αυτών  ουκ  απηγόρενΰε 
λνύίν,  ετΐΐ  πολλοίς  δβ  αφάξ  έβονλετο  χρημααν  άπεμ- 
τίολάν.  ημών  δ\  έλεεΐν  αυτούς  της  τύχης  ίκετευΰάν- 
των^  την  Λροτεραν  εύδαιμονίαν  λογι,ζόμενον  ^  διεβη 

5  τε  τΐρος  τον  ^4ττίλαν ,  καΐ  την  μεν  γυναίκα  έπΙ  πεν- 
τακοΰίοις  διαφηκε  χρυβοΐς^  τους  δε  παΐδας  δώρον 
επεμτΐε  βαΰιλεΐ.  εν  τούτω  δε  και  η  ^Ρεκαν  ([β§.  καΐ 
Κρεκα,  υΐ  ρ.  310,  28)  η  του  Αττίλα  γαμέτη  παρά 
Αδαμει  των  αυτής  πραγμάτων  την  έπιτροπην  εχοντι 

10  δευπνεΐν  ημάς  παρεκάλει.  καΐ  παρ*  αύτον  έλ%'όντες 
άμα  τίΟΐ  τών  εκ  του  έθνους  λογάδων  ψίλοφρούύνης 
έτύχομεν.  έδεξίούτο  δΐ  ημάς  μειλιχίοις  τε  λόγοις  καϊ 
τη  τών  εδωδίμων  παραβκευη.  καϊ  εκαΰτος  τών  πα- 
ρόντων Σκυθική  φιλοτιμία  κύλικα  ημίν  πλήρη  δια- 

15  νιύτάμενος  έδίδου ,  καΐ  τον  εκπιόντα  περιβαλών  και 
φιλήοας  ταύτην  εδεχετο.  μετά  δε  το  δεΐπνον  επΙ  την 
ΰκηνην  έλ^όντες  ες  ύπνον  ετράπημεν.  τη  δε  ύβτε- 
ραία  επΙ  ΰυμπόύιον  αύ%^ις  ημάς  Αττίλας  εκάλει^  καϊ 
τω  προτερω  τρόπω  παρά  τ  ε  αυτόν  εΰήλϋ-ομεν  και  ες 

20  την  ευωχίαν  ετράπημεν.  βυνέβαινε  δε  επΙ  της  κλί- 
νης άμα  αύτώ  μη  τον  πρεΰβύτερον  τών  παίδων  ηβ^αι^ 
άλλα  γάρ  ^ίΐηβάρβιον,  ^εΐον  αυτω  τυγχάνοντα  προς 
πατρός,  παρά  πάν  δε  το  βυμπόβιον  λόγοις  φιλοφρο- 
νούμενος  φράξειν  ημάς  βαΰιλεΐ  παρεκελευετο  τω  Κων- 

25  όταντίω ,  υ^  αύτώ  παρά  Αετίου  απεΰταλτο  ι»7Γο;/ρο:- 
φεως  χάριν,  διδόναι  ην  αύτώ  γυναίκα  \καϊ\  ύπεΰχετο. 
παρά  γάρ  τον  βαΰιλεα  Θεοδόύιον  άμα  τοις  ΰταλεΐΰι 
παρά  τοϋ  ^Αττίλα  πρέββεβιν  άφικόμενος  6  Κωνστάν- 
τιος την  είρηνην  'Ρωμαίοις  και  Σκύ^αις  εφηαεν  επΙ 

30  μακρόν  φυλάττεβ^αι  χρόνον  παραβκευάΰειν^  αν  αυτω 
γυναίκα  ευπορον  δοίη.  καϊ  προς  τούτο  επένευΰε  βα- 
ύιλεύς ,  καϊ  Σατορνίλου  περιουσία  καϊ  γένει  κομμού- 


320  ΡΕΙ80Ι 

μενον  ϋ'νγατερα  είρηκει  δώβειν.  τον  δε  Σατορνίλον 
άνυρηκει,  Ά^ηναΐς  η  καΐ  Ενδοκια'  άμφοτεροίς  γαρ 
έκαλεΐτο  τοΙς  ονομαΰιν.  ες  έργον  δε  την  αντον  ου 
όννεχωρηΰεν  άχ^ηναι  νπόύχεαιν  Ζήνων  ^  νπατυκοξ 
άνηρ  καΐ  πολλην  άμφ'  αντον  'έχων  Ίΰανρων  δύναμιν^  5 
μ£θ''  %  κα\  την  Κωνβταντίνον  κατά  τον  τον  τίολέ- 
μον  καιρόν  φνλάττειν  έπετετραπτο.  τότε  δη  των  εν 
τη  εω  ΰτρατιωτικών  άρχων  ταγμάτων  νπε^άγει  του 
φρονρίον  την  κόρην^  καΐ  Ρονφω  τινί^  ενί  των  επι- 
τηδείων^ κατεγγνα.  ταντης  δε  αφηρημένης  ^  6  Κων-  ιο| 
ύτάντιος  εδείτο  τον  βαρβαρον  έννβριύμένον  αντον 
μη  περίοράΰ^αυ,  άλλα  η  την  άφαίρεΘ-εΐύαν  η  καϊ 
αλλην  αυτω  δίδοΰ^αι  γαμετην  φερνην  έβοίΰονβαν. 
ηαρά  τον  τον  δείτίνον  τοίννν  καιρόν  ο  βάρβαρος  λέ- 
γειν τω  βαβιλενοντι  τον  Μαξιμΐνον  εκέλενε  μη  χρη-  ΐ5 
να6  της  εξ  αντοϋ  τον  Κωνβτάντιον  έλτίίδος  διαμαρτεΐν ' 
οντε  γάρ  βαΰιλεΐ  (βαΰιλικον  Ββΐίΐν.,  πρετίειν  δυρρίβΐ 
Νίεΐί.)  το-φενδεΰ^-αι....  ταύτα  δε  ο  Αττίλας  ένετελλετο^ 
ντίοβχομένον  Κωνΰταντίον  χρήματα  δώΰειν^  εί  των 
ζατΐλοντων  αυτω  παρά  Ρωμαίοις  κατεγγνη^είη  γννη.  2ο 

Τον  δ\  ΰνμποαίον  νπεξελϋ'όντες  μετά  την  ννκτα 
ημερών  διαγενομένων  τριών  διηφεί^ημεν  δώροις 
τοΓ<?  ηροβηκονΰι  τιμη^εντες '  έπεμπε  δε  ο  ^Αττίλας 
κα\  Βεριχον  τον  ημών  εν  τω  ύνμποΰίω  τΐροκαϋ'ε- 
ϋ^εντα ,  άνδρα  τών  λογάδων  και  τίολλών  εν  τη  Σκν-  25 
^ικη  κωμών  άρχοντα^  %αρά  βαβιλέα  ττρεΰβενΰόμε- 
νον,  άλλως  τε  και  αντόν^  οία  δη  πρέύβιν^  [δώρα\ 
παρά  Ρωμαίων  δεξαβ&αι  [βονλόμενος].  ποιονμενων 
δε  ημών  την  τΐορείαν  και  προς  κώμη  καταλνύάντων 
τινί^  ηλω  Σκνϋ'ης  άνηρ  καταΰκοπης  ένεκα  εκ  της  3ο 
Ρωμαίων  ες  την  βαρβαρον  διαβεβηκώς  χώραν'  καϊ 
αντον    Αττίλας    άναΰκολοπιβϋ-ήναι    παρεκελενΰατο. 


ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  321 

τ^  άδ  έπίονΰτ]  δι  έτερων  κωμών  πορευομενων  ημών^ 
άνδρες  δυο  των  πάρα  Σκν&αΐζ  δονλενόντων  ηγοντο 
οπίΰω  τώ  χεΐρε  δεδεμενω,  ώς  τους  κατά  τΐόλεμον 
άνελόντες    δεΰτίοτας'    καΐ    επΙ   ξνλων    δυο    κεραίας 

5  εχόντων  αμφοίν  τάς  κεφάλας  έμβαλόντες  άνεύτανρω- 
ύαν.  εφ'  οΰον  όε  την  Σκν^ικην  δίεξι^ειμεν ,  6  Βε- 
ριχος  έκοινώνει  τε  ημΐν  της  οδον  καΐ  ηβνχός  τις  καΐ 
επιτήδειος  ένομίζετο.  ώς  δε  τον  Ίβτρον  έπεραιώ^η- 
μεν^  εν  εχ^ρον  ημΙν  έγ εν ετο  μοίρα  διά  τινας  εώλους 

10  προφάΰεις  εκ  των  θεραπόντων  ϋννενεχθείβας.  και 
πρότερον  μεν  τον  ϊππον  άφείλετο ,  φ  τον  Μαξιμινον 
δωρηΰάμενος  ην.  ο  γαρ  Αττίλας  πάντας  τους  άμφ' 
αυτόν  λογάδας  παρεκελευΰατο  δώροις  τον  Μαξιμινον 
φιλοφρονηΟαΰΰ-αι  ^    καΐ    εκαΰτος    επεπόμφει    ϊππον 

15  αυτω ,  με^'  ών  και  6  Βεριχος.  οΑ^'^/ου^  ^£  λαβών 
τους  άλλους  άπεπεμπε ,  το  αώφρον  δηλώΰαι  εκ  της 
μετριότητος  εβπουδακώς.  τουΓΟϊ/  ούν  άφείλετο  τον 
ϊππον,  και  ούτε  ΰυνοδοιπορεΐν  οντε  αννεβτιάΰϋ-αι 
ηνεβχετο '  ώύτε  ημΐν  εν  ττ}  βαρβάρων  γ^ώρα  γενομένου 

20  Συμβόλου  ες  τοϋτο  προελϋ'εΐν.  καΐ  εντεϋϋ-εν  διά  της 
Φιλίππου  επΙ  την^Αδριανουπολιν  την  πορείαν  επ;οι?;- 
ΰάμεθα.  εν  Ύ]  διαναπαυΰάμενοι  ες  λόγους  ηλΟ-ομεν 
τω  Βερίχω,  και  αυτόν  της  προς  ημάς  ΰιωπής  κατε- 
μεμφάμεϋ^α^  ότι  γε  δη  ορ}^ί-ξεται  ουκ  αδικοϋβιν  ουδέν. 

25  Ο'εραπεύΰαντες  ούν  αυτόν  και  επΙ  εΰτίαοιν  καλέΰαν- 
τες  εξωρμησαμεν.  καΐ  τω  Βιγίλα  εν  τη  οδώ  απαν- 
τηοαντες  επι  την  Σκυϋ-ικην  έπαναξευγνύντι ,  και  τά 
παρά  Αττίλα  ημΐν  της  επι  τη  πρεοβεία  άποκρίΰεως^ 
είρημένα  άφηγηοάμενοι,  της  επανόδου  είχόμεθα.    ως 

30  (5ε  ες  την  Κωνΰταντίνου  παρεγενόμεΰ-α,  μεταβεβλη- 
Ο&αι  μεν  ωόμεθα  τον  Βέριχον  της  οργής '  ός  δε  της 
αγρίας  ουκ  έπελέληβτο   φυΰεως,  άλλ'  ες  διαφοράς 

ΗΙ8Τ.    ακ.    ΜΙΝ.    Ι.  21 


εχώρδί^  καΐ  εν  κατηγορία    ετίοιείτο  τον    Μαξιμΐνον 
ώζ  εφηβεν  ες  την  Σκνχ^ίκην  διαβας  τον  ^Αρεόβινδον 
καΐ  τον'Άύτίαρα ,  άνδρας  ΰτρατηγονς ^  μηδεμ,ίαν  παρά 
βααιλεΐ  εχειν  μοΐραν,   καΐ  ώς  εν  ολιγωρία  τα  κατ 
αντους  εποιηβατο^  την  βαρβαρικών  ελεγζας  κουφότητα.  & 

ΛΟΓΟΣ  Δ'. 

\Αναζεν%αντα    δε   τον  Βιγίλαν   καΐ   εν   οΐζ   τον 
^Αττίλαν    τόποις    διατρίβειν    ϋννεβαινεν    αφικό μ  ε- 
νόν   περιΰτάντες    είχον    οι    προς  τοντο   παρεΰκενα-  ίο 
βμενοι  βάρβαροι ,    καΐ  τα  χρήματα ,  απερ  τω  ^Εδέ- 
κωνι  εκόμιξεν^  άφείλοντο.     ως  δε  και   αντον  παρά 
τον  Άττίλαν  ηγον ,  καΐ  άνηρωτάτο  οτον  χάριν  τοόον- 
τον  φεροι  χρνσίον,   εφη  οικείας  τε  και  των  παρεπο- 
μένων προνοίας  ένεκα  ^  ωύτε  μη  ένδεια  τροφών  η  ΐ5 
ϊππων  βπάνει  η  και  των  φορτηγών  νποζνγίων  νπό 
της  μακράς    έκδαπανη^έντων  οδον    διαμαρτείν    της 
περί  της  πρεοβείας  οπονδης'   παρεΰκενάο^αι  δε  αν- 
τώ  και  ες  αιχμαλώτων  ωνήν,  πολλών  κατά  την  Ρω- 
μαίων   δεηϋ'έντων    αντον   τον  ς   βφίύι   προβηκοντας  2ο 
λνΰαΰϋ'αι'    καΐ  6  ^Αττίλας    'αλλ^    οντι^     ^ψν^  '  ^^ 
πονηρον  ^ηρίον ,'     τον  Βιγίλαν  λέγων ,  '  την  δίκην 
ύοφιξόμενος  ληΰεις,  ονδε  έβται  οοι  πρόφαύις  ίκανη 
ές  το  την  κόλαύιν  διαφνγειν,  μείζονος  μεν  της  6ης 
δαπάνης  παραΰκενης  6οι  χρημάτων  νπαρχον6ης^  καΐ  25 
τών  νπο  6ον  ίππων  καΐ  νποζνγίων  ώνη^η6ομένων, 
καΐ  της  τών  αιχμαλώτων  λν6εως^  ην  6νν  ΝΙα^ιμίνω 
παρ*    έμε   άφικομένω    ποιεΐν   άπηγ6ρεν6αΓ      ταντα 
ειπών  τον  νίόν'   ην  δε  καΐ  τω  Βιγίλα  τότε  πρώτον 
ές  την  βαρβάρων  ηκολον^ηκώς  χώραν'    ^ίφει  κατά-  30 
βλη^ηναι  παρεκελενΰατο  ^   ει  μη  φ%ά6ας  εΐποι  οτω 
τά  χρήματα  καΐ  δι'  ην  αίτίαν  κομίζει.    6  δε  ως  έ^εά- 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  323 

0ατο  τον  παΐδα  επΙ  θάνατον  Οτείχοντα,  ες  δάκρυα 
τε  καΐ  ολοφνρμονς  ετράπη^  καΐ  άνεβοα  την  δίκην 
επ  αντον  φέρειν  το  ^(φος^  ουκ  επϊ  τον  νέον  τον 
αδικονντα  ουδέν,  καί  μηδέν  μελληαας  τά  τε  αυτω 
5  καί  Εδέκωνι  καΐ  τω  εύνουχω  καΐ  τω  βαΰιλεΐ  μελετψ 
ΰ•έντα  έλεγε  ^  συνεχώζ  δε  ε^  ίκεβίαν  τρεπόμενος,  ώστε 
αυτόν  μεν  άναίρεΟ-ηναι,,  διαφε^ηναι,  δε  τον  παΐδα. 
γνούς  δε  ο  Αττίλας  άπο  των  Έδέκωνν  είρημένων  μη- 
δέν δίειρεναϋ-αι,  τον  Βυγίλαν^  εν  δεΰμοΐς  είναυ  τΐροΰ- 

ιοεταττεν^  ου  προτερον  λΰοειν  άπειληΰας  ττρίν  η  τον 
τίαΐδα  εκπέμχρας  ετέρας  αυτω  πεντήκοντα  χρυαίου 
λίτρας  νπερ  των  ΰφετέρων  κομίαοι  λύτρων,  καΐ  Ό  μεν 
εδέδετο, ο  δε  ες  τήν^Ρωμαίων  επαντιει.  έπεμπε  δ\  καί 
Ορέΰτην  καΙ'Ήΰλαν  6  ^Αττίλας  ες  την  Κωνσταντίνου. 

15  [Εχο.  άβ  1β§3ΐ.  ρ.  48—71  Ρβγ.,  169—212  Νίβ1)α1ΐΓ.] 

ΑοΙ  (ΐαθΓη  [ΑΐΙίΐ3Γη]  ίη  Ιθ^θϋοηβιη  ΓβΐΏΪδδΐΐδ  &  Τΐιβο- 

(Ιοδίο  ίιιηϊοΓβ  ΡΓίδουδ  Ιίΐΐί  νοοβ  ίηΙβΓ  βϋα  ΓβίβΓί.    ίη^εηΙΐΛ 

δίηυίίΐβιη  ίίαιηίηοΐ ,  ίίΐ  βδΐ  Τνδίθΐιι  Τίΐ3ίδί3πΐ(ΐυβ  βΐ  ϋποοβπι 

ΐΓ^πδβυηΙβδ,   νβηίιηιΐδ  ΐη  Ιοουιη  ϋίαιη,    υΜ  άυάαΐΏ  Υί- 

2οι1ίουΐ9,  ΟοΙΙιΟΓυιη  ίοΓίίδδίΓπαδ,  δαπΏδΙυπη  άοΐο  0€€αΙ)αίΙ. 
ίη(1βίίαβ  ηοη  Ιοη^β  3(1  νϊοϋπι  ίη  ί[υο  γθχ  Αΐΐίΐ»  ηΐ0Γ3- 
1}3ΐυΓ  3006δδίιηυδ:  νίουαι,  ίη(ΐιΐ3Γη,  3(1  ίπδΙβΓ  άνϋδΐίδ 
3ίηρ1ίδδίιη36,  ΐη  ηηο  1ί§η6&  ηΐ06ηί3  βχ  Ι3ΐ)υ1ίδ  ηίΙβηΙίΒιΐδ 
ί3ΐ)Γίθ3ΐ3  Γβρβππιιΐδ,  (]ΐΐ3Γυηι  οοπιρ3§ο   ίΐ3  δοΐίίΐυηι  ηιβη- 

25  Ιί6ΐ)3ΐαΓ  υΐ  νίχ  3ΐ)  ίηίβηΐο  ροδδβΐ  ΐαηϋΙυΓ»  ΐ3ΐ)υΐ3Γυιη 
οοη[ΐρΓβΙιβη(1ί.  νί(ΙθΓ6δ  Ιπο1ίηΪ3  3πιΙ)ΐΙα  ρΓοΙίχίοΓβ  (Ιίδ- 
Ι6ηΐ3  ροΓΐίειΐδ(|υβ  ίη  οπιηί  (ΙβεοΓβ  (1ίδροδίΐ3δ.  3Γ6» 
νθΓΟ    οϋΓΐίδ  ίη^βηίί    3αιΐ3ί1α    ϋίη^β1)3ΐυΓ,    ιιΐ    3ΠΐρΙίΙα(1ο 

ίρδ3    Γβ§ί3Π1    3υΐ3Π1   ΟδΙβηίΙβΓθΙ.     1ΐ3β    δβϋβδ    βΓ3ηΙ   Αΐ1ίΐ3β 

30  Γβ^ίδ  1)3Γΐ)3η3ηΊ  Ιοΐ3πι  ΙεηβηΙίδ:  1ΐ3β€  03ρ1;ίδ  €ίνίΐ3ΐί1)ΐΐδ 
Ιΐ3ΐ)ϋ3θυΐ3  ρΓ3θροη6ΐ)3ΐ.  [ΙοΓ(ΐ3ηβδ  ϋβ  τεί).  Οβί.  ο.  34. 
Η3β€  ίυη§θη{ΐ3  ίίδ  (ΐιΐ3β  δυηΐ  Γγ.  8,  ρ.  303,  14.] 

21* 


324  ΡΚίδΟί 

10  Ουί  [Αΐΐΐΐβ]  ςυθηινίδ  Ιιυίιΐδ  βδδβΐ  ιιθΙιιγηο  υΐ  δοι 
ροΓ  ιτια^πΒ  οοηβίΙβΓβΙ,  8ϋ(1ο1}8ΐ  βί  Ι3ηιβη  οοηΓκΙβηΙίΒΐη 
§[ΐ9(1ίυδ  Μ3Γΐίδ  ίηνβηΐϋδ,  δ&οβΓ  θρυίί  δογΙΙιαΓυιη  Γ62;βδ 
δβΐΏρβΓ  1)3Μΐυδ.  ηυθίΏ  Ρήδοαδ  ΙιίδΙοποιίδ  ΙβΓι  ΓβίβΓΐ  οο- 
θ3δίοηβ  (]βΐ6οΙυιη.  ουπι  ρ3δΐ0Γ,  ίηςαίθΠδ,  0[υΐ€ΐ3ηι  §Γβ§ίδ  5] 
ιιη3ΐη  1)αοιιΐ3ηίΐ  οοιίδρίοβΓβΙ  εΐ3υΓΓΐ03ηΙβπι^  ηεο  03υδ3ηι 
Ι3η1ί  νυΐηεπδ  ίηνβηΐΓβΙ,  δοΐΐίοίΐιΐδ  νβδΠοΐ3  οΓυοπδ  ίη- 
δθςυίΙϋΓ:  Ι3ηά6ηΐ(ΐυβ  νβηίΐ  3(1  §ΐ3θ1ίυη],  ςυβηι  (1βρ3δ06ηδ 
1ιβΓΐ33δ  1)υουΐ3  ίη€3υ1β  €3ΐθ3νβΓ3ΐ,  βίίοδδυιηςαβ  ρΓοΙίηιΐδ 
3(1  ΑΐΙϋβηι  (ΙβίβΓΐ;.  (}υο  ίΙΙβ  ιτιυη«3Γβ  ^Γ3ΐυΐ3ΐαδ,  υΐ  βΓ3ΐ 
ΐΊ[ΐ3§η3ηίιηυδ;  3Γΐ)ίΐΓ3ΐιΐΓ  δβ  ΙοΙίϋδ  ιτιυηιΐί  ρηηοίρβιη  οοη- 
δΐΐΐυΐυηι  βΐ  ρθΓ  Μ3Γΐίδ  βΐ3(1ίυηίΐ  ροΐβδίβίβιη  δί1)ί  οοη- 
€βδδ3ηι  βδδβ  ΙίβΙΙοιυΐΊΊ.  [ίίΐβπι  ΐΐ)  ο.  3δ.  Ραυοίδ  1)3θο  ίπίΐί- 
€3ΐ3  ίη  ίΓ.  8,  ρ.  314,  16.  Α(1(1β  3ΐΙβΓΐιηι  ίΐβ  Ηιιηηίδ  Ιοοιιηι, 
υ1)ί  ΡπδΟϋδ  ΐ3ΐΐ(ΐ3ΐυΓ,  3ρυά  ΙθΓ(ΐ3ηβηι  ο.  24:  ,,ΤβΙί  βΓ^ο  ΐ5 
Ηυηηί  δΐΐρρβ  €Γ63ΐΐ  ΟοΙΙιοΓυηι  Πηϋ^ϋδ  3(1ν6ηθΓβ.  (}υοΓΐιΐΏ 
ηβΐίο  δ3βν3,  υΐ  ΡπδΟϋδ  ΙιίδΙοΓίοϋδ  Γ6ί(?Γΐ,  ίη  Μ360ΐίί1β 
ρ3ΐυ(1β  ιιΙΙβιίοΓβπι  πρ3πι  ίηδβίΐίΐ,  νβη3ΐίοηβ  Ι3η1υη[ΐ,  Πίίο 
θΐίο  ΐ3ΐ30Γβ  βχρ6Γΐ3,  ηίδί  οΐϋθ(1,  ροδΙφα3ηι  οτβνίδδβΐ  ίη 
ρορυΐοδ  ίΓ3υ(1ίΐ3υδ  ί?ί;  Γ3ρίηίδ  νίοίη3ηι  ^[εηΙβίΏ  οοηΙϋΓ-  2ο 
1)3νίΙ."] 

11  [Ζερκων^  Σκν^ης  οντω  καλούμενος^  Μαυροναιος 
το  γένος,  όίά  δε  κακοφυΐαν  ΰωματος  και  το  γέλωτα 
εκ  της  τρανλότητος  της  φωνής  καΐ  οφεως  παρεχειν' 
βραχύς  γάρ  τις  ην,  κυρτός,  διάύτροψος  τοις  7ίο6ί,2δ 
την  ρίνα  τοΐς  μνκτήρΰί  τΐαραφαίνων  δια  ΰιμότητος 
νπερβολήν'  'Άύπαρι  τω  Άρδαβονρίον  εδεδωρητο, 
καΰ'"  ον  εν  Αφνγ]  διέτριβε  χρόνον.  ηλω  δε  των  βαρ- 
βάρων ες  την  Θρακών  έμβαλόντων  κα\  Λαρά  τους 
βαύίλείονς  ηχ%η  ΣκνΟ-ας.  καΐ  ^Αττίλας  μεν  ονδε  την  30 
αυτού  ηνεγκεν  οφιν'  6  δε  Βληδας  ηΰϋ-η  λίαν  αύτω 
φ^εγγομένω  ου  μόνον  γελωτος  α^ια,  εί  μη  γε  και 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  325 

βαδίζοντι  και  ^ίε^ιττώς  κινοΰντι  το  ΰώμα'  ύννήν  δ^ 
αντω  ενωχονμενω  καΐ  έκΰτρατενοντι ,  τίετΐΟίημίνην 
προς  το  γελοίότερον  άναλαμβάνων  έν  ταΐς  έξόδοίς 
πανοηλίαν.    διο  δη  τίεριύτιονδαύτον  αντον  ο  Βληδας 

5  Λοιονμενος  μετά  αιχμάλωτων  αποδράντα  "Ρωμαίων^ 
των  μεν  άλλων  κατωλιγώρηΰεν^  αντον  δε  μετά  πά- 
σης φροντίδος  άναζητειβ&αι  τίροΰετα^εν.  καΐ  άλόντα 
καΐ  παρ  αντον  αχΟ-εντα  εν  δεΰμοΐς  ίδών  εγελαοεν^ 
και  κα&νφείς  της  οργής  επνν^άνετο  την  αίτίαν  της 

10  φνγης  καΐ  οτον  χάρυν  νομίξοι  τά  Ρωμαίων  των  παρά 
βφίύιν  άμείνονα.  ο  δε  άπεκρινατο  αμάρτημα  μεν 
την  φνγην  είναι  ^  εχειν  δε  τον  αμαρτήματος  λόγον 
το  μη  γαμετην  αντω  δεδόΰ^αι.  τω  δε  γελωτι  μάλλον 
6  Βληδας  νπαχΰ'είς  δίδωΰιν  αντω  γυναίκα  των  μίν 

15  εν  γεγονότων  και  τγι  βαβιλίδι  διακονηΰαμένων  ^  άτο- 
πον δε  τίνος  πράξεως  ένεκα  ονκετι  παρ*  έκείνην  φοι- 
τώβαν.  καΐ  οντω  διετελει  άπαντα  τον  χρόνον  τω 
Βληδα  βννων.  μετά  δε  την  αντον  τελεντην  ^^ττίλας 
^Αετίω  τω  στρατηγώ  των  εΰπεριων  Ρωμαίων  δώρον 

20  τον  Ζερκωνα  δίδωΰιν^  6ς  αντον  παρά  τον'Άβπαρα 
απεπεμ^εν.  [δαίιΐαδ.  Ηαβο  δί  τεοΐβ  ΡΓίδοο  νΐηί1ίθ3νίΙ  ¥3- 
Ιθδίϋδ,  ίαη§βηίΐ3  οϋπι  Γγ.  8,  ρ.  317.  23,  ιιΜ  ιΐβ  ΖβΓΟοηβ  ίδΙο 
ίβιη  νίίΐίηιυδ.  Ργο  'Άΰπαρι  τω  ^Αρδαβονρίω  γθοΙθ  Νίβ- 
1)υΙιπϋδ   βΐΏβηοΐΒΐ  'Ά.  τω  ^Αρδαβονρίον,  δοοΐ   ηοη   βΓ3ΐ; 

25  οϋΓ  γβΓίβΓβΙ,  ρ3(π  ΑΓ(1αΐ3αΐ'ίί  ((11136  νοοίδ  πατρί  οιηίδδίο 

ίηδοίθπδ,  3ΐ1βο  υΐ  ΥϋΙ^αΐΒΐΏ  ίηΐ30ΐ3ηίΐ  Γ^ΙίίΐιιεπΙ  ΒβΓηίΐ3Γ- 

ϋγιΐδ);  η3ηι  ϋαο  δϋηΐ  ΑΓ(]3ΐ)ΐΐΓϋ,  3ΐΙβΓ  ρ3ΐ(ίΓ,  βΙΙβΓ  Πϋυδ 

Αδρ3ΓΪδ.  V.  ΤίΠείΏοηΙ.  VI,  ρ.  ΙΟδ  εΐ  ρ3δδίίϊΐ.  Μϋι.ι.Εκυ8.] 

"Οτι   φωραϋ'ίντα   τον   Βιγί?Μν    επιβονλενομενον  12 

ζοτω  Αττίλα^  και  τον  χρνΰίον  τάς  εκατόν  λίτρας  τάς 
παρά  τον  Χρνϋαφίον  τον  θυνουχον  ΰταλείΰας  αφελο- 
μενον  (άφελόμενος  0ΐ3δδ.),  παρενϋ'νς  επεμπεν  Ορεβτην 


326  ΡΕΙ80Ι 

καΐ  "Ηβλαν  6  ^Αττίλαξ  ες  την  Κωνβταντινον ,  έντει- 
λάα'ενοζ  τον  μεν  'Ορεΰτην  το  βαλλάντιον ,   εν  ωπερ 
έβεβληκεί  Βιγίλας  το  χρνβίον  το  Εδέν,ωνι  δοΰ^ηΰόμε- 
νον,  τω  ΰφετερω  τΐερι^έντα  τραχηλω  ελϋ'είν  τε  παρά 
βαβολεα  καΐ  αντώ  ετίΐδεί^αντα  ^αΐ  τω  εννονχω  άνε-  5 
ρωτάν  εΐ'  γε  αντο  έτίίγιγνώύκοιεν ;  τον  δε  Ήΰλκν  λέ- 
γειν από  ΰτόματος  εν   μεν   γεγονότος   είναι  πατρός 
τόν  Θεοδόύιον  παΐδα^   εν  δε  καΐ  αντον  φνντα  καΐ 
τόν  πάτερα  Μοννδίονχον  διαδεξάμενον  διαφνλά^αι 
την  ενγένειαν'    ταντης  δε  τόν  Θεοδόΰων  εκπεπτω- ι( 
κότα  δονλενειν  αντώ  την  τον  φόρον  άπαγωγην  νφι- 
ΰτάμενον.    ον  δίκαιον  ονν  ποιεί  τω  βελτίονι  καΐ  όν 
αντώ  η  τύχη  δεβπότην  άνεδειξεν,  ώς  πονηρός  οίκέ- 
της  λαϋ'ριδίως  επιτιΰ-εμενος.    ον  λνΰειν  ονν  την  αί- 
τίαν  εφη  τών  ες  αντον  ημαρτημενων ,  ει  μη  γε  τόν  ΐ5 
εννονχον  εκπεμ-ψοι  προς  κόλαΰιν.    καΐ  ούτοι  μεν  έπΙ 
τοΐΰδε  ες    την    Κωνβταντίνον  παρεγένοντο'    ϋννη- 
νεχϋ-η  δε  τόν  Χρνΰάφιον  ε^αιτείο^αι  και  παρά  Ζή- 
νωνος.   Μαξιμίνον  γαρ  είρηκεναι  τόν  ^Αττίλαν  απαγ- 
γείλαντος  γβηναι  βαβιλέα  πληρούν   την  νπόβχεβιν^  20 
καΐ  τω  Κωνΰταντίω  την  γνναίκα  διδόναι^  ην  ουδα- 
μώς παρά  την  εκείνον  βονλην  έτερω  κατεγγνη^ηναι 
οίόντε  ην  {είναι  Ββίνίί.) '   η  γάρ  ο  τολμηΰας  εκδεδώκει 
(εκδονναι  δώβει  Ββίνίί.)  δίκας  η  τοιαύτα  τά  βαβιλεως 
εατίν  ώβτε  μηδέ  τών  βφετερων  κρατδΓν  οίκετών^  καΟ-'  25 
ών  ΰνμμαχίαν ,  εί'  γε  βούλοιτο ,  ετοιμον  είναι  παρα- 
ϋχεΐν.    εδήχ^η  τε  ο  Θεοδόΰιος  τόν  ϋ^νμόν  καΐ  δήμο- 
ΰίαν  την  της  κόρης  ονΰίαν  ποιεί.    [Εχε.  ά&  \(ί§Άΐ.  ρ. 
39  Ρ3Γ.,  150—151  ΝίβΙ^αΙίΓ.] 
13        "Οτι  νπ'   αμφοτέρων ,   Αττίλα  τε  και  Ζήνωνος,  30 
αιτούμενος  ό  Χρναάφιος  εν  αγωνία  κα^ειβτηκει.   πάν- 
των δε  αντώ  εννοιάν  τε  και  ΰπονδην  ϋννεΰφεροντων^ 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  327 

έδόκΒΐ  παρά  τον  ^Αττίλαν  πρεύβενεβ^^αί  ^Ανατόλιον 
καΐ  Νόμον^  τον  μεν  Ανατολών  των  αμφΐ  βαΟίλεα 
άρχοντα  τελών  καΐ  τας  οννϋ^ήκας  της  εκείνον  ειρή- 
νης προ^'έμενον  ^  τον  δε   Νόμον  την  τον  μαγίΰτρον 

ί>  τιμήν  (αρχήν  ηΐ9Γ§ο  ίϊοοδοΐι.)  άρξαντα  καΐ  εν  τοις  πα- 
τρικίοις  6νν  εκείνω  καταλεγόμενον ,  οϊ  δη  τάς  αρχάς 
άναβεβήκαύι  πάαας.  Οννεπεμπετο  δε  ^Ανατολίφ  Νό- 
μος ον  δια  μεγεϋ-ος  της  τνχης  μόνον,  άλλα  ώς  καΐ 
τω  Χρνβαφίω  εννονς  ων  καΐ  φιλοτιμία  τον  βαρβα- 

10  ρον  τίεριεοόμενος '  ότι  γαρ  μάλιατα  προβην  αντω  το 
μη  φείδεβϋ-αι  χρημάτων ,  το  παρόν  δ ια^ είναι  έβτίον- 
δακότι.  και  οντοι  μεν  έΰτέλλοντο  τον  ^Αττίλαν  άπά- 
ξοντες  της  όργης  καΐ  την  είρηνην  έττΧ  ταΐς  ΰνντα^εΰι 
διαφνλάττειν  τίείύοντες ,  λέγοντες  δ\  καΐ  ως  τω  Κων- 

15  βταντίω  κατεγγνη^ηύεται  γννη  ον  μείων  της  Σα- 
τορνίλον  γένει  τε  καΐ  περιονβία '  εκείνην  γαρ  μη  βε- 
βονληβϋ-ηι^  αλλ'  ετερω  κατά  νόμον  γημαΰ&αι'  ον  γαρ 
^εμις  παρά'Ρωμαίοις  ακονβαν  γνναΐκα  κατεγγνάΰ&αι 
ανδρί.    έπεμπε  δ\  κα\  6  εννονχος  τω  βαρβάρω  χρν- 

20  αίον ,  ωΰτε  αντόν  μειλιχ^έντα  άπαχ^ηναι  τον  ^νμον. 
[Εχε.  (ίβ  1θ§3ΐ,  ρ.  71—72  ΡβΓ.,  212—213  Νίο1)ΐι1ΐΓ.] 

"Οτι  οί  άμφι  τον  Άνατόλιον  και  Νόμον  τόν'Ίστρον  14 
περαιω^έντες  άχρι  τον  ^ρεγκωνος  λεγομένον  ποτα- 
μοί) ες  την  Σκνΰ^ικην  διεβηΰαν '    αίδοί  γαρ  των  αν- 

-25  δρών  6  Αττίλας,  ωΰτε  μη  τω  της  οδού  έπιτρίβεΰ^αι 
διαϋτηματι ,  εν  εκείνω  τω  χωρίω  προς  αντονς  £πο^7^- 
Οατο  εντενξιν.  και  πρώτον  μεν  νπερηφάνως  δια- 
λεχτείς νπηχ^η  τω  πλήξει  τών  δώρων,  και  λόγοις 
προΰηνεύι  μαλαχϋ^είς  φνλάττειν  την  είρηνην  επΙ  ταΐς 

θο  ανταΐς  έπώμνντο  Οννϋ-ηκαις ,  άναχωρείν  δε  και  της 
τω  Ιΰτρω  οριζόμενης  Ρωμαίων  γης  καΐ  τον  πράγματα 
ετι  παρεχειν  περί  φνγάδων  βαΟιλεΐ,    ει  μη  γε  Ρω- 


328  ΡΕίδΟί 

μαΐοί  ανΰ-ίς  έτερους  καταφεύγοντας  τταρ'  αντον  δε- 
ζοίντο.  Ύΐψίεί  δ\  καΐ  Βιγίλαν^  τας  πεντήκοντα  τον 
χρνΰον  λίτρας  δεξάμενος'  ταύτας  γαρ  αντω  έκεκο- 
μίκει  ο  παις  Ονν  τοις  πρεββεΰίν  ες  την  Σκν^Ίκην 
δίαβάς  '  καΐ  αιχμαλώτους  ανεν  λύτρων  άφηκε  πλεν-  & 
Οτους^  ^Ανατολίω  καΐ  Νόμω  χαρι,ζόμενος.  δωρηβά- 
μενος  δε  και  ίππους  αύτοΐς  και  ϋ'ηρίων  δοράς  ^  αίς 
οί  βαΰίλειοι  κοβμούνται  Σκύ^αι^  άπεπεμπε,  ύυμ- 
πέμ-φας  καΐ  τον  Κωνΰτάντιον  ωΰτε  αύτω  βαβιλεα  ες 
έργον  αγαγείν  την  νπόΰχεΰιν.  ώς  δε  έπανήλ&ον  οί 
πρέΰβεις  ^  καΐ  άπαντα  τά  τ  ε  παρ'  αυτών  τά  τε  παρά 
τον  βαρβάρου  διεί,ηλ^^ον^  κατ  εγγυάται  τω  Κωνΰταντίω 
γυνή  γαμέτη  ^Αρματίου  γενομένη,  παιδος  ΠλίνΟ^ον 
του  παρά  'Ρωμαίοις  ότρατηγηύαντος  καΐ  την  νπατον 
άρχην  άρξ,αντος.  ύυνεβεβηκει  δε  τον  Αρμάτον  ες  ΐ5 
την  Αιβύων  διαβάντα  έπΙ  τη  προς  Αυύοριανούς  μάχη 
εύημερηύαι  μεν  εν  τω  προς  εκείνους  πολεμώ,  νοΰή- 
ΰαντα  δε  τελευτήύαι  τον  βίον.  ου  δη  την  γαμετήν, 
και  γένει  και  περιουβία  διαπρέπουβαν ,  ^πειβεν  ο 
βαΰιλευς  τω  Κωνΰταντίω  γημαβ&αι.  οϋτω  καΐ  τών  20 
προς  Αττίλαν  λυ^έντων  διαφόρων,  ο  Θεοδόΰιος 
έδεδίει  μηποτε  καΐ  Ζήνων  τυραννίδι  επι&ήΰεται. 
[Εχο.  άβ  16§31.  ρ.  12  Ρ3Γ.,  213—215  ΝίβΒυΙΐΓ.] 

[Αοϋβίϋηιυδ   ίη   δβί}(].    3(1   ΙβηιροΓίΐ    Μ3Γθίαηΐ    ίπιρ. 
ϋβ   Ιιίδ   οοιιΓ.   Εα3§:πυδ  ΗίδΙ.   βοοί.   II,    1 :    Μαρκιανος  25 
τοίνυν  κα\  άλλοις  τε  πολλοίς  καΐ  Πρίΰκω   ίΰτόρηται 
τω  ρητορι] 
15        "^Ότι  ώς  ηγγέλ'^η  τω  Αττίλα  τον  Μαρκιανόν  ες  τά 
κατά  την  εω  'Ρωμαϊκά  παρεληλυ^έναι  βαβίλεια  μετά 
την  Θεοδοσίου  τελευτην,  ηγγέλ^η  δ\  αύτω  και  τά  της  3ο 
Ονωρίας  πέρι  γεγενημένα,  προς  μεν  τον  κρατούντα  τών 
εΰπερίων  Ρωμαίων  εΰτελλε  τους  διαλε^ομένους  μηδέν 


ΓβΑΟΜΕΝΤΑ.  329 

Ονωρίαν  πλημμελεΐΰϋ-αί  .^  7]ν  εαντω  προς  γάμον  κα- 
τηγγνηύε'  τίμωρηβειν  γαρ  ανττ],  ει  μη  καΐ  τα  της 
βαΰίλείας  απολαβή  ακήπτρα.  εηεμίίε  δε  καΐ  προς 
τονς  εωονς  Ρωμαίους  των  ταχ^εντων  φόρων  ένεκα. 
5  απράκτων  δε  ίξ  αμφοτέρων  των  αντον  επανελ^όντων 
ττρέΰβεων '  οι  μεν  γαρ  δη  της  Εβπερίας  άπεκρίναντο 
^Ονωρίαν  αντω  ες  γάμον  ελϋ-εΐν  μηδέ  δνναβ&αι^ 
εκδεδομένην  άνδρί'  βκηπτρον  δε  αντη  μη  οφείλε- 
0%'αι'  ον  γαρ  ^ηλευών^  άλλα  αρρένων  η  της'Ρωμαϊκής 

10  βαΰίλείας  άρχη '  οί  δε  της  εω  έφαύαν  ονχ  νπούτη- 
ύεβϋ-αί  την  τον  φόρου  άπαγωγην,  ην  ο  Θεοδόΰίος 
έταξε '  και  ηονχάζοντι  μεν  δώρα  δώΰειν ,  πόλεμον  δε 
άτίειλονντι  όπλα  καΐ  άνδρας  έπάξειν  της  αντον  μη 
λειπομένους  δυνάμεως'    έμερίζετο  ονν  την  γνώμην^ 

15  καΐ  διηπόρει  ποίοις  πρότερον  έπι^ηΰεταί,  καΐ  εχειν 
αύτω  έδόκεν  καλώς  τέως  επί  τον  μείζονα  τρέπεβ^αι 
πόλεμον  καΐ  ες  την  εΰπέραν  ΰτρατεύεο^αι,  της  μά- 
χης αύτω  μη  μόνον  προς  Ιταλιώτας  ,  άλλα  καΐ  προς 
Γότΰ^ους  καΐ  Φράγγονς  έβομένης^  προς  μεν  'ΐταλιώ- 

20  τας  ώΰτε  την  Ονωρίαν  μετά  τών  χρημάτων  λαβείν^ 
προς  δε  Γότθους  χάριν  Γεζερίχω  κατατι&έμενον.  [Εχο. 
άβ  Ιθ^ίΐΙ.  ρ.  39—40  Ρ3ΐ\,  151—152  Νί6ΐ)υΙΐΓ.] 

'^Οτι  τω  Αττίλα  ην  του  προς  Φράγγονς  πολέμου  ίβ 
πρόφαΰις  η  του  υφών  βαύιλέως  τελεντη  καΐ  η  της 

25  άρχης  τών  εκείνον  παίδων  διαφορά,  τον  πρεββντέ- 
ρον  μεν  ^Αττίλαν  ^  τον  δε  νεωτέρον  Αέτιον  έπΙ  ΰνμ- 
μαχία  έπάγεβϋ-αι  εγνωκότος'  όν  κατά  την  ^Ρώμην 
είδομεν  πρεοβενόμενον  (πρεΰβενόμενοι  ΝΐβΙ).)  μηπω 
ίονλον  άρχόμενον ,  ξανΰ•6ν  την  κόμην  τοις  αντον  πε- 

30  ρικεχνμένην  διά  μέγεθος  ώμοις.  &ετον  δε  αντον  6 
^Αέτιος  ποιηβάμενος  παΐδα  καΐ  πλείστα  δώρα  δονς 
άμα  τω  βαΰΐλενοντι  επΙ  φιλία  τε  καΐ  όμαιχμία  άπέ~ 


330  ΡΗίδοι  ^^Η 

πέμψε,     τοντων    ένεκα   6  Αττίλας  την  εκΰτρατείαν  ^Λ 
ΛΟίονμενος    ανϋ^ις  των    αμφ     αντον  άνδρας  ες  την 
Ιταλίαν  επεμτιεν  ωβτε  την  ^Ονωρίαν  έκδιδόναι '   είναι  ^^ 
γαρ  αντώ  ηρμοΰμενην  προς  γάμον^  τεκμηριον  ποιον-  ^Λ 
μένος  τον  παρ*   αντης  πεμφϋ'εντα  δακτνλιον  ^  6ν  και  5    ' 
επιδειχΰ^ηοόμενον  έύτάλκει '  παραχωρειν  δε  αντώ  τον  ^ 
Βαλεντινιανον  καΐ  τον  ημίΰεως  της  βαΰιλείας  μερονς^^^Λ 
ως  καΐ  της  Όνωρίας  διαδεξαμενης  μεν  παρά  πατρός 
την  αρχήν  ^  ταύτης  δε  τη  τον  αδελφού  άφαιρε^εΐύαν  ^_ 
πλεονε^,ία.    ώς  δε  οι  εύπεριοι  ^Ρωμαίοι  της  προτέρας  ^Λ 
εχόμενοι  γνώμης  προς  ονδεν  των  αντώ  δεδογμενων 
νπηκονον,    εί'χετο  μάλλον   της  τον    πολεμον  πάρα- 
ΰκενης ,  πάν  το  τών  μαχίμων  άγείρων  πλήθος.    [Εχο. 
όβ  1θ§3ΐ.  ρ.  40  Ρ3Γ.,  152-153  ΝίβΜίΓ.] 

17  €αηι  3ά  Κοιώβιτι  9ηίιιιιΐ8  ΓυίδδβΙ  βίυδ  [Αΐΐίΐββ]  31- 15 
ΙβηΙϋδ  30€β(1βΓβ;  δαί  βυηι,  υΐ  Ρπδουδ  ΓβΓβΓΐ  ΙήδΙοΓΪοαδ, 
ΓβπιονβΓβ,  ηοηυΓίή,  Οϋί  ίηίιηίοί  βΓ3ηΙ,  οοηδίιίβηΐβδ,  δβό 
Αίαποί  ςαοη(]3πι  ν6δβ§ο11ΐ3Γυηι  Γββίδ  οΐίϋοίβηΐβδ  βχβπι- 
ρΐϋΐη ,  νβπΐί  Γβ§ίδ  δϋί  ΓθΓΐυη3ΐΏ ,  (\\χι^  ίΐΐβ  ροδΙ  ίΓ30ΐ;3ΐη 
Κοιη3Γη  (Ιϊυ  ηοη  δυρ6ΓνίχβΓ3ΐ,  δβ(1  ρΓΟίίηαδ  τβΐ^υδ  βχοβδδΐΐ  2ο 
Ιιιιηιβηίδ.  [ΙοΓοΙβηθδ  ο.  42.  €1ΐΓοη.  Ρβδοΐι.  ρ.  588,  4  βΐ  Μ»- 
Ι3ΐ3δ  ρ.  359,  4:  Περί  ον  πολεμον  (δο.  Αΐ1ίΐ3θ)  ΰννε- 
γράψατο  6  βοφώτατος  Πρίΰκος  6  Θρά^.   V.  ΐν.  3.] 

18  "Οτι  τον  Αττίλα  τον  παρά  Θεοδοΰίον  τεταγμε- 
νον  φόρον  ζητονντος  η  πολεμον  άπειλονντος,  τών  2^ 
Ρωμαίων  ύτέλλειν  παρ  αντον  πρεββεις  άποκριναμε- 
νων^  ^Απολλώνιος  επεμπετο,  ονπερ  6  αδελφός  την 
Σατορνίλον  εγεγαμηκει  ^νγατερα,  ην  6  Θεοδόΰιος 
εβονλετο  Κωνοταντίω  κατεγγνάν,  Ζήνων  δε^Ρονφω 
έδεδώκει  προς  γάμον'  τότε  δ^ε  ί'ξ  ανθρώπων  εγεγόνει.  3ο 
τον  Ζήνωνος  ονν  τών  επιτηδείων  6  Απολλώνιος  γε- 
γονώς  και  την  ΰτρατηγίδα  λαχών  άρχην,  παρά  τον 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  331 

^Αττίλαν  έηύμτίετο  τΐρεΰβενύόμενος.  καΐ  τον  μεν 
*Ίατρον  έτίεραίοντο,  ονκ  ετνχε  δε  της  προζ  τον  βάρ- 
βαρον  τιροβόδον.  εν  οργγι  γαρ  εκείνος  ηοιονμενος 
το  μη  κεκομίΰϋ^αί  τους  φόρους,  ους  ελεγεν  αντφ  τιάρα 

5  των  βελτίόνων  καΐ  βαΰιλικωτέρων  τετάχϋ-αι ,  ονδε 
τον  τίρεοβενβαμενον  εδεχετο ,  τον  ττεμψαντος  κατολι- 
γωρών.  6  δε  ^Αηολλώνιος  ανδρός  έργον  κατά  τοντον 
τον  καιρόν  φαίνεται  δι,απραξάμενος.  τον  γαρ  Ατ- 
τίλα μη  τίροαυεμένον  την  αντον  πρεββείαν  μηδέ  ες 

ια  λόγους  αντφ  έλ^εΐν  βονλομένου,  παρακελευομενον 
δε  τίέμτΐειν  απερ  αντφ  εκ  βαβιλέως  δώρα  εκόμιξε,  καΐ 
θάνατον  άπειλονντος ,  ει  μη  δοίη,  εφηΰεν,  'Όνκ  αϊ- 
τεΐν  ττροΰηκε  Σκν^αις  ατίερ  αντοΐς  ε^εβτιν  η  δώρα  η 
ύκνλα  λαβείν   ,   τίαραδηλών  δώρα  μεν  αντοΐς  δοΰ^ηΰε- 

15  βΰ^αι,  ει  αντον  προΰδέ^οιντο  πρεαβενόμενον,  ΰκνλα  δε, 
εί  άνελόντες  άφέλοιντο.  οντω  μεν  ουν  άπρακτος  επα- 
ντιει.  [Εχο.  άβ  Ιβ^βΙ.  ρ.  72— 73 Ρβγ.,  215— 216  ΙΝϊβ1)ΐιΙΐΓ.] 

'^'Οτι  6   Αττίλας  μετά  το  την  ^Ιταλίαν  άνδρατΐοδί-  19 
ΰαΟ^αι    ετά    τα    Οφέτερα    άναξενξας    τοις   κρατουβι 

20  τών  εωων  ^Ρωμαίων  τΐόλεμον  και  άνδρατίοδιύμόν  της 
χώρας  κατήγγελλεν ,  ώς  μη  εκπεμφΟ-εντος  τον  παρά 
Θεοδούίον  τεταγμένον  φόρου.  [Εχο.  άβ  ΙβξΆί.  ρ.  40 
Ρ9Γ.,  153  ΝίθΙίϋΙΐΓ.] 

"Οτί  Άρδαβούριος    6   του  'Άΰπαρος  Σαρακηνοΐς20 

2δ  επολεμει  κατά  την  Ααμαΰκόν'  καΐ  εκεΐβε  παραγενο- 

μένου  Μα^ιμίνου  του    ύτρατηγοϋ  καΐ  Πρίβκου  του 

ΰυγγραφεως ,  ευρον  αυτόν  τοις  Σαρακηνών  πρεΰβεΰι 

περί  ειρήνης  διαλεγόμενον.  [ΙΙ).ρ.40Ρ3Γ.,  153ΝίβΙ)ϋΙΐΓ.] 

[ϋβ  ΑΓ(ΐ3ΐ)υΓίο  Ιοουδ,  ςυοητ  Ρπίδοο  Νίβ})ΐι1ιπιΐδ  νΐη- 

30  γΗο31,  Ιε^ίίαΓ  βρυοΐ  δυί(ΐ3πι :  Αρδαβούριος,  νιος  Αύπα- 
ρος,  γενναίος  τον  ^νμον  και  τους  την  Θρακην  πολ- 
λάκις καταδραμόντας  βαρβάρονς  ενρώβτως  άποκρον- 


332  ΡΚΙ80Ι 

τ  /  1 


1 


ΰαμενος.      τούτω    ονν   γέρα  αριύτειών    ο    βαΰιλενς 
Μαρκιανος  παρείχετο   την   εφαν   ΰτρατοπεδαρχίαν. 
χαταλαβών  δε  εν  είρηντ^  ταντην  6  ΰτρατηγος  Λρος 
ανεΰιν  έτράτΐη    καΐ  ραβτωνην  ϋ-ηλυδριώτιν.     έχαιρε   έΛ 
γαρ  μιμοΐζ    καΐ   ^ανματοτίοίοΐς  καΐ    πάβυ  ακηνίχοΐς  5 
α&νρμαΰί^   καΐ  τοις  τοιοντοις   δίημερενων  αίΰχροΐς 
ηλόγεί    τίάμτίαν   των   τίρος  ενκλειαν  τεινόντων.    —  ^Η 
Μαρκιανον  δε  τον  βαύιλεως  χρηβτον  μεν  γεγονότος, 
&άττονδε  εκβεβιωκότος,  αντοκελενΰτω  γνώμΎΐ'Άβτιαρ 
Λέοντα  διαδοχον  αντον γενεΰϋ-αΐΛαρεΰκεναβεν.  Ρπδοο 
1ΐ3βο  1π1)υί  ροδδΐιηΙ;,   δί  βχ  ϋδ  ίΐαββ  Ρπδουδ  ρβΓ  ρΙαΓβδ 
1ί1)Γ0δ    ϋβ   ΑΓ(ΐ3ΐ)υπο   ηβΓΓίΐδδβ    (ΙβΒβί,,   ρ&ιιο»   ίΐ6ΠΙ}3δδβ 
8ϋίά3β  ΒΐιοΙοΓθΐΏ  δίβίοβρίδ.    Μϋΐ^ΕΕκυβ.] 
21        ^Ότι   Βλεμμνες   καΐ    Νονβάδες   ηττηΰ-ε'ντες   νπο 
^Ρωμαίων  πρέαβεις  παρά  τον  Μαζιμΐνον  εηεμτίον  ίξ  ΐ5 
αμφοτέρων  εϋ^νών,  ειρήνης  πέρι   βονλόμενοι  αΐίεν- 
δεβ^αι.    καΐ  ταντην  διατηρηβαι  εφαβαν,  εφ'  οΰον  ο 
Μα^ιμΐνος  ττ]   Θηβαίων  έγκαταμένοι  χωρά.    του  δε 
μη  ττροΰδε^αμενον  έπΙ  χρόνω  ΰπένδεα^αι  τοΰοντω, 
ελεγον  άχρι  της  αντον  ξωης  μη  κινηΰειν  όπλα.    ως  20 
ά£  ονδε  τους  δεύτερους  της  πρεββείας  προϋίετο  λό- 
γους, εκατοντούτεις  ε^εντο  ύΛονδάς'   εν  αίς  έδόκει 
^Ρωμαίων  μεν  αιχμαλώτους  άνευ  λύτρων  αφεΐΰϋ-αι, 
είτε  κατά  έκείνην  είτε  κατά  ετέραν  εφοδον  ηλωΰαν, 
τα  δΐ  τότε  απαχ^έντα  αποδο%'ηναι  βοοκήματα,  καΐ  25 
των  δατΐανηϋ-εντων   κατατί^εύϋ^αι  την   άποτίμηβιν' 
ομήρους  δε  τους    (τριακοβίους  Νίβΐ).)    ευ  γεγονότας 
παρά  βφίβι  δίδοβΟ'αι  πίστεως  ένεκα  των  ΰπονδών. 
είναι  δε  αυτοις  κατά  τον  παλαιόν  νόμον  άκώλυτον 
την  ες  το  ιερόν  της  "ΐβιδος  διάβαύιν ,  τον  ποταμίου  άο 
βκάφους  Αιγυπτίων  εχόντων  την  έπιμέλειαν,  εν  ωπερ 
το  άγαλμα  της  ϋ-εού  εντι^εμενον  διαπορ^μεύεται.    εν 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  333 

ρητω  γαρ  οι  βάρβαροι  χρόνω  ες  την  οίκείαν  διάκο- 
μίζοντες  το  ξόανον ,  πάλιν  αντω  χρηβτηριααάμενοι 
ες  την  νηΰον  ατεοοωζονΰίν.  έμπεδω^ηναι  τοίννν  εν 
τω  εν  Φίλαις  ίερω  τάς   ΰννΘ^ηκας  εδόκεί  τω  Μαξι- 

5  μίνω  επιτηδειον  ον.  έπεμττοντο  μετεξετεροι.  παρε- 
γίγνοντο  δε  καΐ  των  Βλεμμνων  καΐ  Νονβάδων  οί  τάς 
ΰτίονδάς  εν  τγι  νηβω  τιθέμενοι,  εγγραφέντων  δε  των 
ΰννδο^άντων  και  των  όμηρων  παραδο^-έντων'  ηΰαν 
δε  των  τε  τνραννηΰάντων  και  νπό  τυράννων  γεγονό- 

10  των,  όπερ  ονδεπώποτε  εν  τωδε  τω  πολεμώ  εγενετο' 
ονποτε  γαρ  Νονβάδων  καΐ  Βλεμμνων  παρά  ^Ρωμαίοις 
ώμηρενΰαν  παίδες"  ΰννηνεχ&η  δε  τον  Μαξιμΐνον 
άνωμάλως  διατεχ^ηναι  το  ΰώμα  και  άπο^ανειν.  την 
δε  τον  Μα^ιμίνον  τελεντην  μα^όντες   οί  βάρβαροι 

15  τονς  τε  ομηρονς  άφείλοντο  βιαϋάμενοι  καΐ  την  χω- 
ράν κατεδραμον.  [Εχο.  (3β  1β^3ΐ.  ρ.  40 — 41  Ρβρ., 
153—154  Νίβ1)ΐι1ΐΓ.] 

^ΕπΙ  τούτοις  ^ιόΰκορος  μεν  την  Γαγγρηνών  των  22 
Παφλαγόνων  οίκείν  κατακρίνεται,  Προτεριος  δε  την 

20  επιΰκοπην  -ψηφώ  κοινή  της  ύννόδον  τηςΆλε^ανδρέων 
κληρονται '  ος  επειδή  τον  οίκεΐον  κατειληφει  Ο-ρόνον^ 
μεγιβτος  και  άννποιΰτος  τάραχος  τω  δήμω  διανεύτη 
προς  διαφόρονς  κνμαινομένω  γνωμας.  οί  μεν  γαρ 
^ιόΰκορον  επεζητονν,  οίάπερ  εικός  εν  τοΓς  τοιουτοις 

25  γίγνεα&αι,  ο^  ^£  Προτερίον  μάλα  γεννικώς  άντείχοντο^ 
ως  και  πολλά  και  άνήκεΰτα  προελϋ-εΐν.  ιΰτορεΐ  δ  ονν 
Πρίύκος  ο  ρητωρ  φ^ηναι  τηνικαντα  ες  την  Αλε- 
^,άνδρον  εκ  της  Θηβαίων  επαρχίας,  ίδείν  τε  τον 
δημον  ομόΰε  κατά  τοίν  αρχόντων  χωρονντα  ,  της  τε 

30  ΰτρατιωτικής  δννάμεως  την  βτάύιν  διακωλνειν  βον- 
λομένης  λίϋ-ων  βολαΐς  αντονς  χρηΰαΟϋ'αι '  τρεφαβϋ'αί 
τε  τούτους    κ^ί   άνά  το  ιερόν   το  π^ίλαί,  Σαράπιδος 


334  ΡΚΙ80Ι 

άναδραμόντας  έκτίολίορκήϋαι,  καΐ  πνρΐ  ζώντας  τιαρα- 
δονναί.  χαντά  τε  τον  βαύιλέα  μα&όντα  διβχι,λίονζ 
νεολεκτονς  εκτίεμ^Ι^αι ,  καΧ  του  πνεύματος  επιτνχόντας 
ονριοδρομήΰαι,  ώς  ανά  την  εκτην  των  ημερών  ττ} 
μεγάλΐ]  τών  ^Αλεζανδρεων  προΰχεΐν  τίόλει.  καντεν-  5 
%^εν  τών  ΰτρατιωτών  τίαροινονντων  ες  τε  τάς  γαμετάς 
καΐ  θυγατέρας  τών  Άλεζανδρεων^  τών  προτέρων 
πολλώ  δεινότερα  προελ^εΐν.  νΰτερον  τε  δεηϋ•ήναι 
τον  δήμον  τον  Φλώρου  τών  Στρατιωτικών  ταγμάτων 
ηγουμένου ,  ομοΰ  δε  κα\  την  πολιτικην  διέποντος  αρ- 
χήν^ άνά  την  ίπποδρομίαν  αλιΰ^έντα  ωβτε  κατα- 
πρά^αβ&αι  αύτοις  την  του  ΰιτηρεΰίου  χορηγίαν  ^  ην 
παρ^  αυτών  άφηρητο,  τά  τ  ε  βαλαν  εΐα  καΐ  την  ϋ'έαν 
και  οΰα  δια  την  γενομενην  παρ'  αυτών  άτα^ίαν  απε- 
κόπηΰαν.  και  ούτως  τον  Φλώρον  έΰηγηΰει  ττ}  αυτοϋ  ΐ5 
φανέντα  τω  δήμω  υποΰχέβ&αι  τ  αντώ  και  την  ατά- 
0ιν  προς  βραχύ  διαλΰοαι.  [Εϋ8§πϋδ  ΗΐεΙ.  βοοί.  II,  5.] 
[ΝίοβρΙιοΓϋδ  VIII,  15  (]α3β  Ιιίδ  3ί1(1ίΙ;  άβ  δβΓβρίάΐδ 
ΙβιηρΙο,  ίΐβιη  Ρπδοί,  (|υβιη  δρεοΐβΐ  αυτοϋ  ν.  15,  ρυΐβΐ 
Υβίβδΐαδ.]  20 

23  Αΐΐΐΐδ,  ϋΐ  ΡΓίδοαδ  ΙιίδΙοποϋδ  ΓβίβΓΐ;,  βχδΐίηοΐίοηίδ  δυββ 
ΙβιηροΓβ  ριιβίΐθΐη  Ιΐάίοο  ηοιηίηβ,  ί1βοοΓ3ηι  ν^Ιάβ,  δΜ  ίη 
πΐ3ΐπιηοηίυηι  ροδΙ  ίηηυιηβΓαΜΙβδ  υχοΓβδ,  υΐ  ιηοδ  βΓ3ΐ 
§βηΙίδ  ίΐΐίϋδ,  δοοί3ηδ,  βίυδ(|ΐιβ  ΐη  ηιιρίϋδ  πΐ3§η3  (3ΐ.  ηίιηΪ3) 
1ιίΐ3Γϋ3ΐβ  Γβδοΐυΐϋδ,  νίηο  δοηιηοίΐυβ  §Γ3ν3ΐιΐδ,  Γβδυρίηυδ  25^ 
ί30βΙ)3ΐ;,  Γβ{]υηά3ηδΓ{υβ  δ3η»ιιίδ,  ο{υί  βί  δοΠίβ  άβ  η3πΙ)υδ 
βίί1α6ΐ)3ΐ,  (Ιυιη  οοηδυβίίδ  ΐΏβ3ΐΐΐ3υδ  ίιηρβίΙΗυΓ,  ίΙίηβΓβ 
ΓβΓβΙί  ί3υ€ί1)αδ  ί1ΐ3ρδαδ  βϋΐη  βχδΐίηχίΐ.  ίΐ»  «ΙοΓίοδο  ρθΓ 
1)6ΐΐ3  Γβ§ί  1βιηιι1βη1ί3  ρυίίεικίϋΐη  βχίΐυηι  (ΙβίΙίΙ;.  δ6(|ΐιβη1ί 
νβΓΟ  Ιυοε,  ουιη  ΐϊΐ3§η3  ρ3Γδ  (Ιίβί  ΓαίδδβΙ  βχβιηρίβ,  ιηί-  3ο 
ηίδίΓί  Γβ§ϋ  Ιπδΐβ  3ΐίίϊαί(1  δΐΐδρίϋβηΐβδ,  ροδΙ  €ΐ3ΐηοΓ6δ  ιη3- 
χίηιοδ  ΓοΓ6δ  βίΤπη^υηΙ,  ίηνβηίαηΐΓ[υβ  Αΐΐίΐαβ  δίηβ  νυΙηβΓβ 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  335 

ηβοθΐΏ  δ3η§υίηίδ  ('β'ϋδίοηβ  ρβΓΒεΙδηι,  ριΐθ1ΐ9ηΐ(|υβ  (ΙβΓπίδδο 
νυΐΐυ  δΐιΐ)  νβΐθΐηίηβ  ΐ30Γγιη3ηΙβιη.  Ιϋπο,  υΐ  ϋΐίυδ  §βη1ίδ 
ιηοδ  θδΐ,  οπηίϋΐη  ρβιΊβ' ΐΓαηοβΙθ,  ίηΓοηηβδ  Γαοΐβδ  €3νΐ8 
ίϋΓρβνβΓβ  νυ1ηβη1)ΐΐδ,  υΐ  ρΓοβΙίβΙοΓ  βχίιηίυδ  ηοη  Γοβιηί- 

5  ηβίδ  ΐ3ΐιιβηΐ3ΐίοηί1}υδ  εΐ  ΐ30Γγηιίδ,  δβίΐ  δ3η§ιιίηβ  Ιυ^βΓβΙυΓ 
νίηΐί.  άβ  ςαο  ί(1  30€βδδίΙ;  πιίΓ3ΐ}ί1β  υΐ  Μ3Γ€ί3ηο,  ρπηοίρί 
ΟπβηΙίδ,  (1β  ΐ3Γη  Γθγοοι  Ιιοδίβ  δοΐϋοίΐο  ίη  δοπιηίδ  (Ιίνί- 
ηίΐ3δ  3(1δίδ1βηδ  3Γ€υπι  Α11ίΐ3β  ίη  β3(1βιη  ηοοίβ  ΓΓ30ΐιιιη 
οδΙβηοΙβΓβΙ,  ςιΐ38ΐ  ηποί!  §βηδ  ίρδ3  βο  Ιβίο  ιηυ1ΐ3  ρΓ36δΐ]η[ΐ3ΐ;. 

10  Ιιοο  ΡπδΟϋδ  ΙιίδΙοΓίουδ  νβΓ3  δβ  (ΙίοίΙ  3ΐΙβδΐ3ΐΐοηβ  ρΓοΐ33Γβ. 
η3ΐη  ίη  Ι3η1υηι  πΐ9^ηί8  Ιηιρβπίδ  ΑΐΙΙΙα  ΙβΓπΙίίΙίδ  1ΐ3ΐ3ί1αδ 
βδΐ  υΐ  βίϋδ  πιοΓίθπι  ίη  Ιοουπι  πιυηβπδ  δυρβΓη»  τβ^ηβη- 
ίΐ1)υδ  ίη(1ίθ3Γ6ηΙ.  ουίϋδ  πΐ3ηθδ  (ΐυίΙ)υ8  πιοιίίδ  3  δυ3  §θη1β 
1ιοηοΓ3ΐί  δίηΐ  ρ3υ€3  (1β  ηιυΐΐίδ  (ΙίοβΓβ  ηοη  οηιίΙΐ3Πΐυδ"  εΐο., 

ΐδ  ςυ3β  βΐ  ίρδ3  ΓοΓΐ3δδβ  δυηΐ  Ρπδοί,  ςϋβηι  ροδΙ  Αΐ1ίΐ3β  ηεοβπι 
Π1βΠ10Γ3ηΙ    βΙί31Ώ   3(1  Γγ.    17    €ίΐ3ΐί.     [ΙοΓίΙβηβδ   €.    49.] 

"Οτί  Γεξερίχον  την  'Ρίομην  Λορϋ•η(ΐαντος^  καΐ  βα-24^ 
ΰΐλενοντος  '^βίτον,  Μαρκιανός  6  των  της  εω  ^Ρω- 
μαίων βαύίλενς  παρά  τον  Γεξερίχον  τον  των  Βανδί- 

20  λων  άρχοντα  ηρεββεις  εβτελλεν ,  ωβτε  της  Ιταλών 
άπεχεΰϋ^αί  γης  καΐ  τάς  βαΰιλείονς  εκτΐεμπειν  γυναίκας 
αιχμάλωτους  άγομενας^  την  τε  Βαλεντινιανου  γαμε- 
την  καΐ  τάς  αυτής  θυγατέρας,  καΐ  Οί  πρύύβεις  ες 
την  εω  άπρακτου  επαντιεοαν'    ουδενΐ  γαρ  των  έπε- 

25  ΰταλμενων  παρά  του  Μαρκιανού  6  Γεξε'ριχος  υπη- 
κουΰεν,  ονδε  μην  λυειν  τάς  γυναίκας  εβουλετο.  ο 
δΙ  Μαρκιανος  έτερα  προς  αυτόν  διέπεμπε  γράμματα 
κα\  τον  πρεββευβόμενον  Βληδαν '  ην  δε  της  του  Γε- 
ζερίχου  αίρεΰεως  έπίβκοπος'   της  γάρ  των  Χριβτια- 

30  νών  ^ρηύκείας  καΐ  τους  Βανδίλους  είναι  ΰυμβαίνει. 
ος  επειδή  παρ'  αντον  άφίκετο  και  εγνω  τη  αυτού  μη 
υπακούοντα  πρεοβεία^  αύ^αδεβτερων  λόγων  ηπτετο^ 


336  ΡΚΙ80Ι 

καΐ  έ'φη  μη  ύννοίοειν  αντω,  είτίερ  ντίο  της  ττΜρονΰης 
ενημερίκς  αρΰ'είς  καΐ  των  κατά  την  εω  Ρωμαίων  βα- 
ϋιλέα  προς  πόλεμον  αντω  αναβτηναι  παραοκενάύοι^ 
τας  βαΰιλείονς  μη  λνων  γυναίκας,  αλλ'  οντε  η  των 
προηγηβαμένων  έπΙ  τη  πρεββεία  ρημάτων  επιείκεια  5 
οντε  ο  άπειληϋ-είς  φόβος  μέτρια  τον  Γεξεριχον  φρο- 
νεΐν  ηνάγκαβεν '  απρακτον  γαρ  και  τον  Βληδαν  άπε- 
πεμπε^  καΐ  ες  την  Σικελίαν  αν^ις  κα\  ες  την  τΐρόΰ- 
οικον  ανττ}  'ΐταλίαν  δνναμιν  διατίεμφάμενος  παβαν 
εδηον.  6  δε  "^βιτος  6  των  έΰτΐερίων  ^Ρωμαίων  βα-  ι<| 
ϋιλενς  ετίρεββενετο  καΐ  αντος  παρά  τον  Γεξεριγ^ον, 
των  πάλαι  αντον  νπομιμνηΰκων  απονδών^  ας  εί  μη 
φνλαττειν  ελοιτο,  και  αντον  παραβκενάΰαΰϋ-αι  ^  πλη- 
<&ει  τε  οίκείω  πίΰννον  καΐ  τη  των  βνμμάχων  επικον- 
ρία.  έπεμπε  δε  καΐ  τον  'Ρεκίμερ  ες  την  Σικελίαν  ΐ5 
ϋνν  ΰτρατω.  [Εχε.  (1β  1β^3ΐ.  ρ.  73  Ρθγ.,  216—217 
ΝίθϋιιΙΐΓ.] 

:Εχ  ηθΓΓθΙίοηβ  (Ιβ  ν^ηάθΐίδ  Ιΐθΐίδίη  βΐ  δίοίΐίαπι  οΐίπρίβη- 
ΙίΙ)υ8   δυηιρίϋδ  εΐίδπι  ΓυβήΙ;  Ιοουδ  δυί(33β  ν.  Χάρνβδις: 
Πρίϋκος  λέγει   περί  Χαρνβδεως.     "παραπλεονβι  δε  2ο 
την  Σικελίαν  προς  τη  Μεύΰηνη  κατά  τον  πορ^μον 
της  Ιταλίας ,  εν  ωπερ  η  Χάρνβδις  ,  πνευμάτων  επι- 
λαβόντων  δνΰαών,  αντοΐς  άνδράβι  κατέδυΰαν." 
25        "Οτι  των  "Ρωμαίων  ες  Κόλχονς  ελϋ-όντων  και  6νμ- 
βαλόντων  πόλεμον  προς    Ααξούς^    6  μεν  "Ρωμαϊκός  25 
βτρατος  ες  τά  οφετερα  επανεξευξεν  ,   και  οι  άμφι  τα 
βαΰίλεια  προς  την  ετέραν  μάχην    παρεβκευάζοντο^ 
βουλευόμενοι  πότερον  την  αυτήν  η  την  δι   ^Αρμενίας 
της  Περΰών  χωράς  προύοίκου  πορευ^έντες  οδόν  τον 
πολεμον  έπά^ουϋι^  πρότερον  πρεΰβεία  τον  μόν αρχον  30 
των  Παρ^υαίων  πείοαντες '  κατά  γάρ  ^άλατταν  άπο- 
ρος αυτοΐς  πάν  {απορον  αυτοΐς  είναι  Νίεΐ).)  ένομίζετο 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  337 

τάς  δνΰχωρίας  τΐαραπλευν  ^  άλιμενον  της  Κόλχον 
τνγχοίνονΰηζ.  6  δε  Γωβάξηζ  έπρεββενετο  μεν  καΐ 
αντοζ  τίαρά  τους  Παρϋ^ναίονς  ^  έπρεββενετο  δε  κα,Ι 
παρά  τον  βαβυλεα  Ρωμαίων.    κα\  ο  μεν  των  Πάρθων 

5  μόναρχος^  ώς  πολέμου  αύτω  ΰυνιύταμένον  προς  Ονν- 
νονς  τους  Κίδαρίτας  καλουμένους  ^  άπεύείβατο  παρ* 
αυτόν  τους  Λάζους  καταφεύγοντας.  [Εχο.  οΐβ  Ιβ^ίΐΙ. 
ρ.  73-74  ΡαΓ.,  217  Νίβΐ3υ1ΐΓ.] 

"Οτι  Γωβάξης  πρεΰβεύεται  παρά  ^Ρωμαίους.    ^Ρω-  2β 

10  μαΐοι  δ\  άπεκρίναντο  τοις  παρά  Γωβάξου  βταλειΰι 
πρέΰβεβίν  ως  άφεξονται  του  πολέμου ,  εί'  γε  η  αύτος 
Γωβάξης  απόφοιτο  την  αρχήν  η  τον  παΐδα  της  βα- 
ύιλείας  άφελοιτο '  ου  γάρ  %'έμίς  της  χώρας  αμφότε- 
ρους ηγεμονεύειν  παρά  τον  παλαιον  %'εύμόν.    ώΰτε 

15  άί  ^άτερον  βαΰυλεύειν^  Γύοβάξην  η  τον  αύτοϋ  παΐδα, 
της  Κολχίδος,  καΐ  τγιδε  λυ^ηναι  τον  πολεμον  Ευ- 
φημιος  εΰηγηΰατο,  την  του  μαγίΰτρου  διεπων  αρ- 
χήν '  ος  έπΙ  ΰυνέΰει  καΐ  λόγων  άρεττ^  δό^αν  'έχων 
Μαρκιανοΰ  τον  βαΰίλεως  την  των  πραγμάτων  ελαχεν 

20  έπιτροπην ,  καΐ  πλειΰτων  των  ευ  βουλευ^έντων  εκεί- 
νω  καθηγητής  έγένετο '  ος  καΐ  Πρίΰκον  τον  αυγγρα- 
φεα  των  της  άρχης  φροντίδων  έδεξατο  κοινωνόν.  της 
δε  αιρεύεως  [της^  αύτω  δοϋ-είΰης,  6  Γωβάξης  εϊλετο 
της  βαβυλείας  παραχωρηύαι  τω  παιδί,  ανΓΟ^  τα  όύμ- 

25  βολα  αποθεμένος  της  άρχης.  καΐ  παρά  τον  κρατούντα 
^Ρωμαίων  τους  δεηβομενους  επεμπεν,  ως  ενός  Κολ- 
χου  {Κόλχων  Νίβΐ).)  ηγεμονεύοντος  ούκετι  δι^  αύτον 
χαλεπαίνοντα  έπΙ  τά  όπλα  χωρεΐν.  βαΰιλεύς  δ\  δια- 
βαίνειν  αυτόν  ες  την  "Ρωμαίων  έκέλευε  καΙ  των  αύ- 

30  τω  δεδογμένων  διδόναι  λόγον.  ός  δε  την  μεν  άφι^ιν 
ουκ  ηρνηΰατο,  //ιονύΰιον  δε  τον  ές  την  Κολχίδα  πά- 
λαι διαπεμφθεντα  της  τε  αύτοϋ  Γωβάξου  διαφοράς 

ΗΙ8Τ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  22 


338  ΡΚΙ80Ι 

ένεκα  πίΰην  δωβονία  ζτηόεν,  ώς  ονδεν  νποΰταίη 
άνηκεβτον.  δώ  δη  ες  την  Κολχίδα  ^ωννΰιος  εβτέλ- 
λίτο,  κα\  περί  των  διαφόρων  ΰννεβηοαν.  [Εχε.  άβ 
1θ§3ΐ.  ρ.  41  Ρ3Γ.,  155—156  ΝΐβΒϋΙΐΓ.] 

27  "Οη  ο  Μαιορίανος  6  των  εΰπερίων  "Ρωμαίων  βα-  5 
ΰιλενς^  ώξ  αντω  οι  εν  Γαλατία  Γότ&οί  ΰνμμαχοι 
κατεβτηΰαν,  καΐ  τα  τίαροικονντα  την  αντον  έπικρά- 
τειαν  §ϋ^νη  τα  μεν  οπλοίς,  τα  δε  λόγοίζ  τϋαρεΰτηΰατο, 
καΐ  έπΙ  την  Αιβυην  Ονν  Λολλη  διαβαίνειν  έτίειράτο 
δυνάμει ,  νεών  άμφΐ  τάς  τριακοβίας  η&ροιβμενων  ίο 
αντω.  τιρέύβεις  μεν  τΐρότερον  παρ^  αντον  6  των  Βαν- 
δίλων  ηγούμενος  έπεμπε ,  λνειν  τα  διάφορα  λόγοις 
βονλόμενος'  ώς  δε  ουκ  §πειϋ•ε,  την  Μανροναίων  γην^ 
ες  ην  τους  άμφΐ  τον  Μαιοριανον  άπο  της  ^Ιβηρίας 
άποβαίνειν  εχρην,  πάΰαν  εδι^ωΰε  και  εκάκωΰε  καΐ 
τα  νδατα.  [Εχε.  (1β  Ιβ^»!.  ρ.  41  Ρβγ.,  156  ΝίεΙυΙΐΓ. 
Ργϊγπ^  Ιιυίυδ  ίΓθ^αιεηΙί  ΓβρεΙίΙ  Ιοαηηβδ  Αηΐίοοίιβηιΐδ 
ίι\  203.] 

28  '^Οτι  τον  Βαλάμερος  τον  Σκν&ον  παραβπονδηβαν- 
τος  καΐ  πολλάς  πόλεις  δηωβαμενον  καΐ  χωράς  Ρω- 
μαΐκάς,  επεμπον  παρ*  αντον  οι  "Ρωμαίοι  πρεββεις  ,  οϊ 
αντω   τον  νεωτεριΰμον  κατεμεμφοντο,  και    ωΰτε  μη 
ανϋ-ις    την    χωράν   καταδραμεΐν    τριακοΰίας   λίτρας  ^Η| 
φερειν  αντω  εκάΰτον  ετονς  έταξαν '   ύπάνει  γαρ  των  ^"' 
αναγκαίων  έφραξε  προς  πόλεμον  το  οίκειον  διάνα-  25 
ΰτηναι  πλήθος.    [Εχο.  (Ιβ  Ιβ^βΙ.  ρ.  74  Ρηγ.,  217—218 
Νίο1)υ1ΐΓ.] 

29  "Οτι  6  Γεξεριχος  ονκετι  ταΐς  προς  Μαιοριανον 
τε^είύαις  ΰπονδαΐς  εμμένων  Βανδίλων  και  Μαν- 
ροναίων πλήϋΌς  επΙ  δττιωβει  της  ^Ιταλίας  και  Σικελίας 
έπεμπε,  Μαρκελλίνον  ηδη  πρότερον  της  νήΰον  ανα- 
χωρη0αντος  δια  το  "Ρεκίμερα  παρελεο^αι  αντον  της 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  339 

δυνάμεως  ε^εληβαντα  τους  παρετΐομενονς  αντφ 
Σκνϋ'ας  ^  ηααν  δε  εν  πλείοτοις  άνδραΟί,  παραπεί^ειν 
χρημαβιν  ωβτε  εκείνον  μεν  άπολιπεΐν,  άφικεα^αι . . . 
[0£  τΐρος  αυτόν,  τοϋτ  έ7ίοίη<5ε  τον  Μαρκελλΐνον 
5  δίφρίβΐ  ΝίθΙ).]  εύλαβη^εντα  την  επιβουλην,  ου  γαρ 
άντιφιλοτιμεΐβ^αι  τω  ^Ρεκίμερος  εδύνατο  πλούτω^ 
της  Σικελίας  υπονοβτηΰαι.  έατελλετο  ούν  καΐ  Λαρα 
τον  Γεζεριχον  πρεββεία^  τούτο  μεν  παρά  του  'Ρεκί- 
μερος,  ως  ου  δει  κατολιγωρεΐν  αυτόν  των  ΰτΐονδών, 

10  τούτο  δε  κα\  παρά  τού  κρατούντος  των  εν  ττ]  εφ 
' Ρωμαίων^  εφ*  ω  της  Σικελίας  καΐ  της  ^Ιταλίας 
ατίέχεο^αί  καΐ  τάς  βαΰίλείους  εκπεμπειν  γυναίκας. 
Γεξεριχος  δε^  τίολλών  Λρος  αύτον  Λρεύβευτών  κατά 
διαφόρους  ΰταλεντων  χρόνους ,  τάς  γυναίκας  ου  τιρό- 

15  τερον  διαφηκε  τίρίν  η  την  πρεΰβυτεραν  των  Βαλεν- 
τινιανού  θυγατέρων ,  Ευδοκία  δε  ην  όνομα  αυττ], 
Ονωρίχω  τω  εαυτού  τίαιδΧ  κατηγγύηβε.  τότε  γαρ  καΐ 
την  Ευδο^ίαν  την  Θεοδοβίου  %-υγατέρα  άπεπεμπε 
0νν  Πλακιδία  ττ}  έτερα  αύτης  %'υγατρί^  ην  εγεγαμή- 

20  κει  ^Ολύβριος.  τού  δε  τάς  Ιταλίας  και  Σικελίαν  δτ]- 
ούν  6  Γεζεριχος  ουκ  ατίέΰτη ,  αλλά  μάλλον  αύτάς  ε^ε- 
τίόρ^ει^  μετά  τον  Μαιοριανόν  βουλήσεις  βαΰιλεύειν 
των  έν  τγι  εΰπερα  ^Ρωμαίων  Ολύβριον  διά  την  ε| 
ετίίγαμίας  ύυγγενειαν.     [Εχε.    (Ιβ    Ιβ^Βΐ.    ρ.    74   Ρβγ., 

2δ  218—219  Νί6ΐ)α1ΐΓ.  ΡοδίΓβΐΏ»  Ιιυίαδ  ίΓΗσηιβηΙί  τβρβίίΐ 
Ιοθηηβδ  Αηΐίοοίιβηυδ  ίρ.  204.] 

'^'Οτι  οί  εβπεριοι  'Ρωμαΐοι  ες  δέος  έλϋ-όντες  περί  30 
Μαρκελλίνου  μηποτε  αυξανομένης  αύτω  της   δυνά- 
μεως καΐ  επ    αυτούς  αγάγοι  τον  πόλεμον,  διαφόρως 

30  ταραττομένων  αυτοΐς  των  πραγμάτων,  τούτο  μεν  εκ 
Βανδίλων,  τούτο  δε  καΐ  Αίγιδίου ,  ανδρός  εκ  Γαλα- 
τών μεν   των  προς   τγι    εΰπερα  ορμώμενου ,    τω   δ\ 

22* 


340  ΡΕίδΟί 

Μαωροανω    ουύτρατενΰαμενου   καΐ   πλείοτην   άμφ* 
αντον  έχοντος  δνναμιν    καΐ  χαλεπαίνοντος   δίά  την 
τον  βαύιλέωζ  άναίρεΰίν '  ον  τον  προς  Ίταλιώτας  τέως 
ατΐηγαγε  τίολέμον  η  προς  Γότ&ονς  τονς  εν  Γαλατία 
διαφορά,    περί  γαρ  της  6μ6ρ&ν  προς  εκείνονς  διαφι-  5 
λονεικών  γης  καρτερώς  εμάχετο,  καΐ  ανδρός  έργα  μέ- 
γιβτα  εν  έκείνω  έπεδεί^ατο  τω  πολεμώ,    τούτων  δη 
ένεκα  οι  εαπέριοί  'Ρωμαΐοι  παρά  τονς  έωονς  πρέΰβεις 
εΰτείλαν,  ώΰτε  αντοΐς  και  τον  Μαρκελλΐνον  καΐ  τονς 
Βανδιλονς    διαλλά^αι.     προς   μεν   τον  Μαρκελλΐνον  ίο 
Φνλαρχος  ΰταλείς  έπειθε  κατά  Ρωμαίων  όπλα  μη  κι- 
νεΐν.     6  δε  παρά  τονς  Βανδίλονς   διαβάς  άπρακτος 
άνεχώρει,  τον  Γεζερίχον  μη  άλλως  τον  πόλεμον  κατα- 
ϋ-ηΰειν  άπειλονντος ,  ει  μη  γε  αντω  η  τον  Βαλεντι- 
νιανον  καΐ  ^Λετίον  περιονβία  δοΟ-η.    και  γάρ  καΐ  παρά 
των  εωων  Ρωμαίων  εκεκόμιβτο  μοΐραν  της  Βαλεντι- 
νιανον  περιονΰίας  ονόματι   Ενδοκίας  της  τω   Ονω- 
ρίχω  γεγαμημένης.   διο  δη  ετονς  έκάΰτον  ταντην  τον 
πολέμον  πρόφααιν  ποιονμενος ,  εν^νς  ήρος  άρχομέ-   ^ 
νον  ύνν  ΰτόλω  την  εκΰτρατείαν  εποιείτο  επί  τε  Σι-  ^| 
κελίαν  καΐ  τάς  ^Ιταλίας"    καΐ  ταΐς  μεν  πόλεΰιν ,   εν  ^Ψ' 
αις  μάχιμον  δνναμιν  των  Ίταλιωτών  είναι  ϋννέβαινεν, 
ον  ραδίως  προβεφερετο'     καταλαμβάνων  δε  χωρία,  ^Λ 
εν  οίς  μη  ετνχεν  ονβα  αντίπαλος  δνναμις,  εδηον  τε 
και  ηνδραποδίξετο.     ον  γάρ  προς  πάντα  τά  προΰβά-  25 
(Τί-ί^α  τοις  Βανδίλοις  μέρη  οι  Ίταλιώται  άρκεΐν  εδν-  Β 
ναντο,  πλήξει  των  πολεμίων  βιαξόμενοι  καΐ  τω  μη 
παρεΐναι  βφίΰι  ναντικην  δνναμιν,  ην  παρά  των  εωων 
αίτονντες  ουκ  ετνγχανον  διά  τάς  προς  Γεξεριχον  εκεί-  ^Λ 
νοις  τε&είύας  ΰπονδάς '    όπερ  ετι  μάλιβτα  εκάκωΰε  3™ 
τά  εν  τη  εβπέρα  ^Ρωμαίων  πράγματα  διά  το  διηρηοΌ-αι 
την  βαύιλείαν. 


Ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  341 

Έτΐρεΰβενΰαντο  δε  κατ  εκείνον  τον  χρόνον  κατά 
τονς  εωονς  Ρωμαίονξ  Σαράγονροί  καΐ  Ονρωγοί  καΐ 
'Ονόγονροί^  ε&νη  εξαναβτάντα  των  Οί'κδ^ωΐ'  η^ών, 
Σαβίρων  ες  μάχτ^ν  ΰψίβιν  εληλνΰ-ότων ^  ονς  εξηλα- 

5  6αν  'Άβαροι ,  μεταναΰται  γενόμενοι,  νπο  εϋ•νών  οί- 
κονντων  μεν  την  τναρωκεανΐτιν  άκτην,  [την  δε  χω- 
ράν απολίτΐόντων  δια  το  εξ  άναχνΰεως  τον  ωκεανού 
ομιχλώδες  γιγνόμενον  καΐ  γρντίών  (γνπών  ΗβιηδΙ. :  ν. 
δίβρίι.  Τΐιβδ.)  ί£  τΐληϋ-ος  άναφανέν '  οΛερ  ην  λόγος  μη 

10  τΐρότερον  τΐανβεΰ^αί  τίρίν  η  βοράν  Λοιηβαβϋ-αί  το  των 
ανΰ•ρ^67^ων  γενος'  διό  δη  υπό  τώνδε  έλαννομενοι 
των  δεινών  τοις  πληβωχώροις  ενέβαλον ,  κα\  τών 
εταόντων  δννατωτερων  όντων  οί  την  §φοδον  μη 
νφίΰτάμενοί  μετανίβταντο ']    ωΰτίερ  καΐ  οί  Σαραγον- 

15  ροί  έλαϋ'εντες  κατά  ζητηΰιν  γης  τίρός  τοις  Άκατίροις 
Ονννοις  έγενοντο,  καΐ  μάχας  προς  εκείνους  τΐολλάς 
ΰνύτηαάμενοι  το  τε  φνλον  κατηγωνίβαντο  καΐ  τΐρός 
Ρωμαίους  αφίκοντο,  τυχεΐν  της  αυτών  βουλομενοι 
έηιτηδειότητος.    βαΰιλευς  ουν  κα\  οί  άμφ*  αυτόν  φι- 

20  λοφρονηβάμενοι  και  δώρα  δόντες  αυτούς  άτΐεπεμφαν. 

[Οϋίΐβ  Ιιίο  Ιβ^αηΙϋΓ  (1β  δ3Γ3§ιιπ5  βΙο.,  εοΓαιη  ρΐιι- 

ΓίΐΏίΐ  1ΐ9ΐ)θΙ,   βΙί3Πΐ   δυκΐ3δ  ν.  "Αβαρις.     Ηίηο    Οβδδβηυδ 

δυρρίβνίΐ    νβΓΐ}3ί   ιιηοίδ   άίδΐίηοΐα  την  δ\  χώραν  υδθ|ΐιβ 

3(1  μετανίΰταντο.    Νοηηαΐΐβ  Ιιυΐυδ  Ιοοΐ  ΓβρεΙίΙ  8αί(ΐ3δ  ν. 

25  Ακατίροι  βΐ  Σαράγουροι. 

Μ3Γ06ΐ1ΐηυδ  Ιιίδ  Ιθηιροη1)υδ  ΐη  03ΐΐΏ3ΐί3  δΐιυπι  δί1)ί 
ςαβδί  Γβ^ηυηι  1ΐ3ΐ3(ίΓβ  οοβρΐΐ.  ΝεδοΙο  3η  εχ  1ΐ3ο  η3ΓΓ3- 
Ιίοηίδ  ρ3Γΐβ  ρβΐίΐα  δΐΐ  83ΐοπ6δ  υρΜδ  ιηβηΐίο  3ρ.  δίβρίιβ- 
ηυιη  Βγζ.:    Σαλώναι,  πόλις  ζίελματίας^   ων  Σαλω- 

30  νεύς  τό  ε^νικόν^  ώς  ΤΤρίβκος  εν  εκτω.   Μϋΐ.ΐ.ΕΚ.] 

Ότι   οταΰιαΰάντων    τών   φυγάδων   ε^νών  κατά  31 
τους  κατά  την  εω  "Ρωμαίους^  παρά  τών  Ιταλών  πρε0- 


342  ΡΕίδσι 

βεία  άφίκετο  λεγονΰα  ως  ονχ  ντίοατηΰονταί ,  εί  μη 
γε  ΰφίΰί  τονς  Βανδίλονς  δίαλλαξοίεν.  άφίκετο  δε 
καΐ  παρά  τον  Περΰών  μονάρχον,  των  τε  παρ'  αν- 
τονς  καταφευγόντων  έκ  του  βφετερον  έθνους  αίτίαν 
εχονΰα  καΙ  των  Μάγων  των  εν  ττ]  ^Ρο^μαίων  γγι  εκ  5 
τίαλαιών  οίκονντων  χρόνων^  ως  απάγειν  αυτούς  των 
πατρίων  ε^ών  καΐ  νόμων  εϋ•ελοντες  καΐ  της  περί  το 
ϋ-εΐον  άγιΟτείας  παρενοχλονσό  τε  ες  άεΐ  καΐ  άνακαί- 
εύ&αί  κατά  τον  ϋ^εβμον  ου  ΰνγχωροΰύυ  το  παρ'  αν- 
τοΐς  άΰβεΰτον  καλούμενον  πνρ ,  και  ως  χρη  τον  Ίου-  ίο 
ροείπαάχ  φρουρίου  επΙ  των  Καοπίων  κειμίνον  πυ- 
λών χρήματα  χορηγοΰντας  ^Ρωμαίους  ποιεΐΰ^αι 
έπιμελειαν  η  γοϋν  τονς  φρουρηΰοντας  αυτό  ϋτρα- 
τιωτας  ΰτελλειν ,  καΐ  μη  μόνονς  [ύφάς]  δαπάντ]  καΐ 
φνλακτΙ  του  χωρίον  βαρύνεΰϋ-αι'  εί  γάρ  ενδοΐεν,  ΐ5 
ουκ  ες  Περύας  μόνους^  αλλά  καΐ  ες  ^Ρωμαίους  τά  εκ 
των  παροικούντο^ν  εϋ-νών  κακά  ραδοως  άφί^εβϋ-αι. 
χρηναι  δε  αυτούς  ελεγον  κάϊ  χρημαΰιν  έπικονρεΐν 
έπΙ  τω  προς  Οϋννονς  πολεμώ  τονς  Κιδαρίτας  λεγό- 
μενους '  εβεθ%•αι  γάρ  βφίΰίν  αντών  νικώντων  όνηΰιν,  2ο 
μ  ΰνγχωρουμενου  του  έθνους  καΐ  ες  την  'Ρωμαί'- 
κην  διαβαίνειν  έπικράτειαν.  πάντων  δε  ένεκα  Ρω- 
μαίων άποκριναμενων  βτέλλειν  τον  δι,αλεξόμενον  τω 
ΙΊαρϋ'ναίω  μονάρχΐ] '  μήτε  γάρ  φυγάδας  είναι  παρά 
ΰφίΰι  μήτε  παρενοχλεΐΰ^αι  τονς  Μάγονς  της  %^ρη-  25 
ύκείας  περι'  την  φυλακην  δε  τον  Ίονροειπαάχ 
φρονρίον  καΐ  πόλεμον  τον  προς  τονς  Ονννονς  νπερ 
υφών  αντών  άναδεδεγμενονς  μη  δικαίως  χρήματα 
αίτείν  παρ'  αντών.  —  επρεΰβενΰατο  δε  παρά  μεν 
Βανδίλους  νπερ  Ιταλών  Τατιανός  εν  τχι  τών  πατρι-  3ο 
κίων  αξία  καταλεγόμενος ,  παρά  δε  Περβας  Κων- 
ΰτάντιος  {Κωνβταντΐνος  Ιιίο  βί  ρ.  343,  8  οοά.)}  τρίτον 


ΕΚΑΟΜΕΝΤΑ.  343 

μεν  την  ντΐαρχον  (υπατον  ρ.  328,  14,  β  Ι  ΐπΓΓα  ν.  8) 
λαχών  κρχγιν  ^  τΰρος  δε  τγι  υπατικτ]  αξία  καΐ  της  τΐα- 
τρικιότητος  τυχών.  [Εχο.  (1β  1θ§3ί.  ρ.  42 — 43  Ρηγ.,  156 
—160  Νΐβ1)υ1ΐΓ.] 
5  "Οτυ  επΙ  Λέοντος  βαΰιλεως  "Ρωμαίων  εΛρεΰβεν-^^ 
ετο  ηαρα  μεν  Βανδίλονς  νπερ  Ιταλών  Τατοανός,  εν 
τγι  τών  πατρυκίων  α^ία  καταλεγόμενος ,  παρά  όε 
Πέρΰας  Κωνΰτάντιοξ,  τρίτον  μεν  την  νπατον  λα- 
χών άρχην^  ηροζ  δε  τγι  νπατικη  αξία  και  της  Λά- 
ιο τρίκιότητος  τνχων.  καΐ  Τατιανος  μεν  εκ  Βανδίλων 
εί^νς  άπρακτος  άνεχώρηΰε^  τών  αυτού  υπο  του  Γε~ 
ξερίχου  μη  παραδεχ^έντων  λόγων '  6  δε  Κωνΰτάν- 
τίος  τγΙ  Έδέΰβ)]^  "Ρωμα'ίκί]  μεν  τίόλει^  προΰοίκω  δε 
της  Περΰών  χώρας,  έγκατεμεινεν ,  εΰδέξαβ&αί  αντον 
15  επΙ  πολύ  διαναβαλλομενου  του  Παρ^υαίου  μονάρχου, 
[Εχο.  (3β  1β§3ΐ.  ρ.  74-75  ?άγ.,  219  Νί6ΐ)υ1ΐΓ.] 

'^Ότί  τον  Κωνβτάντιον  τον  πρεαβευτην  εν  τ?)33 
Εδεΰΰη  χρόνον  επιμείναντα ,  ως  εί'ρηταί  μοί,  της 
πρεοβείας  πέρι ,  τότε  εδέξατο  6  Περσών  μόναρχος  ες 
20  την  ΰφετεραν,  και  παρ^  αυτόν  αφικεύ^αι  προΰεταξεν^ 
ουκ  εν  ταΐς  πόλεβιν,  αλλά  γαρ  εν  τοις  μεϋΌριοις  αυ- 
τών τε  κάϊ  Ούννων  τών  Κιδαριτών  τάς  διατριβας 
ποιούμενος  .  .  .  \πρός  ους  πόλεμος  9(1ι1ίΙ  ΙΝίβΙ}.]  αύτώ 
αυνίύτατο  αίτίαν  έχων  ως  τους  φόρους  τών  Ούννων 
25  μη  κομιζομένων  ,  ους  οι  πάλαι  μεν  τών  Περΰών  καΐ 
πάριων  βασιλεύοντες  εϋ•εντο.  ων  6  πατήρ  [την  τού 
φόρου]  άπαρνησάμενος  άπαγωγην  τον  πόλεμον  υπε- 
δέξατο,  καΐ  τούτον  μετά  της  βασιλείας  παρεπεμι^ε 
τω  παιδί,  ώστε  ταΐς  μάχαις  επιτριβομενους  τους  Πέρ~ 
30  σας  απάτη  εΰ•ελησαι  την  τών  Ούννων  λϋσαι  διαφο- 
ράν,  και  δ  ήτα  διαπέμψασ&αι  τον  Πειρώξην,  τούτο 
γαρ  ην  Όνομα  τω   τότε  Περσών  βασιλεύοντι ,   προς 


344  ΡΚΙ80Ι 

τον  Κονγχαν  τον  Ονννων  ηγονμενον ,  ώς  την  ηροζ 
αντον  άΰμενίζων  είρηνην  ίηί  τε  ύνμμαχία  βπένδε- 
α^αί  βονλοίτο  καΐ  την  αυτόν  κατεγγνά  άδελφην. 
νεώτατον  γάρ  αντον  είναι,  ΰννέβαινε  καΐ  μηδεπω 
ηαίδων  είναι  ττατερα.  τον  δε  προβδε^άμενον  τονς  5.] 
λόγους  γημαΰΰ-αί  ον  τον  Πειρωξον  άδελφην^  άλλ' 
ετεραν  γνναΐκα  βαβιλικώς  διακοΰμη^εΐϋαν ^  ην  6 
Περύών  μόναρχος  εξετΐεμφε,  τΐαρεγγυηύας  ώς  ονδεν 
μεν  ανακαλύπτουΰα  των  εΰχηματίύμε'νων  βαβιλείας 
καΐ  ευδαιμονίας  μεϋ-ε^ει^  εκλεγουΰα  δΐ  την  ντΐόκρι- 
6ιν  θάνατον  ε^ει  ξημίαν'  ον  γάρ  ανέ^εΰ^αι  τον  Κι- 
δαριτών  άρχοντα  Ο-εράπαιναν  εχειν  γαμετην  άντι  της 
εν  γενομένης,  τούτον  χάριν  ύπειΰάμενος  6  Πειρω- 
ξης  τΐρος  τον  των  Ονννων  ηγονμενον  ονκ  έτά  πολν 
της  απάτης  άηώνατο '  ενλαβηϋ'εΐβα  γάρ  η  γννη  μη-  ΐδ^ 
ποτέ  ο  άρχων  τον  ε^νονς  υπό  έτερων  πυ&όμενος  την 
αυτής  τύχην  χαλεπω  αυτήν  νφέ^ει  ^ανάτω^  μηνύει 
τό  μελετη%'έν.  ο  δε  Κούγχας  επαινέύας  την  γυναίκα 
της  άληϋ-είας  αυτήν  μεν  εμεινεν  έχων  γαμετην,  τίΰα- 
β^αι  δ\  του  δόλου  Πειρωξην  εϋ-έλων  πόλεμον  προς  2α 
τους  όμορους  εχειν  υπεκρίνετο,  δεΐΰ^αί  τε  ανδρών 
ου  των  προς  μάχην  επιτηδείων,  μυριον  γάρ  αύτω 
παρεΐναι  πλήθος,  άλλα  των  βτρατηγηαόντων  αύτω  τόν 
πόλεμον,  ο  δε  τριακοβίους  αύτω  άνδρας  των  λογάδων 
ε^έπεμ-ψε.  καΐ  τους  μεν  ο  των  Κιδαριτών  άρχων  25 
απεκτεινε,  τους  δε  λωβηβάμενος  παρά  τόν  Πειρωξην 
απεπεμψεν  άπαγγελούντας  ώς  της  απάτης  ταύτην 
έδωκε  δίκην.  ούτως  ίχν%•ις  αύτοΐς  ό  πόλεμος  άνεξω- 
πυρηϋ-η  ,  καΐ  εμάχοντο  καρτερώς.  εν  Γόργα  τοίνυν, 
τούτο  γάρ  όνομα  τω  χωρίω ,  εν  ωπερ  ΰυνεβαινε  τους  3ο 
Πέρβας  ΰτρατοπεδεύεύ^αι ,  τόν  Κωνβτάντιον  6  Πει- 
ρώζης  έδέχετο ,   και  τινας  ημέρας  φιλοφρονηοάμενος 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  345 

δίαφηκε,   δεξίον  ονδεν  ΛερΙ  της  πρεΰβείας  άτΐοκρι,- 
νάμενος.    [Εχο.   ίΐβ  1θ§3ΐ.  ρ.    75—76  Ρ3γ.,  219—221 

'^'Οτι  μετά   τον  εμπρηβμον  της   πόλεως  τον    £λ134 

5  Λέοντος  ηκεν  ο  Γωβάζης  βυν  ^ιοννβίφ  ες  την  Κων- 
ΰταντίνον,  Περβικην  έχων  ΰτολην  καΐ  τω  Μηδικω 
δορυφόρου  μένος  τρόπω.  6ν  οι  άμφΐ  τα  βαβίλευα  δε- 
ξάμενοί  πρότερον  μεν  του  νεωτεριβμοϋ  κατεμέμψαντο, 
έπειτα  δε  φολοφρονηβάμενοο    απέπεμψαν '    είλε  γαρ 

10  αυτούς  τγΙ  τ  ε  %^ωπεία  των  λόγων  καΐ  τα  των  Χρί- 
ΰτιανών  επιφερόμενος  ΰύμβολα.  [Εχο.  άβ  1β§ίΐΙ.  ρ. 
43—44  Ρ3Γ.,  160  Νίβ1)ΐι1ΐΓ.] 

'^'Οτι  Σκίροι  καΐ  Γότϋ•οι   ες  πόλεμον  6υνελ%'όντες^^ 
καΐ   διαχωρίΰΌ-έντες  αμφότεροι  προς  βυμμάχων  με- 

15  τάκληβιν  παρεΰκευάζοντο '  εν  οίς  καΐ  παρά  τους 
εωους  ηλ^ον.  καΐ  'Άΰπαρ  μεν  ηγεΐτο  μηδετέροις 
ΰυμμαχείν,  6  δε  αυτοκράτωρ  Λέων  εβουλετο  Σκίροις 
επικουρείν.  καΐ  δη  γράμματα  προς  τον  εν  ^Ιλλυριοις 
ΰτρατηγον  επεμπεν,    εντελλόμενος  ΰφίβι  κατά   των 

20  Γότθων  βοη^ειαν  την  προΰηκουΰαν  πέμπειν.  [ΙΜ(ί. 
ρ.  44  Ρ&Γ.,  160  Νίβΐ3αΙΐΓ.] 

"Οτί  ηκε  κατά  τούτον  τον  χρόνον  παρά  των  ^Ατ-  36 
τίλα  παίδων  ως  τον  βαβιλέα  Λέοντα  πρεΰβεια,  τάς 
αίτιας  διαλύουΟα  της  προϋπαρξάΰης  διαφοράς  ,  και 

2δ  ως  χρη  αυτούς  επί  είρηντ]  βπένδεβ^αι^  καΐ  κατά  το 
παλαιον  ε^ος  παρά  τον  "ΐβτρον  ες  ταύτόν  ίόντας  'Ρω- 
μαίοις  προτι^έναι  άγοράν  και  άντιλαμβανειν  ων  αν 
δεόμενοι  τνχοιεν.  καΐ  η  μεν  υφών  αυτών  πρεΰβεία 
εν  τοιβδε  ουύα  άπρακτος  επανηει'  ου  γάρ  έδόκει  τω 

30  βαΰιλεύοντι  Οϋννους  των  Ρωμαϊκών  ΰυμβολαίων 
μετέχειν  πολλά  την  αύτοϋ  κακωΰαντας  γην'  οι  ^£ 
του  Αττίλα  παίδες  την  επΙ  τγι  πρεΰβεία  άπόκριαιν 


^ε^άμενοι  τίρος  ΰφάς  δίεφεροντο '  6  μεν  γαρ  /Ιεγγι- 
ξίχ,  άπράκτωζ  ετίανελ^όντων  των  τΐρεύβεων,  πόλε- 
μον  'Ρωμαίοις  ετίαγειν  εβονλετο^  ο  δε  Ήρνάχ  ττρος 
ταντην  ατΐηγόρενε  την  τΐαραΰκενην^  ώζ  των  κατά 
χώραν  άπαγόντων  αυτόν  πολέμων.  [Εχο.  ίΐβ  1β§3ΐ. 
ρ.  44  Ρ3Γ.,  160-161  ΝΪ6ΐ)υ1ΐΓ.] 

37  Ότι  Σαράγουροί  Ακατίροΐζ  καΐ  αλλοι,ς  ε^νεΰιν 
εΛί&εμενοί  επί  Περβας  εΰτράτενον.  καΐ  πρότερον 
μεν  επΙ  Καΰπίας  παρεγενοντο  πνλας'  και  φρονράν 
Περΰίκην  εν  ανταΐς  εγκα&εΰτώύαν  ενρόντες  έτεραν 
6  δον  ετράποντο,  δί'  ήζ  επί  τους  "ΐβηρας  ελϋ'όντες  την 
τ  ε  αυτών  εδικού  ν  καΐ  τα  ^^^ρ  μεν  ίων  χωρία  κατ  ετρ  έχον  ^ 
χο0τε  Περΰας  προς  τω  πολεμώ  των  Κιδαριτών  τω 
πάλαι  αύτοΐς  ύυΰτάντι  καΐ  ταύτην  εύλαβουμενους 
την  εφοδον  παρά  Ρωμαίους  πρεββεύβαβ^αι  καΐ  ΐ5 
οίίτείν  χρήματα  ΰψίΰιν  αυτοίς  δίδοο^αυ  η  άνδρας 
π:ρ6ς  φυλακην  του  'ΐουροειπαάχ  φρουρίου^  καΐ  λέ- 
γειν άπερ  αυτοΐς  πολλάκις  εί'ρητο  πρεΰβευομενοις^ 
ώς  αυτών  υφιΰταμενων  τας  μάχας  και  μη  ΰυγχω- 
ρούντων  τά  επιόντα  ε&νη  βάρβαρα  πάροδον  εχειν  2ο 
η  τών  ^Ρωμαίων  άδηωτος  διαμένει  χώρα.  των  δε 
{χποκριναμενων  ως  εκαΰτον  ανάγκη  της  οικείας  υπερ- 
μαχοϋντα  γης  της  Οφετερας  φρουράς  επιμελεΐ0%•αι^ 
πάλιν  άπρακτοι  επανεζευ^αν.  [Εχο.  άβ  1θ§3ΐ.  ρ.  44 
Ρ3Γ.,  161—162  Νίβ1)ΐιΙΐΓ.]  25 

38  Οτι  ^εγγιξίχ  πόλεμον  επί  Ρωμαίους  επενεγκόν- 
τος  καΐ  τη  του  'ΐΰτρου  6χΰ•η  προΰκαρτεροΰντος, 
τούτο  μα&ών  6  Ορνιγίΰκλου  (^Αρνεγίΰκλου  ΙοΓίΙβηί, 
Άνεγίακλου  Ιο3ηηί  ΑηΙ.  Γγ.  206)*  αυτός  γάρ  είχε 
την  προς  τω  Θρακίω  μέρει  του  ποταμού  φυλακην '  30 
εκ  τών  άμφ'  αυτόν  εκπέμψας  έπυν%•άνετο  ο,τι 
βουλομενοι    προς    μάχην    παρασκευάζονται,      6    δε 


ΓΕΑσΜΕΝΤΑ.  347 

^εγγίζ^ίχ   τ^ον  ^ Αναγάύτον    κατολιγωρηΰας   τους  νπ 
αυτού  πεμφϋ'εντας  άπρακτους  ηφίεί,   τταρά  δε  τον 
βαβιλέα  τους  δίαλε^ομενους  εύτελλεν,  ώς  ει  μη  γήν 
καΐ  χρήματα  αυτω   [καΐ  τω]   επομένω  δοίη  ΰτρατώ^ 

5  πόλεμον  επάγει,  των  δε  ηαρ^  εκείνου  τίρεοβεων  ες 
τα  βαύίλεια  άφικομένων  και  τα  αυτοίς  ένταλ%•εντα 
άπαγγείλάντων ,  άηεκρίνατο  βασιλεύς  ετοίμως  εχειν 
ηαντα  τίοίείν,  εί'  γ  ε  νπακουΰόμενον  αυτω  ηαραγε- 
νωνται'    χαίρειν  γαρ  τοις  άπο  των  εχϋ•ρών  έπΙ  ΰυμ- 

10  μαχία  άφικνουμένοις.  [Εχο,  (1β  1β§<ιί.  ρ.  44 — 45 
Ρ3Γ./ΐ62  Νίβΐ3α1ΐΓ.] 

"Οτι  ^Αναγάατου  και  Βαΰιλίΰκον  και  'Οΰτρυον  καΐ  39 
άλλων  τινών  ΰτρατηγών  "Ρωμαίων  τους  Γότΰ^ους  ες 
τίνα  κοίλον  χώρον  ύυγκλειοάντων  και  ηολιορκούντων^ 

15  λιμω  τε  πιεζόμενων  των  Σκύλων  βπάνει  των  επιτη- 
δείων^ πρεββείαν  παρά  τους  Ρωμαίους  ποιηβαύ^αι^ 
ώΰτε  αυτούς  ένδιδόαβι  νεμομένους  γην  νπακούειν 
αυτών  ές  ο,τι  αν  %-ίλοιεν.  των  δε  έπΙ  βααιλεα  την 
εκείνων  φερειν  αποκριναμενων  πρεΰβείαν^  καΐ  των 

20  βαρβάρων  του  λιμού  περί  βφάς  ^εύ^αι  έ^έλειν  τας 
ΰυμβάΰεις  φαμενων ,  και  μη  οϊονς  τε  είναι  μακράς 
ποιεΐ0ϋ•αι  άνακωχάς ,  βουλευόμενοι  οί  τάς  'Ρωμαϊκάς 
τάζεις  διεποντες ,  τροφάς  χορηγήΰειν  αύτοΐς  ύπέύ- 
χοντο   άχρι   της   βαβιλεως    επιτροπής ,    εί'  γε    βφάς 

25  αυτούς  διελοιεν  ωΰπερ  καΐ  το  'Ρωμαΐκον  διακεκριται 
πλήϋΌς'  εαεβΰ-αι  γάρ  αυτών  ραδίως  ούτως  επιμε- 
λειαν  ^  ες  τους  κληρουμένους  και  ούκ  ες  πάντας  απο- 
βλεπόντων τών  ΰτρατηγών^  οϊπερ  ες  φιλοτιμίαν 
ορώντες   προς    την  αυτών    πάντως   άμιλλη&ηβονται 

30  κομιδήν.  τών  δε  Σκυ^ών  τους  άπαγγελϋ-εντας  διά 
τών  πρεαβεων  προοδεξαμενων  λόγους  και  ες  τούαύ- 
τας  ύφάς  αυτούς  ταξάντων  μοίρας ,  ες  οβαύπερ  καΐ 


348 


ΡΚΙ80Ι 


οί  Ρωμαίοι  διεκεκρίντο ,  Χελχαλ^  τον  Ονννων  γένονξ 
άνηρ  καΐ  ντΐοΰτράτηγοζ  των  δίεπόντων  τά*Ά<5παροξ 
τάγματα^  τΐαρά  την  επιλαχονβαν  αντοις  βαρβαρίκην 
μοΐραν  ελ^ων,  καΐ  των  Γ6τ%'ων^  πλείονες  δε  των 
άλλων  ντΐήρχον ,  μ  ετ  απ  ε  μαραμένος  τους  λογαδαξ  τοι- 
ώνδε  εηοΐΎΐβατο  λόγων  αρχήν  ^  ώξ  δώΰει  μεν  αντοΐς 
γήν  6  βαΰίλενς^  ονκ  ες  ΰφετεραν  δε  αυτών  υνηβίν^ 
άλλα  τοις  εν  ύφίΰίν  Ονννοις.  τούτους  γαρ  ολιγωρως 
γεητΐονίας  έχοντας  δίκην  λύκων  τάς  αυτών  επιόντας 
δίαρτίάζεΰϋ'αί  τροφάς^  ώβτε  ϋ•εραπόντων  τάξ,ιν  επέ- 
χοντας της  εκείνων  ένεκα  ταλαιπωρεΙβΟ'αι  τροφής, 
καίπερ  ες  αεί  ποτέ  τοΐς  ΟνννοΙς  του  Γότΰ'ων  γένους 
αΰπόνδου  διαμείναντος,  καΐ  εκ  προγόνων  την  αυτών 
αποφυγεΐν  ομαιχμίαν  ομούαμενων ,  εφ*  ω  καΐ  όρκων 
πατρίων  προς  τη  των  οικείων  βτερηΰει  καταφρονεΐν. 
αυτόν  δε^  ει  καΐ  το  Ουννων  αυχεί  γένος,  δικαιοού- 
νης  πό^ω  τάδε  προς  αυτούς  είπόντα  δεδωκεναι  περί 
του  πρακτέου  βουλην.  έπΙ  τούτοις  οί  Γότϋ-οι  διάτα- 
ραχ&έντες,  καΐ  εύνοια  τη  προς  αυτούς  ταύτα  τον 
Χελχάλ  είρηκέναι  νομίΰαντες ,  τους  εν  αυτοΐς  Ούν 
νους  ΰυΰτάντες  διεχειρίζοντο'  καΐ  μάχη  καρτερά 
αμφοτέρων  ύυνίΰτατο  των  έϋ'νών  εκ  ΰυν^ημα- 
τος.  ο  '^βπαρ  πυ&όμενος ,  άλλα  γάρ  καΐ  οι  των 
λοιπών  Στρατοπέδων  ηγεμόνες  μετά  τών  οί'κδίων  πα- 
ραταξάμενοι  τον  επιτυχόντα  τών  βαρβάρων  άνηρουν. 
του  δε  δόλου  καΐ  της  απάτης  οί  Σκύ%•αι  λαβόντες 
εννοιαν  βφάς  τε  ανεκαλούντο  καΐ  ες  χείρας  τοΐς 
Ρωμαίοις  έχώρουν.  αλλ*  οί  μεν  *Ά6παρος  την  βφίύιν 
έπιλαχούΰαν  εφ^αβαν  άναλώβαντες  ^οΓραι»*  τοΐς  δε 
λοιποΐς  ύτρατηγοΐς  ούκ  ακίνδυνος  η  μάχη  έγένετο, 
τών  βαρβάρων  καρτερώς  αγωνιβαμένων ,  ωβτε  τους 
ί|   αυτών  ύπολειφ^έντας   τάς   τε  'Ρωμαΐκάς    τάξεις 


Ι 


15 


25 


30 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  349 

διώύαΰ^αι  καΐ  ττίδε  την  πο^ίορκίαν  διαφυγεΐν.    [Εχε. 
ίΐβ  1β^3ΐ.  ρ.  45-46  Ρ9Γ.,  162—164  ΝίβΙυΙΐΓ.] 

'^Ότι  Λέων  6  βαΰίλενς  ΰτέλλει  προς  τον  Γεξεριχον  40 
Φνλαρχον  την  τον  Αν^εμίον  βαΟίλείαν  μηννβων  καΐ 

5  τΐολεμον  απειλήΰων  ^  ευ  μη  γε  της  Ιταλίας  καΐ  Σικε- 
λίας άφε^οίτο.  επανηκε  δε  άγγελλων  μη  ε%'έλειν 
αντον  τους  τον  βαβιλεως  προαίεύ^αι  λόγονς,  αλλά 
εν  τίολ^μον  είναι  τίαραΰκενη  ,  ως  νπο  των  εωων  [Ρω- 
μαίων τίαραβτίονδονμενον.    [Εχε.  (1β  1β§3ΐ.  ρ.  76  ΡβΓ., 

10  221  ΝίβΒυΙΐΓ.] 

"Οτι  μεγίΰτης  τίρος  το  Σονάννων  ε%•νος  ^Ρωμαίοις  41 
τε  καΐ  Ααξοΐς  νπαρχονβης  διαφοράς^  και  ύφόδρα  ες 
την  τον  βήματος  *  των  Σονάννων  αννιΰταμενων  μά- 
χην  *.    καΐ  Περΰών  δε  εθελοντών  αντω  πολεμεΐν  δια 

15  τά  φρονρια ,  άπερ  [ντϋο]  των  Σονάννων  αφηρηντο^ 
τΐρεΰβείαν  εβτελλεν ,  ετίΐκονρονς  αντω  διαττεμφΟ-ηναι 
παρά  βασιλέως  αϊτών  εκ  των  παραφνλαττόντων  στρα- 
τιωτών τά  ^Αρμενίων  όρια  τών  'Ρωμαίοις  νποτελών, 
εφ'  ω  προΰχώρων  όντων  έτοίμην  εχειν  βοη^ειαν,  καΐ 

20  μη  κινδννενειν  τονς  πόρρωΟ^εν  άπεκδεχόμενον^  η 
παραγενομενοιν  επιτρίβεβ&αι  δαπάνγι^  τον  πολεμον, 
άν  οντω  τνχη,  διαναβαλλομενον^  κα^άπερ  ηδη  προ- 
τερον  εγεγόνει.  της  γάρ  ΰνν  Ηρακλείω  απεσταλ- 
μένης βοηθείας  ^  και  Περσών  καΐ  'ίβηρων  τών  αντω 

25  επαγόντων  τον  πόλεμον  προς  ετέρων  ε^νών  τότε  άπα- 
σχολη&έντων^  μάχην  *  την  σνμμαχίαν  απέπεμφεν 
άσχάλλων  επι  τη  τών  τροφών  χορηγία,  ώστε  αν^ις 
τών  Πάρϋ•ων  έπ  αντον  άναζενξάντων  'Ρωμαίονς 
επικαλέσασ%'αι.    τών  δε  στεΐλαι  την  βοη^ειαν  έπαγ- 

30  γειλαμένων  καΐ  άνδρα  τον  αντης  ηγησομενον ,  παρε- 
γένετο  κα\  Περσών  πρεσβεία  άγγέλλονσα  τονς  Κι- 
)ίτας  Ονννονς  νπ'  αντών  κατηγωνίσ&αι  καΐ  Βα- 


350  ΡΚίδΟί  Ι^Η 

λαάμ  τίόλιν  αυτών  εκτΐετίολιορκηκεναι.  εμηννον  δε  "^ 
την  νικην  και  βαρβαρικώξ  επεκόμπαξον,  την  παρόν-  ^ 
6αν  αντοΐς  μεγίΰτην  δνναμιν  άποφαίνειν  ε^έλον-  ^Λ 
τ  εξ.  άλλα  αντον§^  τίαραντίκα  των  αγγελ%^έντων  απέ-  * 
πέμπε  βαβιλενξ^  εν  μείξονί  φροντίδι  τα  εν  Σικελία 
ύννενεχ^εντα  ποιούμενος.  [Εχε.  άβ  1β§3ΐ.  ρ.  46  Ρ3γ., 
164—165  ΝίβΒαΙίΓ.] 

0ΐ98δβηυδ  νοοβ  μάχην  ίη  Ιοοίδ  οοΓΓαρΙίδ  ρ.  349,  13 
6ΐ  26  ίηόίοΗΠ  οβηδβΐ  ηοηιβη  ρΓορπαηι  οίαοίδ  δϋ^ηηοΓυπι. 
Τίΐΐβιηοηΐίυδ  VI,  ρ.  401,  δΐΐδρί€3ΐ)8ΐϋΓ  Ιβ^βηόυηι  βδδβ 
ες  την  κατά  τον  Σήματος  (δο.  άϋοίδ  Ι^ΒζΟΓϋΐη)  .  .  . 
μάχην.  Μϋΐ.Ι.ΕΚυ8. 
42  Τοντω  τω  ετει  Αεων  6  βαβιλενς  κατά  Γιξερίχον 

τον  των  "Αφρων  κρατονντος  ΰτόλον  μέγαν  εζοπλίΰας 
άπεΰτειλεν.   6  γαρ  Γιξεριχος  μετά  την  τελεντην  Μαρ-  ΐ5 
κιανον  πολλά  δεινά  ενεδείξατο  εν  ταίς  νπο  την  των 
^Ρωμαίων  βαΰιλείαν  χωραις  ληιξόμενος  καΐ  αίχμαλω- 
τίζων  πολλονς  καΐ  τάς  πόλεις  καταΰκάπτων'    οϋ^εν 
ζηλω  κινήσεις  6  βαΰιλενς  εκ  πάύης  της  ανατολικής 
^αλάΰΰης  εκατόν  χιλιάδας  (ΐ.    εκατόν  καΐ   χιλιάδα:  20 
1113  ηανβδ  δβο.  €^6τβΏ.)  πλοίων  άϋ'ροίΰας ,  και  ατρα- 
τών   καΐ   οπλών  ταντα   πληρωύας  ^    κατά  Γιξερίχον 
άπεΰτειλεν.     φααΐ  γάρ   αντον   ατ'  κεντηνάρια  δεδα- 
πανηκεναι  χρνΰίον  εν  τοντω  τω  ατόλω.    ΰτρατηγον 
δΐ  καΐ  ^ξαρχον  τον    ΰτόλον  κατέΰτηΰεν  Βαβιλίβκον  25 
τον  Βηρίνης  της  Ανγονβτης  άδελφόν ,    της  νπάτον 
τιμής  ηδη  μεταΰχόντα    καΐ  Σκν^ας  πολλάκις  νική- 
οαντα  εν  τή  Θράκτ},     ος  δη  καΐ  6ννδραμονύης  αύτω 
εκ  τής  εΰπερίον  ονκ  ολίγης  δννάμεως^  βνμπλακείς 
εις    νανμαχίας   πολλάκις    τγι    Γιξερίχον    μετά    (τμ  βο 
Οΐθδδβηυδ)   των  νηών  τω  βνϋ'ώ  παραδονς^   είτα  και 
αυτήν   ηδννή^η  Καρχηδόνα   κρατήΰαι.    νΰτερον  δε 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  351 

δωροίς  νπο  Γιξερίχον  καΐ  πλείύτοΐξ  χρημαΰί  δελε- 
αΰ&είς^  ενεδωκεν  καΐ  ηττη^η  εκών^  ώς  Πρίοκος 
(ώαπερ  ΰίκοζ  βΐ  ώς  Περΰικος  οοά(3.)  ίβτόρηοεν  6 
ΘράΙ    [ΤΙιβορΙι^ηβδ  ΟΙίΓοη.  ρ.  178—179  6(1.  Βοηη.] 

5         'Ττίο  τοις  αντοΐς  χρόνοις  τον  Σκν^ικον  πολέμου  431^ 
ΰυνίΰταμένου  προς  τους  εωονς  'Ρωμαίονς^  η  τε  Θρα• 
κία  γη  καΐ  ο  Ελληΰποντος  εΰείοΟ'η  καΐ  Ιωνία  καΐ  αί 
καλόν μεναί  Κνκλάδες  νηΰοι ,  ώ^  Κνίδον  καΐ  της  Κώ 
των  νηΰων  τα  πολλά  κατενεχϋ-ηναί.    καΐ  ομβρονς  δε 

10  ε^αιβίονς  ο  Πρίακος  ίβτορεΐ  γενέΰ^αι  ανά  την  Κων- 
ΰταντινονπολιν  καΐ  την  Βν^ννών  χώραν^  έπΙ  τρεις 
καΐ  τέΰΰαρας  ημέρας  ποταμηδον  των  υδάτων  ί|  ου- 
ρανού φερομένων '  καΐ  ορη  μεν  ες  πεδία  κατενεχϋ'η- 
ναί,   κατακλυΰ^είβας   δ\  κώμας  παραπολεα^αι,'  γε- 

15  νέύ^αι  δ\  και  νηύους  εν  τγ}  Βοάντ]  λίμντ] ,  ου  μακράν 
της  Νικομήδειας  αφεΰτωΰη ,  εκ  των  ΰυνενεχ^έντων 
ες  αυτήν  πάμπολλων  φορυτών.  αλλά  ταϋτα  μεν  νΰτε- 
ρον  επράχ&η.    [Ε\ΐΆξνΊ\ΐ8  ΗίδΙ.  εοοίβδ.   Π,  14.] 

€3ρίΐ3  ηοηπϋΙΙ^  βΟΓυαι,  ςυ^β  άβίηοβρδ  Ρπδουδ  Ιγ3- 

20€ΐ;3νίΙ,  Γβοοηδβί  Ευβ^ηυδ  ΗίδΙ.  εοοίβδ.  II,  16.  Υΐάβ 
δυρΓ3  ρ.  270,  14.    Μϋι.ι.Εκυ8. 

Ρπδοί    ΓΓθ^ΓΏβηΙίδ    ίηοβΓία   οοηίβοΙυΓβ    βηηυιηβΓΗΐ» 
δυηΐ  1ΐ360  δυίάββ: 

1.  Θλαδίας,  εννονχος.  '' υποβάλλει  τοίνυν  (ό  -θ-Αα- 

2δ  δίας  3(1όθη(1υιη  βχ  Ζοη3Γ3  ρ.  1046)  τους  Ούάλεντος 
μνΰτικούς,  την  γυναικωνΐτιν  λέγω  φάλαγγα  (ροδίΓβ- 
ιηα  1ΐ3θθ  ροηΗ  6ΐί3ΐη  ίη  γυναικωνΐτις),  οϊπερ  είβΐν  άεΙ 
των  φαύλων  πράξεων  εμπύρευμα ,  κατηγορηύαι  του 
Άετίου  κατά  βαύιλεως  εμμελετάν,  ώς  αν  επιβατεύΰη 

30  της  εξουβίας.  [(Ιβΐικίβ  βχοίίΐίΐ  3ΐί(]ΐιί(3.]  αγωνίζονται 
πείβαι  τον  βασιλέα,  ην  γάρ  βαρύς  ο  αταΰ^μος  του 
υποοχε^εντος  χρυΰίου,    6  υπούμηχων   ( —  ΰμύχων 


352 


ΡΕΙ80Ι 


Κυ8ΐβΓα8)  αυτών  τα  εντοβΟ-εν.  δεινοί  γαρ  είξ  το  όνρ- 
ράιραί  βλάβας  τίροκειμενης  χρνΰίον  ντίοΰχεΰεως. 
ατΐληΰτον  γαρ  το  γένος  καΐ  προς  πλεονε^ίαν  άεΐ  κε- 
χι^νε,  καΐ  ουκ  εΰτι  τι  των  φαύλων  άνευ  της  αυτών 
δυύτροηίας  εν  τοις  βαύίλείοίς  τελούμενον.  πεί&εταί 
ταΐς  βυκοφαντίαις  ο  βαβιλευς  καΐ  λόγου  ταχύτερον 
τίρος  τον  φόνον  ^Αετίου  κινηθείς  τούτον  αναιρεί,  και 
ως  ερμαιον  αυτώ  το  πραχ^εν  λαγιβάμενός  φη6ι  τΐρός 
τίνα  τον  ύτοχάξεβ&αι  τα  ατΐόρρητα  δυνάμενον  (τών 
—  δυναμένων  ΡοΓδοηυδ),  Ου  καλώς  μοι  τίέηρακται 
η  του  ^Αετίου ,  ώ  ούτος ,  αναίρεΰις ;  ο  δε  φηοιν ,  Ει 
καλώς  η  μη  ουκ  οίδα '  γίνωΰκε  δε  οτι  ττ}  λαια  χειρί 
την  δε^ιάν  6ου  άπεκοψας.  0α3β  ΡΓίδοο  ΐΓίΙίυίί;  Κβί- 
ηβδίαδ,  ρΓοΐ33ηΙβ  ΜϋΙΙβΓΟ  αά  Ιοαηηβιη  Αηΐΐοοίι.  ρ.  614, 
ίΓ.  200.  ΗβπίδΙβΓίιυδϋ  Εαπαρίο  ΙπΒυβηΙίδ  βΡΓΟΓβιη  Γβ- 
ίΙθΓ^υϋ  ΤίΙΙπίδηηυδ.  Α(1  Ουάλεντος^  Μδ  3ρυ(1  δυΐάδίη 
ροδίΙαίΏ,  ΚυδΙβηΐδ:  ,,ΑβΙίιΐδ  ηοη  ηΙ)  ίπιρβΓ3ΐθΓβ  Υδίεπίβ, 
8βί1  ν9ΐβηΙίηί3ηο  οεοίδυδ  βδΐ,  υΐ  βχ  ΙιίδΙοπίδ  οοηδίβΐ. 
0υ3Γβ  8θπΐ36η(1υπι    Ούαλεντινιανοϋ" 

2.  ΤαραοΙ  καλάμων,  "οί  (Ϊ£  ΑαξοΙ  βόϋ'ρους  6 ρυ- 
παντές καΐ  δόρατα  τοις  βό&ροις  εγκατατίηζαντες  ταρ- 
ϋοΐς  καλάμων  και  υλγι  μη  βεβαίαν  εχούΰγι  βάύιν, 
αλλά  τίρος  το  επιφερόμενον  άχ&ος  ολιΰ&αινούΰτ} 
( —  ^ανούβη),  τα  οτόματα  τών  ορυγμάτων  εκάλυ'φαν ' 
καΐ  χουν  εττιβαλοντες ,  τά  τε  τίαρ  εκάτερα  χωρία 
γεωργηΰαντες  καΐ  Λυρούς  ΰπείραντες ,  έτροτίώ^αντο 
τους  "Ρωμαίους!^ 

Ρπδοο  Ιοοιιιη  Ιπΐ3υίΙ  ΒβΓη1ΐ3Γ(1γ  βΐ  3ΐ)  δυίά3  οοη- 
ΐΓ3€ΐυπι  δυδρίθ3ΐιΐΓ.   Ιάβηι  βίάβιη  Ιιυηο  3ραά  βυικίβιη: 

3.  Τιμωρός  ο  εκδικητής,  ^^οί  δε  ωοντο  αυτόν 
τΐ|ΐιω^02/  άφΐχϋ-αι  του  ^Αετίου  φόνου!* 


-κ- 

ι 


10 


15 


25 


30 


ΕϋδΤΑΤΗΠ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 
ΕΚΑΟΜΕΝΤΑ. 


Ρήδοο  3(1ίβ€ί  (|υβΐΏ  ίΐΐυηι  ροπΙβΓ  Βίςαβ  ϋβχίρρυιη 
ίη  οοπιρβηάΐυιη  Γβάβ^τίδδβ  ΙβδΙίΐΙυΓ  Εαβ^πυδ  ΕαδΙαΙΙιίιιιη 
ΕρϊρΙίΒηίβηδβηι,  ηααΐΏ  Γιβπ  ροδδϋ  υΐ  Ρπδοί  δίηΐ  ςαΒβ  ηοοί- 
Ιβηιΐδ  ίΐΐίαδ  ΜδΙοπββ  Πηβδ  ηοη  βχοβοΐιιηί,  δυηΐ  βρυοΐ  ΕαδΙα- 
ΙΙιΐυΐϊΐ,  ^6  ηιιο  ίΐ3  ΜύΙΙβΓυδ  ρ.  138:  „Ειΐδΐ3ΐ1ιίυδ  βχ  Ερίρΐια- 
ηία  δγπίΐβ  υΓΐ)β  0Γίαη(1υδ  ΙήδΙοπΒβ  βρίίοιηβη  οοπάίάΐΐ,  ίη 
ςυα,  δαίΏρΙο  ίηάβ  αϊ)  &ηΙί(ΐυίδδίΐΏί8  1;βΓηροπΙ)υδ  βχοΓίϋο, 
υδ€[υβ  3(1  Αη3δΙ»δϋ  ίιηρ.  3ηηυπι  (Ιαοίΐβοίιηαπι  (502)  πηγ- 
Γ3ΐΐοηβΐΉ  ^εάϋχίΐ.  Οραδ  Ιιοο  βχ  υηο  ΓβΓθ  ηονίΐΏαδ  Εα- 
Β^Γΐο,  Γ[ΐιί  ϋδ  Ιοοίδ  0[υί1)ϋδ  ΙιίδΙοΓΐ&β  ρροΓαπαβ  δυιηιη8 
09ρίΙίΐ  Γβ1)υδ  βοοΙβδίΒδΙΐάδ  ίηΙβΓροηίΙ,  δββρίυδ  30  δυΐΏΠ!» 
ουιη  Ιαυάβ  ΕιΐδΙ&ΙΙιϋ  Ϊ3ίάί  πιβηΐίοηβιη.  Νβίΐυβ  (1α1)ίΙο  ςυίη 
Ευα^πυδ  ΙιΐδΙοπββ  οίνίΐίδ  1)Γβνί3π3  δυ3  υδςαβ  3(1  3.  502 
1οη»β  ρ1απηίΐ3  1ΐ3υδθΓΪΙ  βχ  Ειΐδΐ3ΐΜί  βρίίοιηβ,  3άβο  υΐ 
βΙί3πι  ΗίδΙοήοί,  ο|ΐιί  ιη3ίοηιιη  ορβΓυιη  βοηοΙίΙοΓβδ  ρ3δδίηι 
31)  βο  οίΙαηΙϋΓ,  βχ  Εαδΐ3ΐ1ιίο  οοηιπιβιηοΓβηΙαΓ.  *)  Ιάβιτι 
ΙίΙ).  V,  24   οΗνίδίοηβιη    ορβί'ίδ    ίη(1ί€3ΐ.     Είβηίιη   ροδί- 

0|113ΐη    1ΐίδ1,0Π3β    ρΓθί3η3β    δΟΠρΙΟΓβδ    ΓβΟβηδυίΙ  01ΐ3Γ30βΠ1, 

ΤΙιβοροιηριιΐΏ ,  Ερίιορυπι ,    ϋίοηγδίυιη  Η3ΐίθ3Πΐ3δδβηδβπι, 


*}  Ετίδίαΐΐήαιη   ίηΙβΓ  ίοηΐββ  ΕιίΕ^ήί  ΓθΟθηββΙ   οΐίαπι  Νί- 
οθρίιοηΐδ  Οίΐΐΐίδί.  Η.  θοοΙ.  ργοοθιώ. 

ΗΙ8Τ.  ΟΒ.  ΜΙΧ.  Τ.  23 


354  ΕϋδΤΑΤΗΠ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 


ΡοΙγΒιυΐΏ,  ΑρρίίΐηυΐΏ,  ϋίοάοΓϋΐη,  ϋίοηβιη  Οβδδίυιη,  Ηβ 
ΓοάΐΗηυιη,  ΝίοοδίΓ^Ιαιη ,  ϋβχΐρριιηι,  ΑΓΠΗηυΐΏ,  Αδίηίυιη 
0υαίΐΓ3ί;υιη,  Ζρδίιιιυηι,  ΡήδουΐΏ,  δυΙ)ϋοίΙ  Ιΐ3βο:  "Αηερ 
ατίαντα  Ενβταΰ'ίω  τω  ^ΕΛίφανεΐ  έτίΐτέτμψαι  τίανά- 
ριστα  εν  δυο  τενχεβιν ,  ενί  μεν  εωζ  άλώΰεως  Ίλίον^ 
τω  δε  ετερω  εως  δωδεκάτου  έτους  της  ^Αναβτααίου 
βαβιλείας.  Ιη  Μδ  νβΓΐ)3  εν  δύο  τεύχεΰιν  ίη1β11ί^βηά& 
δαηΐ  (1β  άαοΐ^υδ  ορβπδ  ρ8Γΐί1)υδ ,  ςυβΓυιη  υΐΓ3ΐηςυβ  οοιη- 
ρΙαΓβδ  1ί1)Γ0δ  οοηΐίηιιίδδβ  οοηδβηΐ^ηβυπι  βδΐ.  Ιη  ρΓίοΓβ 
ρπΓΐβ,  ςυ9β  ιηγίΐιίο»  οοηΙίηβΐ33ΐ,  ρΓ3β  εβίβπδ  δβουΐϋδ 
βηΐ  €ΙΐίΐΓ30βπι,  ςυβίΏ  ρβΓ  ηιυΐΐοδ  1ίΙ)Γ0δ  9Γ§υιηβη1υΓη 
ίΠυά  ΐΓ&οΐ3δδβ  δοίιηυδ,  δίςαβ  ρπιηο  Ιοοο  ίηΐβρ  8υοΙθΓβδ, 
ςυοδ  Εαδΐ3ΐ1ιίυδ  βχοβΓρδβΓίΙ ,  3ΐ)  Εα3§ηο  ιηβηιοΓ3Π  νί- 
(Ιβιηυδ.  Οβ  3ΐΙβΓ3  ρ3Γΐβ,  ςϋ3β  3  ΤΓθί3ηίδ  1;βιηροπΐ3α8 
ίηίΙίυΐΏ  οβρίΐ,  δυίάβδ  ΙοοιαίΙυΓ  ίη  Ιιίδοβ:  Ευβτά^ιος^ 
311,  ^Εταψανεύς.  χρονίκην  έπίτομην  {ώραιοτάτην  3(ίά. 
Ευ€ΐοοΪ3)  των  από  Αινείου  {του  Τρωος  3(3(1.  Εα(1.) 
μέχρι  Άναΰταΰίου  βαΰιλέως  εν  τόμοις  %'\  και  άλλα 
τινά.  Εαάοοί3  ρΓΟ  έν  τόμοις  %''  \\2^\)^^  εν  τόμοις  εϊ- 
κοΰι.  ΚυδΙβΓϋδ  δθπ1)ί  νοίυίΐ  εν  τομοις  β\  βχ  Εϋ3§^πο 
δοίϋοβί.  νβΓϋΐη  Ευ3§Γίιΐδ  (3α38  ΐ3ίδΙοπ3Γυιη  ρ3Γΐβδ,  υΐί 
(Ιίχΐ,  ηοη  νβΓΟ  άαοδ  1ίΙ)Γ0δ  δί§ηίβθ3Γβ  νοίυίδδβ  ιηίΐιί  νί- 
(ΙβΙυΓ.  —  ϊηΙβΓ  άλλα  τινά  (χρονικά  ΰυνεγρά^ατο  3(1(ϋΙ 
Ευ(1θ€ί3)  ίοΓΐ3δδβ  ίυίΐ  ΙιίδΙοπ3  1)β11ί  ΡβΓδίοί,  ο[υο(1  €0ηΐΓ3 
€3ΐ)3(1βηι  Αη3δΐ3δία8  (502—505)  §βδδϋ.  Ε3ΐη  νβΓΟ  Μ- 
δΙοπ3ΐη  ηβ  υ1ΐΓ3  ρππιυπι  Ι)β1Ιί  3ηηυαι ,  (^υί  Αηιί(33β  υρΜδ 
βχρυ§η3ΐίοηβ  €ΐ3Γυδ  6Γ3ΐ,  (ΙβοΙυοβΓβΙ  ί3ΐο  ίαιρβίϋΐυδ  βδΐ. 
Ευ3^πυδ  Ι,  19  (Γγ.  1,  υΐ3ί  (Ιβ  Τΐιβοάοδϋ  II  Ιβη]ροπ1)υ8 
86ΓΠ10  βδΐ):  Αηερ  ιΰτορηται  μεν  και  άλλοις^  ετΐΐτε- 
τμηται  δε  ευ  μάλα  κομφώς  καΐ  Ευβταϋ'ίω  τω  εξ 
^Ετίίφανείας  τω  Συρω^  ος  και  την  άλωβιν  ^Αμίδης 
ΰυνεγράψατο.    Ιάβγη  III,  37  (Γγ.  6,  υΙ)ΐ  ΐηΙβΓ  1)β11ί  ΡβΓ- 


■ 

ΕΙβ-  V 


ΓβΑβΜΕΝΤΑ.  355 

8101  ίηίΐίβ  ΤΙιβοάοδίοροΠδ  βΐ  Αιηί(ΐ3β  βχρυ^ηβΐΐο  οοιηιηβ- 
πιοΓ3ΐυΓ):  Εϋ  τω  δε  φίλον  λεητώς  τα  περί  τούτων 
είδέναι  καΙ  ττ}  άκριβεία  πάντων  επεξελϋ-εΐν ,  Ευβτα- 
%ίω  εν  μάλα  βοφώς  μετά  τίολλον  του  τίόνον  και  της 
5  ες  άγαν  κομ-φείας  ίύτόρηταί  τε  καΐ  ανγγέγρατίται ' 
ος  μεχρί  της  γραφής  ταύτης  ίβτορηΰας  τοΙς  άτΐελ- 
^ονύί  όνναρι^μεΐταί ,  δ ωδ εκατόν  ^τος  της  Άναΰτα- 
βίου  καταλελοιτίώς  βαΰιλείας.  Μβίβΐ^δ  ρ.  399,  3  (Γγ.  7) : 
Περί  ον  Λολεμον  Ενβτά^ως  .  .  .  ύννεγράφατο '  οΰτις 

10  ^αΐ  ευθέως  έτελεντηαε ,  μηδέ  εις  τέλειον  την  εκ^εύιν 
αύτοϋ  ΰυντά^ας." 

Έν  τοις  αυτοΐς  χρόνοίς  Θεοδοβίον  εΛαναΰτάΰεις  \ 
ΰνχναί  κατά  την  Ενρώπην  γεγόνααιν  ^  Οναλεντινια- 
νον  'Ρωμης  βαβίλενοντος '   ας  καΐ  κα%^εΐλε  Θεοδόαιος^ 

15  μεγάλας  δυνάμεις  έκτΐεμφας  κατά  τε  γην  καΐ  ^άλαύ- 
ΰαν ,  πεξικώ  τε  καΐ  νηίτη  ΰτρατω.  οντω  δε  καΐ  Περ- 
ΰών  τΐαροινηΰάντων  κεκράτηκε  ^  βαβιλεύοντος  αυτών 
^Ιβδιγερδου  ηατρ6ς*)τοϋ Οναραράνου^  η  ως  Σωκράτει 
δοκεΐ^  αυτού  Ουαραράνου  βαΰιλεύοντος^  ώς  καΐ  τΐρε- 

20  6βευΰαμενοις  αυτοΐς  είρηνην  χαρίβαύΟ'αι ,  η  καΐ 
διηρκεύε  μέχρις  δυοκαίδεκα  ετών  της  Αναβταβιου 
βασιλείας,  άπερ  ιατόρηται  μεν  και  άλλοις ,  επιτετμη- 
ται  δε  εν  μάλα  κομψώς  καΐ  Ενύτα^ίω  τω  £|  Επιφα- 
νείας τω  Σνρω^  ος  και  την  άλωΰιν  ^Αμίδης  6ννε- 

25  γρά'ψατο.  [Ευα^παδ  ΗίδΙ.  βοοί.  Ι,  19.  Ευα^πυηι  βχ- 
δΟΓίρδΐΙ  ΝίοβρΙιΟΓϋδ  ΟδΙΙίδΙ.  ΗΐδΙ.  βοοί.  XIV,  57,  ρ.  579 

βίΐ.    ΡΗΠδ.] 

^Υΐΰδιγερδον  πατρός  τον  Ουαραράνου]  Ηίδ  ιηβικία 

δυΐ^βδί,   ςυαβ  ΐη   βΓΡΟΓβιη  ίηάυχίΙ;  όίΐΐ^βηΐίδδίιηυιη  Τίΐ- 

30  Ιβιηοηίίυιη  Ηΐ8ί.  άβε  βηιρ.  VI,  ρ.  44,  45,  610.     Είβηίιη 

Ιδάί^βΓάβιη  Ι   (398 — 419),   ρ&ΐΓβιη   ν3Γ8Γ3ηίδ,    οιηηίηο 

ηιιΐΐιΐίη  οοηΐΓ»  Κοιη»ηοδ   δυδοβρίδδβ  })β11υηι   θίδβΓίβ  Ιβ- 

23* 


Μ 


356  ΕϋβΤΑΤΗΙΙ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 

δίδίαΐ'  Α§3ΐ1ιί3δ  IV,  27.  Ρίΐίυδ  νβΓΟ  βίαδ  ΥΗΓβΓδηβδ 
(419—439  νβΐ  440)  1)β1Ιιιιη  ΐηΐυΐϋ  Τΐιβοάοδίο  II,  (^υί 
βίδΐ  3ηηίδ  δαρβποΓ  βδδβΐ,  ίρδβ  Ιαοιβη  ρππιιΐδ  ΐ6§9ΐοδ  (Ιβ 
ρ&οβ  ίηβαηά»  3(1  ΡβΓδ3δ  ΐϊΐίδίΐ  (δοοΓΒίβδ  VII,  18,  ρ.  364,  9  ] 
θα.  Κβ3(1.,  Τΐιβορίιβηβδ  ρ.  134  βά.  Βοηη.).  Ρηχ  ί11&  ί^οΐ»  βδΐ 
α.  422  ίη  αηηοδ  οβηΐυιη  (δοζοιη.  IX,  4,  ρ.  369,  28).  ΑΙ 
άαο(ΐ6νί§ϊηΙί  ίβρβ  3ηηίδ  ροδΙ  ΓοεάβΓ»  ηιρί»  Ι3β11υιη(ΐιιβ  | 
ίηδΙ»υΓ3ΐαιη ,  δίνβ  βοάβηι  αάΐιυο  ΓββηδηΙβ  νβΓδΓΒηθ  (υΐ 
Ρΐ'οοορίυδ  ϋβ  ΐ3βΙ1.  ΡβΓδ.  Ι,  2,  βΐ  Α^βΙΙιίβδ  IV,  27  Ιγ3- 
άυηΐ),  δίνβ  δυΐ)  ίηίΐίο  Γβ^ηΐ  Ιδ(1ί^βΓίϋδ  Πΐϋ,  υΐ  Ειΐδΐ3- 
Ιΐιίϋδ  άίοΐί;  (ρΓθ1)3Μ1ίαδ  αΐίςυβ,  ν.  ΤίΙΙβιηοηΙ.  ρ.  611), 
30  δΐ3ΐαίδδβ  νίάβΙϋΓ  ΟΙίΓοη.  Μ3Γ0β11ίηί,  υΙ)ί  Γβδ  ροηίΙυΓ 
ίη  3.  441.  Ηίηο  άβίηοβρδ  υδςυβ  3(1  Αη3δΙ;3δίί  3ΐιηιιηι 
(Ιυοάβοίαιυηίΐ  (1β  Ι3β11ίδ  ίηΙβΓ  Κοιιΐ3ηοδ  ΡβΓδ3δ€[αβ  §[βδ1ίδ 
ηίΜΙ  ίπηοΐαίΐ,  30  ΓβνβΓ3  βοηδί^υβ  ρ30βηι  Γαίδδβ  Ιβδΐ3ΐαΓ 
Ευδΐ3ΐ1ιίαδ.  Ρ3ΐβΙ  ί^ίΐυρ  3ριΐ(1  Εα3§Γίιιιη  ηοη  (3β  ΐ3β11ο 
3ηηί  422,  δβ(1  (1β  1)βΙ1ο  3ηηί  441  €0§ίΐ3η(1υπι  βδδβ;  ίά- 
φιβ  νβΐ  ίηίΐβ  €θ11ί§3δ,  (|υο(1  ίη  3η1β€6(1βη1β  €3ρί1β  Ευ- 
3§πυδ  άβ  Αΐ1ίΐ3  ΗυηηοΓυΐΉ  Γβ§β  (3ΐ)  3.  433)  νβΓΐ33  ί3ϋίΙ. 
€οηδβ(]αίΙυΓ  ρρο  ^Ιβδιγέρδον  Λατρος  Ιβ^βηάυηι  βδδβ 
^Ιβδιγ.  νίοϋ^  ηίδί  ίοΓίβ  ίρδίϋδ  Ευ3§πί  βΓΓΟΓβηι  βδδβ  ηΐ3- 
νβΐίδ.  ϋβηΐίΐιιβ  ρΓο  τΐαροίνηΰαντων  1β^.  ρΓοροηο  Λαρα- 
απονδηΰάντων.  ΜϋΕΐ^ΕΚϋδ.  δίο  ίηΓΓ3  ρ.  362,  15. 
2  Αεων  δε  γαμβρον  επΙ  ϋ'νγατρί  ^Αριάδντι  προύλαμ- 
βάνεται  Ζήνωνα,  Άρικμηβιον  μεν  εκ  βτίαργάνων  κα- 
λόν μενον,  μετά  δε  τον  γάμον  καΐ  την  τΐροΰηγορίαν 
ηροακτηδάμενον  έ'κ  τίνος  τΐαρά  τοις  ^Ιϋανροις  έζ  μέγα 
κλέοζ  εληλν^οτος,  οντω  τνροΰαγορενομένον.  ο^εν  5 
δε  τίροήχΰ'η  οντος  ο  Ζήνων ,  τίνος  τε  χάριν  τΐάντων 
παρά  τον  Λέοντος  τίρονκρίϋ-η,  Ενβτα^ίω  εκτελείται 
τω  Σνρω.    [Ευβ^πυδ  II,  15.] 

Αρίκμήΰίον  οοά.  ΓΙοΓβηΙ.  βΐ  ΝίββρΙιΟΓαδ  ρΓΟ  Άρι- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  357 

κμηΰον.  Νοιηβη  οοΓΡαρΙυπι.  Αρυά  Οθΐκϋοίαιη  Ιδ3ΐΐΓΐιηι 
(οϋίαδ  ν.  Γγ.)  νοοηΙιΐΓ  Ταραβικοδίβΰας.  Αριιά  Α§3ΐ1π3ΐη 
IV,  29:  Ζήνων  .  .  ος  δη  τΐρωην  Ταραΰίΰκωδίβεος 
3ηΙβ  ]Νίβ1)ΐι1ιπαιιι ,  ηυί  Ταρακωδιβαΐος  β  οοοί.   Κΐιβίΐί^., 

5  α1)ί  Τάραΰίς  Κωδιαΐος,  ίη  ΟΙίΓοηίοο  ΡθδοΙι.  ρ.  599,  12 
Ζήνων  6  Κοδίΰβενς  ο  "ΐβανρος  {Κοδίόΰεος  3ρυ(1  Μη- 
Ι3ΐ8ηι  ρ.  375,  15;  376,  13).  Ιη  βρΐδίοΐ^  Υεπη^β  Αυ^. 
9ριΐ(1  Τΐιβορίΐίΐηβιη  ρ.  200,  11  Τραΰκαλιΰααυον  τον 
μετακλγι^ύντα    Ζήνωνα.    —  εκ  τινοξ\    ΙηΙβΙΗ^β   ΡΙ&- 

10  νίυπι  Ζεηοηβιη ,  οοηδίιΐβιη  3.  448  βΐ  πίθ^ίδίηιιη  ιηί- 
ΙίΙιιιη  ίη  ΟπβηΙβ.  V.  Ρπδοιίδ  Γγ.  8  βχΐΓ. ,  12,  14,  15. 
ϊϋΐβπιοηΐ;.  VI,  ρ.  109,  114,  229.  ΜϋΕΐ,Εκυδ. 

^Εηανύϋταται  δε  τω  Ζηνωνι  καΐ  Θευδέριχοξ  Σκν-  3 
^ης  ων  γένος,    καΐ  τάς   οικείας    δυνάμεις  ανά  την 

15  Θρακών  άΟ'ροίΟας  έτίΐβτρατενει  κατά  τον  Ζήνωνος, 
καΐ  μεχρί  ΰτόματος  τον  Πόντον  δ7]ώ6ας  τα  εν  τζοΰΐ 
χωρία  μικρόν  την  βαύίλειον  είλε  τίολιν,  ει  γ  ε  μη 
τίνες  των  ες  τα  μάλιβτα  αντω  επιτηδείων  νπαχϋ'εν- 
τες  έβονλενΰαντο  αντον  ανελεϊν.    6ς  ε^ελοκακονντας 

20  τον 5  οίκείονς  εγνωκώς,  ες  τονπίβω  μεν  αποχωρεί" 
ον  τίολλω  δε  νβτερον  τοις  ατΐελϋ-ονΰι  ΰνναρι^μευται. 
λέξω  δε  καΐ  τον  της  τελεντης  τρόπον,  ωδε  γενόμενον. 
δόρν  διηγκνλημενον  προ  της  βκηνης  αντω  μετγιώρητο 
6χημα  βαρβαρικόν.     είτα  διακινηβαι  το   ύώμα  βον- 

25  λη%'εΙς  ϊππον  άχ^ηναι  προατεταχεν '  αναβολεΐ  δε 
ονκ  είω^ώς  χρηϋ^αι  τω  ΐππω  προβηλατο.  ο  δε, 
άγελαΐός  τις  ων  καΐ  νβριΰτης ,  ονπω  περιβάδην  Θεν- 
δερίχον  κα^ίβαντος ,  μετεωρίζει  τω  πρόΰ&ε  πόδε, 
τω  οπιβ^ίω  μόνω  ακροβατών ,   ως  διαψιλονεικονντα 

30  τον  Θενδεριχον  καΐ  μήτε  τω  χαλινω  αναΰειράζειν 
τον  ϊππον  τολμώντα,  ώς  αν  μη  εμπεΰοι  γε  αντω, 
μήτε  της  έδρας  βεβαίως  άντεχόμενον ,   \βν  τω\  τγιδε 


358  ΕϋδΤΑΤΗΙΙ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 

κάκείβε  περίδονεΐβ^αι  δυαύεΐβαι  την  αίχμην,  ταντην 
τε  έτι  αυτόν  ενεχ^ηναο  πλαγίαν  καΐ  την  τίλευράν 
κατατρώβαί'  εν^εν  τε  κλινήρη  γενόμενον  καΐ  βρα- 
χείας ημέρας  άρκεΰαντα  τον  βίον  εκ  τονδε  τον  τραύ- 
ματος καταβτρεφαι,  [Ευβ^Γΐιΐδ  ΠΙ,  25.  €οηί.  ΜθΓοβΙΙίη.  5 
ΟΙίΓοη.  Άά  3.  481  (ΡΙδοίοΙίο  δοΐο  οοπδ.):  Τΐιβοίίοποΐιαδ, 
Τπ3Γϋ  Γ.,  Γβχ  ΟοΙΙιοΓυΐΏ,  3(1δοΐΙίδ  δϋΐδ  υδ(}αβ  3ά  Αηαρίυιη, 
ςαπΓΐο  ιΐΓΐ)ίδ  πιίΙΠδπο  αάνβηίΐ;  ηπΐΐί  Ι3ΐηβη  Κοη[ΐ3ηοΓΐιΐΏ 
ιιοχίαδ  οοηΐίηιιο  τβνβΓδυδ  «δΙ.  Ρογγο  ίη  ΙΠγπουιη  ριο- 
ρβΓ3ηδ,  ϋιιΐΏ  ίηΙβΓ  δαοΓυιη  ιιιονβηΙί3  ρΐ3υδΐΓ3  ρΓο§Γβ(ϋ-  ίο 
ΙυΓ,  ί30βηΙ;ΐδ  δυρβΓ  οβΓρβηΙυιη  ΧαΙί  3€υΐΏίηβ  θΐ  ρ3νβδθβηΙίδ 
βςυι  δαί  ίαιραΐδίοηβ  Γιχυδ  ΐΓ3ηδνβΓ}36Γ3ΐαδςυ6  ΐηΐβπίΐ.] 

Μετά  ταντα  διενεχ^είς  τίρος  Ζήνωνα  Μαρχιανος^ 
Λαις  μεν  Αν^εμίον  του  Ρώμης  βαύιλεύΰαντος^  κηδος 
δ\  Λρος  Λέοντα  τον  βεβαύιλευκότα  τίρότερον  εύχη-  ΐ5 
κώς^  έπεί  την  νεωτέραν  αυτοϋ  θυγατέρα  Αεοντίαν 
έΰωκί(5ατ(Τ\)  τυραννεΐν  ετίειράτο'    καΐ  μάχης  ίοχυράς 
ηερί  τα  βαβίλεια  ύυρραγειΰης  και  τιολλών  έκατέρω- 
ϋ'εν  ΛεΛτωκότων ,  τρέπει  τους  εναντίους  6  Μαρκια- 
νός ,  καΐ  των  βαβιλείων  εγκρατής  γέγονεν  αν ,  ει  μη  2ο 
τον  καιρόν  ηαρηκεν,  ες  αϋριον  την  ηρά^ιν  αναβαλλό- 
μενος'  ο^υπετης  γαρ  6  καιρός  καΐ  παρά  πόδας  μεν 
ιών  Ιύως  άλίβκεται'   έπάν  δε  την  λαβην  διαδράοη^ 
μετεωροπορεΐ^    γελά    τε    τους    διώκοντας^    εφικτός 
αυτοΐς  λοιπόν  ουκ  ανεχόμενος  είναι '    οΟ•εν  α^ε'Λ^^  οι  2δ 
πλάβται  καΐ    ζωγράφοι  κόμην    εμπροα^εν  κα^έντες 
αυτω    την   κεφαλήν  όπιΰ^εν   εν  χρω   ξυρώβιν ,    ευ 
μάλα  αοφώς  αίνιττόμενοι  ως  όπιΰ^όπους  μεν  τνγχά- 
νων  τω  κα^ειμένω  της  κόμης  ί'ΰως  κρατείται,  εμπρο- 
0ϋ•οπους  δε  γενόμενος  τελεον  διαφεύγει ,   ουκ  έχων  'όο 
οτω  κρατη^είη  τω  διώκοντι.    όπερ  καΐ  επΙ  Μαρκιανω 
γέγονε,  τόν  μεν  εϋ&ετον  αυτω  καιρόν  άπολεΰαντι, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  359 

ε^ενρείν  δε  τούτον  λοιπόν  ον  δυνηΟ^έντυ.  ανά  γάρ 
την  έ^ης  προς  των  οικείων  καταπροδοΰ'είς  καΐ  μόνοξ 
άτΐοληφϋ'είς  τίέφενγεν  ανα.  το  τέμενος  των  ^εΰτΐεΰίων 
άτΐοβτόλων'    εκεΐ'&έν  τε    προς  βίας  αφελκνΰ^είς  ες 

δ  Καιοάρειαν  πόλιν  ( εις  το  Παπουριον  κοίβτέλλιν 
Τΐιβορίι.)  της  Καππαδοκών  εποικίζεται,,  και  τιβι  μο- 
ναχοΐς  ΰνναγελαζόμενος  ϋατερον  εφωράΰ-η  λαΟ'ειν 
έ%^έλων.  καΐ  προς  τον  βαΰιλεως  ες  Ταρβον  της  Κιλι- 
κίας εκπεμφ^είς   καΐ   την   κόμην   αποθεμένος    πρε- 

10  ΰβύτερος  χειροτονείται,  γέγραπται  ταύτα  κομιΐ^ώς  Εν- 
ΰταθίω  τω  Σνρω.  [Ευβ^πυδ  III,  2β.  ΟοηΓ.  Τΐιβορίΐίΐηβδ 
ρ.  196  δβ(ϊ.,  ςαί  βοοίβπι  ΐϊΐοάο  1ΐ3βο  η3ΓΓ3ΐ  ροδΙ  ΐΏβιηο- 
Γ3ΐ3ΐΉ  ηβοβιη  ΤΙιβοάβποΙιί.] 

Ό  αντος  γράφει  τον  Ζήνωνα  καΐ  Βηρίνη  τγι  πεν-  4 

15  θερα  μνρίας  επιβονλάς  ράφαι '  μετά  δε  ταύτα  και 
προς  την  Κιλικων  έκπεμψαι  %ώραν.  νΰτερον  δε  μετα- 
βηναι  ταντην  προς  το  Παπιρίου  λεγόμενον  φρον- 
ριον,  ^Ιλλού  τνραννηΰ αντος  ^  αυτόθι  τε  τον  βίον 
έκλιπεΐν.    καΐ  τά  κατά  'ίλλούν  δε  γράφει  μάλα  λο- 

20  γίως  ο  Ευΰτάθιος,  όπως  προς  τού  Ζήνωνος  έπιβου- 
λευθείς  διάφυγε^  και  όπως  6  Ζήνων  τον  άποΰφάξαι 
τούτον  προΰταχθεντα  ες  θάνατον  έκδέδωκε,  μιΰθόν 
της  αποτυχίας  την  της  κεφαλής  έκτομην  αντω  παρα- 
ύχών '    6ν  καΐ  ύτρατηγόν  ο  Ζήνων  των  εωων  απο- 

25  δείκνυα  ι  δυνάμεων^  το  λαθεΐν  πραγ  ματ  ενό  μένος ' 
6  ^έ  Αεόντιον  προΰεταιριβάμενος  ^  Μάρβον  τε  ούν, 
άνδρα  δόκιμον^  καΐ  Παμπρεπιον ,  άνά  τά  της  εωας 
γέγονε  μέρη'  είτα  την  Αεοντίον  ανάρρηύιν  την  ες 
Ταρύόν  της  Κιλικίας  γενομένην'  όπως  τε  καν  ούτοι 

30  της  τνραννίδος  άπώναντο ,  Θευδερίχου  κατ'  αυτών 
εκπεμφθεντος ,  ανδρός  Γότθου  το  γένος  υπάρχοντος, 
παρά'Ρωμαίοις  τε  αν  επιβήμου,  μετά  ημεδαπής  τε 


360  ΕϋδΤΑΤΗΙΙ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ818 

καΐ  άλλοδατίοϋξ  δυνάμεως,    αναγράφει  μάλα  6οφώς  ΪΗ 
ο  αυτός  Ευΰτά^ιος  καΐ  τους  δειλαίως  άνηρημενους   ^" 
τΐρος  Ζήνωνος  άντΙ  της  ες  αυτόν  εύνοιας '    καΐ  οτι 
γ  ε  6  Θευδεριχος  της  επίβουλης  Ζήνωνος  αίο&όμενος, 
ετΐΐ   την   τίρεΰβυτέραν    'Ρωμην   αναχωρεί '    τίνες  δε 
φαβιν   ώς    καΐ   ύποΟ-ηκτ}   Ζήνωνος.     κ«1  'Οδόακρον 
μάχτ]  κρατηΰας  ύφ'  εαυτόν  την  ^Ρώμην  ποιείται^  ρήγα 
τίροΰονομάΰας  εαυτόν.    [Ευ9§ΓΪυδ  ΠΙ,  27.    Οοηί.  Τΐιβο- 
ρΐΊ3ηβ8  ρ.  197  δβίΐφ] 
5         Του  Ζήνωνος  τοίνυν  ατίαιδος  τελευτηΰαντος  επν- 
ληφίας   ν06ω  μετά    εβδομον   καΐ   δεκατον  ^τος   της 
αύτοϋ  βαβιλείας  ηλτίίβε  μεν  Αογγινος  6  τούτου  αδελ- 
φός, ες  μέγα  δυνάμεως  τΐροκεχωρηκώς^  την  βαΰιλείαν 
εαυτω  ηερι^ηΰειν'   ου  μην  των  δοκη^εντων  ετυχεν. 
η  γαρ  Αριάδνη  Αναΰταβίω  τον  ύτεφανον  περιτίϋ'η-  ΐ5 
6ιν,   οϋτίω  μεν  ηκοντι  ες  γερουβίαν ,  εν  δε  ττ}  λεγο- 
μενγι  των  ύιλεντιαρίων  Οχολη  καταλεγομένω.    ίβτορεΐ 
δ^  ούν  ο  Εύΰτά%•ιος  μετά  την  άρχην  της  Ζΐιοκλητια- 
νοϋ  βαΰιλείας  ες  την  Ζήνωνος  τελευτην  καΐ  την  ανάρ- 
ρηοιν  ^Αναβταΰίου  §τη  διελΟ'εΐν  επτά  και  διακόΰια '  2ο 
άπο  δε  της  Αυγούΰτου  μοναρχίας  εζη  δύο  καΐ  τριά- 
κοντα καΐ  τΐεντακόΰια  προς  μηΰΐν  επτά'    άπο  δ\  της 
^ Αλεξάνδρου  του  Μακεδόνος  άρχης  ετη  δύο  καΐ  τριά- 
κοντα καΐ  οκτακόΰια  ομοίως  προς  μηΰΐν  επτά '   εκ  δε 
της  των  "Ρωμαίων  κα\  ^Ρωμύλου  βαβιλείας  ετη  δύο  25 
και    πεντήκοντα  [■άΜ.    καΐ  διακόΰια]   καΐ    χίλια  καΐ 
προς  γε  μήνας  επτά'   άπο  δε  άλώαεως  Τροίας  ετη  ^ξ 
και  ογδοηκοντα  καΐ  έξακόβια  και  χίλια  προς  μηΰΐν 
επτά.    ούτος  6  Άναβτάβιος  πατρίδα  την  Έπίδαμνον 
έχων ,  ζίυρράχιον  νυν  προβηγόρευται ,  την  τε  Ζηνω-  30 
νος  βαΰιλείαν  και  γαμετην  του  αυτού  Ζήνωνος  την 
Άριάδνην  εΰοικίζεται'    καΐ  πρώτα  μεν  Αογγΐνον  Ζη- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  361 

νωνος  άδελφόν,  την  τον  μαγίβτρον  άρχην  δίετΐοντα, 
ον  ηγεμόνα  των  εν  τχι  αυλτ}  τάξεων  ου  τνρόΰϋ'εν  εκά- 
λονν,  ανά  την  ενεγκαμενην  εκπέμπει '  είτα  δε  και 
πολλούς  έτερους  Ίΰανρονς ,  τούτο  δη^εν  αίτηΰαντας. 
5  [Ειΐ9§πιΐδ  III,  29.  Ζβηο  ΐΏΟΓίυυδ  βδΐ  3.  491.  Αηηί  βρο- 
ο1ΐ3Γυπι,  0(υ98  Ειΐ9§πιΐ8  θίΤβΓΐ,  ρ3Γυιη  Ηοουρπίβ  ηοΐαΐί. 
ϋβ  Εοησίηο  βΙο.  ν.  Τΐι^ορίιβη.  ρ.  210  8β(ΐ.    Μϋι^ΕΕΕϋδ.] 

Ουκ  άπο  δ\  τρόπον  καθ'  ην  ετνχομεν  προκατα-  6 
βεβληκοτες  νπόβχεΰιν  καΐ  τα  έτερα  λόγον  άξια  νπο 

10  τοις  Άναΰταΰίον  χρόνοις  γεγενημενα  αννάφαι  τγι 
ιΰτορία.  Λογγΐνος  ο  Ζήνωνος  όμαιμος  την  ενεγκα- 
μενην  ,  ώ^  προδεδιηγηται,  κατειληφώς,  τον  προς  τον 
αντοκρατορα  πόλεμον  αναφανδόν  αναξωνννται.  καΐ 
πολλών  εν^εν  τε  κάκεΐ^εν  βννα^ροιβ^έντων  δννά- 

ΐδ  μεων ^  μεΟ'  ών  και  Κόνων  ετνγχανεν  ων,  επίβκοπος 
της  εν  Απαμεία  των  Σνρων  επαρχίας  γεγονως ,  τοί^ 
Ίΰανροις  ώς'Ίϋανρος  Οννεΰτράτενβε^  τέλος  επιτίϋ'εται 
τω  πολεμώ^  των  μεν  Ίοανρων  των  ΰνΰτρατενΰάντων 
τω  Αογγίνω  πανωλεθρία  φθαρεντων  ^  των  δε  κεφα- 

20  λών  Λογγίνον  και  Θεοδωρον  προς  'ΐωάννον  τον  Σκν- 
θον  ΰταλειβών  ανά  την  βαβιλεως  πόλιν'  ας  καΐ  εν 
κοντοΐς  περιαρτήβας  6  βαΰιλενς  εν  ταΐς  καλονμεναις 
Σνκαΐς  άντιπέραν  της  Κωνΰταντίνον  κειμέναις  επηω- 
ρηΰεν^  ηδν  θέαμα  τοις  Βνξαντίοις  ανθ    ών  κακώς 

2δ  προς  Ζι^ι/ωνο^  καΐ  των  ^Ιύανρων  έπεπόνθεΰαν.  καΐ 
6  έτερος  δε  Αογγινος  το  πολν  της  τνραννίδος  ΰνν- 
εχων,  6  επίκλην  Σελινονντιος  ^  καΙ'Ίνδης  6νν  αντω^ 
προς  ^Ιωάννον  τον  επίκλην  κνρτον  ΰτέλλονται  τω 
Αναΰταβίω  ξωγρίαι'  ο  μάλιύτα  τόν  τε  βαΰιλεα  τονς 

50  τε  Βνξαντίονς  τεθεράπενκε,  θριάμβον  δίκην  ανά 
τάς  λεωφόρονς  της  πόλεως  ανά  τε  την  ίπποδρομίαν 
Λογγίνον  τε  και  "ίνδον  περιενεχθέντων  και  τών  εκ 


362  ΕϋδϊΑΤΗΙΙ  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝδΙδ 

ΰίδηρον  τίετίοιημενων  άλνΰεων  ανά  τους  αυχένας  καΐ 
τάς  χείρας  περιβεβλημένων,  εντενϋ'εν  καΐ  τα  καλού- 
μενα τίρωην  ^Ιύανρικά  τοΐς  βαΰίλικοΐς  εβηνεχ&η  ^η- 
ααυροΐς'  ην  δε  αρα  τοϋτο  χρνβίον  ές  εκαύτον  έτος 
βαρβάροις  χορηγονμενον ,  τιεντακιβχιλίας  ελκον  λί- 
τρας.   [ΕϋΗ^παδ  III,  35.    Οοηί.  ϊ1ιβορ1ι&η.  ρ.  216,  224.] 

Έπεκώμαβαν  ουκ  εις  το  αννοΐΰον  οφίαι  κατά  της 
^Ρωμαϊκής  επικρατείας  καΐ  ου  Σκηνΐταν  βάρβαροι^  τά 
τε  της  μεΰης  των  ποταμών  τά  τε  της  Φοινίκης  εκα- 
τέρας  και  τά  Παλαιΰτίνων  ληιύάμενοι  πράγματα.  Λ 
οϊπερ  κακώς  παρά  τών  έκαύταχον  ύτρατηγούντων 
παϋ-όντες ,  νΰτερον  την  ηύνχίαν  ηγαγον  ^  προς  ^Ρω- 
μαίους παΰβυδεί  ΰπειΰάμενοι.  [II).  ο.  36.  Οοηί.  ΤΙιβο- 
ρΙίΕΐη.  ρ.  217  δβ(}.,  ΓΝοηηοδΐ  Εχε.  3ρ.  ΡΙιοΙίυηι.] 

Άλλα  και  Πέροαι  παραβπονδηοαντες  υπο  Κα-  ΐδ 
βάδτι  τω  βαβιλεΐ,  καΐ  τά  οικεία  καταλελοιπότες  η^η^ 
πρώτα  μεν  Αρμενίαις  έπεβτρατευβαν^  καΐ  πολίχνιον 
επίκλην  Θεοδοβιουπολιν  έλόντες  ές  Αμιδαν  πόλιν 
οχυράν  της  μέθης  τών  ποταμών  άφικνοϋνται,  καΐ 
ταύτην  έκπολιορκηύαντες  είλον.  ην  αυ^ις  ο  'Ρω-  20 
μαίων  βαΰιλεύς  πολλοίς  ανενεώΰατο  πόνοις.  ει  τω 
δε  φίλον  λεπτώς  τά  περί  τούτων  είδέναι  και  ττ}  άκρι- 
βεία  πάντων  έπεξ,ελ%'ειν^  Ευοτα^ίω  ευ  μάλα  ΰοφώς 
μετά  πολλού  του  πόνου  κα\  της  ές  άγαν  κομτ^είας 
ίβτόρηταί  τε  καΐ  ΰυγγέγραπται '  ος  μέχρι  της  γρα-  25 
φης  ταύτης  ίβτορηΰας  τοΐς  άπελ^οΰβι  ουναρι^μεΐται, 
δωδέκατον  έτος  της  Άναΰταΰίου  καταλελοιπώς  βαβι- 
λείας.  [II).  ο.  37.  ΟοηΓ.  Τ1ΐ6ορΙΐ3η.  ρ.  222  δβίχ.,  ΡΓοοορ. 
ΒβΠ.  ΡβΓδ.  Ι,  7;  ϋβ  3β(1ίί.  ΙΙί,  5,  ΜΗΓΟβΠίη.  ΟΙίΓοη.  3(1 
3.  502  (Ργο1)ο  βΐ  Ανίβηο  οοδδ.)]  3ο 

7         ^ΕπΙ  δε  της  αυτού  (Αναΰταΰίου)  βαΰιλείας  παρε- 
ληφ&ηΆμιδα,  μητρόπολις  οχυρά  πάνυ  της  Μεΰοπο- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  363 

ταμίας^  καΐ  Θεοδοβίονπολίς ^  πολεμώ  ληφΰ'εΐΰα  ντίο 
Κωάδον  βαΰίλεωζ  Περύών,  έπελ%•6ντος  του  βαΰί- 
λεως  μετά  δυνάμεως  Λολλης.  έλαβε  δε  παραληπτους 
ο  αύτος  βαΰίλεύς  Περΰών  Κωναταντΐνον  ^  ΰτρατηγον 

δ^Ρωμαίων  δυνατόν,  φυλάττοντα  την  αυτήν  Θεοδο- 
ύίούτΐολίν ,  καΐ  άλλους  δε  τίολλούξ'  οιτινες  καΐ  έτε- 
λεύτηβαν  εν  τοις  ΠερβίκοΙς  μέρεΰι.  καΐ  έπεΰτράτευοε 
κατά  Περβών  ο  αυτός  ^Αναβτάβιος  βαοιλεύς,  πεμψας 
^Αρεόβινδον    τον    ^αγαλαΐφου    νίόν,     ύτρατηλάτην 

10  ανατολής ,  τον  άνδρα  'ΐουλίάνας ,  καΐ  Πατρίκιν^ 
ΰτρατηλάτην  τού  μεγάλου  τΐραίΰεντου ,  καΐ  ^Τπάτην^ 
ΰτρατηλάτην  τίραιύέντου ,  τον  υίον  Σεκουνδίνου  τον 
πατρικίου^  καΐ  τον  Λατρίκυον  ^Ατιτίνωνα,  ποιηαας 
αυτόν  ^τίαρχον   τίραιτωρίων   ανατολής,   καΐ  τΐλη^ος 

15  άτίειρον  βτρατιάς  μετ  αυτών  τίεζικης  καΐ  υτίτίίκής 
δυνάμεως,  καΐ  ΰυνεβαλον  μετ^  αλλήλων  τά  αμφότερα 
τάγματα,  καΐ  εβφάγηύαν  ΛολλοΙ  καΐ  ετίεβαν  έ^  αμ- 
φοτέρων των  μερών,  περί  ου  πολέμου  Ευβτά^ιος 
ο  ΰοφώτατος  χρονογράφος  ύυνεγρά^ατο'    οΰτι,ς  καΐ 

20  εύ%'έως  ετελεύτηΰε ,  μηδέ  εις  τέλειον  την  ^κ^εβιν 
αυτού  ύυντάΐΕ,ας^).     [Ιοβηηβδ  Μβΐ&ΐβδ  ρ.  398,  11.] 


*)  Βιι1)ίιιηι  αη  βίαδάβιη  Ερίρΐιαηϋ  βϊΙ  ςιιαβ  ίη  οοάίοβ  Ρ&- 
ΓΪ8χηο  1555  Α.  οΙίΕΓίαοθο  δβο.  14  βχβυηΐίδ  βχδίαΐ  ίηδοήρΐΕ 
Ένΰτα^Ίον  ^Εηιφανέως  Σ,ν^ίας  εηιτομ,η  τ^ς  αρχαιολογίας 
'ΐωοηπον,  οιιιη  ίΓθ,^ιηβηίο  ί^ηοά  ββοπηάαιη  Μίϋίβηιιη  ρ.  670 
ηοηηίδΐ  δΐιηιιηει  ο»ρίί;α  ΙιίδίοΓίΕβ  ΙαάΕίοαβ  ραιιοίδ  νβΓΐ)ίδ  Γβρβίίΐ;. 


ΝΕ8Τ0ΕΙΑΝΙ  ΕΕΑΟΛΙΕΝΤΑ. 


Εχ  βοίΐβιη  ΜβΙλΙθ,  ςαί  δοΐυ»  ρΓ3βΙβΓ  Ευ3§πϋΐη  Εα• 
δ1»11ιϋ  Ερίρΐΐθπίβηδΐδ  ΓβοίΙ  ιηβηΐίοηβιη,  αϋοΓϋπι  Ιπιιιη 
αΐίαηιΐβ  ηοη  οο^ηίΙοΓυιη  ΜδΙΟΓίοοΓυιη  Ιιίο  ίηδβηιί  ίΓ3§- 
ιηβηΐ3,  βχ  ^υίΒυδ  Γιβπ  ροίθδΐ  υΐ  ρ1υΓ&  βίί3πι  θριιά  Μβ- 
Ιαΐδίη  δίηΐ  Γβρ6ΐίΙ&  ςυδίη  ηυηο  ίΐΐίδ  ΙίοβΙ  3δ0Γίί)βΓβ. 

1  Μετά  δε  ολίγον  καιρόν  ετελεντηΰεν  6  αντοζ  βα- 
σιλεύς Κωνΰταντΐνος  εν  Νικομήδεια  της  Βι^ννίας^ 
ως  εβτιν  έν  τΐροκέΰΰω  ^  εν  τΐροαΰτείφ  τινί  λεγομένω 
^Αχνρώνι  τΐρο  ολίγον  διαατηματος  της  τΐόλεως,  άρρω- 
βτηβας  ηιιέρας  έ'ξ,  τίρο  τον  πληρω^ηναι  το  κτίΰμα  5 
εν  Αντιόχεια  τη  μεγάλη  της  Σνρίας  το  της  μεγάλης 
έκκληΰίας^  το  μέγιβτον  και  ^ν  6ν  των  θεαμάτων, 
τελεντα  δε  ων  ενιαντών  |'  και  μηνών  γ\  ως  ταντα 
ύννεγρά^Ι^ατο  και  τονς  χρόνονς  πάντας  των  τΐρογε- 
γραμμένων  βαΰιλεων  6  ΰοφώτατος  Νεΰτοριανος  ο  ίο 
χρονογράφος  [ρ.  324,  5.  Εγ^ο  βίυδάβιη  δαηΐ  τα  τίρογε- 
γραμμενα.] 

2  Μετά  δε  την  βαύιλείαν  Λέοντος  τον  μεγάλον  εβα- 
βίλενβε  Λέων  ο  μικρός  έτος  α  και  ημέρας  είκοβιτρεΐς ' 
ην  δε  τίαιδίον  μικρόν,  ντΐεβληϋ'η  δε  ντΐο  της  ιδίας  αν-  ΐ5 
τον  μητρός  της  ετίίφανεΰτάτης  ^Αριάδνης '  καΐ  ως  τίρού- 
κννεΐ  αντον  ως  βαβιλέα  Ζήνων  ο  Στρατηλάτης  ο  πατρί- 
κιος ο  αντον  πατήρ,  επέΰ-ηκε  ύτέφανον  βαβιλικον  επί 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  365 

την  κεφαλήν  αντον^  ττ]  ενάττ}  τον  περοτίον  μηνός  τήζ 
δωδέκατης  έτανεμηύεως '  καΐ  εβαΰίλενΰαν  αμα.  έβα- 
ύίλενύε  δε  ο  αντος  βαβιλενς  Ζήνων  6  Κοδιύβέος 
[δίο  βϋαΐΏ  ρ.  375,   15  Ζήνωνα  τον  'Ίΰανρον  τον  Κο- 

5  δίΰΰεον:  \.  δυρΓ3  ρ.  357,  1]  6  "ΐΰανρος  μετά  τον  ίδιον 
αντον  νίον  Λέοντος  ολίγον  χρόνον.  καΐ  Λροηλ&εν 
νπατος  6  ϋ'εωτατος  Λέων  6  μικρός  Ητονς  κατά  ^Αντι- 
όχειαν  φκβ'  ίνδνκτιώνος  δωδέκατης,  καΐ  τω  ένδε- 
κάτω  μηνΐ  της  αντον  ντίατείας  ηρρώοτηβε  καΐ  τε- 

10  λεντα  6  ϋ'ειότατος  Λέων  6  μικρός  μηνΐ  νοεμβρίω 
ίνδικτιώνος  ιγ\  ετονς  χρηματίξοντος  κατά  Άντιόχείαν 
φκγ\  ων  ένιαντών  ξ\  κα0•ώς  ϋννεγρά^ατο  Νεστο- 
ριανός ο  ύοφωτατος  χρονογράφος  εως  Λέοντος  τον 
μικρόν,    [ρ.  376,  13.     Εδάβια   ΓβΓβ   ΟΙίΓοη.   Ρ^δοΙι.  ρ. 

15  599,  8,  υΜ  Κοδιβύενς^  βχ  βοάβηι  ΙΝβδΙοπαηο,  ΙΐοβΙ 
ρποπ  Ιοοο,  ϋΐ3ί  άβ  ΟοηδΐαηΙίηο,  ρ.  532,  10,  βαικίβπι 
ηοη  δβςααΐυρ  απί  ιηβΐΏΟΓβΐ.] 


1 


ΜΑαΝΙ  ΕΤ  ΕυΤΥΟΗΙΑΝΙ 
ΕΚΑαΜΕΝΤΑ. 

ΒΕ  ΐυΐ,ΙΑΝΙ  ΒΕΙ.Ι.0  ΡΕΚ8Ι00. 


Ιθ3ηηβ8  Μ&ΐ3ΐ[38  ρ.  328,  20:  ΚαΙ  κατιών  6  αυτός 
βαΰιλενς  Ιουλιανός  κατά  Σαββουραρβάκου  βαΰί- 
λέως  Περΰών  κατεφ^αΰεν  εν  Ίεραπόλεί^  καΐ  τιεμ- 
-ψας  κατεβκευαοε  τίλοΐα  εν  Σαμοβάτοις^  τίόλεως  της 
Ευφρατηύίας^  τα  μεν  δίά  ξνλωι/,  τα  δε  δίά  βυρβών^  5 
ως  6  ύοφώτατος  Μάγνος*)  6  χρονογράφος  6  Καρρη- 
νός^  ο  ΰυνών  αυτω  Ιουλιανώ  βαΰίλεΐ^  βυνεγρά^ατο. 
άτίο  δε  ^Ιερατΐόλεως  έ^ελ^ών  ηλϋ'εν  εν  Κάρραις  ττ} 
τίόλει'  κακεΐ^εν  εύρε  δύο  όίοι;^,  μίαν  άτίάγουΰαν 
είς  την  Νίύιβιν  Λολιν,  ουβάν  τίοτε  "Ρωμαίων,  καΐ  ίο 
αλλην  έπΙ  το  'Ρωμαϊκον  κάβτρον  το  λεγόμενον  Κίρ- 
κη6ίον,  κείμενον  είς  το  μεΰον  των  δύο  ποταμών  του 
Ευφράτου  και  του  '^βόρρα'  οΛερ  εκτιΰε  ζΐνοκλητια- 
νος  βαβιλεύς  "Ρωμαίων,  και  μερίΰας  τον  ΰτρατον  6 
αύτος  βαΰιλευς  πέμπει,  επΙ  την  Νίΰίβιν  οπλίτας  αν-  ΐ5 
δρας  μύριους  ε^ακιβχιλίους  μετά  δύο  έ^,άρχων  Σεβα- 
στιανού καΐ   Προκοπίου,     και   κατέφ^αβεν  ο  αύτος 


*)  Εηηάβιη  β88β  Μα^ηαιη  Ιήΐιυηυιη  αρυά  Ζοβίιηιιιη  3,  22, 
8  βί  Αιηιηί&ηυιη  Μεγο.  24,  4,  23  ίη  ΟΐββίρΙιοηίΘ  υΛβ  ορ- 
ρυ^ηαΐβ,  ιηβιηοΓ&Ιυιη  οοηϋοΐΐ;  ΜΰΙΙβΓυβ.  ΟογγθχιΙ;  ααΐβιη  Οΐιίΐ- 
ιηβίΐάυβ  νίΐία  Καρηνός  βί  Κάραι,  ψια&  άηρίίοί  ρ  βοήΙιβηάΕ, 
βΐ  Άββορά,  ςηοά  βίιηρίίοί  β  &ί  άυρίίοί  ρ ,  υί  ΐηΓια  ρ.  379,  26. 


ΜΑΟΝΙ  ΕΤ  ΕϋΤΥΟΗΙΑΝΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.         367 

Ιουλιανός  το  Κυρκηύιον  κάότρον'  καΐ  έάΰας  καΐ  εν 
τω  Κίρκηΰίω  κάβτρω  οαονζ  ενρεν  εγκάθετους  ΰτρα- 
τιώτας  έξακιβ χίλιους  ^  προύϋ'είς  αυτοΐς  και  άλλους 
οπλίτας  άνδρας  τ ετρακιβ χίλιους  μετά  ε^άρχων  δύο 
^Άκκαμεου  [Μακαμαίου  Ζοδίιηυδ  3,  26,  8]  κα^  Μαύ- 
ρου, καΐ  ε^ηλθεν  εκεΐΟ'εν^  και  παρηλϋ'ε  τον  Άβόρραν 
τίοταμόν  δια  της  γεφύρης,  των  τίλοίων  φθαϋάντων 
εις  τον  Ευφράτην  τΐοταμόν '  ώντινων  τίλοίων  υτνηρχεν 
6  αριθμός  χιλίων  διακοΰίων  πεντήκοντα,     καΐ  6υν- 

10  αθροίύας  τον  ίδιον  αυτού  ΰτρατόν^  έχων  μεθ^  εαυτού 
^Ανατόλιον  μάγιΰτρον  καΐ  Σαλούΰτιον  ετίαρχον  πραι- 
τωρίων  καΐ  τους  ΰτρατηλάτας  αυτούς  ανελθών  εν 
υ'φΎίλω  βηματι  δι^  εαυτού  τιροβεφώνηβε  τω  ΰτρατώ^ 
επαίνων  αυτούς  καΐ  προτρεπόμενος  προθύμως   καΐ 

15  βωφρόνως  άγωνίΰαΰθαι  κατά  Περΰών.  καΐ  ευθέως 
εμβαίνειν  εις  τα.  πλοϊα  επέτρεψεν,  είοελθών  καΐ  αυ- 
τός 6  βαβιλεύς  εις  το  εύτρεπιΟθεν  αύτω  πλοΐον^  και 
προηγεΐΰθαι  αυτών  προβκουλκάτορας  προβεταξεν  άν- 
δρας γενναίους  εκ  τού  αριθμού  των  λαγκιαρίων  καΐ 

20  ματτιαρίων  χίλιους  πεντακοΰίους ,  κελεύΰας  βα<3τά~ 
ξεβθαι  καΐ  τα  ΰίγνα  αυτού  και  τον  κόμητα  Λούκια- 
νόν  [δίο  βΐί&ιη  Ζοδίιηιΐδ  3,  13,  5.  Αουκιλλιανόν  3,  8,  4; 
14,  3,  υ1)ί  ν.  Ηβγη.],  άνδρα  πολεμικώτατον ^  είναι  ύύν 
αύτω.    οΰτις  και  πολλά  κάΰτρα  Περΰικά   πάρα  τον 

25  Ευφράτην  κείμενα  καΐ  ίν  μεΰω  των  υδάτων  εν  νη- 
6οις  όντα  επόρθηβε  καΐ  τους  εν  αύτοΐς  οντάς  Περ- 
6ας  άνειλε.  Βίκτορα  δε  και  ^αγαλάΐφον  κατεταζεν 
οπιΰθεν  των  λοιπών  πλοίων  είναι  καΐ  φυλάττειν  τα 
πλήθη,    και  κατηλθεν  6  βαοιλεύς  μετά  τού  βτρατού 

30  παντός  δια  της  μεγάλης  διώρυγος  τού  Ευφράτου 
της  μιβγούΰης  τω  Τίγρητι  ποταμω'  καΐ  είβηλθεν 
είς  τον  αυτόν  Τίγρητα  ποταμόν^  οπού  μίγνυνται  οι 


368  ΜΑΟΝΙ  ΕΤ  ΕϋΤΥΟΗΙΑΝΙ 


■ 


όνο  ΛοταμοΙ  καΐ  αηοτελονΰι   λίμνην  μεγαλην.     καϊ 
Λαρεβαλεν  είς  τα  Περΰίκά  εν  τγι  χωρά  των  λεγομέ- 
νων Μανξανιτών  τίληΰίον  Κτηΰίψώντοξ  τίόλεως^  εν&α 
υπήρχε  το  ΤΙερΰικον  βαβίλειον'  καΐ  ετΐίκρατηζ  γενό-^Λ 
μενοζ  Ιουλιανός  6  βαβίλενς   έΰκηνωαεν   εν  τγι  7Τ€-^" 
διάδι  της    αυτής  Λολεως  Κτηΰιφώντος ,   βουλόμενος 
μετά  της  ίδιας  ύυγκλητου  καΐ  εως  Βαβυλώνος  ευ6ελ-^Λ 
ΰ'είν  καΐ  τΐαραλαβεΐν  τα  έκεΐβε.    6  δε  βαΰιλευς  Σαβ-^ 
βουραρΰάκιος  ύπονοηΰας  οτί  δίά  της  Νιοίβεως  ηρ-     - 
χετο  6  βαΰυλευς  ^Ρωμαίων  ^Ιουλιανός  ^  ωρμηβε  κατ'^Λ 
αύτοΰ  μετά  του  πληϋ-ους  αύτοϋ  τίαντός.    άτίαγγελ- 
^εντος  δε  αυτω  οτί  οτΐίΰ&εν  αυτού  εύτιν  ο  βααλεύς 
^Ρωμαίων  ^Ιουλιανός  παραλαβών  τά  Περΰίκά  μέρη  και 
οτί  εμ7ΐροΰΰ'εν]αύτω  άπαντώβιν  οι  ΰτρατηγοί  τών^Ρω- 
μαίων  και  τΐλη^η  τΐολλά,  και  γνούς  οτι  εμεΰαΰ&η^  ΐ5 
φεύγει  ετά  την  Περΰαρμενίαν^  δόλω  τΐέμψας  δύο  ΰυγ- 
κλητικούς,  αυτού  και  αυτούς  κατά  Ιδίαν  βούληβιν  ρ^ι/ο- 
τομί^^α^  προς  Ιουλιανον  τον  βαβιλεα  Ρωμαίων  ^  ϊνα 
πλανήΰωβιν  αύτόν^  προς  το  μη  καταδιωχ&εντα  αύτον 
φ&αβϋ'ηναι.    οι   άί  ρινοτομηϋ•εντες  Πέρΰες  (δίο)  ηλ-  2ο 
%Όν  προς  τον  βαΰιλέα  ^Ρωμαίων  προδούναι,  φηΰίν^ 
%'έλοντες  τον  βαβιλέα  Περΰών^   ώς  τιμωρηΰάμενον 
αυτούς.    άπατηΟ-εΙς  δε  παρ'  αυτών  έπομνυμένων  ο 
αύτος  βαΰιλεύς  Ιουλιανός  ηκολούϋ^ηαεν  αύτοΐς  μετά 
του  ιδίου  ατρατεύματος '  καΐ  άπήγαγον  αύτον  είς  την  25 
^ρημον  και  άνυδρον  επΙ  μίλια  ρν\  πλανηΰαντες  αυ- 
τούς^ ττι  είκάδι  πεμπττ]  του  δαιΰίου  τού  και  Ιουνίου 
μηνός,     καΐ  εύρων  {εύρον"^)  εκεΐ  τείχη  παλαιά  πε- 
πτωκότα  πόλεως  λεγομένης  Βουβίων,   και  άλλο   δε 
χωρίον,  εβτωτων  μεν  των  οίκημάτων^  ερημον  δ\  ην,  30 
όπερ  έλέγετο  ^Αΰία '   ενϋ'α  έλ^ών  ο  βαΰιλεύς  Ιουλια- 
νός και  6  πάς  ΰτρατος  τών  ^Ρωμαίων  έκεΐ  έΰκηνωύεν. 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  369 

εν  αντοις  δε  τοΙς  τοτΐοΐζ  γενόμενοι  ελείτίοντο  τροφών 
κοίΐ  ονδε  τοις  άλόγοίζ  ντΐ^ρχε  βοτάνη'  ην  γαρ  ερη- 
μιά'  καΐ  γνονς  6  τίάζ  (ίτρατό^  'Ρωμαέων  οτι  απατη- 
θείς ο  βαβιλενζ  ετίλανηΰεν  αντονς  καΐ  εις  έρημους 
5  ηγαγε  τόπους^  εις  τίολλην  ατα^ίαν  έτράτίηβαν.  τη  δε 
εΙ^ί  ημέρα  μηνΐ  ίουνίφ  κς  άγαγών  τους  πλανη- 
ΰαντας  αντον  Πέρβας  έξηταΰεν  αντονς '  καΐ  ώμολό- 
γηΰαν  λέγοντες  οτι  νπερ  πατρίδος  καΐ  τον  βαβί- 
λέως  ημών^   ίνα  ΰωΟ^η^   έδώκαμεν  ημάς  εαυτούς  εις 

10  θάνατον,  κάί  έπλανηΰαμεν  νμάς'  ίδον  ου  δοϋλον  ΰον 
άπεθάνομεν.  καΐ  άπεδέξατο  αντονς  ^  μη  φονενύας 
αντονς  ^  άλλα  δονς  λόγον  αντοΐς  ^  ίνα  έκβάλωΰί  τον 
ΰτρατον  έκ  της  έρημον  χώρας,  καΐ  περί  ώραν  δεν- 
τέραν  της  αντης  ημέρας  6  βαβυλενς  Ιονλιανος  τία- 

15  ριών  το  ΰτράτενμα  καΐ  δνβωπών  αντονς  μη  ατάκτως 
φέρεοθαι  έτρώθη  άδηλως'  καΐ  είΰελθών  είς  τον  ί'δυον 
παπνλεώνα  δίά  της  ννκτος  τελεντα^  ώς  ο  προγεγραμ- 
μένος  Μάγνος  έ^έθετο. 

Εντνχιανος    δε  ο  χρονογράφος   ο    Καππάδο^^)^ 

20  βτρατίώτης  ών  καΐ  βίκάρίος  τον  ίδιον  αριθμόν  των 
Πριμοαρμενίακών ,  παρών  καΐ  αντος  έν  τω  πολέμω, 
ΰννεγράιρατο  οτι  κατελθών  6  αντος  βαΰυλενς  ^Ιονλια- 
νός  μονάς  ιε  έπΙ  τα  ΠερΟυκά  μέρη  δια  τον  Ενφρά- 
τον  είβηλθε  καΐ   έπικρατης    γενόμενος  καΐ  νυκηΰας 

25  πάντας  παρέλαβεν  εως  πόλεως  λεγομένης  Κτησιφών- 
τος^ 'ένθα  6  )3α(7ί,λ£ΐ}5  Περΰών  έκάθητο^  εκείνον  φν- 
γόντος  έπΙ  τα  μέρη  των  Π ερύ αρμενίων,  και  βονλο- 
μένον  μετά  της  ίδιας   βνγκλητον   και  τον  ΰτρατον 

*)  Ιάβηι  8Ϊ1;  άϊι  Αίγβν&ι\8  αριιά  Οοάίηιιιη  Όβ  οή^.  Οροί. 
ρ.  9,  Α,  βά.  Ρ&Γίδ.,  ηΜ  άβ  ΟροΗδ  ιηιιήδ  ΟοηδίΕηίίηίίΐηίδ  θΐ  βη- 
οαβηϋδ  ίΐ^βηβ  αάάΐί  γ.α&ώς  ίΰτορονοΐν  Εντνχιανός  πρωτοα- 
ΰη-αρήτης  6  γραμματικός  καΐ  Εύτρόπιος  6  σοφιατης  κ.  τ,  λ. 
ίη  ιηβάΐο  Γθ1ίη(ΐΐΐί1  Μΰΐίβηίδ. 

ΗΙ8Τ.    ακ.    ΜΙΝ.    Ι.  24 


370         ΜΑΟΝΙ  ΕΤ  ΕϋΤΥΟΗΙΑΝΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ. 

αντον  άχρι,  της  Βαβυλώνος  ττ]  Β^ηζ  ορμηβαί  καΐ  ταν- 
την  τίαραλσβειν  δίά  της  νυκτός,  καΐ  ώς  καϋ-ενδεί^ 
εΐδεν  εν  οράματί  τίνα  τέλειον  άνδρα  ενδεδνμένον 
ξάβαν  και  ε  ία  ε  λιόντα  Λρος  αντον  εις  τον  τίαπνλεώνα 
αντον  τίληβίον  τϊΐς  %6λεως  Κτησιφώντος  εν  τίόλει  5 
λεγομενΐ]  ^Αοία  καΐ  κρονΰαντα  αντον  λόγχτ^'  καΐ 
τιτοηϋ^είς  εξνΛνία&η  κράξας '  και  εξανεΰτηΰαν  οι 
κονβικονλάριοι  εννονχοι  και  βπα^άριοι  κα\  δ  βτρα- 
τος  6  φνλάττων  τον  ΐίαηνλεώνα^  κ«ι  είύελ^^όντες 
τίρος  αντον  μετά  λαμπάδων  βασιλικών"  κα\  Λροϋεβ-  ίο 
χηκώς  ^Ιονλιανός  ο  βαβιλενς  εαντον  ΰφαγεντα  κατά 
της  μαβχάλης  επηρώτηβεν  αντονς  ^  πώς  λέγεται  η 
κώμη  οπον  εβτιν  6  τΐαπνλεών  μον;  καΐ  είτίον  αντω 
οτί-  ^Αΰία  λέγεται,  καΐ  ενϋ'εως  εκρα^εν  "ω  ηλιε^ 
απώλεΰας  ΙονλιανόνΓ  κάϊ  έκχνΟ•είς  το  αίμα  παρέ-  ΐδ 
δωκε  την  φνχην  ώραν  ννκτερινην  ηεμτίτην  ετονς 
κατά  Άντιόχειαν  την  μεγάλην  χρηματίξοντος  νια. 


Ι0ΑΝΝΙ8  ΕΡΙΡΗΑΝΤΕΝ8Ι8 
ΡΕΑΟΜΕΝΤΙΙΜ. 


ΕϋδΙβΙΙιίο  Ερίρ1ΐ8ηίβηδί  αοΐίαηχί  ΓΓ9»πιβηΙαηι  Ιοβη- 
ηίδ  Ερίρΐΐίΐηίβηδίδ ,  (1β  ο|υο  Ειΐ9§πυδ  ΗίδΙ.  βοοί.  V,  24 
βχΐΓ.:  Προκοπίω  δε  τω  ρητορι  τΐεποίηταί  τα  «ξ  εκεί- 
νον  (Αναβτοίίίίον)  εως  των  ^Ιονβτυνιανον  χρόνων ' 
καΐ  τα  έχόμενα  δε  τοντων  ^Αγα^'ίω  (δίο)  τω  ρητορι  και 
^Ιωάνντ]  εμώ  τε  πολίττι  καΐ  βνγγενεΖ  κα^'  ειρμον 
[βτόρηταί  μέχρι  της  Χοΰρόον  τον  νέον  τΐρος  Ρωμαί- 
ονς  φνγης  (α.  590  ρ.  0.)  καΐ  της  εις  την  αντον  βαΰι- 
λείαν  ατΐοκαταΰταΰεως  ^  Μανρικίον  μηδαμώς  τίρος 
την  τίρά^ιν  έλιννΰαντος,  ντΐοδεζαμένον  δε  βαύιλικώς, 
καΐ  μάλιΰτα  τάχιΰτα  ες  την  βαΰιλείαν  χρημαβί  τε 
μεγάλοις  καΐ  ύτρατενμαΟι  καταγαγόντος  (ν.  Ευ9§Γ.  Υί,' 
17 — 21)  •  εΐ  καΐ  μηηω  ετνχον  έκδεδωκότες. 

ΓΓ9§ηιβηΙιιιη  βίυδ,  ^{υο^1  ιιηυΐΏ  δυρβΓβδΙ,  βχ  οοοίίοβ 
ν9ΐί€9ηο  βϋΐίΐΐΐ  Η9δΐιΐδ,  ρππιυιη  ιΐδί^υβ  9(1  βηβΐΏ  8.  1,  Νοϋ- 
€68  6ί  ΕχίΓ.  νοί.  8,  ρ9Γΐ.  2,  ρ.  259 — 260,  οΐβίηοΐβ  ίηΐβ- 
^Γυιη  ροδΙ  Εβοηβιη  ϋί900ΐιυΐϊΐ  βοΗΐίοηίδ  Ρ9Πδΐη9β  ρ.  173. 
Μβπι  άβ  οοίΐίοβ  ίρδοίΐυβ  Ιθ9ηηβ  ρ.  XIII  δβ(|. :  „  Εγ9§- 
ηιβηΙυΐΏ  Ιο9ηηίδ  Ερίρ1ΐ9ηί6ηδί8  Γβρθπ  ίη  €0(1.  ν9ΐί- 
€9ηο  1065,  οοηδΐ9η1β  ΓοΠ.  1)οΐΉΐ)γοΐηίδ  ^,  ίηίΐίο  βΐ  ίιηβ 
ιηυΐίΐο.  υΐ)ί  ροδί  ΤΗβορ1ιγΐ9θϋ  δίπιοθ9ΐΐ9β  ϋί9ΐο§θ8  (1β 
Γ1ιΐ9β8ΐίοηΐ1)ΐΐδ  ρΐιγδίοίδ,    €οηδΐ9ηΙ;ίηυηι  ΡθΓρ}ι\το^βηθί9ηι 

ϋβ   Ιΐΐβΐη9ΐί1)υ8 ,    ΡΓΟΟΟρίυΐΉ    Όβ     9β(1ίΓΐ€ϋδ,     9ΐί9,    1ΐ9ΐ36ΐΠΓ 

24^ 


372  Ι0ΑΝΝΙ8  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 

Γοΐ.  94  νβΓδο  — 100  νβΓδο  βχοΐ'άίυΐΏ  ΗίδΙοπθβ  Ιοθΐιηβίΐβ, 
ίηδΟΓίρΙυιη:  'ΐωάννον^  ΰχολαΰτικον  και  άπο  έτΐάρχων, 
τίερί  τήζ  του  νέον  Χοβρόον  τΐροβχωρηΰεως  τίροζ 
Μαυρίκων,  τον  Ρωμαίων  αυτοκράτορα,  ίΰτοριών  τό- 
μος α .  δβά  ηβ  ίδ  ςαίάβΐϊΐ  ΙοίΉΐΐδ  ϊηΙβ^βΓ  3ά  ηοδ  ρβΓ- 
νβηίΐ,  ίΐ1)ίϋηοΙ&  οιηίδδΗςυβ  ροδΙ  Γοΐ.  100  ΥβΓδυηι  ιηαχίιη» 
ρ3Γΐβ  οοίΐίοίδ.  ' —  Αη  οραδ  3ΐ)δο1νβπΙ  Ιοβηηβδ  ίηοβΓίαηι; 
3ΐ)δο1νίδδβ  Ι3ΐηβη  €θ11ΐ§8δ  βχ  ΙβδΙίιηοηίο  Ευα^πί  (δυρΓίΐ 
ρ.  371);  υηάβ  ραΐβΐ,  Ιυηο  ευιη  1ΐ3βο  δοπΒβΓβΙ  Ευ3§πυδ 
(οίΓο.  3.  593),  Α§3ΐ}ιί3ΐη  βΐ  Ιθ3ηηβιη  ηοη  εάΜίδδβ  (^ιιίοΐβιη 
βοΓϋπι  δθπρ1;3,  3ΐ)δοΜδδβ  Ι3πιβη.  8β(],  €[ΐΐ3η1αΐΏνίδ  ΙίοβΙ 
β(3ί(1βΓίΐ  Ιθ3ηηβδ,  3ά  ηιΐΓβιη  ρ3υ€ίΐ3ΐβιη  Γβ(ϋ§ί  βχβιηρΐ3- 
Π3  ΗίδΙοπ3β  θΐϋδ  ηβοβδδβ  ίιιΐΐ,  ουηι  βίΤβΓνβδοεηΙβδ  ίη 
Αδί3ΐη  3ΐ^υβ  βΓϋΐηρβηΙβδ  ΑΓ3ΐ)<3δ  δγπ3ΐΐ[ΐ  οιηηειη  Αβ§γ- 
ρΙαηΐ(|αβ  3ηηίδ  ΙβηυβΡϋηΙ,  ΙίΙΙβπδ  0Γ3ε€ίδ  ρβΓ  1ΐ3δ  ρ3Γΐβδ 
οΒδοΙβδοβηίΛυδ;  ΙίΒβΓςυβ  Ιθ3ηηίδ  3άβο  Ϊ3ηι  βν3ηυβΓ3ΐ 
δ3βο.  XII  ίηβυηΐβ,  υΐ  Αηη3  €οιηηθη3,  οαηι  ρΓ3βί3ΐΐοηβαι 
Αΐβχί3(3ίδ  ρ3η§βηδ  3ΐ)  Ιθ3ηη6  ηοβίΓο  οοιηρΙιΐΓβδ  ΙοουΙΐο 
ηβδ  €οηιρΐΐ3ΓίΙ  (νίάβ  €|υ3β  άΐχί  ΡΓοΙβ^οιηβη.  3(1  Ιθ3ηη.  Ιγ- 
(Ιαιη  ϋβ  πΐ38ίδΐΓ3ΐ.  ΚοΐΏ3η.  ΧΥΠΙ.  Ο  βΙ;  ΝοίίΙΙ.  πίδδ,  Βίΐ)] 
Ββ§[.νΐΙΙ,  261.  ϋ*),  ρΓορΙβί'  Γ3πΐ3ΐβΐϊΐ  βχβΐϊΐρΐ3παηι  Ιθ3ΐι 
ηεοΓυιη  ΐ3ΐίΙιΐΓυιη  ίϋΓΐυιη  ίρδίυδ  δρβΓ38δβ  νί(1β3ΐυΓ.    ΗίδΙο 


Ι 


*)  Ρήοή  Ιοοο  Η&δίαβ:    ,,  Α  βη  ^υ^β^  άΈριέβ  1β  ίια^πίΘηί; 
€[111  βηϋ  οβίίθ  βχροδίΐίοη  (§  1),  ^βΕη  άΈρίρΙιαηΐβ  ανοϋ  οοιηροδβ' 
8οη  οηνΓ&^β  ανβο  η,ββθζ  άβ  ΐ3οηηβ  ίοϊ  θΙ;  άβ  8θίη.   Μαΐβ  ]β  80ΐΐρ-    -^ 
ςοηηθ  ς[ΐΐβ  ΤΙιβορΙι^^ΐΕοΐΘ  δίιηοοαίίΕ  β'βη  βδΐ  δβΓνί  άαη»  ΙβίνββΒ 
βΐ;  16  Υβ  ΙΐγΓβ  άθ  8οη  ΗίδίοίΓθ,  βΐ  ς[ΐι'ί1  Γα  οορίβ  βη  1)β9,ιιοουρ^Η 
ά'βηάΓοίίδ.   Εη  οβ  οαβ,  ηοπδ  αυήοηβ  ιηοίη8  ά  τβ^τβϋβν  Ια  ρβΓίβ 
ά'ιιη  βοΓΐν&ίη  ο[πί  ηου8  αρρΓθΠίίΓοΐΙ  ρβηί,-βΐΓβ  ρβιι  άθ  ηουνβαυχ 
άβίαίΐβ.  Αη  γθβΙθ,  Αηηβ  ΟοιηηΘηβ  ρ&Γοίί;  ανοίΐ'  βη  οοηηΕίδδαηοβί 
άιι  ίΓίΐ^πίΘηΙ;  (^πΌη  νίβηΐ  άβ  Ηγθ  ,  βΐ;  ρβυί-θίΓβ  άβ  Γοτιυγε^θ  βη-Ι 
ίΐβΓ;  οαΐ'  άαηδ  Ια  ρι*β£αοβ  άβ  ΓΑΙβχΪΕάβ  ηοη  δβιιΐβπιβηί  θΐΐβ  γθ-Ι 
ρέίβ  Ιβδ  ίάββδ  άβ  ^β&η,  πιαίδ  βΐΐβ   δ'βδί;  ρβΓπιίδ  άβ  ΐΓαηδοηΐ'βΙ 
πιοί  Ά  πιοί  (ΐηβ1ς[υ.βδ-πη8  άβ  8β8  Ιίβηχ  οοπιηιιιηδ.  ϋαηδ  \ά  ρ1ΐΓ9,δβ,| 
ώ?  αν  μη  πράγμα  τηλικοϋτον  τοις  έπειτα  γενηοομενοις  κα- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤϋΜ.  373 

η3β  3ΐι1βηι  δίο  ιΙβρβΓοϋΐΗβ  άβδίόβπυηι  φλο  Ιο1βΓ9ΐ)ΐ1ίυ8 
ίβΓ9πιυδ,  ίΐίΐ  ΓβρυΙβίΏΐΐδ  δΐιρβΓβδδβ  βρικί  ΤΙιβορΙιγΙδοΙπηι 
8ίιηοο3ΐΐ3ηι  1ίΙ)1).  IV  εΐ  V  90.  ϋ.  139.  Ο.  άβ  ΟΙιοδΓοίδ  ω§» 
3ΐ€(ΐιβ  ρβΓ  Ν3Γδβηι  ίη  Γβ§ηυπι  τβίΐϋοΐΐοηβ  ΠΒΓΓίΐϋοηθίΏ  3(3- 
ηιοίΐιιιη  (Ιίϋ^βηΙβιη ,  0[ΐΐ3ΐβδ  οοαΙβΙοΓυιη  ΙβδΙίυιη  βδδβ  δο- 
Ιβ9ηΙ.  Αο  ηίδί  ογώπιβ  ιηβ  ίβΐΐυηΐ,  (^υ^β^υη(]αβ  1ΐ3ΐ)βΙ  άβ 
6χρβ(Πΐιοηβ  ί1ΐ3  Τ1ιβορ1ιγΐ3θ1ιΐδ,  Ιΐ3ΐ)βΙ  βχ  δοπρΙοΓβ  ηοδίΓΟ, 
υΐ  3οΐ6ο  νβΐυΐ  βχοβΓρΙοΓ  3ΐίςαίδ  ρΓ3βαρυοΓΐιηι  ολρϊΙαίΏ  Ηί- 
δΙοπ3β  Ιο3ηηβ3β  δίΐ  ριιΐ3ηάυ8.  8βά  ΙιΐΓ§ί(1ίδ  βΐ  ([υβδί  3η- 
1ιβΐ3ΐί8  §Γ3νίυδ  νβΓΐ)ίδ  Γιΐίΐίΐ  0[υ3β  νΐχ  XXX  βηηίδ  9η1β  (Ι3ΐη 
δυ1)ίΐ3  ΓϋίΙ  1ίΙΙβΓ3ηιηίΐ  ίη  ίπιρβπο  0πβηΐ3ΐΐ  δ3θο.  VII  ίη- 
ειιηΐβ  τυίηβ)  οοη^ΓαβηΙβΓ  θχροδαβΓβΙ  Ιοβηηβδ.  Ιδ  βηίηι 
ίη  Ιιίδ  οβΓίβ  ίΐα3β  ηυηο  ρροάβυηΐ,   δΐυϋίοδυηι  δβ  οδίβη- 


ταλειφ&είη  άμάρτνρον  (ρΓ&θ£.  ρ.  2)  βΐΐθ  οΐι&η^β  άιι  ιηοίηδ  Ιβ 
άβΓηίβΓ  πιοί,  πίΕΐβ  βΐΐβ  α  ρήδ  άαηδ  ^β^,η  ίοηίβ  Ιά  Η^Ίοιβ  βιιίναηΐβ  : 
επεϊ  καΐ  τά  μέγίΰτκ  των  έργων,  ει  μη  πως  οίρα  διά  των  λό- 
γων φνλκχΟ-εί'η  γ.α\  τ^]  μνημτ]  παραδο^είη,  τω  της  οιωπης 
άποΰβένννται  σκότω.     ^6  ηβ  83,18  8ΐ  οβ  ρΐα^ίαί  άβ  Ι»  ρήηοθδδβ 

ρβΐΐΐ  βίΓΘ  6X01186  ραΓ  ΓβΧβΠίρΐΘ  ά6    868  ΟΟΠίραίήοίβδ,    6ΐ  ρΕΓ  06- 

Ιηί  ά6  ^6αη  άΈρίρ1ΐίΐηί6  Ιυΐ  ιηθΐιΐ6,  άοηΐ  Ιβ  δί^ΐβ  681;  Γβιηρίί  ά6 
Γβ'ιηίηίδοβηοβδ,  βΐ  άοηί  Ιο  άβΙ)υί  8βιηΙ)1β  ΐιηίίβ'  ά'Αρρίβη,  ΙΐΙ).  VII, 
οαρ.  1,  νοί.  1,  ρ.  228  βά.  8ο1ι-ννβί^1ι."  ΑΗβΐ'ο  ίΐηίβιη  Ιοοο  οαάβιη 
οιηηία  ^υαβ  Ιιίο,  ηίδί  ςιιοά  9,άάίί;  οοάίο6ΐη  ΥαΙΐοίΐηιιιη  ίηίβΓ  Ρα- 
Γϊδίοδ  ίιιιη  ίΓΕΠδΥβοΙοδ  ά\)  86  άβρΓβΙιβηδπιη  6δδ6  οΙίΕΓίη.  ο&ήοδ» 
860.  XIII  δΟΓίρΙτιιη,  ηΐ  ρηοή  ς[ΐιος[Π6  Ιοοο  ροδΙ  68,  (][ΐΐ3,6  δΐιηΐ 
δηρΓΗ.  ρ.  372,  6  άβ  οοάίοβ  αάάίάβΓΕί;;  ,,ΕδΙ;  ρΓαβίβΓβα  ίη  ρα^βΐ- 
Ιίδ  δΐιρβΓ8ΐίίίΙ)υδ  ραδδίιη  οΙιεγΙε  βΓΟδα,  νβΓΐ)ας[ΐιβ  βχοί(ΐ6Γπη1; : 
ςαίΐδ  1αοιιη&8,  ίη  ίιηρΓ6δδο  ρηηοΐίδ  ηοίαί&δ  (ρ.  376,  1;  377,  20; 
378,  22;  379,  23),  Β,ά  οΓίΐιη  ηίοιιηίΐιιβ  δπρρΙβΓβ  οοηαΐυδ  δυιη." 
Ι(36ΐη  8,(1  ρ.  380,  24  Ιιυίυδ  βά.  ίη  πι&Γ^ίη6  &ά  νοο.  ε^αηίνης  (ηΙ)ί 
Ιαοηηαιη  ίία  δΐιρρίβνίΐ;  ίη  Ιαίίηίβ:  ΟΗοδΓΟβδ  γ6χ  8η1)ίίο  [δβδβ  3.(1 
ϋ3Γα6  ορρα^ηαίίοηβιη  8,ρρ1ίο3,ί:  αί^ηαπι  ά\)  \\τ\)&  δβοΐαάίΐ:  3,§•- 
^βηΙ)υδ]  πίΕ^ηίδ  ρΓο  πιυΓο  βχοίίαΐίδ)  άίχποΧάϊ;  ,,ΡοΙίβ.  ρΓοχίηιο 
δβηιιβηίία  97,  98,  99,  αά  ΡΓΟοορίυηι  άβ  β,βάίβοίίδ  ρβΓίίηβηί. 
Γοΐίο  100,  ςηοά  6δΐ  βχίΓβιηιιιη  οοάίοίδ,  ρβΓ^ίί  Ιοαηηοδ,  δβά  ηια- 
^ηίδ  ο3,Γίθ836  οοη8θίδδαβς[ΐΐ6  ρα^βΠαβ  Ι&οαηίδ."  Οπιίδίΐ;  αηΐβιη 
Ηβ,δίαδ  ίη  Ιοοο  ίΠο  ρΓ&οίαΐίοηίδ  ρ.  373,  1,  ^ηοά  βί  ίη  ίηδοή- 
ρΐίοηβ  6θίΙίοηί8  ρ.  171  αοΜίάίί;  βί  ίη  Νοίίί,  ρ.  259  αάάίάβΓαΙ; 
Έπιφανεως ,  ηΐ  Ιοοο  ίΐΐο  ρΓαβίβ-Ιίοηίδ  οαδίι  οιηίβίδββ  νί^βαίυΓ 
ηιιοά  αάβδδβί  ίη  οοιίίοε. 


374      Ι0ΑΝΝΙ8  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8  ΓΕΑΟΜΕΝΤϋΜ. 

ύϊί  (ΙίοΙίοηίδ  Τ1ιιιογο1ί(1(ί3β,  ηβο  ίβΓθ  ηΙίΙιΐΓ  νβΓΐ)ίδ  δβηβδοβη- 
Ιϊδ  θΓ3βοίΙαΙίδ:  δί  Ιαιτιβη  βχοίρίδ  χρόνους  ρρο  ετη  172.  ϊ), 
Ββ  ίρδο,  ςυβίΏ  3ΐϋ  ουίΏ  Ιοβηηβ  Αηΐίοοίιβηο  δοΐιοΐδδΐίοο 
ρ3ΐΓίόΐΓ€}ΐ3  €ρο1ίΐ9ηο,  3ΐϋ  οαηι  Ιο^ηηε  ΜΗίαΙ»,  3ΐϋ  ουηι  αΐίο 
ΙοΒπηβ  οοηίϋίίθηιηΐ,  ν.  ΓΙ.  νδΙβδίυΐΏ  βοΙ  Ευ3§Γ.  ρ.  122, 
Β.  —  Γαΐίποΐιΐδ  βαΐΏ  ΙοίΐηΐΊθΐΉ  Αηϋοοίιβηαιη  νοο3ΐ;  Β. 
Ογ.  VI,  686.  Α.  Η9γ1.  [ροδΙ  νοδδίιιιη  άΪ)  Υόΐΐεδίο  ηοΜυιτι] 
Ιθ3ηηβδ  ΙιίδΙοπουδ,  άβ  ςαο  οοάβχ  ί,ίρδίοηδΐδ  Οβηβδϋ 
(Ρ9ΐ3Πο.  Β.  Ογ.  VI,  622.  Β.  ΗαΓί.;  VII,  532.  Α.),  δίςυί(1βηι 
ΒίοοαβδΒΓβΗβ  ρΓβδΙ)γΙβΓ  Μι,  3ΐίυδ  νίάβΙυΓ  30  ηοδΙβΓ.  Οιιίιΐδ 
άβ  νίΙ&  ηίΐιίΐ  ηοΙαίΏ  βδδβ  βχίδΐίιηο  ρΓ9βΙβΓ  β3  0[υ3β  ίρδβ 
βχροηϋ  ίη  ορβπδ  βχοΓίΙίο  172.  Β.  (376  Ιιυίυδ  β(1.)" 

Αά  θΓ3ΐίοηβιη  Ιθ3ηηίδ  ςαοά  3ΐ1ίη6ΐ,  ο|υαηι  οοηδΙβηΙβΓ 
ϋΐβ  αδίΐδ  δίΐ  ΓοπΉΛ  £??  ιηαΐΗΐκΙυπι  ΓυίΙ  εις  ρ.  378,  9; 
379,  11,  ηβηαβ  ΓβΗικ^ιιβικίυΐΉ  τίάβΙαΓ  ρ.  377,  7  λβ- 
τΐοίητο  01  (|ηί  3ϋ§ΐΏβηΙιιΐΉ  δβΓν3Γβ  δοΐβΐ,  βίδί  Ιιίο  ρΓ3β- 
οβάίΐ  νοο3ΐίδ,  3ΐίΙ)ΐ  οοηδοη3.  Ιίβηι  εί  —  ε^εληβΐ] 
ρ.  378,  6  δθΓίΙ}βη(1αιιι  νίιΙβΙυΓ  έΰ'εληβεΰ,  υΐ  Λροείδο- 
μένων  23  δοπρδί  τίροϊδομένων.  Νβθ[ΐιβ  Τφέριοξ  6 
Καΐααρ  δοηρδ6Γ3ΐ  ρ.  382,  9,  ο]ΐιί  ρ.  381,  19  Τιβερίω 
Καίβαρι^  βΙΪΒΠίδί  κα-θ-'  ούον  ^'  αν  οΐόξ  τε  ω  ρ.  376,  17 
6ΐ  περαιω^έντοξ  ρ.  382,  16  3βΐ3ΐίδ,  ηοη  ίρδίυδ  δίηΐ 
νίΐί3.    ΑοοβηΙϋΐη  έπανιάύι  ρ.  378,  30  €0ΓΓβχβΓ3ΐ  Η3δίαδ. 


ΙΩΑΝΝΟΤ  ,5-ί," 


6(1.  Η33. 


ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΟΤ  ΚΑΙ  ΑΠΟ  ΕΠΑΡΧίΙΝ 
ΕΠΙΦΑΝΕίΙΣ 

τίερί    της   τον    νέου    Χοΰρόον    ττροβχωρηΰεως    ηρος 
Μανρίκιον  τον  Ρωμαίων  αυτοκράτορα 

ΙΣΤΟΡΙί^Ν  ΤΟΜΟΣ  Α. 

Τα  μεν  οΰα  ^Ρωμαίοι  τε  καΐ  Μηδοί  πολεμοϋντες  1 
άλληλοίς  ετίαϋ'όν  τ  ε  καΐ  εδραααν  κατά  την  Ιουβτινυα- 
νον  του   Ρωμαίων  αύτοκράτορος  βαύιλείαν^)  γεγρα- 
τΐται  Άγαϋ'ία  τω  Μυριναίω^  άνδρι  τοΐξ  εν  Βυξαντίω 

δ  ρήτορύί  καταλεγέντι^^^)  διαφανώς  καΐ  μετά  γε  Προ- 
κότίίον  τον  Καιοαρέα  τα  προς  τους  βάρβαρους  ηρα- 
χϋ•εντα  άναγρά-φαντι.     μεγίβτου   δ\  οντος    ων  άκοτ] 
ί'ΰμεν  αυτόν  βαβίλέα  Περΰών  φυγάδα  της  οικείας  ρ.  ιτ: 
γενόμενον  της  τ  ε  άρχης  εκηετίτωκότα  τη  "Ρωμαίων 

10  προΰχωρηβαν  πολιτεία^  Μαυρικίου  βαΟιλέως  δεόμε- 
νον  όυμμαχίαν  οι  ετίΐδουναι  καΐ  ες  την  βαΰιλείαν 
καταγαγεΐν  ^  τοϋτο  έρχομαι  Λεξωι/,  ον  λόγου  τίεριου- 


*)  Ιη  πίΕΓ^ΐηβ  860.  ηιαηιι  αδοήρΐυπι  τοΰτο. 

**)  Ιη£ΐ'ίΐ  §  δ  τοις  πατρίν.ίοις  της  ονγκλητου  βουλής  εγκα- 

ταλελεγμίνον.     Αρηά  ΕιτηαρϊηΐΉ  ίν.  38,  βαρΓΟ,  ρ.  235,  5,  ρΓΟ 

ό  κατειλεγμενος  τοΐς  νοταρίοις  ΗθΓ\νθΓάθηιΐ8  ρ.  239  εγ-κατει- 

λεγ^ιενος,  ίπίδΐΐΈ,  ιιΐ;  οδίθπάίΐ;  Ζοπαιαδ  νοί.  1,  ρ. 642, Β;  2,  ρ.δ,ϋ. 


376  Ι0ΑΝΝΙ8  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 

6ία  τε^αρρηκώξ  ονδε  γε  τΐρότερον  ...*),  αλλ'  ώς  αν 
μη  τίράγμα  τηλίχοντον  τοις  ετίειτα  γενηδομενοις  άδια- 
βόητον  καταλειφϋ'είη ,   ετΐεΐ  καΐ  τα  μεγιΰτα  των  ί'ρ- 
γων^  ει  μη  Λως  αρα  δια  των  λόγων  φνλαχ&είη  καΐ 
ττι  μνημτ}  τΐαραδο&είη,  τω  της  βιωτίης  άτίοϋβέννυται  5^ 
ΰκότει.    παρεχοναι  γαρ  οι  λόγοι  το  ζην  καΐ  διαφ^ει-  ^ 
ρομενοις  τοις  πράγμαβιν.     ^τΐειτα    δε   και  τιύι  των 
γεγενημένων  τίαρατυχών^  αντω  τε  Χοΰρότ]  τω  νεω  ες 
λόγους  έλΰ-ών  καΐ  των  άλλων  Μη  δ  ων  τοις  μάλιΰτα 
άξιολογωτατοις'  καΐ  γαρ  με  ΰνμβεβηκε  πρότερον  μεν  ίο 
Γρηγορίω  τω  της  Αντιοχέων  τίόλεως  αρχιερει  ΰνμ-  ^η 
βονλον  οντά  αμα   αντω  την  ττρός  εκείνους  όμιλίαν  ^| 

95η^ολλάκ^5  Λοιηΰαΰ^'αι,   χρόνω  δε  νβτερον  μετά  την 
τον  τΐολεμου  τελευτην  και  ες  την  Περΰών  άφικεβϋ'αι 
γην  5    Γεωργίω    ΰυνεΰβαλόντα   την   των   γενομένων  ΐ5 
ομοφρούυνην  τίοιουμένω '  ουκ  άτοπον  ηγηύάμην  κα^'^ 
ο6ον  δ^  αν  οΐός  τ  ε  ω  τοις  ουκ  είδόϋι  τα  τιερί  τούτων 
διηγηΰαΰ&αι.     άναγκαΐον  δε   ον  της  των  επομένων 
γνώύεως  ένεκα  ακριβώς  εΐδέναι  και  τα  καίρια  των 
προγεγενημένων,  ούχ  ηκιΰτα  δε  τα  ες  την  επανάατα-  2ο 
ύιν  την  'Ορμίΰδα  τω  Χοΰρόου    πατρί  γεγενημένην^ 
των  ^μπροΰϋ'έν   μοι  δοκεΐ  δια  βραχέων   μνημονεύ- 
ααντα  προτερον,  ούτω  καΐ  έττι  τον  άλλον  αφικέβ^αι 
λόγον  ^   ως  τους  μεν  είδότας  ύπομνηΟ^ηναι  των  κε- 
κινημένων  ^  τους  δ\  μηδ    όλως  άκηκοότας  τάς  άφορ-  25 
μας    εχειν    είδέναι   βαφώς   άψ     ων  τα    μετά   ταΰτα 
πρα%%'έντα  γεγόναΰιν. 

2         ΈπεΙ  γαρ  'Ιουβτινιανος  βαβιλεύς  εννέα  καΐ  τριά- 
κοντα τοις  τίάοιν  ετεΰι  ^Ρωμαίων  άρ^ας  έτελεύτα  τον 

*)  Υοχ  βΓΕδίΐ.  επιτηδενσας  ίΐιιΐ  αϋί^ηΐά  ί&Ιβ  δαρρίβΐ)»!; 
Ηαδίιΐδ.  ^ι1^  ίη  ρήοή  βοΐ.  οΰδ'  ο  γε  τοντο  πρότερον  ρΓΟ  ού9ε 
γε  ηρότερον. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤυΜ.  377 

βίον^  τον  χρόνου  το  πέρας  εν  είρηντ}  βιωβαζ  τΐρός  τε 
τους  αλλονς  καΐ  Μηδονζ  αντονς ,  την  τε  'Ρωμαίων 
δίδδε^ατο  βαύιλείαν  Ιονύτΐνος  ο  νέος,  αδελφίδονς 
αντώ  γεγονως^  λν^ειοών  των  τίρος  αλλήλους  ^Ρωμαί- 
ο οις  τε  καΐ  Μηδοις  έμηρού^εν  γεγενημενων  βτίονδών, 
ας  ^Ιουστινιανός  Λρος  Χοΰρόην  τον  Καβάδου,  Περ- 
βών  βαΰιλεα,  έηΐ  χρόνους  πεντήκοντα  πέντε  πεποίψο, 
μέγαν  πόλεμον  κεκινηκαύι  προς  αλλήλους,  άρχ^έντα 
μεν  ηδη  κατά  το  εβδομον  έτος  της  Ίουύτίνου  βαβι- 
10  λείας,  ες  «ικοίίί-  ^ε  χρόνους  επεκταϋ'εντα  και  το 
πέρας  δεξάμενον  τω  ένάτω  της  βαΰιλείας  ένιαντω 
του  ^Ρωμαίων  αύτοκράτορος  Μαυρικίου,  τάς  μεν 
ουν  αιτίας  της  των  γενών  φιλονεικίας  αλλήλοις  ρ.  ΐ73 
έπηγον,  ^Ρωμαίοι  μεν  χαλεπώς  φέροντες,  οτι  τους 
15'Ομηρίτας,  ^Ινδικόν  δε  το  γένος  και  όφίΰιν  «ντοΓ^ 
βύμμαχόν  τε  καΐ  υπήκοον ,  άποΰτηααι  Μηδοι  διενοή- 
^ηβαν,  μηδαμώς  τε  έλομένων  εκείνων,  εφοδον  κατ 
αυτών  εποιήβαντο  του  χρόνου  τών  ΰπονδών  ένιΰτα- 
μένου'  προς  τούτοις  δέ,  οτι  καΐ  Τούρκων  προς  'Ρω- 
20  μαίους  .  .  .  [δΐιρρίβΐ  Ηβδίυδ  πρε0]βευ6αμένων,  'ΐουΰτί- 
νου  δε  βαβιλέως  την  πρεύβείαν  προύιεμένου ,  καΐ 
Ζήμαρχον ,  άνδρα  της  ΰυγκλήτου  βουλής,  βύν  εκεί- 
νοις  εκπέμψαντος,  Πέρβαι  τους  Άλανούς  χρημαύι 
διαφ^εΐραι  βουληϋ'έντες,  δι^  ων  εκείνοι  την  πορείαν 
25  εμελλον  ποιήΰαΰϋ'αι ,  τόν  τε  Ζήμαρχον  και  τους  όύν 
αύτώ  ^Ρωμαίους  τε  καΐ  Τούρκους  εκποδών  γενέΰϋ'αι 
διεβπούδαζον.  τον  ομοιον  δε  τρόπον  άντεπήγον  καΐ 
Μήδοι,  τον  πολέμου  τάς  άφορμάς  έπικαλοϋντες  Ρω- 
μαίοις,  οτι  τους  Αρμενίους,  ύποφόρους  ύφίβιν  ον- 
ζατας,  ες  έπανάΰταβίν  τε  έωρακότας  καΐ  τον  άρχοντα 


ίο\. 
95  Γ. 


10  ξπε•Λταν%'8ντα  βά.  Ηπβϋ  θΐ  εννάτω. 


378  Ι0ΑΝΝΙ3  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 

6φών  Σονρηνην  τοννομα  διαχρηΰαμενονζ ,  τγι  τε 
'Ρωμοίίων  κρχτ}  προΰχωρηβαντας  ^  εν  ΰτίονδαΐς  ντίΒ- 
δε^αντό  τε  καΐ  της  οικείας  αντοΐς  μεταδεδώκαβι 
βνμ,μαχίας.  ονχ  ηκίΰτα  δε  το  φιλονεικον  αντοΐς  έτίΐ 
ττλεον  ηνξη^η^  ει  τις  αρα  την  αφανεΟτάτην  αίτίαν^ 
άλη^η  δε  όμως,  μαΟ^εΙν  ε^εληΟΎ],  οτυ  δη  ο  βαουλευς 
'ΐονΰτΐνος  ονδαμ^  η^ίου  χρυβίου  λίτρας  τΐεντακο- 
ΰίας,  εφ^  αίς  εμτΐροΰ&εν  γεγόναύιν  αί  ΰΛονδαι,  τταρ- 
έχειν  Μηδοις  ες  εκαύτον  έτος,  καϊ  την  ^Ρωμαίων 
Λολιτείαν  Πέρύαις  νπόφορον  ες  άεΐ  καταΰτηΰαύ^'αι.  ίο 

3  Τον  χρόνον  τοίννν  ες  τίέρας  άχ^εντος,  ντΐερ  ού 

τα  χρήματα  κατά  τα  ΐίάλαι  ύνγκείμενα  Χοβρόης  ο 
Περύών  έκεκόμιβτο  βαβιλενς'  καϊ  γαρ  εδόκεν  κατά 
ταντον  το  της  δεκαετίας  πούον  ετείδίδούϋ-αι,'  μηδε- 
νός τε  το  λοιπόν  ες  βνμβαβιν  ομιλη%^έντος^  ΊονΰτΙ-  ΐ5 
νος  6  ^Ρωμαίων  βαβίλενς  ες  την  έωαν  κατά  τάχος 
εκπέμπει,  Μαρκιανον  ύτρατηγον ,  εν  τοΓ?  πατρικίους 
της  ΰνγκλήτον  βονλής  τεταγμένον,  αντω  τε  προς  γέ- 
νος ΰννημμένον,  των  τε  πολεμικών  κινδύνων  ονκ 
άπειρον,  καϊ  άλλως  ανδρεΐον  οντά  τε  καϊ  δοκονντα.  2ο 
διαβάς  δε  τον  Ενφράτην  6  Μαρκιανός,  καϊ  κατά  την 

Ι^^'^Ούροηνην  γεγονώς,  ήδη  τον  %•έρονς  παρ[ακμάΰαντος 
δαρρίβΐ  Ηαδίαδ]  ,  καϊ  των  βαρβάρων  τέως  ονδεν  προ- 
ιδομένων  πολέμιον,  τριΰχιλίονς  οπλίτας  κατά  την 
^Αρζανηνήν  οντω  καλονμένην  εκπέμπει  μοΐραν,  ήγε-  2δ 
μόνας  επιΰτήβας  αντοΐς  Θεόδωρόν  τε  καϊ  Σέργιον, 
εκ  τον  Ράβδιος  το  γένος  έλκοντας,  ^ΙονβεντΙνόν  τε, 
των  εν  Χαλκίδι  ταγμάτων  ήγονμενον.     έμβαλόντες 

χ>.ιηονν  έξαπίνης  την  Περβών  δηονύι  γήν  καΐλείαν  ίκα- 
νήν  κομιΰάμενοι  ως  τάχιβτα  έπανίαβι.    μετά  δε  την  30 
τον  χειμώνος  ωραν  Μαρκιανον  τάς  δννάμεις  ανΰ-ις 
ΰνναγείραντος,   έκ  τε  τον  ^άρας   ορμη^έντος,    καϊ 


\ 


ΓΚΑαΜΕΝΤϋΜ.  379 

των  βαρβάρων  της  Νίβίβεως  πόλεως  εμτίροβ^εν 
νπαντιαοάντων  ^  βτρατηγονντος  αντοΐς  Βαραμάνον, 
ος  των  εκεΐΰε  ταγμάτων  άρχειν  ετετακτο^  μάχην 
ίβχνράν  γενέΰ^αι  ΰνμβεβηκε,  Σαργα^^ων  οντω  προβ- 

5  αγορευομένον  ΠερΟικοϋ  χωρίου  πληύίον^  εν  χιπερ 
ανά  κράτος  'Ρωμαΐοί  τους  βαρβάρους  τρεφάμενοι, 
πολλούς  δε  καταβαλόντες^  άτίότίειραν  μεν  τον  Θηβψ 
^ών  (Θεβοΰ•ών  αρ.  Τΐιβορίιγί.)  εποίηβαντο  φρουρίου 
δέκα  τάς  πάύας  ημέρας  αυτόβε  δίατρίψαντες.    τοΰτο 

10  ά£  μηδαμώς  ελεΐν  δυνη^έντες,  αν^Ίς  κατά  το  ζίάρας 

επανίαΰο  πόλίΰμα,  ετν  του  ηρος  ακμάζοντος,  κα\   ες 

την  τΐολεμίαν  αύ^ις  έμβάλλουΰι  γην ,   γνώμτι  τε  βα- 

ΰίλέως  ^Ιονβτίνου  Νίαβι,ν  τΐολωρκεΐν  διεγνώκαβιν. 

Στρατοπεδευομένων  δε  αυτών  της  πόλεως  πλη-  4 

15  βίον,  βαοιλεύς  Χούρόης  άρας  εκ  Βαβυλώνος  αμα  τω 
των  Μηδων  ϋτρατω,  καΐ  Τίγριν  ποταμόν  διαβάς, 
την  τε  πορδ^αν  δια  της  έρημου  γης  ποιούμενος,  ως 
μηδαμγι  Ρωμαίοις  εκπυΰτος  η  του  βαύιλέως  γένοιτο 
κίνηβις,  έπειδη  πληΰίον  Αμβαρών  Περβικοϋ  γέγονεν 

20  φρουρίου,    άφειΰτηκει   δε  τούτο   πόλεως  Κιρκηύίου 
οδόν  ημερών  πέντε,    τον   μεν  ^Αδααρμάνην ,    ούτω 
καλούμενον  ατρατηγόν,  αύτόΰε  που  τον  ΕύφράτηνΙ^\.^ 
περαιω^έντα,  κατά  τάχος  εκπέμπει,  [την  ^Ρωμαίων 
δΐιρρίβΐ  Η^δίϋδ]    δηώοοντα   γην ,    χιλιάδας    ε^    αύτώ 

2δ  παραβχόμενος  Μηδων  τε  και  των  νομάδων  βαρβά- 
ρων" αυτός  δε  τον  Άβόρραν  [παραμείβων  ποταμον 
άπροΰδοκητως  έπιβτηναι  ιώβγοο  ιιΐ3ηα  δβο.]  τοις  την 
Νίΰιβιν  πολιορκούβι  'Ρωμαίοις  ηπείγετο.  6  μεν  ούν 
^Αδααρμάνης  Κιρκηβίου  πόλεως  πληΰίον  τον  Ευφρα- 

30  την  διαβάς  τα  ^Ρωμαίων  προενόμευε  πράγματα,  κω- 
λύοντος  ου  δ  ενός.  υπό  γαρ  της  προλαβούοης  ειρήνης 
και  ηύυχίας ,  ης  ικανώς  έπι  της  Ιουστινιανού  βαΰι- 


■ 

Ι 


380  Ι0ΑΝΝΙ8  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8 

λείας  άτΐολελανκοίΰιν  ^  έξ,ελελντο  μεν  αντοίς  η  των 
πολεμικών  παραβκενη,  το  δε  άνδρεΐον  τελεως  διε 
φϋ'αρτο.  μηδενός  ονν  ες  χείρας  ίέναι  τοις  βαρβάρους 
ϋ^αρρηύαντος  ^  Άδααρμάνης  άγχιΰτα  πόλεως  ^Αντιο- 
χείας γεγονως,  τους  τε  παρακείμενους  τγι  πόλει  τό- 
πους τε  καΐ  αγρούς  διαφΘ'είρας^  επΙ  την  Κοίλην 
έλαύνει  Συρίαν.  ^Απαμείας  δε  πόλεως  μεγάλης  ου 
πόρρω^εν  ΰτρατοπεδενβάμενος  ^  των  τε  πολιτών 
πρεββευβαμενων  και  [τα  της  πόλεως  λύτρα  προτει- 
νομένων, άπάττ}  τους  άνδρας  ιώ3γ§ο  πίδΐια  8βο.]  περιελ-  ίο 

ρ.  175  &ών  και  την  πόλιν  άπαϋ'η  διαφυλάττειν  επαγγειλά- 
μενος ,  επειδή  ταύτης  εντός  εγεγονει ,  διαρπάξουύι 
μεν  οι  Μηδοι  τα  πράγματα,  και  τους  ένοικοϋντας 
άνδραποδίΰαντες  την  τε  πόλιν  άπαααν  πυρι  παρα- 
δοντες,  ως  τάχιύτα  ες  την  οίκείαν  επανίαβι  γην.  ΐό 
τούτων  δε  ούτω  πραχ%'έντων ,  βαύιλεύς  ^Ιουβτΐνος 
^Ακάκιον  εκπεμψας,  Αρχελάου  δε  τούτον  Ρωμαίοι 
προϋονομάζειν  είώ^εΰαν,  Μαρκιανόν  ετι  Νίύιβιν 
πολιορκοϋντα  παρελυΰε  της  αρχής,  ύποτοπηύας  αυ- 
τόν εΰ'ελοκακεΐν ,  ες  την  της  πόλεως  κατοχην  ούδε- ^ο 
νός  γεγονότος. 

5  Των  δε  Ρωμαίων  υπαναχωρηΰάντων,  ες  τε  φρού- 
ριον  εν  όρει  κείμενον  άφικομενων,  Μάρδης  υπό  των 
ενοικούντων  όνομαξόμενον ,  βαβιλεύς  Χοβρόης  ί|α- 

πίνης πολιορκίαν  καΟ'ίοτηΰιν   εαυτόν  ....  25 

καΐ  το  της  πόλεως  ύδωρ  με  ...  .  φους  τε  μεγάλους 
παροικοδομηβας  τω  τείχει  καΐ  τοΓ^  εμβόλοις  χρηοά- 
μενος  μηχανημαΰιν,  επειδή  μηδέν  ε^ω^εν  ες  επικου- 
ρίαν  γεγονε  τών  ενοικούντων ,  αίρει  την  πόλιν,  βία 
των  Μηδων  επιβάντων  του  τείχους,  πάβάν  τε  αύ-  % 
την  ληιΰάμενος ,  και  τους  τε  άλλους  άνδραποδίοας, 
ετι  δε  καΐ  'ΐωάννην  τον  Τιμούτράτου  παΐδα,  δυνάμει 


Ιοί. 
100 


ΓΚΑαΜΕΝΤϋΜ.  381 

τε  καΐ  α^ίωύει  Λρονχοντα  και  την  τη^  τΐόλεως  αρ- 
χήν καΐ  δίοίκηΰίν  άναδεδεγμένον  ^  φρονράν  τε  την 
άτΐοχρώΰαν  καταλιπών ,  άπεχώρηαεν  επ'  οί'κον,  ^Ρω- 
μαίων ετυ  ές  το  Μάρδης  φρονριον  διαιτωμύνων^ 
5  Νΐάγνον  τε ,  05  τών  βαύ υλικών  ετΐετρόπενε  χρημά- 
των και  τον  ηαντοζ  την  ηγεμονίαν  έτίεπίύτεντο. 
ημέραΐζ  δε  νΰτερον  ον  πολλαΐς  βαΰιλενς  Ίονβτΐνος, 
εξαπίνης  νόύον  τω  ΰωματι  προΰγενομενης  ^  περί  τον 
παντός  δεδιώς^   ανακωχην  τον  τΐαρόντος  ετονς  προς 

10  Περύας  έποιηύατο.  της  νόΰον  δε  αντω  τιαρενοχλον- 
0ης,  Τιβεριον,  6ς  τών  βαβιλεως  ηρχε  βωματοφνλά- 
κων,  κόμητα  δε  τοντον  ε^κονβιτόρων  >  'Ρωμαΐοι  κα- 
λονΰιν,  νίον  ανειτίών  της  βαβιλείας  κοινωνον  αίρει- 
ται\  Καίΰαρα  τοντον  άναγορενΰας,  τάς  τε  της  άρχης 

15  φροντίδας  αντω  παραδίδωβιν.  όπερ  απάντων  τών 
νπο  ^Ιονβτίνον  πραχ^έντων  παρά  τον  της  βαΰιλείας 
χρονον  αριΰτόν  τε  και  ες  τά  μάλιύτα  Οωτηριον  βον- 
λεν%•εν  πλείύτων  αίτιον  άγαμων  τοις  ^Ρωμαίων  γέ- 
γονε  πράγμαΰι.  βονλενομενω  δε  Τιβερίω  Καίοαρι  τά 

20  παρόντα,  έρρωμένως  εδόκει  τών  πραγμάτων  άντιλαβέ- 

βϋ-αι,  μη  καί  τι  έτερον  άνηκεΰτον  γένηται ΰώξειν, 

καΐ  τάς  ορμάς .  .  ρξ  . .  δε  τανττ}  δοκονντων,  πρότερον 
.  .  εικες  Θεόδωρον  τών  εν  Αρμενία  ταγμάτων  ηγη- 
ΰαμενον ,  πολλάς  δε  καΐ  ετέρας  ονκ  αφανείς  αρχάς ]^.ηζ 

2δ  ^ιθ6κι;(>άμ£ΐ/ον ,  λόγον  τε  ικανώς  μετέχοντα  καΐ  το 
δέον  αννιδεΐν  εν  μάλα  δεδννημένον,  ώς  τονς  βαρβά- 
ρονς  εκπέμπει,  κατά  τοντο  δη  το  νενομιΰμένον  τά  τε 
αμφ  αντον  πραχ^έντα  δηλών  καΐ  τον  Χοΰρόην  ες 
διαλλαγάς  προτρέπων  ίέναι,     μικρώ  δε  νΰτερον  και 

30  ες  την  έωαν  ώύαντως  εκπέμπει  κατά  τάχος  Ιονβτι- 


24  πολλάς  δε  δοηρδί  ρΐ'ο  πολλάς  τε. 


382     Ι0ΑΝΝΙ8  ΕΡΙΡΗΑΝΙΕΝ8Ι8  ΓΚΑΟΜΕΝΤϋΜ. 

νιανον   τον  Γερμανού    παΐδα,    τοις  πατρικίοίζ   της 
ανγκλητον  βουλής  εγκαταλελεγμενον,  εΛίτρέφας  αντω 
την  ολην  του  τίολεμου  διοίκηβιν^  άνδρα  τοις  τίολε-  \ 
μίκοΐς    άγώύιν    έντραφεντα ,    ηλικίας    τε    ες    τοϋτο 
ηκοντα  ώς  μήτε   δίά   νεότητος  τΐροπετεια   μήτε  δίά  5 
γηρως  άύχ^ενεία  τι  βφαληναι.    ^Ιουβτινιανος  μ\ν  ουν  ] 
κατά  την  έωαν  ώς  τάχιβτα  άφικόμενος^  της  των  Στρα- 
τιωτών ευκοβμίας  τε  και  τάξεως  έπεμελεΐτο.     Τιβέ- 
ριος  δε  ό  Καΐβαρ  (ϊτραηαι/  ουκ  ολίγην  κατά  ΰτίουδην  | 
έκΛεμτίει^  και  δια  παντός  ες  την  του  τίολέμου  τιάρα-  κ 
ΰκευην  εττονεΐτο ,   χρημάτων   μεν    άπειρον    αριθμόν 
διανέμων^  Στρατιωτών  δε  το  κράτιΰτόν  τε  καΐ  μαχι- 
μωτατον  εν  τοις  ε^νεβι  ϋυναγείρων  και  πάντα  λίαν 
επιμελώς    ες  τον  επείγοντα    πόλεμον   διανοούμενος, 
ούτω  δε  τούτων  προϊόντων  ^  καΐ  τοϋ  καιρού  της  ές  ΐ5 
ολίγον  γεγενημενης  ανακωχής  περαιω^εντος^  Περβαι 
μεν  κατά  το  ^άρας  εαυτούς  ΰυναγείραντες  Κωνΰταν- 
τίνης  πόλεως  άφικνούνται  πληβίον,  τοϋ  /ίάρας  άφε- 
ΰτωΰης  ες  δυομενον  ηλιον  ΰταδίοις  ενενηκοντα  καΐ 
τετρακοβίοις 20 


19  εννενη-Λοντα  βοΐ.  ΗΒδϋ.         20  τετρα-αοοίοις]  ,,Ηίο  ίπι- 
ρβι-ίβοίβ  άβδίηΐΐ;  οο(1.  Υίΐΐίοαη.  1065."    Ηίΐδίιΐδ. 


ΜΑΙΟΗΙ  ΡΚΑΟΜΕΝΤΑ, 


Μαλχος^  Βυζάντιος  ΰοψίβτης'  εγρα^εν  ίβτο- 
ρναν  άτίο  της  βασιλείας  Κωνΰταντίνον  καΐ  εως  ^Ανα- 
βταοίον,  εν  τ}  τα  κατά  Ζήνωνα  καΐ  Βαΰίλιΰκον ,  καΐ 
τον  έμπρηΰμον  της  δημοΰίας  βίβλίοϋ-ηκης  [η.  476] 
δ  καΐ  των  αγαλμάτων  τον  ΑνγονΟτείον ,  κα\  άλλα  τινά 
διεξερχεταί  μάλα  αεμνώς  καΐ  τραγωδίας  δίκην  άπο- 
^ρψών  αυτά.    [8υί(ΐ3δ.] 

^Ανεγνώΰ^η    Μάλχον   ΰοφιΰτοϋ   Βνξαντιακά  εν 
βιβλίοις  επτά.    άρχεται  μεν  έ%  ον  Αέοντα  τον  βαβι- 

10  λεα  η  νόβος  επίεξε ,  τοντω  δε  της  βασιλείας  έτος  επ- 
τακαιδεκατον  παρετείνετο'  διέρχεται  δε  την  τε  Ζή- 
νωνος άνάρρηβιν  και  την  ντίερόριον  της  βαΰιλείον 
δό^ης  διατριβην,  καΐ  την  Βαΰιλίΰκον  άνάρρηύιν,  και 
την  της  αλονργίδος  άττόϋ'εΰιν^   καΐ   την  επι  ττ]  βα- 

ΐδ  ΰιλεία  τίάλιν  κά&οδον  Ζήνωνος,  την  τε  του  προειρη- 
μένον  Βαβιλίΰκου  δια  %ίφονς  αναίρεύιν ,  ης  καΐ  γννη 
και  τέκνα  παρανομώ  κρίβει  έκοινώνηΰαν.  καΐ  οτι 
Αρματος  6  Ζήνωνα  κατάγω  ν  τοιαύτης  αντιμια&ίας 
απωνατο,  διά  ^Ονονλφον  δεξάμενος  την  ΰφαγην.    δια- 

20  λαμβάνει  δε  και  την  Θενδερίχον  τοΰ'Οτριαρίον  {Τρ.) 
ΰτάΰιν ,  και  την  Θενδερίχον  τον  Μαλαμείρον  (Βαλ.) 
φιλίαν,  καΐ  τον  προς  τον  τον  'Οτριαρίον  (Τρ.)  Θεν- 
δερίχον πόλεμον ,  καΐ  την  κατά  Ζήνωνος  πάλιν  ΰτά- 


384  ΜΑΙ^ϋΗΙ 

ΰιν,  ααΐ  την  Μαρκιανον  ετίανάΰταΰιν^  καΐ  πρό 
τοντον  την  της  τΐεν^εράς  Βηρίνηζ  εΛίβονλήν ,  καΐ 
την  δια  τοντο  φνγαδείαν  την  άΐδίον ,  καΐ  την  κατά 
"Ιλλον  τίρότερον  έπιβονλην  Βηρίνγι  ΰνβκευαΰ&εΐβαν, 
καΐ  την  Έτίίδάμνον  νπο  Θενδερίχον  τον  Μαλαμείρον  5 
{Βαλ.)  εν  δόλω  κατάΰχεΰιν.  ταύτα  διεί,ιών  διέξειΟι 
καΙ  τα  έτΐΐ  ^Ρωμης^  καΐ  τέλος  τον  εβδόμον  λόγον 
ποιείται  τον  Νεπωτος  ϋ'άνατον,  6ς  έκβαλών  της 
άρχης  Γλνκεριον  την  τε  'Ρωμαΐκην  ίύχνν  περιεβάλετο 
καΐ  εις  ΰχημα  κείρας  κληρικον  άντΙ  βαϋιλεως  αρχιε- 
ρέα κατεβτηΰεν'  νφ^  ον  και  ετίΐβονλεν&είς  άν^ρηται. 
οντοι  οι  επτά  της  ίβτορίας  λο^ο^  καΐ  προηγονμενονς 
νποφαίνονσιν  αντω  λόγονς  αλλονς  διαπετιτονηΰ^αι' 
καΐ  η  απαρχή  δε  των  επτά  τον  πρώτον  λόγον  τοντο 
παραδηλοι'  ον  μην  άλλα  και  επομενονς ,  ει  το  ζην  ΐ5 
προΰην  τω  ΰνγγραφεΐ,  ως  τον  εβδόμον  λόγον  το 
πέρας  ένδείκννΰιν. 

"Ε6τι  δ'  6  βνγγραφενς  Φιλαδελφενς^  ε  Ι  τις  άλλος, 
κατά  Ονγγραφην  ιύτορίας  αριβτος,  καθαρός,  απέριτ- 
τος, ενκρινης  (ίΓϋδίΓΒ  ειλικρινής  ^ιοϊ).:  ν.  οοά.  264.),  2ο 
λύσεων  ταΐς  άν%^ηροτάταις  και  ενύημοις  καΐ  εις  όγκον 
τινά  άνηγμεναις  χρωμενος '  καΐ  ονδ^  αί  καινοπρεπεΐς 
αντω,   όΰαι  το  έμφατικόν  και  ενηχον  καΐ  μεγαλείον 

εχονΰι,  παραβλέπονται,  ωΰπερ  ..  το καΐ  τοιαντα 

ενια'    και  όλως  κανών  εΰτιν  ίΰτορικον  λόγον,    ύο-  25 
φκΐτης  δ    ην  το  έπιτηδενμα  καΐ  ρητορικής  εις  άκρον 
εληλακώς  και  την  ^ρηΰκείαν  ονκ  εξω  τον  χριΰτιανι- 
κον  ^ιάΰον.    [Ρ1ιοΙΐιΐ8  Βί\)\.  οοά.  78.] 


1 


ΒΤΖΑΝΤΙΑΚΑ  εν  βίβλίοις  εητά. 

1        "Οτι  εν  τω  επτακαιδεκάτω  Ετει  της  βααιλείας  Λέ- 
οντος τον  Μακέλλη ,  πάντων  πανταχόθεν  τεταράχθαι 


30 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  385 

δοκονντων  ^  αφικνεΐταί  τις  των  ΰκηνιτών  ^Αράβων^ 
ονς  καλονΰί  Σαρακηνούς ,  ιερενζ  των  τιαρ^  εκείνοις 
Χριΰτιανών,  εξ  αίτιας  τοιαύτης.  Πέρΰαι  καΐ  ^Ρωμαίοι 
ύτΐονδάς  έτίοιηΰαντο ,  οτε  ο  μέγιβτος  προς  αντονς  ειά 

δ  Θεοδοοίον  αννερράγη  πόλεμος ,  μη  προΰδεχεΰ^αι,  τους 
υποβπόνδονς  Σαρακηνούς ,  εί'  τις  ες  απόβταβυν  νεω- 
τερίβαι  προέλοιτο.  εν  δε  τοις  Πέρβαις  ην  ο  ^Αμόρ- 
κεαος  τον  Νοκαλίου  γένονς'  καΐ  εϊτε  τιμής  ον  τνγ- 
χάνων  εν   τγι    Περΰίδι  γη    η   άλλως   την  "Ρωμαίων 

10  χωράν  βελτίω  νενομικως^  εκλιπών  την  Περΰίδα  ες 
την  τ'δί.'τοΐ'α  Πέρΰαις  Άραβίαν  ελαννει.  καντεν^εν 
ορμώμενος  προνομας  εποιείτο  καΐ  πολέμους  "Ρωμαίων 
μεν  ονδενί^  τοις  δε  άεΐ  εν  ποΰΐν  ευριύκομένοις  Σα- 
ρακηνοΐς.     αφ     ων  καΐ  την  δνναμιν  ανξων    προηει 

15  κατά  μικρόν,  μίαν  δε  των  Ρωμαίων  παρεβπάΰατο 
νηβον  'ίωτάβην  όνομα '  καΐ  τους  δεκατηλόγονς  εκ- 
βαλών  των  Ρωμαίων  αντος  εβχε  την  νηΰον^  καΐ  τα 
τέλη  ταύτης  λαμβάνων  χρημάτων  ενπόρηβεν  ουκ 
ολίγων  εντεύθεν,     καΐ  αλλάς  δε  6  αντος  Άμόρκεβος 

20  των  πληΰίον  άφελόμενος  κωμών,  επε^νμει  Ρωμαίοις 
νπόαπονδος  γενεύ&αι  καΐ  φνλαρχος  των  κατά  Πε- 
τραίαν  νπο  Ρωμαίοις  όντων  Σαρακηνών,  πέμπει 
ονν  προς  Αέοντα  τον  βαβιλύα  "Ρωμαίων  Πετρον  έπί- 
ύκοπον  της  φνλης  της  εαντον  ^  εί'  πως  δνναιτο  ταύτα 

2δ  πείβας  ποτέ  διαπράξαΰ^αι.  ώς  ά'  άφίκετο  καΐ  διε- 
λεχΰ'η  τω  βαΟιλει,  δέχεται  τονς  λόγους  ο  βαβιλενς, 
καΐ  μετάπεμπτον  εν&νς  ποιείται  τον  ^Αμόρκεβον  ελ- 
^εϊν  προς  αντόν,  άβονλότατα  τοντο  διανοηΰάμενος 
κα\  ποιηοας.     εί  γάρ   δη  και  φνλαρχον  χειροτονηύαι 

30  προηρητο,  έδει  πόρρω&εν  όντι  τω  ^Αμορκέΰω  τοντο 
προοτάξαι ,  εως  και  τά  Ρωμαίων  ενόμιξε  φοβερά ,  και 
τοις  άρχονβιν  άεΐ  τοις  τνχούΰι  "Ρωμαίων  εμελλεν  ηκειν 

ΗΙ5Τ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  25 


386  ΜΑΙ.ΟΗΙ 

ντΐετίτηχως^     καΐ    την    γε    τ^ροΰηγορίαν    βαβιλέως 
άκονων  αντην.    καΐ  γαρ  δίά  πολλοί»  κρεΐττόν  τι  των 
άνΟ^ρώτίων  είναι  των  άλλων  ενόμιξε.    νυν  δε  τΐρώτον 
μεν  αντον  δια  πόλεων  ψ/εν ,  ας  εμελλεν  '6'φε6%•αι  τρν- 
φης  μόνον  γεμονΰας^  οΛλοις  δε  ον  χρωμενας '  έπειτα  δέ^  5 
ωξ  άνηλ^εν  ες  Βνξάντιον^  δέχεται  παρά  τον  βαβιλεως 
άΰμένως^  [6ς  ποΙά.  Νίβΐ}.]  καΐ  τραπέζης  κοινωνον  βα- 
ύιλικης  εποιηΰατο  και  βουλής  προκείμενης  μετά  της 
γερονύίας  ΰνμπαρεΐναι  έποίει'    καΐ  τό  γε  δη  αί'ΰχι- 
ΰτον  όνειδος  των  ^Ρωμαίων  ^  οτι  κα^εδραν  αντω  την  ίο 
πρωτοπατρικίων    αποδο%"ηναι    εκέλενβε    ΰχηματιΰά- 
μενος  6  βαοιλενς ,  οτι  δη  Χριβτιανος  άνεπείΰ^η  γενε- 
ύ^αι'    καΐ  τέλος  απέπεμφεν  αυτόν ^    ίδια  μεν  παρ 
αντοϋ  εικόνα  τινά  χρνβην  καΐ  κατάλι%•ον  λαβών  (λβ- 
βόντα  Νϊβΐ).),  ύφόδρα  τε  ούΰαν  πολυτελή,    χρηματι  ιό 
δε  και  αυτός  έκείνω  εκ  του  ^ι^^αοίΐιΌι;  άντιδους  καΐ 
των  άλλων  κελευΰας  εκαβτον  εΰενεγκειν,  ο6οι  ετέ- 
λουν  ες  την  βουλην.  την  δε  νηβον  έκείνην,  ης  εμνη- 
ΰ&ημεν  πρόύ&εν,    ον  μόνον  κατέλιπεν   αύτω    εχειν 
βεβαίως ,    αλλά  καΐ  αλλάς    αύτω    κώμας  προΰέϋ-ηκε  2ο 
πλείονας,    ταΰτα  παραβχών  Αμορκέβω  ο  Λέων  και 
των  φυλών  άρχοντα ,  ων  η^ελε ,  ποιηΰας ,  απέπεμψεν 
ύ-ψηλόν ,  καΐ  06ος  ουκ  έμελλε  τοις  ά^Ιοί^αδνο^^  λυΰιτε- 
λεΐν.   [Εχο.  ά&  Ιβ^Άΐ.  ρ.  91—92  βά.  Ρ&γ.,  231—234  Νΐβ- 

1)υ1ΐΓ.]  25 

"Οτι  6  αυτός  Λέων  βαβιλεύς  απέστειλε  προς  τονς 
εν  τγι  Θράκτ}  βαρβάρους  πρεΰβευτην  Τελόγιον  (Πε- 
λάγων νεί  Ευλογιον  ΝίβΙ).)  τον  ΰιλεντιάριον.  οί  ^5 
βάρβαροι  τοντον  αύμένως  δεξάμενοι  άντιπέμπουύι 
πρέββεις  προς  τον  βαβιλέα,  φίλοι  "Ρωμαίων  είναι  βου-  3ο 
λόμενοι.  γιτηύαντο  δε  τρία^  πρώτον  Θευδέριχον  τον 
κατάρχοντα  αυτών   την  κληρονομίαν  άπολαβειν  ^ 


ι 

20 

Ι 

25 

Ι 


ην  Λ 

Λ 


ΓΕΑΟΛΙΕΝΤΑ.  387 

αφηκεν  αντω  Άύτΐαρ ,  δεύτερον  νεμεβ&αι,  την  Θρά- 
κην  ουγχωρη^-ηναΰ  αντω,  τρίτον  καΐ  ΰτρατηλάτην 
γενέΰ^αυ  των  ταγμάτων ,  ώντίερ  καΐ  "Αοπαρ  ηγηαατο. 
καΐ  6  μεν  βαΰίλενξ  τΐρος  τα  δνο  τίαντελώς  άπείπατο, 
δ  ^ονοι»  ^£  Ίίερϊ  της  βτρατηγιαζ  κατενενβεν,  εί  φίλος 
αυτού  γένηται  άδόλως.  καΐ  οντω  τους  πρεύβεις  άπέ- 
τιεμφεν.  ο  δε  Θευδέριχος  ο  των  βαρβάρων  αρχηγός, 
τονς  Ίίρέΰβεις  αυτόν  δεξάμενος  εκ  του  βαΰιλέως 
άπρακτους,  το  μεν  της  δυνάμεως  αυτού  ες   Φιλίτί- 

10  τίους  εκτζεμτίει ,  τω  δε  προΰεκά^ητο  την  Αρκαδίού- 
πολιν  μηχανή  ττάύτ]  πολιορκών.  και  ταύτην  παρα- 
λαμβάνει ουχ  οπλοις,  αλλά  λιμω  τους  ^νδον  τον 
άατεως  ίύχνρώς  βτενοχωρηβαντι.  καΐ  γαρ  καΐ  ίππων 
και  υποζυγίων  καΐ  νεκρών  βωμάτων  ηψαντο,  καρτε- 

15  ρούντες  εϊ  πο%'εν  αυτοΐς  ^λ^οι  βοήθεια,  της  δ\  μη 
παρονΰης,  άπηλπιοαν  καΐ  ένεδωκαν.  οι  ά^  εκπεμ- 
φ^εντες  επΙ  Φιλίππους  τά  προ  του  άΰτεως  ενέπρηβαν 
μόνον,  ονδεν  δε  άλλο  δεινον  είργάβαντο.  καΐ  τού- 
των οϋτω  λυμαινομενων  την  Θράκην ,  όμως  και  αυτοί 

20  οι  βάρβαροι  υπο  του  λιμού  αυνεχόμενοι  πρεοβείαν 
πεμπουβι  περί  ειρήνης  προς  τον  βαΰιλεα.  καΐ  γίγνεται 
η  βύμβαΰΐς  των  όρκων  επί  τούτοις ,  τοις  μεν  Γότ^οις 
δίδοβ^αι  κατ  έτος  χρυΰίου  λίτρας  διΰχιλίας,  τον  δε 
Θευδεριχον  καϋ'ίβταύ^αι  βτρατηγον  δύο  ΰτρατηγιών 

25  των  άμφι  βαΰιλεα,  αΐπερ  ειΰΐ  μεγιΰται  (ες  την  ετέ- 
ραν  γην)  *  αντών  δε  των  Γότθων  αυτοκράτορα  είναι, 
καΐ  μηδενας  ε|  αντών  άποΰτηναι  θέλοντας  \^ες  την 
ΰφετεραν  γην  βχ  βηΐβοβίίβηΐίΐυδ  δυρρίβΐ;  Υβίβδ.]  τον  βα- 
αιλεα  δεχεβ^αι'  ΰυμμαχεΐν  δε  τω  βαΰιλεΐ  ες  πάν, 
ο,τι  κελεύοι,  πλην  επΙ  μόνων  των  Βανδίλων.  [Εχο. 
(1β  1β§3ΐ.  ρ.  92—93  Ρηγ.,  234— 235  ΝίβΒαΙίΓ.]  ^^ 

Αεων  βααιλεύς  'Ρωμαίων  6  Μακελλης.    ος  εδοξε  2' 

2δ  * 


388  ΜΑΙ,ΟΗΙ 

των  τΐρο  αντον  βαύιλέων  απάντων  εντυχεβτατος  είναι 
καΐ  φοβεροζ  άτιαοι  τοις  τε  υπ    εκείνον  την  βαβιλείαν 
τελονΰι  καΐ  των  βάρβαρων  αυτών  οΰοΐξ  ευς  φήμην 
άφίκετο.    καΐ  ταντην  μεν  τοΐζ  πολλοίς  καταλέλοιπε 
την  δόξαν.    '^εγώ  δε,  φηΰι  Μάλχοξ^  ευτυχίαν  ονκ  5 
οΐμαι ,  εϊ  τΐξ  των  αρχομένων  τα  οντά  διαΰυλών  και 
μιβ^ούμενοζ  άεΐ  όυκοφάνταζ  εις  τοϋτο    και  κατηγο- 
ρών αυτός  ^  οτε  μη  άλλον  ανηνριΰκε ,  και  τον  χρυαον 
£|  άπάοης  της  γης  ΰυλλε^άμενος  εαυτω  μόνω  κατά- 
κοιτο ,   έρημους    μεν  τάς    πόλεις   ηΰπερ    εμπροα^εν  ίο 
εΐχον  ευπορίας  ποιηΰας ,  ως  μηκετι  τους  φόρους ,  ους 
έτελουν,  δύναΰΰ'αι  μετ    ευχέρειας  άπενεγκεΐν!^    καΐ 
απλώς  πάΰης  κακίας  απιβχυρίζεται  ο  Μάλχος  γενέα^αι 
αυτόν  καταγώγιον '  ος  γε  και  ^Τπερεχιον  τον  γραμμα- 
τικον  εφυγάδευβε  ποτέ.     κα\  τω  Ευλογίω  τω  φίλο-  ΐ5 
ύόφω  ΰιτηρέύιον  ειπών  δοΰ-ήναι ,  τινός  των  ευνούχων 
λέγοντος  ότι  ταϋτα  εις  ατρατιώτας  προβηκει  δαπα- 
νάΰ^αι,  είπεν'   '  εΐ'ϋ'ε  γένοιτο  επί  του  έμοϋ  χρόνου, 
ώΰτε  τα  των  βτρατιωτών  εις  διδαβκάλους    παρεχε- 
6%^αιΓ     [δυίά98.    ΡοδίΓβΐΏ»  ίπάβ  3ΐ)  ος  γε  καΐ  'Τπερε-  2ο 
χιον  κτλ.   ηαΐΏ   βίυδάβηι    ΜβΙοΜ   δίηΐ,    νβΐ    οβΓίβ   ηαηι 
βοάβιη  Ιοοο  άϊοΐΆ  ίαβπηΐ,  (ΙαΜυιη.    ΜϋΐιΐιΕκυδ.] 
3         "Οτι  Ζήνων  άνηρ  ων  άπόλεμος  άγαν ,  καΐ  πολλής 
πανταχόΰ'εν  ταραχής  εφεΰτώΰης ,  εγνω  προς  τον  Βάν- 
διλον  ες  Καρχηδόνα  πρεΰβεύβαβ^αι.     και  Σευήρον  25 
εκ  της  βουλής  πρεΰβευτήν  αιρεΐται,  άνδρα  καΐ  ύω- 
φροΰύντ]  διαφερειν  δοκοΰντα  και  τω  έ^έλειν  τα  δί- 
καια,   και  πατρίκιον  αυτόν  ποιήΰας  αποπέμπει,  όπως 
εκ  της  αξίας  τής  πρεββείας  το  ύχήμα  καταύκευάβοι 
ύεμνότερον.     καΐ  ο  μεν  εξεπλεναεν ,  6  ά£  Βάνδιλος  3ο 
μα^ών  ότι  ^ξο^  πρεύβεία ,  φ%•άαας  εκπλουν  ποιείται^ 
και  Νικόπολιν  εΐλεν.    6  δε  πρεΰβευτής  Σευήρος  δια- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  389 

βάς  άπο  Σίκελίας  ες  Καρχηδόνα  άφΐκτο ,  καΐ  πολλά 
δια  τον  εκτίλουν  εμεμφετο  τον  Βάνδιλον.  ο  δ\  τά 
μεν  ελεγεν  ως  τίολέμιος  τίρά^,αι'  τον  δε  περί  της  ει- 
ρήνης^ επειδή  πρεββενοιτο^    νυν   εφη  λόγον  προα- 

5  δέχεύ^αι.  του  δ\  Σενηρον  το  τε  ΰώφρον  τον  βίου 
ϋ^ανμάΰας  καΐ  των  λόγων  ηγάΰ&η^  και  της  δικαιο- 
σύνης αεί  πεΐραν  λαμβάνων  πάν  έτοιμος  ην  ποιεΐν^ 
όπερ  εκείνος  προβάλλοιτο.  μάλιΰτα  δε  εδο^εν  αύτω 
δίκαιος  είναι  ^  οτι,  τά  ;^ριίματα  αντω  τον  βαρβάρου 

10  δίδοντος  καί  τά  πρέποντα  δώρα  πρεΰβευτ'^  δωρού- 
μενος^  άπεβείΰατο  πάντα  ^  ειπών  ώς  άντΙ  τούτων 
δώρόν  έοτιν  εύΰχημον  πρεββευοντι  άνϋ'ρώπω  τους 
αιχμαλώτους  κομίΰαβ^αι.  ο  δε  της  διανοίας  έπαινε- 
ΰας  τον  άνδρα,  "ους  μεν"  έφηβε    ^^αύν  τοις  έμοΐς 

ΐδ  νίέβι  των  αιχμάλωτων  απελαχον,  τούτους  6οι  πάν- 
τας  αφίημι'  ην  δε  το  πλήθος  αυτών  κατενείματο 
μοΐραν^  τούτους  (7οΙ  μεν  ε^έβται  παρ*  έκόντων ,  ει 
βούλει^  πρίαβ^αι  των  εχόντων,  αντός  δ^  αν  ον  δν- 
ναίμην  ουκ  ε%'έλοντας  ταύτα  τους  είληφότας  βιάβα- 

20  α^αιΓ  ενταύθα  6  Σευηρος  άπέλυΰε  μεν  προίκα  ους 
αύτος  είχεν  6  Βάνδιλος'  α  δε  είχε  χρήματα,  και 
έΰ^ητα  και  ΰκεύη  πάντα  υπό  κήρυκι  δημοβία  πωλψ 
οας,  τούτοις  όαους  Ι'βχυΰε  τών  αιχμαλώτων  έπρίατο. 
[Εχο.  άβ  1β§3ΐ.  ρ.  87  Ρ3Γ.,  260—261  Νίβ1)α1ΐΓ,     Οβηδβ- 

25  ΓϊοΙιυδ  δί  ιηοΓίυυδ  βδΐ  ΐηίΐίο  «ηηί  477,  ρ»υ1ο  ροδΙ  ρα- 
€βηι  ουιη  Ζβηοηβ  ίηίΐβιη;  δβςυίΙΠΓ  Ιβ^^Ιίοηβιη  ςυΗΐη  3ά 
Οβηδβπϋΐιιιιη,  ηοη  νβΓο  3(1  Γιΐίυιη  βίυδ  βίΪ6ΐϊΐίη3ΐυιη  ιηίδ- 
δ3ΐη  (1υ1)ίιιηι  ηοη  βδΐ,  ίυ§3ηίΐ  Ζβηοηίδ  (3.  475  Νον.)  3η- 
ΙβοβάβΓβ.   V.  ΤίΙΙβιηοηΙ.  VI,  ρ.  480.    €οηί.  Ι3πιβη  ί(1.  ρ. 

30  640.    Μϋι.ι.ΕΕυ8.] 

"Οτι  Ζήνων  6  βαΰιλεύς   προς   τον  άρχηγόν   τών  4 
Γότθων  πρεΰβευΰάμενος  περί  Ηρακλείου  του  6τρα- 


390  ΜΑΙ.ΟΗΙ 


■ 

;£τον 


τηγον  τον  κρατη&εντοζ  τίαρά  των  Γότ&ων,  ντίέύχετο 
έπΙ  λντροίζ  άφηΰείν^  καΐ  τά  λύτρα  εκατόν  ΰυνωμο 
λόγηύε  τάλαντα,    ταντα  τους  προοηκοντας  ^Ηρακλείφ 
Ζήνων  εκελευβε  τταραΰχεΐν,  ίνα  μη  δοκοίη  λελνμε- 
νοζ  νπ    άλλων  εν  δούλου  γενεβ&αι  βχηματί.     Λεμ-  5 
τίεται  δ\  έξ  Θράκην  τοις  Γότ^οΐξ  τα  χρι^^ατα.    οί  δε 
έδεξαντο   μεν^    καΐ   δηϋ^εν   εκ  τή$  φρουράς  ανιάβιν 
Ήράκλειον'    προΐόντι   δ\   αύτω  εν  ^Αρκαδίου  7(6λει 
ηρούτρεχουβυ  τίνες  ΓότΰΌί,  καΐ  βαδίζοντι  τω  Ηρα- 
κλείω  τις  εκ  των  Γ6τ%^ων  βία  τον  ώμον  ετίαιβε.  των  ίο 
^£  τίερί  τον  Ηράκλειόν  τις  ετΐετίληξε  τω  Γότ^ω,  και 
^^πώς,  είτίεν,  ούτε  ααυτον  οίδας,  άνθρωπε  ^  οϋτε  γι- 
γνώβκευς  ον  επληζας ;    6  ^£  τίάνν  γιγνωΟκειν  εφη  τον 
ντΐ    αυτού  κάκιβτα   αηολούμενον'    καΐ  αμα  βπαύα- 
μενοί  ο  μεν  τις  την  κεφαλήν  του  Ηρακλείου ,  ο  δε  ΐ5 
τας  χείρας  άτίετεμε.    και  φαΰιν  οτι  κατά  άνταπόδο- 
ΰιν  επα^εν  ^ Ηράκλειος '   έλεγετο  γάρ  τινας  των  νφ' 
αύτω  τελούντων  ΰτρατιωτών,  δόξαντάς  τι  πλημμε- 
λεΐν  ουκ  ά^ιον  Ο'ανάτον^  ες  βόϋ'ρον  καταβαλών  πάν 
το  ύτράτευμα  αναγκάοαι  αυτούς  καταλενβαι,    έκτοτε  2ο 
ούν  η    του   ^εοϋ   αγανάκτηύις    εις    αύτον   ετηρεΐτο. 
[Εχε.  (1β  1β§3ΐ.  ρ.  87—88  Ροιγ.,  261—261  ΝίβΙιυΙΐΓ.] 

5  [^Ηράκλειος,  ατρατηγος  γεγονώς  επΙ  Ζήνωνος, 
οίος  μεν  τολμήύαι  καΐ  Λρό&υμος  έγχειρεΐν  ες  τίολέ- 
μους  ετοιμως ,  ου  μέντοι  το  τϋρομη^ες  είχεν  εν  τοις  25 
κινδύνοις,  ούδε  βονλην  πρότερον  ποιηΰάμενος  ωρμα 
Λρος  6  εύτίενδε  τΐράττειν,  άλλ'  ε^ω  τού  λογιβμον, 
τϋρος  τά  έργα  εχώρει,  καΐ  το  εμτίληκτως  ό|ν  εν  αν- 
δρός μοίρα  έτίΰ'ετο.  οτίερ  δη  καΐ  μάλιβτα  αυτόν 
νύτερον   εΰφηλεν.     [8υί(1ίΐ8.    Μθίοΐιο  Ιπΐ3υίΙ  Υβίββίυδ,]  3ο 

6  [Έρύ^ριος,  ^τίαρχος  γεγονώς  εηΐ  Ζήνωνος,    6ς 
ετζεί   μήτε  τά   κοινά   διαρκούντα   εωρα    μήτε  βάρος 


ι 


ΓΚΑ&ΜΕΝΤΑ.  391 

προβ^Βΐναν  ηλεΐον  τον  τεταγμένου  τοΐζ  0νντελεΰιν 
ηνείχετο  μήτε  τινά  ποιείν  Λονηρόν,  ώς  ων  (ρν  Α. 
ίοΓί.  αν)  φιλάνϋ^ρωτίοζ ,  των  οφειλομένων  ηδννατο 
χάριν  ^  αίτηΰάμενοζ  παρά  Ζηνωνοζ  ταυττ^ς.  (ταντην 
5  Α.,  ςυίΐδί  χάριν  ταντην  δίηΐ  ίαη^βηά»  βΐ  &1ί3  ιηυΐαηίΐβ) 
της  αρχής  ετΐανΰατο.  λντΐην  δε  τγι  τίόλει  ηαρεβχεν, 
η  νίκα  ταντην  απεϋ-ετο.  μόνος  γαρ  των  τελούντων 
τότε  εις  την  πολιτείαν  οντος  ετΐΐ  τω  πάντων  άγα^ω 
επεφνκει,    ^άττονς  μεν   τάς   χάριτας  παρέχων  τοις 

10  αίτουμένοις ,  ουκ  έχων  δε  τίνα  παντάπαΰι  των  πρό- 
βιε προύκεκρονκότων  άμννεαϋ'αι.  το  δε  κοινον  τότε 
εις  πάΰαν  άπορίαν  κατήλϋ•εν,  ως  μηδέν  εχειν  νπό- 
λοιπον.  ά  τε  γαρ  εν  τω  κοινω  ταμιείω  Λέων  κατέ- 
λιπεν   άποΰ'νήΰκων   υπό    Ζήνωνος   ταχύ    έκεκενωτο 

15  πάντα ,  πολλά  μεν  χαριζομένου  τοις  φίλοις ,  ω^  ετυ- 
χεν,  ουκ  όντος  δε  ακριβούς,  ωβτε  γιγνωΰκειν  αυτά, 
εϊ  πγι  και  άλλως  κλεπτοιντο.  [δυίάαδ.  Μ»1ο1ιο  ΐΓί1)υίΙ 
νβίβδΐϋδ.] 

[Οα&β   δυίάδδ    ροδΙ  Βαιη^δοϋ    Ιοοϋΐη    άβ   ΗβΓαίδοο 

20 1ια1)θΙ  ΜβΙοΙη  ριιίαΐ  ΒβπιΙιαΓάγ:  Ηραΐΰκος,  άνήρ  Αιγύ- 
πτιος, ούτος  ην  μεν  ΰννεΐναι  δεινότατος,  αγωνι- 
ύτης  δε  ούκ  ισχυρός  από  (ύπερ  ν.  βυνεΐναι,  νώι 
β9(1βΐϊΐ)  της  αληθείας,  ούδε  τάς  θ|ω  φερούύας  από 
ταύτης  όδονς  άνιχνενΰαι  καΐ  διε^ελ^εΐν.     οντος  γαρ 

25  ες  τουναντίον  έκεκληρωτο  την  εύμοιρίαν.] 

[Βαβιλίΰκος,  Βηρίνης  αδελφός  της  βαβιλίδος,  επΙ  7 
Λέοντος  του  βαβιλέως  άντΙ  ^Ρουβτικίου  ΰτρατοπεδαρ- 
χου  γιρέϋ'η,  εύεπίτευκτος  μεν  ων  εν  μάχαις,  βραδύ- 
νονς  δε  και  φενακίζουβι  ραδίως  υπαγόμενος. 

30  Βαβιλίΰκος,  ο  'Ρωμαίων  των  εωων  βαβιλεύς,  των 
εκκλησιών  τους  επισκόπους  εισέπραττε  χρήματα,  καΐ 
Ακάκιον  τόν  Κωνσταντινουπόλεως  έπίσκοπον  μικρού 


392  ΜΑΙ.ΟΗΙ 

δεΐν  άτζωΰατο^  εί  μη  τω  πληϋ•£ί  των  λεγομένων  μο- 
ναχών άτΐεκρονβ^η.  τΐολνς  τε  ην  προς  ετίΐ^'νμίαν 
χρημάτων^  ως  μηδέ  αυτών  τών  τας  ευτελείς  και  βα- 
ναύβους  μετιόντων  έτιιβτημας  αΛεχεΰ^αι.  καΐ  ην 
ατΐαντα  μεβτα  δακρύων  ττ]  τών  τοιούτων  είΰφορών  5 
είΰτΐράξει.  και  εΰτιν  εν  τω  Αρμάτιος.  [8αϊ(ΐ3δ. 
Ρπϋδ  Γγ.  ίΐυΐ  Ρπδοί  ρυΐβΐ  Νϊβ1)α1ιπϋδ  3υΙ  Μ^ΐοΐιί.  Είάβιη 
1]3βο  §αί(ΐ9β  ν.  ^Ακάκιος  Ιπ1)ϋίΙ  Υίΐΐβδίϋδ  αά  ΤΙιβοάοΓυιη 
1.601.  ρ.  578  6(1.  Κ6&άίη§ :  ^Ακάκιος  ο  πατριάρχης  Κων- 
αταντινουπόλεως  αΐδέΰιμος  ην  ως  ουκ  άλλος  τις. 
ορφανοτρόφος  γαρ  γεγονώς  και  καλώς  τα  τών  ορφα- 
νών διοικών  πάύιν  εφαίνετο  κα-Ο-'  ηδονην.  και  δη 
και  τω  βαβιλεΐ  Αέοντι  ΰυνη^ης  γεγονώς  υτίερφυώς 
ηρεβκε,  καΐ  τούτω  πρώτω  άεΐ  πάντα  άνεκοινούτο  τά 
τε  κοινά  κάί  τά  ϋδια,  και  οτε  την  βουλην  η^ροιζε,  ΐ5 
ΰυνεκάλει  καΐ  τούτον,  κα\  της  ΰκεψεως  άρχην  έ^  αυ- 
τού πάΰης  ετί%•ετο.  ος  Άκάκιος  την  του  Λέοντος  τοϋ 
Μακέλλη  ωμότητα  ΰυνιδών  προς  τους  τι  λυπηΰαντας, 
καΐ  το  ηΰ^ος  ακριβώς  το  εκείνου  φωράβας^  οτι  τοΓ^ 
επαινούβι  μόνον  υπάρχει  ευάλωτον,  επετηδευε  πάντα  2ο 
τά  εκείνου  ^αυμάξειν.  τοιγαρούν  πει^ηνιον  αυτόν  ει- 
χεν  ετοίμως^  τον  τε  %'υμόν  αυτού  ραδίως  κατεΰτελλεν, 
καΐ  πολλοίς  προΰκεκρουκόύι  την  ΰωτηρίαν  επραγμα- 
τεύβατο ,  καΐ  τους  ε^ορίαν  άΐδιον  έχοντας  άνεκαλεΐτο 
προς  την  πατρίδα,  ούτος  μετά  θάνατον  Γενναδίου  πα-  25 
τριάρχου  Κωνύταντιι^ουπόλεως  βπουδγΙ Ζήνωνος  ίερά- 
6ϋ•αι  προεβλη^η.  ος  ων  αρχικός  καΐ  πάΰας  τάς  εκκλη- 
οίας  ύφ'  εαυτόν  ποιηβας,  πεφροντιβμένως  τών  εν  αυταΐς 
κεκληρωμένων  έποιεΐτο  την  κηδεμονίαν  ^  οϊ  εύχαρι- 
ΰτούντες  έν  γραφαΐς  ανέβηκαν  αυτόν  κατά  τους  ευ-  30 
κτηρίους  οίκους,  επείπερ  ούν  ά&ρόον  εν  πάύαις 
ταΐς  εκκληύίαις  εδείχ&ηόαν  αυτού  εικόνες,  ωη^ηΰάν 


ΓΚΑβΜΕΝΤΑ.  393 

τίνες  κενοδο^ονντα  την  ανά^εβιν  προβτεταχεναι,^  ον 
μικράν  έχοντες  της  νπονοίας  πίΰτωβιν  την  έκ  'ψη- 
φίδων  γραφην  δημιονργηϋ'ειΰαν  εν  τη  Λρος  τω  νεω- 
ρίφ  εκκληβία.    του  γαρ  έργου  τίαντος  επί  Γενναδίου 

5  τελε6%^εντος  εις  τον  επιφανή  τόπον  ε^ετύπωΰαν  αυτόν 
του  νεώ^  καΐ  μεταξύ  τοΰδε  τον  ΰωτηρα  λέγοντα  τω 
Γενναδίω,  Αϋοον  τον  ναον  τούτον^  καΐ  επΙ  του  μετά 
θε  εγερώ  αυτόν,  εκ  των  τοιούτων  ούν  εικόνων  *Ακά- 
κιος,  ει  και  εύμετάδοτος  ην  καΐ  προοτατικός ,  άλλα 

10  δοξομανης  ^δοξεν  υπάρχειν. 

Ιάβηι  (1β  βοάβιη  Αοβοίο  ν.  παρενϋ'εμενος'  Ό  ^δ 
Ακάκιος  παρεν^έμενος  τα  τοις  κανόΰι  διηγορευμένα 
και  το  ^υΰιαβτηριον  καταλαμβάνει  και  τά  εξ  εϋ-ους  ίε- 
ρεϋΰιν  επιτελεί.] 

15         Βαΰιλίακου  κρατούντος  εμπρηβμός  εν  Κωνύταν-  ♦ 
τινουπόλει  εγενετο  μεγιΰτος  εκ  των  Χαλκοπρατείων 
αρξάμενος  καΐ  πάντα  τά   προΰεχη  τούτοις  νεμη^είς 
κα\   άποτεφρωύας   τάς  τε   των  δημοΰίων   πλατειών 
βτοάς  και   τάς  αυτοΐς   επικειμένας  οίκοδομάς^  άλλα 

20  μην  κάί  αύτην  την  κεκλημένην  βαΰιλικην,  καθ'  ην 
κ«1  βιβλιοθήκη  ετύγχανε  δώδεκα  μυριάδας  βιβλίων 
άποκειμενων  εν  αυτή  εχουΰα'  εν  οίς  αναγρ'φεται 
είναι  κάί  δράκοντος  εντερον^  μήκους  ον  ποδών  εκα- 
τόν εί'κοΰιν,    έχον  εγγεγραμμένα   χρυβοΐς  γράμμαΰι 

25  τά  του  ^Ομήρου  ποιήματα  τήν  τε  Ιλιαδα  καΐ  την 
^Οδύΰΰειαν '  ου  και  Μάλχος  τά  περί  τούτων  τών  βα- 
ύιλέων  ΰυγγραφόμενος  μεμνηται.  [Ζοη&Γβδ  ΕρίΙ.  ΙιίδΙοΓ. 
νοί.  2,  ρ.  52,  ϋ.   Οοηί.  δυΐάβδ  δυρΓ3  ρ.  364,  4.] 

[Άρματος,    ότι  Βασιλίβκος  6  βαβιλεύς,   έπείπερ  8 

30  ώς  ύυγγενεΐ  τω  Άρμάτω  άδεώς  επέτρεπεν  εντνγχά- 
νειν  Ζηνωνίδι  τη  βαβιλίδι^  τριβομένης  ΰφίΰι  της 
ομιλίας  και  του  κάλλους  αυτών  ουκ  £^Λ«ρο^£υτου 


394  ΜΑΙ.ΟΗΙ 

οντοζ,   αμφω  αλλήλων  εκτότΐωζ  ηρών.     ρίψείζ  ονν 
ομμάτων   έπ    άλλγιλονζ   εγίνοντο  καΐ  τΐαρεκβτροφαΐ 
όυνεχείζ    τίροβωηων    καΐ    μειδιαμάτων    μεταδόΰείς, 
πόνοξ  τε  μετά  ταντα  έρωτος  νπ    όψιν  ΰτεγομένον. 
έτιεϊ  δε  κοινωοάμενον  το  τίάϋ-ος  Δανιήλ  ευνονχω  και  5 
Μαρία  μαία  ιάΰαντο  τοϋτο  μόλΐζ  τγι  της  μν^εως  ια- 
τρεία ,  ΖηνωνΙς  Βαύιλίβκον  δια  %-ωπείας  ηγε  του  τον 
έραύτην  εχειν  εν   ττ]  πολιτεία  τα  τίρωτεΐα.    ορών  δε 
Θεοδωριχος  τιμωμενον  εκ  πάντων  Άρμάτον,  ηβχαλ- 
λεν  ως  τΐαρενδοκιμονμενος  εκ  νέον,    τριχών  μόνον  ίο 
καΐ  της  άλλης  φροντίζοντος  ύωμαΰκίας.    ο  δ    ^Αρμα- 
τος εκ  τε  φοράς  χρημάτων  κα\  τιμής  άπλετου  τνφω- 
^είς,  ούδενα  αυτόν  ωετο  διοίβειν  έπ    ανδρεία,    και 
τοβοΰτον    αντον    ηδε    η    άλη    εκράτει    ως    ύκευην 
άναλαμβάνειν  (αναλαβεΐν  δαίάίΐδ  ν.  άλη ,  νώ'ι  βΒάβηι)  ΐδ 
Άχιλλέως,  οϋτω  τε  περιβαίνειν  ες  ΐππον  καΐ  κατά 
τον  ίππόδρομον  φρυάττεΰ&αι  του  οίκον,     εξήρε  δε 
τούτον  πλείω  προς  τοιαντην  δοξαν  μαίνεβ^αι  το  νπο 
δήμου  ΰύρφακος  εν  ευφημίαις  άνακαλεΐ6%'αί  Πύρρον. 
ος  ει  μεν  οϋτως  εβοα  δια  το  ερυ^ροπρόΰωπον  είναι, 
ελεγεν  εικότα '  ει  ά'  ώ^  προς  επαινον  ανδρείας,  εϋ'ελγεν 
ώς  νέον.    ον  γαρ  ήρωας  εβαλλεν  ως  Πνρρος  [6  Άχιλ-  ^^Λ 
λέως^άόϋ  ν.  ΰνρφαξ],  άλλα  γυναιμανης  ην  ώς  Πάρις.  " 
*        ^Αρμάτιος.     οντος  μεγιΰτον  ί'ΰχνΰε  παρά  τη  Ζη- 
νωνίδί  τη  βαΰίλίΰΰη  και  αντω  Βαΰιλίβκω.    εβφάγη  25 
ά£  νπο  Ζήνωνος  τον  βαύιλέως.    και  υπερηβ^ηβαν  οι 
πολΐταί  τη  τούτου  ΰφαγη.     επι  γαρ  Λέοντος  [προς] 
τους  ΰταΰιάξοντας ,  οΰους  λάβοι  τών  Θρακών,  τάς 
χείρας  έκτέμνων  απέπεμπεν.    ^Ονοουλφος   δε  αυτόν 
διεχρήαατο ,  οντινα  ο  Άρμάτιος  πένητα  καΐ  άρτι  εκ  3ο 
βαρβάρων  ηκοντα  προολαβών  φιλοφρόνως,   το  μεν 
πρώτον    κόμητα    έποίηύεν ,     έπειτα    κα\    βτρατηγον 


ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  395 

Ιλλυριών^  καΐ  είς  εύτίαΰον  εχειν  τΐολνν  αργνρον  παρ- 
εΰχε.  άντ έδωκε  δε  τοντω  την  βαρβαρικών  άτίυβτίαν 
μετά  χειρός  μιαιφόνον.    [διιΜθδ.] 

[ϋίΓυηκιυβ  Ιοοιιιη  Μίΐΐοΐιο  Ιπ1)υίΙ  ΝίβΒυΙιπυδ.    0ϋ3ΐη- 

.  5  (]α3ΐΏ  βΐ  ίη  3οπΐ3βη(1ο  ηοιηίηβ  Η^ηπαΙί  νβΐ  ΗβΓπΐίίΙϋ  άί- 
ν6Γδίΐ3δ  6ΐ  ΟΓΗΐίοηίδ  οοΙοΓ  άίνβΓδυδ  ρ^Γυπι  ίδνβΐ  Ιιυίο 
δβηΙβηΙί3β.  ΡποΓβιη  Ιοουπι  Οβηάίάο  ΙδααΓο  Τουρίυδ, 
ϋδπίδδοίο  ίη  νίΐ»  ϋδάοΓΐ  Υίΐΐβδίαδ  (ε(1  Ευ3§Γ.  ΗίδΙ.  βοοί.) 
Ιη1)υί1;.   Ργο  Τουρϋ  δβηίβηΐί»  ίαοϋ  ςαοά  ίη  ΟΗηάίάί  βχο. 

10  3ρυ(1  ΡΙιοΙίυηι  ηοηιβη  νίΓί  βδΐ  ^Αρματος.  Ιη  Μ^ΐοΐή 
βχοβΓρΙίδ  θβ  1β§[.  (Γγ.  10)  ηοηιβη  βδΐ  ^Αρμάτοζ,  ηΐ  ίη 
δβουηάο  δα1(ΐ3β  Ιοοο  1β§ίΙυΓ.  Εχ  ρπηιο  Ιοοο  ηοηηυΐΐίΐ 
ΓβρβΙυηΙϋΓ  νν.  αλη  βΐ  ΰνρφαξ  βΐ  βωμαΰκία.  Ργο  φρν- 
άττεΰ^αι  τον  οίκον    (ςαοά  ορίίηιί  οοάίΐ.  βΐίαηι  ν.  αλη 

ΐ5ρΓ3βΙ)βηΙ,  οβίβπ  νβΓΟ  φρ.  τον  ϊττηον)  Τοιιρίαδ,  ςηί  άβ- 
ΙβΙ  £?5  καταφρνάττεΰϋ'αι  τον  οχλον.\  Μϋΐ.ΐ-Εκυ8.  ϊτιηον 
βχ  ΪΊίπον  ΓβρθΙίΙαηι.  Ιη  τον  οίκον  ροΐβδί  ΙαΙβΓβ  τω  ογκω. 

"Οτι  [ανμβαίνει  μοι  δυρρίβΐ  ΝίβΙ).]  φενγειν  τε  καΐ  8"^ 
Λλανάβ^αι  καΐ  μηδαμώς  δνναΰ%•αυ  των  κακών  άνα- 

20  τίνενΰαί,  τίαρ*  οίς  μοι  τον  τΐταίΰματος  ηλτΐιξον  είναι 
Λαραχρνχην.   [Εχο.  άβ  Ιβ^Βΐ.  ρ.  88  Ρβγ.,  262  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

Ό  ^£  Όνόονλφοζ   Ηφν   έ%   έ&νών    κατά  τίατέρα  8' 
μ\ν  Θονρίγγων  ^  των  δε  Σκίρων  κατά  την  μητέρα. 
[δυί(ΐ3δ  ν.  κατά  πάτερα  και  μητέρα.    Εχ  ηοηιίηβ  *Ον6- 

25  ονλφος^  ςυοά  ΓηίΙ  Γγ.  8  3,  Ιιοο  ςηοςαβ,  δί  ίΠαά,  Μ3ΐο1ή 
βδδβ  οοηϋοίΐ  ΒβΓη1ΐ3Γ(1γ,  ςηί  ^Ονοονλφον  ρΓο  υ  ενονλφον 
ρ.  413,  29.] 

"Οτι  Ζήνων  6  βαΰιλενς^  πνϋ'ό μένος  των  οικείων  9 
την  ητταν,  ες  φρονριον  καταφενγει  έτεί  λοφον  κεί- 

30  μενον,  ο  Κωνβταντινοντίολιν  οΓ  τίροΰχωροι  έκαλονν. 
οτίερ  γνονς  τοις  ΰννονβι  ΰτενάξας^  ϋ'εον  Λαίγνιον, 
ειττεν,  αρα  6  άν^ρωηος  ^  είγε  καΐ  εμε  οντω  παίζειν 


396  ΜΑΙ.ΟΗΙ 

φίλεΐ  το  δαιμόνιον.  εμοί  (εμε  Α.)  γαρ  δη  οι  μάντεΐξ  τον 
ίονλιον  μήνα  ί|  ανάγκης  εν  Κωνύταντινοντίόλει  δία-  ^ 
τεινόμενοί  προνλεγον.    κάγώ  μεν  ενόμιξον  ες  Κων-  ^^Λ 
βταντινοντίολίν  άναβηΰεΰ^αι^  ννν  δ\  πάντων  έρημος 
καΐ  φυγάς  είς  λόφον  ήλ^ον^    ενρηκώς    ο    δείλαιος  ό^ώ 
προ0ηγορίαν  ομώνυμον"  ^1 

"Οτι  Ζήνων  βαΰιλενς  ^Ρωμαίων  την  μεν  ωμότητα, 
τι  εκέχρητο  Αεων,  εν  τη  φνβει  ονκ  είχεν,   ονδε  το 
ϋ'νμονμενον  άπαραίτητον  αντω  κα%•ει0τηκει  έΰάπαξ, 
οίον  τον  Λέοντος  διέμενε,    και  την  γε  τίροαίρεβιν  εν  ίο 
ΛολΑοΓ^  είχε  φιλυτιμον,  και  α  ετίραττε,  δό^ης  ένεκεν 
καΐ  τον  ϋ^ανμάζεΰϋ'αι  επραττεν,  επιδεικτικώς  μάλλον 
η  άλη%'ώς.    ον  μην   οντε   ^μτίειρος  των  ττραγμάτων 
ην  οντε  είχεν  επιβτημην,  δι    ης  εβτιν  αϋφαλώς  τάς 
βαΰιλείας  ί%'ννε0^αι.    τίρος  δ\  κέρδος  κάί  λήμμα  ονχ  ΐδ 
οντω  μεν  εμμανώς  ώς  6  Λέων  διέκειτο,  ονδ\  επλαττε 
μη  οντά  τοί^  κεκτημένοις  εγκλήματα ,  ον  μην  ονδε 
παντελώς  κρείττων  νπηρχε  τον  πράγματος,    και  χρη- 
ΰτης  αν  βαοιλείας  ετνχον  Ρωμαίοι,  ει  μη  Σεβαύτια- 
νος  ο  τότε  παραδνναβτενων  ηγεν  αντον  οπη  έβον-  20 
λετο,  καπηλενων  ωύπερ  δξ  αγοράς  άπαντα,  καΐ  μηδέν 
απρατον  ίων  εν  τγι  βαύιλέως  ανλη  διαπράττεΰ&αι, 
αλλά  τάς  μεν  αρχάς  άπεδίδοτο  πάβας,  ιδία  μεν  εαντω, 
ίδια  δε  λαμβάνων  τω  βαύιλεΐ  τά  τιμήματα"   καΐ  ει 
προΰήλ&εν  έτερος  βραχν  τι  προβτιΰ'είς ,  εκείνος  ην  2δ 
αιρετώτερος.  των  δε  εν  τοις  αρχείοις  γινομένων  άπάν^ 
των  ονδεν  ην  ο  μη  λαβών  άπεπίπραΰκεν.    εί  δέ  τίνα 
{τινι  ΒβΓπΙι.)  άρχην  τών  περί  αντον  όντων  έχαρίβατο 
Ζήνων,  ώΰπερ  παλιγκάπηλος ,  αντος  ταντην  ολ^^ου 
παρ    εκείνον  λαμβάνων  άλλοις  παρείχε   τον   πλείο-  30 
νος,  Ζήνωνι  δε  τά  κλέμματα  παρέχων. 

Ζήνων  βαΰιλενς  ^Ρωμαίων,    ος  Ζήνωνα  τον  εαν- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  397 

τον  νίον  διάδοχον  καταλιμπάνευν  ^έλων  κομιδί] 
νέον  ^  Λροηγε  τε  δι^  αξιών  καΐ  ΰωμαύκεΐό^αί  εκέ- 
λενεν  εις  έπίδόβιν  της  ηλικίας,  οι  δε  βαΰίλικοί  εν 
εξονΰία  γενόμενοι  τον  αδην  τα  δημοΰια  καταναλν- 

5  βκειν  βνβαριτικώς  τον  νέον  κραιτΐαλάν  ένηργονν 
(ενήγον  ΚαδΙβΓϋδ),  και  μαΰτροΛενοντες  αντώ  τονς 
ύννηβονς  ΐΐρος  τονς  των  αρρένων  έρωτας  λνΰΰάν 
έπαίδενβαν  έκτόηως.  διαίτης  ονν  εν  ηδοναΐς  και 
τνφω  τιθεμένης  το  καλόν  έ^άς  γενόμενος,  και  την 

10  νττοτνφομένην  άλαξονείαν  έτά  ττ}  βαύιλικτ}  καραδο- 
κία  δια  των  τΐρούώπων  αΛεμφαίνων ,  ακροβατεϊν  τε 
ηρξατο  καΐ  μετέωρον  τον  ανχένα  αί'ρειν  καΐ  ΰνλλη- 
βδην  φάναι  τίροΰεχειν  τΐάΰιν  ως  οίκέταις  ανϋ'ρώτΐοις. 
άλλ^  6   τίάντων    έφορος   την  φνΟικην  και  διδακτην 

15  κακότητα  αντον  τε^εαμένος,  διαρρενΰαντα  τχι  γα- 
6τρΙ  καΐ  άναιΰ%•ητως  έτά  Λολλας  ημέρας  ες  την  εν- 
νην  άηοτΐατονντα ,  ίΡροωρον  των  αν^ρωτιείων  έδι- 
καίωβεν  έκΡηναι.  [δυί(ΐ3δ  ν.  Ζήνων  βΐ  ρλΓίίΐΏ  νν. 
αδην,  μαϋτροττενοντες,   διαίταις.     ΜβΙοΜ  ρυΐ3ΐ  Υβίβ- 

20  8ίαδ.  Εχ  ϋδ  φΐΆβ  1β§υηΙιΐΓ  ρ.  396, 1,  ίη  Γγ.  βραά  δυίάδΐιη  νν. 
έξηλΰ'εν,  έξέβη,  έτελέβ^η ,  '  "Οτι  Ζηνωνι  τίαρ^  ην  είχε 
δόΐ^αν  έ^,ηλ^ε  τό  μάντενμα.  αντί  γαρ  της  βαβιλίδος 
ώς  ωετο  πόλεως,  εις  λοφον  ύνγκλειΰ^έντι  τό  αντό 
όνομα  έχοντα    ύννέβη  τό  πέρας   τον    βίον  ,    ([\ι\ιπι 

25  ροδίΓβιηδ  3ΐ)  ΙιίδΙοΓίβ  ρΓΟΓδυδ  3ΐ)6ΓΓ6ηΙ,  ΜαΙΙβΓϋδ  οογπ- 
^βηάυιη  δΐΐδρίοβΙαΓ  το  πέρας  τον  ίονλίον.  δβά  νίάβη- 
ΙϋΓ  ροΐίυδ  ροδίΓβΐϊΐ»  βχ  ϋδ  ςυαβ  Ιήο  δυηΐ  ρ.  397,  17 
άυοΐ»  βΐ  €υιη  ρΓίοπ1)υδ  οοηΓυδ».] 

'^Οτι  6  Ανγονατος  6  τον  ^Ορέΰτον  νιος  (ρΓο  'Οδό-  10 

30  αχός)  άκονΰας  Ζήνωνα  πάλιν  την  βαβιλείαν  ανα- 
κεκτήο&αι  της  εω,  τον  Βαβιλίβκον  έλάύαντα,  ηνάγ- 
κάβε  την  βονλην  άποβχεΐλαι  πρεΰβείαν  Ζηνωνι  ύη- 


398  ΜΑΙ.ΟΗΙ 

μαίνονβαν  ώς  ίδιας  μεν  αντοίς  βαΰιλειας  ον  δεοι. 
κοίνοζ  δε  άτίοχρηΰει  μόνοξ  ων  αυτοκράτωρ  ετί'  άμ- 
φοτέροις  τοΐξ  τίεραβί.    τον  μέντοι  ^Οδόαχον  νπ    αυ- 
τών τΐροβεβληΰ^αί  ίκανον  όντα  βώζειν  τα  παρ*  αύ- 
τοΐς  πράγματα^  πολι,τικϊΐν  έχοντα  βύνεΟυν  ομοΰ  καΐ  &^ 
μάχιμον'    καΐ    δεΐβ%'αι,   του   Ζήνωνος   Λατρικίου   τε  ^Λ 
αυτω  αΛοβτεΐλαι  ά^ίαν  καΐ  την  των  ^Ιταλών  τούτω 
εφεϊναι,  διοίκηβίν.    άφικνοϋνται  δη  άνδρες  της  βου- 
λής της  εν  ^ΡωμΊ]  τούτους  ες  Βυζάντων  κομίζοντες 
τους  λογούς^  καΐ  ταΐς  ανταΐς  ημέραις  εκ  του  Νετίω-  ίο 
τος  αγγελοί,   των  τε   γεγενημενων  ΰυνηΰϋ^ηβόμενοί 
τω  Ζηνωνι  καΐ  δεόμενοι  άμα  ταΐς  ϊβαις  τω  Νεπωτι, 
βυμφοραΐς  χρηΰαμένω   βυΰπουδάΰαί  προ^ύμως  βα- 
ΰιλείας  άνάκτηαιν^  χρήματα  τε  καΐ  ατρατον  επί  ταύτα 
δίδοντα  καΐ  τοις  άλλοίς^  οίς  δεοί,  βυνεκτίονούντα  την  ΐ5 
κα&οδον.    ταΰτά  τε  λέγοντας  6  Νετΐως  ατνεΰτελλεν. 
Ζήνων  δε  τοΐς  ηκουβί,    τοις    μεν    άτΐο    της    βουλής 
άηεκρίνατο  ταύτα,  ως  δύο  εκ  της  εω  βαβιλέας  λα- 
βόντες  τον  μεν  έ^εληλάκαβιν,  Αν%'έμιον  δε  άπεκτειναν ' 
καΐ  νυν  το  ποιητέον  αυτούς  έ'φη  γιγνώβκειν '   ου  γαρ  2ο 
αν  βαβίλεως  ετιόντος  ετέραν ηγηβεβ^αι  {είαηγ.Β&ν\ί^ 
γνωμην  η  κατιόντα  ϋροβδέχεύ^αι,'  τοΐς  δε  εκ  του  βαρ- 
βάρου οτι  καλώς  Λρά^οι  τίαρά  του  βαβ ίλεως  Νέπωτος 
την  άξίαν  του   πατρικίου    δεξάμενος   'Οδόαχος'    εκ- 
πεμ-φείν  γαρ  αυτόν,  ει  μη  Νεπως  επεφ^άκεί.    επαί-  25 
νεΐν  δε  ως  αρχήν  επιδέδεικταί  ταύτην  του  τον  κό- 
0μον  φυλάττείν  τον  τοις  ^Ρωμαίους  προύηκοντα'  καΐ 
πίύτεύείν  εντεύθεν  ως  καΙ  τον  βαβίλέα  τον  ταύτα 
τιμηύαντα  κ«τα(Ϊ£|θλΤθ  ϋ-άττον,    εΙ  ποίεΐν  ϋ'ελοί  τα 
δίκαια,     καΐ    βαύίλείον  γράμμα    περί    ών    ηβούλετο  30 
πέμπων  τω  Οδοάχω,  πατρίκιον  εν  τούτω  τω  γράμ- 
ματί  έπωνόμαβε.     ταύτα   δε  ΰυνεΰπούδαξε   τω  Νε- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  399 

τεωτι  6  Ζήνων  εκ  των  εαντον  κακών  τα  εκείνον  οί~ 
κτείρων  και  το  γε  κοινον  της  τνχης  είς  νπόϋ'εΰίν 
έχων  τω  δνύτνχονντί  βννάχ^εβΟ^αί.  αμα  δε  καΐ  Βψ 
ρίνα  όννεπωτρννε  τοντον,  τγι  Νεττωτοζ  γνναικί  6νγ- 
δγενείονΰτ}  ΰνβπενδονΰα.  [Εχο.  ίΐβ  1β§3ΐ.  ρ.  93  —  94 
ΡθΓ.,  235—237  Νίβΐ3υ1ΐΓ.] 

"Ότί  εν  τω  έξης  ^τευ  επΙ  Ζήνωνος  πρέββεις  ηλ-  11 
ϋ^ον  εκ  Θράκης  των  ντιοβπόνδων  Γότ%•ων^    ους  δη 
και  φοιδεράτονς  οί  'Ρωμαΐοι  καλονΰιν^  άξιονντες  Ζη- 

10  νωνα  Θενδερίχφ  βπείβαΰ^αι  τω  ΛαιδΙ  Τριαρίον^ 
ηΰνχον  έ%•έλοντι  διεξάγειν  τον  βίον  και  μηδενα  πό- 
λεμον  τοις  κοινοΐς  αί'ρεβθ-αι  πράγμαύιν.  ηξίονν  δε 
και  ύκοπειν  οβα  πολέμιος  ων  κατεβλαίΡε  Ρωμαίους 
και  ούα  Θενδεριχος  6  του  Βαλαμείρου  παις,  βτρατη- 

15  γος  ων  και  φίλος ,  ταΐς  πόλεΰιν  ελνμήνατο ,  καΐ  μη 
νυν  απεχ^είας  παλαιάς  οράν  μάλλον  η  όπως  τι  τω 
κοινοί  γένοιτο  παντελώς  ωφέλιμον.  εν&ύς  ούν  ο 
βαΰιλευς  την  βονλην  βνγκαλεύας  γνώμην  αντοΐς 
προν^ηκεν  ο,τι  δέοι  ποιηύαι.    οί  ^^  άμφοτέροις  μεν 

20  ουκ  εφαβαν  ίκανον  το  δημόσιον  είναι  αυνταξεις  τε 
και  μιαϋ-ον  επαρκέΰαι  προχείρως,  οπότε  γε  μηδέ  αυ- 
το?§  μόνοις  τοις  ΰτρατιώταις  άμέμπτους  νποτελεΐν 
"^άς  χορηγίας  δυνάμεθα,  οπότερον  δε  αυτών  δει  φί- 
λον  προελέύ^αι,  τοντον  κύριον  αυτόν  βασιλέα  κα- 

25  ^ίΰταΟ^αι.  6  δε  επι  την  αυλην  τους  τε  κατά  την 
πόλιν  ύτρατιώτας  καλέΰας  καΐ  τάς  ΰχολάς  άπάβας, 
άναβάς  επι  βήμα  πολλά  τον  Θευδερίχου  κατηγορεί, 
εν  τούτοις  όπως  τε  τοις  ^Ρωμαίοις  εχθρός  άνωθεν 
εί'η    και    ως    ελνμήνατο   τοΓ^    την    Θρακην   οίκοΰβι, 

30  χεϊράς  τε  άποτεμνων  άμα  τω  Άρματίω  κα\  το  γεωρ- 
γονν  άπαν  ποιηβας  άνάβτατον'  όπως  τε  τνραννίδα 
πάλιν  επι  τοις  κοινοΐς  την  Βαΰιλίβκον  επηγειρε,  καΐ 


400  ΜΑΕΟΗΙ 


η-νι  ^^^ 


ώ^  τούζ  ΰτρατιωτας  εκείνον  ανετίειβεν  εχΛοδών  ποιΐ] 
αα6ϋ•(χι,  ώς  των  ΓότΟ'ων   άρκονντων.     καΐ  ννν  δη 
τΐρεββενεΰϋ^αί  ουκ  ειρήνης  γε  μάλλον  η  ΰτρατηγίας 
δεόμενον.    ^'ην  ονν  Βχετε  γνώμην  καΐ  νμεΐξ  περί  τον-  β 
των^  ταντην"  εφη^'παρ'  υμών  άκονΰαι  βονλόμενος^^ 
νννΐ  Λαρεκαλεβα^  είδώς  των  βαΰίλεων  τούτους  αΰφα- 
λώς  πράττειν  οϊ  αν  τα  βουλεύματα  τοις  ΰτρατιώταις 
κοννωΰωβίν.      οι  δε  ης  κατέτεινε  κατηγορίας  ακον- 
ύαντες  και  εκ  ταύτης  διδαχ^έντες  ο  χρην  άτίοκρόνα- 
0%'αι ,    πάντες    άνεβόηΰαν    εχΰ-ρον   είναι    'Ρωμαίοις  ίο 
Θευδεριχον  και  πάντας^  εΐ'τις  εκείνω  βυνέΰτηκεν.  ου 
μέντοι  τοις  πρέύβεΰι  ταύτην  εύ^ύς  εδωκεν  άπόκρι- 
αιν  6  Ζήνων,  αλλ'  έπεΐχεν,  εως  το  πλέον  άκούΰειε 
των  ε%ω%^εν.  εν  τούτω  δε  γράφοντες  τα  ένδον  γιγνό- 
μενα  των  εν  τη  πόλει  τίνες  τω  Θευδερίχω  εάλωβαν,  ΐ5 
"^ν&ιμός  τε  ιατρός  καΐ  Μαρκελλΐνος  και  Στέφανος, 
καΐ  ου  μόνον  εαυτών  έπιβτολάς  ^πεμπον^  άλλα  καΐ 
των  εν  τέλει  πλαττόμενοι  γράμματα  εκείνω  επέΰτελ- 
λον  {απ.  Ββΐίΐί.),  ϋ'αρΰύνειν  βονλόμενοι,   ώς  ικανούς 
έχοντα   τους  ΰυμπράττοντας   Ενδον,     καΐ  τρεις   των  20 
άπο    βουλής,  του    μαγίΰτρου    παρόντος,    έ^ετάΰαν- 
τες   ταύτα,    και  πληγάς  τα  ΰώματα  πολλοίς   {πολ- 
λάς  ΒβΚΙί.)   έπιΰ'έμενοι,    φυγην   ες  άπα^    επέϋ'ηκαν. 
δη^εν  γαρ  άπέχεΰ&αι  θανάτου  και  ΰφαγών  δοκεΐν 
6  Ζήνων  εβούλετο.     [Εχε.  άβ  1β§3ΐ.  ρ.  94 — 95  ΡαΓ.,  25 
237—239  ΝίβΒυΙΐΓ.] 

12  "Οτι  τον  άρχοντα  Αιγύπτου  έπι  μόλις  χρυαίου 
λίτραις  πεντήκοντα  εκπεμπόμενον,  ωβπερ  εύδαιμονε- 
ΰτέρας  γενομένης  η  πρόύ&εν,  επί  πεντακοβίαις  ομού 
λίτραις  άπέύτειλεν.    [11).  ρ.  88  Ρ3γ.  ,  263  ΝίβΙ^αΙίΓ.]    3ο 

13  Οτι  τω  αύτω  ετει  πρέΰβεις  εκ  Καρχηδόνος  ές 
Βυξάντιον  ηλϋΌν,  ους  Αλέξανδρος  ήγεν  6  της  ^Ολυ- 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  401 

βρίον  γυναικός  εΛίτροπος'  ος  ετύγχανε  τΐεμφ^είς 
νΛο  Ζήνωνος  πάλαι,,  ΰνν&ελονΰης  καΐ  αντης  τούτο 
της  Πλακίδίας.  ελεγον  δε  οί  πρέΰβεις  οτί  Όνώρι- 
χος    φίλος   τε   τω    βαβίλεΐ  κα^εβτηκοί   άδόλως    και 

5  ΰτεργοι  τα  'Ρωμαίων,  καΐ  άφόηΰί  πάντα ,   α  πρόΰ^εν 
ενεκάλει  περί  τε  των  προβόδων  καΐ  των  άλλων  χρη- 
μάτων, ά  της  αντον  γυναικός  προειληφει  6  Λέων,   - 
καΐ  ο6α  των   εμπόρων  των  εκ  της  Καρχηδόνος  άρτι 
καθισταμένου  του  πολέμου  εληφϋ'η,  και  εί'  τι  άλλο 

10  πάλαι  6  πατήρ  προς  "Ρωμαίους  οπωΰοϋν  εΰχεν  αίτίαν ' 
την  τε  είρηνην  εχειν  άί,ιοίη  βεβαίαν  καΐ  μηδέν  εί- 
ναι λοιπόν  τοις  'Ρωμαίοις  ύποπτος  τω  μη  ουχί  γνη- 
ΰίως  τάς  ΰπονδας  έμπεδωΰειν  καΐ  οΰα  ηδη  6υνέ- 
κειτο.   είδέναι  γαρ  χάριν,  ότι  την  Ολυβρίου  τετιμηκοι 

Ιό  γυναίκα '  και  ταΰτα  πνθόμενος  πάντα  έτοιμος  ην 
βαβιλεΐ  πράττειν  ά  βούλοιτο.  ην  δε  τούτο  πρόσχημα 
ευπρεπές  τω  λόγω,  επει  τό  γε  αληθές  πάΰαν  εδεδοί- 
κεΰαν  ύποιρίαν  πολέμου,  και  μετά  τον  θάνατον  Γιν- 
ζιρίχου  πεσόντες  ες  πάσαν  μαλακίαν  ούτε  την  αντην 

20  ρω  μην  ες  πράγματα  εσχον  ούτε  τάς  αυτάς  ετι  συν- 
εΐχον  παρασκευάς,  ας  εκείνος  προς  πάσαν  πράξιν 
ειχεν  εφόρμονς,  ως  θάττον  αεΙ  πράττειν  η  ως  άν 
άλλος  βουλεύσαιτο.  δε^άμενος  δε  αυτούς  φιλοφρό- 
νως  ο  Ζήνων  τιμής  μεν  ηξίωσε  δεούσης  τους  πρέ- 

25  σβεις,  καΐ  δώροις  απέπεμψε  τοΓ^  πρέπουσι  κοσμησας, 
'Λλέξανδρον  δε  ποιεί  των  πριβάτων  κόμητα.  [Εχε.  ϋβ 
1β§9ΐ.   ρ.  95—96  Ρ9Γ.,  239— 240  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

'^'Οτι  εν  τω  αύτω  χρόνω  6  Ζήνων  αίσθόμενος  ώς  14 
τα  μεν  Θευδερίχον  τού  παιδός  Βαλαμείρου  άεΐ  άσθε- 

30  νέστερα  καΐ  έλάττονα  γίγνοιντο ,  6  δε  τού  Τριαρίου 
^θνη  τε  συναθροίζει  και  συστρέφει  δυνάμεις,  ένό- 
μισε  βέλτιον  έπΙ  μετρίοις  αύτω,  ει  συμβήναι  βού- 

ΗΙ8Τ.  βΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  26 


402  ΜΑΕΟΗΙ  ^1 

λοίτο^  καταλνΰαι  την  εχΟ-ραν.  καΐ  Λρεββείξ  άτΐοΰτεί- 
λας  η^ίον  τον  τε  νίον  ηαραδονναι  ομηρον,  ώς  ηάλαν 
τΐρονκαλεΐτο ,  καϊ  ίδίώτην  οντά  εν  τοΐζ  εαυτόν  μέ- 
νειν,  μηδέν  ενοχλονμενον^  ωΰτΐερ  γ^τηΰε  τότε,  λαβείν 
τε  την  ονβιαν  οτίόύης  άφηρητο  καϊ  ταλλα  ηβνχά- 
ξείν^  ονδεν  έχοντα  κακόν  ονδε  ετερω  παρέχοντα.  6 
δε  ατίεκρίνατο  οτι  \οντε  3(1(1.  Υθΐ.]  τον  νίον  ετι  ομηρον 
δώοοί  οντε  δνναΰ^αι,  ετυ  εκ  μόνης  της  ονβίας  ιδιώτης 
διάγειν.  εως  μεν  γαρ  ην  μόνος,  μητίω  ε^νη  τοΰαντα 
ΛερΙ  αντόν  έχων,  μόνην  αν  την  ονΰίαν  ΰφόδρα  ύν-  ίο 
ύτελλομένφ  ΐΰως  αν  επαρκέβαι'  νυν  δε,  ίΐίείτΰερ  αν- 
τόν ες  ανάγκην  τον  εϋ-νη  ΰνλλέ^αι  κατεβτηβαν,  εκ 
της  ανάγκης  είναι  η  τρεφειν  τονς  ελ%•όντας  η  6νν 
αντοΐς  πολεμεΐν ,  εως  τΐαΰ'ών  η  δράΰας  εν  άναμφι- 
ΰβητητον  τω  ΛαντΙ  πέρας  έ^οίβειεν,  ταντα  ώς  άπηγ-  3  5 
γελϋ•η,  εδο^εν  ές  ακριβή  καταΰκενάξεΰ^αι  πόλεμον. 
καΐ  τάγματα  μεν  πάντα ,  06α  τε  προς  τω  Πόντω  και 
κατά  την  ^Αβίαν  και  ούα  τοις  εώοις  ενίδρντο  μερεβι, 
κατά  τάχος  έκάλει.  και  παρήν  πανταχόθεν  ονκ  ολ^'- 
γον  τι  πλήθος,  κατεβκενάζοντο  δε  άμα^αι  βκενοφό-  2α 
ροι  και  βόες  έωνονντο  και  αϊτός  τε  και  ούα  χρή- 
ύιμα  βτρατοπέδφ  πάντα  εγίγνετο  έτοιμα,  ώς  αντον  γε 
μέλλοντος  'ίλλον  έξιεναι.  [Εχο.  (1β  Ιβ^βΙ.  ρ.  88  —  89 
Ρ3Γ..  262—264  Νίβ1)ϋ1ιΓ.] 
1δ  "Οτι  6  Ζήνων  Μαρτινιανόν  προβαλόμενος  ΰτρα-  25 
τηγόν,  και  τον  βτρατον  ες  ατα^ίαν  ελθόντος,  ώς 
ταύτα  καλώς  εχειν  έδόκει,  πέμπει  άνδρας  αντίκα 
παρά  τον  Βαλαμείρον,  λέγοντας  οτι  ον  δει  τρίβειν 
ετι  την  μάχην,  αλλ  ^ργον  ννν  ^χεβθαι  καϊ  πληρούν 
τ  ας  ελπίδας,  εφ'  αις  τής  ΰτρατηγίας  ήξιώθη  ^Ρω-  'όο 
μαίων.  6  ^ε  άκονΰας  άντιπέμπει  καϊ  αντος  ες  Βν- 
ξάντιον  πρέΰβεις,  λέγων  ώς  ον  πρότερον  εγχειρήΰοι 


Ι 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  403 

τω  £^γ(ρ,  Βΐ  ^η  καΙ  ό  βαβίλενζ  και  η  ΰνγκλητος 
αντω  έτίομόΰαιτο  πάΰα  ώζ  ουδέτίοτε  επΙ  {βτν  ΒβΙίΙί.) 
τω  Τριαρίον  βνμβήύονταύ.  οι  μεν  ονν  άπο  βονλης 
καΐ  οί  άρχοντες  ωμοααν  μη  ΰνμβαίνειν  ^  ει  μη  βα- 
5  ύίλενς  %•έλοι '  αντος  δε  υ  βαΰίλενς  μηδέν  άίΐοΰτηΰε- 
αϋ'αι,  των  ηδη  ΰνγκειμένων  ^  ει  μη  πρώτον  εκείνον 
παραβαίνοντα  ί'δοί.  τούτων  δε  6μο%'εντων  ^  αντον 
μεν  Θενδεριχον  εδοζε  κινηΰαντα  την  αντον  δννα- 
μυν^  εν  Μ αρκιανονπόλει,  την  πάΰαν  ίδρνμύνην  ^  ες 

10  το  εΰω  έλαννειν'  έπειδαν  δε  γένηται  προς  ταΐς  πν- 
λαις  τον  Αϊμον  ^  τότε  τον  της  Θράκης  βτρατηγον 
δυύχιλίοις  ίππενΰι  καΐ  οπλίταις  μνρίοις  άηαντώντα 
Ονμμί^αι'  νπερβάντι  δε  Αίμον  άλλην  άπαντηΰε- 
οϋ-αυ  δνναμιν   προς   τω  Έβρω    καΐ  Άδριανονπόλεί, 

Ιό  Λβξοι)^  ί*£ϊ^  δίΰμνρίονς^  έξακίΰχι,λίονς  δε  μετά  τον- 
των  ιππέας,  άπο  δε  ^Ηράκλειας  καΐ  των  προς  Βν- 
ζαντίω  πόλεων  καΐ  φρονρίων  άλλην  ελεγον  είναι 
δνναμιν^  ει  δεηβοι,  ωΰτε  μηδέν  έλλείπειν  των  ες 
ελπίδα  χρη^την  ανντελονντων  τω  έργω.    ταντα  νπο- 

20  βχόμενος  6  Ζήνων  τοις  πρέΰβεβι  κατά  τάχος  εκπέμπει, 
άρας  δ\  ο  Θενδεριχος  τω  αντον  ΰτρατενματι  γιει  επι 
τάς  πνλας^  καΰ'άπερ  ύννέκειτο.  ερχομένω  δε  αντφ 
οντε  6  ΰτρατηγός  της  Θράκης  άπήντα  οντε  οί  προς 
τω  "Εβρω  νποκαΰ'ηΰϋ'αι  λεγόμενοι,  άλλα  δι'  ερημιάς 

25  {ηρεμιαςΥΆΐβδ.)  διελϋ'ών  τα  εν μεβω  ες  τονς  περί  Σον- 
διν  {Σονκιν  ΥβΙβδ.)  παραγίγνεται  χωρονς '  όρος  δε  έύτι 
τοντο  νψηλόν.  τε  και  μέγα  και  άπορον  έπελ^ειν,  εΐ 
τις  άνω  κωλνει'  εν  ω  βτρατοπεδενων  6  Τριαρίον 
ετύγχανε,    κάντεν^εν  προσβάλλοντες  εξ  εφόδων  άλ- 

30  ληλοις  ποίμνια  τε  καΐ  ΐππονς  καΐ  λείαν  αλλην  αφηρ- 
παζον.  6  δε  τον  Τριαρίον  ΰννεχώς  προΰιππενων 
επΙ  το  ΰτρατόπεδον  το  εκείνον  νβριξε  και  ώνείδιζε 

26* 


Μ. 

πλεΐΰτα,  εττωρκόν  τε  καλών  καΐ  παΐδα  καΐ  άφρονα 
καΐ  τον  γένονξ  του  κοινού  έχ^ρόν  τε  καΐ  τίροδότην, 
οΰτίζ  ον  ΰννίηβί  της  γνώμης  της  Ρωμαίων^  μηδέ 
ορά  την  ΰκέψιν,  οτι  αντοί  βονλονται  καθήμενοι 
ηύνχη  αντονς  %ερ\  εαυτούς  κατατρί-φαι  τους  Γότ-  5| 
^ους.  ^^κακεΐνον  μεν  την  νίκην  άκονιτί  εχουΰιν, 
οπότεροι  τιεβοιμεν  ^  ημών  δε  οΛοτ^ρο^  τονς  έτερους 
φϋ-είρονβί,  την  του  λόγου  Καδμείαν  αποφέροντας 
νίκην,  ελάττους  λευπόμενοι  τιρός  την  ^Ρωμαίων  έπι- 
βουλην.  νυν  γοϋν  6ε  καλεΰαντες  καΐ  έτίαγγειλάμε-  ίο 
νοί  7ίαρέβε(5%^αι  καΐ  αυτοί  και  κοινή  ϋυΰτρατεύειν, 
ούτε  ενταύθα  πάρειβιν  ούτε  επί  τάς  πόλεις  απήν- 
τησαν,  ως  είπον ,  μόνον  δε  απέλιπον  άπολεΰ&αι  κά- 
κιύτα  καΐ  της  γε  ^ραΰύτητος  δούναι  δίκην  α^ίαν  ω 
προέδωκας  γενει!'  ταύτα  έπακούΰαντες  πολλοί  του  ΐ5 
αυτοϋ  πλη^Όυς  ύυνηδον  τοις  λόγοις,  και  τω  ΰφε- 
τέρω  αυτών  ΰτρατηγώ  προΰιόντες  ελεγον  ώς  εικότα 
όι/£ί-^ί-έ;οί-  εκείνος,  και  οτι  ου  προϋηκει  φ^είρεβ&αι 
περαιτέρω,  ουδέ  της  βυγγενείας  της  κοινής  άμε- 
λοΰντα  τοις  προδοϋΰι  προβέχειν.  τη  δε  ύϋτεραία  2ο 
πάλιν  άναβας  Θευδέριχος  επί  τίνα  ^^τ^λοφοι/  υπέρ 
του  ΰτρατοπέδου  του  εκείνων  έβόα '  '  τί  τους  έμούς 
ΰνγγενεΐς,  ω  κάκιβτε,  άπόλ?.υς;  τί  τοβαύτας  γυναΐ- 
κας  εποίηΰας  χηρεύειν,  που  δε  οι  τούτων  άνδρες; 
η  πώς  έξαπόλωλε  πάντων  η  εύπορία ,  ην  έχοντες  οι-  2δ 
κο^εν  ύυνεΰτρατευΰάν  6οι ;  και  6ύνδυο  και  6ύντρεις 
εκαΰτος  ϊππους  έχων  νυν  άνιπποι  χωροϋ6ι  και  πε- 
ζοί κ^ί  δια  Θράκης  ώΰπερ  εν  άνδραπόδων  εΛο^ίνοι 
μερίδι'  άλλα  καί  έλεύ^εροί  τε  καί  γένους  ου  χείρο- 
νος,  *  η  μεδίμνω  χρυΰίου  έλ&όντες  άπομετρήΰονται  ^ο 
(οΓ  μεδίμνω  γ^ρυ6ίον  έλ&.  άπεμετρη6αντο  ΗοβδοΙι.);" 
ταύτα  ώς  έπηκου6ε   το  6τρατόπεδον  άπαν,   άνδρες 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  405 

τε  καΐ  γυναίκες  ομον  τΐάντες  γιεβαν  έτά  τον  Θενδε- 
ριχον  τον  αυτών  ηγεμόνα,  κρανγτ]  τε  καΐ  ^ορνβω 
άξίουντες  ΰυμβαίνειν'  εί  όε  μη,  άηολείφείν  αυτόν 
έφαααν  πάντες,  ες  το  βνμφερον  χωρήΰαντες.  έν- 
5  ταν^α  άπούτελλει  προς  (^ευδεριχον  πρέοβεις ,  καΐ 
βννέρχονται  αμφω  παρά  ποταμόν  τίνα  δ'φ'  εκατέρας 
οχ^ης•  μεΰον  δε  ποιη^άμενου  τον  ποταμον  διελεγοντο, 
καΐ  ποιούνται  ΰνν^ηκας  μη  πολεμεΐν  αλληλοις,  [καΐ 
3(1(1.  Νίβΐ).]  ο6α  ηγηντο  Συμφέροντα,  καΐ  ταντα  όμο- 
ιο ΰαντες  πέμπονΟιν  άμφω  πρέββεις  επΙ  το  Βυζάντιον. 
[Εχο.   (1β  Ιβ^αί.   ρ.  89—90  Ρ9γ.,  264—267  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

"Οτι  ΰνν^ηκας  προς  αλλήλους  ποιηύάμενοι  Θευ-\β 
δέριχος  καΐ  6  Τριαρίον  οι  Γ6τ%Όΐ  μη  πολεμεΐν  άλλη- 
λοις,  πέμπονοιν  άμφω  πρεΰβεις  επΙ  το  Βνζάντιον, 
15  ο  μεν  του  Βαλαμείρον  τω  βαΰιλεΐ  εγκαλών  οτι  προ- 
δεδομένος  νπ'  εκείνου  τυγχάνει,  και  ως  των  ΰνντε- 
%'έντων  ουδέν  ευρών  αληϋ'ες  Θευδερίχω  ^υ^α/3αίΓ?;, 
αιτών  δε  χώραν  αντω ,  εν  η  μενοι,  δοϋ'ήναι,  και  ΰι- 
τον,  όύτις  αντω  και  μέχρι  καρπού  τον  βτρατον  £|αρ- 
2ύ  κέϋει  διάγειν  ^  και  τους  προαγωγέας  τών  λημμάτων 
της  αρχής,  ονς  δομεΰτίκους  καλονΰι  Ρωμαίοι,  έκπέμ- 
πειν  ως  τάχιύτα,  λόγον  δίδοντας  ων  ελαβον'  η  μη 
ταΰτα  ποιούμενων  προς  αυτόν  τών  ^Ρωμαίων  ου  δν- 
νηΰεβϋ-αι  αυτός  πολύν  όχλον  κατέχειν  του  μη  ο^εν 
25  δνναιντο  δι  αρπάγης  εαυτοΐς  επανορ%•οϋ<5^αι  την 
ενδειαν.  ταντα  μεν  ο  έτερος  Θευδέριχος  ελεγεν'  ο 
|[ί£ντο^  Τριαρίου  τά  τε  επί  Λέοντος  ΰυντε^έντα  η^ίου 
αυτω  πάντως  γενέΰ&αι,  καΐ  τών  προτέρων  χρόνων 
τάς  ΰυντάξεις  λαμβάνειν,  τους  τε  κηδεύτάς  αυτω 
30  ζώντας  άποδο&ήναι'  ει  δε  και  άρα  τε^νηκαβι,  τον 
Ίλλοΰν  περί  τούτων  επομόΰαι  και  άλλους,  οις  αυτός 
επι  τούτων  τών  Ίύαυρων  πιύτενει.    Ζήνων  δε  πν^ό- 


406  ΜΑΙ.ΟΗΙ 

μενος^  τΐρος  μεν  τον  Βαλαμείρον  αΛεκρίνατο  οτυ  αν- 
τοζ  εΐη  τίροδότης  καΐ  τίάντα  εναντία  οίζ  ντίέύχετο 
δράΰας^  οβτΐξ  διαπολεμεΐν  ντΐοβχόμενος  μόνοζ  είτα 
καΐ  βοη^είαν  τΐροΰκαλεΰαιτο  αλλην^  πάλιν  δε  την 
δνναμιν  τΓν  ^Ρωμαίων  καλεΰας  κρνφα  προξ  Θενδε-  5 
ρίχον  πράττει  περί  φιλίας'  ου  δϊ]  καΐ  αίο&όμενον 
τον  ΰτρατηγον  της  Θράκης  καΐ  τους  άλλους,  οπόβοι 
τα  ^Ρωμαίων  φρονοϋΰί^  μήτε  άπηντηκέναι  μήτε  ΰυμ- 
βάλλειν  αυτω  τάς  δυνάμεις  ^αροηΰαι^  φοβούμενους 
ενέδραν.  νυν  τε  ει  ^εληΰαι  προς  αυτόν  πολεμηΟαι,  ίο 
επαγγέλλεβ%'αι  αυτω  ταϋτα  δώΰειν  νικώντι,  χρυοίου 
λίτρας  χίλίας,  μυριάδας  δ'  αργυρίου,  πρόΰοδόν  τε 
προς  τούτοις  νομιΰμάτων  μυρίων '  κα\  γάμον  αυτω 
δωϋειν  της  Όλυβρίου  παιδος  η  άλλης  των  ενδόξων 
γυναικών  εν  τγι  πόλει.  τ  αυτά  τ  ε  άμα  λέγων  των  τ  δ  ΐδ 
άποΰταλεντων  παρ*  αύτου  τους  πλείονας  ά^ίαις  ετι- 
μηΰε,  καΐ  πρεΰβεις  άπεβτειλε  πρώτον  μεν  Φιλό^ενον, 
είτα  Ιουλιανόν,  ει  πως  άρα  δνναιντο  μεταπεΐβαι 
%υρραγηναι  έκείνω.  ως  δε  ούδεν  έπειθε,  πεμψας 
τους  ΰτρατιώτας  ες  τον  πόλεμον  ώρμα ,  και  παρεκά-  2ο 
λει  %αρ6ειν  ως  αυτός  εκβτρατεύΰων  καΐ  κοινή  ύύν 
εκείνοις  ο, τι  αν  δεοι  πειοόμενος.  οι  δε  ως  έπήκου- 
ΰαν  οτι  αυτός  βασιλεύς  εξάγειν  έ&ελοι,  ούτως  εκα- 
ΰτος  αυτών  ηπείγετο  εαυτόν  επιδεϋζαι  βαΰιλεΐ  πο?,- 
λοϋ  ά^ιον  οντά  ώβτε  καΐ  οι  πρότερον  τοις  ηγεμόβιν  25 
αυτών,  βφ'  φ  μη  ΰτρατεύοιντο ,  αργύρων  δίδοντες 
πάλιν  ες  το  μετεχειν  της  εξόδου  παρέιχον.  και  πάν- 
τες άν^ηπτοντο  τοΰ  πολέμου  οργώντες '  καΐ  τους  τε 
κατασκόπους  τους  παρά  Θευδερίχου  πεμφ&εντας 
εξώγρηβαν  καΐ  της  του  Βαλαμείρου  φυλακής  μοίραν  3ο 
ελεούσαν  επί  το  Μακρόν  τείχος  οι  εκεί  φυλάττοντες 
διαπρεπώς    άπεκρούΰαντο.     επεί    δε    ες   την    αυτού 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  407 

φερόμενος  6  Ζήνων  ανεχώρηβε  φνΰιν,  καί  νπο  της 
βνμφντον  άτίεΰβεβϋ^η  δειλίας  ^  ενταν&α  οργίζονται, 
καΐ  χαλετίώς  εφερον,  κατά  ανατάξεις  τε  γιγνόμενοί 
έμεμφοντο  αλλήλους  της  όλης  ατολμίας,  ει  χείρας  τε 

5  έχοντες  καΐ  βαΰτάξοντες  όπλα  μαλακίας  τοιαύτης 
άκονειν  ανέχονται,  δι'  ης  πόλεις  απαΰαι  και  η  πάσα 
^Ρωμαίων  ίοχνς  έ^απόλωλε,  πάντων  έπ  ε^ονΰίας 
περικοπτόντων  ά  βονλοιντο.  τούτον  ο  Μαρτινιανος 
βννελόμενος  τον  ^ρονν ,  πέμπει  Ζηνωνι  λέγων  οτ6 

10  δει  το  ΰτρατόπεδον  ως  ταχιύτα  διαλύειν,  μη  τι  και 
νεώτερον  ύννεΰτηκότες  έργάΰωνται.  πέμιρας  ονν 
έκέλενεν  άπιέναι  εκάΰτονς  έπΙ  τα  χειμάδια,  ως  προς 
τον  Θενδέριχον  έβομένης  ειρήνης,  οί  δε  τον  χάρακα 
ελνύαν '   καΐ  άπηλΟ-ον  οι  πλείονς  τη  διαλνΰει  άχ^6- 

15  μενοι ,  κα\  οτι  ϋ-άττον  αντοΐς  χωριΰϋ'ήναι  ΰννέβη, 
πριν  άνδρα  βκεφαμένονς  τοις  κοινοΐς  ζτηΰτηύαι,  ος 
της  παρονβης  λνμης  άνακτάΰ^αι  την  ποχιτείαν  οπωβ- 
ονν  δννηΰεται.  [Εχο.  άο  1β§3ΐ.  ρ.  96 — 97  ΡβΓ.,  240— 
243  Νΐβί)ϋ1ΐΓ.] 

20        "Οτι  Ζήνων,  έπεί  διέλνΰε  την  βτρατιάν,  πέμπει  11 
προς  Θενδέριχον,  την  είρηνην  βννΟ'έΰ^αι  προς  αυ- 
τόν όπως  και  δνναιντο.    εν  δε  τοντω  ονΰτρέψας  την 
εαυτού  δυναμιν  6  παις  ο  Βαλαμείρου   επΙ  τα  προς 
^Ροδόπην  παραγίγνεται  μέρη,  και  κατατεινάμενος  {κα- 

2δ  ταβινάμενος  Υαΐεδ.)  τα  κάλλιύτα  της  χωράς  των  Θρα- 
κών άπαντα  καΐ  εί'  τι  ην  κτηνικον  αφαρπαζει.  έ^έ- 
τριψε  δε  άπαν  το  αντόϋΊ  γεωργονν ,  κτείνα^ν  τε  καΐ 
είύπράττων  {ΰπαράττων  Β^ΐίΐί.)  ο6α  μη  φέρειν  ηδύ- 
ναντο  {ηδννατο  Ββΐίΐν.).     Θευδέριχος  δε  ταύτα  άκού- 

30  0ας  γιγνόμενα,  ηδεΰ&αι  μεν  ελεγεν  ότι  φίλος  αυτών 
καΐ  νιος  λεγόμενος  ταύτα  αύτονς  δρωη,  αχ^εβϋ^αι 
μέντοι  ότι  της  εκείνων  άνοίας  εν  τοις  γεωργοΐς  βλέ- 


408  ΜΑΙ,ΟΗΙ 


?:«'_  Β 


7ίΗ  γιγνομενην  την  δίκην,  ών  ονδε  φ^ειρομενων  Ζη 
νωνά  γε   η  Βηρνναν   ονδ^   ΟΛωΰονν  ετίίΰτρεφεβΰ'αί. 
ώς  δε  ηλϋΌν  οι  τίρέΰβεις^  τίθενται  την  είρηνην  εφ* 
φ  τε  μνρίοις  μεν  καΐ  τριβχιλίοΐζ  άνδράύιν  οϊξ  ^έλοι 
Θενδερίχοζ  ΰνντά^είζ  τε  καν  τροφην  χορηγεΐν  βαβυ-  5 
Λδ'α,   δνοΐν  δε  αντον  ΰχολών  7ίροβάλλεβ%•αι  άρχοντα, 
αττολαβεΐν  δε  αντον  την  ονΰίαν^  οβην  ηρότερον  εί- 
χεν ,  λαβείν  δ\  την  ετεραν  των  δνο  ύτρατηγιών  των 
τίερί  βαΟίλεα,  καΐ  εχειν  τας  α^ίας,  εζ  άζ  ηδη  τίροη- 
κτο  ντΐο  τον  Βαΰιλίΰκον.    τΐερί  δε  των  κηδεΰτών,  ει 
μεν  ετελεντηΰαν,  ως  ελεγεν  6  Ζηνων^  μηδέν  είναι  οί 
ττράγμα'    ει  δε  ζώΰι^  λαβόντας  ηντίερ  είχον  ονί^ί-αν 
οίκεΐν  τίόλίν  ην  αντοζ  δοκιμάΰειε  Ζήνων,    ταντα  ώς 
ΰννεδοξε^  πανΰας  τον  Βαλαμείρον  της  αρχής  6  βαΰυ- 
λενς  ΰτρατηγον   άντ    εκείνον  Θενδέριχον   ΛΟίεΙται,  ΐ5 
καΐ  χρήματα  ετίεμφεν^  όβα  έδει  αντίκα  διάνειμαν  τοις 
Γότ^οίς.  [Εχε.  οΐβ  1β§3ΐ.  ρ. 90— 91  Ρβγ.,  267—268  Νίβΐ).] 
18        '^Οτν  6  Βαλαμηρρν  ντίο  των  Ρωμαίων  ύτρατηγών 
τίολλονς  των  ίδιων  άττοβαλών ,  ον  μνκράν  έχων  6ρ- 
γην   τω   τιάϋ-ει    άπέδραμεν,    αφειδώς  ο^τυ  εν  τίοβίν  2ο 
ενροι  καίων  τε  καΐ  φονενων^  καΐ  την  πρωτην  της 
Μακεδονίας    ηόλιν    τονς    Στόβονς    επόρ&ηΰε,    καΐ 
των  γε  ΰτρατιωτών  των  ταντΐ}  εμφρονρονντων  τονς 
άντιβτάντας  άπεκτεννεν.    ως  δε  τη  Θεΰόαλονίκη  εγ- 
γνθ'εν  εφεδρενων  ηγγελ^η   ο  βάρβαρος,    αντίκα  0^25 
τίολίταυ   νομίΰαντες  εκ  δόλον   τα   εν  τη  τίροτεραία 
άνεγνώύ^αι    γράμματα    καΐ    την    τίόλνν    βονλεΰϋ'αι 
Ζηνωνά  τε  καΐ  αντον  εκείνω  παραδονναι,  ΰν0τρα- 
φέντες   εν  ΰφίΰνν  αντοΐς  τάς  τον  Ζήνωνος  ΰτηλας 
καταβάλλονΰι    τΐάΰας,    καΐ    αντον    ορμηοαντες    τον  3ο 
ντΐαρχον    έτοιμοι    διαΰπάΰαι   ηΰαν.     ο^    ^£    κομιβά- 
μενοι  τΐνρ  ετά  το   άρχεΐον    εμηιττραναι  εμελλον^   εί 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  409 

μη  ντΐοφϋ-άΰαντες  τά  τε  ίερα  γένη  καΐ  οί  εν  ταΐζ 
ά^ίαίς  ε^ηρπαΰάν  τε  αντον  της  οργής  της  τον  δήμου 
χαΐ  το  άτακτονν  λόγοίς  τίραεΰι  κατεΰτειλαν,  λέγοντες 
οντε  αντον  αΐτυον  είναι  τοντον  οντε  τον  βαΰιλεα  τ^ 
5  πόλεί  τι  δνόχερες  η  κακόν  βεβονλενΰ&αι^  της  τε  πό- 
λεως χρηναι  7ίοιηβα6%•αι  φνλακην ,  οτω  αν  ε^έλωβι 
και  ον  ηγούνται  τίΐΰτον  επιτρέποντες  ταντην.  οι  όθ 
τάς  κλεΐς  των  πυλών  εκ  τον  υπάρχον  λαβόντες  τω 
αρχιερεΐ  εδοβαν^  και  απο  των  ενόντων  φρονράν  έπε- 

10  νόησαν  ως  ηδύναντο  πλείβτην  και  τον  ΰτρατηγον 
έβτεργον.  εν  δε  τούτω  ο  Ζήνων  πυ^όμενος  τον  κα- 
τέχοντα κίνδυνον,  κάί  ίδών  ώς  ούδενος  βονλομένου 
μάχεόϋ'αι  αριΰτον  εί'η  βπονδαΐς  ως  εν  κακοΐς  μετρί- 
αις  της  των  πόλεων  φθοράς  έπιΰχειν  τον  βάρβαρον^ 

ΐδΆρτεμίδωρον  πέμπει  και  Φωκάν  τον  οτε  ην  Στρατη- 
γός γραμματέα  αύτω  της  άρχης  όντα.  οϊ  έλ^όντες 
Φλέγον  ότι  6\  6  βαβιλεύς  φίλον  έποιηΰατο^  και  άξί- 
αις^  αϊ  είβι  λαμπρόταται  Ρωμαίοις^  ΰεμνώς  επεκό- 
ΰμηΰε^  και  αρχειν  των  μεγίΰτων  ταγμάτων  έποίηΰεν, 

20  ούδεν  οΐάπερ  άνδρι  απιΰτηΰας  βαρβαρω.  ΰύ  δε  ουκ 
Ιΰμεν  όπως  ταΐς  των  κοινών  δυύμενών  απάταις  υπα- 
χθείς τά  τε  υπάρχοντα  6οι  άγαϋ'ά  διέφΰ-ειρας  και 
της  ευδαιμονίας  της  6ης  άλλον  έποίηΰας  ως  ουκ 
έδει  βε  κνριον,  ουκ  αν  δίκαιος  εί'ης  τωβαΰιλεΐ  εγκα- 

2δ  λών  ων  ές  εαυτόν  άμα  καΐ  ες  εκείνον  έ^ημαρτες.  ννν 
ονν  επειδή  ΰαντόν  ές  τούτο  κατέΰτηΰας  ^  νπόλοιπόν 
ύοί  έύτιν  έκ  της  παρούβης  τύχης  της  τε  κατά  των  έ%'- 
νών  και  των  πόλεων  βλάβης  έπιβχεΐν  [ώς  Άάά.  Νίβΐ).] 
οιόν  τε,  πέμποντα  δε  πρεοβείαν  πειράβθαί  τι  μέτρων 

30  παρά  τον  βαΰιλέως  αγαθού  όντος  εύρίόκεΰθαι.  ο  δε 
πειΰθεις  άνδρας  μεν  έπΙ  το  Βνξάντιον  6υν  αυτοΓ^ 
αποπέμπει^  αυτός  δε  του  μεν  καίειν  η  φονεύειν  τους 


410  ΜΑΕΟΗΙ 


άν^ρωτΐονς  κνεΐργε  το  ΰτράτενμα,  ου  μεντοί  εδννατο 
πάντων  οντάς  απόρους  τα  γονν  επιτήδεια  εκπορίΰαι 
κωλνειν.    καΐ  δη  προΐών  ηλ^εν  επΙ  την  Ήράκλειαν  Μ 
την  εν  Μακεδονία  ^  καΐ  τον  άρχιερεως  τον  εν  τανττ] 
τη  πόλει  πολλά  καΐ  παντοδαπά  τη  ΰτρατια  καΐ  αντω  5 
άποΰτείλαντος   δώρα   την   τε   χωράν   άπα^η   πάΰαν  Λ 
διεφνλα^ε  καΐ  ονδεν  τονς  οίκονντας  ενταν&α  πάρα- 
λνπών  εκ  των  ταύτη  μόρων  (μερών  ΗοβδοΙι.,   φόρων 
Νίβΐ).)  το  πληϋ^ος  επιεικώς  έπειράτο  διάγειν.    ες  δε  το  ■ 
Βνξάντιον  ως  ήλ^Όν  οι  παρ*  αντον  ΰταλέντες  πρεύ-  ίο 
βεις,  Φλέγον  οτι  δεοι  ταχέως  περί  πάντων  αυτοκρά- 
τορα αντω  πρεαβεντην  άποΰτεΐλαι,  ώς  ονχ  οϊω  τε  πλη- 
%Ός  άπειρον  εί'ργειν  επΙ  πλείονα  χρόνον  της  αφ    ων 
αν  δύναιντο  \ωφελεΐ<3%^αι  9(1(1.  Νίβΐ).]  βλάβης,     ο  δε 
^Αδαμάντιον  τον  Βιβιανον  παιδα^  πατρίκιόν  τε  όντα  καΐ  ΐ5 
πολιαρχηΰαντα ,  προΰϋ^είς  αντω  κ«1  τιμήν  νπατικην 
έπεμψε  παραγγείλας,  χωράν  μεν  αντω  δονναι  εν  Παν- 
ταλία,  η  της  μεν  Ιλλυρικής  μοίρας  εΰτιν  επαρχία,  ου 
πολύ  δε  άπεχουβα  τών  εΰ βολών  της  Θράκης^  όπως,  είτε 
Θευδεριχος  ο  Τριαρίου  εγχειροίη  τι  κινεΐν ,  εφεδρον  2ο 
εχοι  αυτόν  εγγύ&εν  κατ    εκείνου,  είτε  αυτός  ταράτ- 
τειν  τα  Συγκείμενα  ^ελοι ,  εν  μέΰω  αυτόν  έ'χων  τών 
τε  ^Ιλλυρικών  καΐ  τών  Θρακίων  δυνάμεων  εύκολω- 
τερον  αύτοΰ  περιεΐναι  δύναιτο.     ει  δε  τροφών  απο- 
ρεΐν  τω  ΰτρατεύματι  λεγοι   τον   παρόντα    ένιαυτόν,  25 
ατε  μήτε    ενΰπείρας  μήτε   καρπού  ελπίδα   έχων  εν 
Παυταλία,  έδωκε  λίτρας  χρυβίου  άπιόντι  διακοΰίας, 
ας  εκελευε  δόντα  τω  υπάρχω    τω  εκεί  ποιηϋαι  την 
δαπάνην  αύτοίς  ες  Παυταλίαν  χορηγήΰαι  την  έπαρ- 
κοίίίϊαι;.    ετι  δε  του  πρεββευτοϋ  όντος  εν  Βυζαντίω,  3ο 
οτρατιώται  ΰυΰτάντες  εν  τη  Θεΰύαλονίκη  τον  υπάρ- 
χον ^Ιωάννην  προϊόντα  φυλά^αντες  ^ιφηρεις  ώρμηααν ' 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  411 

καΐ  ώρίΰ&η  Λαρα  των  (τον  Ββΐίΐί.)  Ζήνωνος  ^Αδαμάν- 
τιος ,  καΐ  ταντα  κατεΰτησεν.  6  δε  Βαλαμηρον ,  εν  φ 
τά  της  ΘεΟβαλονίκης  εγενετο,  περί  Ηράκλειαν  εμε- 
νεν,  καΐ  επί  την  "Ητιειρον  τίεμηει  προς  Σιδιμοννδον^ 
εκ  μεν  της  αντης  φνλης  το  ανέκαθεν  οντά,  ^οκονιτα  5 
(5£  τότε  είναι  Ρωμαίοις  νπόύπονδον  κα\  εν  ττ}  κατ' 
Έπίδαμνον  Ηπείρω  χωράν  τε  νεμόμενον  καΐ  ενδαί- 
μονα  κλήρον  καΐ  παρά  βαΰιλεως  δεχόμενον  ϋνντά- 
ξεις.  άνεφιος  δε  ην  οντος  Αίδοΐγγον,  Βηρίνης  τε 
μάλιΰτα  οι/ττο^  οίκειοτάτον  καΐ  την  των  λεγομένων  ίο 
δομεβτίκων  άρχην  άρχοντος,  μεγάλην  τινά  ονβαν 
των  περί  βαΰιλεα.  προς  τοντον  ονν  έπεμπε,  της  τε 
παλαιάς  αντον  ΰνγγενείας  αναμιμνηβκων  καΐ  ά^ιών 
έ^ενρεΐν  και  ΰνμπράξαι  τρόπον,  δι^  ον  της  τε  Επι- 
δάμνον  καΐ  της  άλλης  ^Ηπείρου  δννη%•είη  κρατηΟας  ΐ5 
ΰτηναι  της  πολλής  πλάνης,  καΐ  ίδρνΰας  εαυτόν  εν 
πόλει  και  τείχεΰιν  εντεύθεν  ως  αν  δίδω  δεχεΰ&αι  το 
ύνμβαΐνον.  Σιδιμοννδος  δϊ  ταντα  παρ*  αντον  δε^ά- 
μένος,  και  βάρβαρος  βαρβάρω  ϋννοικεΐν  η  Ρωμαίοις 
ηγηβάμενος  κρείττον,  ελ^ών  ες  Επίδαμνον  κα\  ίδία2ο 
μετιών  των  πολιτών  εκαβτον  ως  δη%•εν  κατ  εννοιαν 
ΰννεβονλενεν  αντοΐς,  ά  τε  εκαΰτος  έχει  ^άττον  νπεκ- 
τίΰ^εβ&αι  καΐ  αντον  ς  η  ες  νηΰονς  η  πολιν  ποι  ΰώ- 
ζεύ^αι,  λέγων  ως  βάρβαρος  επΙ  ταντην  ωρμηται  καΐ 
οτι  τω  βαΰιλεΐ  ταντα  δοκονντά  εβτι  και  ως  ^Αδαμάν-  2δ 
τιος  επΙ  ταντα  πεμφ&είη '  κρείττον  ονν  είναι  αντοΐς, 
εως  ετι  άπεΰτιν,  κατά  πλείονα  ΰχολην  τά  κατ'  αν- 
τονς  διοικηβαβ^αι.  ταντα  και  τοΓ^  ΰτρατιωταις  [λέ- 
γων άΜ.  Νίβΐ).]  τοις  εκεί  φνλάττονβιν,  ούύιν  ως  διβ- 
γ^ιλίοις ,  οΓ  κα\  άμνναβ^αι  έπιόντα  προς  γε  το  πάρα-  30 
χρήμα  ραδίως  ηδνναντο,  επειβεν  ομον  πάντας  έκλιπεΐν 
^Επίδαμνον,  καΐ  λέγων  καΐ  ταράττων  κα\  φημην  άεΙ 


ι 


καίνην  τΐείρωμενοζ  εμβάλλειν,  καΐ  οτί-  βαβιλεΐ  αηε- 
χΰ-ήΰονταν  μάλλον  αντίΰτηναι,  ^έλοντες,  καΐ  προζ  τον 
Βαλαμηρον  εν^εως  επέύτελλεν  ως  τάχος  έτίείγεΟ^-αιΛ 
6  δε  το  τον  Σιδιμοννδον  επέμενε    δηλωμα  και  την 
αντον  αδελφην  νόΰω  κατεχομένην,  εξ  ής  έτελεντηβε.  5 
φανεράν  μέντοί  της  καθέδρας  τίρόφαΰιν  ετίοιείτο  την 
τον  πρεΰβεντον  παρά  Ζήνωνος  άφιξιν  καΐ  το  βονλε- 
β^αυ  μα&ειν  όπως  προς  αντον  έχει  τά  εκ  τον  βα(5ι- 
λέως.    επεί  δε  την  αδελφην  μεν  αποΰ-ανονΰαν  'έ%•α- 
-ψεν,  τά  δε  παρά  Σιδιμοννδον  απήντηΰε  καλούντα^  ίο 
προς  τονς  Ήρακλειώτας  εκλιπόντας  μεν  την  πόλιν^ 
ες  φρονριον  δε  ίΰχνρον  άναβκεναβαμένονς ,  πεμψας 
άπητει  ΰΐτον  πολνν  τίνα  καΐ  οϊνον,  όπως  τω  βτρατω 
εχοι  άπιών  εφόδια,    οι  δε  ονδίν  εφαΰαν  αντω  δννα- 
ΰϋ'αι  ...  £2/  τοΰανταις  ημέραις  λέγοντες  όΰον  είχον  ΐ5 
επι  φρονρίω   γε   μικρω  δεδαπανηα^αι.     ο   δε    προς 
όργην  τά  πλεΐβτα  της  πόλεως  έμπρηβας,  ανδρών  ον- 
6ης  έρημον^  ενϋ'νς  άπανίαταται.    καΐ  κατά  την  δνΰ- 
0^07/  καΐ  ΰτενην  όδον  την  επί  την  νέαν  λεγομένην 
"Ηπειρον   άπάγονβαν  άναΰτηύας   ηλαννε^    και   προ- 20 
πέμπει  τονς  ιππείς  τά  άκρα  τη  ΰτρατιά  προκαταλη- 
'ψομένονς^  και  εως  ανέλπιΰτοι  ειΰι  κατ    εκείνων  χω- 
ρηΰειν,  εξ  έφόδον  αθρόας  έκκρονΰοντας  την  φνλακην, 
ήτις  ην  αντό^ι.    οι  δε  ως  ανέβηβαν^  οι  επι  τω  τειχίω 
φρονρονντες  ΰτρατιώται  τό  τε  πλήθος  ίδόντες  και  25 
προς  τό  αίφνίδιον  αντών  καταπλαγέντες  οντε  ές  άλ- 
κην  ετι  τραπέβ^αι  νπέμειναν  οντε  λογιβμόν  εΰχον 
άποξενξαι  τό  τείχιΰμα,  αΛλ'  ωρμηβαν  φενγειν^  νπό 
της  εκπλήξεως  άπερίοπτοι  πάντων  των  ές  τον  τότε 
καιρόν   ωφεληύαι    δνναμένων.     οί  άδ   κατά   πολλην  3ο 
έρημίαν  προύιόντες  έχωρονν,  έπΙ  τον  δτόματος  αντός 
ο  Θενδέριχος^    Σόας  δε  ο  μέγιστος  των  νπ*  αντον 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  413 

ατρατηγών  [κατά]  το  μεΰον  είχε,  Θενδιμοννδος  δε  6 
έτερος  των  Βαλαμείρον  παίδων  έτά  ττις  ονραγόας. 
Θευδερίχος  μεν  ονν  προκαταβάς  καϊ  Καρυών,  ως  ου- 
δείς ην  αντοΐς  εφεπόμενος,  τοΙς  επΙ  των  άμα^οιν  καϊ 

δ  τοις  άλλοις  ΰκενοφόροις  είπε  προχωρεΐν'  αντος  δε 
ηπείγετο  φ&άΰαι,  προκαταλαβών  ην  άν  δύναιτο  πό- 
λιν.  καϊ  προς  μεν  την  Ανχνιδον  έπελ%•ών  άπεκρον- 
βϋ'η^  επί  οχυρού  κειμένην  καϊ  πηγών  ένδον  πλήρη, 
καϊ  ϋίτου  προενόντος.     άναβτάς  δε  εκείθεν   την  τε 

10  Σκαμπίαν  αίρει,  των  οίκητόρων  αυτήν  πάλαι  εκλε- 
λοιπότων,  καϊ  ε^  αυτής  ορμήΰας  Επίδαμνον  λαμβά- 
νει. ^Αδαμάντιος  δε  ταύτα  πυ&όμενος  προπεμπει  των 
ιππέων  των  βασιλείων  τινά,  ους  μαγιοτριανους  κα- 
λοΰίίί,  μεμφόμενός  τ  ε  αύτω  παρά  την  ύπόύχεΰιν  της 

15  πρεΰβείας  ποιοΰντι  καϊ  κελεύων  ηρεμειν  καϊ  μήτε 
πλοία  λαβείν  μητ  άλλο  τι  των  παρόντων  πλέον  νεω- 
τδρίίίαλ,  εως  άν  αυτός  ελϋ-η '  άποΰτεΐλαι  δε  και  άνδρα, 
οοτις  τα  πιΰτά  δωΰει  της  μετά  την  πρεΰβείαν  αυϋ-ις 
άναχωρηβεως  και  της  όλης  αδείας,     ταϋτά  τε  προς 

20  εκείνον  έπεΰτελλε  καϊ  αυτός  άρας  άπο  Θεΰΰαλονίκης 
έρχεται  ες  "Εδεβΰαν,  οπού  ην  Σαβινιανός,  ύυν  δε 
αύτω  καϊ  Φιλόξενος,  καΐ  τάς  τ  ε  δελτους  αυτω  παρ- 
έχουΰι  καϊ  ύτρατηγον  αποφαίνουύι,  καϊ  περί  των 
παρόντων  ευ  διεβουλευοντο.    και  το  μεν  έπιχειρειν 

2δ  τοΓ^  βαρβάροις  πορευομένοις  ουκ  άΰφαλες  εδόκει, 
ολίγων  μεν  αυνόντων  αύτω  Σαβινιανω  μιΰ^οφόρων 
οικείων,  της  δε  δημοΰίας  ΰτρατιάς  και  των  κοινών 
ταγμάτων  των  μεν  διεαπαρμενων  κατά  πόλεις,  τών 
δε  μετά  του  ΰτρατηγού  Όνούλφου  άκολου^ούντων . 

30  έδοκει  δε  πέμπειν  απανταχού  προστάγματα  ύυγκα- 
λούντα  τους  ύτρατιώτας  καϊ  τον  ΰτρατηγόν  5ι^Αο£ίι/τα 
προπέμπειν  τον  πρεαβευτην.    ηδη  δε  όρμωμένοις  6 


414 


ΜΑΙ.ΟΗΙ 


Λαρά  τον  Αδαμάντων  προατίεΰταλμενοζ  ΐΛΛξνξ 
άπαντα^  τον  των  βάρβαρων  έχων  ίερεα,  ον  ου  Χρί- 
ΰτιανοί  καλονΰί  πρεββντερον^  ώζ  πίότιν  της  αδείας 
αντω  ετΐΐ&ήόοντα.  έχοντες  ονν  αντόν  ύνν  αντοΐς 
ητνείγοντο ,  καΐ  αφικνοννται  ες  Λυχνιδόν.  των  δε  5 
εκ  της  πόλεως  των  εν  ταΐς  α^ίαις^  τίαλαιότίλοντός  τε 
γαρ  αντη  και  ενδαίμων  η  τίόλις^  και  των  άλλων 
ατζαντηΰάντων^  έύέρχονται  εντανΟ'α.  καΐ  άτζοβτελλει 
τίάλιν  ^Αδαμάντιος  ες  Έΐίίδαμνον  ^  κελενων  η  αντον 
τον  Θενδεριχον  ες  τι  των  τΐερί  Αυχνιδον  χωρίων  ίο 
άτίαντηβαι  μετ  ολίγων  διαλεξ,όμενον  αντω  τεερί  ων 
άτΐεΰταλτο^  η^  εΐβονλοιτο,  αντον  έλ&εΐν  ες  ^Ετΐίδαμνον^ 
τεεμφαι  ομηρονς  ές  Ανχνιδον  Σοαν  τ  ε  τον  αντοΰ 
βτρατηγον  και  ^αγίΰ^εον,  φνλαχΰ-ηΰομε'νονς  εως  αν 
αντος  ετΐανελ^ϊ].  6  δε  πεμτίει  μεν  τοντονς,  εκελενΰε  ΐ5 
<ϊδ  αντονς  τίεριμειναι  έν  Σκαμτίία  και  ττροαποΰτείλαι 
άνδρα,  ος  τον  Σαβινιανον  ορκώβει  η  μην  ετίανιόν- 
τος  βωον  τον  Άδαμαντίον  και  αντον  τονς  ομηρονς 
άττα^εΐς  άτίοπέμ'ψαι,  ο  δε  Σαβινιανος  ονκ  αν  εφ  η 
ομειβ^αι'  ονδε  γαρ  έν  τω  Λρόΰϋ-εν  χρόνω  ομωμο- 20 
κέναι  ετι  ονδενΐ  πράγματι^  και  το  πάλαι  αντω  δόξαν 
ονκ  αν  ννν  καταλνΰειν.  και  τον  ^Αδαμαντίον  λέγον- 
τος ως  ανάγκη  (ίνγχωρήΰαι  τω  κα^ρω  η  άτΐρακτον 
είναι  την  πρεΰβείαν'  ον  γαρ  αντον  άπελϋ-εΐν  μη  τι 
καΐ  ένεχνρον  τον  ΰωματος  λαβόντα  *  ονδεν  μάλλον  25 
επείβϋ'η,  άλλ'  εκείνον  μεν  εφη  είδέναι  το  εαντω 
τΐρακτεον,  αντον  δε  ονδεν  τίοιηβειν  πάρα  τον  αντον 
νόμον.  εντανϋ'α  ^Αδαμάντιος  καταοτάς  ες  άπορον^ 
λαβών  ΰτρατιώτας  διακοβίονς,  δι  οχ^ων  τε  αβάτων 
καΐ  ό^οΰ  άδηλον  μεν  τοις  πολλοίς,  ύτενης  δε  και  50 
ατριβονς  καΐ  τότε  πρώτον  ϊππονς,  ως  ελέγετο,  δεξα- 
μενής, άφ'  εβπέρας  όρμηβας  και  κνκλω  περιελ^ών 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  415 

έρχεται  ες  φρουρών  ^Ετΐΐδάμνον  πληΰίον  έπΙ  λόφου 
ύψηλοΰ  κείμενον  καΙ  άλλως  αμαχον,  ω  φάραγ^  υτίέ- 
κειτο  βαϋ'εΐα  και  πάρα  την  φάραγγα  ποταμός  βα&ύς 
ερρει.    ενταϋΰ'α  μεταπέμτίεται  τον  Θευδέριχον.    καΐ 

5  0  μεν  ύτΐακουΰας  ερχεταο^  καΐ  την  αλλην  ΰτρατίάν 
πόρρω  καταΰτηΰας  6υν  ολίγους  ίππεϋ(5ι  προς  τον 
ποταμόν  άφικνεΐται,.  ^Αδαμάντιος  δε  κύκλω  περί  τον 
λόφον  τά^ας  ΰτρατιώτας,  όπως  μη  κύκλω<3ις  παρ' 
εκείνου  γενηται^  ύποκαταβάς  ες  πέτραν^  αφ*  ης  ην 

10  άκουΰτόν ,  και  κελεύβας  κακείνω  τους  άλλους  άπο- 
πέμ-ψαι,  μόνος  διελεγετο  μόνω.  καΐ  κατακτάς  ο  Θευ- 
δεριχος  κατηγορεί  ^Ρωμαίων,  ως  έδόκει,  δίκαια^  λέ- 
γων ότι  ^  εγώ  μεν  εξω  της  όλης  Θράκης  διατρίβειν 
ηρούμην,    πόρρω   προς  την  Σκυ^-ίαν^    όπου  μένων 

ΐδ  οιίτε  ενοχλειν  ένόμιξον  ουδενα,  ετοίμως  δε  βαβιλει 
υπακούΰεΰϋ'αι  έντεϋϋ'εν  ες  ο^τν  προΰτάξειεν.  νμεΐς 
δε  καλέβαντες  ως  επι  τον  πόλεμον  τον  προς  Θευδέ- 
ριχον, πρώτον  μεν  υπεύχεύ^ε  τον  της  Θράκης  ΰτρα- 
τηγόν  μετά  της  δυνάμεως  εύ^ύς  μοι  παρεβεβ^αι,  ος 

20  ούδαμοϋ  εφάνη,  έπειτα  καΐ  Κλαύδιον  τον  του  Γοτ- 
%•ικοϋ  ταμίαν  6υν  τω  ξενικω  η^ειν^  όν  ουδέ  αυτόν 
εϊδον,  τρίτον  καΐ  ηγεμόνας  οδών  μοι  δεδώκατε,  οϊ 
τάς  εύπορωτέρας  τών  οδών  εα<5αντες  τας  ες  τους 
πολεμίους  φερούβας  απηγαγον  δι*   ορΰ'ίας  ατραπού 

2ό  καΐ  κρημνών  αμφίρροπων,  εν  οις  παρά  μικρόν  ηλ- 
^ον,  βύν  ιππεϋΰί  τε  ιών,  ως  εικός,  και  άμάξαις  καΐ 
ΰτρατοπεδων  καταΰκευτ},  επι^-εμενων  ημΐν  αφνω  τών 
πολεμίων,  άμα  τω  εμώ  πληΰ'ει  παντί  άπολε<5%^αι  κα- 
%•άπα^.    ενταύθα  άναγκαίαν  εβιάαΘ'ην  ΰύμβαΰιν  προς 

30  αυτούς  ποιηβαβ^αι '  οίς  χρη  πολλην  χάριν  εχειν,  ότι 
ύφ'  υμών  προδοΰ'έντα  δυνάμενοι  καΐ  διαφ^εΐραι 
διέβωβάν   γε   όμως."    Αδαμάντιος    δε   τών   τε   του 


βαΰίλεως  τιμών  αντον  άνεμίμνηΰκε  χαΐ  οτι  τίατρι- 
κιον  και  ΰτρατηγον  ττοιηΰας,  α  τοις  πλεΐΰτα  καμονΟι 
Λαρά  'Ρωμαίοις  γέρα  έΰτί,  και  των  άλλων  δωρεών 
και  ηλοντον  ενετίληβεν,  άνΰ''  ων  έδει  μηδεποτε  Λρος 
αντον  άλλως  πως  η  τίρος  πάτερα  φρονείν  τε  καΐ  δια- 
τίϋ'εΰ&αι.  καΐ  τα  των  παρ*  αντον  εγκληβεων,  ην 
γαρ  οΐμαι  άλη^η ,  διακρονεο^αι  έπειράτο.  και  οτι 
ονκ  ανεκτά  ποιηΰειεν  εν  πρεόβείας  ελπίδι  καταλα- 
βών  τα  Ρωμαίων^  οΐ'  καΐ  άποκεκλειμενον  εν  Θράκτ] 
έχοντες  όρεΰι  και  ποταμοΐς  και  περιβόλι^  Στρατοπέ- 
δων, όμως  ΰννεχώρηβαν  εκόντες  διε^ελ^-εΐν'  ον  γαρ 
αν  μη  βονλομενων  αντον  έκειΘ'εν  κινηΰ^ηναι^  ονδε  ει 
δεκαπλαΰίαν  είχε  δνναμιν  της  παρονύης.  ννν  τε 
ΰνμβονλενειν  αντω  μετριώτερον  εαντον  τω  βαΰιλεΐ 
παρεχειν '  ον  γαρ  αν  δννη^ηναι  την  ' Ρωμαίων  ες  τέ- 
λος νπερβάλλειν  χείρα  πανταχόθεν  εφεΰτηκότων. 
δεΐν  ονν,  εί  αντω  πείϋΌΐτο,  εκλιπεΐν  μεν  την'Ήπει- 
ρον  καΐ  τάς  αντ6%Ί  πόλεις '  ονδενΐ  γαρ  είναι  φορη- 
τόν  πόλεις  οντω  μεγάλας,  τών  οίκητόρων  έκβλη- 
ϋ-εντων,  νπ  αντον  κατέχεΰθαι'  ελθεΐν  δε  ες  την 
Ζίαρδανίαν ,  εν  Τ]  χώραν  είναι  πολλην  παρά  τα  οί- 
κονμενα,  καλην  μεν  καΐ  δΐ;;^£ί.οΐ',  ένδεά  δε  οίκητόρων, 
ην  δύναται  γεωργών  εν  πάΰιν  αφϋ^όνοις  αντον  την 
ΰτρατιάν  διάγειν.  6  δε  Θενδεριχος  αντος  μεν  έπώμννε 
ταντα  βονλεΰΟ-αι ,  ον  μεντοι  άνέ^εΰθαι  αντον  το  πλή- 
ϋΌς,  πολλά  μεν  προτεταλαιπωρηκός,  μόλις  δε  άναπαν- 
ΰεως  ννν  επιλαβόμενον '  ονς  ον  δνναΰθαι  μηπω  άνα- 
πνεύΰαντας  άγειν  μακράν  οντω  Λορδίαν.  άλλα  ννν  μεν 
αντονς  εάν  αντον  επιχειμάΰαι,  μήτε  πρόΰω  χωρονντας 
[ών  αάίΐ.  ΝϊβΙ>.]  εχονΰι  πόλεων  μήτε  επιφθείροντας 
{μήτε  τι  φθ.  Ν.) '  αννθέμεΐ/ον  δε  περί  πάντων  επΙ  τού- 
τοις αμα  τω  ηρι  πεμψαι  τον  άξοντα  επΙ  την  ^αρδανίαν 


ι 


15 


2δ 


30 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  417 

ενβωζ  (έπίείκώξΜ&\).,  ετοίμως  Ββΐίΐί.,  άΰμενωζ  Μϋΐΐ.) 
επακολον&ηΰοντας.  έλεγε  δε  ώς  έτοιμος  ειη  την  αυ- 
τόν καταβκενην  και  το  αμαχον  πλήθος  κατα^εμενοζ 
εν  τΐόλει  τι  βονλοιτο  βαΰιλενς^    καΐ  ομήρους  τταρα- 

5  ΰχών  της  άτίάΰης  πίύτεως  την  τε  μητέρα  κα\  άδελ- 
φην,  μετά  εξακισχιλίων  των  μάλιΰτα  μαχίμων  ελ^είν 
ώς  τάχιϋτα  ες  Θρακην'  και  υηιβχνεΐο^αι  ΰνν  τού- 
τοις και  τοις  Ιλλυριοΐς  ΰτρατιωταις  καΐ  άλλοις^  οτίό- 
ύους  αν  βαΰιλενς  άτΐοΰτείλτ}^  τους  εν  ττ}  Θράκτ]  Γότ- 

10  ^ους  άναλωΰειν  απαντάς ,  δφ'  φτε ,  ει  τούτο  ττοιηύοι^ 
αυτόν  τε  άντΙ  Θευδερίχον  ΰτρατηγον  γενέβ^αι  και 
έΰδεχϋ'ηναι  ες  την  τίόλιν  τον  Ρωμαΐκον  τίολιτεύΰοντα 
τρότίον'  έτοιμος  δε,  ει  προατά^ειε  βαΰιλεύς,  και  ες 
^αλματίαν  άπελ^εΐν ,  ώς  Νετΐχίτα  κατάρων.     *Αδα- 

15  μάντιος  δε  ουκ  εφη  κύριος  είναι  ούδεν  αύτω  βυν- 
Ο'έβΟ'αι  μένοντι  εν  τγΙ  χωρά,  αλλά  δεΐν  βασιλέα  πρώ- 
τον ηερί  τούτων  τΐεί&εΰ&αι.  ανοίΰειν  ούν  εκείνω, 
και  αύτος  έπιμενεΐν,  εως  την  του  κρατούντος  διατίύ- 
%ηται  γνώμην.     ετά  τούτοις  διελύ^ηβαν  απ    άλλη- 

20  λων.  εν  06 ω  δε  ^Αδαμάντιος  άμφΐ  ταύτα  ην,  αυνε- 
ληλύΰ'ει  μεν  πολλά  των  ταγμάτων  ες  την  Αυχνιδον 
κατά  την  του  ΰτρατηγού  αγγελίαν,  λέγει  δέ  τις  τω 
Σαβινιανω  ώς  οί  βάρβαροι  καταφρονηοαντες  ύχο- 
λαίτερον  κατίαΰιν  άπο  της  Κανδαβείας,  οί'  τε  ΰκευο- 

25  φόροι  αυτών  καΐ  τών  αμαθών  αί  πλειους  και  οί  επΙ 
της  ονραγίας ,  εν  οίς  και  Θευδιμούνδος  ην  ο  του 
Θευδερίχου  αδελφός  καΐ  η  μήτηρ  η  τούτων ,  καΐ  οτι 
εύτιν  ελπίς  τών  πλειόνων  κρατηΰειν.  ο  δε  τό  τε  ίπ- 
πικόν  με%^  εαυτού  ΰυντάξας  και  πεζούς  ουκ  ολίγους 

30  κύκλω  δια  τών  ορών  περιπέμφας  καΐ  προειπών  οπότε 
δει  καΐ  πόϋ-εν  έκφανηναι,  δειπνήΰας  καΐ  άναλαβών 
τό  ΰτράτευμα  άφ'  εΰπέρας  έχώρει.   και  άμα  τ^  ημέρα 

ΗΙδΤ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  27 


418 


ΜΑΙ.ΟΗΙ 


αντοΐζ    επιτίθεται    Ύΐδη    πορενομενοις.     και    ο    μεν 
Θενδιμοννδος    και   η  μψηρ    αντον ,    ώς    εΐδον  την^^ 
εφοδον,  ταχύ  διεκτίεύόντεζ  ντίέφνγον  ες  το  πεδίον ^^^ 
και    τΎΐν    γέφνραν,    καθ    ην  νπερεβηβαν ,    εν^-εωζ 
άνελόντες ,    η    φαράγγι    βαϋ-εία    επεξενκτο ,    μεβης  5 
ονβης    τηζ    οδον  ^    την    δίωξιν    εκείνοΐζ    επι    τους 
καταβάντας  έποίηβαν    απορον^   και  μέντοι  καΐ  τοις 
εαυτών  αδύνατον  την  φνγην^  ωβτε  προς  άπόνοιαν 
ολίγοι  οντες  ομόΰε  τοΓ^  ίππενΰιν  εχώρονν.     ως   δε 
νπερ  κεφαλής  οι  πεξοί  εφάνηύαν  κατά  το  ΰνγκείμε-  ίο 
νον^  οντω  δη  ετράποντο^  καΐ  οι  μεν  ες  τους  ιππείς^  οι 
^δ  ες  τους  οπλίτας  εμπίπτοντες  εθνηβκον.    καΐ  τάς 
άμαξας  αυτών  λαβών  Σαβινιανός  ^  ούβας  ως  διβχι- 
λίας^  αιχμαλώτους  τε  πλείους  η  π εντακιΰ χίλιους  και 
λείαν  ουκ  ολίγην^  τινάς  δ\  τών  άμα%ών  και  κατά- ΐ5 
καύΰας  εν  τω  όρει^  ας  ην  έργον  έλκύοαι  δια  κρη- 
μνών τοΰούτων,  ες  την   Αυχνιδον  άφικνεΐται.     και 
εύρίΰκει   Αδαμάντων  εκ  της  προς  Θευδεριχον  ΰυν- 
ουΰίας  επανελϋ'όντα'  ου  γαρ  πω  Θευδεριχος  έπέπυ- 
βτο  ούδεν  τών  νπο  Σαβινιανοϋ  εν  τω  ορεϋ\πραχ%•έν-  2ο 
των.    τους  μεν  ούν  αιχμαλώτους  τους  [μεν^  ευ  γεγο- 
νότας  εν  φυλακή  ποιείται,  τους  δε  άλλους  μετά  της 
λείας  διεδωκε  τοΓ^  ύτρατιώταις.    αμάξας  μεντοι  πολ- 
λάς  κελεύΰας  ταΐς  πόλεΰι  προς  τάς  του  βτρατοπεδου 
καταύκευάβαι  χρείας^   ως  έληφϋ^ηβαν  αύται,  άπείπε  2δ 
ταΐς  πόλεΰι   μηδέν    ενοχλεΐβϋ^αι ,    ως  τάς  άρκούΰας 
έχων.     μετά  δε  ταύτα  γράφει  μεν  Αδαμάντιος  τω 
βαβιλεΐ,    ως  υπεΰχετο,    τα   προς   Θευδεριχον    αυτώ 
διειλεγμενα ,  γράφει  δε  κάϊ  Σαβινιανυς  και  Ιωάννης 
6  ύπαρχος  τά  γεγενημένα,  επΙ  μείζον  ογκούντες  και  30 
λέγοντες  μη  χρηναί  τι  τω  βαρβάρω  ΰυν%•ξ<5θαι,  ως 
ελπίδος  ούβης  η  κατά  κράτος  αύτον  έζελάβειν  της 


ΡΚΑΟΜΕΝΤΑ.  419 

χωραξ  η  αντον  μένοντα  κατατρίφείν.  ταντα  δε^άμε- 
νος  βαΰιλενς  καν  νομίβαξ  πόλεμον  ειρήνης  αίβχράς 
είναι  βελτίω,  πέμψας  άνεκάλεΰε  τον  πρεΰβεντην, 
κελενόαζ  μηδέν  έτι  τίρος  εκείνον  ΰνν^έαϋ'αι,  «λΑ' 
5  ειπείν  Σαβινιανώ  καΐ  Γέντονι,  Γότ^ω  μεν  οντι  άν- 
δρί,  γυναίκα  δε  Ρωμαίων  των  περί  την  "Ηπειρον 
γεγαμηκότι  και  δνναμιν  έχοντι,  έχεα%•αι  τον  πολέμου 
πάβΎΐ  χειρί,  ως  ονδεν  βαΰιλεως  προς  εκείνους  6υν- 
^ηΰομένον.    καΐ  ΰυγκαλεβας  τους  ΰτρατιώτας  6  "Άδα- 

10  μάντιος  επτ^νεΰεν  αυτούς  της  προϋ'υμίας ,  καΐ  εκε- 
λευβε  γενναίως^  ωβπερ  πάτριον  αύτοΐς^  έχεβ&αι  των 
πραγμάτων,  καΐ  το  εκ  βαύιλέως  έπανέγνω  πρόΰταγμα. 
ταΐς  τ  ε  ελπίΰιν  αυτούς  μετεώρους  ποιήΰας,  ώς  βαΰι- 
λέως  άεΐ  πάΰι  την  προ^νμίαν  ουκ  άκαρπον  εώντος^ 

15  ευφημίας  έτυχε  καΐ  μετά  τιμής  παρεπε'μφΰ-η.  καΐ  ο 
μεν  απηλλάγη  μηδέν  πλέον  ποιηΰας.  [Εχο.  (1β  1β§3ΐ. 
ρ.  78-86  ΡαΓ.,  244—258  ΝΐβΙηιΙΐΓ.] 

"Οτι  έπΙ  Ζήνωνος  του  βαύιλέως  βτάβεως  γενομέ- 
νης παρά  Μαρκιανοΰ  καΐ  άλλων  τινών ,   Θευδέριχος 

20  ο  Τριαρίου  μαΰ'ών  τά  γεγονότα,  και  υπολαβών  και- 
ρόν νυν  αύτω  παρεβτάναι  ττ}  πολει  έπιϋ'έβ^αι  και  τω 
βασιλει  αύτω,  πάν  εύϋ^ύς  άναατηβας  το  βαρβαρικον 
ηκε,  δη%'εν  μεν  ώς  βουλόμενος  αύτω  τε  τω  βαβιλεΐ 
και  τγι  πόλει  άμΰναι,  πρόδηλος  δε  ών  πάύιν  εφ'  οτω 

25  ηπείγετο.  βαβιλεύς  δε  άκούΰας  ιππέα  έξ,έπεμψε  και 
βαοίλεια  γράμματα ,  της  μεν  προθυμίας  αυτόν  επαί- 
νων, κελεύων  δε  άπελ&εΐν,  ως  ούκέτι  ουΰης  χρείας, 
μη  μόλις  καταβτάΰαν  εκ  τοιούτου  ΰάλου  την  πάλιν 
αυ^ις  ες  ύπόνοιαν  έμβαλόντες   έτέραν  το  ^ορυβεΐ- 

30  αΟ^αι  φ^Αοΰν  ες  χείρω  καΐ  μείζονα  εκταρα^ωΰι  Οτα- 
Οιν.  ο  δε  αυτός  μεν  έφη  τω  βαΰιλεΐ  πείΟ-εβΟ-αι ,  το 
δε  πληϋ^ος  ούκέτι  δύναο^αι  άναΰτρέφειν ,  τούούτον 

27* 


τε  ϋνλλεγεν  καΧ  μέρος  τι  ον  βραχν  δκχναηανων. 
υπέρ  τε  γαρ  τειχών  ονδενα  ενόμιζεν  αύτω  άντι- 
ατηΰεΰϋ'αι,  μήτε  επάλξεως  μηδεμιάς  μήτε  πύρ- 
γου έύτώτος^  καΐ  εβελ%•6ντι  πάντα  τον  δημον  προβ- 
έΰεβ^αι  ττ}  των  ^Ιβανρων  απέχθεια,  α  δη  καΐ 
φοβούμενος  Ζήνων  εκπέμπει  Πελάγων  χρήματα 
έχοντα  πολλά  ^  τα  μεν  αντω  Θενδερίχω ,  τα  δε  καΐ 
τω  Γοτ^ικώ  τω  παντί  διδόαβι  {διδόναι  Νίβΐ).) ,  καΐ 
αλλάς  νπούχέβεις  δωρεών  ουκ  ολίγας,  έλ^ών  δε 
Πελάγιος  καΐ  τα  μεν  απειληΰας,  τα  δε  υποΰχόμενος^ 
τα  δε  και  τοις  χρημαβιν  ουκ  ολίγοις  γε  ουΰι  το  φυβει 
φιλάργυρον  του  τρόπου  μετελϋ-ών ,  διαπεμπει.  καΐ 
εδοζε  δη  τοϋτο  του  φόβου  του  Λλθί-οι/ο^  άναφερειν 
την  πόλιν'  ουδέν  γαρ  ην  ελπίΰαι  εύιόντος  η  πόλε- 
μον  τε  ένδον  καΐ  του  παντός  ^μπρηβιν.  ούδε  γαρ  οι 
"ΐύαυροι  απλώς  άναχωρηΰαι  βιαξόμενοι  έπενόουν, 
άλλα  κοντούς  υ'φηλους  προπαραβκευάΰαντες ,  λίνον 
έπ'  άκροις  αυτοΐς  προβδηύαντες  καΐ  ^εΐον^  πολλούς 
είχον  ετοίμους,  ει  ποτέ  βιαο^εΐεν,  απαΰαν  υφά-φαι 
την  πόλιν.  καΐ  ^  μεν  Θευδεριχος  οϋτως  απεχώρησε, 
τους  δε  περί  Προκόπιον  και  Βούβαλβον  πολλάκις 
άπούτέλλων  παρά  Θευδερίχου  έξητει^  ενδειγμα  της 
εύνοιας  καΐ  εύπειϋ'είας  αυτόν  τοϋτο  α^ιών  παραΰχε- 
ύ^αι.  ο  δε  πάντα  μεν  έλεγε  πείϋ'εβ^αι  τω  βαΰιλεΐ^ 
μη  /[^ει/ΓΟί  οΰιον  Γότ^οις^  ώβπερ  ούδε  άλλοις  άν%^ρώ- 
ποις^  ικετας  καΐ  ΰωτηρίας  δεομενους  άνΰ'ρώπους  τοις 
λαβείν  βουλομενοις  έκδιδόναι  προχείρως.  εάν  ούν 
αυτούς  η^,ίου,  μηδενΐ  πλην  η  οΰα  ζην  οχληρούς  εΰο- 
μένους,  και  οΓ  μεν  ούτω  βραχύ  τι  γηδιον  νεμόμενοι 
παρά  Θευδερίχω  διηγον.  [Εχο.  άβ  1β§3ΐ.  ρ.  86 — 87 
Ρ&Γ.,  258— 26θ' Νίβ1)υΙΐΓ.] 

[ΓΓβ^ιηβηΙα  18  εΐ  19  ίη  Εχο.    άβ  1β§3ΐ.  Κοιη.  ρπιηο 


1 

1 


20 


25 


30 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  421 

βΐ  δβουη(1ο  Ιοοο  1β§β1)9ηΙιΐΓ,  ςιιιιιη  Ιοοο  ροδίΓθΓΠο  βδδβηΐ 
οο11οο3ηιΐ3.  Ηοο  βηίιη  Ωθ^πΙβΙ  Ιυπι  ΓβΓυπι  οηΐο  οΙιγο- 
ηοίοσίοϋδ  Ιυιη  δβπβδ  η3ΓΓ3ΐίοηίδ,  ςυδΙβίΏ  β  ΜηΙοΙιο  βηο- 
Ι3νί1  Ρΐιοϋυδ.  Ι^ίΙαΓ  9ΐ3  ίηίΐίο  ΕχοβΓρΙΟΓϋπι  9(1  Γιηβιη 
5  1ΐ3βο  ΓβνοοβνίΐΏυδ.  Όϋ  ΓβΒυδ  9(1ί  ΤϋΙβιηοηΙίαΐΏ  VI,  ρ. 
493  δβςίΐ.    Μϋι.ι.Εκυ8.] 

ΠαμΛρετίίος.     Οντος   μέγα   Λαρά  Ζηνωνι    ε5ι;-20 
νηϋ'η'   γένος  μεν  ων  Θηβαίος  των  κατά  την  Αΐγν- 
τίτον  ^  φνβεί  δε  Λρος  ατιαντα  δε^ιά  χρηΰάμενος ,  ερ- 

10  χεταί  ες  ^Α^ηνας,  καΐ  παρά  της  πόλεως  γραμματικός 
αιρε&είς  βνχνα  τ  ε  επαίδενΰεν  ετη  καΐ  επαίδενΟ^η 
ομού  οβα  ην  ύοφώτερα  νπό  τω  μεγάλω  Πρόκλω. 
διαβολής  δε  αντω  προς  Θεαγενην  τινά  των  εκεί 
γενομένων    ΰνΰτάΰης^    νβριΰϋ'είς   νπ     εκείνον    και 

ΐδ  μείζονος  η  εχρήν  διδάβκαλον  νπ  αντον  πείραϋ-είς 
ακενωρίας ,  ηλϋ'εν  ες  Βνξάντίον,  τά  μεν  άλλα  άγα- 
μος καΐ  χρη(ΐτός  φαινόμενος  ^  ως  δε  εν  Χριβτιανονς 
πάντας  εχουβη  πόλει  το  Ελληνικού  αντον  της  &ρη- 
ακείας  ονκ  Εχον   νπόκριύίν,    αλλά  μετά  παρρηΰίας 

20  προδήλως  δεικνυμενον,  ες  την  τον  καΐ  έτερα  της 
άρρητον  ΰοφίας  είδέναι  νπόνοιαν  ηγε.  βνβτα^εντα 
δε  αντον  6  Ιλλονς  ηδεως  δέχεται,  και  τι  καΐ  δημο- 
αία  ποίημα  άναγνόντα  λαμπρώς  τε  έτίμηύε  και 
ΰνντα^ιν  έδωκε ^  την  μεν  αντός  ίδια,  την  δε  ως  δι- 

25  δαΰκάλω  κα\  εκ  τον  δημοΰίον.  καΐ  απελϋ-όντος  δε 
αυτοΰ  έπΙ  την  ^Ιΰανρίαν,  οι  βαΰκαίνοντες  αντω  ΰνν- 
&έντες  5ί/α/3ολιίι/ ,  την  τε  εκ  της  ^ρηακείας  και  οτν 
μαγγανενοι  και  μαντενοιτο  τω  Ίλλω  κατά  τον  βαΰι- 
λέως,  πεί^ονύι  τον  Ζήνωνα  καΐ  την  Βηρίναν  τότε 

30  μέγιΰτα  δνναμενην  της  πόλεως  εκπεμψαι.  καΐ  ο  μεν 
ες  Περγαμον  έ'ρχδτοί^  της  Μνβίας'  "Ιλλονς  δε  πνϋ'ό- 
μενος  κατά  την  αντον  πρόφαΰιν  εληλάβ^αι  τον  άν~ 


422  ΜΑΙ.ΟΗΙ 


δρα^  πεμιρας  αναλαμβάνει  αντον  ες  Ίΰανρίαν, 
ΰνμβονλόν  τ  ε  αντον  καΐ  ύυνοικον  τίοιεΐται  ^  καί^  ην 
γαρ  πολιτικής  ΰννεΰεως  εμπλεως,  τα  της  άρχης  αντω, 
τΐρος  α  μη  ΰχολην  ηγε^  διοικεΐν  επετρεπεν^  ελΰ^ων  τ  ε 
ες  Βνζάντιον  βνμτίαρελαβεν  αντον.  καΐ  ότε  έγενετο 
η  Μαρκιανον  ΰνβταβις ,  άτίορονντα  τον  "Ιλλονν  αν- 
τος  επε&άρβννε ,  καΐ  τοΰοντόν  γε  ειπών  ^  οτι  "τα 
της  προνοίας  με&^  ημών  έΰτι  ,  παρέύχεν  νποφίαν 
τοις  τότε  άκονΰαύιν  ώς  εκ  τίνος  άδηλον  ταντα 
^ειάξοι  προγνώΰεως.  καΐ  έκβαντος  ώΰπερ  δη  καΐ 
εξεβη  τον  τελονς,  προς  την  τνχην  τον  εκείνον 
λόγον  βνμβάλλοντες  αντον  πάντων  αίτιον^  οία  φι- 
λεΐ  όμιλος^  μόνον  νπελάμβανον  τών  παραδόξως  αν- 
τοΐς  άποβαίνειν  δοκονντων.  οντω  μεν  οι  ΰώφρονες 
περί  αντον  εί'καξον.  ει  δε  τι  και  άλλο  ην,  οντε  ΐ5 
ίύχνρώς  άνελεΐν  εχω  οντε  πεί^εβ^αι'  «λλ'  ομοίως 
και  μέγα  καΐ  έλάχιοτον  αντώ  πρώτω  ανεκοινοντο. 
και  τότε  τοίννν  λαβών  αντον  ες  Νίκαιαν  ηκε  χει- 
μάΰων,  είτε  την  εκ  τον  δημον  δνοχέρειαν  έκκλίνων 
είτε  επΙ  ταΐς  ύφαγαΐς  τον  έχοντα  την  πόλιν  έκτρέ-  2ο 
πεβ^αι  δαίμονα  προς  ολίγον  εϋ^έλων.  [δυίίΐδδ  δίηβ  ηο- 
ηιίηβ.  δβά  ιϋβΐΏ  βοίΙβίΏ  βχ  Ιοοο  ν.  οννταξις,  ουιτι 
ηοπΊίηβ  και  Μάλχος'  "τών  ύνντάξεων  ύτερη^έντες 
πολλάκις  οι  οτρατιώται  καΐ  παρακοπτόμενοι  της  τρο- 
φής της  ΰννη^Όνς  ες  άπόνοιαν  ηλ&ον."  καΐ  αν%•ις25 
Μάλχος'  '  ό  ά£  τον  Παμπρέπιον  λαμπρώς  τε  ετί- 
μηβε  καΐ  ύννταξιν  έδωκε!"  Αηοιιγπιί  ΙοουΐΏ  8ριΐ(1  δυί- 
(ΙθΐΏ  ν.  αμφίβολοι,  Ό  δε  Παμπρέπιος  τούτοις  αμφίβο- 
λος οφΟ-εΙς  βραχν  παρεωράτο,  Μθίοΐιί  αιιΐ  ΒαηΐΒδοϋ 
ρηΐΒΐ  ΒβΓυΙιαί'ϋγ.]  3ο 

21  [διιίοΐδδ :   Αογγίνος,   Ούτος  6  Αογγινος  και  Κόνων 

αδελφοί  Ζήνωνος  τον  βαβιλέως,  οϊ  παραδνναβτενον- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  423 

τες  ά^έβμωξ  οίον  εν  τίάβοαξ  ταΐξ  τίόλεΰιν  εΛΪ  κτημα- 
ύιν  άλλοτρίοις  ορονς  ετίϋ-εΰαν,  καΐ  τοΐ£  γε  τα  εΰχατα 
τίλημμελονΰίν  ενεμον  τάς  βοηθείας  επΙ  μιΰ^φ.  Αογ- 
γΐνος  δε  καΐ  τίάβης  ακραβίας  ήν  τΐληρης^  άεΐ  μεν 
δ  μεϋ'νονΰί  ΰννδιάγων  άν^ρώποις^  αεί  δε  Λορνοβο- 
ΰκονζ  §νδον  έχων  άφϋ-όνονς^  οι  γυναΐκαζ  μεν  αύτω 
τάς  των  Λρώτων  αρχόντων  επηγγελλοντο  α^ειν'  ου 
δε  τΐόρναζ  άγοντες  απο  κόΰμον  ^ανμαΰτον  καΐ  δί- 
φρων εττίβημων   έξηπάτονν,   ως   δη^εν  αντάς   εκεί- 

10  ν  ας  κομίύαντες.  ούτος  δε  ο  Αογγΐνος  κα\  ΰνβτημ* 
άΰκψρίών  ελνΰε  τρόπω  τοίφδε.  επί  δείπνω  εν- 
διαιτώμενος  ταϊς  κλψξομεναί,ς  Πηγαΐς  ηγγέλϋ'η  τού- 
τω τίαρά  των  Λροαγωγ ενόντων  ως  εντίρεπεΐς  λίαν 
είΰΐν  αί  γυναίκες,    καΐ  ετίεμ'ψεν  αυταΐς  όΰτΐρια  καΐ 

15  ξηρούς  άρτους^  είτα  χιτώνας  άλλα  τ  ε  τίνα  ^  ως  Λρο- 
νοών  αυτών  δηϋ-εν^  εξ  επνΰτροψης  των  φόβων ' 
δεινοί  γαρ  οι  γυναικοϊερακες  ευπρεπείς  αιτίας  εφευ- 
ρίβκειν  εις  άγραν  των  ^ηλείών.  και  ανιών  εν 
τω  ύεμνείω  πολλάς  τούτων  πειϋ'ανάγκτ]  κατηγαγεν. 

20  οντω  γαρ  ην  λάγνος  ως  καΐ  έλευ&εραις  καΐ  αρχόντων 
γυναιξί  καΐ  παρ^ένοις  αωρία  επιπίπτειν  κα\  πάντα 
δράν  άνεδην.  εν  προόδω  δε  ΰφαίρας  αργυράς  καΐ 
περικάρπια  ερρίπτει.  και  άλλων  δε  πολλών  κακών 
αίτιος  εγεγόνει  ο  Αογγΐνος  ούτος.  [Μαΐοΐιο  ΐΓί1)υίΙ  Ββηι- 

2δ  ΙΐίίΓοΙγ,  (|ΐιί  ν.  11  ρΓο  επιΰύχνως  νβΐ  έπιδείπνως  τβ- 
δΐίαίΐ  επί  δείπνω.  ν.  15  — 17  δεινοί  —  ^ηλειών 
ΤϊίΙβηδ  δαί(ΐ38  ίη  γυναικοΐερακες  1ΐ3ΐ)βΙ  εύρίακειν  ες. 
Ββ  ίοΓίΏίΐ  εξαπατούν  ν.  9  ν.  Τΐιβδ.  δίβρίιβηί.  Ηίο 
3ΐϋ  — ων.] 

30  Ιιίβηι :   Έπετίμα,  έπηύξει  την  τιμήν,    "οι  δε  κερ•  22 

δαίνειν  οίόμενοι  έπετίμων  ως  λιμώττοντι  τον  αϊτον. 
6  δε  ου  δ  εν  ήττον  ήγόραξε.''    Μάλχος  φηβίν. 


424  ΜΑΙ,ΟΗΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ. 

Ι(1θιώ:  Αεπροί^  πδος  νόϋον.  Μάλχοξ^  '^Αεπρα  δε 
έτίΎΐν^ει  τω  τιροΰώτίω  αυτονΓ 

Αραίΐ  βιιηάεΐΉ  ΐη  §11.  (}ϋ3ΐ3υ8  νν-  αμαί,ι,τον  βΐ  νπο- 
λαβών  ουηι  βχβιηρίίδ  Χβηορίιοηΐβίδ  βχ  Αη3ΐ)£ΐ8ί  ίηΙβΓ- 
ροδίΐυηι  ηοιηβη  ΜβΙοΙιι  δίνβ  ρβΓ  θΓΓΟΓβιη  δίνβ  (}ΐιο(1  ΜβΙοΜ 
νβΓΐ)3    εχοΐάβΓυηΙ;. 


ΡΕΤΕΙ  ΡΕΑΟΜΕΝΤΑ 


ΙΣΤΟΡΙΑΙ. 


ΘωτίΒυω  ,  αίτίατικΎ}.    Πετρον  είζ  τα  περί  ^Αντω-  1 
νίον'  '  πολλά  ονν  ϋ^ωπενΰας  αυτόν!     [Ι^βχ.  ΐη  Ββΐίΐίβπ 

5  Αηβοίΐ.  ρ.  149,  4.] 

^ΑπεΙτΐε^  δοτίκτ].  Πετρον  εις  τα  της  μοναρχίας 
Καίΰαρος'  "ατίεΐτΐε  τοΓ?  βονλενταΐς  εκδημείν  εξω 
Ιταλίας!*  [ΙΜά.  ρ.  130,  10.  ΕχδοπρδίΙ  ΡβΙπίδ  ϋίοηβιη 
Οδδδίυιη  52, 42  •  Το  τε  των  ευπατριδών  γένος  ΰννεπλη- 

10  ϋ'υΰε  (€3βδ3Γ  ίιηρ.),  της  βουλής  οί  δή^εν  επιτρεφάΰης 
τοϋτο  ποιήΰαι^  επειδή  το  πλεΐΰτόν  6φων  άπωλώλει. 
. . .  ταντά  τε  ουν  έπραξε  καΐ  προΰαπεΐπε  πάβι  τοις 
βουλεύουΰι  μη  εκδημείν  εξω  της  Ιταλίας ,  αν  μη  αυ- 
τός τινι  κελεύοη!] 

15         "Οτι  οί  πάριοι  προς  Τιβεριον  επρεββεύοντο  βα-  2 
α  ίλεα  αφίΰιν  εκ  των  ομηρευόντων  δούναι,    καΐ  δε- 
δωκεν  αυτοΐς  Φραάτην  τον  του  Φραάτου  υίόν.    εκεί- 
νου δε  κατά  την  οδον  τελευτηβαντος  ^  Τιριδατην  εκ 
του  βαΰιλικοϋ  γένους  επεμ-φε '  καΐ  όπως  ραον  την  βα- 

20  ύιλείαν  παραλάβοι,  έγραφε  Μιθριδάτη  τω  ^Ιβήρων 
βαΰιλεΐ  εις  την  Άρμενίαν  είΰβαλείν  ,  ϊνα  ο  Αρτάβα- 
νος  τω  υίω  βοη&ών  άπο  της  οικείας  άπάρτ].  και  είΰ- 
ελ&ωνο  Τιριδάτηςτην  βαύιλείαν  κατεΰχεν'  ου  μεντοι 
καΐ  έπΙ  πολύ  εβαΰίλευβεν '  6  γαρ  ^Αρτάβανος  Σκύλας 


426  ΡΕΤΚΙ 

Λροβλαβών  ον  χαλεπών  αντον  έ^ΎΐλαύΒ.     καΧ  ταΰ'ϋί 
μεν  τα  κατά  Πάρ&ονς.    [Εχο.  άβ  Ιβ^βΙ.  ρ.  23  βά.  ΡϋΓ., 
121 — 122  Μβ1)υ1ΐΓ.    Ηββο  ςυοςυβ  3ί1  νβΓί)υηι  ΐΓ3ηδοπρΐ9 
6χ  Βίοηβ  03δδ.  58,  26:  ^Ατίοβτάντεξ  ονν  τινεζ  αντον 
έπρεΰβενβαντο  προς   τον   Τιβεριον^  βαΰίλέα  ΰφίβιν^^ 
εκ  των  ομηρενόντων  αίτονντεξ.    καΐ  αντοίξ  τότε  μεν  ^Λ 
Φραάτην  τον  τον  Φραάτον,  τελεντηΰαντοζ  όε  εκείνον  ^9 
κατά  την   6 δον    Τίριδάτην^    εκ   τον  βαβιλι,κον    κα^       »* 
αντον  γένονς  οντά,  ετιεμφε.    καΐ  οτίωζ  γε  ώζ  ράβτα  ^Λ 
την   βαΰιλείαν   τίαραλάβη ,    έγραψε   Μίϋ'ρι,δάττ}    τω  ίο    ^ 
*'ΐβγΐρι  έξ  την  ^Αρμενίαν  εΰβαλεΐν^   ϊν    6  ^Αρτάβανος 
τω  νίεΐ  βοηθών  αηο  τηξ  οικείας  ατίαρη.    και  έβχεν 
οντως^    ον  μεντοι  καΐ  επΙ  τίολν  ο  Τιριδάτης  εβαβί- 
λενύεν'   6  γάρ   Άρτάβανοζ  Σκνΰ'ας  προΰλαβών   ον 
χαλεπώς  αντον  εξηλαΰε.    τά  μεν  ονν  των  Πάρθων  ΐ5 
όντως  εύχε.    ϋηάβ  οοΓΓβοΙα  15,  ετΐορενοντο ,  18,   της 
οδον,  22^  παρη.] 

3  "Οτι  Μιϋ-ριδάτης  6  των  Ίβηρων  βαΰιλενς  ενεω- 
τεριΰε,  και  τΰαρεΰκενάξετο  εις  τον  κατά  των  ^Ρωμαίων 
τΐόλεμον.  της  δε  μητρός  αντιλεγονΰης  καΐ  φνγεΐν,  2ο 
επειδή  μη  τίεί^ειν  αντον  ηδννατο,  βονλη^είβης^ 
βον?.6μενος  ετΐΐκαλνφαι  το  ΰτίονδαζόμενον,  αντύς  μεν 
παρεΰκενάξετο ,  πέμπει  δε  Κότνν  τον  άδελφον  εις 
πρεββείαν  ^  φιλίονς  ?,όγονς  τω  Κλανδίω  κομίζοντα. 

6  (Ϊ£  παραπρεύβενβας  πάντα  αντω  κατεμηννΰε,  και  ^ό 
βαΰιλενς  Ιβηρίας  αντί  Μι^ριδάτον  γίνεται.  [Εχο.  ιΐβ 
ΙβοίΐΙ.  ρ.  23  Ρ3Γ.,  122  Νί6ΐ)υ1ΐΓ.  Η^βο  ςυοςιιβ,  ιιΐ  Γγ. 
1  βΐ  2,  5,  βχ  ίηΐβ^ποπ  ϋίοηο  60,  8  ί1αοΐ3  οδίβηιίαηΐ 
ςυ9β  δϋηΐ  ΐη  Εχο.  ΥβΙ.  ρ.  208  (νοί.  5,  ρ.  191  Είρδ.), 
δβ(1  ροδΙ  6X0.  βχ  60,  29,  3,  άθηιιητι  ροδίΐα.]  ^ο 

4  "Οτι  ^εκεβαλος  ο  ^ακών  βαβιλενς  επεκηρνκεύ- 
ετο  προς  ζίομετιανόν,   είρηνην  νπιΰχνονμενος'  εφ 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  427 

ον  ετεεμ,ψε  ^ομετιανος  Φονΰκον  μετά  Λολλης  δννά- 
μεως.  όπερ  μαϋ'ών  ο  ζίεκεβαλος  επεμ-φε  προζ  αντον 
τίρεββείαν  αν^ΐξ  εν  χλεναΰμώ^  λέγων  ώ?,  ει  ελοιτο 
εκαΰτοζ    Ρωμαίων    δνο  οβολονς  ζίεκεβάλω   εκάΰτον 

δ  ετονς  τελείν^  είρηνην  ττρος  αντον  τί^εα&αι'  ει  δε 
μη  τοντο  ελοίτο,  Λολεμηΰειν  καΐ  μεγάλα  αντοΐς  ττροΰ- 
τίρ-ψεβ^αι  κακά.  [Εχ€.  ίΐβ  1β§3ΐ.  ρ.  24  Ρβγ.,  122 — 
123  Νίβΐ3υ1ΐΓ.  Η3β€  ςυοηυβ,  υΐ  δβ(ϊυβη1ί£ΐ  ίρ.  5,  Βίοηίδ 
νίίΙβηΙϋΓ.] 

10        "Οτι  ^εκεβαλος  τΐρος  Τραιανον  ττρεββεις  επεμφε  5 
ταλοφόρονζ '   ούτο^  γαρ  είΰι  παρ*  αντοΐζ  ου  τυμιώτε- 
ροι.    πρότερον  γαρ  κομητας  ετίεμττεν^  εντελεύτερονς 
δοκονντας  τιαρ'   αντοίς  είναι,     εκείνοι   δε  έλ^όντεξ 
επί  τον  Τραιανον  ερριφαν  καΐ  (τε,  ιιΐ  ν.  30,  Βοΐίΐί.)  τά 

15  όπλα  και  τάς  χείρας  οπίοΟ^εν  δηΰαντες  εν  αιχμά- 
λωτων τά^ει  εδεοντο  τον  Τραιανον  εις  λόγονς  ελ^εΐν 
^εκεβάλω. 

"Οτι  πάλιν  ο  ^εκέβαλος  πρεββείαν  επεμτ^ε  ττρος 
Τραιανον ,    των    παρόντων    άνακωχην    κομιξόμενος 

20  (κομιΰόμενος  Νίβΐ).)•  ν?Τίί>χι^ίίτο  ^£  τά  τε  όπλα  πάντα 
και  τά  μηχανήματα  παραδιδοναι  τω  Τραιανω  και 
τονς  μηχανοποιονς  τονς  Ρωμαίονς  τονς  παρ*  αντω 
*6ντας  και  τονς  αντομόλονς,  καΐ  τα  ερνματα  πάντα 
οΰα  κατεΰκεναβε  κα^αιρεΐν ,  παραχωρεΐν  δε  καΐ  της 

25  γης ,  ην  έκράτηύεν  6  Τραϊανός ,  καΐ  τονς  εχ^ρονς 
αντον  καΐ  των  ^Ρωμαίων  οίκείονς  εχθρούς  νομίζειν, 
και  αντομόλονς  μη  νποδεχεΰ&αι,  μηδέ  οτρατιώτην 
Ρωμαίων  εχειν  εγγνς  εαντον.  προΰεδεξατο  ονν  την 
πρεΰβείαν  6    Τραϊανός  επι  τανταις  ταΐς  ΰνν^ηκαις. 

30  ό  ^δ  ζίεκεβαλος  τά  όπλα  ερριιρεν  επι  αντοι)  καΐ  εις 
την  γήν  πεβών  προΰεκννηύε,  καΐ  είς  'Ρωμην  πρεΰβεις 
έπεμπε  ^  και  αντοί  ομοίως  τάς  χείρας  εδηΰαν  ως  εν 


428  ΡΕΤβΐ 

αιχμαλώτων    τάίει.     [Εχο.  άβ  1θ§3ΐ.  ρ.  24  Ρ9γ.,  123 
Νίβ1)υ1ΐΓ.     €οηΓ.  ϋίο  Οβδδ.  68,  9,  υΜ  βαίΐβιη.] 

6  '^'Οτι  Ααγγίβάρδων  καΐ  ^Οβίων  ε^ακίΰχιλίων'Ίϋτρον 
περαίωϋ^^εντων  ^  των  περί  Βίνδίκα  ίτιπέων  έ^ελαΰάν- 
των  κα^  των  αμφΐ  Κανδιδον  πεζών  έτΐΐ,φ&αΰάντων, 
εις  τΐαντελη  φνγην  ο[  βάρβαροι  ετράτΐοντο.  εφ'  οΐξ 
οντω  πραχ^εΐβιν  εν  δέει  καταβτάντες  εκ  χρώτηζ 
ετΐίχειρηβεωζ  οι  βάρβαροι,  πρέββεΐξ  τίαρα  Αϊλιον 
Βάΰΰον  την  Παιονίαν  διέηοντα  βτέλλονβι,  Βαλλο- 
μάριόν  τε  τον  βαβιλέα  Μαρκομάννων  καΐ  έτερους 
δέκα,  κατά  εϋ-νος  επιλεξάμενοι  ενα.  καΐ  ορκοις  την 
είρήνην  οί  τίρέοβεις  τίΐύτωΰάμενοι  οί'καδε  χωρονΰιν. 
[Εχο.  άβ  Ιβ§3ΐ.  ρ.  24  Ρ3ΐ\,  124  ΝίβΙ)υΙΐΓ.] 

7  "Οτι  Κοναδοι  τίρέύβεις    ετίεμιραν  τΐρος    Μάρκον 
είρηνην  αιτούμενοι,   κα\  ετνχον.     και   τΐολλονς  μεν  ΐ5 
ϊτίττονς,  τΐολλονς  δε  βόας  δεδώκαΰι,  κάϊ  αιχμαλώτους 
τότε  μεν  μύριους  καΐ  τριΰχιλίους,   ϋύτερον  δε  καΐ 
ετέρους  τΐλείβτους  άπέλυβαν. 

'^Οτι  ήλϋΌν  καΐ  "Αβτιγγοι  και  Αακριγγοι  εις  βοη- 
^ειαν  του  Μάρκου.     [11).   ρ.  24  Ρ^γ.,    124  Νίβ1)αΙΐΓ.  2ο 
Ηίίβο  €[ΐιο(|αβ  ϋΐοηίδ  71,  1,  υΙ)ί  12,  2  Αάγκριγοι.    δβά 
Μδΐιιη  τίλείατους  άπέλυΰαν,   ηΐδί  Ιβ^βηάυηι  πλείους, 
\\%  οδίβηίϋΐ  13,  2,  ιιΜ  άπέδούαν  ολίγους] 

8  Ότι  Κάρηοι  το  εϋ'νος  φ^Όνοϋντες  τοΓ^  καθ'  εκα- 
ατον  ενιαυτον  τελουμένοις  τοις  Γ6τ%Όΐς  ετΐεμφαν  25 
ηρος  Τούλιον  (ΐούλιον  Νίβΐ).)  Μηνόφιλον  τίρεββείαν 
μετά  ύπερηφανίας  απαιτούντες  χρήματα,  ούτος  δε 
δούξ  ην  Μυβίας,  καΐ  καΟ•'  εκάβτην  ημέραν  τον  βτρα- 
τον  εγύμναξε,  και  προμαχών  την  υπερηφανίαν  αυ- 
τών επΙ  πολλάς  ημέρας  ουκ  εδέξατο  αυτούς,  διδούς  3ο 
αύτοΐς  άδειαν  οράν  τους  ΰτρατιώτας  γυμναζομένους. 
καΐ  ίνα  τω  παρελκυΰμώ  καϋ'έλοι  αυτών  τά  φρονη- 


ΓΕΑσΜΕΝΤΑ.  429 

ματα^  κα^ίϋας  επί  βηματοζ  νχί^ηλον  καΐ  τΐαραΰτηΰας 
τονς  μεγίβτονζ  τον  ύτρατοπέδον  εδε^ατο  αυτούς, 
μηδενα  λόγον  αυτών  ποωνμενοζ ,  άλλ'  εν  τω  μεβω 
λεγόντων  αυτών  την  τΐρεββείαν  ΰννεχώς  ετεροίζ  δίε- 

5  λεγετο,  ως  δη  άλλα  τιμιώτερα  πράγματα  έχων.  ο[  δε 
τΐερίδεεΐς  γενόμενοι  ονδίν  άλλο  είρηκαΰιν^  ει  μη  οτι 
^^δίά  τί  οί  Γότθοι,  τοΰαϋτα  χρϊ^ματα  παρ  υμών  λαμ- 
βάνουύί  καΐ  ημεΐζ  ου  λαμβάνομεν;"  ο  δε  είπεν 
οτι  '' αυτοκράτωρ  πολλών  χρημάτων  κΰρυός  έΰτι  καΐ 

10  τοΐζ  δεομένοις  αυτού  χαρίζεται.  οί  δε  ίττί^^^ίχ^οι^ 
οτ6  "καΐ  ημάζ  έχέτω  εις  τους  δεομένους  καΐ  δότω 
ημΐν  τοΰαϋτα'  ημείς  γαρ  κρείττονες  εκείνων  έΰμεν." 
και  γελάΰας  ο  Μηνόψιλος  είπε^  ^καΐ  περί  τούτων 
μηνϋΰαι  δέομαι  τω  αντοκράτορι.    και  μετά  τέοΰαρας 

1^  μήνας  δεύτε  εις  τόνδε  τον  τόπον  ^  καΐ  λαμβάνετε 
άπόκριΰιν.'^  καΐ  μετήλ^εν  έκεΐ^  καΐ  πάλιν  τους 
ϋτρατιώτας  εγύμναξε.  και  ηλ^ον  οί  Κάρποι  μετά 
τους  τέΰΰαρας  μήνας  ^  και  το  ομοιον  Οχημα  ποιηΰας 
αύτοΐς  ετεραν    εύρεν   άναβολην  τριών  μηνών,     καΐ 

20  πάλιν  εις  έτερον  ΰτρατόπεδον  εδεξατο  αυτούς  ομοίως, 
καΐ  εδωκεν  αυτοΐς  απόκριΰιν  οτι  οΰον  έ^  υποΰχέ- 
ΰεως  ουδέν  υμιν  παντελώς  δίδωΰιν  6  βαβιλεύς'  ει 
δε  δεεΰ&ε  αυγκροτηΰεως^  απελθόντες  ρίψατε  εαυτούς 
πρηνεΐς  και  δεηΰ'ητε  αυτού '   καΐ  εικός  έβτι  ονγκρο- 

2δ  τί^Ο'ί^ΐ'αΛ  υμάς.  οί  δε  μετά  άγανακτηβεως  άνεχώρη- 
ύαν,  και  [κατά  Άάύ.  Υθΐβδ.]  την  τού  Μηνοφίλου  άρχην 
εις  τρία  ετη  ανυβθεΐβαν  ηύυχίαν  εΰχον.  [Εχο.  (Ιβ 
1β§3ΐ.  ρ.  24—25  Ρ3Γ.,  124—126  Νίβ1)υ1ΐΓ.] 

Οτι    Βαλεριανος    εύλαβηΰ^εις    την    εφοδον    των  9 

30  Περβών^  έλοίμωξε  ({{ά  ρΐ'Ο  έλίμω^ε  βΐ  ίιιίι•»  λοιμού 
ρΐΌ  λιμού  ΜϋΙΙβΓΠδ  βχ  Ζοδίπιο  1,  36.)  γαρ  το  ΰτρά- 
τευμα  αυτού,  κα\  μάλλον  οί  Μαυρούύιοι,  χρυΟίον 


αφατον  ύνναγαγών  έπεμπε  πρέΰβεις  προς  Σαπώρην^ 
έπΙ  μεγάλαις  δόΰεΰι  τον  πόλεμον  καταλνΰαι  βονλόμε- 
νος.  ο  δε  τά  τε  τίερί  τον  λοιμον  μαϋ^ών  τγι  τε  πα- 
ρακληΰεί  Βαλεριανον  πλέον  έπαρ^είζ^  τους  τΐρεΰβεις 
παρελκνβας  ^  άπρακτους  αυτούς  άπολύβας^  εύ^ύς 
επηκολον^ηΰεν.  [Εχο.  (1β  1β§3ΐ.  ρ.  29  Ρβγ.,  133—134 
ΝίβΙίΐιΙΐΓ.] 

10  Οτι  Οδένα^ος  τον  Σαπωρην  [πολύ]  έ%^εράπευεν 
ως  ύπερβεβηκότα  κατά  πολύ  τους  ^Ρωμαίους,  βου- 
λόμενος  δε  αυτόν  υπαγαγέβΟ-αι ,  πέμπει,  δώρα  μεγα- 
λοπρεπή καΐ  άλλα  αγώγιμα^  ων  η  ΠερΰΙς  ουκ  ην 
εύφορος,  καμήλους  επιζείς,  καΐ  γράμματα  πέμπει, 
δεηΰεως  δύναμιν  έχοντα  καΐ  οτι  ουδέν  Πέρβαίς  υπε- 
ναντίον  αυτός  είργάβατο.  6  δε  τους  οίκέτας  υπέ- 
ταΰύε  δεξαμένους  τά  δώρα  ρίπτειν  εις  τον  ποταμόν,  ΐ5 
καΐ  τάς  έπιΰτολάς  δίαρρήξας  ύυνέτρι,φε,  καΐ  εδη- 
λωύε  ^^τίς  ων  καΐ  πό^εν  έτόλμηβε  προς  τόν  οίκεΐον 
δεΰπότην  γράφαι;  καΐ  νυν  ει  βουλεται  ελαφροτέρας 
κολάβεως  τυχεΐν,  οπίβω  τάς  χείρας  δηΰας  προΰπε- 
ΰέτω '  εί  δε  μη,  ί'βτω  ώς  και  αυτόν  κα\  το  γένος  καΐ  20 
την  πατρίδα  άπολώ"  [Εχο.  οΐβ  1θ§9ΐ.  ρ.  29  Ρβγ.,  134 
ΝίβΒιιΙΐΓ.] 

11  "Οτυ  Σαπώρης  6  Περύών  βαβιλευς  τόν  Ευφρά- 
την  διαβάς  μετά  του  οικείου  Οτρατοπέδου ,  ....  \οί 
δε  ατρατιώταυ  δαρρίβΐ  Νίβΐ).]  ηβπάζοντο  αλλήλους  καΐ  25 
εχαιρον  ώς  απωΰμένου  κινδύνου  φυγόντες.  προς  δε 
τους  εν  Έδέαατ]  βτρατιώτας  επεμπεν,  υποβχόμενος 
αύτοϊς  διδόναι  πάν  τό  Συριον  νόμιΟμα  το  ον  παρ' 
αντώ,  ί,ν'  άνενόχλητον  αυτόν  ΰυγχωρηΰωβι  παρελ- 
ϋ-εΐν  καΐ  μη  ελωνται  κίνδυνον  εις  άμφιβολίαν  αν-  3ο 
τους  άγοντα  κα\  άσχολίαν  αύτω  περιποιηύαι  και 
βραδύτητα,    ον  γαρ  δεδιώς  αντονς  ταντα  έπιδιδόναι 


ΓΚΑβΜΕΝΤΑ.  431 

εφη,  «λλ'  έτίειγόμενος  την  εορτην  εις  τά  οικεία  πον- 
νΰαί  καΐ  μη  βονλόμενοζ  τριβην  καΐ  νπερΟ'εαι,ν  γε- 
νέύ&αι  τγι  οδοιηορία  αντον.  καΐ  εΐλοντο  ου  ΰτρατίώ- 
ται  λαβείν  το  χρνΰίον  ακινδννωζ  καΐ  παραχωρηΰαί 
ό  αντοΐς  παρελϋ^εΐν.  [Εχο.  (1β  1β§3ΐ.  ρ.  25  Ρ^γ.,  126 
ΛΊβ1)ΐι1ΐΓ.     Οοηί.  Ζοδίηιυδ  1 ,  39.] 

"Οτι   Ούάνδαλοι  ηττηϋ'εντες  ετίεμψαν  Λρεΰβείαν  12 
προς  ^νρηλιανόν,  τίαρακαλονντες  είξ  είρηνην.    Αν- 
ρηλιανος  δε  άβμενως  έδε^ατο,  κα\  πακτενύαζ  προς 

10  αντον  ς  άνεχωρτιΰεν.  [Εχο.  οΐβ  1θ§ηΙ.  ρ.  26  ΡβΓ.,  126 
ΝίβΙ)υ1ΐΓ.] 

"Οτι   Άφφαρβάν^    φίλτατος  ων    ώς   μάλιΰτα  τω  13 
Ναρύαίω  τω  Περΰών  βαΰιλει^   είξ  πρεΰβείαν  πεμ- 
φ^είς   ΰνν    ικετεία   τω  Γαλεριω  νπηντηβεν.     οΰτις 

ΐόΐίδειαν  τον  λέγειν  λαβών  είπε^  "  φανερόν  εΰτι  τω 
γένει  των  άνϋ'ρώπων  οτι  ώβπερανεΐ  δνο  λαμπτήρες 
είβιν  η  τε  'Ρωμαϊκη  καΐ  Περΰικη  βαβιλεία'  και  χρη 
κα^άπερ  οφ^αλμονς  την  ετέραν  τγι  της  ετέρας  κο- 
ΰμεΐΰ^αι  λαμπρότητι^   καΐ  μη  προς  άναίρεΰιν  εαν- 

20  των  άμοιβαδον  μέχρι  παντός  χαλεπαίνειν.  τοντο  γαρ 
ονκ  άρετη  μάλλον^  αλλά  κονφότης  νομίζεται  η  μαλα- 
κία '  τονς  γαρ  μεταγενεΰτερονς  οίομενοι  μη  δύναβϋ-αι 
εαντοΐς  βοη^εΐν  ΰπονδάζονβι  τονς  αντιτεταγμένονς 
άνελεΐν.    μη  χρηναι  μεντοι  μηδέ  Ναρΰαΐον  άΰ^ενέ- 

25  ΰτερον  πάντων  των  άλλων  βαΰιλεων  νομίξεΰ^αι'  αλλά 
το(?οί}τον  των  άλλων  βαβ ιλέων  Γαλεριον  νπερεχειν 
ώΰτε  αντον  τοντω  μόνω  δικαίως  Ναρΰαΐον  ηττηβϋ-αι, 
καίτοι  της  των  οικείων  προγόνων  αξίας  καταδεέβτε- 
ρον  ον  γενόμενον.^'    προς  τούτοις  ελεγεν  6  ^Αφφαρ- 

:ο  βάν  εντετάλ&αι  αντω  παρά  Ναρΰαίον,  ως  έχοντες 
{έχοντος  ΝίβΙ).)  επιείκειαν  το  της  οικείας  βαΰιλείας 
δίκαιον  ττ]  ^Ρωμαίων  επιτρέ-φαι  φιλανθρωπία,    τοι- 


432  ΡΕΤΕΙ 

γαρονν  μηδέ  τους  όρκους  κομίξειν,  έφ'  οϊζ  χρη  γι- 
νεΰ^αι  την   είρηνην^    άλλα  το  όλον  ττ}  γνώμτ}  τον 
βαβίλέωζ  διδόνοίί^  πλην  οτν  παρακαλεί  τονξ  παΐδας 
μόνον  καΐ  τάζ  γαμετάς  αντω  αποδο^ήναί,   δια  της 
τοντων  άποδόΰεως  πλέον   ενεργεαίαίς   ένοχος   είναι  5 
λέγων  η  οπλοις   περιών'  ονδε  νυν   δυναα^^αο  κατ 
άξίαν  χάρίτας  ομολογεΐν  ^  οτι    εν  αίχμαλωΰία  γενό- 
μενοι της  έντεν&εν  ουκ  επειρά^ηβαν  νβρεως,  αλλ! 
οντω  μετεχειρίΰ^ηΰαν   ώς  τγι  οικεία  ευγένεια  οβον 
ονπω  άποδο^ηΰόμενοι.     εν  τούτοις  εις  μνήμην  ηγε  ιΐ 
και  το  των  άνϋ'ρωπίνων  πραγμάτων  ενμετάβλητον. 
6  δε  Γαλάριος  προς  ταύτα  δό^ας  6ργίζεθϋ•αι,  ΰνγκι- 
νηΰας  το  έαντον  ΰώμα,  άπεκρίνατο  λέγων  ου  καλώς 
ΠέρΟας    ά^ιονν    της    μεταβολής    τοον    ανθρωπίνων 
πραγμάτων  ετέρους  μεμνήβθαι,  οπότε  αυτοί  καιρού  ΐδ 
επιλαμβανόμενοι  ου  παύονται   ταις  των  ανϋ•ρώπων 
ΰυμφοραΐς  επικείμενοι.      καλώς  γαρ  και  έπΙ  Βαλε- 
ριανού  το  μέτρον  της  νίκης  εφυλάξατε,  οϊτινες  δό- 
λοις  αυτόν  απατήΰαντες  κατέΰχετε  καΐ  μέχρι  γήρως 
έΰχατου  κοίΐ  τελευτής   άτίμον  ουκ  απελύΰατε,    είτα^ο 
μετά  %•άνατον   μυΰαρα   τινι  τέχνη    το    δέρμα  αυτού 
φυλάξαντες  θνητώ  ΰώματι  άΰ-άνατον  νβριν  έπηγά- 
γετε!^    ταύτα  διεξελϋ^ών  6  βαΰιλεύς^  και  ειπών  εαυ- 
τόν έπικαμφϋ-ήναι  ουχ  οίς  Πέρΰαι  δια  της  πρεϋβείας 
νπέμνηύαν,  ως  δέον  προς  τας  ανθρωπίνας  άφοράν  25 
τυχας'   δια  τούτο  γάρ  μάλλον  και  προς  όργην  προβ- 
ήκειν  κινειΰθαι,  εί  τις  προς  α  Πέρΰαι  πεπράχαΰιν 
άποβλέφειεν'  άλλα  τοις  των  οικείων  προγόνων  ίχνε- 
ΰιν  άκολονϋ'ειν ,  οίς  §&ος  φείδεΰθαι  μεν  των  υπη- 
κόων^ καταγωνίξεΰθαι  δε  τών  άντιταττομένων  ^  έκέ-  3ο 
λευΰε  τω  πρεαβευομένω  τω  ίδίω  βαΰιλει  άηαγγεΐλαι 
την  "Ρωμαίων  καλοκάγαθίαν  ^   ων  της  αρετής  επει- 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  433 

ράϋ-η^  καΐ  ου  πολλώ  νΰτερον  προαελτίίξείν  παρ*  αυ- 
τόν άφιξομενουξ  κατά  γνώμ,ην  του  βαΰ ίλεως.  [Εχο. 
(1β  Ιβ^αΙ.  ρ.  26-27  Ρβγ.,  126^128  ΝίβΙ)υ1ΐΓ.] 

"Οτί  Γαλερίος  και  ^ιοκλητιανοζ  εις  Νίΰιβιν  αυν-  14 

5  ηλ^ον ,  εν^α  κοινή  βουλευβάμενοι  ύτελλουύιν  εις 
Περΰίδα  πρεΰβευτην  Σικόριον  Πρόβον  αντιγραφέα 
της  μνήμης,  τούτον  6  Ναρύαΐος  τη  των  επαγγελ- 
ϋ'εντων  ελτίίδι  φιλοφρονως  έδεξατο.  χρηται  δε  και 
τινι  αναβολή  ο  Ναρύαιος.    ως  γαρ  βουλόμενος  δη- 

10  Ό'ίΐ/  τους  περί  Σικόριον  τΐρεββεις^  οία  δη  κεκοπω- 
μένους^  άνακτήβαΰ^αι ,  μΒχρι  τούούτου  περί  τον 
^Αύπροϋδιν  ποταμον  της  Μηδικής  τον  Σικόριον  πα- 
ρείλκυΰεν  ^  ουκ  άγνοοϋντα  μέντοι  το  γινόμενον,  εως 
οι  τηδε  κάκεΐοε  δια  τον  πόλεμον  ϋκορπι6%•έντες  βυν- 

15  ελεγηΰαν.  και  τηνικαϋτα  εν  τοις  ενδοτερω  των  βα- 
σιλείων πάντας  τους  άλλους  χωρίΰας,  καΐ  άρκεβϋ-είς 
τη  παρουΰία  Αφφάρβα  καΐ  Άρχαπετου  και  Βαρΰα- 
βώραου^  ων  6  μεν  έτερος  ύπαρχος  ην  πραιτωρίων^ 
6  δε  έτερος  την  του  Συμίου  ειχεν  αρχήν^  επέτρεψε 

20  τω  Πρόβω  την  πρεΰβείαν  διε^ιεναι.  ην  δε  τα  κεφά- 
λαια της  πρεββείας  ταύτα  ^  ώβτε  κατά  το  ανατολικον 
κλίμα  την  Ίντηληνήν  μετά  Σωφηνης  και  ^Αρζανηνην 
μετά  Καρδουηνών  καΐ  Ζαβδικηνής  Ρωμαίους  εχειν, 
και  τον  Τίγριν  ποταμον  εκατερας  πολιτείας  οροϋ'ε- 

25  6ιον  είναι,  Άρμενίαν  δε  Ζίν&α  το  κάβτρον  εν  με^ο- 
ρίω  της  Μηδικής  κείμενον  ορίξειν,  τον  δε  Ιβηρίας 
βαβιλεα  της  οικείας  βαΰιλείας  τά  ΰύμβολα  Ρωμαίοις 
οφείλειν  ^  είναι  δε  τόπον  των  συναλλαγμάτων  Νίβι- 
βιν  την   πόλιν,  παρακειμένην  τω   Τίγριδι.     τούτων 

30  ό  Ναρύαΐος  ακοΰβας,  επειδή  προς  μηδέν  τούτων  η 
παρούσα  τύχη  άρνεΐβ^αι  αυτόν  ΰυνεχωρει,  6υνε%ετο 
τούτοις  άπαΰι'    πλην   ϊνα  μη    δόξη    ανάγκη    πάντα 

ΗΙ8Τ.  ακ.  ΜΙΝ.  Ι.  28 


434  Ρκτκι 

Λοιεΐν^  δίηρνηβατο  μόνον  το  τόπον  είναι  των  θνν~ 
αλλαγμάτων  την  Νίβιβιν.  6  δε  Σικόρι,ος^  ^^ένδεδω- 
κενκί  χρη  τΐρόξ  τοντο '  οντε  γαρ  αυτοκράτωρ  η  τιρεύ- 
βεία  καΐ  ΛερΙ  τούτον  εκ  των  αυτοκρατόρων  ονδεν 
έτίετέτρατίτο!^  τούτων  ούν  ϋυντε&εντων ,  άπεδό^η- 
ύαν  τω  Ναρβαίω  αϊ  τε  γαμεταΐ  καΐ  οι  παίδες ,  μετά 
φιλοτιμίας  των  βαΰιλέων  της  ΰωφροβύνης  αύταΐς 
κάμαρας  φυλαχϋ^είΰης.  [Εχε.  (1β  1β§3ΐ.  ρ.  29 — 30 
Ρ3Γ.,  134—136  ΝίβΙ)α1ΐΓ.] 
15  "Οτι  Αικίννιος  πέμπει  πρεΰβευτην  προς  Κων- 
ύταντΐνον  Μεβτριανον  κόμητα.  έλϋ'όντα  δε  τον  Με- 
ύτριανον  ο  βαβιλεύς  επί  τίνα  χρόνον  διέύυρε.  μετά 
ταύτα  δε  προς  τε  το  αδηλον  του  πολέμου  αποβλέ- 
πων^ άμα  δε  καΐ  οτι  οί  τού  Λικιννιου  έφοδω  λαν- 
^ανούοη  χρηΰάμενοι  την  βαβτάγην  αύτον  μετά  της  ΐ5 
βαβιλικης  ύπηρεβίας  κατέβχον,  δέχεται  αυτόν,  ο  δε 
τοις  δυβί  βαβιλεύβι  την  είρηνην  επρεββεύετο^  μη 
χρηναι  λέγων  τον  τους  ομοφύλους  νενικηκότα  κατ 
αυτών  χαλεπαίνειν.  ο,τι  γαρ  αν  άπόλοιτο.  τούτο 
λοιπόν  τω  νενικηκότι ,  αλλ'  ουχί  τοις  ηττωμένοις  20 
άπόλλυβ^αι'  καΐ  οτι  6  ενί  την  είρηνην  αρνούμενος 
πολλών  εμφυλίων  πολέμων  γίνεται  αίτιος,  ο  ^ε  βα- 
βιλεύς  τω  τ  ε  προΰώπω  και  τη  του  ΰώματος  κινηβει 
το  μέγε%•ος  της  όργης  δηλών ^  και  μόλις  φωνήν  άφείς, 
ειπεν^  'Όύχ  ούτω  μέχρι  τού  παρόντος  διαγενόμεϋ-α  2ό 
(δ ιαγεγ ενήμερα  Ββΐίΐί. ),  ούδε  δια  τούτο  εκ  τού 
ωκεανού  μέχρι  των  ένταύϋ^α  πολεμούντες  καΐ  νι- 
κώντες  άφικόμε&α,  ώβτε  μη  έϋ^έλειν  τον  οίκεΐον 
γαμβρόν  κοινωνόν  έ'χειν  δια  τα  μύΰη  αυτού  καΐ  την 
άγχιοτείαν  άπαγορεύειν^  ευτελές  δε  άνδράποδον  μετ  3Ρ 
αυτού  είς  τα  βαύίλεια  προβδέ^αύ^αιΓ  εκέλευβεν  ούν 
τον  Μεβτριανον,  τούτου  τού  μέρους  της  πρεύβείας 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  435 

ΰχολάξοντοξ^  εί!  τι  έτερον  αίτεΐν  βονλοίτο,  λέγειν ' 
καΐ  ^δο^ε  τον  Βάλεντα  εκβλη^ηναι  τηζ  βααιλείαξ. 
[Εχε.  (1β  Ιβ^αΐ.  ρ.  27  Ρηγ.,  128— -129  Νΐβΐ).  Οοηί.  Ζο- 
δίιηυδ  2,  20.] 

5        '^Οτι  Μαγνεντιοζ  καΐ  Βετρανίων  ηεμηονύι  πρεβ-  16 
βεις  τίροξ  Κωνύτάντιον.   πέμπονται  δ\  'Ρονφΐνος  καΐ 
Μαρκελλΐνοξ,  6  μεν  νπαρχοζ  ων  των  πραιτωρίων,  6 
δ^  ετεροζ  ΰτρατηλάτηξ  ^  καί  Νουνέχιοξ  Ουγκλψικοξ 
νπαρχοξ^  καϊ  Μάξιμος  προς  τοντοις^  νπομνηαοντες 

10  τον   Κωνύτάντιον   οπλών   άποαχέβ^αι   και   πρώτην 
εχειν   εν  ττ}  βαΰιλεία  τιμήν.    6  δ^  Μαγνέντιοζ  δι 
αυτών  την   ιδίαν  θυγατέρα  τω  Κωνβταντιω  ύπιβ- 
χνεΐτο  διδόναι  γαμετην  έπΙ  τω  και  αντος  την  Κων- 
αταντίαν   λαβείν    την    άδελφην    τον   Κωνβταντίον. 

15  εδέί,ατο  ονν  ο  βαΰιλενς  τους  Βετρανίωνος  και  Μα- 
γνεντίον  πρεββεις,  εν  οΐξ  ο  Νοννεχιος  εν^νς  εφη  τω 
προοιμίω  είρηνην  αίτεΐν  τον  Μαγνέντιον  ^  καϊ  πολ- 
λάκις της  περί  των  παρόντων  πραγμάτων  καταύτά- 
ΰεως   τον   Κωνύτάντιον   νπεμίμνηύκε,    φάύκων   μη 

20  χρηναι  αυτοί/  άπροόπτως  καϊ  κεκμηκοτα  ηδη  τοις 
πολέμοις  δυο  κατ  αντον  {αύτον  Ββΐίΐί.)  βαύιλ^ΐς, 
Στρατιωτικής  τε  επιύτημης  έμπειρους  καϊ  ομονοούν- 
τας  αλληλοις  καϊ  ετι  ακεραίους  όντας,  εις  πόλεμον 
προκαλεΐβϋ'αι '    οϊτινες,  εί  μη  περί  ειρήνης  ϋννδό- 

25  ξαιεν ,  οποίοι  καϊ  πηλίκοι  κατά  τον  έμφύλιον  πό- 
λεμον εΰονται  παραταττόμενοι  ^  εί'τε  εις  μονός  είτε 
ο,αοΰ  άμφω  παραγένοιντο,  μη  ϋ'έλειν  αντον  έτέρω&εν 
μα^είν  η  έκ  των  ηδη  πεπραγμένων  αυτοΐς,  οτε  ταΐς 
εκείνων  παρατάξεΰιν  αντω  τε  και  τω  γένει  αντον 

30  Ύ^ρ ίαμβοι  κατωρϋ-ονντο.  ταντης  της  πρεββείας  άκον- 
->ας  ο  βαΟιλενς  έν  φροντίΰι  πολλαΐς  ην.  καϊ  εις 
νπνον  τραπείς  είδεν  όψιν  ότι  ο  πατήρ  αντον  ωύπερ 

28* 


436  ΡΕΤΕΙ 

έξ  νφονς  κατιών  καΐ  τγΙ  χει'^ι  κατέχων  τον  Κών- 
ΰταντα,  ον  άνείλε  Μαγνέντιος^  τούτον  αντώ  τΐροϋ- 
φερων  ταύτα  προς  αυτόν  έδόκει  τα  ρήματα  φ^εγ- 
γεΰΰ^αί'  '  Κωνοτάντιε^  ίδου  Κώνβτας  6  τίολλών 
βαβίλεων  απόγονος ,  6  εμοζ  υιοζ  καΐ  βος  αδελφός^  5 
τνραννικώζ  άπολλνμενος.  μήτε  ονν  την  βα0ί- 
λείαν  δίακοτΐΐομενην  μήτε  την  τίολιτείαν  ανατρε- 
Λομένην  Λεριίδγΐζ  μήτε  ενλαβη^ης  άπειλάς,  αλλά 
την  έντενϋ'εν  εΰομενην  0οι  δό^,αν  ηάύης  εκβά- 
Οεως  τΐροτίμηΰον^  κοίΐ  μη  ί'δης  ανεκδίκητον  άδελφόνΓ  ίο 
μετά  ταντην  την  όφιν  άφυτίνια^εΐξ  6  Κωνστάντιος , 
των  τίρεββεων  τίλην  ^Ρονφίνον  φνλακτι  παραδοθέν- 
των ...  .  [Εχε.  (3β  1β§3ΐ.  ρ.  27—28  Ρςιγ.,  129—131 
ΝίβΒιιΙΐΓ.] 

17  "Οτι  έτνΐ  Κωνύταντίον  τίρέΰβεις  ηλ%Όν  Περΰών.  ι$ 
ο  δε  της  τίρεββείας  ηγεμών  ΝαρΟης  το  τραχν  των 
γραμμάτων  ών  επεφερετο  ττί  των  οικείων  ημεροτητι 
τρόπων  ύνγκεράβας^  έδωκε  προς  άνάγνωΰιν.  [Εχι. 
ιΐβ  1β§3ΐ.  ρ.  28  Ρ3Γ. ,  131  Νίβΐ3υΙΐΓ.  V.  Αιηιηί3η.  Μπιτ. 
17,  5.]  20 

18  "Οτι  οι  βάρβαροι  επΙ  Ιουλιανού  του  παραβάτον 
είρηνην  γιτουν'  ο  δε  ηλθεν  εις  το  ΰπείααβθαι  αύ- 
τοΐς^  καΐ  έξητει  ομήρους  λαβείν.  οΓ  ^£  βάρβαροι 
πάνυ  πολλούς  ελεγον  εχειν  [αντον  αιχμαλώτους, 
και  εκείνος  άπεκρίνατο  τούτους  εχειν  δΐιρρίβΐ  Νίβΐ).]  25 
πολεμώ,  αλλ  ου  παρ'  εκείνων  δεδομένους"  νύν  δε 
ξητεΐν  εΙρηνης  ενέχυρα,  εΐ  τίνες  εΐεν  προς  τούτο 
παρ  αυτοΐς  επιτήδειοι,  εκείνων  δ  β  ου  δ  εν  άπαρ- 
νουμένων ,  άλλα  δώβειν  6υντι%^εμένων  ους  αν  αυ- 
τός επιλε^οιτο,  τον  τού  βασιλέως  υίον  ηξίου  λαβείν  βο 
ως  αντί  πολλών  μόνον  αρκούντα,  ον  είχεν  αίχμά- 
λωτον.     οί  δ\  βάρβαροι  ηδη  τεθνάναι  αυτόν  ύπο- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  437 

λαμβάνοντες,  μετά  τον  6φών  βαΰιλέως  οδνρομενοί 
τ  ε  χαΐ  βτένοντεζ,  εδεοντο  τον  Καίϋαρος  αδννατα  μη 
ξψείν,  άποατονντα  τονξ  ηδη  τε^νεώτας  ομηρονς' 
τοντο  δε  τεκμηριον  είναν  τον  ύτιονδάζ  αντον  μη 
5  έΟ•ελειν  τίοίηΰαΰ&αι,  [Εχο.  (1β  1β§3ΐ.  ρ.  28  Ρθγ.,  131 
—132  ΝίβΒαΙίΓ.] 

Ευηβρίαιη  Γγ.  2  βχδοπρδίδδβ  νΐάβΙϋΓ  ΡβίΓαδ. 


ΡΚΑΧΑΟΟΕΑΕ  ΕΒΑΟΜΕΝΤΑ, 


Ρθ8ΐ  ΡβΙιυιτι  ροδυΐ  ΜδΙοποοΓϋΐη  ηοηηαΙΙοΓυιη  ρβΓ- 
Ιίηι  3ΐ)  υηο  Γβΐ'β  ΡΙιοΙίο  ιηβιηοΓβΙΟΓαΐϊΐ  ΓΓ3§η[ΐβηΐ3,  (^υο- 

ΠΙΓΓΙ    ρΠΙΪΙΙΙδ    6δΙ   ΡΓ3Χ3§0Γ38,    (1β    €[00    Βί1)1.    €0(1.    62: 

'^νεγνώύϋ^η  Πραξαγόρον  [τον  Πραξαγόρον  ΆάάίΙ 
00(1.  Α.]  τον  Αθήναιον  της  κατά  τον  μεγαν  Κωνβταν 
τΐνον  [ΰτορίίΧζ  βιβλία  όνο.  εν  οίζ  λόγοις  διε^ειύιν 
οτι  ο  Λατηρ  Κωνύταντίνον  Κωνβτάντιοζ  Βρετανίας 
εβαβίλενβε ,  Μα^,ιμΖνοξ  δ\  της  ^ Ρώμης  καΐ  της  άλλης 
Ιταλίας  καΐ  Σικελίας,  6  δε  έτερος  Μαξιμίνος  της  τε 
Ελλάδος  καΐ  της  κάτω  ^ Αβιας  καΐ  Θράκης,  ^ιοκλη- 
τιανος  δε  6  καΐ  των  άλλων  πρεύβντατος  της  τε  Βί-  ιο 
^ννίας  ηρχε  καΐ  της  Αραβίας  καΐ  της  Αιβνης  καΐ 
της  Αίγνπτον,  οΰην  6  Νείλος  επερχόμενος  άρδει. 
τον  ονν  Κωνΰταντΐνον  6  τίατηρ  Λεμτίει  τίαρά  ^ιΟ' 
κλητιανον  εις  Νικομηδειαν  ηαιδεν^ηβόμενον.  τιά- 
ρων δε,  φηύί,  Μαξιμΐνος  6  της  κάτω  Άβιας  βαβι-  ΐ5 
λενων  εις  έηιβονλάς  ωρμηβε  τον  νέον'  καΐ  προς 
μάχην  λεοντι  άγρίω  κα^'ίβτηβι  τον  νεανίαν.  6  δε 
το  μεν  %ηρίον  κρατηβας  άνειλε,  της  δ\  επιβονλης 
αιβϋ'ομενος  φενγει  προς  τον  πατερα'  ον  τον  βίον 
λιπόντος  6  παις  εκδεχεται  την  βαβιλείαν.  ταντης  δε  2ο 
,έπιβάς  Κελτονς  και  Γερμανούς,  Β%'νη  πρόβοικα  καΐ 
βάρβαρα,  κατεβτρεφατο.  άβελγώς  δε  καΐ  βαρέως  των 


ΡΚΑΧΑΟΟΚΑΕ  ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.        439 

υπηκόων  ϋρχίΐν  Μαξεντιον  μα^'ών^  ούτος  δ^  αρ'  ην 
μετά  Μα%ιμΐνον  των  εν  Ρωμτ]  καταΰτάζ  κνρνος, 
εΰτράτενβεν  επ  αντον,  δίκας  τηρείς  τονζ  άρχομένονζ 
παρανομίας  πραττόμενος.  καΐ  μάχγι  νίκηΰας  ες  φνγην 

δ  έτρεφε,  φενγων  δε,  ην  τοις  τιολεμίοις  αύτος  απώλειας 
εδολορράφει  μηχανην,  ταντην  ενρατο  τον  βίον  κατα- 
ΰτροφην ,  τη  παρ  αυτού  χαταΰκευαβϋ'είύη  διώρυγι 
περιπεύών.  την  μέντοι  τούτου  κεφαλήν  τίνες  των 
"Ρωμαίων  άποτεμόντες  και  %ύλω  άρτηΰαντες  την  πό- 

10  λιν  περιεπόλευον.  Κωνΰταντίνω  δε  και  ηδε  η  βα- 
ϋΐλεία  προ^ύμως  καΐ  χαίρουβα  προαεχωρηαεν.  επεί 
δε  καΐ  Αικίνιον  ώμώς  και  απάνθρωπος  τοις  νπηκό- 
οις  άποκεχρημενον  επυν&άνετο,  οντος  δε  της  μοίρας 
εκείνης  έβαΰίλευΰεν,  ης  Μα^ιμΐνος  ο  την  έπιβουλην 

15  Κωνΰταντίνω  δια  του  λέοντος  προοενεγκών  έπεβτά- 
τει,  αυτού  τον  βίον  λιπόντος,  ουκ  ενεγκών  ομοφύ- 
λων ύβριν  άφόρητον,  έβτράτευεν  έπ'  αυτόν,  της  τυ- 
ραννίδος  αυτόν  εις  το  βαβιλικώς  αρχειν  μεταβτηβό- 
μενος.     Αικίνιος  δε  την  τού  βααιλέως  επιβτρατείαν 

20  άκούΰας  καΐ  δείβας,  ^κρυπτέ  τε  την  ωμότητα  φιλαν- 
ΰ^ρωπίας  προΰχηματι  και  όρκους  ύπετεινεν  άγα%'όν 
τ  ε  εαυτόν  τοις  υπό  χεΐρα  παραύχέΰθαι  καΐ  ας  έθ-ίτο 
ΰπονδάς  ΰυντηρεΐν  απαράβατους,  διό  τότε  μεν  ο 
βαύιλεύς  άπεΰτη  τού  πολεμεΐν '  ύβτερον  δε,  επει  κα- 

2δ  κία  ηρεμεΐν  ούχ  οία  τέ  εΰτι,  καΐ  των  όρκων  ηφειδη- 
κότα  καΐ  ες  πάν  κακότητος  ^ληλακότα  καταπολεμηΰας 
μάχαις  καρτεραΐς  και  εν  ττι  Νικομηδεία  ύυγκλείβας 
επολιόρκει.  κάκεΐ%•εν  έν  Ικέτου  προς  βαβιλεα  χατα- 
φνγόντα  Οχηματι  κατέλιπεν  η  βαΰιλεία,  και  ύυνεβη 

30  τόν  μέγαν  Κωνβταντΐνον ,  της  μεγάλης  άρχγϊς  τόν 
α^ιον  επιξητούΰης,  εις  εαυτόν  τάς  ειρημένας  βαΰι- 
λείας  επιΰπάΰαΰ&αι'  της  τε  γαρ  πατρώας  κληρονό- 


440  ΡΚΑΧΑΟΟΚΑΕ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ. 

μος  έγένετο  και  της  ^Ρωμαίων,  καταλνΰαζ  Μά^ιμΙνον 
(1.  Μα^ένηον)^  Ελλάδος  τε  καΐ  Μακεδονίας  καΐ  της 
κάτω  ^Αΰίας  παραλνβας  της  άρχης  τον  ρη^έντα  Αι- 
κίνιον.  ον  μην  άλλα  καΐ  της  άλλης  μοίρας^  ης  ηρχε 
^ιοκλητίανος^  αντος  ανεδηβατο  το  κράτος,  ο  ;/άρ  5^ 
Αικίνιος  καΐ  ταντην  είχεν  νφ'  εαυτόν^  Μα^ιμίνον 
πολέμου  νόμφ  αφελών^  ος  ^ιοκλητιανον  διάδοχος 
εγεγόνει.  κρατννάμενος  ονν  καΐ  μίαν  δείξας  την 
ύνμτίαύαν  βαΰιλείαν,  κτίζει  το  Βνζάντιον  έπώννμον 
εαντώ.  φηαΐν  ονν  6  Πραξαγόρας ,  καίτοι  την  &ρη- 
ϋκείαν  "Ελλην  ων,  οτι  πάΰη  άρεττ}  καΐ  καλοκαγαθία 
καΐ  τίαντί  εντνχηματι  πάντας  τους  προ  αντον  βεβα- 
αιλενκότας  6  βαοιλενς  Κωνσταντίνος  άπεκρύ'φατο. 
εν  οίς  αυτόν  καΐ  οί  δνο  βνμπεραίνονται  λόγοι. 

Ετος  δε  της  ηλικίας  ηγε  δεντερον  καϊ  είκοβτον  ΐδ 
Πρα^αγόρας,  ως  αντός  φηύιν,  οτε  ταϋτα  βυνέγραφε. 
βυνεγράφατο  δ\  ο  αυτός  καϊ  έτερα  βιβλία  δυο,  περί 
των  ^Αθηνηύι  βαύιλευύάντων,  έτος  άννων  εννεακαι- 
δέκατον.  ΰυνεταξε  δε  και  έτερα  βιβλία  ^ξ  είς  τον 
των  Μακεδόνων  βαΰιλεα  Άλέξανδρον,  τριακοβτον  2ο 
πρώτον  ελαύνων  ένιαυτόν.  εύτι  δε  την  φράΰιν  βα- 
φής καϊ  ηδύς,  ολίγον  δε  τον  δέοντος  άτονωτερος, 
κεχρηται  δε  ^Ιωνική  διαλεκτω. 


ΟΑΝϋΙϋΙ  ΕΕΑ.αΜΕΝΤΑ. 


ΡΙιοΙίϋδ  Βί1)1.  €0(1.  79:  ^Ανεγνώα^ηβαν  Κανδίδον 
ίΰτορίας  λόγοι  τρεις,  άρχεται  μεν  της  ίβτορίας  από 
της  Λέοντος  άναρρηβεως ,  ός  ην  εκ  Κακίας  μεν  της 
εν  ^ΙλλνριοΙς^  ΰτρατιωτικω  ηαραγγείλας  τάγματι  καΐ 
τελών  αρ%ας  των  εν  Σηλνμβρία,  την  βαύιλείαν  δ'ε 

ό  ΰπονδη  'Άΰπαρος  εγχειριβ^είς  ^  ος  ην  Άλανός  μεν 
γένος,  εκ  νεαράς  δε  ΰτρατενΰάμενος  ηλικίας  καϊ 
παιδοΛοιηΰάμενος  εκ  τριών  γάμων  ^Αρδαβονριον^ 
Πατρίκιον,  Έρμενάριχον,  και  ^ηλείας  δυο.  ποιείται 
μεν  6  ΰνγγραφενς ,  ως  εί'ρηται^  αρχήν  της  ίΰτορίας 

10  τι?ν  αρχήν  της  Λέοντος  βαΰιλείας,  τελεντά  δ'  εις 
την  αναγόρενοιν  Λναΰταβίον.  εΰτι  δε  πατρίδος  μεν 
'ΐβανρίας,  ως  αυτός  φηβι^  της  τραχείας"  επιτήδευμα 
δε  §αχεν  ύπογραφεύς  των  εν  Ίβαύροις  πλεΐατον  ίΰχυ- 
βάντων.    την  δε  ^ρηύκείαν  Χριΰτιανός  ην  καΐ  όρ^ό- 

15  δοξος '  την  τε  γαρ  τετάρτην  ΰύνοδον  έπαίνοις  ΰτέφει 
και  τών  κατ  αυτής  καινοτομούντων  κα^άπτεται  δι- 
καίως, την  δε  φράΰιν  ουκ  έχει  πρέπουΰαν  λόγω 
ίύτορικώ '  ταΐς  τε  γαρ  ποιητικαΐς  λέ^εΰιν  απειροκά- 
λως   τε   κέχρηται    και  μειρακιωδώς  κα\  η  ΰυν^ηκη 

20  αύτω  εις  το  τραχύτερον  και  δυβηχον  έκδι^υραμβοϋ- 
ται^  ώβπερ  αύ  πάλιν  εις  το  εκλελυμένον  τε  καΐ  εκ- 
μελες  υπτιάζει.     νεωτερίζει  δε  καϊ  ταΐς  ΰυντάξεΰιν 


442  ΟΑΝϋΙΒΙ 

ουκ  εις  το  γλαφνρον  μάλλον  καΐ  έπαφρόδιτον,  ωΰπερ        \ 
έτεροι,  αλλ'  ωΰτε  δνΰχερης  άκονβαι  καΐ  τον  ηδεος 
νπερόρι,οζ.    ηλήν  αύτοξ  εαυτόν  πολν  βελτίων  ένια- 
χον  τοις  λόγοίξ  ηάντα  γινόμενος,  βνμμιγη  την  ιβτο-  Μ| 
ρίαν  καΐ  ε|  άνομοιοτάτων  αρμόζων  άλίΰκεται.    οντος  5 
ίοχνρίζεται  την  'ΐΰανρίαν  άπο  τον  Ήΰαν  λαβείν  την 
έποννμίαν. 

ζίιέρχεται  δ'^  εν  μεν  τω  πρώτω  λόγω  την  'Άβπα- 
ρος  καΐ  των  τίαίδων  αντον  δνναβτείαν ,  την  άνάρ- 
ρηύιν  δια  τον  "Ααπαρος  Λέοντος ,  τον  ΰνμβάντα  ττ}  ίο 
πόλει  εμτΐρηΰμόν ,  καΐ  οΰα  'Άΰπαρι  περί  τούτον  επί 
το  κοινγι  ύνμφέρον  διαπέπρακται.    καΐ  περί   Τατια- 
νον   καΐ    Βιβιανον,   καΐ  ώς   περί   αυτών    διηνεχ^η 
'Άβπαρ  καΐ  ο  βαβιλενς,  καΐ  οία  εις  άλληλονς  απε- 
φ&εγ^αντο.    καΐ  ώς  6  βαΰιλενς  δια  τοντο  ηταιρίΰατο  ΐδ 
το  ^Ιΰανρων  γένος  δια  Ταραΰικοδίβαα  'Ρονβονμβλα- 
δεώτον,  ον  καΐ  Ζήνωνα  μετονομάΰας  ^/αμ/^^όν  έποιη- 
ΰατο,  την  προτέραν  γνναΐκα  θάνατον  νόμω  αποβα- 
λόντα.    και  ώς  'Λρδαβονριος  είς  το  εναντίον  μελετών 
τω  βαβιλεΐ  και  αντος  οίκειοποιηΰαα^αι  τονς  ^Ιβαν-  2β 
ρονς  διενοη%•η'  και  οτι  Μαρτΐνος,  οικείος  ων  Αρδα- 
βονρίον ,  μηννει    Ταραβικοδίύΰα  απερ  Άρδαβουρίω 
κατά   βαύιλέως    ετνρενετο '    καΐ  ώς  έντενϋ'εν  ες  το 
τραχντερον    της    ες   άλληλονς    νπονοίας    προΐονβης 
αναιρεί  Λέων  6  βαβιλενς  .^(ΤΛαρα  καΐ  τονς  παΐδας  25 
^Αρδαβούριον    καΐ  Πατρίκιον  τον   καίΰαρα.     αλλ'   ό 
μεν  καΐααρ  των  πληγών  άνενεγκών  παραδόξως  διε- 
ΰώ^η  καΐ  διέζηβεν.    άλλα  και  ο  έτερος  των  παίδων 
Άρμενέριχος  {^Ερμενάριχος  ρ.  441,  8)  οι;  ΰυμπαρών  τω 
φνντι  τον  φόνον  τότε  διέφνγε.    Ταραΰικοδίύΰαν  δε  3ο 
γαμβρόν  έπΙ  ϋ'νγατρί  Αριάδνη  Λέων  6  βαβιλενς  ποι- 
είται, κα\  μετονομάζει  Ζήνωνα,  ΰτρατηγόν  της  εω      β 


ΓΕΑβΜΕΝΤΑ.  443 

χείροτονηύίΧζ.  καΐ  τα  κατά  ^Αφρικην  Βαΰίλίΰκον  ευ- 
τυχήματα τε  καΐ  δυστυχήματα,  και  ως  Αεων  τΐολλά 
βουλη^εΐζ  καΐ  δίαμηχανηβάμενοζ  Ζήνωνα  τον  γαμ- 
βρον  άνειτίεΐν  βαβιλέα,  των  υτΐηκόων  μη  τίαραδεχο- 

5  μενων^  ουκ  Ιβχυβε.  καΐ  ως  Λρο  τελευτης  αύτοΰ  τον 
εγγονον  μεν  αυτοϋ  εκ  Ζηνωνοξ  φυντα  τγί  ^Αριάδνιι^ 
καΐ  ως  μετά  τελευτην  Λέοντος  6  καις  Αεων  Ζήνωνα 
τον  ηατέρα^  βυναινέύει  της  βουλής^  βαβιλέα  ^ύτείΐ^ε. 
λετίτομερης  τε  της  'ΐΰαύρων  γενεαλογίας  άφηγηΰις^ 

10  καί  ως  εί'ηύαν  απόγονοι  του  ^Ηβαϋ  Λολλη  βπουδη 
καΙ  δίηγηΰίς.  όπως  τε  Ζήνων  υπο  Βηρίνης  απατη- 
θείς φεύγει  γυναικί  άμα  καΐ  μητρί  της  πόλεως  και 
της  βαύιλείας '  καΐ  ως  Βηρΐνα,  έλπίδι  του  ΰυναφθη- 
ναι  ΤΊατρικίω  τω  μαγίΰτρω  κάϊ  βαύιλεύειν  αύτον  τον 

15  γαμβρον  αυτής  φυγαδεύβαδα  έξ  απάτης,  κα\  αντη 
της  ελπίδος  έΰφάλη,  των  εν  τέλει  Βαβιλίβκον  τον 
αυτής  αδελφον  άνειπόντων  βαοιλέα.  περί  τε  της 
^Ιΰαύρων  εν  Κωνΰταντινουπόλει  αμύθητου  ΰφαγης. 
καΐ  ως  μετά  Νέπωτα  βαβιλέα  'Ρωμης  Αυγούβτουλον 

:ο  6  πατήρ  Όρέΰτης  ^Ρώμης  κατεπρά^ατο  βαβιλεύειν. 
ταύτα  6  πρώτος  λόγος. 

Ό  ^£  δεύτερος,  όπως  Πατρίκιος  6  μάγιύτρος,  6 
Βηρίνγι  ύυμφθειρόμενος ,  έπαγανακτηύαντος  αύτω 
Βαΰιλίΰκου,    απεβίω,    καΐ    διά    τοϋτο   Βηρΐνα    δι' 

.5  έχθρας  προς  τον  αδελφον  καταοτάβα ,  και  Ζηνωνι 
διά  χρημάτων  την  της  βαβιλείας  άνάληφιν  ύυμπράτ- 
τουΰα,  τα  εύχατα  επαβχεν  υπό  του  αδελφού,  και  ει 
μη  διέκλεφεν  αύτην  ^Αρματος  εκ  τού  ναού,  τάχα  αν 
καΐ  διεφθάρη.    ως  Άρματος  τη  γαμέτη  6υνδιαφθει• 

30  ρόμενος  Βαύιλίβκου  επΙ  μέγα  δυναβτείας  ήρθη ,  και 
ως  ύβτερον  τον  κατά  Ζήνωνος  πιΰτευθεις  πόλεμον 
άπέκλινεν  έπΙ  βυνθηκαις  δι    Ιλλου  προς  αυτόν,  και 


444  ΟΑΝϋΙΒΙ 

ενδοκψών  επΙ  Ζήνωνος,  ώξ  και  τον  νίόν  Βαβιλί- 
ΰκον  καίααρα  ίδεΐν,  νβτερον  εκρεονργη&η,  καΐ  6 
παΐξ  εκ  τον  καίβαρος  εις  τους  εν  Βλαχερναις  ανα- 
γνώβταξ  ετύλεΰεν.  ώς  προ  τούτων  Βαΰίλίΰκος  Μάρ- 
κον  τον  Ιδιον  νιον  καίΰαρα  άνεΐπεν,  είτα  καΐ  /3α(?ί-  5 
λεα.  και  ώς  'Ίλλονς  βννεβη  Ζηνωνι  εις  φιλίαν ,  καΐ 
τΐάλιν  άναλαβεΐν  παρεβκεναΰε  την  βαβιλείαν.  καΐ 
ώς  κατααταΰιαβ^είς  Βαΰιλίβκος  ΰνν  τγι  γνναικί  Ζη- 
νωνίδι  και  τέκνοις  καταφεύγει  εις  την  εκκληΰίαν, 
κάκεΐΟ'εν  άτίάτγι  Άρμάτον  έκβληϋ'είς  έΐ^ορίξεται  εις  ια 
Κατίτίαδοκιαν,  είτα  παγγενεΐ  καταβφάξεται,  ώς  Πέ- 
τρου τον  δνββεβονς  τάς  της  ανατολής  ταράύβοντος 
εκκληαίας  Καλανδίωνα  Ζήνων  ο  βαύιλενς  εις  το  ιε- 
ράΰϋ-αι  ^Αντιοχείας  άπεΰτειλε,  και  δεόμενος  χρημά- 
των έκ  μηννμάτων  επετνχε ,  και  πολλοί  νεωτερί-  ΐ5 
βαντες  κατ  αντον  καΐ  εαλωκότες  δίκην  εδοΰαν.  ως 
Ιλλονς  πολλά  τι]  Ρωμαίων  ΰννηνεγκε  πολιτεία  ταΐς 
τ  ε  κατά  πόλεμον  άνδραγα^ίαις  και  ταΐς  κατά  λοΑμ/ 
φιλοτιμίαις  τ  ε  και  δικαιοπραγίαις.  ώς  μετά  την  άναί- 
ρεΰιν  τον  βαΰιλέως  Νεπωτος  ' Ρώμης  καΐ  τον  διω-  20 
γμον  τον  μετ  αντον  Ανγονοτονλον  'Οδοακρος  Ιτα- 
λίας καΐ  αντης  εκράτηβε  'Ρωμης'  και  ΰτααιαοάντων 
αντω  των  δνβμικών  Γαλατών,  διαπρεΰβενύαμένων 
τε  αντών  και  'Οδοάκρον  προς  Ζήνωνα,  ^Οδοάκρω 
μάλλον  ο  Ζήνων  άπέκλινεν.  ώς  ^Αλανός  τις  "Ιλλονν  25 
άνελεΐν  βονληϋ'είς  καΐ  πληξας  Έπινίκιον  εϊπεν,  ος 
ην  οικείος  Βηρίνΐ],  την  άναίρεΰιν  νπο^εβ^αι'  και 
ώς  ίξεδό&η  ^Επινίκιος  "ΐλλον '  κ«1  ώς  νποΰχέοει  καΐ 
άμνηύτίας  και  ενεργεύιών  έξεΐπε  πάντα  ^Επινίκιος, 
ούα  επεβονλενε  Βηρΐνα  κατά  "ΐλλον '  καΐ  ώς  Ζήνων  3ο 
Βηρΐναν  διά  τοντο  εκδίδωΰιν,  6  δε  αντην  εις  φρον- 
ριον  Κιλικίας  νπερορίΰας  ηαφαλίύατο.  ως  Παμπρεπίω 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  445 

τω  δνΟΰεβδί  δια  Μάρΰον  "Ιλλονς  φιλιω^ύξ  άπαντα 
κατά  μικρόν  αννεχεε  τα  αντον.  ώζ  έμφνλιοζ  ύννέ- 
6τη  Ζηνωνί  πόλεμος^  ε^άρχοντος  Μαρκιανον  και 
Προκοπίου^  νιων  τον  βαΰιλενΰαντος  'Ρώμης  ^Αν^ε- 

δ  μίον '  καΐ  κρατήΰαντοζ  Ζήνωνος  δι  "ΐλλον^  Λρεΰβν- 
τερος  μεν  Μαρκιανος  εχειροτονη^η ,  6  ά^  Προκόπιος 
προς  Θεοδωριχον  τον  εν  Θράκτι  διέφυγε,  καΐ  ως 
νπεροριΰ^είς  Μαρκιανος  εν  Καππαδοκία  καΐ  διαφυ- 
γών ετάραζε  την  κατ  "Αγκυραν  Γαλατίαν,  είτα  6υλ- 

10  ληφθείς  εις  Ιύαυρίαν  διωκί6ΰ"η.  καΐ  ως  η  προς  'ΐλ- 
λουν  εχ^ρα  τω  βαΰιλεΐ  ύυνεβτη  και  ηύ^ηΰ'η.  οϋτω 
καΐ  6  δεύτερος. 

Ο  δε  τρίτος  άλλα  τ  ε  περιέχει  και  ως  εις  το  εμ- 
φανές Ιλλους  επαναΰτας  Ζηνωνι  βαΰιλεα  Αεόντιον 

15  ούν  Βηρίνγι  άνειπεν ,  όπως  τε  δυβπραγηόαντες  επο- 
λιορκη&ηβαν  καΐ  άλόντες  απετμη^ηΰαν^  και  ταλλα 
εως  της  Ζήνωνος  τελευτης. 

Κάνδιδος  {Κάδδος   οοίΐϋ.)   ίύτοριογράφος  φηοΐν  2 
οτί-  ό  Αεων  6  Μακελλης^  6  μετά  Μαρκιανον  βαβιλεύ- 

20  6ας ,  περί  την  εκβτρατείαν  την  κατά  Βανδήλων 
άπειρα  χρήματα  δεδαπάνηκεν '  ηύαν  γάρ^  ώς  οί  ταϋτα 
έφανέρωΰαν  κεχειρικότες^  δια  μεν  των  υπάρχων  χρυ- 
ΰίον  λίτραι  τετρακιΰμύριαι  προς  επτακιΰχιλίαις  ^  δια 
δε  του  κόμητος  των  ^ηβαυρών  έπτακιΰχίλιαι  προς 

25  μνρίαις  καΐ  αργυρίου  λίτραι  επτακόβιαι  χιλιάδες^ 
άτερ  των  άνηλωμένων  εκ  των  δημευβίμων  αρχόντων 
καΐ  εκ  του  βαΰιλεως  Άν&εμίον.  [διιίάΒδ  ν.  χειρίζω. 
ΟοηΓ.  ΥδΙβδ.  3(1  ΕυΒ^πϋοι  II,  16.] 


ΤΗΕ0ΡΗΑΝΙ8  ΒΥΖΑΝΤΙΙ 
ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ. 


ΡΙιοΙίαδ  Βί1)1.  οοά.  64:  Άνεγνώΰϋ'η  Θεοφάνονξ 
Βυζαντίου  [ϋτορικών  λόγοί  δέκα.  άρχεται  δε  ο  πρώ- 
τοξ  λόγος  αΛο  του  Περβικού  τίολέμου  του  βυύταντοξ 
μετά  την  διάλυύιν  των  ΰπονδών^  ας  ^Ιουστινιανός  6 
βαβιλεύς  και  Χούρόης  6  Περΰών  άλληλοις  ε^εντο^  δ 
βλυϋε  δε  Χοαρόης  τε  αυτός  καΐ  ΙουοτΙνος^  διάδοχος 
Ίουύτινιανοϋ  καταύτάς ,  δευτέρου  ^τους  της  αρχής 
αύτω  τζεραιουμένου.  αρχόμενος  δ^  εντεύθεν  της 
ίβτορίας  κάτειΰι  μέχρι  δεκάτου  §τους  αύτοΰ  τοϋ  πο- 
λέμου, μέμνηται  δΐ  εν  τωδε  τω  πρωτω  του  βιβλίου  ίο 
λόγω  και  τα  κατά  Ιουΰτινιανόν  ιβτορήβαι*  ου  μην 
αλλά  δήλος  έβτιν  ως  και  εφεξής  των  δέκα  λόγων 
ετέρους  ϋυνέταξε.  διέξειΰι  δε  έν  μ^ν  τωδε  τω  λόγω 
όπως  αϊ  βπονδαΐ  ύυνεχύ^ηβαν  Ιονΰτίνου  μίν  διά 
Κομεντιόλου  Σουανίαν  παρά  Χοβρόου  απαιτούντος^  ιό 
αυτοΰ  δε  υποτιθεμένου  ^  ου  μέντοι  διδοϋντος  ^  όπως 
τε  ή  Μεσοποταμία  πάαα  έΰείύθη ,  προοίμιον  των 
έπελενΰομένων  κακών  γενομένη. 

Οτι  τά  προς  εύρον  άνεμον  τοϋ  Τανάΐδος  Τούρ- 
κοι νέμονται^  οι  πάλαι  Μαοβαγέται  καλούμενοι^  ους^<^ 
ΙΊέρΰαι  οικεία  γλωΰΰτ]  Κερμιχίωνάς  φαΰι.  και  αύτοΙ 


ΪΗΕΟΡΗΑΝΙδ  ΒΥΖΑΝΤΙΙ  ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.         447 

^£  εν  τω  τότε  όώρα  καΐ  πρεΰβεις  Λρος  βαβιλέα  Ιον- 
ατίνον  εδτειλαν,  δεόμενοί  μη  νποδεξοίΰ^αι  αντον 
τονς  Άβάρονς'  6  δε  τά  δώρα  λαβών  καΐ  άντιφυλο- 
φρονηβάμενος  ατίελνβεν  εΐξ  τά  οικεία*  τοΐς  δε  Αβά- 
δ  ροις  νβτερον  ελϋ-ονύι,  καΐ  Παννονίαν  οίκηύαί  και  ει- 
ρηνηζ  τνχεΐν  δεομενοις,  δίά  τον  προς  τονς  Τούρκους 
λόγον  καΐ  τάς  ΰννϋ'ηκας  ουκ  εύηενΰατο. 

"Οτί  την   των   ύκωληκων   γένεΰιν  άνηρ  Περΰης  3 
βαβιλεύοντος  Ίονΰτινίανον   εν  Βνζαντίω  νπέδει^εν^ 

10  ούηω  τΐρότερον  εγνωΰμενην  'Ρωμαίοις.  οντος  δε  εκ 
Σηρών  ορμηθείς  ο  Περύης  το  ύπερμα  των  ύκωλη- 
κων εν  νάρϋ'ηκί  λαβών  μέχρι  Βυζαντίου  δίεοώΰατο, 
καΐ  του  έαρος  αρζαμενου  ετίΐ  την  τροφην  των  ΰυκα- 
μίνων  ψύλλων  επαφηκε  τά  ΰτίέρματα'    τά  δε  τρα- 

ΐδ  φεντα  τοΐς  φύλλοις  ετττεροφύηαε  τ  ε  καΐ  ταλλα  είρ~ 
γάΰατο.  ών  την  τε  γένεύίν  καΐ  την  εργαΰίαν  6 
βαΰιλεύς  'ΐουΰτΐνος  υϋτερον  τοΐς  Τούρκους  ύτΐοδεί^ας 
εϋ'άμβηβεν'  Οί  γαρ  Τονρκοί  τότε  τά  τε  Σηρών  εμ- 
πόρια και  τους  λιμένας  κατείχον.  ταύτα  δε  πρΙν  μεν 

20  Περΰαι  κατείχον,  Έφ&αλάνου  δε  του  Έφϋ'αλιτών 
βααιλεως,  ί|  ου  καΐ  το  γένος  εβχε  την  κληΰιν,  Πε- 
ρόζην  καΐ  Περΰας  νικηΰαντος,  αφηρέ^ηβαν  μεν  τού- 
των οί  Περΰαι,  δεΰπόται  δε  κατεΰτηΰαν  ^Εφϋ'αλΐται' 
ους  μικρώ  υΰτερον  μάχτ^  νικηβαντες  Τούρκοι  άφεΐ- 

25  λον  «Ι  αυτών  και  ταύτα.  ^Ιουΰτινος  δε  Ζημαρχον  ες 
τους  Τούρκους  πρεΰβυν  άπεΰτειλεν  *  ο^  και  λαμπρώς 
εΰτιάΰας  τε  τους  Τούρκους  καΐ  ες  τά  μάλιοτα  φι- 
λοφρονηθείς ες  το  Βυζάντιου  επανηει.  διο  και  ο 
Χοβρόης  επ   Αί^^ίοπας,  φίλους  όντας  ^Ρωμαίοις,  τους 

30  πάλαι  μεν  Μακρόβιους ,  νυν  δε  Όμηρίτας  καλουμέ- 
νους^ έβτράτευΰε^  καΐ  τον  τε  βαβιλέα  τών  ^Ομηρι- 
τών  Σανατούρκην  δια  Μιράνους  του  Περβών  στρα- 


448  ΊΉΕ0ΡΗΑΝΙ8  ΒΥΖΑΝΤΠ 

τηγον  εξωγρηβε,   την   τε   πολιν  αυτών  ε^επόρ^ηβε 
καΐ  το  ^%^νος  παρεβτήΰατο.     διέ^,ευβι    δε   κάί   οκως 
^Αρμένίοι  υπο  Σονρηνον   κακονμενοι ,   κκΐ   μάλιύτα 
περί  την  ενΰεβειαν^    τον   τε  Σονρηναν   ομοφρονη- 
ΰαντες  δίά  Οναρδάνον ,    ου  τον  άδελφον  Μανονηλ  5 
έτνγχανεν   αν  ελών  ^  καΐ  δι    έτερον   τίνος    Ούάρδον 
ανεΐλον,  καΐ  Περΰών  ατίοϋτάντες  Ρωμαίοις  προΰε- 
χώρηΰαν^  το  Ζΐονβιος  το  πόλιβμα^  εν  ω  κατωκονν^ 
άτίολιτίοντεξ  καΧ  προξ  τα    Ρωμαίων  η^η  γενόμενοι^ 
καΐ   τοντο   μάλιύτα   γέγονε  της   των  Περβών  προς  ίο 
Ρωμαίους  ΰπονδών  καταλύβεως  αίτιον,    άπεβτηβαν 
δε  παραυτίκα   και  "ΐβηρες   καΐ  προβεχώρηΰαν  'Ρω- 
μαίοις^  Γοργενους  αυτών  ηγεμονεύοντος"  ην  δε  τών 
Ιβήρων  τότε  η  Τίφιλις  μητρόπολις. 
4         '^'Οτι  Μαρκιανός  ο  του  ^Ιουβτίνου  του  βαβιλέως  ΐ5 
έί,άδελφος,  της  εω  χειροτονηθείς  ύτρατηγός ,  εις  τον 
προς  Χοβρόην   πόλεμον   ογδόω    ετει  της   'ΐουΰτίνου 
βασιλείας  εξαποΰτέλλεται.    Ιωάννης  δε  6  της  ^Αρμε- 
νίας Οτρατηγός  και  Μιράνης  ο\  τών  Περβών^  ό  καΐ  Μ 
Βαραμαάνης ,   την  ύτρατείαν  ϋννη&ροιζον.    και  τοις  2^ 
μεν    "Αρμενίοις    βυνεμάχουν   Κόλχοι^    ΆβαβγοΙ    καΐ 
Σαρώης  6  Αλανών  βασιλεύς ,  τω  δε  Μιράνη  Σάβι-  ^Μ 
ροι  καΐ  λαγάνες  καΐ  το  ^ιλμαΐνον  έθνος,    πολεμη-  ™ 
ΰας  δε  6  Μαρκιανός  τον  Μιράνην  περί  την  Νιΰιβη- 
νών  πόλιν  αυτόν  μεν  ες  φυγην  ετρεψεν,  άνεΐλε  δε  25 
εν  τγι  μάχη  χίλιους  καΐ  διακοβίους,  και  ζώντες  ελη- 
φθηΰαν    έβδομηκοντα'  ^Ρωμαίων   δε    άνδρες  άνηρε- 
θηΰαν  επτά.    επολιόρκει  τε  ηδη  και  το  τών  Νιβιβη- 
νών  τείχος.  Χοΰρόης  δε  ταϋτα  μαθών,  τεΰΰαράκοντα 
μεν  χιλιάδας  ιππέων,    πεζών  δε  ύπερ   τάς    εκατόν 
ΰνναγείρας,  ηπείγετο  βοηθεΐν  καΐ  πολεμεΐν  "Ρωμαί- 
ους,   εν  τούτω  δε  διαβάλλεται  6  Μαρκιανός  τω  βα- 


ΕΚΑαΜΕΝΤΑ.  449 

ΰίλεΐ  ώς  έρών  τνραννίδος ,  και  6  βα0ιλδύς  πειΰ^είζ 
αντον  μεν  παρελνΰε  της  αρχής,  Θεόδωρον  ανηκατα- 
οτήύας  τον  τον  ΙονΟτινιανοΰ  παΐδα,  Τζίρον  έπίκλην. 
αταξίας  δε  δια  ταντα  ύνμβάβης ,  της  τε  Λολιορκίας 
δ^Ρωμαΐοί  άπεϋχοντο  και  Χοΰρόης  το  ^άρας  Λολωρ- 
κήΰας  παρεβτήοατο. 


ΗΙ8Τ.    ακ.    ΜΙΝ.       .  29 


ΟΕΥΜΡΙΟϋΟΚΙ  ΕΚΑΟΜΕΝΤΑ. 


Ρ1ιοΙίιΐ8  Βί1)1.  €0(1.  80:   ^Ανεγνώβ^ηααν  ^Ολνμτΐΐο- 
δώρον  [ΰτορικοί  λόγοι  κβ\    άρχεται,  άπο  της  Όνω- 
ρίου  τον  βαΰιλεως  Ρώμης  της  νπατείας  το  εβδομον 
και  Θεοδοβίον   το    δεύτερον^    κατέρχεται    δε  μέχρις 
ότου  Βαλεντινιανός   ο  Πλακιδίας   καΐ  Κωνβταντίον  5 
παις  εις  την  βαύιίειον  της  'Ρωμης  ανερρη^η  αρχήν, 
οντος  6  ΰνγγραφενς  Θηβαίος  μεν  έΰτιν^  εκ  των  προς 
Αΐγντίτον  Θηβών  το  γένος  έχων,  ποιητής,  ως  αυτός 
φηΰι,  το  επιτήδευμα,  '^Έλλην  την  ^ρηΰκείαν,  Ο  αφής 
μεν    την    φράΰιν,   άτονος   δε    καΐ   έκλελυμένος    και  ίο 
προς  την  πεπατημενην  κατενηνεγμένος  χυδαιολογίαν, 
ωβτε  μηδ^  α^,ιος  εις  βυγγραφην  άναγράφεύ^αι  6  λό- 
γος,   ο  καΐ  αυτός  ί'ύως  ύυνιδών  ου  βυγγραφην  αντω 
ταϋτα  καταΰκευαβϋ'ηναι ,  άλλα  νλην  ΰυγγραφης  εκ- 
ποριΰ^ήναι  διαβεβαιοϋται '  όντως  άμορφος  καΐ  άνί-  ΐ5  . 
δέος  καΐ  αύτω  του  λόγου  6  χαρακτηρ  κατεφαίνετο.  |Η 
καΐ  γαρ  ουδεμία  των  ιδεών  καλλωπίζεται ,  πλην  ει  ™ 
τις  εν  τιβι  τη   αφέλεια  πληβιάξειν   εκβιάΰοιτο'    τω  ^ 
γαρ  λίαν    ταπεινώ   καΐ    ε^ηυτελιΰμε'νω   και    ταύτης  ^Μ 
έκπίπτων  εις  ίδιωτιΰμόν  όλως  υπενηνεκται.    υλην  δε  2^ 
αυτός  ιΰτορίας  ταύτα  καλών  όμως  καΐ  λογοις  διαιρεί 
καΐ  προοιμίοις  πειράται  κοβμεΐν ,    και  προς  Θεοδό- 
6ιον  τον  βαβιλέα,  ός  άνε-φιός  εχρημάτιξεν  ^Ονωρίου 


}ΐου  ^Η 


ΟΙ,ΥΜΡΙΟϋΟΕΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  451 

καΐ  Πλαχιδίας^  ^Αρκαδίου  δε  παις,  τΐροζ  τοντον  την 
ιύτορίαν  αναφωνεί. 

διαλαμβάνει  τοίνυν  περϊ  Στελίχωνος ,  ο6ην  τε  2 
περιεβεβλητο  δνναμιν,  καταΰτάς  επίτροπος  των  παί- 
5  δων  ^Αρκαδίου  και  'Ονωρίον  νπ'  αντον  τον  πατρός 
αυτών  Θεοδοϋίον  τον  μεγάλον,  καΐ  ως  Σερηναν 
νόμω  γάμον  ηγάγετο,  Θεοδοϋίον  και  ταντην  αντώ 
κατεγγνήβαντος'  οτι  τε  μετά  ταντα  Στελίχων  εις 
την  έαντον  ϋ'νγατερα  Θερμαντίαν  τον  βαΰιλεα  Ονω- 

10  ριον  γαμβρον  εποιηΰατο ,  καΐ  ώς  επΙ  πλεΐύτον  ετι 
μάλλον  ηρϋ•η  δννάμεως,  καΐ  πολλούς  πολεμονς  νπερ 
^Ρωμαίων  προς  πολλά  των  ε^νών  κατώρΟ-ωβε'  και 
οτι  μιαιφόνω  και  άπαν^ρώπω  οπονδτι  Ολύμπιον,  ον 
αντος  τω  βαΰιλεΐ  προΰωκείωαε,  τον  δια  ^ίφονς  νπε- 

ΐό  μείνε  θάνατον,  [Οοηί.  Ζοδίηιυδ  5,  32,  δοζοηι.  9,  4, 
ΡΜΙοδΙοΓ^.  11,  3;  12,  3,  Ογο8.  7,  38.] 

Οτι  Άλάριχος  6  των  Γότθων  φνλαρχος,  ον  Στε-  3 
λίχων  μετεκαλεύατο  επί  τω  φνλάξαι  Ονωρίω  το  Ιλ- 
λνρικόν'  τγι  γαρ  αντον  ην  παρά  Θεοδοβίον  τον  πα- 

20  τρο^  εκνενεμημένον  βαύιλεία  (οοηΓ.  Ζοδίπιυδ  5,  26,  2.)  * 
οντος  6  Άλάριχος  διά  τε  τον  φόνον  Στελίχωνος  καΐ 
οτι  α  αννεκειτο  αντω  ονκ  ελάμβανε,  πολιορκεί  καΐ 
εκπορθεί  την  'Ρωμην '  εξ  ης  χρήματα  τε  άπειρα  εξεκο- 
μιΰε  και  την  άδελφήν  Όνωρίον  Πλακιδίαν,  εν  Ρωμτ] 

25  διάγονβαν,  τιχμαλώτιΰε.  καΐ  προ  της  αλωΰεως  δε 
ενα  τινά  των  κατά  την  Ρωμην  επιδόξων^  Ατταλος 
ην  όνομα  αντω,  την  επαρχότητα  τότε  διεποντα,  εις 
βαβιλεα  άνηγόρενβεν.  έπράχ^η  δε  αντω  ταντα  δια 
τε  τάς  προειρημένας  αιτίας  και  οτι  Σάρον,  καΐ  αντον 

30  Γότ^ον  όντα,  και  πλή&ονς  μεν  ολίγον  υπάρχοντα '  άχρι 
γαρ  διακούίων  ή  καΐ  τριακοβίων  αντω  ο  λαός  εξετεί- 
νετο'   άλλως  δε  ηρωικόν  τίνα  και  εν  μάχαις  ακατα- 

29* 


452  01.ΥΜΡΙ0Β0ΚΙ 

γώνιβτον^  τούτον  οτν  ^Ρωμαίοι  ηταορίϋαντο  δι  έχθρας 
^Αλαρίχφ  οντά,  αύπονδον  εχ&ρον  ^Αλάριχον  ετΐοίψ 
βαντο. 

4  "Οτυ   εν   ττ}  πολιορκία  της  'Ρωμης   άλληλοφαγνα 
των  ενοίκονντων  έγίνετο.  5 

5  ^Οτι  ^Λλάριχος  ετν  ζώντοζ  Στελίχωνοξ  μ  κεντη- 
νάρυα  μυβ^ον  έλαβε  της  έκΰτρατείας.    [Οοηί.  Ζοδίηιυδ 

5,  26,  3;  29,  14.]  | 

6  "^Οτί  μετά  ϋ^άνατον  Στελίχωνος  αναιρείται  ένα-  ■ 
ηοτΐνίγείΰα  καΐ  Σερηνα  η  τούτον  γννη,  αιτία  νομι-  ίο 
ΰ&εΐβα  της  επΙ  ^Ρίόμην  εφόδου  Αλαρίχον '  αναι,ρεΐταν 
δε  Λρότερον  μετά  την  αναίρεβιν  Στελίχωνος  ο  ταύ- 
της κάκείνον  παις  Ενχεριος.    [ΟοιιΓ.  Ζοδίηιαδ  5,  38.] 

7  "Οτι  το  βονκελλάριος  όνομα  εν  ταΐς  ημέραις  ^Ονω- 
ρίον  εφέρετο  κατά  βτρατιωτών  ου  μόνον  ^Ρωμαίων,  ΐ5 
αλλά  καΐ  Γότθων  τινών '   ώς  δ^  αντως  καΐ  το  φοιδε- 
ράτων  κατά  διαφόρου  καΐ  ΰυμμιγοϋς  έφερετο  πλήθους. 

8  "Οτι  ^Ολύμπιος  ο  έτίΐβουλεύΰας  Στελίχωνα  μάγι- 
ύτρος  των  όφφικίων  γέγονεν,  είτα  έξέπεβε  της  αρ- 
χής ,  είτα  πάλιν  επέβη  ταύτης ,  έπειτα  ε^έπεύεν,  2ο 
είτα  έκπεβών  ροπάλοις  ϋβτερον  υπό  Κωνβταντίου, 
ος  ηγάγετο  Πλακιδίαν ,  παιόμενος  αναιρείται,  τας 
ακοάς  πρότερον  έκκοπείς'  καΐ  ή  δίκη  τον  ανοΰιουρ- 
γόν  είς  τέλος  ουκ  άφηκεν  ατιμώρητον. 

9  Οτι  των  μετά  Ροδογάϊΰον  Γότ%^ων  οί  κεφαλαιώ-  2δ 
ται  όπτίματοι  εκαλούντο,  είς  δώδεκα  βυντείνοντες 
χιλιάδας,  ους  καταπολεμηύας  Στελίχων  '^ΡοδογάϊΟον 
προαηταιρίαατο.  [Οοηί.  Ζοδίηιυδ  5,  26,  4  ,  Οΐ'Οδίαδ  7, 
27,  ΙοΓίΙίΐηβδ  Ββ  δαοοβδδ.  Γβ^η.  ο.  9δ.  ϋβίίκΐβ  ςυ^β 
Ζοδΐαιυδ  5,27,  ηοιιιίη3ΐο  ΟΙγιτιρίοάοΓο  1ΐ3ΐ)βΙ,  νΐάβ  ροδί  3ύ 
Εχ€.  ΡΗοΙη.] 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  453 

"Οτί  Άλαρίχον  νόΰω  τελεντήΰαντος  όίάδοχοξ  αν-  10 
τον  Άδαονλφος  κα&ίβταταί  ό  της  γυναικός  αδελφός. 

"Οτι  τον  Ι^ρον  αρτον  βονκελλάτον  6  ΰνγγραφενς  11 
καλεΐΰ^αί  φηΰι^  καΐ  χλευάζει  την  των  βτρατιωτών 

5  ετίωνυμίαν ,  ώς  εκ  τούτου  βονκελλαρίων  ετίίκλη- 
^εντων. 

"Οτι  Κωνσταντίνος  εις  τυραννίδα  άρϋ'είς  Λρεβ-  12 
βεύεται  τιρος  Ονωριον,  άκων  μεν  και  νπο  των  στρα- 
τιωτών βιαύ&είς  άπολογούμενος  αρξαι^   ύνγγνωμην 

10  ά£  αιτών  και  την  της  βαϋιλείας  αζιών  κοινωνίαν' 
και  βαύιλενς  δια  τα  ενεύτηκότα  δυβχερη  τέως  κατα- 
δέχεται την  της  βαΰιλείας  κοινωνίαν.  κατά  τάς 
Βρεττανίας  δ\  ο  Κωνσταντίνος  ετνγχανεν  άνηγορευ- 
μένος  ^    ατάύει   τών   εκεΐΰε   Στρατιωτών    εις  ταύτην 

15  άνηγμενος  την  άρχην.  καΐ  γαρ  εν  ταύταις  ταΐς 
Βρεττανίαις,  πρΙν  η  ^Ονώριον  το  ί/3^0ίΐ02/  νπατενβαι, 
εις  βτάΰιν  ορμηβαν  το  εν  αύταΐς^  ΰτρατιωτικον  Μάρ- 
κον  τινά  ανεΐηον  αυτοκράτορα'  τον  δε  ντί  αυτών 
αναιρεί  εντός ,     Γρατιανος    αυτοΐς    άντικα^ίύταται. 

20  επεί  δε  και  οντο§  εις  τετράμηνον  αύτοίς  τίροΰκορης 
γεγονώς  άηεΰφάγη^  Κωνσταντίνος  τότε  εις  το  τον 
αντοκράτορος  αναβιβάζεται  όνομα,  ούτος  ^Ιονύτΐνον 
καΐ  Νεοβιγάβτην  ΰτρατηγονς  προβαλόμενος^  καΐ  τάς 
Βρεττανίας  εάύας ,    περαιονται  άμα  τών   αυτοϋ  επΙ 

25  Βονωνίαν,  τίόλιν  ούτω  καλουμενην,  παρα^αλαΰβίαν 
και  πρώτην  εν  τοΓς  τών  Γαλλίων  ορίοις  κειμύνην. 
εν^α  διατρίί^ας,  καΐ  όλον  τον  Γάλλον  καΐ  ^Ακυτανόν 
βτρατιώτην  ίδιοποιηοάμενος  ^  κρατεί  πάντων  τών 
μερών  της  Γαλατίας  μέχρι  τών  "Αλπεων  τών  μεταξύ 

30  Ιταλίας  τε  καΐ  Γαλατίας,  ούτος  δύο  παΐδας  εΰχε^ 
Κωνβταντα  καΐ  Ιουλιανόν  ^  ων  τον  μεν  Κώνβταντα 
Καίΰαρα  χειροτονείς   είτα  νΰτερον  κατά   τάς  αύτάς 


454  ΟΙ,ΥΜΡΙΟϋΟΚΙ 

τ^μερας  και  τον  Ιουλυανον  νωβελίΰβιμον.     [ΟοηΓ.  Ζο 
δίιηυδ  6,  2,  υΜ  Ιαδϋηί^ηιιιτι  βΐ  Νβνίο§38ΐυιη  ροηίΐ  ρΓο 
ΙϋδΙίηο  βΐ  Νβονί§8δΙβ.] 
13        Ότί  'Άτταλος  βαΰιλενϋας  κατά  Ονωρίον  επΙ  ^Ρά- 
βενναν  εκβτρατενεταν^  καΐ  πέμπεται  προς  αυτόν,  ωζ 
εκ  βαΰιλεως  Ονωρίον  προς  βαβιλεα,  Ιοβιανος  έπαρ- 
χος και  πατρίκιος,  καΐ  Ονάλης  ύτρατηγος  εκατερας 
δυνάμεως ,   και  Ποτάμιος  ο  κυαίοτωρ,  καΐ  Ιουλιανός 
πριμικηριος  των  νοταρίων'   οι  έδηλουν  Άττάλω  επι 
κοινωνία  της  βαύιλείας  άπεύτάλ^αι  παρά  ^Ονωρίου.  ίο 
ό  (Ϊ£  απένευύεν ,   αλλά  νήοον  οίκεΐν  η  έτερον  τίνα 
τόπον,  ον  αν  βούλοιτο ,  όυγχωρεΐν  'Ονώριον,  κακών 
απαϋ'ή.   αποκρίνεται  δε  ^Ιοβιανος  ηβΰ'είς,  απαγγελλό- 
μενος   καΐ    ύινώβαι    καϋ'    ενός  μέλους   τον  βαοιλέα 
^Ονωριον.    εφ    ω  έπετίμηϋεν  Άτταλος  ^Ιοβιανω ,  ώς  ΐ5 
ουδενός  εΰΌυς  όντος  ύινοϋοΘ-αι  βαΰιλεα  έκοντί  την 
βαβιλείαν  άποτι^έμενον.    άλλα  'ΐοβιανός  μεν  πολλά- 
κις πρεββεύΰας,  καΐ  μηδέν  άνύοας,  καταμένει  προς 
"Ατταλον,  πατρίκιος  ^Αττάλου  ονομαΰ^είς ,  μετέρχε- 
ται δε  κατά  την  'Ράβενναν  επί  τον  πραιπόΰιτον  Ευ-  2ο 
ϋεβιον  η  δυναύτεία.    ος  μετά  ικανόν  χρόνον   Αλλο- 
βίχου  έπηρεία  και  υποΟ'ηκγι  δημοοία  και  επ'  όψεοι 
του  βαβιλέως  ^α/3(ϊοί-^  αναιρείται,    χρόνος  ερρευβεν 
ικανός,  καΐ  μη  πει%'όμενος"Ατταλος  Αλαρίχω,  ΰπουδΐ} 
δε  μάλιοτα  ^Ιοβιανοϋ,  ός  ην  την  Ονωρίου  πρεύβείαν  25 
προδεδωκώς,  καθαιρείται  της  βάβιλείας,   καΐ  μένει 
τον    ιδιώτη ί/     παρά    ^Αλαρίχω    βίον    άν%'τιρημένος. 
έπειτα  μετά  χρόνον  τινά  βαβιλεύει,  είτα  καθαιρεί- 
ται,   καΐ  μετά  ταύτα  ϋβτερον  επί  ^Ράβενναν  παραγε- 
γονώς ,  και  τους  της  δε^,ιάς  χειρός  δάκτυλους  άκρω-  3ο 
τηριαβθείς,  εξορία  παραπέμπεται.     [Οοηί.  ΖοδΐΐΏΐΐδ  β, 
8  δβ(ί(ΐ.;  δοζοηι.  9,  8,   12.] 


ι 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  455 

"Οτι  ^Αλλόβιχοξ  μετά  βραχν,  την  ?φ'  ω  τον  Λραί-  14 
τίόΰιτον  Ενΰεβίον  ανεΐλε  δόκην  τι,νννς,  γνώμΐ]  τον 
βαβίλεως   κατά    Λρόοωτεον    αντον    αναιρείται"    και 
Κωνβταντΐνος  6  τύραννος   τον  Άλλοβίχον  θάνατον 

δ  μα^ών ,  έπειγόμενος  προς  'Ράβενναν,  ωΰτε  απείαα- 
ΰ^αι  Όνωρίω,  φοβηϋ'είς  ντΐοβτρεφει. 

^'Οτι  το  'Ρηγιον  μητρόπολις  εΰτι  ττϊς  Βρεττίας,  ε|  15 
ον  φηΰιν  ο  ιΰτορικος  Αλάριχον  έπΙ  Σικελίαν  βουλό- 
μενον  περαιω^'ηναι  έπιόχε^ηναι'  άγαλμα  γάρ  φηΰι 

10  τετελεβμένον  ίβτάμενον  εκωλνύε  την  περαίωβιν.  τετε- 
λεύτο  δε,  ώς  μν^ολογεΐ,  παρά  των  αρχαίων  άποτρό- 
παιόν  τε  τον  άπο  της  Αΐτνης  πνρος  και  προς  κώλνβιν 
παρόδον  διά  ^αλάβύης  βαρβάρων '  εν  γάρ  τω  ενί  ποδΙ 
πνρ  άκοίμητον    ετύγχανε,    και    εν   τω    έτερω  νδωρ 

15  αδιάφϋ•ορον.  ον  καταλνϋ-εντος  νβτερον  εκ  τε  τον 
Αίτναίον  πνρος  και  εκ  των  βαρβάρων  βλάβας  η  Σι- 
κελία ίθεξατο.  κατεΰτρεφε  δε  το  άγαλμα  ^Αύκληπιος 
6  των  εν  Σικελία  κτημάτων  Κωνβταντίον  καΐ  Πλα- 
κιδίας  διοικητής  καταύτάς. 

20         "^Ότ^  Κωνβταντίνον  τον  τνράννον  καΐ  Κώνύταν-  16 
τος  τον  παιδός,  ος  πρότερον  μεν  Καϊύαρ,  έπειτα  δε 
καΐ  βαύιλενς  έκεχειροτόνητο,  τούτων  ηττηχ^έντων  και 
πεφενγότων,  Γερόντιος  6  ΰτρατηγός,  την  προς  τονς 
βαρβάρονς  άύμενίβας  είρηνην,  Μά%ιμον  τον  εαντον 

25  παΐδα,  είς  την  των  δομεύτίκων  τά^ιν  τελούντα,  βα- 
Οιλέα  αναγορεύει '  είτα  επιδιωξας  Κωνΰταντα  κατε- 
πρά^ατο  άναιρεϋ-ηναι ,  και  κατά  πόδας  εϊπετο  διώ- 
κων  καΙ  τον  πατέρα  Κωνβταντίνον.  εν  ω  δε  ταντα 
έγίνετο,  Κωνΰτάντιος  και  Ονλφιλάς  άποβτελλονται 
υ  παρά  Όνωρίον  κατά  Κωνβταντίνον ,  καΐ  καταλαβόν- 
τες  την  Αρηλατον ,  εν^α  τάς  διατριβας  έποιεΐτο 
Κωνΰταντΐνος  ΰνν  ^Ιονλιανω  τω  παιδί,  ταύτην  πο- 


4δβ  ΟΙ.ΥΜΡΙΟΒΟΕΙ  :^^ϊ 

λιορκονΰί.    καΐ  ΚωνύταντΙνος  καταφυγών  είς  ενκτ'^^^^ 
ριον  Λρδοβντερος   τότε   χειροτονείται^    όρκων  αντφ 
νΛερ  βωτηρίας  δοθέντων"  καΐ  τοις  πολιορκονΰιν  αν 
τίνλαι  της  πόλεως  άνατίετάννννται.   κα\  πέμπεται  ύνν 
τω  νίω  Κωνσταντίνος  προς  Όνώριον '    6  δε  μνηΰι-  5 
κακών  αντοΐς  νπερ  των  ανεψιών  αυτόν  ^  ους  ετύγ- 
χανε Κωνύταντΐνος  άνελών^  προ  τριάκοντα  της  'Ρα- 
βέννης  μιλίων  πάρα  τους  ορκοι;^  προβτάττει  τούτους 
άναιρε&ηναι.     Γεροντιος  δε,    παραγενομένων    Ουλ- 
φιλά   και  Κωνβταντίον ,  φεύγει'    καΐ  καταληφϋ'είς,  ίο 
οτι  εγκρατώς  ηρχε  του  οικείου  ΰτρατοϋ,  υπ'  αυτών 
εκείνων  έπιβουλεύεται'  πυρ  γαρ  κατά  της  οικίας  αν-  Ι 
του  άνηκαν,  ο  δε  προς  τους  έπαναατάντας  κρατερώς 
έμάχετο,   ενα  βυναγωνιΰτην  έχων  Άλανον  το  γένος, 
εις  δούλους  αύτοϋ  άριϋ'μούμενον.    τέλος  τον  τε  Άλα-  ΐ5 
νον  και  την  γυναίκα,  τούτο  προϋ'υμουμένους,  αναι- 
ρεί,   επικαταΰφάζει  δε   και   εαυτόν.     Μάξιμος  δε  6 
παις  ταύτα  μα^ών  προς   τους  ύποβπόνδους  φεύγει 
βαρβάρους.     [Οοηί.  δοζοιη.  9,  14.] 
1 7      "ΟτιΊοβΐνος  εν Μουνδιακω  (Μογουντιακώ Ηοβδοΐιβί.)  2ο 
της  ετέρας  Γερμανίας  κατά  βπουδην  Γωαρ  του  Άλα- 
νού    και  Γυντιαρίον,  ός  φνλαρχος    έχρημάτιζε  των 
Βονργονντιόνων ,    τύραννος    άνηγορεύ^η.     προς   όν 
παραγενέΰϋ'αι  'Άτταλος   ^Αδαονλφον    παραινεί"    καΐ 
παραγίνεται  άμα  τον  πλη%Όνς.    καΐ  ^Ιοβΐνος  άνιάται  25 
έπΙ  τγι  Αδαούλφον  παρονβία,  καΐ  μέμφεται  δι^  αινιγ- 
μάτων  τω  παραινέΰαντι   Αττάλω   την  άφι^ιν.     και 
Σάρος  δε  έμελλε  προς  Ιοβΐνον  παραγενέΰ^αι'    άλλ' 
Αδαονλφος    τούτο   μα^ών    προνπαντιάξει ,   χιλιάδας 
δέκα  ονν επαγόμενος  ΰτρατιώτην,  εχοντι  άνδρας  περί  3ο 
αντον  [Αβάρω  Άάάϋ  οοιτ.  Α.  Σάρω  ΝϊβΙ).     8β(1  Ιι^υά 
(ΙιιΙίβ  ηοηιβη  βχ  ηιοΓ^ίηβ  ίΙΙίΐΙυηΊ :  ουιη  ρΓββοβιΙβηΓί  ύτρα- 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  457 

τι,ωτην^  φχοά  οΐίιη  δοπ1)βΐ3ίΐΐυΓ  ΰτρατίωττ],  οοηΓ.  ΰτρα- 
Τίώτην  δΐιρίΈ  ρ.  453,  28']  οκτωκαίδεκα  η  και  εί'κο- 
βιν.  ον  έργα  ηρωικά  καΧ  ^αυμάβαι  α^ια  έπιδει^ά- 
μενον  μόλις  βόκκοις  έξώγρηααν  ^  καΧ  νύτερον  άναι- 

5  ροναι,  Σάρος  δ^  ην  άτίοβτάς'Ονωρίον^  οτιΒελλεριδον, 
ος  ην  αντώ  δομέύτικος  ^  άναιρεϋ'εντος  ονδείς  λόγος 
τω  βαΰιλει  της  αναιρεΰεως  ονδε  τον  φόνου  γίνεται 
είόΛραξις. 

"Οτι   διαλαμβάνει   περί  Γονάτου   καΐ    περί   των  18 

10  Ονννων  ^  καΐ  περί  των  ρηγών  αυτών  της  ευφυέστα- 
της τοί,είας^  κα\  ως  προς  αυτούς  και  ζ/οι^ατον  δ  ίβτο- 
ρικός  έπρεύβευΰε '  καΐ  την  δια  ^αλάύβης  αυτοϋ  πλά- 
νην  εκτραγωδεΐ  και  τον  κίνδννον,  και  όπως  όρκω 
Γόνατος    απατήσεις    εκ^έβμως    άποΰφάξεται ,     κίΐίΐ 

15  όπως  Χαράτων  6  των  ρηγών  πρώτος  έπΙ  τω  φόνω 
εις  χ^υμόν  άνάπτεται,  όπως  τ  ε  πάλιν  βαβιλικοΐς  δώ- 
ροις  διαπραυνεται  καΐ  ηβυχάζει.  εν  οις  καΐ  η  πρώτη 
της  ίβτορίας  δεκάλογος. 

"Αρχεται  δε  η   δευτέρα  ώδε,    ότι  ^Ιοβΐνος  παρά\^ 

20  γνώμην  ^Αδαούλφου  τον  ίδιον  αδελφόν  Σεβαύτιανόν 
βαΟιλέα  χειροτονηϋας  εις  εχ^ραν  Αδαούλφω  κατέ- 
ΰτη.  και  πέμπει  Άδαονλφος  προς  'Ονώριον  πρέΰβεις, 
νποΰχόμενος  τάς  τε  τών  τυράννων  κεφάλας  καΐ  εί- 
ρηνην  άγειν.    ών  υποΰτρεφάντων    καΐ  όρκων  μεοι- 

25  τευΰάντων,  Σεβαβτιανοϋ  μεν  πέμπεται  τω  βαβιλει  η 
κεφαλή ,  'ΐοβΐνος  δε  υπό  ^Αδαούλφου  πολιορκούμενος 
εαυτόν  έκδίδωβι,  και  πέμπεται  κάκεΐνος  τω  βαβιλει, 
όν  αύ&εντηΰας  ζίάρδανος  6  έ'^αρχο^  αναιρεί,  καΐ 
άποτίϋ-ενται  άμφω  αι  κεφαλαι  Καρθαγένης  (Ραβέν- 

30  νης  δοΐιοΐΐυδ)  εξωϋ-εν,  ένθα  και  η  Κωνσταντίνου  καΐ 
η  Ιουλιανού  άπετμηθηύαν  πρότερον,  η  τε  Μαζιμίνου 
(Μαξίμου  ΝίβΙ).)  και  η  Ευγενίου,  οϊ  έπΙ  Θεοδοβίου  του 


μεγάλου  τυραννίδα  έτίΐ^εμενον  εις  τοντο  τέλους  κα- 
τεατρεφαν. 

20  ^Αδαοϋλφοζ  δ\  Πλακιδίαν  άτίΎΐτεϊτο  κατά  οηου- 
δην  μάλιβτα  Κωνσταντίου  ^  ος  υότερον  αυτγι  κα\  εις 
γάμους  εξευ^εν'  αλλά  των  προς  Άδαοΰλφον  υτίο- 
ύχέΰεων  μη  Λεραίνομενων,  καΐ  μαλιύτα  της  ΰίτοΛομ- 
Λίας^  ούτε  ταύτην  άπεδίδου  και  εις  μάχην  έμελετα 
τά  της  ειρήνης  διαλυεβ&αι. 

21  ^'Οτι  ^Αδαούλφος  απαιτούμενος  Πλακιδίαν  άντα- 
πητει  τον  οριΰ^εντα  βΐτον.  απόρων  δ^  όντων  των  ίο 
υποβχομενων  εις  το  δούναι,  ουδέν  δε  ήττον  ομολο- 
γούντων,  ει  λάβοιεν  Πλακιδίαν^  παραβχεΐν^  και  ο 
βάρβαρος  τά  όμοια  ύπεκρίνετο,  και  προς  Μαβΰαλίαν^ 
πάλιν  ούτω  καλουμένην,  παραγενόμενος ,  δόλω  ταύ- 
την λαβείν  ηλπιζεν.  εν&α  πληγείς  Βονηφατίου  του  ΐ5 
γενναιότατου  βαλόντος ,  καΐ  μόλις  τον  θάνατον  δια- 
φυγών, είς  τάς  οικείας  υπεχώρησε  ΰκηνάς,  την  πό- 
λιν  εν  ευϋ'υμία  λιπών  καΐ  δι^  επαίνων  και  ευφημίας 
ποιουμένην  Βονηφάτιον. 

22  "Οτι   Αδαούλφος  τον  γάμον  μελετών  Πλακιδίας,  2ο 
Κωνύταντίου  ταύτην  απαιτούντος,  βαρυτερας  πρού- 
τεινεν  αιτηθείς,  ϊνα  διά  την  άποτυχίαν  τών  αίτή- 
ύεων  εύλογον  δόξη   την  κατάβχεΰιν   αυτής  πεπόιη- 
κέναι. 

23  '^Οτι  Κωνβτάντιος  διβίγνατος  πάλαι  γεγονώς  25 
ύπατος  κατά  την  ^Ράβενναν  προέρχεται,  με&'  ου 
κατά  την  Κωνβταντινούπολιν  ύπατεύει  Κώνΰτας' 
καΐ  χρυβίον  μεν  ΰύμμετρον  και  ίκανόν  προς  το  της 
υπατείας  άνάλωμα  εύρηται  εκ  τών  του  ^Ηρακλειανοΰ, 
ος  τυραννίδα  μελετών  άντιρηται,  ου  μην  γε  τοΰού- ^^ 
τον  ευρέθη  όΰον  καϊ  ήλπίξετο.  χρυβίον  μεν  γάρ 
ουδέ  μέχρι  κεντηναρίων  κ    εύρηταν'  ή   δ\  ακίνητος 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  459 

αντον  ονβία  καΐ  αντη  εις  δίΰχίλίας  λίτρας  αννέ- 
τεινΒ.  καΐ  τανζην  απαβαν  την  υπόύταύιν  Κωνβτάν- 
τιοζ  εκ  μιας  αΐτηΰεως  τίαρα  Όνωρίον  είληφει.  ην  δε 
Κωνύτάντυος  εν  μεν  ταΐς  Λροόδοίς  κατηφής  καϊ  ΰκυ- 

5  Ο'ρωπός^  μεγαλόφϋ-αλμός  τε  καϊ  μεγαλανχην  καϊ  πλα- 
τυκέφαλος,  νεύων  διόλου  επΙ  τον  τράχηλον  τον 
φέροντος  αντον  ϊτίτίον^  καϊ  οντω  τηδε  κάκειύε  λο|6ι/ 
εκπέμπων  το  όμμα ,  ω^  το  τον  λόγον  πάΰι  φαίνε6ϋ•αι 
"είδος  άξιον  τνραννίδος."    έν  δε  δείπνοις  καϊ  ύνμ- 

10  ηοΰίοις  τερπνός  καϊ  τίολιτικός ,  ω^  καϊ  ερίζειν  τοις 
μίμοις  τίολλάκις  παίξονβι  Λρο  της  τραττέξης. 

"Οτι   Αδαονλφω  Οτίονδη  καϊ  νποΘ-ηκτ}  Κανδιδια'24: 
νον  ο  προς  Πλακιδίαν  όνντελείται  γάμος,  μην  6  Ια- 
νουάριος ενειΰτηκει,   επΙ  δε  της  πόλεως  Νάρβωνος, 

15  εν  οίκία  Ιγγενίου  τινός  πρώτου  των  έν  τη  πόλει ' 
έν&α  προκα^εΰϋ-ειόης  Πλακιδίας  έν  παΟτάδι  τε  ρω- 
μαϊκώς  έβκεναβμένη  και  ΰχηματι  βαβιλικω  ΰυγκα- 
ϋ-έζεται  αύτη  καϊ  Άδαοϋλφος ,  ένδεδνμένος  χλανίδα 
καϊ  την  άλλην  *  Ρωμαίων  έΰϋ'ητα.     έν  οίς  μετά  των 

20  άλλων  γαμικών  δώρων  δωρεΐται  Αδαονλφος  καϊ  ν 
ενειδεΐς  νεανίας  ύηρικην  ένδεδνμένους  έβ&ητα,  φέ- 
ροντος εκάύτου  ταΐς  χεροιν  ανά  δύο  μεγίύτων  δί- 
όκων,  ων  6  μεν  χρυύίου  πλήρης^  6  δε  τιμίων  λί^ων, 
μάλλον  δε  ατίμητων,  έτύγχανεν,  α  της  'Ρώμης  υπήρχε 

25  κατά  την  άλωβιν  τοις  Γότ^οις  άπο(5υλη%έντα.  είτα 
λέγονται  και  έπιϋ•αλάμιοι,  ^Αττάλου  πρώτον  είποντος^ 
είτα  ^Ρονβτικίον  καϊ  Φοιβαδίου'  και  ΰυντελεΐται  ο 
γάμος  παιζόντων  καϊ  χαιρόντων  ομού  των  τε  βαρ- 
βάρων καϊ  των  έν  αύτοίς  ^Ρωμαίων. 

30        "^Ότι  μετά  την  υπό  Γότ%'ων  άλωβιν  της    Ρώμης  2ο 
Άλβΐνος  ο  της  'Ρώμης  έπαρχος,   ηδη  ταύτης  πάλιν 
άποκαϋΊΰταμένης ,  έγραφε  μη   έξαρκεΐν  το  χορηγού- 


ι 

ι 


460  ΟΙ,ΥΜΡΙΟϋΟΚΙ 

μενον  μέρος  τω  δημω^  είς  πληϋ-ος  ηδη  της  πόλεως 
επιδίδονβης'  έγραφε  γαρ  καΐ  εν  μια  ημέρα  τετέχ^αι 
άρίϋ^μον  χιλιάδων  δεκατεαβάρων. 
26        "Οτι  Άδαονλφος,  τεχ^έντος  αντω  εκ  της  Πλακι- 
δίας  τίαιδός ,    φ  έτίέ^ετο   κληΰιν  Θεοδόΰιον ,    πλέον  5 
ηβτίάξετο  την  προς   Ρωμαίους  φιλίαν'   Κωνβταντίον 
δε  και  των  περί  Κωνΰτάντιον  άντιπραττόντων^  εμε- 
νεν  άπρακτος  η  τούτου  καΐ  Πλακιδίας  ορμή.    τελευ- 
τηΰαντος  δε  του  παιδός^  πένθος  μέγα  ποιοϋύιν  έπ 
αύτώ,  καΐ  ^άπτουΰιν  εν  λάρνακι  καταΟ'έντες  αργυρά  ίο 
προ  της  Βαρκέλλωνος  εν  τινι  ευκτηρίω.    είτα  άναι-  ^^ 
ρεΐται  καΐ  Άδαοϋλφος ,  εις  επιτηρηΰιν  των  οικε/^ων  ^^ 
ϊππων^  ώς  ει^Ίότο  αυτω^  διατριβών  εν  τω  ίππώνι. 
αναιρεί  δε  αυτόν  εις  των  οικείων  ΓότΟ'ων,  Ζΐούβιος 
τοϋνομα ,    ^χ^ραν  πάλαιαν    καιροφυλακήΰας '   πάλαι  ΐ5 
γαρ    ην  6  τούτου    δεβπότης^    μοίρας  Γοτ&ικης    ρηξ^ 
υπό  Αδαούλφου  άνηρημένος  ^  εξ  ου  και  τον  ζίούβιον     ^ 
λαβών  Άδαοϋλφος  ωκειώβατο'    6  δε  τω  πρώτω  δε~     '% 
απότΎΐ  αμυνών  τον  δεύτερον  διεχρηΰατο.    τελευτών 
δε  ^Αδαοϋλφος  προΰέταττε  τω  ίδίω  άδελφω  άποδοϋ-  2ο 
ναι  την  Πλακιδίαν^  και  εί'τι  δύναιντο ,  την  ^Ρωμαίων 
φιλίαν  εαυτοΐς  περιποιηΰαβχ^αι.    διάδοχος  δε  6  του 
Σάρου  αδελφός  Σιγγέριχος  απουδχι  μάλλον  καΐ  δυ- 
ναβτεία  η  άκολου%'ία   και  νόμω   γίνεται,     ος  τά   τε 
παιδία^  α  εκ  της  προτέρας  γυναικός  έτύγχανεν  ^Αδα-  25 
ουλψω  γεγεννημένα,  άνειλε ,  βία  των  του  έπιΰκόπου 
Σιγηΰαρου  κόλπων  άποΰπάΰας,    και   την   βαβιλίδα 
Πλακιδίαν  εις  νβριν  Αδαούλφου  εκ  ποδός  προηγη- 
ΰαβ&αι  του  ίππου  άμα  λοιπών  αιχμαλώτων  έπέταξε ' 
καΐ  το   διάατημα  ην  της  προπομπής  εκ  της  πόλεως  30 
μέχρι  δωδεκάτου  βημείου.   επτά  δε  ημέρας  άρξας  αναι- 
ρείται^ ηγεμών  δε  των  Γότϋ•ων  Ουαλίας  καϋ^ίΰταται. 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  461 

'^'Οτι  ο  ίύτορίκος  φηύο  παρά  Οναλερίον  τινόζ  των 27 
έπιύημων  άκονΰαι  περί  ανδριάντων  αργυρών  τετε- 
λεομενων  ε(ς  βαρβάρων  άποκώλνβιν,     εν  γαρ  ταΐς 
ημεραις^  φη0ί,  Κωνΰταντιον  τον  βαΰίλεως ,    εν  ττ} 

5  Θράκγι  Οναλερίον  άρχοντος ,  μηννύις  γεγονεν  ώς 
^ηύανρος  ενρε&είη.  Οναλέριος  δε  παρά  τον  τόπον 
παραγενόμενοξ  μαν^ανει  παρά  των  έπιχωρίων  ιερόν 
είναι  τόν  τόπον  ^  καΐ  εξ  αρχαίας  τελετής  ανδριάντας 
εν  αντω  αφιερώύϋ-αι.     είτα  αναφέρει  ταϋτα  τω  βα- 

10  ΟιλεΙ^  και  ^£;ι^5τα^  γράμμα  επιτρέπον  αντω  αναλα- 
βεΐν  τα  μηνν&έντα.  ανορνχ^έντος  τοίνυν  τον  τόπον 
ενρίβκονται  τρεις  ανδριάντες  διόλον  ε^  άργνρον 
πεποιημένοι,  εν  ύχηματι  βαρβαρικω  κατακείμενοι 
καΐ  έ^ηγκωνιύμένοι  κατ'  άμφοΐν  ταΐν  χεροΐν,   ενδε- 

ΐδ  δνμένοι  δε  βάρβαρον  πεποικιλμένην  έΰ^ητα,  καΐ  κο- 
μώντες  τάς  κεφάλας,  νενοντες  έπΙ  το  άρκτωον  μέρος, 
τοντέβτι  κατά  τον  βαρβαρικού  χωρον.  ων  ανδριάν- 
των αναληφθέντων,  πάραντα  καΐ  μετ  ολίγας  ημέρας 
πρώτον  μεν  το  Γότθων  έθνος  πάααν  επιτρέχει  την 

20  Θράκην  ^  έμελλε  δε  μικρόν  νΰτερον  και  το  των  Ονν- 
νων  καΐ  το  τών  Σαρματών  καταδραμεΐύθαι  τό  τε 
Ιλλνρικόν  καΐ  αντην  την  Θράκην'  εν  μέύω  γαρ  αν- 
της  τε  Θράκης  και  τον  ^Ιλλνρικόν  κατέκειτο  τά  της 
τελετής,   καΐ  έωκει  τών  τριών  ανδριάντων  ο  αριθμός 

25  κατά  παντός  έθνονς  τετελέβθαι  βαρβάρον. 

"Οτι  6  ίΰτορικός  περί  τον  οικείου  διαλαμβάνων  28 
διάπλον  πολλά  παθεΐν  και  δνΰτνχήύαί  φηΰι.    λέγει 
δε  καΐ  εις  τάς  Αθήνας  κατάραι,  και  τη  αυτόν  ΰπονδη 
και  έπιμελεία  εις  τόν  ύοφιΰτικον  θρόνον  άναγβήναι 

30  Λεόντιον  ονπω  έθέλοντα.  λέγει  δε  και  περί  του  τρί- 
βωνος,  ως  ουκ  ε^ήν  κατά  τάς  ^Αθήνας  περιβαλέϋθαι 
αυτόν  τίνα,  καΐ  μάλιατα  ^ένον,  ω  μη  τών  ΰοφιΰτών 


462  ΟΙ,ΥΜΡΙΟϋΟΚΙ 

η  γνώμη  επέτρεπε  καΙ  αί  κατά  τους  ΰοφιοτικονς  νο- 
μονς  τελεταΧ  έβεβαιονν  το  αξίωμα,  ήν  δε  τά  τελού- 
μενα τοιαύτα,  πρώτον  μεν  κατηγοντο  επΙ  το  δημό- 
ΰίον  βαλανεΐον  οοου  νεηλνδες^  αν  τε  μικροί  αν  τε 
μεγάλοι,  ίξ  ών  και  οι  προς  τον  τριβών  α  επιτήδειοι^  5 
ηλικίας  ηδη  καιρόν  γεγονότες,  ονς  είς  μέοον  εβαλλον 
οί  κατάγοντες  αχολαβτικοί.  είτα  των  μεν  εμπρο6ϋ•εν 
τρεγόντων  και  κωλνόντων,  τών  δε  ώ&ονντων  καΐ 
επεχόντων,  πάντων  δε  τών  κωλυόντων  ταντα  βοών- 
των'  "()τα,  βτά,  ον  λονει\  κατακρατεΐν  δη^εν  τον  ιο 
αγώνος  έδόκονν  ο 6  άντω^ονντες  εις  τιμήν  τον  κατα- 
γόμενου βχολαΰτικοϋ,  οΰτις  μετά  πολλην  ώραν^  6τά- 
αεως  πολλής  επΙ  τοις  προαχ^εΐβιν  έ%•ιμοις  ρημαΰι 
προγενομενης ,  είβάγεται  εις  τον  ^ερμον  οίκον  και 
άπολονεται'  είτα  ένδυβάμενος  εδεχετο  την  τον  τρί- ι^ 
βωνος  έξονβίαν,  κάϊ  αύτόϋ-εν  μετά  τον  τρίβωνος  εκ 
του  βαλανείου  εντίμω  κάϊ  περιδό'ί,ω  δορυφορούμενος 
πομπή  άπηει,  δαπανάς  έπιγνούς  φανεράς  εις  τους 
τών  διατριβών  προΰτάτας ,  τονς  λεγομένονς  *Ακρω- 
μίτας.  20 

29  "Οτι  οι  Ονάνδαλοι  τους  Γ6τ%^ους  Τρονλονς  κα- 
λοϋαι  δια  το  λιμώ  πιεζομενονς  αντονς  τρονλαν  ΰίτον 
παρά  τών  Ούανδάλων  άγοράξειν  ενός  χρυβίνου'  η 
δε  τροϋλα  ου  δ  ε  τρίτον  ξεβτου  χωρεΐ, 

30  "Οτι  κατά  τάς  'ΐβπανίας  τών  Ούανδάλων  κατά-  25 
δραμόντων,  και  τών  ^Ρωμαίων  εις  τάς  τετειχιόμενας 
πόλεις  καταφνγόντων ,  τοΰοντος  αντών  λιμός  κατε- 
κράτηύεν  ώς  εις  άλληλοφαγίαν  εκβιαβ&ηναι.  καΐ 
γννη  τεΰΰαρα  τέκνα  εχονΰα  πάντα  κατεφαγε,  πρό- 
φαΰιν  δ'φ'  εκάύτον  ποιονμένη  την  τών  υπολοίπων  30 
τροφην  καΐ  ΰωτηρίαν,  εως  αν  πάντα  καταφαγονΰα 
λί%•οις  νπό  τον  δημον  ανηρεϋ'η. 


Ι 


ΓΕΑαΜΕΝΤΑ.  463 

"Οτί  Ενπλοντίος  ο  μαγιβτριανοζ  ττρος  Ονάλίον31 
(ίηίΓ3  Ουαλίας)^  ος  των  Γότϋ^ων  εχρημάτι,ζδ  φνλαρ- 
χος^  άηοβτέλλεται  εφ'  ω  βτίονδάς  τ  ε  ^εβ^αί  είρηνί- 
κάς  καΐ  απολαβεΐν  την  Πλακιδίαν'  ο  άί  ετοίμως 
5  δέχεται,  καΐ  ατίοβταλέντοξ  αντω  αίτον  εν  μνριάουν 
εξηκοντα  απολύεται.  Πλακίδια  παραδο&εΐβα  Ενπλον- 
τίφ  τίροξ  Ονώριον  τον  οίκεΐον  αντης  άδελφόν. 

"Οτί   ζητήματος    εν  ταΐς   Ά^ηναΐξ   άνακνψαντος  32 
τίερί  των  κεκωλιβμένων  βιβλίων  μα^είν  τοις  έπιζη- 

10  τονβι  το  μέτρον  τον  κώλον ,  Φίλτάτιος  ο  τον  ίβτο- 
ρικον  εταίρος,  ενφνώς  περί  γραμματικην  εχων^ 
τοντο  επέδειξε,  καΐ  ενδοκιμηΰας  τνγχάνει  παρά  των 
πολιτών  εικόνος. 

"Οτι  περί  της   Οάύεως  6  ϋνγγραφενς  πολλά  πα- 33 

ΐδ  ραδοξολογεΐ,  περί  τε  της  ενκραβίας  αντης  και  οτι  οι 
την  ίεράν  νόΰον  έχοντες  ον  μόνον  εκειβε  ον  γίνονται, 
αλλά  και  άλλαχό^εν  παραγινόμενοι  άπαλλάττονται 
τον  νοΰηματος  δια  την  τον  άερος  ενκραοίαν.  και 
περί  της  φάμμον  της  πολλής  εκείνης  και  των  ορνα- 

20  βομένων  φρεάτων,  ως  εις  διακοΰίονς  και  τριακούί- 
ονς,  εβ%''  ότε  δε  καΐ  εις  πεντακούίονς  πήχεις  ορνύ- 
βόμενα  άναβλνζονΰι  το  ρεΐϋ-ρον,  αντον  τον  ΰτομίον 
προχεόμενον'  εξ  ον  κατά  διαδοχην  αρνομενοι,  οβοις 
κοινον  γεγονε  το  έργον,  τάς  οικείας  άρονρας  ποτί- 

2δ  ξονβιν  οι  γεωργοί,  και  ότι  αί  όπώραι  άεΐ  τοις  δεν- 
δρεύι  φέρονται,  καΐ  ότι  6  ύΐτος  παντός  κρείττων  ΰί- 
τον  και  χιόνος  λενκότερος ,  και  ότι  εβϋ-^  ότε  δΙς  τον 
ετονς  απείρεται  η  κρι^η,  τρΙς  δε  αεί  η  κέγχρος. 
αρδενονβι  δε  τα  γηδια  αντών  εν  ^ερει  μεν  δια  τρί- 

'όο  της  ημέρας,  εν  χειμώνι  δε  δια  έκτης,  εξ  ον  καΐ  η 
ενφορία  γίνεται,  καΐ  ότι  ονδέποτε  βνννεφία  γίνεται, 
καΐ  περί  των  ποιονμενων  αντοΐς  ωρολογίων,     λέγει 


464  0Ι.ΥΜΡΙ0Ο0ΚΙ 


και 

Ι 


(Ϊ£  οτι  νήΰος  το  τιαλαών   ην   καΐ  άπεχερΰώϋ-η ,  κα 
ΟΤΙ  ταντην  καλεί  Ηρόδοτος  μακάρων  νηΰονς '    Ήρό~ 
δωρος  δε  ο  την  Όρφεως  καΐ  Μονβαίου  ΰνγγράψαζ 
ιβτορίαν  Φαιακίδα  ταντην  καλεί,    τεκμηριοί  δε  νη- 
βον  αντην  γεγονέναι  εκ  τε  τον  οβτρακα  ^αλάΰβία 
καΐ  οοτρεα  λί^οις  τον  ορονς  ττροβπεπλαΰμενα  ενρί- 
βκεΰ^αι,  τον  επί  την   Οαΰυν  άπο  της  Θηβαΐδος  φέ- 
ροντος^ δεύτερον  οτι  ιράμα&ος  τίολλη  επεκχεΐται  άεί^ 
και  τάς  τρεις  άναπληροι  'Οάΰεις.     τρεις  γαρ  φηβιν 
^θάβεις  καΐ  αντος  είναι  ^  δνο  μεγάλας^  την  μίν  ί'ξω- ίο 
τερω,  την  δε  εΰωτερω,  καταντικρύ  κειμενας  άλληλαις, . 
ΰνντείνοντος  εις  εκατόν  οημεια  τον  μετα^ν  διαΰτη- 
ματος '    εΰτι  δε  και  άλλη  τρίτη  μικρά^  Λολλώ  διαβτη- 
ματι  των  δνο  κεχωριΟμενη.    λέγει  δε  εις  τίόΰτιν  τον 
νήύον  γενέΰ^αι  οτι  καΐ  ντίό  ορνεων  οράΰΟ-αι  ύνμ-  ΐ5 
βαίνει  πολλάκις  ίχ^νς  φερομενονς  και  ίχϋ^νων  άλ- 
λοτε λεί-ψανα^    ως    εντεύθεν    είκάξεΰ^αι    μη    τίολν 
πόρρω  είναι  την  %•άλαύ6αν.    φηβΐ  δε  καν'Ομηρον  εκ 
της  προς  ταντγι  Θηβαΐδος  ελκειν  το  γένος. 
34        "Οτι  νπατος  ο  βαΰιλενς  Όνωριος   προελ^ών  το  20 
ενδέκατον^  και  ΰνν  αντω  Κωνβτάντιος  το  δεύτερον, 
τον  Πλακιδίας  γάμον  επιτελονΰιν'   εφ    ω  πολλά  μεν 
αντη    ανανεύονβα   Κωνβτάντιον   παρεΰκεύααε   κατά 
των  αντής  οργίζεβ^αι  θεραπόντων,    τέλος  εν  τγι  της 
νπατείας  ημέρα  άπο  χειρός  ταύτην  6  βαβιλενς  καΐ  25 
αδελφός  Ονωριος  άκονβαν  λαβών  εγχειρίζει  παραδι- 
δονς  Κωνβταντίω ,  καΐ  επιτελείται  εις  το  λαμπρότα- 
τον  6  γάμος,    είτα  και  παις  αντοΐς  τίκτεται,  ην  όνο- 
μάζονύιν'Ονωρίαν,  και  έτερος  πάλιν,  ω  κληβιν  ε&εντο 
Οναλεντινιανός '  ός  ζώντος  μεν  Ονωρίον  νωβελίββι-  30 
μος  γίνεται,  βιαΰαμένης  της  Πλακιδίας  τον  άδελφόν, 
μετά  δε  τον  ϋ'άνατον  τον  βαΰιλέως,  και  έ'τι  μετά  την 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  465 

κατάλνβιν  τον  τνραννηΰαντος  ^Ιωάννου,  και  ^Ρωμης 
βαβίλενς  άποδείκνυται.  6  ^€  Κωνΰτάντιος  ΰνμβαΰι- 
λενεί  τω  ^Ονωρίω ,  αντον  μεν  χείροτονονντος ,  άλλα 
βχεδόν  τι  άκοντος,    χειροτονείται  δ\  καΐ  η  Πλακίδια 

5  Ανγονβτα,  του  τ  ε  ^^ί^οι;  αδελφού  κα\  τον  ίδιον  αν- 
δρός χειροτονηβάντων.  είτα  τίέμτίεται  τίρος  Θεοδό- 
6ιον,  6ς  άδελφιδονς  ων  Όνωρίον  των  τΐρος  εω  μερών 
εβαβίλενεν^  η  άνάρρηΰις  μηννομενη  της  τον  Κων- 
ύταντίον  βαβιλείας,  και  μένει  απαράδεκτος,    έφίατα- 

10  ται  νόβος  Κωνβταντίω ,  και  μετεμελεν  αντώ  η  βασι- 
λεία, ότι  ονκέτι  ην  αντώ  έη  αδείας,  ωβηερ  ηρότε- 
ρον,  έξιεναι  τε  και  άπιέναι  ότΐη  καΐ  οτίως  βονλοιτο, 
και  οτι  ονκ  έζην  αντώ  χρηϋ^αι  βαβιλενοντι  οίς  εϋ-ος 
είχε  χρηό&αι  τίαιγνίοις.    τέλος  ετίτά  βαβιλενΟας  μη- 

ΐδνας,  ώΰπερ  αντώ  καΐ  6  ονειρος  εΐπεν  '^^'ξ  ηδη  πε- 
πληρωνται  καΐ  άρχονται  ετΐτά,  πλενριτικγι  νοΰω 
τελεντα,  Ονντελεντηύάβης  αντώ  κα\  της  κατά  την 
άνατολην  οργής  και  ορμής,  ην  ώδινεν,  οτι  την  άνα- 
γόρενΰιν  αντον  της  βαΰιλείας  ον  ηροβηκαντο. 

20         '^'Οτι  Οναλίον  τον  φνλάρχον  τελεντήύαντος  Θεν~  35 
ίερ^χο^  την  άρχην  διαδέχεται. 

"Οτι  κατά  %•άλα6<5αν  πολλά  παυλών  ο  ΰνγγραφενς  36 
μόλις  διαβώξεται.    εν  ω  καΐ  περί  άύτέρος  τίνος  τερα- 
τολθ}^£Γ,  επιβρίβαντος  τω  ιΰτίω  τον  πλοίον  μέλλειν 

25  «υτοι)^  βνϋ'ίξεβϋ'αι '  ονρανίαν  δε  το  φανεν  παρά  τών 
ναντών  καλεΐΰ^αι.  λέγει  δε  περί  -ψιττακον,  ω  εί'κο- 
6ιν  ετεΰι  ΰννδιήγεν,  ώς  ΰχεδόν  τι  ονδεν  τών  αν- 
^ρώπω  πραττομένων  άμίμητον  κατελίμπανεν'  ώρ- 
χεΐτό   τε   γάρ    καΐ  ηδε  και   έκάλει  εξ  ονόματος  καΐ 

30  ταλλα  επραττεν. 

"Οτι  ο  ίβτορικός  φηβι  διάγοντος  αντον  κατά  τάς31 
Θήβας  καΐ  την  Σοηνην  ίβτορίας  ένεκα  εν  έπιΟ'νμία 

ΗΙδΤ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι.  30 


466  ΟΙ,ΥΜΡΙΟϋΟΕΙ 

γενεΰ&αι,  τους  φνλάρχονς  και  τΐροφητας  των  κατά 
την  Τάλμιν  βαρβάρων,  ήτοι  των  Βλεμμνων,  της  έν 
τνχίας  αντοϋ'  έκίνει  γαρ  αντονς  έπΙ  τοντο  η  φήμη. 
και  ^λαβόν  με,  φηύί,  ^^Χ9^  αντης  της  Τάλμεως^ 
ωΰτε  κάκείνονς  τονς  χωρονς  ίβτορηβαι ,  διεχοντας  5 
άπο  των  Φιλών  διάΰτημα  ημερών  πέντε  ^  ^Η9ΐ'  πό- 
λεως της  λεγομένης  Πρίμα,  ήτις  το  παλαιον  πρώτη 
πόλις  της  Θηβαΐδος  απο  τον  βαρβαρικού  ετύγχανε ' 
διο  παρά  τών  "Ρωμαίων  ^Ρωμαία  φωνή  Πρίμα,  ^ττοί 
πρώτη ,  ώνομάύϋ'η ,  καΐ  νυν  οντω  καλείται,  καίτοι  εκ  ίο 
πολλού  οίκειω^είβα  τοις  βαρβάροις  με^^  ετέρων  τε0- 
βάρων  πόλεων,  Φοινικώνος,  Χίριδος,  Θάπιδος,  Τάλ- 
μιδος.  παρά  τούτους  τους  χώρους  φηβΐ  και  βμαρά- 
γδου  μέταλλα  είναι  μα^εΐν,  έ^  ων  τοις  Αιγυπτίων 
βαΰιλενΰιν  η  βμάραγδος  έπλεόναξε.  καΐ  ταύτα,  φη-  ΐ5 
6ίν,  οι  προφηται  τών  βαρβάρων  προύτρεπόν  με  %'εά- 
ΰαΰ^αι'  «Αλ'  ουκ  ην  τούτο  δυνατόν  γενεΰ^αι  χωρίς 
βαΰιλικης  προύτά^εως. 

38  "Οτι  Λιβάνιόν  τίνα  τερατολογεΐ,  ^Αβιανον  το  γέ-    Μ 
νος,  κατά  την  βαβιλείαν  Όνωρίου  καΐ  Κωνΰταντίου  2ο 
επΙ  Ραβενναν  παραγενεΰ^αι.    άκρον  δε  τούτον  είναι 
τελεατικόν.     καΐ   δύναβ^αι    δε  φηβι   και  ύπιβχνεΐ- 
6%^αι  αύτον  χωρίς  οπλιτών  και  (καΙ  χωρίς  οπλιτών 
ΝίβΙ).)  κατά  βαρβάρων  ένεργειν.    είτα  πεΐραν  δούς, 
φηβίν,  ούτος  της  ύποβχέΰεως,  και  της  φήμης  δρα- 2ί 
μούβης,   ωΰτε  και  Πλακιδίαν  την  βαΰιλίδα  μαϋ^είν, 
αναιρείται  6  τελεβτης'   ηπείλει  γάρ,  φηβίν,  η  Πλα- 
κίδια Κωνΰταντίω  χωριβμον  του  γάμου,  ει  τοις  ξώΰι 
Αιβάνιος  περιλείποιτο,  άνηρ  γόης  καΐ  άπιύτος. 

39  Ότι    Κωνΰτάντιος   Ιλλυριός   ην   το    γένος,    απο  3ο^ 
Ναΐββού  πόλεως  της  Αακίας,  καΐ  πολλάς  ΰτρατείας 
άπο  τών  Θεοδοΰιου  χρόνων  τού  μεγάλου  διελϋ'ίόν, 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  467 

νβτερον  καΐ  την  βαΰίλειον  αρχήν,  ωζ  ερρηϋ'η,  νπεδν. 
ην  δε  ταλλα  μεν  επαινετός  καΐ  χρημάτων  δε  κρείτ- 
των,  τίρίν  η  ΰνναφ&ήναι  Πλακίδια,  επεί  δε  ανττι 
αννεξενκτο,  εις  φιλοχρηματίαν  ε^ωκειλε.    μετά  μεν- 

5  τοί  τον  αυτόν  Ο'άνατον  δεηύεΐζ  κατ  αντοΰ  των  εις 
χρήματα  αδικη^'έντων  έπϊ  'Ράβενναν  %ανταχό%εν 
ΰννερρεον,  άλλ'  η  τον  ^Ονωρίον ,  φηΰί,  κονφότης 
κα\  η  της  Πλακιδίας  προς  αντον  οίκειότης  άπρά- 
κτονς  αυτών  τας  αιτηθείς  καΐ  την  ίβχνν  τον  δικαίου 

10  απέφηνεν. 

"Οτι  τοΰαντη  διά^εβις  Όνωρίω  προς  την  οίκείαν  40 
άδελφην,  ε|  ονπερ  6  ταύτης  άνηρ  Κωνΰτάντιος  άπε- 
βίω ,  παρεμπεφνκει,  ώς  την  άμετρον  αγάπην  αντών 
κα\  τα  ύννεχη  κατά  ύτόμα  φιλήματα  εις  νπόλη-ψιν 

15  αίβχράν  αντονς  τοις  ττολλοΓ^  εμβαλεΐν.  άλλα  τοΰαντη 
πάλιν  αντοΐς  εναπετεχ^η  εχ^ρα  βπονδτ}  Σπαδονΰης 
κα\  ^Ελπιδίας,  τροφός  (ϊ'  ην  αντη  Πλακιδίας,  αίς  καΐ 
τα  πολλά  προβεΐχε,  ΰνμπράττοντος  ανταΐς  καΐ  Λεον- 
τέως  τον  ταντης  κονράτωρος,  ωΰτε  ύτάβεις  μεν  πολ~ 

20  λάκις  εν  ττ}  'Ραβενντ^  ΰνβτηναι '  περιην  γάρ  κάκείντ} 
πληϋ^ος  βαρβάρων  εκ  της  προς  Άδαονλφον  6ννα- 
φείας  καΐ  εκ  της  προς  Κωνβταντιον  ύνξνγίας'  καΐ 
πληγάς  δ\  προελ^εΐν  ^^  εκατερον  μερονς.  τέλος  εκ 
της  άναφ^είβης  εκείνης  ^χ&ρας  και  του  αντίρροπου 

25  της  πρΙν  φιλίας  μίΰονς  εις  Βνξάντιον  Πλακίδια, 
τον  άδελφον  νπεριόχνΰαντος ,  6νν  τοις  οίκείοις  παι~ 
βίν  εξορίζεται,  και  μόνος  αντη  Βονηφάτιος  τά  πιβτά 
φνλάττων,  απο  της  Αφρικής,  ής  ηρχε,  καΐ  χρήματα 
ώς    εδννατο    έπεμπε    καΐ   προς    την    άλλην    αντος 

30  εΰπενδε  ϋ•εραπείαν,  νΰτερον  δε  καΐ  εΙς  την  της  βα- 
σιλείας ανάληφιν  άπαντα  ύννεβάλετο. 

'Ότι   'Ονώριος   νδερικω   νούηματι   άλούς  προ   ?|41 

30* 


468  0Ι.ΥΜΡΙ0Ο0ΚΙ 

καλανδών     ΰεπτεμ,βρίων     χελεντα'     και    τίέμπονται 
γράμματα  ττρος  την  άνατολην  τον  βαΰίλεως  ΰ-άνα- 
τον  μηννοντα.    εν  ω  δε  ταντα  ετίέμτίοντο  ^  Ιωάννης 
τις  αν^εντηβας  τνραννεΐ'   εφ*   ον  καΐ  της  άναρρη- 
αεως  γινομένης ,   ερρηϋ^η  ωΰπερ  από  τίνος  προρρη-  5 
αεως  τίροαχΟ^έν  "πίπτει^    ου   ΰτήκει"   και  το   πλή- 
θος ωΰπερ    αναλνοντες  επί    το    ρη%'εν  άναφωνονβι 
ύτηκει,  ον  πίπτει.  ' 
42        "Οτι  Βονηφάτιος  άνηρ  ην  ηρωικός  καΐ  κατά  πολ- 
λών πολλάκις  βαρβάρων  ηρίΰτευΰεν^  άλλοτε  μεν  ύνν  ίο 
ολίγοις  επερχόμενος ,    άλλοτε  δε  καΐ   ΰνν    πλείοβιν^ 
ενίοτε  δ\  και  μονομάχων '  καΐ  απλώς  ειπείν^  παντί 
τρόπω  πολλών  βαρβάρων  και  διαφόρων  έϋ'νών  άπηλ- 
λα|δ  την  ^Αφρικην.    ην  δε  και  δικαιούύνης   εραΰτης 
καΐ  χρημάτων  κρείττων.    επράχ^η    δε   αντώ   και  τι  ΐ5 
τοιούτον,     άνηρ  τις    άγροικος,   έχων  άν^ονύαν  γυ- 
ναίκα την  ώραν^  υπό  τίνος  τών  ΰνμμάχων  βαρβά- 
ρων εμοιχενετο.    δείται  τοιγαρονν  Βονηφατίου^  την 
υβριν   όλοφυρόμενος.     ο  δε   Βονηφάτιος   μα%•ών    το 
διάύτημα  του  τόπου  καΐ  το  όνομα  του  αγρού,  εν  ω  2ο 
τα  της  μοιχείας  επράττετο,  τον  μίν  ικέτην  τέως  άπέ- 
πεμπε,  προΰτάξας  πάλιν  τγι  ε^ης  αυτώ  προβελ^είν^ 
οψίας  δε  λαϋ^ών  απαντάς ,   και  επΙ  τον  άγρόν  έλαύας 
εβδομηκοντα   διιΰτάμενον  ΰταδίοις,    καΐ   ενρών  τον 
βάρβαρον  τγι  μοιχευομέντι  ΰυγκα^εύδοντα^  τέμνει  τε  25 
αυτοϋ  την   κεφαλήν  καΐ    δι    αυτής   υποβτρέφει  νυ- 
κτός,    προΰελ&όντι  δε   κατά  το  πρόΰταγμα    εις  την 
αύριον  τω  άνδρΐ  επιδίδωΰι  του  βαρβάρου  την  κεφα- 
λήν^ διαπυν^ανόμενος  ει  επιγινώΰκοι  αύτην.    ο  δε 
τοΓ^    παροϋβιν    αμα    καταπλαγείς    και    αμηχανηύας,  3ο 
έπειτα  έπιγνούς  και  πολλά  της  δικαιοΰύνης  ευχαρι- 
ΰτηβας^  βνν  χαρά  άπγιει. 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  469 

^Όη  εκαατος  των  μεγάλων  οίκων  της  ^Ρωμης,  ως  43 
φηΰίν^   ατίαντα  εϊχεν  εν  εαντω  οτίόύα  πόλις  ΰνμμε- 
τρος  ηδννατο  εχειν,  υτΐποδρομον  καΐ  φόρους  καΐ  ναούς 
καΐ  Ληγάς  καϊ  λουτρά  διάφορα,    διο  καΐ  6  ΰυγγρα- 

δ  φεύς  άπεφ^εγ^ατο , 

εϊς  δόμος  άβτυ  πελει^  ττολ^^  άότεα  μυρία  κευ^ει. 
ηΰαν  δε  και  λουτρά  δημόσια  τίαμμεγε&η.  αί  δε  ^Αντω- 
νιαναί  (^Αντωνινιαναϊ)  ούτω  καλουμεναι  εις  χρείαν 
των  λουομένων  καθέδρας  είχον  παρακειμενας  χιλίας 

10  ε^ακοΰίας^  εκ  μαρμάρου  κατεβκευαΰμενας  ξεβτοΰ,  αί 
δε  ζίιοκλητιαναί  εγγύς  διτιλαΰΐους.  τό  τε  τείχος  της 
βρώμης  μετρη&εν  παρά  "Αμμωνος  του  γεωμέτρου^  καθ-* 
όν  καιρόν  Γότθοι  την  προτεραν  κατ '  αυτής  έπιδρομην 
έποιηΰαντο  ^    εί'κοΰι   καΐ  ενός  μιλίου  διάΰτημα    έχον 

Ιό  απεδείχθη. 

'^Οτι  τίολλοί  οΙκοι^Ρωμαίων  προΰόδους  κατ'  ενιαυ-4Λ 
τον  ε^δ^οντο  άτΐό  των  κτημάτων  αυτών  άνα  μ   χρυ- 
6οϋ  κεντηνάρια  ^  χωρΐ^  του  ΰίτου  καϊ  του  οίνου  καϊ 
των  άλλων  απάντων  ειδών,  ά  εΙς  τρίτον  βυνετεινεν^ 

20  ει  έπιτΐράακετο ,  του  είΰφερομενου  χρυβίου.  τών  δε 
μετά  τους  πρώτους  δευτέρων  οί'κων  της  'Ρώμης  πεν- 
τεκαίδεκα  και  δέκα  κεντηναρίων  η  πρόβοδος  ην.  καϊ 
ότι  Πρόβος  6  παΐς'Ολυμπίου  (Ολυβρίου  Κβίηβίίυβ),  τελέ- 
6ας    την  οίκείαν  πραιτοϋραν  κατά    τον  καιροί/  της 

25  Ιωάννου  τυραννίδος,  δώδεκα  κεντηνάρια  χρυβοϋ  άνη- 
λωβε.  Σύμμαχος  δε  ο  λογογράφος ,  ύυγκλητικος  ων 
τών  μετρίων,  πρΙν  η  την  ^Ρώμην  άλώναι,  του  παι- 
δός  Συμμάχου  πραιτοϋραν  τελούντος,  κ  κεντηνάρια 
έδαπάνηβε'  Μάξιμος  δέ,  εις  τών  ευπόρων,  εις  την 

30  τοΰ  υιού  πραιτοϋραν  μ  κατεβάλετο  κεντηνάρια.  επτά 
δ\  ημέραις  οι  πραίτωρες  τάς  πανηγύρεις  έτέλουν. 

Ότι  6  ύυγγραφεύς  τω  'Οδυβΰεΐ  την  πλάνην  ου  45 


470  οι,ΥΜΡίουοκι 

κατά  Σικελίαν  φηοΐ  γεγενήα^αί,  αλλά  κατά  τά  πέρατα 
τηζ  Ιταλίας  {Ιΰπανίας  1.31)1) βυδ) '  χαΐ  την  εις  αδον 
κάϋ-οδον  τίαρά  τον  ωκεανον  γεγενηύϋ'αί  ^  εν  ω  καΐ  ή 
πολλή  πλάνη,  αγωνίζεται  δε  δίά  πολλών  τοντο  παρα- 
6τηύαν.  ημείς  δε  καΐ  άλλονς  διαφόρους  άνέγνωμεν 
εν  τούτοις  αντώ  ΰνμφωνονντας. 
46  "Οτι  άποβτέλλεται  ίπο  Κωνσταντινουπόλεως  παρά 
Θεοδοΰίου  Πλακίδια  αμα  παιοί  κατά  τον  τυράννου^ 
καΐ  επαναλαμβάνει  αύτη  μεν  το  της  Αύγούοτης^  6  δε 
Οναλεντινιανος  το  του  νωβελιύοίμου  αξίωμα"  βννεκ- 
πέμπεται  δ\  αντοΐς  καΐ  ΰτρατος  καΐ  ΰτρατοπεδάρ- 
χης  έκατερας  δυνάμεως  Άρδαβούριος  αμα  τω  παιδί 
"^ΰπαρι,  καΐ  τρίτος  Κανδιδιανός.  κατά  δε  την  Θεβΰα- 
λονίκην  Ήλίων  ο  των  οφφικίων  μάγιβτρος  παρά  Θεο- 
^οσίΓοι;  άποβταλείς  ενδύει  Βαλεντινιανον  επ  αυτής  ΐ5 
Θεβύαλονίκης  την  του  Καίΰαρος  έύ&ήτα^  πέμπτον 
έτος  άγοντα  της  ηλικίας,  κατιόντων  δε  αύτών^  Αρδα- 
βούριος  μεν  αλίύκεται  παρά  των  του  τυράννου^  και 
αναπέμπεται  προς  αυτόν,  και  φιλιάξει  αυτω'  ο  δε 
τούτου  παις  άμα  Πλακιδία  εν  ά^υμία  και  λύπγι  ήβαν.  2ο 
Κανδιδιανός  δε  πολλάς  πόλεις  αιρών  καΐ  ευδόκιμων 
λαμπρώς  το  λυπούν  διεϋκεδαξε  καΐ  έιρυχαγώγει.  είτα 
αφάζεται  6  τύραννος  Ιωάννης,  και  Πλακιδία  άμα  Καί- 
ΰαρι  τω  παιδί  είβέρχεται  εις  την  ^Ράβενναν.  Ήλίων 
δε  ο  μάγιΰτρος  καΐ  πατρίκιος,  καταλαβών  την  ^Ρωμην  25 
καΐ  πάντων  έκεΐύε  ΰυνδραμόντων ,  την  βαΰιλικην 
έΰ&ήτα  επταέτηρον  όντα  ενδύει  Βαλεντινιανον.  εν 
οίς  και  τά  της  ίβτορίας  [τελευτα  βίΐιΐίΐ  ΝίβΙ).]. 
2  Εν  δε   τη  'Ραβεννη,  μητρόπολις    δε  Φλαμινίας, 

πόλις  αρχαία,  Θεΰύαλών  αποικία ,  Ρηνη  κλη^εΐΰα  διά  3α 
το  πανταχόΘ:εν  ύδαβι  περιρρεΐύϋ'αι,  και  ούχ,  ως  ο 
Όλνμπιόδωρος  6  Θηβαίος  φηΰι,  διά  το  'Ρώμον,   ός 


ΓΚΑΟΜΕΝΤΑ.  471 

αδελφός  γεγονε'Ρωμνλω,  της  Λολεως  ταντης  οέκίΰτην 
γεγονέναι .  ,  . ,  εν  τγι  Ραβενντ}  τοίννν  ταυττι  τίαρε- 
ΰκεναΰμενω  Στελίχωνί  ταΐς  ^Ιλλυριών  πόλεΰί  μετά 
στρατεύματος  επιΰτηναι,^  καΐ  ΰνν  ^Αλαρίχφ  τΐαρα- 
5  απάβαΰ&αί  μεν  αντάς  ^Αρκαδίου ,  ηεριποΐ7]ύαΟ%^αί  δε 
τγι  Ονωρίου  βαΟιλεία ,  δυο  κωλύματα  ΰννεβη  ηαρεμ- 
πεύεΐν,  κτλ.  (β.  506).  [Ζοδίιηυδ  5,  27,  ρο8ΐ  ηβΓΓδΙϊοηβιη 
(16  νϊοΙοπΗ  Κοά9§9ίδί   ίη  ΡΙιοΙ.  Εχε.  §  9  ιηεηιΟΓΒίδΐ*).] 


*)  ΚβίΙθίηβίβηΐδ  αά  1ι.  1.:  ,,Ιη  ρο8ΐΓβιη3,  Ιιαο  Μδίοηαβ  δηαβ 
ρ&Γΐβ  Ζο8ίπιι.ΐ8,  ροδίί^υ&ιη  ίη  δηρβι•ίθΓίΙ)υ8  ιπεχιπιθ  Ευη&ρίτιιη 
άιιοβιη  1ι&1)ΐιΐί,  ΟΙ^πιρίοθοή  ηυηο,  δΟΓίρΙοήδ  αβί^ηαΗδ,  άίδβΓίί 
βΐ  βάβ  άϊ^ηίδδίιηί,  νθδίί^ϋδ  ίηδίδϋί,  βϊυ8ς[ΐΐΘ  δϋναιη  ίίει  8βς[υί- 
ίιΐΓ,  ηυαηΐυπι  δοίΚοβΙ  οοιηραΓαίϊοηβ  βρίΐοποίΐβ  3,  Ρΐιοΐίο  οοη- 
ίεοίίΐε  βΐ  Ιιίδίοήβ,β  ΖοδίιηβΗ,β  ίηίβΙΙί^ίίιΐΓ,  ηί  Γαϋοηβιη  βΐ  ογ- 
άίηβιη  βυηάθΐη  δβΐ'νβί;,  βΐ;  ιιΙ)ί  ΐ'βδ  ηΒ,ΙιίΓΕϋ  νίηοηΐο  Ιιαυά  οοη- 
ίηηοίαβ  βχρίίοαηάαβ  δτιηΐ;,  α  Γβητιη  δβΓΪβ  ουηι  βο  άβδβοίΕί, 
νβΐιιίί  ίη  Ιιίδίοήα  ΟοηδίΗηίίηί  Ι^Γίΐηηϊ,  ς[η3,β  ρ&ιιΠο  (^ιιίάβπι 
δβήοΓβ ,  οοπιπιοάο  Ιαπιβη  Ιοοο  ίηίθ^Γα  βΐ;  ίΐΐίίδ  Ιιαπά  ΙηίβΓπιρΙια 
βηαπΉίυΓ.  Ιιιάΐοίο  Ζοδίηιηηι  δυο  βδδβ  υδηπι,  ηβο  ΙβηιβΓβ  αποίο- 
ήΐαίβηι  άυοίδ  δηί  δθοηΐηηι,  δ,Γ^ιιπιοηΙο  βΓυηΙ;  Ιοοί,  ίη  ς[ηί1)ΐΐ8 
3,1)  ΟΙ^ηιρίοάοΓο  άίδοβάίΐ,  βΐ;  άΜά,  φΐΆ^  νβΐ  ίη  1)Γβνί3,Γίο  ΡΙιοΙϋ 
ρο,ηΐΐο  ρΓοΙίχίυδ  δίτηΐ  βχρίίοαία,  άοοβί^υηί,  ς[η3,η1ιιπι  δίί  ίη 
Ζοδίηιο  ΐ3ΓβνίΙ&1ί8  δΐπάίιιπι,  ςυοά  νβΐ  ο1)8ουη1&ί6ηι  ηοηηυΐΐίδ 
νίάβίπΓ  &£Ρυαί88β  Ιοοίδ  (θ.  §.  V,  34,  2;  37,  6.  VI,  8,  ι),  (^ηαβ 
ϋβ  ΓβΓηπι  οο,υδίδ  ίί8ς[αθ  ςυαβ  ίηάβ  δβφίαηΙυΓ,  αο  άθ  νίΓΐυ- 
ίίΙ)Πδ  νίΐίίδςηθ  ίηιρθΓ3.ί;οηιπι ,  τβΐίΐΐδςΐΐβ  ρΓίΐβίβοΙοΓυηι  οίνί- 
1Ϊ13Ι18  8.11*  πιίΙίΐΕΓίΙίηδ  ίιιάίο&ΐα  ίη  Ιιαο  ρο,Γΐβ  Ιβ^ίπιυδ,  Οΐ7ηι- 
ρίοάοΓΪ  ροίίηδ  βδδβ  (^[υαπι  αΙ)  Ζοδίηιο  αηίπιί  αοίβ  ίην6η1.&,  δπδρί- 
οαηιηΓ,  β£ΐπΐ€[αβ  οΐ)  οίΐπδΕπι  β»,  ςπΕθ  άβ  δίίΐίοΐιοηίδ  νίΓΐηίίΙ)α8 
Άο  νίίϋδ  3,1»  οπιηί  ίηίς[υίΐ3,ί;6  αΐίβηυδ  ίαάίοανίί,  ηοη  Ευη^ρίο, 
<5[ηί  ηΐ;  ίπιρίηπι  ίη  ηιαίοΓηηι  830Γ3,  Ηοπιίηθπι  βηπι  βχ3§•ίΐ3νβΓ3,1, 
δθά  ΟΙ^πιρίοάοΓο  άηοβ  δοήρδίΐ;.  ^η^  οηπι  Ζοδίπιο  Ιιίο  οοπιρΗ,Γ3Γί 
δοήρΐοΓΘδ  3ά1ιίΙ)βΓίςηβ  &ά  βίιΐδ  θηιβηάίΐίίοηβπι  ροδβίηΐ;,  ίί  βΐ; 
ραποίδδίπιί  δηηΐ  βΐ  πιίηίπιί  ηιοπιβηίί.  ΟΓΟδίυβ  ςιιίάβπι,  ηίβί  ίυδίο 
ρΗΓοίοΓ  30  ΐ3Γ6νίθΓ  ίη  ΓβΙ>υδ  βηαΓΓΕηάίδ  ίιιίδδθί;,  ίηάαΐ8ί88β1ς[ηβ 
ηιίηηδ  ίη^βηίοδπρθΓδΙίίίοδο,  υΐ  3,βςυ3ΐίδ  αβίαΐβ  3,ά60€[υβ  ηιαχίηιβ 
αηοίοηίαΐθ  ροΠβηδ,  ηΐίΐίδδίηιυδ  β-ά  Ιιυηο  υδυηι  ίοτβί.  δυρρβ- 
άί1;3η1;  ηοηηηΐΐα,  ψι&,β  Ιιιιο  £3θίυηί;,  ρΓβ,βίβΓ  δοζοπιβηυηι  βί 
ΡΙιίΙοδίοΓ^ίιιπι  βί  οΙίΓοηο^ηαρΙιοδ  Μ3Γ0β11ίηηπι  βΐ  ΡΓΟβρβηιπι, 
Ιοί'άΕηβδ  βΐ  ΡΓοοορίυδ,  Ιιίο  ίη  υΐΐίηιίδ,  ίΐΐβ  ίη  ρΓίθΓίΙ)ΐΐδ,  άβηίς[ηβ 
Αη^πδΐίηηβ ,  ίΐβς[η3ΐίδ,  αο  Γή^βηάηδ  Τυνοηβηδίδ.  ϋΚίπιο  Ιοοο 
πιοηβΙ)ίπιιΐ8   Ιιίαίηπι  6886    ς[υοά3πιηιοάο   ΙιίδΙοη&β  ΓβΓηπι   ςα^β 


472  ΟΙ,ΥΜΡΙΟΒΟβΙ  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ. 

ίη1;βΓ  Εηηιιιη  404  βί  407  §•68ΐ;αβ  βΓΕηΙ.  ^1η1Iη  βηίιη  Ειιηαρίαβ 
ΙιίδίοΓίαβ  8ΐΐ3,β  βηβπι  αηηο  404  ίβοβήί,  ΟΙ^ιηρίοχΙοΓαδ  αηίβιη 
δυαιη  &ηηο  407  θχογ8Π3  8ΐ1;,  Γβΐίοίιιιη  αΙ)  ϋβ  ββΐ;  δραΐίαιη,  ςτιοά 
ηίδί  αΐίτιπάβ  δΕΓίυηι  Ζοδίιηιΐδ  ρΓΕβδίίΙίϋ  β,ο  ΓβΙ)αδ  ίη  ίΠο 
ίβιηροΓΐδ  ίηίβΓναΙΙο  ^'ββίίδ  θχρίβνίΐ,  ίρδίπδ  ΙιΐδίιοΓίΗ,ιη  ίιηρβΓ- 
ίβοίαπι  ΓβάάθΓθ  ά6ΐ3αίί;.  ^ι13,η1;αIη  οοιηρ3,Γ3,η(1ο  ροίβδί  οοηίίοί, 
6χ  Οΐ7ΐηρίοάθΓθ ,  (^ιιί  βχοΓάίηιη  ΙιίδίοΓΪ&θ  δΐιαβ  ρΒ,αΙΙο  αΐΐίαδ 
άιιχίβδβ  νίοΙβΙιΐΓ,  θα,  ς^ιιαβ  ϋβ  αηηίδ  δΐιηΐ;  ίηοΐιΐδα,  8ΐιιηί;&  δΐιηΐ 
βΐ;  ΐΓαηδΙαία." 


Ν0ΝΝ08Ι  ΕΚΑΟΜΕΝΤΑ. 


ΡΙιοΙίυδ  ΒίΜ.  00(3.3:  *Ανεγνωΰ&η  Νοννόΰον  ίβτο- 
^ί'α,  εν  γι  διαλαμβάνεται  τΐρεββεία  αντον  ττρός  τε 
Αί%'ίθ7ίαξ  καΙ^Αμερίταξ  καΐ  Σαρακηνούς^  χα  ίόχυρό- 
τερα  των  τότε  έΘ'νών^  ετι  δε  καΐ  τΐρος  άλλα  άνατο- 

5  λίκά  ε^νη.  Ιονβτίνιανος  δε  το  τηνικαντα  την  ^Ρωμαΐ- 
κην  ΛεριεΙπε  τίολυτείαν'  φνλαρχος  δε  των  Σαρακη- 
νών έχρημάτιζε  Κάΐβος^  απόγονος  Άρέ^α,  καΐ  αντον 
φνλάρχον  γεγενημενον  ^  προς  ον  6  Νοννόΰον  πάππος 
έπρεΰβενβατο   παρά  ^Αναοταβίον   τότε  βαΰι,λενβντος 

10  αποσταλείς  ^  καΐ  τα  προς  είρηνην  εΰπείύατο.  ον  μην 
άλλα  καί  ο  πατήρ  Νοννόΰον,  Αβράμης  ί'  ην  αντώ 
όνομα,  προς  Άλαμοννδαρον  φνλάρχον  Σαρακηνών 
επρεύβενΰατο ,  καΐ  δνο  ΰτρατηγονς  ^Ρωμαίων ,  Τιμό- 
βτρατον  καΐ  'ΐωάννην,  νόμω  πολεμον  ύνλληφ&εντας, 

15  άνεΰωΰατο '  Ίονΰτινω  δε  τω  βαΰιλεί  την  των  ΰτρα- 
τηγών  δοηκονείτο  ανάρρνΰιν.  6  μέντοι  Κάΐύος ,  προς 
ον  εύτέλλετο  Νόννοΰος,  δνο  γενών  ηγείτο  των  παρά 
τοις  Σαρακηνοΐς  επυύημοτάτων,  Χινδηνών  και  Μααδη- 
νών.    προς  τοντον  δη  τον  Κάϊβον  καΐ  ο  Νοννόΰον 

20  πατήρ,  πριν  η  Νόννοΰον  πρεΰβενευν  αίρε^ήναι,  Ιον- 
ΰτινιανον  πέμποντος  άπέΰταλτο,  καΐ  είρηνικάς  ε^ετο 
ΰπονδάς,  ώΰτε  καΐ  τον  ν  ιόν  Καΐΰον,  Μανίας  δε  έκα- 


1.  Νοννόβον]  ΙηίΓΕ  ο,ά   Νόννοαον  ρ.  476,  18   Βθΐίΐίθηι» 
Εΐηηοΐίΐΐ;  οοάίοβιη  νθηβίιιιη  δαβρθ  ρΓαθ1)βΓθ  Νόννοαοος. 


474 


Ν0ΝΝ081 


λδΓτο,  ομτ^ρα  λαβείν  καΐ  ττρος  ^Ιονΰτινιανον  ες  Βν^,άν^Λ 
τιον  άποκομίύαι.    με^    6ν  χρόνον  εττρεββεναατο  Νόν^Λ 
νοβος  ετΐΐ  δνβΐ  τοντοίς,  Κάΐΰον,  ει  δυνατόν^  Λροξ^ 
βαΰίλεα  άγαγείν,  καΐ  τζρος  τον  των  Ανξονμιτών  άφι-  1 
κεΰ&αί  βαβιλέα '  ^Ελεοβαάς  δε  τότε  εκράτειτον  ε^νονς '  5^ 
καΐ  προς  τούτοις  και  εές  τονς  ^Αμερίτας  παραγενεβ&αι. 
η  δε  Ανξόνμις  ηόλις  εΰτΐ  μεγίΰτη  και  οίον  μητρόπο- 
λις της  όλης  Αί&ιοπίας'  κείται  δε  μεβημβρινωτερα 
και  ανατολικωτέρα  της  "Ρωμαίων  άρχης.    6  δε  Νόν 
νοΰος  πολλάς  μεν  ετζιβονλάς  έ^νών  νποβτάς ,  πολλας  ίο 
^£  θηρίων  χαλεπότητας  παρά  την  οδόν ,  και  πολλαΐς 
δνΰχωρίαις  καΐ  άπορίαις  πολλάκις  περιπεβων,  όμως 
και  τα  δόξαντα  εζετελεβεν  καΐ  ύωος  τγι  ΛΟίτρί;^^  άπο- 
δίδοται. 

"Οτι  Κάΐύος,Άβράμον  πάλιν  προς  αυτόν  πρεββεν-  ΐ5 
ύαντος,  προς  το  Βνζάντιον  παραγίνεται,  καΐ  την 
ιδίαν  φνλαρχίαν  'Άμβρω  και  ^Ιεξίδω  τοΓ^  άδελφοΐς 
διανειμάμενος  αυτός  την  Παλαιοτίνων  ηγεμονίαν 
παρά  βαΰιλε'ως  έδέ^ατο,  πλη&ος  πολύ  των  νποτε- 
ταγμένων  αυτω  βύν  αύτω  επαγόμενος.  2ο 

"Οτι  τα  ΰανδάλια,  φηβί,  νυνί  λεγόμενα  αρβύλας 
Φλέγον  οι  παλαιοί  καΐ  το  φακιόλιον  φαΰώλιν. 

"Οτι  των  Σαρακηνών  οι  πλεΐατοι^  οΐ'  τε  εν  τω 
Φοινικώνι  καΐ  οί  του  Φοινικώνος  καΐ  των  ονομαζόμε- 
νων Ταυρηνών  όρων  έπεκεινα ,  ιερόν  τι  χωρίον  νομί-  25 
ξον^Μ/  ότω  δη  ^εών  άνειμενον ,  καΐ  ενταύθα  ύυλ- 
λεγονται  κατ  ένιαυτόν  εκαΰτον  δίς.  ων  την  μεν  των 
πανηγύρεων  αυτών  μην  όλος  μετρει  παρατείνων, 
βχεδόν  που  του  έαρος  κατά  το  μεΰον  τελουμενην,  ότε 
τον  ταϋρον  6  ήλιος  επιπορεύεται '  η  δε  έτερα  πανη-  3ο 
γυρις  δυβι  μηΰι  παρατείνεται"  μετά  ΰ'ερινάς  τροπάς 
αγουύι  ταύτην.    εν  ταύταις,  φηΰί,  ταΐς  πανηγύρεΰιν 


ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ.  475 

ηάΰαν  αγονΰιν  είρηνην,  ου  προζ  αλλήλους  μόνον, 
άλλα  καΐ  τϋρος  απαντάς  τους  ενδημονντας  άνϋ^ρωπονς ' 
φαβί  δε  οτι  και  τα  ^ηρία  προς  τους  άνϋ-ρωπονς ,  ου 
μόνον  δε,  άλλα  καΐ  αυτά  προς  άλληλα,  λέγεται  δε 
5  και  άλλα  πολλά  παράδοξα  και  μύ^ων  ουδέν  διαλ- 
λάττοντα. 

"Οτι  διεατηκέναι  φηΰΐ  την  "Αδουλιν  της  Αυ^ου- 
μεως  ιέ  ημερών  οδόν  ^  απιοϋοι  δεείς  την  Αυ^ουμιν 
Νοννόβω  τε  και  τοις  μετ  αύτοΰ  /[ΐδ^/^σΓον  εφάνη 
10  ϋ-έαμα  περ  ι  χωρίον  Αυην  προβονομαξόμενον '  κείται 
δε  η  Αυη  εν  μέύω  της  τε  των  Αυ^,ουμιτών  καΐ  της 
των  Αδονλιτών  πόλεως  '  ελεφάντων  πλη%Ός  ουκ  ολί- 
γον,  αλλά  ΰχεδον  ως  χιλιάδων  πέντε '  ενέμοντο  δε 
ούτοι  οι  ελέφαντες  εν  πεδίω  μεγάλω,  και  πελάζειν 
15  αύτοΐς  ουδενΐ  των  εγχωρίων  ην  εϋκολον  οΰδε  εΐργειν 
της  νομής,  τοϋτο  μεν  ουν  μεταξύ  το  %'έαμα  αυτοίς 
προβεγεγόνει. 

Χρη  δε   καΐ   τα  περί   της   κράΰεως   των  αέρων 
ειπείν ,  οία  άπό  της  Αυης  επι  την  Αυξουμιν  διαδέχε- 
20  ται '  έναντίως  γάρ  περί  τε  ^έρος  και  χειμώνα  διά- 
κειται,    του  γάρ  ηλίου  τον  καρκίνον  τ  ε  καΐ  λέοντα 
και    παρϋ-ένον    διερχομένου,    μέχρι   μεν   της    Αυης, 
ώΰπερ  και  παρ    ημΐν,  ^έρος  τε  και  ζηρότης  διακρα- 
τεΐ  τον  αέρα ,  άπο  δε  της  Αυης  επι  την  Αυ^ουμιν  και 
ίδτην  άλλην  Αί%Ίοπίαν  χειμών  επίκειται  ΰφοδρός,  ου 
δι'   όλης  ημέρας,    άλλα  γάρ  άπο  μεύημβρίας  αρχό- 
μενος  εκάβτοτε,    βυννεφή   τε   τον  αέρα   ποιών   και 
ομβροις  ραγδαίοις  την  χώραν  επικλύζων.    τηνικαϋτα 
δ\  αρα  καΐ  6  Νείλος  πολύς  έπΙ  την  Αί'γυπτον  ερχο- 
μό μένος  πελαγίζει  τε  και  κατάρδει  την  γήν.    οτε  δε  ο 
ήλιος  τον  αίγόκερών  τε  και  ύδροχόον  και  ίχ^ύας  έπι- 
πορεύεται,  άνάπαλιν  ό  αήρ  τοις  μεν  Άδουλίταις  μέχρι 


476  Ν0ΝΝ08Ι 

της  Ανης  'όμβροίζ  έπικλνζει  την  χώραν,  τοΐς  δε  άπο 
της  Αυης  μέχρι  Αν^,ονμεως  καΐ  της  άλλης  Αί%^υοπέας 
%'έρος  τε  καΙ  τα  ωραία  τηνικαντα  τούτοις  η  γη 
παραδίδωΰίν. 

"Οτι  άπο  της  Φαραάν  πλεοντι  τω   Νοννόβω  επΙ  5 
την  έΰχάτην  των  νηβων  κατηντηκότι  τοιόνδε  τι  ύνν- 
εβη,  ^ανμα  καΐ  άκονΰαι.    ένε'τνχε  γάρ  τιβι  μορφην 
μεν  καΐ  ίδεαν  εχονβιν  άν%'ρωηίνην  ^  βραχντάτοις  δε 
το  μέγεθος   καΐ  μελαΰι  την  χρόαν,   ντίο    δε  τριχών 
δεδαβνύμένοις  δια  παντός  τον  ΰώματος '   εϊποντο  δε  ίο 
τοΐς   άνδράύι    και    γυναίκες   παραπληΰιαι   και   παι- 
δάρια  ετι  βραχντερα  των  παρ'  αντοΐς  ανδρών '  γυ- 
μνοί δε  ηύαν  άπαντες^  πλην  δέρματί  τινι  μικρω  την 
αιδώ  περιεκάλυπτον  οΓ  προβεβηκότες  ομοίως  άνδρες 
τε  καΐ  γυναίκες,    αγριον  δε  ουδέν  έπεδείκνυντο  ουδέ  ΐδ 
άνημερον^  αλλά  και  φωνην  είχον  μεν  αν^ρωπίνην^ 
άγνωύτον  δ\  παντάπαΰι  την   διάλεκτον  τοΐς  τε  πε- 
ριοίκοις  άπαύι  και  πολλω  πλέον  τοΐς  περί  τον  Νόν- 
νοΰον.    διεξων  δε  εκ  Ο'αλαττίων  οΰτρεων  και  ιχθύων 
των  άπο  της  ^αλάττης  εις  την  νήΰον  απορριπτόμενων.  20 
ϋ'άρβος  δε  είχον  ουδέν  ^  αλλά  καΐ  ορώντες  τους  κα^ 
ημάς  ανΰ'ρώπους  υπέπτηΰΰον ,  ωβπερ  ημείς  τά  μείζω 
τών  θηρίων. 

Εΐαδϋβηι  Νοηηοδί  ΙιίδΙοπΗ  υδυηι  βδδβ,  ηίδί  ίρδυηι 
ϊοβηηβηι  Μβίδίδηι  ρ.  456,  24,  οβΓίβ  (}α6ΐη  ίδ  βΐ  Τΐιβο-  2δ 
ρ1ΐ3η6δ  ρ.  377  δβςαυηΙϋΓ,  ρΓθΐ39ΐ3Ϊΐίδ  βδί.  ορΐηίο  Ηοάϋ 
ΡΓθΙβ§.  3(1  ΜαΙθΙδίΉ  ρ.ΧΕΥΙΙΙ  θΙ  ΟίΙ)ΐ3οηί  ϋ3ρ.  42,  3ηηο1.94, 
ςαι  οοηί.  άβ  Γβΐ3υδ  Ιιίο  ιηβη[ΐθΓ3ΐίδ.  δίο  3υΐ6ΐη  Μ3ΐ3ΐ3δ: 
Ό  ^£  βαβιλευς  "Ρωμαίων  άκουΰας  παρά  του  πατρι- 
κίου Ρουφίνου  την  παρά  Κωάδου ,  βαοιλέως  Περβών,  ^ 
παράβαΰιν ,  ποιηΰας  ^είας  κελεύΰεις  κατέπεμ^ρε  προς\ 
τον  βαβιλέα  τών  Αυζουμιτών'  οϋτις  βαΰιλεύς  ΙνδώνΙ 


ΓΚΑαΜΕΝΤΑ.  477 

ΰνμβολην  ποίηβας  μετά  τον  βαΰιλέως  των  ^Αμεριτών 
Ινδών  ^  κατά  κράτος  νίκήβας  ηαρελαβε  τά  βαΰίλεια 
αυτόν  καΐ  την  χώραν  αντον  πάβαν^  καΐ  έποίηΰεν 
«ντ'  αντον  βαύιλέατών^ Αμεριτών^Ιν8ών  εκ  τον  ίδιον 

5  γενονς  '^γγάνην  δίά  το  είναι  καΐ  το  των  '^μεριτών 
^Ινδών  βαβίλειον  ντί  αντόν.  και  άτίοηλενΰας  6  πρε- 
ββεντης  ^Ρωμαίων  έπΙ  Αλε^άνδρειαν  διά  τον  Νείλον 
ηοταμον  καΐ  της  ^Ινδικής  ϋ-αλάΰΰης  κατέφ^αβε  τά 
Ινδικά  μέρη.     και  είύελ^ών    τίαρα  τω  βαΟιλει   των 

ιο^Ινδών,  μετά  χαράς  πολλής  ε^ενίϋϋ-η  ο  βαΰιλενς  Ιν- 
δών, οτ^  διά  Λολλών  χρονών  ή^ιώϋ'η  μετά  τον  βαΟι- 
λεως  Ρωμαίων  κτήβαΰ^αι  φιλίαν.  ως  δε  ε^ηγήΰατο 
6  αντος  πρεΰβεντής,  οτε  εδεξατο  αντον  6  τών  Ινδών 
βαβιλενς^    νφηγήαατο  το  όχημα  της  βαΰιλικής  τών 

ΐό^Ινδών  καταβτάΰεως,  οτι  γνμνος  νπήρχε  καΐ  κατά 
τον  ζώαματος  εις  τάς  -ψνας  αντον  λινοχρνΰα  ιμάτια, 
κατά  δε  της  γαβτρος  και  τών  ώμων  φορών  ύχιαβτάς 
{ρχιύτά  Τΐιβορίι.)  δια  μαργαριτών  και  [εν  τοις  βρα- 
χ^Ό(?ίΐ/  3ΐ1(1.  ΤΙιεορΙι.]   κλαβία    άνά    πέντε    καΐ  χρνύά 

20 -ψ έλια  εις  τάς  χείρας  αντον,  εν  δε  τγι  κεφαλή  αντον 
λινόχρνΰον  φακιόλιν  έαφενδονιύμένον ,  έχον  έ^  αμ- 
φοτέρων τών  μερών  ΰειρας  τέΰβαρας,  και  μανιάκιν 
χρνΰονν  εν  τω  τραχήλω  αντον,  καΐ  ΐοτατο  νπεράνω 
τεΰΰάρων  ελεφάντων  εχόντων  ζνγον  και  τροχονς  δ', 

25  καΐ  επάνω  ως  όχημα  νιΡηλον  ημφιεύμένον  χρνοέοις 
πετάλοις,  ωβπερ  έοτΐ  τά  τών  αρχόντων  τών  επαρ- 
χιών οχήματα  αργνρω  ήμφιεβμένα.  και  ΐΰτατο  έπανω 
6  βαΰιλενς  τών  ^Ινδών  βαβτάζων  βκοντάριον  μικρόν 
κεχρνΰωμένον  καΐ  δνο  λαγκίδια  καΐ  αντά  κεχρνΰω- 

30  μένα  κατέχων  έν  ταΐς  χερβιν  αντον.  και  όντως  Ϊΰτατο 
πάΰα  ή  ϋνγκλητος  αντον  μεϋ"^  οπλών  καΐ  ανλοι 
[\ϊΆ6^  (Ιυο  οΐΏ.  Τίιβορίι.]  αδοντες  μέλη  μονβικά. 


478  Ν0ΝΝ08Ι  ΓΕΑΟΜΕΝΤΑ. 


ΚαΙ  είβενεχ^είς  ο  πρεββεντηζ' Ρωμαίων  κλίναξ  το 
γόνν  προβεκννηβε'  καΐ  έκελενβεν  ο  βαϋι,λενς  ^Ινδών 
άναΰτηναί  με  καΐ  άναχ&ηναί  τΐρος  αυτόν,    καΐ  δεξά- 
μενος   την    τον    βασιλέως  'Ρωμαίων   ΰάκραν    κατε-  -Λ 
φίληβε  την  βφραγίδα  [την  εχονΰαν  το  ατη&άρων  τον  5^ 
βαΟίλέως  βάοΐ.  Τΐιβορίι.].     δεξάμενος  δε  καΐ  τα  δώρα 
τα  τίεμφ^εντα  νπο  τον  βαύιλεως  έξεηλάγη.     λνβας 
δε  καϊ  αναγνονς   δι     ερμηνέωζ  τα  γράμματα,    ενρε 
Λεριέχοντα  ωβτε  οπλίΰαΰ^αί  αντον  κατά  Κωάδον  βα- 
βιλεως  Περβών  καΐ  την  πληβιάζονΰαν  αντω  χώραν  ίο 
άπολέύαι  καϊ  τον  λοιηον  μηκεη  βννάλλαγμα  ποιηΰαι 
μετ   αντον,  άλλα  δ  υ   ης  ντίέτα^ε  χωράς  τώνΆμεριτών 
Ινδών  δίά  τον  Νείλον  έπΙ  την  Αϊγντιτον  εν  Αλεξάν- 
δρεια την  τίραγματείαν  τίοιεΐΰ^αι.  καϊ  ενϋ'εως  6  βαΰι- 
λενς  Ινδών  Έλεΰβόας  (Ελεοβαάς  ΡΙιοΙΐυδ,  Τ1ιβορ1ΐ9ηβδ  ΐ5 
ρ.  261,  1,  ΟβίΐΓβηυδ  ρ.  364,  Ο,  βΐ  9ΐϋ  δα  Τΐιβδ.  8ΐβρ]Ί9ηί 
οίΐβΐϊ)  επ    οψεΰί    τον   τίρεββεντον   Ρωμαίων  έκίνηβε 
ηόλεμον  κατά  Περΰών,  ^ροτιεμφας  δε  τονς  νπ'  αντον 
^Ινδονς  Σαρακηνούς  έτΐηλ^ε  τη  ΠερΟικη  χώρα  ντιερ 
^Ρωμαίων ,  δηλώβας  τω  βαύίλεΐ  Περΰών  τον  δεξααϋ'αί  2ο 
τον  βαΰίλέα  Ινδών  Λολεμονντα  αντω  καϊ  εκπορΘ'ηβαι 
πάΰαν  την  νπ    αντον  βαΰιλενομένην  γην.    καϊ  τίάν- 
των  όντως  προβάντων ,  ο  βαβιλενς  Ινδών  κρατηβας 
την    κεφαλήν   τον   πρεΰβεντον   Ρωμαίων,    δεδωκώς 
ειρήνης  φίλημα,  άπελνΰεν  εν  πολλή  %'εραπεία.    κατε-  2δ 
πεμφε  γαρ    καϊ  βάκρας   δια  Ινδον  ηρεύβεντον   και 
δώρα  τω  βαΰιλεΐ  "Ρωμαίων. 


Λ 


1 Ν  ϋ  Ε  χ. 


Α1)&8§ί  448,  21. 
Α1ϊΐΕΐ)ία8  214,  12.  14. 
Α1)οη•α8  366, 13.  367,6.  379,26. 
ΑΙ)Γ0^Εδί;θ8  246,  11, 
ΑΙ)Γαπΐθ8  Γθχ  Βαιηαδοί  21,  16. 

23.  25.  ΡαίθΓ  Νοηηοδί  473, 11. 

474,  15. 
ΑΙ)Γ^1ιΐ3  177,  24. 
Αΐ3ΐιηάΗη1ίυ8  258,  24. 
ΑοΕοίυβ  ΓΐιβΙοΓ  229,19.  ΑγοΙιθ- 

Ιαί  380,  16.  Οροΐίδ  βρίδοορτίδ 

391,  32.  392,  9  86ς.  393,8  8βφ 
Αοίΐδΐιΐδ  40,  13.  17.  26. 
Αοβ,ΐίη  νβΐ  Αοαίζίη    298,  26. 

299,15.  306,  11.  310,  30.  341, 

16.  346,  6. 
Αοΐιαί^ιΐδ  22,  14. 
Αοΐΐίΐθί  226,  31. 
Αοΐιαβιηοηβδ  14,  7. 
Αοΐιαβίϊίβηίάίΐβ  14,  8. 
ΑοΙίίΐίΕ  14,  10.  40,  13.  135,  11. 
ΑοΙιΠΙθδ  Ρβίβί  ΐ.  394,  16. 
ΑοΙιίΠβδ  242,  3. 
ΑϋΙι^Γοη  364,  4. 
Αοΐαααπδ  20,  20. 
Αοΐιηίιΐδ  30,  25. 
ΑοΓαβιΐδ.  V.  ΙιιρρίΙβΓ. 
Α(1ααηηαηβ8  379,  21.  29.  380,4. 
ΑΛαάιΐδ  21,  30. 
Αάαιηιιηΐίαδ   410,    15.  411,    1. 

25.414,186(1.  415,7.32.  417, 

14.  413,  18.   419,  9. 

ΗΙδΤ.  ΟΚ.  ΜΙΝ.  Ι. 


Αάίΐηαιίδ  319,  9. 

Αά»ιι1ρ1ιυ8  453,  2.  456,  24.  29. 

457,  22.  26.  458,  3  8β(ϊ.  459, 

12  8β(ϊ.  460,  4  8βς.  467,  21. 
ΑάίαΙοιηυδ  79,  16. 
ΑάΓ3,ιη78  48,  24. 
ΑάΓΕίΏ^ίίβηηι  49,  5. 
Αάήαηοροΐίδ  V.  ΗαάΓίαηορ. 
ΑάήΕίίοηιη  ιώ&γθ  135,  10. 
Αάυΐίδ  475,  7. 
ΑάιιΗίαβ  475,  12.  32. 
Αβάοΐη^υδ  411,  9. 
Αβ^ίαίο  27,  22. 
Αβ^ίάίιΐδ  339,  31. 
Αθ^ίδΐΐιιΐδ  23,  4  86(1. 
Α6^7ρίϋ  208,  7.  332,  31. 
Αβ^γρίπδ  22,  9.    96,  16.   112, 

26.  142,  9.  400,  27. 
Αβίίιΐδ  Β»δδυδ  428,  9. 
Μ.  Αβπιίΐίιΐδ  104,  7. 
Αβη63,δ  21,  14. 
Αθργίιΐδ  25,  13.  23. 
Αθίΐιίορβδ   148,  27.    ΜίΐθΓθΙ)ϋ 

447,  29.  473,  3. 
Αθίΐιίορία  286, 16.  474,  8.  475, 

25.  476,  2. 
Αβίίοη  42,  23.  31. 
ΑβΙίιΐδ  286,  26.  295,  4.  296,  32. 

302,  31.  317,  29.  319,  25.  325, 

19.  329,  26.  31.  340,  15.  351, 

29.  352,  11.  31. 
Αβίπίΐ  455,  12.   16. 
ΑίΓί  350,  14. 

31 


480 


ΙΝΌΕΧ. 


Αίήο»  96,  18.  443,  1.  467,  28. 

468,  14. 
ΑίήοΕηί  149,  3.  5.  12.  16.  18. 

21.  23.  152,  30. 
ΑίΗοαηυιη  Ι3θ11αηι  97,  4.    15. 
Α^αβηδ  23,  31.  24,  6. 
Α^Εΐηβάθ  27,  25. 
Α^ΓΐηΐΘΐϊΐηοη  23,  4  δβς. 
Α^3,ί1ιί9,8  Μ^ΓΪηίίβυδ  375,  4. 
Α^&πβ  160,  22. 
Α^βηοΓ  156,  29.    158,  29. 
Α^ίηίΙίθαδ  291,  15. 
Μ.    Α^ήρρα    81,   16  8θς.   82, 

10.  12.  97,  1.  134,  24.  139,  14. 

17.  21.  140,  1. 
Αίαχ  242,  3. 

ΑΙ&ηυιηί  195,  13.  223,  5. 
ΑΙαιηιιηάαΓυδ  473,  12. 
Αίαηί  377,  23.  448,  22.  ΑΙαηιιβ 

456,  14  86(1• 
Α1αΓίο1ιη8  255,  27.  451,  17.  452, 

2.  6.  453,  1.  454,  24.  471,  4. 
Α11)α  96,  5 
Α11)ίηυ8  459,  31. 
Αίουπιβη»  18,  28. 
ΑΙβχίΐηάθΓΜ.  104,31.  170,16. 

228,  30.  229  4.   360,  23. 
ΑΙβχαηάβΓ  01^1)Γϋ  αχοήβ  ΙιιΙοΐ' 

400,  32. 
Αίθχαηάηα  266,   31.   268,   14. 

478,  13. 
Αΐβχειηάηηΐ  330,    20.    334,   5. 

7.  ΑίΘχαηάήιηΐδ  ΗΐβΓαχ.    V. 

ΗίβΓθ,Χ. 

ΑΗΐβπιηη  149,  18. 
Α11οΙ)ίο1ιπ8  454,  21.  455,  1. 
Α1ρ68  76,  27. 

Αίγαϋβδ  8£ΐ(1  γαίϋδ  ραΙβΓ  48, 13. 
ΑΙ^αίΙθδ  83.ά7Εΐ;Ιί3  ϋΐίιΐδ  45, 16. 

48,  25.  27.  49,  1.  15.  72,  32. 
ΑπίΕΐΗΙιβαβ  οοι-ηη  158,  22. 
Αιηαζοηθδ  48,  5.  146,  6. 
ΑιηΙ)αΓοη  379,  19. 
ΑιηΙ)Γυ8  414,  17. 
ΑιηβΓϋίΐβ  473,  3.  474,  6.  7,47 

4.  5.  478,  12. 
Αιηίάα  362,  18.  32. 
ΑιηΐΙζυΓί  276,  6. 


Αιηίδυδ  140,  2. 
Αιηιηοη  ^θοιηβίΓα  469,  12. 
ΑιηοΓθβ8ΐΐ8  385,  7  ββς.  386,  21. 
ΑΐΏΟΓ^ιΐδ  37,  21.  ΑπιοΓ^ίίθδ  23. 
ΑιηρΗίίΐηίΐχ  16,  6, 
ΑιηρΙιίαΓααδ  66,  16. 
ΑιηρΙιίΰη  14,  13.    16.    16,  21. 

157,  19.  158,  8.  160,  7. 
Απιρ1ήΐΓ68  38,  2.  10.  39,  10.  18. 
Αωηϋαδ  68,  13  8βς.   70,  29. 
ΑΐΏ^οβ  159,  12.  15.  17. 
Αιη^οΐαθ  23,  25. 
Αιη^οίΕβαδ  νομός  23,  18. 
ΑπιγΙΙιαοηίάαΘ  22,  29.    23,  2. 
ΑπΗοΙίΕΓδίδ  145,  16.  269,  5. 
ΑηαοίΟΓίοη  44,  5. 
Αηα^αδίβδ  347,  1.   12. 
Αηαδίαδίυδ  355,   21.    360,   15. 

20  86(1.  361,  362,  27.  363,  8. 

473,  9. 
Αη»ίο1ίιΐ8    284,    31.    293,    32. 

296,  15.  315,  1.  327,  1.  2.  6. 

22.  328,  6.  367,  11. 
Αηο^Γίΐ  445,  9. 
ΑηάΓΟπυιοΙίθ  21,  12. 
ΑηάΐΌΐηαοΙιαδ  79,  5.  9. 
ΑηάΓοηΐΘίΙα  248,  8. 
Αη11ιβιηίυ8  348,4.  357,14.  398, 

19.  400,  16.  445,  4.  27. 
Αηΐΐιίΐϊΐαβ  400,  16. 
Αηΐί^οηΐα  157,  13.  16.  21.  30. 

158,  19.  159,  1.  3.  25. 
ΑηΙί^οηίδ.  ΡθΓί;αη3,  158,  21. 
Αηίΐ^Όπαδ  ΡοΗοΓΟθίβδ  156,25. 

157,  14.   18.    158,  26.   159,  4. 

160,  5. 
ΑηΙΐιηαοΙιαβ  23,  32. 
ΑηΙίοοΙίΘηδβδ  159,  30.  162,  16. 

24  ββς.  29.  163,  30. 
ΑηΙΐοοΙιΐΕ  80,  20.  158,  12.  159, 

2.  6    11.  19.  161,  10.  21.  22. 

162,  9.  163,  23.  229,  16.  238, 

22.  364,  6.  365,  11.  370,  17. 

376,  11.  380,  4. 
Αηΐΐοοίιυδ   Ερίρΐιβηβδ    74,    3. 

11.  18.  24. 
Αηϋοοίιυδ,      δθΐθποί     ηβροδ, 

ϋβιΐδ  81,  19. 


ΙΝϋΕΧ. 


481 


Αηΐίοοίιαδ  8ο1βΓ  158,  13.  161, 

12.  15.  23. 
Ληΐίορβ  14,  13.  22. 
Αηΐίραδ  144,  1, 
ΑηΙίρΕίβΓ  87,   9.    16.    89,  23. 

27.  90,  3.  17.  137,  1.  7.  14ί, 

17.  29.  142,  22  δβη. 
Αη1;ίρ3,ίβΓ  Ηηιιΐίίευδ  77,  26. 
Αηϋ8ΐ1ιβηθ8  228,  11, 
ΑηΙίυιη  106,  24. 
ΑηίοηΐηίΕηαβ  ΙΙιογπι&θ  469,  8. 
Ο.  Αηίοηίυδ  78,  Ιδ.  79,  29. 
Μ.  ΑηΙοηίυβ  106,  14.  20.  114, 

1.  17.  26.  29.  115,2.  123,  16. 

30.  125—136,   12.  425,  1. 
ΑρατΏΟ,  160,  25. 
Αρ^πιβα  76,  8.    160,  28.   351, 

16.  380,  7. 
Αρ1ιρ1ΐίΐΓΐ3αη431, 12.  V.  Αρρίι. 
Αρια  22,  23. 
Αρΐ8  22,  22. 

Αροΐΐο  38,  3.  67,  5.  162,  1. 
ΑροΠοηία  108,  19. 
Αροΐΐοηΐαίαβ  103,27.  104, 1.  9. 
Αροΐΐοηίηβ  330,  26.  31.  331,  7. 
Αρρίοη  363,  13. 
Αρρ1ιαΓΐ)»433,  17.  V.  Αρίιρίι— 
Αςιιίί&ηί  453,  27. 
ΑΓίΐΙ)β3  84,  2.  17.  85,  28.  86,  2. 

δοβηΐίαβ  .385,  1. 
ΑτΆ\)ίΆ    84,    19.   23.    140,    26. 

.385,  11. 
ΑΓίΐΙ)8  141,  1. 
ΑΛαοββ  2,  31.    3,  10  δες.  4, 

5  8βς[.  5,  2. 9.  6. 2. 7, 14.  53, 2.  5. 
ΑΛ&ζαοίιιβ  267,  3. 
ΑΛίίίοη  232,  18. 
ΑΓοαάβδ  26,  13. 
Ατοαάίίΐ  26,  11. 
ΑΓοααίοροΙίδ  387,  10. 
ΑΓοαθία8  471,  δ.  ίιηρ.  451,  1.  5. 
ΑΓοβδίΙαυδ  36,  28  8β(ΐ.   37,  1. 
ΑΓΟοδΐηβ  27,  22. 
ΑΓ0βη1;1ι»8  157,  15. 
ΑΓοΙιαρβίυβ  433,  17. 
ΑΓθ1ιβ1ίΐη8  90,6.  8.  12.  14.  27. 

91,  19.  28.  143,  5.  9.  19.  23. 

29.  .30.  380,   17. 


ΑΓάαΙ^υΓίιΐδ  324,  27.    331,  24. 

30.  442,  19  8β(ΐ.  470,  12.  17. 
ΑΜ^ηίηιη  33,  24. 
ΑΓά^δ  28,  1.  19.  29,  1.  15.  26. 

.30,  7.  10.  23.  24.  28.  31.  31, 

2.  18.  32,  13.  20.  24. 
ΑγθΙ&Ιθ  455,  31. 
ΑΓ6θΙ)ίηάη8  322,  2.  363,  9, 
ΑΓβορ?ι^ιΐ8  23,  14. 
Αι-θΐΐιαδ  473,  7. 
ΑΓ^ΐνί  24,23.  156,1.2.  159,18. 
Αγ^ο  40,  25. 

ΑΓ^οιίΕΐιΙαβ  7,  23.  32.  39,  26. 
Αι•^08  22,  25.  155,  22. 
ΑΓ^Όδίθ  51,  27. 
Αι•ρ8  22,  24.  266,  18. 
Αήίΐίΐηθ  πίθ,ΙβΓ  Ιιβοηΐδ  364,  16. 

Ι,βοηίδ    £.    356,    1.    360,   15. 

442,    31.     443,'   6.     Ζθηοηίδ 

360,  32. 
ΑήοΐΏθδΐυδ     (Ταΐ'ίΐδοοάίδΗ,βυδ) 

356,  2. 
Αήάαβυδ  167,  8. 
ΑΓί8ΐ;οΙ)ΐι1α3  77,  29. 
ΑήδΙοίβΙβδ  138,  13.  234,  9. 
Αήίοηί  145,  1. 
Αηπίΐΐπδ.  V.  ΗαηπΒ,ίπδ. 
ΑηηβηβΓίοΙιηδ  442,  29. 
Αηηβηίίΐ  75,  14.    267,  5.  336, 

28.  424,  21.  425,  21.  426,  11. 
433,  24.  ΑπΏβηΐίΐβ  (3υχ  Ιοαη- 
ηΘ8  448,18.  ΑηΏβηίαθ362, 17. 

ΑηΏ6ηϋ346,  11.  .349,  18.  377, 

29.  448,  3.  21. 
ΑΓποδδΐΐδ  33,  23. 
ΑΓδαοβ8  222,  30. 
ΑΓΐειΙ)ίΐηυ8  425, 24.  426,11.  14. 
ΑΓίαβυβ  [5,  21.]    31.   6,  3.   7, 

12δβφ24.  9,5.  10,27.  11,3. 
ΑΓίαδ^Γαδ  63,  25. 
ΑΓΐ6ηιΙ)αΓβ8  50,  29.  51,  2  δΘ(ΐ. 

19.  21. 
ΑΓίθΐηίάοηΐδ  409,  15. 
ΑΓζαηβηβ  378,  25.  433,  22. 
Αδοίΐΐοη  20,  17.  273,  29. 
ΑδοαΙοηΐΐΕβ  155,   12. 
Αβοαίυβ  20,  19. 
Αδοαηία  21,  11,   13. 

31* 


482 


ΙΝϋΕΧ. 


Α803.ηίιΐ8  21,  14, 

Αδοίβρίϋδ  Οοηδίαηίίί   βί  Ρΐη,- 

οίάΐαβ  Γβηιιη  ίη   δίοίΐία   αά- 

ΐϊΐίηϊδίΓΕίοΓ  455,  17. 
Αδάίη^αηί  198,  16. 
Αδθΐηιΐδ  284,  9.  ΑδβηιιιηΙϋ  23, 

30.  285,  5.  18.  24. 

Αδία  3,  6.  50,  4,  52,  2.  7.  73, 
5.  108,  23.  26.  116,  18.  235, 

31.  241,  16.  19.  257,  13. 
Αδία  ιηίηοΓ  72,  30.  73,  24. 
Αδία  Ιοουδ  368,  31.    ορρΐάηιη 

370,  6.  14. 
Αδί3,η»6  Γθδ  360,  30. 
Αδίηαβί  24,  22. 
Ο.  Αδίηίιΐδ  127,  18. 
ΑδραΓ  322,  3.  324,  27.  325,  20. 

331,  24.  332,  9.  345,  15.  348, 

2.    23.    28.    387,  1   86(1•  442, 

8  δβς.  470,  13. 
Αδρηκϋδ  433,  12. 
Αδδβδίΐδ  38,  8.  31.  Αδδββϋ  38, 

25.  39,  2. 
Αδδ^ηα  3,  13. 
Αδδρ'ϋ  2,    17.    20.  3,    9.    14. 

20.  150,  1.  199,  14. 
ΑδϋΙϊΕΓαδ  13,  6. 
ΑδΙίη^ί  428,  19. 
Αδί^Ε^βδ  50,  5.  51,  14.  20.  24. 

52,  8.  26.  30.  54,  28.  55,  14. 

15.  57,  20.  31.  58,  8.  13.  31. 

60,  3.  10.  18.  61,  4—32.  62, 

1.  63,  8—30. 
Αίαοαηι  277,  29. 
Αΐ1ιβη&6  23,  13.  15.  36, 13.  14. 

81,  5.    146,  6.  147,   13.    421, 

10.  461,28.  31.  463,8.  Αΐΐιβ- 

ηΐβηδΘδ    36,    19.     159,   2.    8. 

188,  19.  23,  207,  20. 
Αίΐιβηαίδ  Ειιοΐοοία  320,  2. 
Αίίίΐ  94,  20.    95,   10.    96,  22. 

101,  22.  106,  3.  108,  1.  132,  7. 
ΑίΓαάαίΕδ  51,  27.  54,  25.  59, 

15.  28.  60,  14.  61,  3. 
ΑΙήάΕθ  23,  2. 
ΑΐΐΕίθδ  ί.  δαά^&ίΐίδ  48,  23. 
Αηαΐηδ  454,  4.  9.  15.  19.  24. 

456,  24.  459,  26. 


ΑΙΙίοα  37,  10. 

ΑΙΙίοαο  άΓΕοΙιιηίΐβ  63,  4. 

ΑΙ,ΙίΙα  276,  25.  277,  31.  281, 
8.  21.  282,  18.  284,  5  δβ(ΐ. 
26.  285,  30.  286,  17.  28.  287, 
25  δθς.  288,  2.  13.  21  ββί}. 
289,  9.  11.  28.  291,  19—304. 
306,  8.  310,  13.  17.  27.  311, 
6.  16.  20.  23.  32.  312,  8.  313, 
32.  314,  22.  31.  315,  6  δεί^. 
316,  3  δβς.  317,  7.  318,  5  δβίΐ. 
319,  5.  320,  18.  23.  32.  321, 
12.  322,  7  δβς.  323,  16  δβ^. 
324,  1  8θς[.  325,  18—33  δβς. 
345,  21.  31. 

Αί^δ  19,  19. 

Αηβ  475,  10.  19.  22  δ6(ϊ.  476, 

1.  2. 
Αυ^-ιΐδίαΐαδ  443,  19. 
Αιι^αδίιΐδ  80,  22  δθς.    84,  10. 

21  86φ  85,  19,  32.  86,  8.  14. 
90,  13.  32.  91,  7.  17.  19.  93 
δβςς.  103,  1.  139,  13.  140, 
23.  31.  141,  15.  142,  30.  143, 
14.  17.  27.  30.  360,  21. 

Αυΐ'βΐί&ηυδ  190,  22.  191,  3. 
196,  27.  431,  8. 

Αυδοηϊ&ηυδ  328,  16. 

Αυδοηϋ  305,  19.  318,  3.  13. 

ΑηΙαΓίαΙΕβ  152,  4. 

Αυχιιπιίδ  474,  7.  475,  7.  19. 
476,  1. 

ΑυχιιιηΐίΕΘ  474,  4.  475,  11. 

Αναή  341,  5.  447,  3  δβη. 

ΑνϊΙιΐδ  335,  18.  336,  10. 

Βαΐ3θ8  153,  13. 
ΒαΙ)>Γΐοη  3,  16.  4,  17.  23.  5,  3." 
6,  10.  9,  14.  10,  27.  30.    11, 

2.  17.  21,  18.  31,  21.  32,  1. 
52,  4.  368,  7.  370, 1.  379,  15. 

ΒαΙ)7ΐοηΪ8,  6,  16.  9,  8. 
Βαΐ^^ΐοηίυδ  4,  2  δβς.  Νίΐηαιιΐδ 

Β.  5,  28  86(1.    9,    1.    10,  13. 

11,  31.  Βαΐ37ΐοηϋ  3,  22.  7,  26. 

52,  27.   29.  32.  53,  10.  15.  26. 

55,  6.  9.    14  δβ(ΐ.  25.   57,  11. 

29.  32,  77,  32. 


ΙΝΒΕΧ. 


483 


Βαοοίιίίΐθίΐβ  42,  19.  22.  43,  8. 

20.  44,  2  δβς. 
Βαοοίιυδ  226,  22.  253,  12.  26. 
Β&οΐΓίυ8  63,  28. 
Βίΐάοιηίΐι•ία8  221,  17. 
Β&ΐα&ιη  349,  32. 
Β&ΙαιηβΓυδ    δο^ΙΙια    338,    19. 

ΒαΙαιηΐΓαδ  399,  14.    401,  29. 

402,  28.  405,  15.  406,  1.   30. 

407,  23.  408,  14.  18.  411,  2. 

412,  3.  413,  2.  428,  9. 
ΒαΓ»ιη&ηο8  379,  2.  448,  20. 
ΒαΓΟθΙΙο  460,  11. 
Β&Γ§•08»  81,  13. 
Β»Γ^ιΐ8  257,  31.  258,  9. 
Β»η8  75,  15. 
ΒΕΐ•83.1»οΐ'8η8  433,  17. 
Β&δίοΐι  312,  31. 
Β»8ί1Ϊ3ου8    347,    12.    350,  25. 

391,  26.  30.  393,  15.  394,  7. 

25.  397,  31.  399,  32.  408,  10. 

443,  1.    16.     24.    30.     ΑΗιΐδ 

444,  1. 

Β&ηη8  36,  28.  37,  3. 
ΒΕΐιάοη  246,  13. 
Ββ1β878  3,  16.  25.  4,  8. 
ΒβΠβΓΪάβδ  457,  5. 
Ββ11βι•ορΐΊθηΐ68  16,  3  8βς[. 
Βθ1ιΐ8  4,  21.  5,  1.  7,  25. 
Ββήοΐιηδ  315,  28.  320,24.  321, 

6.  15.  23.  31. 
Βθγϊπε.  V.  νβΓΪηίΐ. 
ΒθΓ^Ιπδ  85,  8. 
ΒβίΓίΐηίο  435,  5.  15. 
ΒίΙ)ίίνηιΐ8  (δίνβ  νίνΐδ-ηυδ)  410, 

15. 
Βίιηίηίιοίηιη.  V.  νίηαίηΕοίυιη. 
Βί11ΐ7ηίίΐ231,  6.  351,11.  364,2. 
ΒΙο,οΙιβΓηΗθ  444,  3. 
ΒΙβάΕδ  277,  32.    301,  2.    302, 

13.  27.  317,27.  324,31.  325, 

4  8β(ϊ.  335,  28. 
Β1βπιιη768  332,  14.  333,  6.  11. 

466,  2. 
Βοαηα  351,  15. 
ΒοΘοΙί  149,  27.  31. 
ΒοβοΙίίΐ  15,  16.  239,  23. 
Βοίδοί  276,  8. 


Βοηίίίΐΐίυδ  458,  15.    467,   27. 

468,  9  δβς. 
Βοηοηίη,  453,  25. 
Βοΐαοΐιΐάαβ  26,  28.  30. 
Βοίαοΐιιΐδ  26,  29. 
ΒοΐΓ^δ  164,  1. 
Βοηΐίΐ  158,  6. 
Βοΐίίιΐδ  ΙιιρρίΐΘΓ  158,  14. 
ΒήίΛηηί    121,     13.     122,    26. 

199    21 
ΒήΙαηηίίΐ   218,    31.     453,    11. 

Βήίίΐηηΐ&θ  453,  24. 
Βηιηάυδίιιπι  107,    6.    109,  11. 

131,  10.  133,  12.  136,  14. 
ΒηιΙΙίππι  455,  7. 
Ο.  ΒΓυίυδ   (Αηίοηίιΐδ)  127,  21. 
ϋβοίιηιΐδ  ΒηιΙιΐδ  109,  26.  115, 

30.  118,3.  31.  119,24.  127,19. 
Μ.  Βηιίιΐδ  79,  29.  80,  4.  5.  10. 

103,  9.  106,  6.  107,  15.  109, 

26.  110,  30.  119,  27.  120,  22. 

28.  121,  25.  122,  18.  131,  27. 

135,  4.  10. 
Βη1)ΐο  ορρ.  368,  29. 
ΒπΓ^υηί,ίοηβδ  456,  23. 
Βυ8ίΐ11)ΐΐ3  420,  21. 
Β^ζίΐηΐίιιιη  140,  2.  278, 25.  361, 

30.  375,  4.  386,  6.  398,  9.  400, 
32.  402,  31.  405,  10.  14.  409, 

31.  410,  10.  30.  422,  5.  440,  9. 
447,  9.  11.  28.  474,  1.  16. 

0ίΐΙ)3,άβδ  Γβχ  ΡθΓδ.  362,  15. 

0&1)ίη  38,  19. 

Οαάηίθα  νΐοίοηβ.  404,  8. 

Ο&άιηβί  14,  16. 

Ο^άηδϋ  52,  15.  23.  53,  9.  21. 

54,  7.  27. 
Ο&άγ»  27,  1.  4  δβς.  17.  31,  30. 
Ο&βηίηα   71,    14.    Οαθηίηβίαθ 

72,  15. 
ΟΕβδ&ηα  359,  5. 
ΟαβδδΓΐο  112,  28. 
Οαϊδίΐδ  473,  7.  16.  19.  22.  474, 

3.  15. 
0Λίη8(Ερί<]ίιΐδΜαΓΐι11π8)113,6. 
0&1αΐ3ηα  105,  26. 
ΟίΐΙβ,ιηοάΓγδ  75,  27. 


484 


ΙΝΟΕΧ. 


Οαίαικίίο  444,  13. 
Οβ,ΐΗίία  135,  12. 
Οαΐρία  99,  18. 
Ο&ΙριΐΓπία  118,  1. 
8ίΐΙ)ίηιΐ8  ΟίΐΙνίδίιΐδ  121,  24. 
ΟαΐϊΐΙίΗίαδ  20,  29. 
ΟΆτηρΆϊϊΊΆ  134,  16.  32.  13δ,  12. 
Οαη(1ίΐΙ)ία  417,  24. 
Οαικίίαίαηηδ  459,  12.  470,  13. 
Οίΐηαίάιΐδ  428,  5. 
ΟίΐρίΙοΗηαβ.  V.  ΙιιρρίΙβΓ. 
Οαρί1;ο1ίαΐϊΐ106,7.  20.  121,1.  8. 

123,    14.     124,    δ.     128,    31. 

129,  25. 
Οίίρρ&άοοβδ  359,0.  Οίίρραάοχ 

Μίΐΐιηάαίθδ  76,  4. 
Οαρραίΐοοία  444,  11. 
ΟίΐΓβαδ  277,  29. 
ΟαΓΛυβηί  433,  23. 
Οαι-ββ  27,  20. 
Οαηα  49,  2.  50,  1. 
Οαήηιΐδ  212,  13.  213,  2. 
Οαι•ηία  23,  17. 
ΟίίΓρί  177,  4.  428,  24. 
ΟίίΓρίΙβο  296,  31. 
ΟαιτΙΐίΐθ  79, 10.  ΟίΐηΊίθηιΐδ  Αη- 

Γΐι•οιη{ΐοΙια8  79,  5.  366,  8. 
ΟίΐΓΐΙΐΗ^ο  99,  29.   100,  7.  350, 

32.  389,  1.  400,  31.  401,  8. 
Οαηιβ  ίηιρ.  212,  13. 
Ραΐ3ΐίη8  0{ΐ80ίΐ  114,  15. 
8βι•νί1ίυ8  ΟίΐδΟίΐ  119,  17. 
Οα8ίπ8  £.  Ιηαοΐιί  159,  10.    Οά- 

8Π8  12. 
Οίΐ8Ϊυ8  ΙαρρίΙβΓ  156,  30. 
Οα8ίιΐ8  ΐΏ.   βΐ;  ί.  Ιονίδ   19,  20. 

21.  156,  30. 
ΟαβρίΕβ  ροΓίαβ  342,  11.  346,8. 
Ο.  Οα88ία8  103,  9.  106,  6,  107, 

15.  109,  27.  119,  23.  121,  25. 

131,  26.  135,  4.  11. 
ΟαίαΓΓίΐΕοί&β  199,  17. 
Οαίο  ηιίηοΓ  97,  3. 
ΟθΗαβ  127,14.  146,12.  147,24. 

203,  24.  31.  438,  21. 
Οβίϋοίΐ  ^βη3  79,  17. 
0βη30Γίηιΐ3  121,  24. 
€θΓίΐυηΐα8  ΙαρρΠβΓ  157,  9.  18. 


ΟβΓΟβίαβ  148,  3. 
ΟβΓοίο  218,  6. 
ΟβΓίηϊοΙιίοηθΒ  446,  21. 
ΟβΓ868  28,  27.  31.  29,  2.  9.  30, 

3.  7.  12. 
0βΓ7ηΘ8  23,  31. 
ΟΙιαΙϋίδ  378,  28. 
ΟΗίΐΙοορΓαίία  393,  16. 
ΟΗαΜαοί  3,  17.  21,  18.  52,  4. 
01ΐ3,ιηΕΐ)ί  218,  23.  30. 
ΟΙίΕΠΕπαβα  21,  20. 
ΟΙιαΓαίο  457,  15. 
01ΐΕΓΪ(1θΐηιΐ8  47,  12. 
ΟΙίΕΐ-ίθϋο  218,  5.  10. 
01ιαΓ7ΐ)(ϋ8  336,  19.  22. 
Οΐιβίοΐΐίΐΐ  348,  1.  19. 
ΟίΐθΓδοπθδα»  265,  15.  282,  24. 
ΟΜί  76,  2. 
ΟΙιίηηαβΓα  16,  4. 
ΟΜικΙβιιί  473,  18. 
ΟΜήδ  466,  12. 
01ιίιΐ8  139,  32. 
01ΐ03ΐΌβ8  376,8.  21.  377,6.  378, 

12.  379,  15.   380,  24.  381,  28. 

446,  6.  15.  447,29.  448, 17.  29. 

449,  5. 

01ιή8ΐίΕηί  335,  30.  385,  3. 
01ΐΓ78αρ1ιίιΐ8  287,  16.    19.   22. 

289,  11.  325,  31.  326,  18.  31. 

327,  9. 

01ΐΓ78ορο1ί3  27,  9. 
Οϋ  152,  12. 
ΟΐΕΐΐ(ϋιΐ8  162,  22.  177,  2.  208, 

20.  415,  20.  426.  24. 
ΟΙαζοιηβηΒ,β  22,  4.  2. 
Οΐβοηαβ  43,  1. 
ΟΙβορΕίΓίΐ  112,  27. 
ΟϋδΛοηββ  46,  13.  22.  31.  4Τ7 

4  8θ(ΐ. 
ΟΙ^ΙαθπιηβδίΓθ,  23,  5. 
Οηίάιΐ3  350,  8. 
Οηο88ΐΐ8  151,  26. 
Μ.  Τα1Ηα3  ΟίοβΓΟ  78,  15.  126, 

29. 
ΟίάίΐΓΐΙίΐΘ  337,  6.  342,  19.  343, 

21.  344,  10.  24.  346,  12.  349, 
31. 

ΟίΗθ68  359,  16. 


ΙΝϋΕΧ. 


48δ 


ΟΠίοία  4,   9.   146,   7.   158,  28. 

359,  8. 
Οίΐίχ  ί.  Α^βηοιίδ  158,  29. 
Τΐ11ίιΐ8  Οίπιΐ3βΓ  119,  8. 
ΟΐηπΕ  115,  11. 
ΟϊΓοβδίαιηΚοΐΌ.  ο&βίβΐίαιη  366, 

11.  367,  1.  2.  379,  20.  29. 
Οί88υδ  23,  30.  24,  15. 
ΟΗΙι&βΓοη  14,  17.  15,  9. 
αα&  159,  13. 

Οο»θβ8  Γ6χΡθΓ8.363,2.  478,9. 
Οοβ1β87Γί&  380,  6. 
ΟοβΓαηιΐδ  Αβ^7ρ1ία8  236,  10. 
Οοΐοΐιί  17,  23.  76,  5.   152,  25. 

336,  24.  448,  21. 
Οοΐοΐιί»  239,  23.   337,   16.   31. 

338,  1. 
Οο1ο1ια8  263,  17.  337,  27. 
Οοΐοΐιηδ  (Οο1οΜ8?)  337,  1. 
Οοιη&ΐί  127,  15. 
€οιηβηϋο1ιΐ8  446,  15. 
ΟοηοοΓάΐΕβ  Ιβιηρίαηι  113,  9. 
Οοηοη  βρίδο.  Αρ{ΐιηβΗ,β361,15. 
Οοηδίαηβ  214,  16.    436,  1.    4. 

453,31.  455,  20.26. 
ΟοηδΙαηδ  οοηβαΐ   Οροΐίδ    458, 

27. 
ΟοηδΙαηίία  οείδίβΐΐιιηι  277,  2. 
ΟοιίδίΕηΙίΕ    80Γ0Γ   Οοπδίαιιίϋ 

435,  13. 

ΟοηδίαηΙίπΕ  ιιγΙ>8  382,  17. 
Οοηδίαηΐίηοροΐίδ  240,  31.  265, 

23.  270,26.  290,8.  320,5.  321, 
30.  323,14.326,1.  17.  351,10. 
ΟοηδίΕπίίηοροΙίδ  οοηδίιΙΟοη- 
δΐΕη3  458,  27.  Οοηδ^β,ηίίηο- 
ροΐίδ  βρΪ8θοριΐ8  ΑοΕοίαβ  391, 
32.  ΡεΙγιεγοΙιε  ΟβηηΕάίιΐδ 
392,  25.  ΟοηδίΕηΙίηοροΙίδ  ίη- 
οβηκίίιιιη  393,  15. 

ΟοηδίΕηΙΐηοροΗδ       ΟΕδΙοΙΙαιη 

395,  30  δβ(ΐ. 
ΟοηβίΕΐιϋηιΐδ  214,  12.  26.  278, 

24.  364,  2.  434,  10.  453,  7. 
16.  23.  438,  4.  439,  10.  30. 
440,  13. 

ΟοπδίΕηϋηηδ  ΙγΓΕηηιΐδ  455,  4. 
20.  28.  30.  32.  456,  1  8β(ΐ. 


ΟοηβίΕηΙίοΙιιβ  312,  2.  313, 
23.  31. 

Οοη,δίΕηϋιΐδ  214,  14.  22.  215, 
2.  6.  222,  3—20.  295,  3.  301, 
30.  302,  3.  10.  13.  19.  26.  .303,- 

I.  312,  2.  319,  28.  320,  10. 
16.  19.  326,  21.  327,  14.  328, 
9.  20.  330,  29.  342,  31.  343, 
7  δβς.  16.  435,  6.  10  ββς.  436, 

II.  15.  450,  5.  452,  21.  455, 
18.  29.  458,  21.  25.  459,  2  8βη. 
460,6  δβ€[.  461,4.  464,21  8β(ΐ. 
465,  2.  10.  466,  30. 

ΟοηδίΕπΙΐιΐδ     ΟοηδίΕηΙίηί    Μ. 

ρΕίβΓ  438,  6  δβ(ΐ. 
ΟοΓογΓΕ  44,  8.  45,  14.  20.  25. 
ΟοΓΟ^ΓΕβί  45,  3.  9. 
ΟοΓίηΙΙιϋ  26,  4.  43,  19.  44,  10. 

16.  29.  45,  6.  26. 
ΟοήηΙΙιυδ  15,  28.  26,  7.  40,  15. 

43,  4.  6.  44,  9.  45,  22.  26. 
Οοδ  350,  8. 
0οΐ78  73,  21.  426,  23. 
Ο.  0ΓΕδ8118  79,  3. 

ΟΓΕίβΓαδ  273,  29.  274,  1. 
ΟΓβΟΕ  310,  28.  319,  8. 
ϋΓβοη  18,  23. 
ΟΓβδρΙιοηΙβδ    24,    26.     25,    9. 

15.  22. 
ΟγθΙε  153,  14. 
ΟΓβΙβΠΒΘδ  19,  12.    151,  9.    28. 

152,  1.  159,  9. 
ΟΓβίβηδβδ  ΤβΙοΜηθδ  147,  2. 
ΟΓΟβδίΐδ  49,  1  δβ(ΐ   17.  20—30. 

64,  10.  12.  -  68,  8. 
Οίβδίρΐιοη  226,  20.  23.  230,  15. 

368,  6.  370,  5. 
Οΐβδίρρυδ  24,  1 
ΟαηοΙίΕδ  343,  32.  344,  17. 
Οαήάαοΐιαδ  299,  3.  13. 
ΟαΓδίοΗ  312,  31. 
Ο^οΐΕάβδ  350,  8. 
Ογοίορδ  233,  7. 
Ογοηυδ  210,  12. 
Ο^άοηΐΗίΕ  152,  1. 
ΟγΠβηίηδ  223,  8. 
Ογπιβ  27.  31.  28,  22.  30,  9.  37, 

18.  Ο^πίΕβί  37,  22. 


486 


ΙΝΌΕΧ. 


Ο^ρ&ηδδΠδ  162,  9. 

Ο^ρηί  159,  11.  13.  14. 

Ο^ρηίδ  147,  2. 

Ο^ρδβΐίάαβ  47,  17. 

Ο^ρβθΐιΐδ  25,14.  17.  42,19.  22. 

43,  3.  44,  9.  15.  45,  30. 
Ο^Γβηαβί  36,  28  86(ΐ. 
07Γα8  50, 15.  51,52,  53,  54,  55, 

56—63.  64,  10.  65—68,  7. 

Βαοαβ  93,  19. 

ΏαοΊ  426,  31. 

Ώάοϊά  466,  31. 

Βαάα  19,  7. 

Β3^{ΐΐΕίρ1ιιΐ8  363,  9.  367,  27. 

Βα^αηββ  448,  23. 

Β&^ίδΐΗβιΐδ  414,  14. 

Βίΐΐπΐίΐΐίϋ  417,  14. 

Ώβ,πίΕηηο  28,  4. 

ΒΕοΐίΐδοβηθ  21,  24. 

ϋαιη&δοιίδ  21,  17.  30.   137,  3. 

331,  25. 
ϋθ,ηαβ  157,  10. 
ϋίΐηίβΐ  βυηηοΐιιΐδ  394,  5. 
Β3,ηιιΙ)αδ   η.    οοη-υρίηιη  βανϋ 

278,  23,  ίοΓίαδδβ  βχ  ηοπιίηβ 

αΙ)  Νον  ϊηοίρίεηΐβ ,   ηί  ^βηδ 

Νοβών  287,  1. 
ϋαρίιηβ  80,21.  161,  32.  162,  3. 
ΒαρδοΙίΙ)^!  149,  7. 
ϋίίΓαδ  378,  32.  379, 10.  382, 18. 

449,  5. 
ϋ&ΓάαηθΠδβδ  145,  4. 
Ώ&τάΆΏΐΆ  416,  21.  32. 
ϋ&Γάαηίάαβ  112,  31. 
ϋ&Γ(1&ηυδ  457,  28. 
ϋ&ήαδ  145,  11.  222,  28. 
ϋίΐδο^ΐϋ  32,  18. 
Βα8θ7ΐίοη  21,  13.  48,  20. 
ϋ&δο^ΐηδ  30,  32.   31,  4.  11.  18 

8β(ϊ.    32,    3.   11.    14.   21.   33, 

22  860 

ϋ&νίά  74,  14.  82,  20. 

Βανΐάβδ  21,  32. 

Ββοβΐ3α1υδ  426,  31.  427,  2.  4. 

10.  17  δβ€(. 
Ρθοίυδ  177,    16.    18.   23.    29. 

180,  29. 


ϋθΐρΐιοηΐθδ  23,  32.  24,  12  86(ΐ. 
ϋθΐρΐιΐ  15,  5.  17,  34.  3.  43,  4. 
ΒθίπθίΓίυδ  Αηϋ^οηί  ί.  158,  26. 

159,  4. 
Όβιηβΐηυδ  Γβχ  73,  30. 
ϋεπιορίιοη  36,  13. 
Όβη^ίζϊοΐι    345,   32.    346,   25. 

347,  1. 
ΒίΕπα  49,  19.  28. 
ϋίοΕβ&ΓοΙιία  135,  5. 
ϋΠηι&ίηίΐ  ^βπδ  448,  23. 
Βίοοίβΐίβ,ηαβ  Ιΐιβηπίΐθ  469,  11. 
ϋίοοίθΐίαηυδ  213,  10.  360,  18. 

366,  13.  433,  4.  438,  9  δβς. 

440,  5.  7. 
Βίο^βηβδ  228,  11. 
ΌΐοηγδίιΐδΑΙθχ.οΙγιηρ,  178,11. 
Βίοη^δίιΐδ  ίη  ΟοΙοΗίίΙβηι  ιηίδ- 

δΠδ  337,  31.  338,  2.  344,  4. 
Όίοη^δίπδ  ΤΙΐΓ&χ  276,  16. 
ϋίοδοοηΐδ  333,  18.  24. 
ϋΪΓ06  14,  20.  29  δες. 
ΒοΐΕΐ)β11»  126,  25. 
Όοιηϋίίΐηηδ  426,  32.  427,  1. 
Ιι.  Όοιηίί,ΐυδ  95,  18. 
ϋοηαίιΐδ  457,  9.  11  8β€[. 
ϋοΓΘδ  24,  24.  32.  25,  2. 
Βοηΐδ  θία8(ΐυβ  οίνβδϋοήθηδβδ 

155,  10.  13. 
ϋΓ&οοη  β.  156,  5.  158,  4. 
ϋΓθοοη  300,  21. 
Βήοοίΐ  323,  18. 
ϋΓγορβδ  24,  23. 
ϋαΐ3ίυδ  Οοΐίΐιυδ  460,  14  ββφ 
ΌαΙ)ίυδ  ορρ.  448,  8. 
ϋί^ΓΓίι&οΙιίυΐΏ  360,  30. 

ΕοΙ)&1;&η&  52,  21. 

Εοΐΐθίυδ  236,  2. 

Εο1ιί3.(1βδ  44,  6. 

Εάβοοη286,  22.  27.  287, 138θ(ΐ. 

21.   288,  9.    12.    289,  12.   17. 

290,9.  21.23.  30.  291,1.292, 

15.  293,  14.  294,  7.   297,  30. 

298,  8.   10.  299,  21.   301,  32. 

317, 24.322,12. 323, 5. 8. 326, 3. 
Εάβδδίΐ  343,   12.    16.  413,   21. 

430,  27. 


ΙΝϋΕΧ. 


487 


Ε1β8ΐ)3,Ε8    474,    δ.     Ε1β8ΐ)οα3 

478,  15. 
ΕΙβηίΙΐθΐΌροΗΐΕβ  273,  22.  26. 
Είρίάί»  467,  17. 
ΕπίίΐΙΙιία  158,  9. 
Ερ»ΐΏίηοηά3,3  226,  21. 
Ερ1ΐθ8ΐΐ8  49,  17.  64,  8. 
Ερίιΐΐιαί&ηηβ  447,  19. 
ΕρΗίΙιαΙίΙαβ  447,  20.  23. 
Ερίοίΐδίβ  15,  3.  18,  24. 
Ερίάαΐϊΐηιιβ  360,  29.  411,  7.  20. 

32.  413,  11.  414,  9.  415,  1. 
Ερΐ^βηθδ  276,  28. 
ΕρίιηβηΘδ  39,  16. 
Ερίηΐ8  411,  4.  7.   15.  412,  20. 

416,  17.  419,  6. 
Εςιιί  βΐ;  ριΐθΠ&β  άίοΐυβ   Ιοοιίδ 

36,  26. 
Εήάαηυδ  196,  9. 
Εήηγβδ  23,  13. 
Εήηΐρΐιυδ  253,  8.  20. 
ΕΓηαοΙι  345,  2. 
Εηιαδ  318,  8. 
ΕΓ^^ϋιήηδ  390,  31. 
Εβοίΐιη  299,  30. 
Εδί,αδ  276, 11.  20.  296,  29.  299, 

20.  323,  14.  326,  1.  6. 
ΕίΓυδοϊ  77,  14. 
ΕιΐΒ^ΟΓΕδ  44,  30. 
Ευοίίθηυδ  452,  13. 
ΕαάοοίΗ,.  V.  Αΐΐιβη&ίδ.    , 
Εηάοοίίΐ  339^,  16.  18.  340,  17. 
Εη^βηίυδ  457,  32. 
Εηίο^ίηδ  388,  15. 
Εηη&ρίυδ  241,  21. 
Εηηβυδ  18,  1. 
ΕαρΙίΓΕίβδ  22,  2.  366,  13.  367, 

8.  25.  30.  378,  21.  31.  379,  29. 

430,  23. 
ΕιιρΙίΓαΙβδίΕ  366,  5. 
Ειιρίυΐίιΐδ  463,  1.  6. 
ϊίυήρίάθδ  247,  14. 
ΕυΓίρίάίδ  ραίβι•  149,  30. 
ΕπΓορα  96,  15.    116,  18.    236, 

28. 
ΕτίΓ^δίΙιβηδ  18,  23.  30.  140,  21. 
Ειΐ8βΙ)ία8  ρΓ&βροδίΙυδ  455,  2. 
ΕυΙοοίυδ  273,  18  δβς.  274,  1. 


ΕαίΓορίυδ  256,  7.   23.  257,  12. 

260,  6.  261,  29.  263,  9. 
Ειιχΐηιΐδ  Ροηΐιΐδ  96,  17. 

ΕαΙ)ίιΐ8  70,  15. 

Εατίδΐυΐυδ  68,  12  ββί^.  — 70,  31. 

Είαιηίηία  470,  29. 

Γΐοηΐδ  334,  9. 

ΕοΓίυηα  113,  22. 

ΕοΓίηηα     ΑηΙί^οηίβ,     158,   17 

δβς. 
ΕοΓίυηα  ιΐΓΐ3Ϊδ  ΑραΐΏβ&θ  ΡβΙΙα 

160,  30.  ΕοΓίιιηα  ιΐΓΐίίδ  Εεο- 

άίαβΆβ  160,  23.  29. 
ΓΓΕΐ3ί11ιιΐδ  252, 19.  253, 16.  264, 

15.  31.  265,  13.  15.  22.   265, 

10.  268,  5. 
ΕΓίΐηοί  329,  19.  23. 

θ9.\)\)ΐι  164,  5. 

ΟαΙίΐηΐιΐδ  78,  30. 

ΟΛίπΗδ  262,  3.  264,  9.  11.  32. 

ΟεΛΆοΙορΪΎΆ^Ί  145,  7. 

α&ΐβήαβ  431,  14.  26.  432,  12. 

433,  4. 
ααΐΐί  79,  19.   202,  2.   339,  31. 

453,  27. 
ΟαΠί  οοοίάθηΐίδ  302,  11. 
απΠΐα  127,  19.  131,  8.  203,  26. 

28.  338,  6.  340,  4.    (Οαΐαΐία) 

453,  29.  30. 
ααΐϋίΐβ  453,  26. 
βαΐΐίβηυδ  177,  3. 
ααΐΐιΐδ  οοδ.  177,  28. 
β&η^Γβηί  333,  18. 
Ο&ηγηιβάθδ  227,  32.  228,  1. 
α»Γ&πι&ηΙθδ  149,  23. 
Οαζα  164,  9. 
ΟβΙ)θΓίο1ιιΐδ  198,  15. 
αβηηαάίιΐδ  ραΐΓ.  Ορ.  392,  25. 

393,  4.  7. 
Οβηίοη  Οοΐΐιιΐδ  419,  5. 
ΟβηζβΓίοΙιυδ  401,  18.  V.  Οβζ. 
αβΟΓ^ίυδ  376,  15. 
αβΓίΏίΐηί  221,  18.  438,  21. 
ΟθΓπιαηίΒ.  &1ΐ;βι•3.  456,  21. 
ΟβΓπΐίΐηιΐδ    Ιιΐδϋηίαηί     ρ&ΐθΐ' 

382,  2. 


488 


ΙΝΟΕΧ. 


ΟβΓοηΙΐαδ  455,  23.  456,  9. 
αβζβήοΐιαδ  329,21.  335, 17.  19. 

25.  28.   336,  6.   11.    338,  18. 

339,  8.  340,  13.   29.  343,  10. 

348,  3.  αΐζ.  350,  13.  351,  1. 
σο&τ  456,  21. 

αο1)αζβ8  337,  2.  9  86(1.  344,  4. 
ΟοΓ^α  344,  28. 
ΟοΓ^βηθβ  448,  13. 
βοΓ^ο  256,  18. 
ΟοΓ^αβ  45,  1. 
ΟοΐΜ  177,  15.  305,  18.  318,  2. 

323,  20.  324,  16.  329,  19.  21. 

338,6.  340,4.345,12.18.347, 

13.  348,  4.  12.  18.  387,  22.  26. 

389,  32.   390,  1  8βς.  408,  17. 

417,  9.  420,25.  428,25.  429,7. 

459,  25.   30.  461,  19.   463,  2. 

469,  13.  V.  ΤΓαΙί. 
ΟοίΙΙιΐ  ίοβάθΓίΐΙί  399,  8.  400,  2. 

404.  3.  405,  13. 
ΟοΙΙίιίοαηι  415,  20. 
βοίίΐιίοιιπι  (ηοπιβη,  υΐ  νίάβΙιΐΓ) 

420,  8. 
ΟΓ&βοί  22,  30.  42,  13.  93,  10. 

143,  3.  4.  13.  22.  145,  17.  151, 

19.   187,  20.  188,  15.   189,  6. 

200,  5.  209,  21.  315,  24.  ΟΓαθ- 

οαβ  (Γροακος)  305,  32.  Ογεθ- 

οοΓαπι  άϋ  68,  5, 
θΓαβϋίαβροΓΐ3.β  Ρ7ΐΕβ255,  30. 
αΓαΙί&ηαβ  250,  3.  453,  19. 
ΟΓΘ^οήυδ  Αηΐίοοίι.  θρί8ο.  376, 

11. 
07^68  30,  32.  32,  9.  13.  23.  25. 

32.  33,  8  8βς.  47,  31.  48,  8. 
Ο^ηΙίίαΗυδ  456,  22. 

ΗαάΓίίΐηορο1ί8  321,  21.  403,14. 
Ηαβιηοη  153,  14. 
Ηαθπια8  403,  11.  13. 
ΗαπηαΙίιΐδ  328,  13.  15.  392,  6. 

399,  30. 
ΗαηΏαΙιΐ8  393,  29.  443,  28.  29. 

444,  10. 
ΗβΙ)β  228,  7. 

ΗθΙ)Γυδ  184,  10.  403,  14.  24. 
ΗβοΙοΓ  21,  12. 


Ηβΐίοη  470,  14.  24. 
ΗβΠαηοάίοΗβ  264,  7. 
Ηβΐΐββροηίαδ  268,  27.  350,  7. 
ΗβρΙΐΗΘδΙί  νίηοηία  267,  6. 
ΗβΓαο1β9-403, 16.  410,3.  411,3. 
ΗθΓαοΙβίδ  ηΓΐ)8  161, 31. 162, 4. 7. 
ΗβΓΕοΙβοΙίΐΘ  412,  11. 
ΗβΓ&οϋά&θ  23,  20  δβ(ΐ,  30,  24. 

32,  5.  35,  5. 
ΗβΓίΐο1ί»ηα8  458,  29. 
ΗθΓαοΗιΐδ  349,  23. 
ΗβΓαοΗαδ  ο^ηϊοαβ  225,  15. 
ΗβΓαοΙίαδ  άαχ  Ζβηοηίδ  389, 32. 

390,  3  δβς(.  23. 
ΗβΓΕίδουδ  391,  20. 
ΗβΓοαΙβδ  18,  8.   24,  1.  25,  30. 

40,  13.  140,  21.  162,  2. 
ΗβΓουϋΙ  213,  21. 
ΗοΓβηηίαηιΐδ  Ιι^οίυδ  268,  19. 

270,  16. 
Ηβηηαθίιηι  30,  22. 
Ηβηη3,8  87,  1. 
ΗβΓίηίοηβηδβδ  24,  22. 
ΗβΓίΏΐΐδ  37,  13, 
Ηβΐ'οάθδ  82,  17.  84,  10.  13.  85, 

10  δβφ  86,  3.  15.  88,  20.  91, 

3.  15.  23.  139,  22.  140,  7.  23. 

26.  28.  32.  141,  4.  26.  143,  13. 
ΗθΓοάοΓίΐδ,  (^ηί  ΟΓρΙιβϊ  βί.  Μη- 

83,61  8οηρ8ϋ  ΗίδΙΟΓίΕπι  464,  2. 
ΗβΓοάοίαδ  464,  2. 
ΗβΓορΙιίΙα  64,  8. 
Ηβδίοάυδ  22,  31.  270,  20. 
ΗίβΓαροΙίδ  366,  3.  8. 
ΗίβΓαχ266,  21  8β(ΐ.  268,15.  20. 

270,  16. 
ΗίβΓΟδοΙ^ηια  82,  4. 
Ηίΐαήαδ  ΡΙιγ^χ  236,  23. 
Ηΐιηίΐοο  266,  14. 
Ηίρραβιηοη  153,  12. 
Ηΐρρβηιοΐ^ΐ  73,  4.  145,  20. 
ΗίρροοΜβδ  42,  20.  * 

ΗΐρροοίΕηιία  16,  23.  17,17  δβη. 
Ηϊρροιπθηθδ  36,  19. 
Ηίρροδ.  V.  Ες[ΐιαδ. 
Αηΐιΐδ  ΗΪΓϋιΐδ  115,  20.  125,  18. 
Ηίβραΐίδ  247,  1. 
Ηί8ραηία99,  17.  127,  13.  17. 


ΙΝΟΕΧ. 


489 


ΗοβΙ).•ΐΓίΐ8  53,  13.  63,  18. 
ΗοηΐΘΓΐΙίΐβ    377,  Ιδ.    447,    30. 

31. 
Ηοιηβηΐδ  73,  3.    145,  18.  151, 

24.  223,  12.  235,  11.  269,  14. 
(ΗοπίθΓαδ)    252,    26.    Ηοαιοή 

ΙΙίΕβ    θΐ;  ΟίΙ^δδβΗ  ΗΙΙΓβίδ  Ιίί,Ιθ- 

ΓΪ8  δΟΓίρΙίΐθ  ΟροΗ  οοηι1)ΐΐ3ΐ;ίΐβ 
393,  25. 
ΗοηιβΓαδΤ1ιβΙ)ίΐηιΐ3  Αβ^^Ρ^^"^ 

464,  18. 

ΗοηοΓΪα   328,  31.    329,  1.  20. 

330,  3.  8.  464.  29. 
Ηοηοήοΐιιΐδ  339,    17.  340,  17. 

401,  3. 
Ηοηοηαδ  450,  2.  23   451,  5.  9. 

18.  23.  452,  14.  453,  8.  454, 
6  δθς.  455,  30.  456,  5.  457,  5. 
22.  459,  3.  463,  7.  464,  20δβοί. 

465,  3  8βίΐ.  466,  20.  467,7.  32. 
-471,  6. 

Ηοηηί8(1»8  232,  23.  376,  21. 
Ηυηηί  236,28.  237,  21.  241,  18. 

251,  31.  276,  6.  15.  25.   277, 

17.  20.  25.  281,  9.  282,  20.  25. 

27.   283,  18.  284,  9.    290,  17. 

291,  4.  22.  295,  11.  298,  18. 

305, 18.  310,2.  312,  26.  318,  2. 

324,  16.  337,  5.  311,  16.  342, 

19.  27.  343,  21  δρς.  344,  10. 
345,  29,  346,  1  δΟΓχ.  349,  32. 
461,  20. 

ΚγΆΥι  λίήϋΆβ  149,  3. 
Ηγίΐιηία  26,  1. 
Η7ρ9,ίβδ363,  11. 
Ηγρβι-αβχϋ  27,  30. 
Η^ρβΓβοΙήιΐδ  388,  14. 
Ηγρβάάβδ  169,  21.  23. 
Ηνρβι•οοΙιί(ΐ68  16,  24. 
Ηνρδίργίβ  17,  28. 
Η7ΐ•ΐ3»  58,  21.  27.  59,  1. 
ΗγιοΕπιΐδ  74,   14.  26.    82,  19. 

27.  31. 
Η^ΓΠθίΙιο  23,  32.  24,  11.  16. 
ΐΕπίοιιΙαιη  101,  18. 
ΙαρΜια  157,  16. 
Ι&Γάαηιΐδ  21,  9. 
ΐΗδοη  17,  28.  39,  27.  40,  6.  15. 


ΙΙ)6Γ63  346,  10.  349,  24. 
Ιΐ36ΐ•βδΑδία6  448,  12.  ΙΙ)θΓ0Γαιη 

Γβχ  ΜίίΙΐΓΪάαίβδ  425,  20.  426, 

18. 
ΙΙ)βΓί8,  338,  14.   426,  26.   433, 

26. 
Ηα  ωοηδ  21,  13. 
Ιάηιηαβιΐδ  ΑηίΐρΕίοι•  77,  26. 
Ιβζίάιΐδ  474,  17. 
Ιΐίβηδβδ  139,  12.  18.  140,  5. 
ΙΗαιη  112,  30.  140,  3. 
ΙΠιΐδ  359,  18.  19.  402,  23.  405. 

31.  421,  22  δβς.  422,  6.  443, 

32.  444,  6.  445,  1  8βς. 
ΙΙΙνήα  βί  ΙΙΙ^Γπ  277,  1.278,8. 

23.  280,  23.  284,  10.  287,  3. 

291,  16.  305,  22. 
ΙΙΙγΓίοίΐ  §βηδ  145,  4. 
Ι11.γΓίοηιη  127,  24.  410,  18  δβ(ΐ. 

461,  22.  23. 
ΙΠγήΐ  93,  18.  345,  17.  395,  1. 

417,  8.  471,  3. 
Ιΐιΐδ  16,  14. 
Ιηιραάβηΐίίΐβίοοιίδ  (Αναίδειας 

χώρος)  19,  12. 
Ιηαοΐιιΐδ  159.  10. 
Ιηάβδ  361,  27.  32. 
Ιηοΐί  80,  21.  81,    14.   121,   14. 

150,  6.  153,  3.  199,  16. 
Ιηάίίΐ   477,    9.    Ιηάϊοιιηι  να&τβ 

Ί\).  8.  Ιηάί  ίΐ).  10  δβίχ.  478,  2. 

21.  23.  26. 
Ιαάίοίΐ   §•βηδ    146,    18.   Ιηάίοα 

^βηδ  ΗοΓαβιϋαβ  377,  16. 
Ιααίοί  290,  22 
Ιηάϊοιιηι   1)β11ηπι   δβπιίΓίίπιίάίδ 

1,1. 
Ιηάαδ  ςαίάαηι  81,  13. 
Ιη^βηίυδ  459,  15. 
Ιηΐθίβηβ  433,  22. 
ΙοπηηβΒ  267,   22.    32.   268,   4. 

465,  1.  Ιγι-αηηιΐδ  469,  25.  470, 

23. 
Ιοίΐηηβδ  ΑΓπίθηίβ,β  άαχ  448, 18. 
Ιοαηηβδ  Ηνρτός  361,  28. 
Ιοαηηθδ  ΚοΜ.  άυχ  473.  14. 
Ιοαηηβδ  δογίΐια  361,  20. 
Ιοίΐηηβδ  ΤίιηοδίΓαΙί  ί.  380,  32. 


ΙΝΌΕΧ. 


Ιοαηηθβ     ύπαρχος     410,    32. 

418,  29. 
Ιοοήίαδ  26,  29. 
Ιοίαυδ  18,  11. 

Ιοίοί  40,  5.  Ιοίοπδ  40,  14.  25. 
Ιοη  49,  21. 

Ιοηβ8  37,  4.  11.  81,  17. 
Ιοηίίΐ  81,  30.  223,  23.  350,  7. 
Ιοηίΐίΐθ  155,  22.  156,  4.  6.  17. 

159,  18. 
Ιοηίπιη  πιεγθ  93,  18.  105,  26. 
Ιοροΐίδ  157,  8.  11.  158,  7.  159, 

19. 
ΙοροΗίαβ  156,  1. 
ΙοίίΐΙ)θ  ίηδ.  385,  16. 
Ιονίαηυβ  236,  17.  19.  241,  12. 

454,  6.  13.  17.  25. 
Ιονϋ  213,  21. 
Ιονίηιΐδ  456,  20.  25.  28.  457, 

19.  26. 
Ιρίιίοίθδ  18,  10  δβς.  31. 
Ιδαηή  242,  7.  268,  12.  286,  14. 

320,  5.  356,  4.  361,486(^.405, 

32.  420,  5.   16.  442,  20.  443, 

9.  18.  V.  ΑΓΐ3ηζ&οίυ8. 
Ιδ&υη»  421,  26.  422,  1.  Ιδίΐυηα 

&\)  Εδ&π  άίαίΆ  442,  6.  445, 10. 
Ιδίΐυηοα  1)β11&  267,  8.  9. 
Ιδ&ηηοίΐ,    νβοΐί^αΐ   ίιηρ.    Ορ. 

362,  3. 

Ιδάί^βΓθθδ  355,  18. 
Ιδίδ  332,  30. 
Ιδοάβιηυδ  46,    9.    17.    20.   47, 

2  δβη. 
ΙδΓαβΙίίΑθ  22,  15. 
ΙδΙβΓ  177,  16.  190,  23.  191,  30. 

195,  18.  197,  20.  276,  9.  277, 

2.  280,20.  287,1.4.7.  291,25. 

292,  12.  300,  1.  306,2.  321,8. 

327,  31.  331,  2.  345,  25.  346, 

26  428    ^ 
Ιίίΐίΐ  335,  20.   341,  32.  342,  30. 

343,  5.  398,  7. 
ΙίαΠίΐ  104,  27.  127,  22.  131,  9. 

329,  3.  331,   18.   336,   9.   21. 

338,  30.  339,  11.    20.  349,  4. 

Ιίαΐίαθ  340,  21. 
ΙΙαΗθ3,  δροΐία  194,  15. 


Ι1&1ϊοΐΕβ329,18. 19.  340,3.  2( 

Ιίίιπίΐή  276,  8. 

Ιίοηιΐδ  40,  13. 

ΙαάαθΕ  21,21.  32.  75,1.  77,  32^ 

ΙαάΕθί  22,  12.  74,  17.  27.  75^ 
20.  77,  32.  78,  31.  81,  17.  2ί 
δβφ  32.  91,  22.  143,  15.  21. 

Ιηΐία  139,  13. 

Ιυϋοαη»  363,  10. 

Ιυΐίαηηδ  215,  1.  18.  217,  3.  16. 

31.  218,  22.  220,  20.  221,  23. 

32.  222,  21.  223,  6.  20  δβ(ΐ. 
226,13.21.229,3.14.  23.230, 
18.  232,  6.  234,  17.  366,2  δβς. 
367,  1.  368,  6  δβς.  369,  14. 
370,  11.  15.  406,  18.  436,  21. 
453,  31.454,  1.  455,  32. 

Ιηΐίαηιΐδ  άβοίΐρίΐΗ,Ιυδ   457,  31. 
Ιπΐίίΐηαδ  ρΓΪιηίοθΓίιΐδ  454,  8. 
Ιυηο  45,  18.  228,  1.  32. 
ΙηρρΐίβΓ  19,  22.  26,  16.  66,  16. 

137,  17.  151,  21.  23.  160,  13. 

223,    1.    228,   31.    229,   6.   9. 

ΑοΓΕβυδ  25,  12.   ΒοΙίίιΐδ.  V. 

ΒοΙΙΐιΐδ.  Οίΐρίΐοΐίηηδ  114,  31. 

Οβ,δίυδ.  V.  ΟΕδίιΐδ.  ΟοΓίΐυηίυδ. 

V.  ΟθΓίΐιιηίυδ.  Οΐ7πιρίαδ23, 1. 

*Αγητωρ1όί,10.  Ιονίδίβιτιρίυπι 

Κοπι.  129,  1. 
ΙιίΓοβίριίΕοΗ  342,  10.  26.  346, 

16.  [Αριιά  Ιοίΐηηβιη  Ι^&πγ.  Ό& 

ηια^ίδίΓ.    3,    52.    53.     Βιρα- 

παραχ  νβΐ  Βίριπαραχ,  ςυοά  αά 

1)ίΐΓΕο1ι  (άοπιαιη)  βΐ;  νίΓΕίι 

(δοΐίίηάίηβιη)    ΓβίβΓβηδ  Νϊβ- 

1)ΐι1ΐΓΪπδ  ρΓοΒαΙ  ίη  Αάά.] 
ΙπδΙίηί&ηιΐδ    375,   2.    376,   28. 

377,  6.  379,  32.  380,  16.  446, 

4.  7.   11.  449,  3.  473,  5.   20.. 

474,  1. 
Ιπδΐίηίαηυδ  ΟθΓΐηίΐηί  βΐίιΐδ  381, 

30.  6. 
Ιιΐδϋηαδ  376,  19.  20.  378,  7.  15. 

379,  13.  380,  13.  381,  7.  16. 

446,  6.  14.  447,  1.  448,  15.  17. 

453   22.  473    15. 
Ιαίΐιιιη^ί  190,'22.Ί91,4.  17.  30. 

192,  7.  195,  27.  196,  23. 


ΙΝΟΕΧ. 


491 


^.  ΙιινβηΙίϋδ  134,  25. 
Ιΐΐνβηϋηαδ  378,  27. 

ΙιΒ,οβάδ,θΐΏοη  24,  31. 
Ι,&οβάαθίηοηϋ  25,  28.  40,  30. 

41,  4.  150,  22.  151,  14. 
Ι(8,οοηίοη8  265,  2. 
Ιίίΐοήη^ί  428,  19. 
Ί,Άβ'ΐΆ  164,  12. 
Ι^ίΐίυδ  14,  15.  21.  28.  30.  15,  3. 

8.  16,  21.  25  8β(ΐ. 
ΣιΆοάίοβΆ  ι\ϊ\>5  θί  βΐία  δβίβυοΐ 

160,  11. 
Ιι&ρίι^δΙίιιιη  15,  26. 
Ί^ΆΥΙΒΆ  18,  3. 

ΙΙί&Ιίηαβ  ίβΓΪΕβ  96,  5. 

Ι.&ζί  336,  25.  337,  7.  349,  12. 

352,  19. 
Εβ&ΓοΙιιΐδ  36,  28.  37,  1. 
Τ^θΐηηιιβ   17,  24.   Ιιβιηηίαβ  31. 

23    22 
Ι,βο  26*2,  25.  263,  1.  6.  332,  10. 

343,   4.    344,  4.   345,  16.  22. 

349,  3.    350,   13.    356,    1.    6. 

357,  15.  401,  7.  405,  27.  442, 

10.  24.  443,  2.  6.  7.  ΜαοβΠβδ 

384,  31.  385,  23.  386,  21.  26. 

387,  32.  391,  13.  27.  392,  13. 

17.  394,  27.  396,  8  δβςι.  445, 

19. 
Ιΐίβο  ιηαίοΓ  364,  13. 
Ιιβο  ιηΐηοι•  364,  14.  365,  6  δβς. 
Ι>6θά&ιηΕ8  37,  32.  38,4  ββς.  28. 

32.  39,  14. 
Ι(θοη1βυ8  167,  18. 
ίιβοηϋΆ  358,  16. 
Ι,βοηΙΐηβ  359,  26.  445,  14.  461, 

30. 
Ι,θρΐάιΐδ  106,  13.  114#10.  123, 

16.  31.  125,  10.  13.  127,  11. 
Ιίβποίΐδ  44,  5. 
Ι.ίΙ)αηίιΐ8  229,  16. 
ΙίίΙϊαηίυδ  Αη3,ηιΐ8  ΗοπογΗ   βί 

Οοηδίίΐηίϋ    1;6ΐηροη1)ΐΐ8    466, 

19.  29. 
Ι.ίΙ)υπιϋ  147,  18. 
ί.ί\ίγΆ  46,  11.  324,  28.  338,  9. 
Ι.ίΙ)7β8  36,  29.  328,  16. 


Ι-ίοίηίυδ   114,  5.  434,   10.   14. 

439,  12.  440,  3.  6. 
Ι,ίο^ιηηίΐΐδ  18,  18.  28. 
Ι^ίχαδ  33,  19.  35,  9.  22.  26.  32. 

36,4. 
ΟΕδδίυδ  Ιιοη^ίηιΐδ  114,  11.  119, 

25.  127,  23. 
Ιιοη^ίηιΐδ  360, 12  8θ(][.  8β1ίηυη- 

ϋιΐδ  361,  26  δβς.  422,  31.  423, 

3   8β(ϊ. 

Ιιθη^οΙ)ίΐΓθί  428,  3. 

Ιιτιοαηί  147,  10. 

Ιιποίαηιΐδ  367,  21. 

ΙίΤίοίαδ     (Οίΐβββϋιΐδ    Ρΐανίτιβ) 

113,  6. 
Ι,ιιοίυδ  126,  28.  134,  25. 
Ιιΐιοΐυβ  Ρίο,ηουβ  127,  15. 
Ιιΐιουΐΐυδ  77,  2. 
Ιιυ^άυηβηδβδ  203,  27. 
ΙιΐιρΘΓο&Ιίίΐ  113,  28. 
ΙιυρΪΕ  105,  29. 
Ι,^Εβυδ  253,  27. 
Ιι^οαοη  26,  13. 
Ι.7θ1ιηίάιΐ8  413,  7.  414,  10.  13. 

417,  21.  418,  17* 
1.7013,  16,  5.  148,  15.  189,  29. 

251,  26. 
Ιί^οορΙίΓοη  44,  31. 
Ι^70ΐΐΓ^ιΐ8  26,29.  40,  28.  210,  8. 
1.70118  14,  14.  18,  21.  31. 
Ι,γάί  20,  1  8θς.  20.  27,  32.  28, 

24.  29,  27.  30,  23.  26  δος.  31, 

1.  7.  10.  15.  32,  10.  45,17.  48, 

4.  13.  28.  49,  2.  11.  64,  10.  17. 

18. 65, 13. 66, 23. 72,32. 223,  25. 
Ι,γάΊΆ  16,  13.  17.  20,  5.  29.  29, 

16.  31,  16.  32,  19  δος.  73,  6. 

257,  24.  261,  17. 

Μ3,αά6ηί473,  18. 
ΜαοΕπίΕβαδ  367,  5. 
Μαοβάοηβδ  159,  5.  23.  184,  11. 
199,10.203,22.222,30.233,6. 
Μαοοάοηΐα  96,  15.  104,  5.  127, 

21.  131,  8.   136,  15.   160,  32. 
184,  9.  242,  18.  268,  29.  408, 

22.  410,  4. 
Μαοθάοηίοίΐθ  Ιποιίδ  251,  3. 


492 


ΙΝΒΕΧ. 


Μβ,οβίΐβδ.  V.  Ι.βο. 

Μαο1ιΐ7β8  149,  12. 

ΜΗθΓθΙ)ϋ  447,  30. 

ΜαοΓοη  ίίοΐιοδ  406,  31. 

Ι).  Μαβοβη&δ  134,  24. 

Μίΐβοϋ(1β8  146,  8. 

Μαβοίίδ  199, 17.  313, 3.  324, 17. 

Μά^Ί  342,  δ.  2δ. 

Μη^ηβηϋηβ  435,  5.  17.  436,  2. 

Μ&^ηβ8  47, 2δ.  48, 1.  4.  153, 14. 

Μδ^πΘΐββ  48,  1.  9. 

Μ3^ηυ8  177,  12.  381,  5. 

Μ»ίοη3ηιΐ8  338,586(1.  28.  339, 

22.  340,  1. 
Μαιηα  277,  28. 
Μαηιΐθΐ  448,  5. 
ΜαΓΟβΙΙίηπδ  338,  31.  (339,  3). 

28.  340,  9.  400,  16.  435,  7. 
Μ&ΓΟβΙΙυδ  100, 30.  216, 20.  224, 

26.  31. 
ΜίίΓοΐ&ιιοροΙΐδ  179,  1.  403,  9. 
ΜίίΓοΐαηυβ  241,  9.  328,  25.  28. 

332,  2.  8.  335,  18.  25.  27.  337, 

19.  350,  15.  351,  13.  19.  419, 

19.  445,  3.  δες. 
ΜαΓοίαηυβ   άηχ    Ιπδϋηΐ    ίιηρ. 

378,  17.  21.  31   380,  18. 
ΜίΐΓϋίίΐηυδ  Ιιΐδΐίηί  ίηηρ.  ΐν&ίβτ 

448,  15.  24.  32. 
ΜαΓοοπίίΐηηί  428,  10. 
ΜαΓουβ   (ίηιρ.)    428,    14.    20. 

453,  17. 
ΜαΓουδ  ί.  Βαδϋΐδοί  444,  4. 
Μ»Γάβδ    οαδΙβΠυιη    380,    23. 

381,  4. 
ΜΕΐ•άί  50,  15.  51,  6.  28.  31. 
ΜαΓάυβ  59,  9. 
Μαΐ'β  ηιΙ)ηιπι  199,  16. 
ΜαΓ^πδ  υΓΐ)8  277,   1.  280,  24. 

281,4. 
Μηγι»  ηυΐιίχ  Ζεηοηίάίβ  394,6. 

Μ»ΓΪ3,1Ϊ1ΓΏΘ  83,  13. 

Μίΐήβ,ηιιηΐίΐ  164,  14. 
Μίΐήυδ  222,  11. 
Ο.  Μ&Γίαδ  101,  20.  25.  30. 
ΜΗΓιηαΓβδ  12,  16. 
ΜΕΓδΠδ  359,  26. 
ΜαηίίΐΠδ  288,  32.  289,  13. 


ΜαΓίίηίαηπδ  402,  25.  407,  8. 

ΜαΓίίηπδ  442,  21. 

ΜαΓϋδ  §1ίΐάΐιΐ3   314,   13.  324, 

3.  12. 
Μ3,8δΗ^βΐ8β  446,  20. 
Μίΐδδίΐίίΐ  458,  13. 
Μαδϋΐοηδθδ  149,  5. 
Μαιήίΐ8  473,  22. 
Μαυί'ί  177,  7. 

ΜαπΓίοίυδ  375,  10.  377,  12. 
Μαιιηΐδ  367,  5. 

ΜϋϋΓϋδϋ  338,  13.  29.  429,  32. 
ΜΕπηίδίυδ  Ζβηο  324,  22. 
Μαχβηϋιΐδ  439,  1   440,  2. 
Μ{ΐχίιηχηιΐ8  177,  8.  12.  236,  10. 

289,  8.  15.  18.  21.  27.  290,  5. 

21   294,  32.  295,  8.  23.  296,  2. 

8.  297,  11.  21.  305,  1.  6.  309, 

25.  28.   310,  25.  314,  21.  25. 

30.  32.  320,  15.  321,  11  δες. 

.322,  1.  27.  326,  19.  331,  26. 

332,15.  18.  333,4.  12.  14.438, 

8.  15.  439,  2.  19. 
Μαχίιητίδ  180,  11.  225,26.  250, 

30.  435,  9.  457,  .32.     . 
Μ&χίιπϊΐδ  (Ιίνεδ  Εοιη3,ηιΐ8  469, 

29. 
Μαχίηιυδ  ί.  Οει-οηΙϋ  ίπιρ.  455, 

24.  456,  17. 
Μαζα1)ά{ΐ  170,  12. 
Μεάεα  39,  28.  40,  5.  15.  257,1. 
Μεάβαε  οίειιιη  203,  12. 
Μβάί  3,  14.  21.  5,  [21  ]  23.  7, 

15.24.  50^4.  8.  10.  51,  25.  53, 

4.  29.  32.  54,  8.  11.  13.  60,  8. 
61,  1.  62,  8.  28.  63,  17.  67, 
8  δες.  312.  25.  30.  313,15.  18. 
27. 314, 4. 375, 1. 376,9. 377, 16. 
28.  378,  8.  379, 16.  380,13.  30. 

Μεάία  51,  26.   53,  23.  31.3,  5. 

433,  12.  26. 
Μβάίοπηι  8&ίβ11ίίίιιπι  344,  δ. 
Μεάυβ  ςυίάαηι  1,  22. 
Με^β,Γα  18,  12  βες. 
Με1»8  48,  18. 
Μβίεδ  20,  1.  31,  15.  29. 
ΜεΙβεπιΙΐΓίδ,  27,  6. 
Μείδΐΐδ  27,  4. 


ΙΝΟΕΧ. 


493 


Μβηηβδ  37,  18.  23. 
Μβηορίιίΐυδ  428,  26.  429,  26. 
ΜβΓΟΠί'ίιΐδ  15,  11. 
Μβηηη&(1βί3  30,32.  ΜβηηηΗ,άαβ 

35,  6. 
Μθ8θΐη1)Γία  27,  3.  6. 
Μββοΐα  25,  31. 

ΜβδοροΐΕπιίίΐ  362,  32.  446,  17. 
Μβ88αηίΐ  336,  21. 
Μβδδθηβ  25,  16.  •31.  26,   1.  2. 
Μβ8ΐήίΐηΐΐ8  434,  11.;  32.     • 
Μϋβδϋ  37,  32.  38,  6.  16.  25.  39, 

15. 

Μίΐβΐπδ  νίΓ  48,  18. 
Μίΐ73,8  75,  14. 
Μΐη6Γν3.  159,  7.  Μίηβινίΐ  ΤθΙ- 

οΙιίηΪΕ  147,  5.  7. 
Μίηοίΐ  27,  22. 
Μίηο8  151,  19.  21.  26. 
Μίηηοίιΐ8  119,  27. 
ΜΪΓπηβδ  447,  32.  448,  19.  24. 
Μί1;Γ?ιρΗθΓηβ8  11,  8. 
Μίΐΐιήάαΐβδ  75,  23.  29.  76,  3. 

77,4.  8.  Γβχ  ΙΙ)βΓ0Γηπι  425,20. 

426,  10.  18.  26. 
ΜίΙΙιηΛαΙίοΐΐΓπ  1)β11ιιιη  76,  9. 
Μ.   Μοάίίΐΐίιΐδ   (ηοτΏβη   οονηι- 

ρΐηπι)  134,  25. 
Μοίίδ  (Μ^ΐί^ίΐ)  νεηαδ  7,  25. 
Μο8θ8  75,  19. 
Μο887ηί  148,  6. 
Μοχιΐδ  19,  32. 
Μαηάίυοίιιΐδ  326,  9. 
Μυδαθ  138,  19. 

ΜαδίΐΘ  η^ηηρίιαβ  Ιι^άίδ  19,  25. 
Μιΐδαθίΐδ  464,  2. 
Μπδοηίυβ  241,  12  δβς.  23.  26. 

28.  242,  1.  6.  9. 
Μ^τΓοη  46,  5.  17.  21. 
Μ^ΓΓίιίηβ  73,  30. 
Μ7Γ8Π8  32,  3. 

Μ^ΓΐίΙιΐδ  16,  24.  28.  17,  1  δθς. 
Μ^δί  33,  24.  35,  17.  73,  4.  18. 

145,  20.  177,  17.  180,  23.  240, 

13.  277,  1.  280,  23.  306,  2. 
Μ^δΪΛ  73,  2.  318,  27.  421,  31. 

428,  28. 


Ναίδκπδ  278,  22.  287,  5.  291,9. 

17.  24.  466,  30. 
Ναηαπίδ  5,  28.  6,4.  7,  5.  8,  13. 

9,  1.  12  8β(ΐ.  29  8β€[.   10,  3. 

12,  8. 
ΝαΓΐ)θ  459,  14. 
ΝαΓάίηί  223,  4. 
Νη,Γδαβιΐδ  431,  13  ββς.  432,  9. 

433,  30.  434,  6. 
ΝαΓ8β8  436,  16. 
ΝβΙ)ί8^α8ΐιΐ8  221,  12. 
Νβ1ί<1»β  39,  24. 
ΝβΐΏθΙί  221,  29. 
Νβο1)ί^α8ΐ;β8  453,  23. 

Νβρο8  398,  10.  12  8β(ϊ.  399,  4. 

417,  14  443,  19. 
ΝβΓαΐ3υ8  20,  14. 
ΝοΓίδ  26,  2. 
ΝθΓΟ  246,  27.  29. 
Νίο&βα  231,  6.422,  18. 
Νίοοίίΐυδ  ϋίίπι.   45,  2.   12.  82, 

11.  83,  29.  84,  3.  7.  86,  22.  28. 

90,  5.  91,  18.  22.  92,  2.   137, 

1.  3.  16.  138,  28.  139,  12.  22. 

31.  140,  2.  10  8θ(ϊ.  141,  2  86(ΐ. 

142,  20.  143,  7.  19. 
Νίοοτηβάία    351,    16.    364,   2. 

439,  27. 
Νίοοροΐίδ  177,  18.  388,  32. 
ΝίοοροΙίίΐΗβ  245,  20. 
Νίΐπδ  199,  17.  475,  29.  478, 13. 
Νίηιΐδ  2,  21.  22. 
Νίηιΐδ  ιιγΙ)8  4,  6. 
Νίη^ίΐδ  1,  10.  2,  16. 
ΝίοΙ)β  16,  19. 
Νί8ίΐ3βηί  448,  28. 
Νί8ί1)ί8  366, 10.  15.  368,9.  379, 

1.  13.  28.  380,  18.  433,  4.  28. 

434,  2. 

ΝοΙ)Ηβ  ΤΙΐΓ&οίαβ  287,  1. 
ΝοΙ)κ1ιιηιιιη  278,  5. 
ΝοοΗΐΐηηα  ^βηηβ  385,  8. 
Ν0Π1118  315,  1.  327,  2.  4.  7.  22. 

328,  6. 
ΝοΓίοί  301,  29.  302,  6. 
Νιιΐ3α<ΐ68  332,  14.  333,  6.  11. 
ΝαηιίάΕθ  149,  21. 
ΝτιιηίίοΓ  68,  14  8θ^.  70,  23. 


494 


ΙΝϋΕΧ. 


Νυηβοΐιίυδ  435,  8. 
Ν^οΙβηβ  14,  32. 
Ν^ιηρίι&β  19,  24. 

Οίΐδίδ  463,  14.  464,  7.  9.  10. 

01)ϋ  428,  3. 

01)θ(1β8  84,  4. 

Οοοίάβηβ  203,  26. 

Οοβίΐηηβ  121,  13.  146,  12.  199, 

18.  312,  19. 
Ο.  Οοίίΐνίαδ  94,  9. 
Οάβηαΐΐιαδ  430,  8. 
Οάβδβυδ  282,  21. 
ΟάοαοβΓ  360,  6. 
Οάο&οΐιιΐδ  397,  29.  398,  3  δβ^. 
ΟβΙϊαΓδίιΐδ  319,  22. 
Οβάίριΐδ  1δ,  13.  19,  28. 
Οθηοιηαυδ  16,  22.   24.  28.  17, 

2  δθς.  22,  26. 
Οΐ7ΐ)ηαδ  339,  20  δβς.  400,  32. 

401,  14.  406,  14.  469,  23. 
ΟΙ^ιηρία  42,  31.   162,  18.  22. 

163,  10.  12. 
ΟΙ^ιηρίαδ  228,  31.  229,  5. 
ΟΙ^ιηρίοηίο&Θ  178,  5. 
ΟΙ^ιηρΐυδ  451,  13.  452,  18. 
Οίγηιρΐιΐδ.  V.  ΙηρρΐίβΓ. 
ΟΙ^ιηρυδ  229,  28.  230,  17. 
ΟηαρΙιβΓηβδ  52,  16. 
Οηβ^βδίηδ  290,  2.  295,  6.   12. 

15.  298,  23.  299,  17.  303,  20. 

24.  32.  304,  9.  11.  21.  31.  305, 

5.  306,  6.  15.  309,  14.  27.  31. 

310,  7.  311,  17.  25.  30.  312,  6. 

314, 18. 26.  315, 29. 30.  318, 20. 
Οηηβδ  1,  8.  2,  4.  38,  18. 
Οηο^ΠΓί  340,  3. 
Οηοιιΐρΐιιΐδ  394,  29.  395,  22. 
Οηιιΐρΐιυδ  413,  29. 
ΟηηρΙΐθΓηθδ  53,  21. 
θΓθ1ιοιιΐ6ΐιϋ  37,  4. 
ΟΓοΙιοιπθηιΐδ  Βοβοί;.  15, 15.  29. 
0Γθδΐ68  £.  Α^ίΐηι.  23,  6.  36,  14. 
ΟΓθδίΘδ  Κοιη.  286,  24.  288,  5. 

290,  21.  23.  32.  291,4.  292,  29. 

301,32.  302,5.  315,8.  323,14. 

325,    32.    326,  2.    ραΙβΓ   Αιι- 

^υδίυΐί  443,  20. 


0ΓίΙ)αδίιΐ8  228,26.  ΡβΓ^αιηβηιΐδ 
216,  17. 
ΟΓπί^ίδοΙιΐδ  346,  27. 
ΟΓοηίαδ  β.  156,  5.  158,  5. 
ΟΓοηίβδ  ΡβΓδΕ  267,  17. 
ΟΓΐΙια^οΓίΐδ  46,  5. 
ΟδΓΟθηθ  378,  22. 
ΟδίΓγβδ  347,  12. 
Οχ^ηίβδ  36,  15. 

Ραάαβί  146,  18. 
Ρίΐβοη8δ286,25.  287, 1  302, 15. 

312,  3. 
Ραθοηίίΐ  428,  9. 
Ρα^Γα  159,  28. 
Ραΐο,βδίίηα  273,  21. 
Ραΐαβδίίηί  362,  10.  474,  18. 
Ρα1»ΐΏ0(3βδ  223,  11. 
ΡαιηρΙιαΘδ  49,  21. 
Ρίΐιηρ1ΐ7ΗΕ  257,  23.  267,  8. 
Ρ&ιηρΓΘρίιΐδ  359,  27.   421,   7. 

422,  28. 
Ραηοίΐΐβ  27,  23. 
Ρ&ηβΙ^ί  152,  30. 
Ρίΐηηοηία  447,  5. 
Ραηηοηίπδ  93,  18. 
νίΜαδ  Ρϋηδα    115,    19.    126, 

28. 
Ρ&ρΐιία^οηβδ  333,  19. 
Ρ&ρ1ι1»§•οηΪ3,  140,  1. 
Ραρίΐ'ϋ   8.   Ραρ7Γϋ   ΟίΐδΙθΠιιηι 

359,  5.  7. 
Ρ&ήδ  394,  23. 
Ρ&Γοήα  26,  31.  27,  1. 
Ρ&Γδοηάβδ  5, 24.  6, 3  8θ(ΐ.  19  δθς. 

7,  7.  8,  5.  16.  23  8β(ϊ.  9,  12. 

25  δβ(ϊ.  10,  5  δβφ  —  12,  12. 
ΡαΓίΜ  74,  21.  25.  79,  3.  7.  121, 

14.  226,  10.  286,  12.  313,  18. 
26.  314,  4.  336,31.  337,4.  342, 
24.  343,  14.  25.  349,  28.  425, 

15.  426,  1. 

ΡαΓίΙιίοαιη  1)β11ιιιη  104,  7.  108, 

24. 
ΡίΐΓΐΙιαβ  63,  27. 
ΡαδαΓ^αάαβ  60,  27.  61,  10.  23. 

62,  20.  63,  1.  18. 
Ραίίΐνίο  αΛδ  302,  6. 


ΙΝΌΕΧ. 


49δ 


Ρ»ΐΓΪοίυ8  363,  10. 
Ρ»ίΓίοίιΐ8  ΟαβδΕΓ  442,  26. 
Ρ&ίΓίοίπδ  1^7^118  236,  19. 
Ραίηοίπδ  πΐίΐ^ίδΙβΓ  443,  22. 
Ρ&ΐΓθθ1ίθθ8  43,  30. 
Ρ&ίΓΟοΙυβ  242,  4. 
Ραηί&ΙΪΒ,  410,  17  8β<ι. 
Ρβ^&β  423,  12. 
Ρβ1»^ίυ8  420,  6.  10. 
Ρβ1&8^ί  27,  19. 
ΡβίΕδ^ΐα  22,  24.  26,  11. 
Ρβ1ίΐ8^ιΐ8  22,  23.  26,  13. 
Ρβίβυδ  40,  17.  21. 
Ρθ1ί»8  39.  27.  40,  10.  14. 
ΡβΙΙαπΛδβΙ.  ίοΓίυπΕ  Αρ&ϊϊΐβαθ 

160,  29.  31. 
ΡθΙορβΪΕ  40,  12. 
Ρβίορίά&β  22,  19. 
Ρβίοροηηβδϋ  37, 11. 
Ρβ1οροηηβ8ΐΐ8    16,  16.   21.  22, 

17.  20.  26. 
Ρβ1ορ8  16,  17.  27.   17,   7  3βς. 

22,  25. 
ΡβΓάίοοαβ  167,  6.  7. 
ΡβΓ^&ηιβηιΐ8  216,  7. 
ΡβΓ^απιυιιι  104,  32.  421,  31. 
ΡβήαηάβΓ  44,  12.  Ιδ.  29.  45,3. 

11  8βς[.  19. 

ΡβΓοζβδ  447,  21. 

ΡβΓδ&β  5,  25. 14,  7.  50,  8.  51,  6. 
52,  13.  14.  26.  53,  4.  12.  16. 
29.  54,  8  8βς.— 25.  63,  20.  64, 
3.  11.  29.  150,  9.  156,  16.  199, 
14.  226,  13.  230,  19.  240,  26. 
312,  24.  313,  7.  15.  18.  21.  24. 
27.  314,  4.  336,  29.  341,  3.  16. 
31.  342,  6.  343,  13.  18  8β(ΐ. 
.344,  5.  29.  346,  7.  9.  12.  349, 
14.  24.  31.  355,  16.  362,  15. 
363,4.  8.  366,  3.  .367,  15.  368, 
20.  369,   7.  375,  8.    376,   14. 

23.  377,  378,  13.  381,  10.  382, 
16.  385,  3  8βς[.  436,  15.  447, 
8—30.  448,  7  8βς.  478, 10  8βη. 

ΡβΓ8&ηηβηία  .368,  16.  369,  27. 
ΡβΓ8β8  (?)  263,  20. 
Ρβΐ'δβιΐδ  16,  12.  18,  24.  155,20. 
156,  10.  17.  157,  10.  229,  25. 

ΗΙ8Τ.  Οη.  ΜΙΝ.  Ι. 


ΡβΓδί»  156,  12.  18.  161,  4.  363, 

7.  368,  2.  369,23.  378,29.  385, 

10.  430,  11.  433,  6. 
ΡβΓδίοα  νβδίίδ  344, 5.  ΡβΓβίοαδ 

νβδίίίπδ  53,  24. 
ΡβΓδίοθ,β  ιηυΙίβΓβδ  63,  2. 
ΡβΓδΐδ  54,  29. 
ΡθίΓ&βα  385,  21. 
ΡβίΓΠδ  βρίδοοριιβ  385,  21. 
Ρβΐηΐδ  ΟΓίβηΙίδ  βοοίβδί&δ  ΐΠΓ- 

1)3,η8  444,  11. 
Ρΐιαββ,οίδ  464,  4. 
Ρ1ΐ£ΐ1θ68  23,  31. 
Ρ1ιαιηβ&8  266,  14. 
Ρ1ι»Γηαοβ  160,  26. 
Ρ1ΐ3,Γδ&η  475,  5. 
Ρ1ΐ38ί8  263,  17. 
ΡΙιβΓΟΓΕδ  89,  26. 
ΡΜάοη  26,  4. 
ΡΜΙ&β  333,  4.  466,  6. 
Ρΐιίϋρρί  ορρ.  387,  9.  17. 
ΡΜΗρροροΗδ  177,  20.  184,  8. 

321,  21. 
ΡΜϋρρυβ  144,  1. 
Ρΐιίΐίρρυδ   Αιη^ηί&θ    184,    11. 

ΡΙιίΗρρπβΜίΐοβάο  94,  21.  231, 

29.  249,  27. 
Ι,ποίΐΐδ    ΡΙιίΠρρυδ  94,   20.  22 

95,  4   8β(}.    100,   29.    102,  19 

107,  32.  108,  7. 
ΡΜΙοηοιηιΐδ  23,  19. 
ΡΜΙοχβηπδ  406,  17. 
ΡΜΙΙαΙίιΐδ  463,  10. 
Ρΐιοοηβί  37,  28. 
ΡΐιοοΕδ  409,  15. 
Ρΐιοοβηδβδ  23,  9. 
Ρΐιοοίδ  23,  8. 
Ρ1ιοβ1)Ε<ϋυ8  459,  27. 
ΡΙιοβΒυδ  66,  16. 
Ρΐιοβηίοο  21,  31. 
Ρΐιοβηίοβ  αίΓ&ςαθ  362,  9. 
Ρΐιοβηίοοη  466,  12.  474,  24. 
ΡΙιΟΓοηβιΐδ  22,  23. 
Ρ1ΐΓ8α1;βδ  424,  17.  426,  7. 
ΡΙΐΓ^^βδ  16,  14.  38,  29.  148,11. 
Ρ1ΐΓ7^ί&  31,  5.  22.  32,6.  38,14. 

19.  24.  76,  9.  152,  27.  229,  20. 

232,  13. 

32 


496 


ΙΝΟΕΧ. 


ΡΙι^ΙαΓοΙιαδ  340,  11.  349,  4. 

ΡΙιιΐΒοαδ  427,  1. 

Ρί&βαδ  18,  3. 

Ρίοηβ  157,  10. 

Ρίβή»  157,  5. 

ΡΪΓΟΖββ  343,  31.  344,  58β(ΐ.  30, 

Ρί8Ε  16,  21.  27.  17,  16. 

Ρίδ&βί  162,  19.  163,  10. 

ΡΪ8ίάαβ  148,  21. 

Ρίδο  224,  2. 

Μυηδ,Ιίυβ  Ρίαπουβ  115,  21. 

Ρΐαοίάία  339, 19.  401,  3.  450,5. 

451,  1.  23.  452,  22.  455,  18. 

458,  3.  459,  12  8β^.  460,4 8Θ(ι. 

463,  7.  464,   22  ββς.   465,   4. 

466,  26   8β(ΐ.   467,  8.   17.   25. 

470,  8.  20.  23. 
Ρΐαίο  229,  231,  3. 
ΡϋηίΙίΕΒ  276,  16.    17.    22.   28. 

328,  13. 
ΡοάιΐΓ^ιΐ8  153,  12. 
ΡοΗοη  19,  8. 

Ρο1}^1)υ8  15,  10  86(ΐ.  29,  31. 
Ροιηρβϊυδ  78,  25.   30.   96,   15. 

Μ&^ηη8  98,  30.  109,  30.  119, 

30.  Ροιηρθϋ  ηερίπατος  122, 
1.  17.  Είαδ  ροΓίίοαδ  117,  21. 

ΡοηΙΐοιίΓη  Γβ^ηιπη  75,  24. 
ΡοηΙυδ  32,  7.  12.  282,  20.  310, 

31.  357,  16.  402,  17. 
Ροί&ιηϊυδ  454,  8. 
ΡθΓθΐ&8  80,  12. 
ΡοΓϋδ  80,  27. 
Ροδϊάοηίιΐδ  233,  5. 
ΡοϋάΕβ3,44,  31. 
ΡΓα^δϋ  146,  26. 
ΡήπΐΕ  υΛδ  466,  7.  9. 
ΡΓίιηοΕηηβηί&οΐ  369,  21. 
Ρήδουδ  181,6.  225,  26.  337,21. 
ΡΓΟΕβΓβδϊιΐδ  229,  18. 
ΡγοΙ)τι8  ΟΙγΙϊΓϋ  ί.  469,  23. 

ΡΓθ1)η8.  V.  δίοΟΓΪΙΙδ. 

ΡΓΟοΙυδ  251,  24.  421,  12. 
ΡΓΟοορίιΐδ  232,  6.  366,  17.  420, 

21.  445,  4.  6. 
ΡΓΟΟορίαδ  0Βθ8&Γίβηβί8  375,5. 
ΡΓΟβΙιΐδ  10,  9. 
ΡΓΟίηοΙιΐδ  301,  28.  311,  31. 


Ριοΐβήαδ  333,  19.  25. 
Ρδ&ιηιηΘίίοΙιηδ  45,  20. 
Ρδ7θ1ιί&  27,  23. 
Ρίοΐβιηαβί  22,  9.  164,  17. 
Ρίοίβωαβιΐδ  74,  30.  167,  9. 
Ρίοΐβιη&βαδ      ίΓίΐίβΓ     Νχοοί&ί 

137,  17. 
ΡαΜίιΐδ  126,  28. 
Ραΐοΐιβήα  268,  23. 
Ρ7ΐ£ΐάβδ  23,  9.  44,  6. 
ΡγίΕβ  (Τΐιοηηορ^ΐαθ)  255,  28. 
Ρ)^η1ιΐο1ιιΐδ  151,  31. 
Ργπΐιηδ  άίοΐιΐδ  Β&δίΙίδοιίδ 394, 

19.  22. 
Ρ^^ΙΙΐΛ^ΟΓβί  218,  3. 
Ρ^ίΐιο  67,  32. 

^υ&ά^  428,  14. 
^ι1^ηι^11α8  189,  24. 

Καίί&ΗΗ  281,  23.  318,  32. 

Κ&αΓΕοί  221,  30. 

Κανβηηα  454,  4.  20.  29.  456, 

7.  457,  29.  458,  26.   466,  21. 

467,  6.  20.  470,  24.  29.  471,  2. 
ΚβοίπιβΓ  336,  15.  338,  32.  339, 

6  δθς. 
Κβ^ίαιη  455,  7. 
ΚΙίΕρΙίΕηθοίΕθ  155,  13, 
Κ1ι&1)άί8  378,  27. 
Κΐιβηβ  470,  30. 
ΚΙΐΘπηβ  93,  17,  203,  32.    221, 

30. 
ΚΙιοάΕηιΐδ  νΪΓ  231,  18. 
ΚΙιοάη  243,  26. 
Κ1ιοθ崙Εί8ΐΐ8  452,  25,  27. 
Κΐιοάορθ  407,  24. 
Κΐιοάαδ  139,  32.  147,  3. 
ΚΗοβιηβίΕΐΙοβδ  179,  14. 
ΚΙιοβίΕβΕ  13,  6.  12. 
Κ1ιοδΧΐ3  158,  27.  28. 
ΚΙιοχΕηΕοβ  12,  19. 
ΕοπίΕ  71,  17.  77,  3.  83,  25.  30. 

84,  20.  131,10.  135,6.  140,22. 

141,  9,  142,  2.  20.  143, 5.  302, 

9.  21.  312,31.  329,27.  330,15. 

20.  335,  17. 
ΚοπίΕηβηδίδ  ροΓίΕ  160,  8. 


ΙΝΌΕΧ. 


497 


Κοπιαηιιβ  αιιχ  301,  29.  311,  31. 
Κοπίίΐηί  71,  32.  77,  6.  11.  82,8. 

93,  8  8β€[.   134,    18.   177,  16. 

191,  1.  193,  20.  196,  28.  29. 

32.  197,  14.  26.  198,  6.  200,  1. 

208,  22.  216,  15.  217,  24.  218. 

32.  220,  25.  221,  7.  238, 1.  12. 

240,  20.  242,  7.  249,  12.  250, 

31  8β^.  251,  3,  252,8.  266,  14. 

276,  9.  12.  15.  29.  277,  7.  11 

ββς.  25.  280,  6.  7.  16.  25.  281, 

21.  282,  24.  31.  283,  3.  4.  16. 

30.  284,  9.  24.  28.  285,  7.  11. 

19.  25.  26.  286,  4.  287,  6.  28. 
288,  14.  28.  289,  24.  290,  2. 
293,  31.  296,  11.  18.  25  βες. 
298,  32.  299,  21.  31.  306,  10. 

20.  307,9.  308,25.  30.  309,10. 
310,  2.  9.  14.  18.  20.  312,  20. 
28.  313,  27.  32.  314,  5.  10.  27. 
315,  13.  24.  319.  29.  320,  20. 

28.  31.  327,  32.  328,  14.  332, 

15.  23.  333,  11.  336,  24.  337, 
9  δβφ  338,  20  δθς[.  342,5  ββς. 
345,  25.  346,  14  8β€ΐ.  347,  13. 

16.  22.  25.  348,  1.  28.  32.  349, 
11.  18.31.  350,17.  362,12.20. 
363,  5.  375,  1.  3.  9.  377,  12. 
148βςί.  378,  2  8βς[.  379,  18.  25. 
380,  17.  385,  3  8β(ϊ.  401,  12. 
402,  30.  411,  6.  19.  416,9  8β(ΐ. 
478,  1—26. 

ΕοπίΕπί  οοοίάβηίΕίθδ  286,  25 
8βς.  295,  5  8β€[.  301,  26.  302, 
32.  330,10.  26.  336,10.  338,5. 
339,  23.  27.  340,  8.  31.  οήεη- 
Ιαΐβδ  278,  4.  17.  331,  20.  335, 
18.  336,  2.  339,  11.  340,8.16. 
341.2.  18.  32.345,  14.  349,8. 
350,  6.  391,  30.  398,  9.  27. 
399,  13.  28.  400,  10. 

Κοιη»ηοηιιη  οοπδυΐββ  207,  21. 

Κοιη&ηοΓυπι  ϊηαρβηιιιη  199,  22. 

29.  238,  24.  239,  12.  29.  281, 
1.  22.  322,  19.  323,  13. 

Κοπίίΐηοηιηι  ίιηρ.  οοοίάβηίαΐβ 
328,  32.  329,  6. 


Κοιη&ιιοΓυιη     ίιηρ.     οήβηΐίΐΐβ 

328,  29.  329,  4.  6.  10. 
Κοηοίΐηοηιιη   ηΐ03   άβ   £θΐηίηί8 

πίΕΓίΐΕηάίβ  327,  18. 
ΚοιπΕηοΓυιη  ϊθιγε  ΙδίΓΟ  ΐβπϊΐΐ- 

Ώ.&Ϊ&  327,  31. 
Κοπιηΐυδ  70,  32.  71,  27.  110, 

31.  471,  1. 
Κοιηιιΐί  θί  Εοιη»ηοΓυπι  Γβ^ηηιη 

360,  25. 
Εοιηιιΐυβ  οοιηββ  301,27.  302,5. 

Ιβ^αΙιΐδ  311,  30.  312,  12.  25. 

313,  3. 
Κοπιυδ  470,  32. 
ΚπΕδ  276,  6.  20.  23.  24. 
ΕιιΙ)ί  278,  4. 
ΕαΙ)Γίιΐ8  119,  28. 
Ευβηιΐδ  254,  10.  20.  31.  255,  3. 

9.  256,  8.  15. 
Ευβηιΐδ     Ιβ^αΙαδ     Μα^ηβηΙϋ 

435,  6.  436,  12. 
Εηίιΐδ  320,  9. 
ΕυβΙίοίυδ  Αΐΐίΐαβ  β,\)  βρίδίοΗδ 

294,  32.    295,  7.   312,  1.   318, 

26. 
Ευδϋοίιΐδ     ΟΕδίΓοηιιη     ρΐΈβ- 

ίβοίηβ  βαΐ)  Ιιβοηβ  391,  27. 
ΕιιβΙίοίυβ    ίη    Ευΐ»  ΑάΕΐιΙρΙιί 

459,  27. 

8&1)1)ΐΐΓαΓ8Ε0β8  366,  2.  8εΙ)1)ιι- 

ΓΕΓδΕοΐΐΙδ  368,  8. 

8Εΐ)ίηί  71,  8.  20.  30. 
8Εΐ)ίηίΕηυ8  413,  21.   26.  414, 

17.  19.  415,  5.  417,  23.  418, 

13.  19. 
8Εΐ)ίή  341,  4.  448,  22. 
8Ε0ΕΘ  12,17.  20.  8εοε8  63,  28. 
δΕά^Εΐίββ   ΑΓά7ίδ    βΐ   ϋΕά^ίδ 

ρΕίβΓ  27,  32.  31,  2.  30.  32,  4. 
8Εά7Εΐΐ68  ρο8ΐΓβπιιΐ8ΐ1ι5^άοηιιη 

Γβχ  32,  10.  13.  33,  9  8β(ΐ. 
8Εά7Εΐ;ίβ8Αΐ7Εί1;Ϊ8  £.48,13.  27. 
δΕάγΕίΙβδ  ιηβΓΟΕίοΓ  49,  10. 
8ΕΐΕΐηΐηιΐ8  159,  13. 
8ΕΐΕΐηί8  209,  21. 
8Εΐϋ  217,  24. 
8&1πιοηβα8  20,  23.  256,  15. 

32* 


498 


ΙΝΒΕΧ. 


8»1οη£ΐ6  341,  29. 
8&1αδΙία8  224,  23.  231,  13.  18. 
21.  367.  11. 
βαπίΕΓία  ίΐ3.  14. 
δαιπΕηίίδ  22,  12. 
8αιηί&  73,  30. 
δίΐιηηΐΐίΐβ  147,  14. 
δαιηοη  19,  5.  6. 
8Εΐηο8αΐ3,  366,  4. 
δαιηιιβ  45,  18.  δαιηϋ  45,  19. 
δίΐηο,ίιίΓΟβδ  447,  32. 
8»ροΓβ8  430,  1.  8.  23. 
δΕΓΕΟβηί  240,  29.  286,  15.  331, 

24.  27.  385,  2.  6  «βς.  473,  3.  6. 
12  8θ^.  474,  23.  478,  19. 

δίΐΓ&^ΐΐΓΐ  340,  2.  14.  346,  6. 
83,ΓΕρί8  333,  32. 
8»Γά8,η»ρα11ιΐ8  2,  20.  3,  9.  4, 1. 

9.  27  86(1.  5,  22.  53,  3. 
8»Γάβ8  31,  24,  32,  11.  15.  48, 

10.49,  3.  68,8.  73,7.241,29. 

448,  22. 
δίΙΓάί  Ι^ίΙ)7β8  149,  16. 
8&Γ(ϋοβ  287,  12.  V.  δβΓάίοβ. 
8»Γ^3,ί1ιοη  379,  4. 
δαππΕίΕβ  461,  22. 
δΕΓίηαΙβδ  323,  20. 
δΒΓίΐδ  αο1ί1ιιΐ8  451,  29.  456,28. 

457,  5.  460,  23. 
δΕΐίΙ)αΓ&8  1,  7.  2,  6. 
δαίοηιίΐιΐδ  319,  32.  320,1.  327, 

15.  330,  28. 
δαΐαΓηΐηαδ  85,  6. 
δΕίίΓοιπίΐΐΕβ  147,  30. 
δαυβ  β.  286,  25. 
δοΕίηαικΙβΓ  19,  4.  139,  14. 
δοαΓπαηάήιΐδ  21,  12. 
δοαιηρί»  413,  10.  414,  16. 
δοθηίί&θ  362,  8. 
δοίρίο  266,  15. 
δοίή  344,  12.  16. 
δοΐΓοη  395,  23. 
δοοίΐ&δ  284,  2.  292,  30.  293,  4. 

295,  6.  25.  296,  3. 
δογηΐδ  27,  18. 
δο^ΙΙίΕβ  145,  7.  8.  177,  15.  22. 

25.  179,  5.  180,  22.   184,  13. 
186,  5.  15.  189,  28.  190,  19. 


195,  6.  201,  1.  226,  16.  233, 
25.  27.  32.  234,  12.  236,  30. 
237,  21.  238,  14.  239,  11.  28. 
32.  240,  19.  20.  242,  18.  251, 
30.  277,  4.  9.  12.  278,  1.  22. 
280,  5.  7  29.  281,  16.  283,15. 
284,  15.  24.  285,  11.  18.  22. 
287,6.  24.  29.  289,  31.  292,11. 

19.  29.  293,  11.  22.  296,  18. 
299,  27.  301,  4.  23.  302,  14. 
303,24.  32.  304, 13.  306,  8.  12. 
309,3.310,16.312,32.314,13. 
317,  1.  20.  319,  29.  320,  30. 
321,  2.  324,  3.  30.  328,  8.  331, 

13.  339,  2.  347, 15.  30.  348,26. 
364, 13.  425,  24.  426,  14. 

δο^ΙΜα  288, 13.  295, 2.  305, 14. 
310,  31.  312,  17.  20.  26.  319, 

14.  320,  25.  415,  14. 
δογϋιίοα  321,   6.   27.   322,   2. 

327,  24.  328,  4. 
8θ7ΐ;1ιίθ3.  ^βηβ  152,  18. 
δθ7ΐ;1ιίοαιη    1)β11ιιιη    234.     23. 

350,  5. 
δβΙ)α8ί;ί3,ηα8  ΙιιΗ&ηί  άυχ  243, 

7.  244,  1.  7.  366,  16. 
δβΙ)α8ί;ίΕηυ8    δΐιΐ)  Ζθηοηβ   ρο- 

ίβηΐίδδίιηιΐδ  396,  19. 
δβΙ)3,8ΐί3,ηιΐδ  ίΓαίβΓ  Ιονίηΐ  457, 

20.  25. 
δβοιιηάίηιΐδ  363,  12. 
δβΙβιιοίΛ  157,  6.  229,  26. 
δβ1βυοοΙ)θ1ί1;Ε6  155,  15. 
δθίβηοιίδ  Αηίίοϋΐιί  αναβ  81,  191 
δβίβαοιίδ  ΝίοαΙοΓ  156,  24.  157, 

2.  29.  158,26.  159,6  86^.  160, 

2  δθ(ϊ.  161,  5.  31  δΘ(3[. 
δβΐίηυηϋυδ.  V.  Ιιοη^ίηιΐδ. 
δβιηΪΓίΐιηίδ  1,  1  δθς. 
δβηαίοΓ  282,  17.  315.  2. 
δβη^ϋαοΐιιΐδ  276,  22. 
δβΓάΐοβ  290,  3.  6.  294,  11.  296, 

18.  26.  V.  8»Γ(ϋοβ. 
δβΓ^ίηδ  378,  26. 
δβΓί  447,  18. 
δβΓνίϋα  80,  4. 
δβνβΓαδ  Ιβ^ίΐΐαδ  Ζβηοηίδ  388, 

32.  389,  5  86(1. 


ΙΝϋΕΧ. 


499 


8ίΙ))ΓΐΐΕ  64,  7.  66,  8.  67,  18. 
δίοϋία  236,  3.   336,  8.   16.  21. 

338,  30.  339,  7.  20.  340,  20. 

349,  5.   3δ0,  4.  389,   1.  45δ, 

16  8β<ι. 
δΐοοΓίιΐδ  Ργο1)118  433,  6.  10  δβί^. 

434,  2. 

8ίθ7οη  46,  31. 
δίο^οηϋ  46,  5. 
8ίάβ  189,  28. 

δίάίπιπηάυδ  411,4.  18.  412^10. 
δί^ββαΓυδ  460,  27. 
8ΐ1ρΐιιιη  ιηοηδ  155,  23.  157,  11. 

26.  158,  2. 
8ί1ν»ηιΐ8  302,  8.   22.   25.    29. 

303,  1.  304,  8.  312,  10. 
δίΐνΐα  70,  23.  30. 
δΐιιιοηίάΘδ    Ιονίαηί     9,βς[η3,1ί8 

276,  17. 
8ίηάΐ  152,  22. 
8ϊη^βΓίο1ιαδ  460,  23. 
8ίηορβ  32,  7. 
8ΐρ1ιηυδ  27,  15. 
δίρ^ΐίΐδ  16,  20. 
δίηηϊιιιη  302,  15.  303,  29. 
δίδ^ρΐΐϋδ  26,  8. 
διη7Γη»6ί48,30.  δοοΓαίβδ  209, 

17.  229,  9. 
δπαγΓίΐΕθίΐδ  Μα^ηβδ  47,  25. 
δοΛδ  412,  32.  414,  13. 
δοπίϋη  η.  οοΓπιρΙιιιη  403,  25. 
δοΐοιηοη  82,  31. 
δοΐοη  66,  26. 
δορίιβηθ  433,  22. 
δοΓΟδ^ί  278,  2. 
δοδΐΜυδ  162,  20.  28.  30. 
δοδίραΙβΓ  75,  29. 
δοΐϊαηί  79,  16. 
δρ&άαβα  467,  16. 
δρ»ΓΐΕ  150,  27. 
δρ&Γίαηί  24,  26. 
δρ»Γίί»1;αβ  41,  8.    18.    22.  42, 

1.  10.  150,  27.  30. 
δρθΓΐηβδ  28,  5.  26.  29.  29,  10 

8β(ΐ.  17.  19.  28.  30,  1.  9.  δρβΓ- 

ιηυδ  30,  8.  11. 
δρίΐαιη&δ  51,  25. 
8ΐ1ΐ6ηβΙ)0θ3,  16,  8. 


δΐΐίθηβίαδ  18,  24. 

δίθρίιαηπδ  400,  16. 

δΐίΐίοΐιο  254,  10.   21.    260,  20. 

270,   31.  271,  8.   451,  3  86(ΐ. 

452,  6  δβς.  18.  27.  471,  3. 
8ΐο1)ί  408,  22. 
δίΓ&Ιοηίοβ  137,  2. 
δίίΓορΙιΐιΐδ  23,  8  88(1. 
δ*Γ7&η^αβιΐ8  12,  16.  26.  13,  20. 

14,6. 
δααηηί  349,  11  δβ(ΐ. 
διίΕπία  446,  15. 
8ιιΙ)&ηη3,ο1ιία8  263,  7. 
διιΐΐα  76,  20.  124,  29.  222,  11. 
δυΓβπΕδ  448,  3  δβί^. 
δανβηβδ  378,  1. 
δυδ»  10,  14. 

δγοαβ  οοηίΓΗ  Οροΐίη  361,  23. 
δ^βάΓίΐ  233,  10. 
δ^βηβ  (δοβηβ)  465,  32. 
δγΠ&βυδ  83,  32.  84,  12.  16.  85, 

8.  11.  23.  86,  9.  18. 
δ^Παδ  318,  31. 
δ^ιηίαδ  433,  19. 
δ7ΐηιη&οΙιυδ  δΟΓΪρίοΓ  469,  26. 
δγή  ΡοηΙί  32,  6.  8. 
δ7Γί»20,21.21,  31.  21.  31.85, 

7.  96,17.  127,23.  135,11.  141, 

31.  142,  17.  155,  21.  156,  27. 

159,  23.  160,  1.  10.  24. 
δ^ήα  άβΆ  272,  5. 
δ7Γία  ηιοηβίίΐ  430,  28. 
δ^Γαδ  ί.  Α^βηοΓΪδ  156,  29. 

ΤΛΐιηΪ8  466,  2.  4.  12. 
Ταϋ1ΐ7ΐ)ίυ8  23,  7. 
Ταηαίδ  446,  19. 
Ταηίαΐαδ  16,  12.  20,  8. 
Τ&ΓΓίΐοο  99,  14. 
ΤαΓδοη  359,  8. 
Τ»Γ8ΐΐδ  359,  8.  29. 
Τ»Γΐβδδϋ  147,  8. 
Ταίιιίαδ  301,  32.  302,  4. 
ΤαίίΕηιΐδ  342,  30.  343,  5.  19. 
442,  12. 
ΤίΐαΓβηί  ιηοηΐΘδ  474,  25. 
Ταυή  152,  18. 
ΤβΙοΜηεβ  147,  1. 


δΟΟ 


ΙΝϋΕΧ. 


Τβίοΐιίηίίΐ  ΜίηβΓν»  147,  6. 
Τβίο^ίιΐδ  η.  οοΓΓ.  386,  27. 
Τ€ηΐ6ηιΐ8  23,  29.  24,  6.  15. 
Τΐιαρίβ  466,  12. 
Τΐιβα^βηβδ  421,  12. 
Τ1ΐ6ΐ)Λβ  18,  17.  20,  14.  17. 
Τ1ιβΙ)αβ  Αβ^7ρ1ί  421, 8.  465, 32. 
Τ1ιβΙ)Εβ&  Αβ^γρίί  332,  18. 
Τ1ιβ1)αί8  Αβ8Τ7ρΙί  466,  8. 
Τ1ιβΙ)&ηί  Αβ^^ρίί  333,  28. 
Τ1ιβΙ)βάοη  379,  7. 
Τ1ΐθΙ)β8  οαιηριιβ  33,  25.  49,  6. 
ΤΙιβπιΙ}Γθηίιιιη  ίοηιπι  177,  24. 
Τ1ιβιηί8ΐοο1β8  209,  17. 
Τΐιβοοίιαήάαδ  49,  21. 
Τΐιβοάοήϋΐιηδ  445,  7. 
Τ1ιβοάοηΐ8  235,5.  241,  29.  242, 

1.  378,  26. 
Τΐιβοάοηΐδ   άηχ    οορί»Γΐιιιι   ΐη 

ΑπΏβηίίΐ  381,  23. 
ΤΙιεοάοΓυβ  Ιδ&ιΐΓ.  361,  20. 
ΤΙαεοάοΓαδ  Τζίηΐδ  449,  2. 
Τΐιβοάοδΐοροΐίδ   362,    18.    363, 

1.5. 
Τΐιβοάοδίυδ  ιη&ίοΓ  244,  17.  29. 

246,  17.  249,  22.  250,  30.  251, 

20.  253,32.  254,6.  20.  22.  256, 

7.  257,11.450,4.22.  451,6.7. 

457,  32.  466,  32. 
Τΐιβοάοδίιΐδ  ιηίηοΓ  281,  8.  282, 

17.  289,  13.  290,  16.  298,  30. 

319,  27.  323,  16.  326,  8  ββί}. 

27.  328,  21.  30.  329,  11.  330, 

24.  331,  22.  339,  18.  355,  12 

8β(ϊ.  457,  22.  465,6.  470,8δβ(ϊ. 
Τΐιβοάοδίυδ  ί.  Αάβ,υΐρΐιί  459,  5. 
Τΐιβοάιιΐιΐδ  282,  21.  284,  32. 
ΤίιβΓα^ηΐδ  153,  13. 
Τΐιβπηαηΐιία  451,  9. 
Τΐιβηηοάοη  263,  18. 
Τΐιββδαΐΐα  236,  3.  240,  5. 
Τϊιβ68ίΐ1οηίοβ  408,  24.  410,  31. 

411,  3.  413,  20.  470,  13.  16. 
Τΐιβδδβίοηιιη    οοΐοηία    Κΐιβηβ 

470,  13. 

Τ1ιβ88&1υ8  153,  14. 
ΤίιβηάβΓίοΙιηδ      ΤήαΓϋ    βΐίπδ 

357,  13.  27.  30.  359,  30.  386, 


31.387,7.399,10.  14.27.400, 

11  8βς[. 
Τΐιβπάεήοΐιυδ  Β&ίαιηίη  ί.  401, 

29.403,  8.21.  404,  21.  405,  5. 

17  86^.406,29.  407,13.  21.  29. 

408,  5.   15.  410,  20.  412,  32. 

413,  3.  414,   11.  415,  4  δβη. 

416,  24.  417,  11.  27.  418,  19 

δβς.  419,  19.  420,  7.  20.  22. 
Τ1ιβα(ΐ6ΓΪο1ιιΐ8  Υαΐΐαβ  δΐιοοβδδοι* 

465,  20. 

Τ1ΐ6ΐΐ(ϋιηιιη(1υ8  417,  11.  418, 
Τΐιοήουδ  37,  9. 
ΤΗοπίΕχ  23,  27. 
ΤΙΐΓ&οββ  27,  5.  177,  21.  185,26. 

186,  10.  240,  13.  245,  20.  278, 

8.  287,  2.  324,   29.  394,   28. 

407,  25. 
ΤΙΐΓ&Οθδϋ  72,  30.  73,  24. 
ΤΙίΓαοία  73,  18.  21.  184,9.  240, 

4.  245,  29.  268,  29.  284,  11. 

285,  1.  305,  21.  331,  31.  350, 

28.  351,  6.  399,  8.  29.  403,  23. 

404,  28.  406,  7.  410,  19  8β^. 

415,  13.  18.  416,  9.  417,  7.  9. 

461,  20.  22. 
ΤΙίΓΕοίδ,Θ  πιιιΙίβΓβδ  17,  26. 
ΤΙίΓαοίιιιη  Ιίίυδ  ΙδίΓΐ  346,  29. 
Τ1ΐΓ»87&ηοΓ  24,  1. 
Τΐιηογαίάβδ  210,  16. 
ΤΗηήη^ΐ  395,  23. 
ΤΙι^βδδΠδ  30,  14.  17  δβς. 
Τΐιγηιοβίβδ  36,  15. 
Τνηί  146,  28. 
Τχ1)βΓΪιΐ8   οοιηβδ   381,    11.    19. 

382,  8. 
ΤίΙ)βΓίϊΐδ  ΐιηρ.  425,  15.  426,  5. 
ΤίΙ)ί8ί8  323,  18. 
Τί£68&8  301,  3. 
Τί^&8  300,  3. 
Τΐ^Γαηβ8  77,  8. 
Τί^Γθβ  ή.  367,  31.   Τί^πδ  4,  5. 

379, 16.  433,  24.  29. 
Τίπΐίΐδίυβ  257,  11. 
ΤίιηοδίΓαΙυβ  380,  32.  477,  14. 
ΤίρΙιΠίδ  448,  14. 
Τίηάαΐβδ  57,  5.   424,   17.   23. 

426,  8.  13. 


ΙΝΟΕΧ. 


501 


ΤίΓ7η8  18,  29. 

Τίίυβ  177,  7. 

Τιηοΐιΐδ  ηιοη3  16,  13. 

Τιηοΐαβ  νίΓ  16,  13. 

ΤοηοδΠΓθδ  276,  8. 

ΤθΓΓΐιβΙ)ί3.  οίΐηηίηΒ,  19,  27. 

ΤθΓΓΐιβΙ)ί8  19,  19.  20. 

ΤθΓΓΐιβΙ)α8ηΓΐ)8  6ΐ£.Αΐ7ίδ  19,18. 

Τοηβ8  38,  18. 

ΤΓΑοΙιοη  85,  20. 

ΤΓ£ΐ3£ΐηπ8  427,  10.  14.  16  ββί^. 

ΪΓβ,ρβζυβ  2δ,  12. 

ΤήΕΓίαδ  399,  10.  401,  30.  403, 

3.28.31.404,13.405,27.410, 

20.  419,  20. 
ΤΓί1)Εΐ1ί  152,  7. 
Τη1)ί^ΐ1(1υ8  262,  11. 
Τγοε8  19,  5.  140,  3. 
ΤΓ068  19,  4.  228,  1.  9. 
ΤΓΟθζβηϋ  24,  21. 
ΤΓοία  οαρίΛ  360,  27. 
Τγο8  16,  14. 
ΤγιιΗ  Ά  ναηά&ΐίδ  άίοΐΐ  Οοΐίΐιί 

462,  21. 
Ταάο  33,  24. 

ΤαΙίιΐδ  (ηοιηβη  οογγ.)  428,  26. 
ΤιίΓοί  377,  19.  26.  446,  19.  447, 

6.  17  δβς. 
ΤπΓοηβδ  203,  25. 
Ταδοίαηιΐδ  229,  20. 
Τ^ΐοη  31,  31.  Τ^ΐοηίιιιη  ^θπιΐδ 

33,  15. 
Τ^ηάαήάΕβ  40,  23. 
Τ^ήί  155,  12. 
Τ^δίΕ  323,  18. 
ΤζίΓΗδ,  V.  ΤΙιβοάοΓαβ. 

υ&ίΐαδ  37,  19.  27. 

υΐΐχβδ  19, 14.  υΐίχίδ  βΓΓΟΓβδ 

οΪΓΟΕ  ΗίδρΕπίαιη  469,  32. 
υίρΙιίΐΕδ  455,  28.  456,  9. 
υιηΙ)Γίοί  146,  9.  22. 
ΙίΓΟ^ί  340,  2. 

Υαίθηδ  232,  13.  233,  9.  23.  24. 

234,  29.  31.   242,  17.  243,  7. 

244,  2.  351,  25.  435,  2.  454,  7. 
Λ^αίβηΐίηίαηιΐδ  231,  6.  14.  18. 


246,  18.  330,  7.  335,  22.  339, 

15.  340,14  8β(ϊ.  355,13.  450,5. 

464,  30.  470,  10.  15.  27. 
ναΙθήΕηιΐδ   429,    29.    430,   4. 

432,  17. 

ναΙθήαδΤΙίΓΕοί&βρΓΕβί.  461,1. 
ΥΕΐίΕβ  ΟοΙΙΙιοΓίιιη  άυχ  460,32. 

463,  2,  υΙ)ί  Ονάλως  465,  20. 
Υαϋρδ  278,  4. 
ν&ηάίΐΐί  196,  27.  197,  15.  198, 

4.  5.  286,  13.  335, 19.  30.  338, 

11.  29.  339,31.  340,8  δβ(ΐ.  26. 

342,   2.  30.  343,    9.   387,  30. 

388,24  86(1.389,2.  390,1.  431, 

7.  445,  20.  462,  21.  23.  25. 
ν»ΓΕΓΕηβδ  355,  18.  19. 
ΥΕΓάΕηθδ  448,  δ. 
ΥΕΓάβδ  448,  6. 
ν&Γαβ  89,  8,  13.  142,  17.  23. 
Υβητιβ  125,  30. 
νβήηα  350,26.  359,14.  391,26. 

399,  3.  408,  2.  411,  9.  421,  29. 

443,  11  8β(ΐ.  23  86(1. 
νβΓοηίοα  231,  20. 
Υβδο^οΐΐιί  330,  18. 
νίοΙοΓ  367,  27. 
νίάίοπία  323,  19. 
νί^Παηδ  287,  14.  19.  288,8.  22. 

289,  8.  14.  20.  22.  290,  14.  31. 

293,  27.  294,  30.  295,  24.  296, 

12.297,14.298,15.299,19.23. 

321,  26.  322,  7.  22.  29.  323,  9. 

325,  29.  326,  3.  328,  2. 
ΥίιηίηΕοίαηι  280,  22.  306,  6. 
νί8ΐιιη8Γ  198,  16. 
νίνί&ηιΐδ  442,  13.  445,  15. 
Υοΐιιιηηίυδ  85,  7. 
ΥοΙιιβίΕηιΐδ  177,  28. 

ΧβπΕβΕδ  158,  15. 
ΖΕΐ)άίοβηβ  433,  23. 
ΖΕΟ^ηί,Ιιϋ  100,  13. 
ΖΕήηΕ6Ε  12, 17.  20.  24.  27.  30. 

13,  20. 
ΖΕΓΠίΕηαδ  81,  13. 
ΖβπίΕΓοΙιαδ  377,  22.  447,  25. 
Ζεηο  320,  4.  326,  18.  30.  328, 

22.  329,  31. 


502 


ΙΝϋΕΧ. 


Ζθηο  ίιηρ.  356, 2.  6.  357, 13.  15. 
358, 13.  359, 14. 20. 21.  24. 360, 

3  8βς.  364,  17.  365,  3.  388, 
23.  389,31.  390,8.  23.  31.  391, 

4  8β<ϊ.  392,  26.  394,  26.  395, 
28.  396,  7  8βς[.  397,21.  3θ8β(3. 
398,  6  δβς.  399,  7  ββφ  400, 13. 
401,2.  24.  28.  402, 15.  403,20. 
405,  32.  407,  1.  9.  20.  408,  13. 
28.29.409,  11.411,  1.412,7. 


419,  18.  420,6.  421,7.  29.  442, 
17.  32.  443,  3.  11.  25.  31.  444, 
1.  13.  445,  3  δβς.  14. 

Ζβηοηίδ  393,  31.  394,  7. 

Ζθγοο  8θ7ΐ1ι&  324,  22.  325,  20. 

ΖβΓΟοη  ΜατίΓυδ  317,  23. 

Ζβί1ιη8  14,  13.  16. 

Ζίηί1ι&  ο&8ΐβ11αιη  433,  25. 

ΖοΓοαβίθΓ  67,  18.  24. 


ν^^ 


Μ^: 


^ίίΖ'τΟΗίΑ  υ^^<ν£.Ηί^ϊ"ϊ1 


ι 


ενΥΛ-Τ,Λ^Λ 


■^^-^ 


•.  ^;  ί•>--  ' 


#:^•. 


•^  -^